توهم آینهگی:
من دنیا را همانگونه که هست میبینم!
خطای شناختی «رئالیسم سادهلوحانه» (Naive Realism) یکی از فریبندهترین تلههای ذهن است. در این حالت، ما متقاعد میشویم که جهان را دقیقا همانگونه که هست، بهصورت عینی و بدون سوگیری میبینیم. گویی ذهن ما آینهای است که حقیقت مطلق را بازتاب میدهد. مشکل از جایی شروع میشود که با کسی روبهرو میشویم که دیدگاهی متفاوت دارد. در این تله، ما بهجای آنکه در درستی نگاه خود شک کنیم، بلافاصله نتیجه میگیریم که «او» لابد اطلاعات کافی ندارد، توانایی درکش پایین است یا بدتر از همه، مغرض و بدخواه است. این نقطه، آغاز سفر به دنیای تاریک عدم پذیرش است.
از اختلاف نظر تا دشمنی:
وقتی «دیگری» نادان یا شیطان میشود
وقتی بپذیریم که تنها روایت ما از حقیقت معتبر است، پدیده نارواداری بهصورت سیستماتیک بازتولید میشود. در فضاهای فرقهگرایانه، این خطای شناختی به اوج میرسد؛ پیروان یک تفکر گمان میکنند به «هسته اصلی واقعیت» دست یافتهاند و هر کس خارج از این دایره باشد، در گمراهی محض است. این نگاه، راه را بر هرگونه گفتگو میبندد. در نتیجه، «دیگری» نه بهعنوان یک انسان با زاویه دید متفاوت، بلکه بهعنوان تهدیدی برای «حقیقت» دیده میشود. اینجاست که دیگریستیزی لباسی مقدس به تن میکند؛ چرا که فرد فکر میکند با سرکوب مخالف، در حال دفاع از حقانیت است، در حالی که صرفا زندانی سوگیری ذهنی خودش شده است.
درمان با فروتنی معرفتشناختی:
واقعیت، بزرگتر از نگاه ماست
برای رهایی از این تله، باید بپذیریم که هر انسانی دنیا را از پشت «عینک» تجربیات، فرهنگ و ساختار عصبی خود میبیند. پذیرش این مطلب که واقعیت یک منشور چندوجهی است، ریشهی رواداری است. رواداری به معنای دست کشیدن از باورها نیست، بلکه به معنای درک این نکته است که «من هم ممکن است اشتباه کنم». با جایگزین کردن «اطمینانِ متعصبانه» با «کنجکاوی همدلانه»، میتوانیم از لاک دفاعی خارج شویم. وقتی بفهمیم که هیچکدام از ما مالک کل حقیقت نیستیم، دیگر نیازی به ستیز با دیگری نداریم؛ چرا که تفاوتها نه یک تهدید، بلکه فرصتی برای تکمیل پازل ناقص دانش بشری ما خواهند بود.
https://dialog.tavaana.org/naive-realism/
#خطای_شناختی #سوگیری #تعصب #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
من دنیا را همانگونه که هست میبینم!
خطای شناختی «رئالیسم سادهلوحانه» (Naive Realism) یکی از فریبندهترین تلههای ذهن است. در این حالت، ما متقاعد میشویم که جهان را دقیقا همانگونه که هست، بهصورت عینی و بدون سوگیری میبینیم. گویی ذهن ما آینهای است که حقیقت مطلق را بازتاب میدهد. مشکل از جایی شروع میشود که با کسی روبهرو میشویم که دیدگاهی متفاوت دارد. در این تله، ما بهجای آنکه در درستی نگاه خود شک کنیم، بلافاصله نتیجه میگیریم که «او» لابد اطلاعات کافی ندارد، توانایی درکش پایین است یا بدتر از همه، مغرض و بدخواه است. این نقطه، آغاز سفر به دنیای تاریک عدم پذیرش است.
از اختلاف نظر تا دشمنی:
وقتی «دیگری» نادان یا شیطان میشود
وقتی بپذیریم که تنها روایت ما از حقیقت معتبر است، پدیده نارواداری بهصورت سیستماتیک بازتولید میشود. در فضاهای فرقهگرایانه، این خطای شناختی به اوج میرسد؛ پیروان یک تفکر گمان میکنند به «هسته اصلی واقعیت» دست یافتهاند و هر کس خارج از این دایره باشد، در گمراهی محض است. این نگاه، راه را بر هرگونه گفتگو میبندد. در نتیجه، «دیگری» نه بهعنوان یک انسان با زاویه دید متفاوت، بلکه بهعنوان تهدیدی برای «حقیقت» دیده میشود. اینجاست که دیگریستیزی لباسی مقدس به تن میکند؛ چرا که فرد فکر میکند با سرکوب مخالف، در حال دفاع از حقانیت است، در حالی که صرفا زندانی سوگیری ذهنی خودش شده است.
درمان با فروتنی معرفتشناختی:
واقعیت، بزرگتر از نگاه ماست
برای رهایی از این تله، باید بپذیریم که هر انسانی دنیا را از پشت «عینک» تجربیات، فرهنگ و ساختار عصبی خود میبیند. پذیرش این مطلب که واقعیت یک منشور چندوجهی است، ریشهی رواداری است. رواداری به معنای دست کشیدن از باورها نیست، بلکه به معنای درک این نکته است که «من هم ممکن است اشتباه کنم». با جایگزین کردن «اطمینانِ متعصبانه» با «کنجکاوی همدلانه»، میتوانیم از لاک دفاعی خارج شویم. وقتی بفهمیم که هیچکدام از ما مالک کل حقیقت نیستیم، دیگر نیازی به ستیز با دیگری نداریم؛ چرا که تفاوتها نه یک تهدید، بلکه فرصتی برای تکمیل پازل ناقص دانش بشری ما خواهند بود.
https://dialog.tavaana.org/naive-realism/
#خطای_شناختی #سوگیری #تعصب #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
❤2👏1
Forwarded from آموزشکده توانا
استفاده از کلیدواژههای فقهی مانند «محاربه» و «بغی» توسط جمهوری اسلامی، فراتر از یک روند قضایی ساده، در واقع تبدیل کردن مذهب به سلاحی برای حذف فیزیکی و سیاسی مخالفان است. این رویکرد که با هدف مشروعیتبخشی به سرکوب طراحی شده، با قرائتهای سنتی و حتی آرای بسیاری از فقهای مستقل و حقوقدانان برجسته در تضاد کامل است.
تحریف مفاهیم فقهی برای بقای سیاسی
در متون فقهی، «محاربه» عموما به معنای کشیدن سلاح به قصد جان، مال یا ناموس مردم و ایجاد ناامنی در جامعه است. اما دستگاه قضایی با برداشتی سلیقهای، هرگونه ایستادگی در برابر «نظام» را مصداق جنگ با خدا (محاربه) قلمداد میکند.
همچنین عنوان «بغی» که در فقه به معنای قیام مسلحانه گروهی علیه امام عادل است، امروز به ابزاری تبدیل شده تا حتی معترضان مسالمتجو، فعالان مدنی و دگراندیشانی که تنها خواستار تغییرات ساختاری هستند، با سنگینترین اتهامات روبرو شوند.
هدف اصلی از بهکارگیری این عناوین سنگین، نه اجرای عدالت، بلکه «ایجاد وحشت» در بدنه جامعه است. حکومت با استفاده از این اتهامات امنیتی واهی:
• هزینه اعتراض را تا پای چوبه دار بالا میبرد.
• فضای نقد و گفتگو را با برچسبهای دینی مسدود میکند.
• تلاش میکند خشونت عریان خود را پشت نقاب «احکام الهی» پنهان کند تا از پاسخگویی حقوقی بگریزد.
این سیاست سرکوبگرانه، پیامدهای جبرانناپذیری برای پیوند میان جامعه، قانون و مذهب داشته است:
• قربانی شدن عدالت: وقتی مفاهیم حقوقی تابعی از اراده سیاسی شوند، دادگاه نه محل تظلمخواهی، بلکه به شعبهای از نهادهای امنیتی تبدیل میشود.
• دینگریزی و بیاعتمادی: سوءاستفاده از نام دین برای توجیه اعدام و شکنجه، پایههای باورهای مذهبی را در میان عموم مردم سست کرده و دین را در ذهن جامعه، از یک منبع اخلاقی به ابزار سرکوب تغییر ماهیت داده است.
. خفقان اجتماعی: با تبدیل هر فریاد اعتراضی به یک پرونده امنیتی، فرصتهای اصلاح و نقد سازنده نابود شده و جامعه به سمت انسداد کامل حرکت میکند.
آنچه امروز تحت عنوان احکام دینی در دادگاههای سیاسی صادر میشود، پیش از آنکه ریشه در شریعت داشته باشد، ریشه در «ایدئولوژی بقا» دارد. جمهوری اسلامی با قربانی کردن جان انسانها و اصول بنیادین حقوقی تحت لوای این اتهامات، نه تنها عدالت را به مسلخ برده، بلکه مشروعیت اخلاقی خود را نیز در برابر دیدگان تاریخ از دست داده است. این استفاده ابزاری، تنها نشاندهنده بنبست حکمرانی است که برای تداوم خود، راهی جز خشونت مقدسمآبانه نمیبیند.
#بغی #محاربه #اعدام #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
تحریف مفاهیم فقهی برای بقای سیاسی
در متون فقهی، «محاربه» عموما به معنای کشیدن سلاح به قصد جان، مال یا ناموس مردم و ایجاد ناامنی در جامعه است. اما دستگاه قضایی با برداشتی سلیقهای، هرگونه ایستادگی در برابر «نظام» را مصداق جنگ با خدا (محاربه) قلمداد میکند.
همچنین عنوان «بغی» که در فقه به معنای قیام مسلحانه گروهی علیه امام عادل است، امروز به ابزاری تبدیل شده تا حتی معترضان مسالمتجو، فعالان مدنی و دگراندیشانی که تنها خواستار تغییرات ساختاری هستند، با سنگینترین اتهامات روبرو شوند.
هدف اصلی از بهکارگیری این عناوین سنگین، نه اجرای عدالت، بلکه «ایجاد وحشت» در بدنه جامعه است. حکومت با استفاده از این اتهامات امنیتی واهی:
• هزینه اعتراض را تا پای چوبه دار بالا میبرد.
• فضای نقد و گفتگو را با برچسبهای دینی مسدود میکند.
• تلاش میکند خشونت عریان خود را پشت نقاب «احکام الهی» پنهان کند تا از پاسخگویی حقوقی بگریزد.
این سیاست سرکوبگرانه، پیامدهای جبرانناپذیری برای پیوند میان جامعه، قانون و مذهب داشته است:
• قربانی شدن عدالت: وقتی مفاهیم حقوقی تابعی از اراده سیاسی شوند، دادگاه نه محل تظلمخواهی، بلکه به شعبهای از نهادهای امنیتی تبدیل میشود.
• دینگریزی و بیاعتمادی: سوءاستفاده از نام دین برای توجیه اعدام و شکنجه، پایههای باورهای مذهبی را در میان عموم مردم سست کرده و دین را در ذهن جامعه، از یک منبع اخلاقی به ابزار سرکوب تغییر ماهیت داده است.
. خفقان اجتماعی: با تبدیل هر فریاد اعتراضی به یک پرونده امنیتی، فرصتهای اصلاح و نقد سازنده نابود شده و جامعه به سمت انسداد کامل حرکت میکند.
آنچه امروز تحت عنوان احکام دینی در دادگاههای سیاسی صادر میشود، پیش از آنکه ریشه در شریعت داشته باشد، ریشه در «ایدئولوژی بقا» دارد. جمهوری اسلامی با قربانی کردن جان انسانها و اصول بنیادین حقوقی تحت لوای این اتهامات، نه تنها عدالت را به مسلخ برده، بلکه مشروعیت اخلاقی خود را نیز در برابر دیدگان تاریخ از دست داده است. این استفاده ابزاری، تنها نشاندهنده بنبست حکمرانی است که برای تداوم خود، راهی جز خشونت مقدسمآبانه نمیبیند.
#بغی #محاربه #اعدام #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
🔥1🤬1😡1
استاد یدالله موقن روز سیام فروردین ماه سال جاری از میان ما رفت، روانش شاد باد.
شاید نخستین آشنائیها با او زمانی بود که نقدی بر ترجمه «افسانه دولت» اثر ارنست کاسیرر به ترجمه شادوران نجف دریابندری در کیهان فرهنگی منتشر کرد، او ترجمه دریابندری را نقد کرد و نوشت ترجمه درست کتاب کاسیرر «اسطوره دولت» است و نه «افسانه دولت»؛ همچنین با انتشار بندهائی از اصل کتاب مزبور و نقل ترجمه روانشاد دریابندری، برگردان ایشان را در مواردی دقیق ندانست.
عنوان انگلیسی کتاب کاسیرر The Myth of the State بود، Myth در لغت همان اسطوره است که موقن توضیح داد مفهوم آن چیست، هرچند دریابندری با استناد به متون فارسی مفهوم «افسانه» را حتی در این مورد خاص توضیح داد و از ترجمه خود دفاع کرد، از جمله نوشت وقتی حافظ سرود «چون ندیدند حقیقت ره افسانه زدند»، مرادش از افسانه همان میتوس بوده است در مقابل لوگوس.
به هر روی موقن نسلی از ایرانیان را با فلسفه نوکانتی آشنا کرد، نسلی که پیشتر «چیزهائی» در مورد نوکانتی ها از جمله به روایت شادروان احسان طبری «شنیده بودند»؛ استاد موقن در این راستا ترجمهای دیگر از کتاب «اسطوره دولت» کاسیرر روانه بازار نشر نمود. از این به بعد نام آن فرهیخته ارجمند با معرفی کاسیرر به خواننده ایرانی گره خورد، آنهم نسلی از چپ و راست که گرفتار اندیشه های توتالیتر بودند، اندیشههائی که در دهه شصت شمسی و با تجربه فراز و فرود تکاپوهای گروههائی مختلف از روشنفکران کشور مورد نقد بنیادین قرار گرفت.
در دهه شصت شمسی فقط ترجمه آثار کاسیرر نبود که در نقد نظامها و اندیشههای توتالیتر خواننده ایرانی را متوجه دنیائی دیگر کرد، بلکه The Origins of Totalitarianism اثر هانا آرنت که به اختصار با عنوان «توتالیتاریسم» توسط محسن ثلاثی به خواننده ایرانی معرفی شد، با دهها چاپ توجه ویژه جامعه کتابخوان ایرانی را به خود جلب کرد.
کتابهای دیگری هم بودند که با نقد نظامهای توتالیتر اعم از چپ مرسوم یعنی کمونیسم – که لزوماً نباید با سوسیالیسم یکی گرفته شود- و راست یعنی فاشیسم و نازیسم مخاطبهای فراوان یافتند، اما این تنها استاد یدالله موقن بود که ترجمه و معرفی ارنست کاسیرر را در تاریخ معاصر ایران به نام خود ثبت کرد.
متأسفانه بخت آن نداشتم تا با آن مرحوم از نزدیک وارد گفتگو شوم، اما در ارتباط با اندیشه های شادروان استاد جواد طباطبائی پیامهائی رد و بدل شد که امیدوارم بتوانم روزی منتشر کنم.
روانش شاد باد.
برگرفته از صفحه دکتر حسین آبادیان، نویسنده و محقق تاریخ معاصر
https://www.facebook.com/hoabadian
#یدالله_موقن #فلسفه #کاسیر #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
شاید نخستین آشنائیها با او زمانی بود که نقدی بر ترجمه «افسانه دولت» اثر ارنست کاسیرر به ترجمه شادوران نجف دریابندری در کیهان فرهنگی منتشر کرد، او ترجمه دریابندری را نقد کرد و نوشت ترجمه درست کتاب کاسیرر «اسطوره دولت» است و نه «افسانه دولت»؛ همچنین با انتشار بندهائی از اصل کتاب مزبور و نقل ترجمه روانشاد دریابندری، برگردان ایشان را در مواردی دقیق ندانست.
عنوان انگلیسی کتاب کاسیرر The Myth of the State بود، Myth در لغت همان اسطوره است که موقن توضیح داد مفهوم آن چیست، هرچند دریابندری با استناد به متون فارسی مفهوم «افسانه» را حتی در این مورد خاص توضیح داد و از ترجمه خود دفاع کرد، از جمله نوشت وقتی حافظ سرود «چون ندیدند حقیقت ره افسانه زدند»، مرادش از افسانه همان میتوس بوده است در مقابل لوگوس.
به هر روی موقن نسلی از ایرانیان را با فلسفه نوکانتی آشنا کرد، نسلی که پیشتر «چیزهائی» در مورد نوکانتی ها از جمله به روایت شادروان احسان طبری «شنیده بودند»؛ استاد موقن در این راستا ترجمهای دیگر از کتاب «اسطوره دولت» کاسیرر روانه بازار نشر نمود. از این به بعد نام آن فرهیخته ارجمند با معرفی کاسیرر به خواننده ایرانی گره خورد، آنهم نسلی از چپ و راست که گرفتار اندیشه های توتالیتر بودند، اندیشههائی که در دهه شصت شمسی و با تجربه فراز و فرود تکاپوهای گروههائی مختلف از روشنفکران کشور مورد نقد بنیادین قرار گرفت.
در دهه شصت شمسی فقط ترجمه آثار کاسیرر نبود که در نقد نظامها و اندیشههای توتالیتر خواننده ایرانی را متوجه دنیائی دیگر کرد، بلکه The Origins of Totalitarianism اثر هانا آرنت که به اختصار با عنوان «توتالیتاریسم» توسط محسن ثلاثی به خواننده ایرانی معرفی شد، با دهها چاپ توجه ویژه جامعه کتابخوان ایرانی را به خود جلب کرد.
کتابهای دیگری هم بودند که با نقد نظامهای توتالیتر اعم از چپ مرسوم یعنی کمونیسم – که لزوماً نباید با سوسیالیسم یکی گرفته شود- و راست یعنی فاشیسم و نازیسم مخاطبهای فراوان یافتند، اما این تنها استاد یدالله موقن بود که ترجمه و معرفی ارنست کاسیرر را در تاریخ معاصر ایران به نام خود ثبت کرد.
متأسفانه بخت آن نداشتم تا با آن مرحوم از نزدیک وارد گفتگو شوم، اما در ارتباط با اندیشه های شادروان استاد جواد طباطبائی پیامهائی رد و بدل شد که امیدوارم بتوانم روزی منتشر کنم.
روانش شاد باد.
برگرفته از صفحه دکتر حسین آبادیان، نویسنده و محقق تاریخ معاصر
https://www.facebook.com/hoabadian
#یدالله_موقن #فلسفه #کاسیر #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
😢2💔1😭1
Forwarded from گفتوشنود
عادل ضاهر، فیلسوف لبنانی-آمریکایی متولد ۱۹۳۹، یکی از چهرههای برجسته در حوزه فلسفه دین و نقد اندیشههای اسلامگرایانه است. او تحصیلات خود را در دانشگاه آمریکایی بیروت و دانشگاه فرانکفورت آغاز کرد و در سال ۱۹۶۷ دکترای فلسفه را از دانشگاه نیویورک دریافت کرد. ضاهر بیش از یک دهه در دانشگاههای نیویورک تدریس کرد و در نهایت بهعنوان استاد در دانشگاه پِیس فعالیت داشت. از آثار مهم او میتوان به «فلسفه و سیاست» (۱۹۹۰)، «مبانی فلسفی سکولاریسم» (۱۹۹۳) و «اولویت عقل: نقد میراث اسلام سیاسی» (۲۰۰۱) اشاره کرد.
کتاب «سنجش فلسفی اسلامگرایی» یکی از آثار مهم عادل ضاهر است که در آن به بررسی و نقد سه آموزه کلیدی اسلامگرایان میپردازد: پیوند ضروری اسلام و سیاست، ضرورت راهنمایی الهی برای اداره امور اجتماعی و سیاسی، و محدودیت شدید اجتهاد در تفسیر قرآن. ضاهر با تحلیل دقیق این آموزهها، نشان میدهد که این باورها به تناقضاتی منجر میشوند که نمیتوان بهراحتی از آنها عبور کرد. او در نهایت نتیجه میگیرد که این سه باور را باید از اساس کنار گذاشت. این کتاب با ترجمه فارسی آموزشکده توانا در دسترس علاقهمندان قرار دارد.
برای دانلود رایگان این کتاب، به لینک زیر مراجعه کنید:
https://tavaana.org/adel-daher-a-philosophical-critique-of-islamism/
☝️ دانلود کتاب «سنجش فلسفی اسلامگرایی» از وبسایت آموزشکده توانا
#عادل_ضاهر #نقد_دین #اسلام #فلسفه #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
عادل ضاهر، فیلسوف لبنانی-آمریکایی متولد ۱۹۳۹، یکی از چهرههای برجسته در حوزه فلسفه دین و نقد اندیشههای اسلامگرایانه است. او تحصیلات خود را در دانشگاه آمریکایی بیروت و دانشگاه فرانکفورت آغاز کرد و در سال ۱۹۶۷ دکترای فلسفه را از دانشگاه نیویورک دریافت کرد. ضاهر بیش از یک دهه در دانشگاههای نیویورک تدریس کرد و در نهایت بهعنوان استاد در دانشگاه پِیس فعالیت داشت. از آثار مهم او میتوان به «فلسفه و سیاست» (۱۹۹۰)، «مبانی فلسفی سکولاریسم» (۱۹۹۳) و «اولویت عقل: نقد میراث اسلام سیاسی» (۲۰۰۱) اشاره کرد.
کتاب «سنجش فلسفی اسلامگرایی» یکی از آثار مهم عادل ضاهر است که در آن به بررسی و نقد سه آموزه کلیدی اسلامگرایان میپردازد: پیوند ضروری اسلام و سیاست، ضرورت راهنمایی الهی برای اداره امور اجتماعی و سیاسی، و محدودیت شدید اجتهاد در تفسیر قرآن. ضاهر با تحلیل دقیق این آموزهها، نشان میدهد که این باورها به تناقضاتی منجر میشوند که نمیتوان بهراحتی از آنها عبور کرد. او در نهایت نتیجه میگیرد که این سه باور را باید از اساس کنار گذاشت. این کتاب با ترجمه فارسی آموزشکده توانا در دسترس علاقهمندان قرار دارد.
برای دانلود رایگان این کتاب، به لینک زیر مراجعه کنید:
https://tavaana.org/adel-daher-a-philosophical-critique-of-islamism/
☝️ دانلود کتاب «سنجش فلسفی اسلامگرایی» از وبسایت آموزشکده توانا
#عادل_ضاهر #نقد_دین #اسلام #فلسفه #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍4👌2👏1
کالبدشکافی «خطای بنیادی تبیین»
نقاب شیطان بر چهره منتقد
ترازوی ناعادلانه قضاوت:
من معذورم، تو مقصری!
خطای بنیادی تبیین (Fundamental Attribution Error) یکی از ریشهدارترین تمایلات ذهنی ماست. خلاصه این خطا ساده است: ما وقتی خودمان اشتباه میکنیم، آن را به «شرایط محیطی» نسبت میدهیم (مثلا: دروغ گفتم چون مجبور بودم)، اما وقتی دیگران اشتباه میکنند، آن را به «ذات و شخصیت» آنها ربط میدهیم (مثلا: او دروغ گفت چون آدم کثیفی است). در مواجهه با منتقدان، این خطا باعث میشود بهجای شنیدن «نقد»، به ترور «شخصیت» روی بیاوریم. ما فرض میکنیم منتقد نه به دلیل داشتن یک استدلال متفاوت، بلکه به دلیل یک رذیلت اخلاقی یا ذات بد با ما مخالفت میکند.
صنعتِ هیولاسازی:
وقتی نقد به «عناد» ترجمه میشود
این خطای ذهنی، سوخت اصلی موتور دیگریستیزی و فرقهگرایی است. در یک فضای بسته یا فرقهای، هرگونه صدای متفاوت بلافاصله با برچسبهای شخصیتی سرکوب میشود. در این نگاه، منتقد دیگر یک «صاحبنظر» نیست، بلکه فردی «مغرض»، «فروختهشده» یا «بدخواه» تصویر میشود. این هیولاسازی باعث میشود که ما اصلا نیازی به تحلیل حرفهای او حس نکنیم، چرا که از پیش حکم صادر کردهایم که منشا حرف او، سیاهی قلب اوست. این فرآیند، دیوارِ نارواداری را ضخیمتر میکند، چون با «شیطان» نمیتوان گفتگو کرد، فقط باید او را طرد یا نابود کرد.
جراحی ذهن:
از «قضاوت ذات» تا «درک بافت»
برای رهایی از تله هیولاسازی، باید یاد بگیریم که رفتار انسانها (از جمله منتقدانمان) تابعی از «موقعیت» آنهاست، نه فقط «ذات» آنها. رواداری از جایی آغاز میشود که بپذیریم منتقد ما ممکن است بر اساس تجربیات، دادهها و شرایطی متفاوت از ما به این نتیجه رسیده باشد، نه لزوما از سر دشمنی. تمرین «همدلی شناختی» به ما کمک میکند تا بهجای برچسب زدن به شخصیت افراد، روی محتوای رفتار و گفتار تمرکز کنیم. وقتی بفهمیم مخالف ما هم مثل ما انسانی است که در میان انبوهی از شرایط پیچیده (بافتارها) محصور شده، عدم پذیرش جای خود را به درک متقابل میدهد.
مطالعه بیشتر در وبسایت
https://dialog.tavaana.org/fundamental-attribution-error/
#خطای_شناختی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
نقاب شیطان بر چهره منتقد
ترازوی ناعادلانه قضاوت:
من معذورم، تو مقصری!
خطای بنیادی تبیین (Fundamental Attribution Error) یکی از ریشهدارترین تمایلات ذهنی ماست. خلاصه این خطا ساده است: ما وقتی خودمان اشتباه میکنیم، آن را به «شرایط محیطی» نسبت میدهیم (مثلا: دروغ گفتم چون مجبور بودم)، اما وقتی دیگران اشتباه میکنند، آن را به «ذات و شخصیت» آنها ربط میدهیم (مثلا: او دروغ گفت چون آدم کثیفی است). در مواجهه با منتقدان، این خطا باعث میشود بهجای شنیدن «نقد»، به ترور «شخصیت» روی بیاوریم. ما فرض میکنیم منتقد نه به دلیل داشتن یک استدلال متفاوت، بلکه به دلیل یک رذیلت اخلاقی یا ذات بد با ما مخالفت میکند.
صنعتِ هیولاسازی:
وقتی نقد به «عناد» ترجمه میشود
این خطای ذهنی، سوخت اصلی موتور دیگریستیزی و فرقهگرایی است. در یک فضای بسته یا فرقهای، هرگونه صدای متفاوت بلافاصله با برچسبهای شخصیتی سرکوب میشود. در این نگاه، منتقد دیگر یک «صاحبنظر» نیست، بلکه فردی «مغرض»، «فروختهشده» یا «بدخواه» تصویر میشود. این هیولاسازی باعث میشود که ما اصلا نیازی به تحلیل حرفهای او حس نکنیم، چرا که از پیش حکم صادر کردهایم که منشا حرف او، سیاهی قلب اوست. این فرآیند، دیوارِ نارواداری را ضخیمتر میکند، چون با «شیطان» نمیتوان گفتگو کرد، فقط باید او را طرد یا نابود کرد.
جراحی ذهن:
از «قضاوت ذات» تا «درک بافت»
برای رهایی از تله هیولاسازی، باید یاد بگیریم که رفتار انسانها (از جمله منتقدانمان) تابعی از «موقعیت» آنهاست، نه فقط «ذات» آنها. رواداری از جایی آغاز میشود که بپذیریم منتقد ما ممکن است بر اساس تجربیات، دادهها و شرایطی متفاوت از ما به این نتیجه رسیده باشد، نه لزوما از سر دشمنی. تمرین «همدلی شناختی» به ما کمک میکند تا بهجای برچسب زدن به شخصیت افراد، روی محتوای رفتار و گفتار تمرکز کنیم. وقتی بفهمیم مخالف ما هم مثل ما انسانی است که در میان انبوهی از شرایط پیچیده (بافتارها) محصور شده، عدم پذیرش جای خود را به درک متقابل میدهد.
مطالعه بیشتر در وبسایت
https://dialog.tavaana.org/fundamental-attribution-error/
#خطای_شناختی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👏2
رحیم آقاخان، پنجاهمین امام اسماعیلیه، در مارتن لندن از خط پایان گذر کرد
رحیم حسینی، که با عنوان رحیم آقا خان شناخته میشود و پنجاهمین امام اسماعیلیان جهان است، روز یکشنبه در رقابت بزرگ ماراتن لندن شرکت کرد و با موفقیت از خط پایان عبور کرد.
حضور او در این رویداد ورزشی در راستای دیدگاه همیشگیاش درباره اهمیت سلامت جسم و روان عنوان شد. او بارها پیروان خود را به داشتن سبک زندگی فعال، ورزش منظم و حفظ تحرک روزانه فارغ از سن یا میزان مشغله تشویق کرده است.
رحیم آقا خان کیست؟
رحیم آقا خان رهبر معنوی میلیونها مسلمان اسماعیلی نزاری در سراسر جهان است. او پس از درگذشت پدرش، کریم آقا خان چهارم، به این مقام رسید. آقا خانها نهتنها رهبران مذهبی، بلکه چهرههایی تأثیرگذار در حوزههای توسعه، آموزش، بهداشت و فرهنگ نیز هستند.
شبکه توسعهای وابسته به این خاندان، یعنی شبکه توسعه آقا خان، در دهها کشور فعالیت دارد و پروژههایی در زمینه کاهش فقر، ارتقای کیفیت زندگی و توسعه پایدار اجرا میکند.
اسماعیلیان چه کسانی هستند؟
اسماعیلیان شاخهای از مسلمانان شیعه هستند که امامت را پس از جعفر صادق ششمین امام شیعیان در نسل امام اسماعیل بن جعفر دنبال میکنند. آنها به رهبری زنده و حاضر امام اعتقاد دارند و نقش او را در تفسیر معنوی دین و هدایت جامعه بسیار مهم میدانند.
جامعه اسماعیلی به رویکردی باز، تأکید بر آموزش، گفتوگوی بینفرهنگی و مشارکت اجتماعی شناخته میشود. در بسیاری از کشورها، آنها بهعنوان جامعهای پیشرو در زمینههای فرهنگی و توسعه انسانی شناخته میشوند.
#اسماعیلیه #شیعه #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
رحیم حسینی، که با عنوان رحیم آقا خان شناخته میشود و پنجاهمین امام اسماعیلیان جهان است، روز یکشنبه در رقابت بزرگ ماراتن لندن شرکت کرد و با موفقیت از خط پایان عبور کرد.
حضور او در این رویداد ورزشی در راستای دیدگاه همیشگیاش درباره اهمیت سلامت جسم و روان عنوان شد. او بارها پیروان خود را به داشتن سبک زندگی فعال، ورزش منظم و حفظ تحرک روزانه فارغ از سن یا میزان مشغله تشویق کرده است.
رحیم آقا خان کیست؟
رحیم آقا خان رهبر معنوی میلیونها مسلمان اسماعیلی نزاری در سراسر جهان است. او پس از درگذشت پدرش، کریم آقا خان چهارم، به این مقام رسید. آقا خانها نهتنها رهبران مذهبی، بلکه چهرههایی تأثیرگذار در حوزههای توسعه، آموزش، بهداشت و فرهنگ نیز هستند.
شبکه توسعهای وابسته به این خاندان، یعنی شبکه توسعه آقا خان، در دهها کشور فعالیت دارد و پروژههایی در زمینه کاهش فقر، ارتقای کیفیت زندگی و توسعه پایدار اجرا میکند.
اسماعیلیان چه کسانی هستند؟
اسماعیلیان شاخهای از مسلمانان شیعه هستند که امامت را پس از جعفر صادق ششمین امام شیعیان در نسل امام اسماعیل بن جعفر دنبال میکنند. آنها به رهبری زنده و حاضر امام اعتقاد دارند و نقش او را در تفسیر معنوی دین و هدایت جامعه بسیار مهم میدانند.
جامعه اسماعیلی به رویکردی باز، تأکید بر آموزش، گفتوگوی بینفرهنگی و مشارکت اجتماعی شناخته میشود. در بسیاری از کشورها، آنها بهعنوان جامعهای پیشرو در زمینههای فرهنگی و توسعه انسانی شناخته میشوند.
#اسماعیلیه #شیعه #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
❤5👌3👎1🤔1🥱1
تداوم بازداشت زوج بهائی، بهزاد یزدانی و رومینا خزعلی
رومینا خزعلی و همسرش بهزاد یزدانی، شهروندان بهائی با گذشت بیش از یک ماه از زمان بازداشت، کماکان در زندان عادلآباد شیراز در بلاتکلیفی بهسر میبرند. تاکنون هیچ جلسهٔ بازجویی برای آنها برگزار نشده و علت بازداشت نیز اعلام نشده است.
به گفتۀ یک منبع آگاه، در محل نگهداری رومینا خزعلی در زندان عادلآباد، ویروس گوارشی میان زندانیان شیوع یافته و بسیاری از آنان را دچار اسهال و استفراغ شدید کرده است. در نبود پزشک بهداری، وضعیت جسمی زندانیان بدون رسیدگی مناسب رو به وخامت گذاشته است. همچنین خانم خزعلی در تماس کوتاهی با خانوادهاش اعلام کرده که داروهای ضروریاش به پایان رسیده است. با وجود این، داروهای ارسالی از سوی خانواده نیز پذیرفته نشده است؛ موضوعی که نگرانیها دربارۀ وضعیت سلامت او را افزایش داده است. او پیش از بازداشت تحت عمل جراحی معده قرار گرفته بود و از مشکلاتی چون میگرن شدید، فشار چشم و کمردرد نیز رنج میبرد.
گزارشها حاکی است که به خانم خزعلی امکان برقراری تماس با خانواده تنها برای ۳۰ ثانیه در هفته داده شده است. او هنوز کارت تلفن ندارد و امکان خرید برایش فراهم نشده است.
رومینا خزعلی پیش از بازداشت، مسئولیت نگهداری از پدر و مادر سالمند خود را بر عهده داشت. در غیاب او، این مسئولیت به فرزندان دوقلوی این زوج واگذار شده است؛ کودکانی که در سنین نوجوانی قرار داشته و بازداشت همزمان پدر و مادرشان فشار روحی قابل توجهی بر آنها وارد کرده است.
بهزاد یزدانی، مترجم و ویراستار، و همسرش رومینا خزعلی، نقاش، به ترتیب در تاریخهای ۸ و ۹ فروردین ۱۴۰۵ توسط مأموران اطلاعات سپاه در منزل شخصی خود در شیراز بازداشت شدند.
#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
رومینا خزعلی و همسرش بهزاد یزدانی، شهروندان بهائی با گذشت بیش از یک ماه از زمان بازداشت، کماکان در زندان عادلآباد شیراز در بلاتکلیفی بهسر میبرند. تاکنون هیچ جلسهٔ بازجویی برای آنها برگزار نشده و علت بازداشت نیز اعلام نشده است.
به گفتۀ یک منبع آگاه، در محل نگهداری رومینا خزعلی در زندان عادلآباد، ویروس گوارشی میان زندانیان شیوع یافته و بسیاری از آنان را دچار اسهال و استفراغ شدید کرده است. در نبود پزشک بهداری، وضعیت جسمی زندانیان بدون رسیدگی مناسب رو به وخامت گذاشته است. همچنین خانم خزعلی در تماس کوتاهی با خانوادهاش اعلام کرده که داروهای ضروریاش به پایان رسیده است. با وجود این، داروهای ارسالی از سوی خانواده نیز پذیرفته نشده است؛ موضوعی که نگرانیها دربارۀ وضعیت سلامت او را افزایش داده است. او پیش از بازداشت تحت عمل جراحی معده قرار گرفته بود و از مشکلاتی چون میگرن شدید، فشار چشم و کمردرد نیز رنج میبرد.
گزارشها حاکی است که به خانم خزعلی امکان برقراری تماس با خانواده تنها برای ۳۰ ثانیه در هفته داده شده است. او هنوز کارت تلفن ندارد و امکان خرید برایش فراهم نشده است.
رومینا خزعلی پیش از بازداشت، مسئولیت نگهداری از پدر و مادر سالمند خود را بر عهده داشت. در غیاب او، این مسئولیت به فرزندان دوقلوی این زوج واگذار شده است؛ کودکانی که در سنین نوجوانی قرار داشته و بازداشت همزمان پدر و مادرشان فشار روحی قابل توجهی بر آنها وارد کرده است.
بهزاد یزدانی، مترجم و ویراستار، و همسرش رومینا خزعلی، نقاش، به ترتیب در تاریخهای ۸ و ۹ فروردین ۱۴۰۵ توسط مأموران اطلاعات سپاه در منزل شخصی خود در شیراز بازداشت شدند.
#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
🤬1💔1
شیخ محمود حلبی، بنیانگذار «انجمن حجتیه»، یکی از چهرههای شاخص تعصب مذهبی و دگماتیسم دینی در سده معاصر ایران بود.
او در دهههای ۱۳۳۰ و ۱۳۴۰ خورشیدی با ظاهری زاهدانه و لحنی پرشور، بر منبرهایی مینشست که در آنها نه دعوت به خرد بود و نه تساهل، بلکه ترس، تکفیر و انتظار آخرالزمانی.
حلبی از طلبهای ساده در مشهد به رهبری جریان گستردهای بدل شد که با شعار «مبارزه با بهائیت» شکل گرفت، اما در عمل به ترویج تفکری ضد عقل، ضد مدرن و ضد هر گونه گفتوگو با دیگری انجامید.
در روایت تاریخ معاصر، انجمن حجتیه بهزودی از یک حلقه مذهبی به شبکهای پرنفوذ بدل شد که بر ذهن هزاران جوان اثر گذاشت.
آنان میآموختند که دنیا را جز از دریچه تقابل حق و باطل نبینند، که هر صدای متفاوت، نشانه نفوذ شیطان است و هر تلاش برای اصلاح اجتماعی، تعجیل در کاری است که فقط «امام زمان» باید انجام دهد.
حلبی و پیروانش با فلسفه، عرفان، آزادی اندیشه و حتی فعالیت سیاسی مخالفت میکردند؛ چراکه باور داشتند حکومت در عصر غیبت، نامشروع است و باید در انتظار «ظهور» بود، نه در پی تغییر جامعه.
حلبی در جهان ذهن و ایمان شاگردانش، یک ویرانی را رقم زد: ویرانی گفتوگو و اندیشه.
او در برابر نوگرایی فرهنگی و فلسفی، دیوارهایی از ترس و تردید کشید و نسلی را پرورش داد که بهجای پرسیدن، میترسید.
میراث فکریاش، سالها بعد، در لایههایی از نظام دینی و آموزشی ایران بازتاب یافت، میراثی که همچنان میان ایمان و خرد، فاصله میافکند.
انجمن حجتیه، که در آغاز بهظاهر نهادی مذهبی و غیرسیاسی معرفی میشد، بهتدریج چنان گسترش یافت که به یکی از شبکههای پنهان قدرت در ایران بدل شد.
بسیاری از اعضا و شاگردان حلبی، پس از انقلاب ۱۳۵۷، در دستگاههای مختلف نظام نفوذ کردند و در آموزش، امنیت، قضا و نهادهای مذهبی نقشهای کلیدی گرفتند.
هرچند انجمن بعدها فعالیت رسمیاش را «محدود» اعلام کرد، اما حضور فکری و تشکیلاتی آن همچنان در لایهلایه ساختار قدرت محسوس است.
تفکر بسته و آخرالزمانی حلبی، در بسیاری از مدیران و تصمیمگیران جمهوری اسلامی ردّی پررنگ بر جای گذاشته است؛ ردی از همان ایمان آمیخته به ترس و تعصب، که گفتوگو را گناه میداند و انتظار را بر مسئولیت ترجیح میدهد.
#انجمن_حجتیه #بهائی_ستیزی #مهدویت #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
او در دهههای ۱۳۳۰ و ۱۳۴۰ خورشیدی با ظاهری زاهدانه و لحنی پرشور، بر منبرهایی مینشست که در آنها نه دعوت به خرد بود و نه تساهل، بلکه ترس، تکفیر و انتظار آخرالزمانی.
حلبی از طلبهای ساده در مشهد به رهبری جریان گستردهای بدل شد که با شعار «مبارزه با بهائیت» شکل گرفت، اما در عمل به ترویج تفکری ضد عقل، ضد مدرن و ضد هر گونه گفتوگو با دیگری انجامید.
در روایت تاریخ معاصر، انجمن حجتیه بهزودی از یک حلقه مذهبی به شبکهای پرنفوذ بدل شد که بر ذهن هزاران جوان اثر گذاشت.
آنان میآموختند که دنیا را جز از دریچه تقابل حق و باطل نبینند، که هر صدای متفاوت، نشانه نفوذ شیطان است و هر تلاش برای اصلاح اجتماعی، تعجیل در کاری است که فقط «امام زمان» باید انجام دهد.
حلبی و پیروانش با فلسفه، عرفان، آزادی اندیشه و حتی فعالیت سیاسی مخالفت میکردند؛ چراکه باور داشتند حکومت در عصر غیبت، نامشروع است و باید در انتظار «ظهور» بود، نه در پی تغییر جامعه.
حلبی در جهان ذهن و ایمان شاگردانش، یک ویرانی را رقم زد: ویرانی گفتوگو و اندیشه.
او در برابر نوگرایی فرهنگی و فلسفی، دیوارهایی از ترس و تردید کشید و نسلی را پرورش داد که بهجای پرسیدن، میترسید.
میراث فکریاش، سالها بعد، در لایههایی از نظام دینی و آموزشی ایران بازتاب یافت، میراثی که همچنان میان ایمان و خرد، فاصله میافکند.
انجمن حجتیه، که در آغاز بهظاهر نهادی مذهبی و غیرسیاسی معرفی میشد، بهتدریج چنان گسترش یافت که به یکی از شبکههای پنهان قدرت در ایران بدل شد.
بسیاری از اعضا و شاگردان حلبی، پس از انقلاب ۱۳۵۷، در دستگاههای مختلف نظام نفوذ کردند و در آموزش، امنیت، قضا و نهادهای مذهبی نقشهای کلیدی گرفتند.
هرچند انجمن بعدها فعالیت رسمیاش را «محدود» اعلام کرد، اما حضور فکری و تشکیلاتی آن همچنان در لایهلایه ساختار قدرت محسوس است.
تفکر بسته و آخرالزمانی حلبی، در بسیاری از مدیران و تصمیمگیران جمهوری اسلامی ردّی پررنگ بر جای گذاشته است؛ ردی از همان ایمان آمیخته به ترس و تعصب، که گفتوگو را گناه میداند و انتظار را بر مسئولیت ترجیح میدهد.
#انجمن_حجتیه #بهائی_ستیزی #مهدویت #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
🤮4❤1💩1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
در روزهای اخیر، ویدیویی در شبکههای اجتماعی پربازدید شده است که در آن دختری را با پوشش اختیاری و در حال نوشیدن الکل، به سلامتی مجتبی خامنهای، رهبر جدید جمهوری اسلامی نشانمیدهد. این ویدیو، فراتر از یک رفتار فردی، نمادی از یک تناقض ساختاری در قلب پروپاگاندای سیاسی است.
در حالی که دستگاههای اجرایی و قضایی، دهههاست شهروندان عادی را به دلیل «نوشیدن الکل» یا «کشف حجاب» با مجازاتهایی نظیر شلاق، جریمه و زندان روبرو میکنند، استفاده تبلیغاتی از چنین تصاویری نشاندهنده یک تغییر فاز در استراتژی بقاست. اینجا دقیقا همان نقطهای است که مفهوم «اوجب واجبات» بودن حفظ نظام، خود را نشان میدهد.
تحلیل این تضاد بدون ارجاع به مبانی فکری بنیانگذار جمهوری اسلامی ناقص است. روحالله خمینی در ۲۷ مرداد ۱۳۶۰ صراحتا بیان کرده بود:
«برای حفظ اسلام و برای حفظ نفوس مسلمین... دروغ گفتن هم واجب است، شرب خمر هم واجب است.»
این دیدگاه، دین را از یک نظام ارزشی ثابت به یک ابزار سیاسی انعطافپذیر تبدیل میکند. در این منطق؛ شریعت برای مردم، ابزار کنترل، ارعاب و جداسازی جامعه از سبک زندگی مدرن است.
و همان شریعت برای نظام؛ در صورت نیاز به پروپاگاندای «تکثرگرا» یا جذب لایههای خاکستری، حتی سختترین خط قرمزها (مثل الکل و حجاب) نه تنها مجاز، بلکه برای «حفظ نظام» واجب میشوند.
انتشار این ویدیو توسط جریانهای حامی نظام، تلاشی است برای القای این پیام که «هواداران ما از همه قشری هستند». اما این فرم از تبلیغات، عملا استاندارد دوگانه حاکمیت را افشا میکند. رژیمی که مشروعیت خود را از اجرای احکام الهی میگیرد، برای تضمین بقای سیاسی و انتقال قدرت، حاضر است از همان احکام به عنوان «هزینه تبلیغاتی» بگذرد. این ویدیو بیش از آنکه نشاندهنده آزادی باشد، نشاندهنده سقوط اخلاقی ایدئولوژی در پای میز قدرت است.
#پروپاگاندا #محرمات #الکل #گفتگو_توانا #حفظ_نظام
@Dialogue1402
در حالی که دستگاههای اجرایی و قضایی، دهههاست شهروندان عادی را به دلیل «نوشیدن الکل» یا «کشف حجاب» با مجازاتهایی نظیر شلاق، جریمه و زندان روبرو میکنند، استفاده تبلیغاتی از چنین تصاویری نشاندهنده یک تغییر فاز در استراتژی بقاست. اینجا دقیقا همان نقطهای است که مفهوم «اوجب واجبات» بودن حفظ نظام، خود را نشان میدهد.
تحلیل این تضاد بدون ارجاع به مبانی فکری بنیانگذار جمهوری اسلامی ناقص است. روحالله خمینی در ۲۷ مرداد ۱۳۶۰ صراحتا بیان کرده بود:
«برای حفظ اسلام و برای حفظ نفوس مسلمین... دروغ گفتن هم واجب است، شرب خمر هم واجب است.»
این دیدگاه، دین را از یک نظام ارزشی ثابت به یک ابزار سیاسی انعطافپذیر تبدیل میکند. در این منطق؛ شریعت برای مردم، ابزار کنترل، ارعاب و جداسازی جامعه از سبک زندگی مدرن است.
و همان شریعت برای نظام؛ در صورت نیاز به پروپاگاندای «تکثرگرا» یا جذب لایههای خاکستری، حتی سختترین خط قرمزها (مثل الکل و حجاب) نه تنها مجاز، بلکه برای «حفظ نظام» واجب میشوند.
انتشار این ویدیو توسط جریانهای حامی نظام، تلاشی است برای القای این پیام که «هواداران ما از همه قشری هستند». اما این فرم از تبلیغات، عملا استاندارد دوگانه حاکمیت را افشا میکند. رژیمی که مشروعیت خود را از اجرای احکام الهی میگیرد، برای تضمین بقای سیاسی و انتقال قدرت، حاضر است از همان احکام به عنوان «هزینه تبلیغاتی» بگذرد. این ویدیو بیش از آنکه نشاندهنده آزادی باشد، نشاندهنده سقوط اخلاقی ایدئولوژی در پای میز قدرت است.
#پروپاگاندا #محرمات #الکل #گفتگو_توانا #حفظ_نظام
@Dialogue1402
🤣5💩2❤1🤮1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
آیا گسترش نیکوکاری نیازمند باور مشترک است؟
در جهان امروز و در حالی که شاهدیم که باورها، و دیدگاههای مذهبی و غیرمذهبی تنوع بیسابقهای یافتهاند، یک پرسش همیشه خودنمایی میکند و آن اینکه: آیا عمل به نیکوکاری و گسترش آن نیازمند باور مشترک است؟
برخی بر این باور هستند که بنیانهای اخلاقی و اساسا اخلاق بدون وجود یک مرجع مطلق مانند خداوند یا پیامبر یا یک کتاب مقدس، هیچ الزامی پدید نمیآورد. به باور آنان حتما بهشت و دوزخی بایستی در میان باشد تا پشتوانهای الزامآور برای نیکوکاری شکل بگیرد.
اما کسانی هم استدلال میکنند که نیکوکاری و اساسا اخلاق فرامذهبی است و مذهب نهایتا نقش تقویتکننده دارد. چه بسیار غیرمذهبیهایی که نیکوکارانی بزرگ بودهاند. به باور آنان، همدلی انسانی و تجربهی زیستهی مشترک انسانها، میتواند در گسترش نیکوکاری موثر باشد. اتفاقا بسیاری از کسانی که حامی این استدلال هستند خود مذهبی هستند. به باور آنان به صرف اینکه انسانی رنج میکشد، در افراد احساس لازم برای کمک و نیکوکاری ایجاد میشود.
واقعیت این است که عملا نشان داده شده که دستهی دوم درست میگویند. تجربهی زندگی انسان روی زمین نشان داده که افراد با جهانبینیهای کاملا متفاوت در سختیها - از زلزله گرفته تا بیماریهای فراگیر - به یاری یکدیگر شتافتهاند بیآنکه از نگاه و باور و مذهب یکدیگر بپرسند.
در لحظهای که انسانی به یاری یک انسان زلزلهزده میشتابد تا او را از زیر آوار نجات دهد، از او نمیپرسد باورت چیست که اگر مسلمان هستی یا شیعه هستی یا مسیحی هستی یا خداناباور هستی تو را نجات دهم. بلکه فقط تمام تلاش خود را میکند او را از رنج آوار نجات دهد.
حتما شما هم در چنین موقعیتی بنا به ندای وجدان خود عمل میکنید و به تنها چیزی که فکر نمیکنید باور و مذهب فرد رنجدیده است.
آیا این، بزرگترین حجت بر بینیازی نیکوکاری از الزام به باور مشترک نیست؟
آیا چنین رویکردی را نمیتوان گسترش داد و آن را از کمک در موقعیت رنج، به همدلی در همهی موقعیتهای زیستی گستراند؟ قطعا میشود؛ اگر به جای اصرار بر هویت مشترک اعتقادی به اشتراک در مسئولیتهای انسانی بیاندیشیم.
مطالعه بیشتر
https://dialog.tavaana.org/beneficence/
#نیکوکاری #باور #رواداری #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
در جهان امروز و در حالی که شاهدیم که باورها، و دیدگاههای مذهبی و غیرمذهبی تنوع بیسابقهای یافتهاند، یک پرسش همیشه خودنمایی میکند و آن اینکه: آیا عمل به نیکوکاری و گسترش آن نیازمند باور مشترک است؟
برخی بر این باور هستند که بنیانهای اخلاقی و اساسا اخلاق بدون وجود یک مرجع مطلق مانند خداوند یا پیامبر یا یک کتاب مقدس، هیچ الزامی پدید نمیآورد. به باور آنان حتما بهشت و دوزخی بایستی در میان باشد تا پشتوانهای الزامآور برای نیکوکاری شکل بگیرد.
اما کسانی هم استدلال میکنند که نیکوکاری و اساسا اخلاق فرامذهبی است و مذهب نهایتا نقش تقویتکننده دارد. چه بسیار غیرمذهبیهایی که نیکوکارانی بزرگ بودهاند. به باور آنان، همدلی انسانی و تجربهی زیستهی مشترک انسانها، میتواند در گسترش نیکوکاری موثر باشد. اتفاقا بسیاری از کسانی که حامی این استدلال هستند خود مذهبی هستند. به باور آنان به صرف اینکه انسانی رنج میکشد، در افراد احساس لازم برای کمک و نیکوکاری ایجاد میشود.
واقعیت این است که عملا نشان داده شده که دستهی دوم درست میگویند. تجربهی زندگی انسان روی زمین نشان داده که افراد با جهانبینیهای کاملا متفاوت در سختیها - از زلزله گرفته تا بیماریهای فراگیر - به یاری یکدیگر شتافتهاند بیآنکه از نگاه و باور و مذهب یکدیگر بپرسند.
در لحظهای که انسانی به یاری یک انسان زلزلهزده میشتابد تا او را از زیر آوار نجات دهد، از او نمیپرسد باورت چیست که اگر مسلمان هستی یا شیعه هستی یا مسیحی هستی یا خداناباور هستی تو را نجات دهم. بلکه فقط تمام تلاش خود را میکند او را از رنج آوار نجات دهد.
حتما شما هم در چنین موقعیتی بنا به ندای وجدان خود عمل میکنید و به تنها چیزی که فکر نمیکنید باور و مذهب فرد رنجدیده است.
آیا این، بزرگترین حجت بر بینیازی نیکوکاری از الزام به باور مشترک نیست؟
آیا چنین رویکردی را نمیتوان گسترش داد و آن را از کمک در موقعیت رنج، به همدلی در همهی موقعیتهای زیستی گستراند؟ قطعا میشود؛ اگر به جای اصرار بر هویت مشترک اعتقادی به اشتراک در مسئولیتهای انسانی بیاندیشیم.
مطالعه بیشتر
https://dialog.tavaana.org/beneficence/
#نیکوکاری #باور #رواداری #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍2💩1🏆1
تداوم بازداشت و بلاتکلیفی سارا سپهری، شهروند بهائی ساکن شیراز
با گذشت ۲۱ روز از زمان بازداشت سارا سپهری، شهروند ۴۱ سالۀ بهائی، او همچنان در وضعیت بلاتکلیف در زندان عادلآباد شیراز نگهداری میشود. خانم سپهری روز پنجشنبه ۲۰ فروردین ۱۴۰۵ توسط مأموران امنیتی در منزل شخصی خود بازداشت شد.
به گفتۀ یک منبع آگاه، سارا سپهری طی سه هفتۀ گذشته چندینبار بهصورت تلفنی با مادر خود تماس داشته است. مادر او دارای معلولیت است و مسئولیت رسیدگی به امور او بر عهدۀ خانم سپهری بوده است. افزون بر این، خود خانم سپهری نیز پیشتر تحت مراقبت پزشکی قرار داشته و فشارهای ناشی از بازداشت و استرسهای مرتبط میتواند سلامت او را بهطور جدی به خطر اندازد.
بهائیان، بهعنوان بزرگترین اقلیت غیرمسلمان در ایران، طی نزدیک به پنج دهۀ گذشته صرفاً به دلیل باورهای دینی خود با اشکال گوناگونی از نقض حقوق بشر مواجه بودهاند؛ از جمله بازداشت و حبس خودسرانه، آزارهای جسمی و روحی، ناپدیدسازی قهری، مصادره و تخریب اموال، تعطیلی اجباری کسبوکارها، یورش به منازل، و نفرتپراکنی از سوی مقامات، روحانیون و رسانههای حکومتی.
#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #گفتگو_توانا #سارا_سپهری
@Dialogue1402
با گذشت ۲۱ روز از زمان بازداشت سارا سپهری، شهروند ۴۱ سالۀ بهائی، او همچنان در وضعیت بلاتکلیف در زندان عادلآباد شیراز نگهداری میشود. خانم سپهری روز پنجشنبه ۲۰ فروردین ۱۴۰۵ توسط مأموران امنیتی در منزل شخصی خود بازداشت شد.
به گفتۀ یک منبع آگاه، سارا سپهری طی سه هفتۀ گذشته چندینبار بهصورت تلفنی با مادر خود تماس داشته است. مادر او دارای معلولیت است و مسئولیت رسیدگی به امور او بر عهدۀ خانم سپهری بوده است. افزون بر این، خود خانم سپهری نیز پیشتر تحت مراقبت پزشکی قرار داشته و فشارهای ناشی از بازداشت و استرسهای مرتبط میتواند سلامت او را بهطور جدی به خطر اندازد.
بهائیان، بهعنوان بزرگترین اقلیت غیرمسلمان در ایران، طی نزدیک به پنج دهۀ گذشته صرفاً به دلیل باورهای دینی خود با اشکال گوناگونی از نقض حقوق بشر مواجه بودهاند؛ از جمله بازداشت و حبس خودسرانه، آزارهای جسمی و روحی، ناپدیدسازی قهری، مصادره و تخریب اموال، تعطیلی اجباری کسبوکارها، یورش به منازل، و نفرتپراکنی از سوی مقامات، روحانیون و رسانههای حکومتی.
#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #گفتگو_توانا #سارا_سپهری
@Dialogue1402
💔2😡2💩1
در پی یک حمله با چاقو «به شهروندان یهودی» در شمال لندن، دو نفر زخمی شدند و پلیس یک مظنون را بازداشت کرد.
به گزارش خبرگزاری فرانسه، این حادثه روز چهارشنبه در منطقه گولدرز گرین، که جمعیت قابل توجهی از یهودیان در آن زندگی میکنند، رخ داد. گروههای یهودی اعلام کردند مهاجم با در دست داشتن چاقو در تلاش برای حمله به شهروندان یهودی بوده است.
بر اساس این گزارش، مجروحان توسط یک سامانه امداد داوطلبانه یهودیان تحت درمان قرار گرفتهاند.
کییر استارمر، نخستوزیر بریتانیا، این حادثه را «بسیار نگرانکننده» توصیف کرد و گفت تحقیقات پلیس در این زمینه ادامه دارد.
این رویداد در حالی رخ میدهد که در هفتههای اخیر چندین حمله آتشسوزی به کنیسهها و مراکز یهودی در شمال لندن گزارش شده است.
از زمان آغاز جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران، پلیس بریتانیا ۲۶ نفر را در ارتباط با حملات مختلفی از این دست، دستگیر کرده است.
#یهودی_ستیزی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
به گزارش خبرگزاری فرانسه، این حادثه روز چهارشنبه در منطقه گولدرز گرین، که جمعیت قابل توجهی از یهودیان در آن زندگی میکنند، رخ داد. گروههای یهودی اعلام کردند مهاجم با در دست داشتن چاقو در تلاش برای حمله به شهروندان یهودی بوده است.
بر اساس این گزارش، مجروحان توسط یک سامانه امداد داوطلبانه یهودیان تحت درمان قرار گرفتهاند.
کییر استارمر، نخستوزیر بریتانیا، این حادثه را «بسیار نگرانکننده» توصیف کرد و گفت تحقیقات پلیس در این زمینه ادامه دارد.
این رویداد در حالی رخ میدهد که در هفتههای اخیر چندین حمله آتشسوزی به کنیسهها و مراکز یهودی در شمال لندن گزارش شده است.
از زمان آغاز جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران، پلیس بریتانیا ۲۶ نفر را در ارتباط با حملات مختلفی از این دست، دستگیر کرده است.
#یهودی_ستیزی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
❤2😡2💩1💔1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
در جمهوری اسلامی همه ایرانیان محترم هستند، اما نه همیشه!
در روزهای اخیر ویدئویی پربازدید شده که در آن یک حامی حکومت با لحنی صمیمانه مدعی میشود: «همه ایرانیان از هر اقلیتی، از بهایی تا زرتشتی، محترم هستند.» این جملات در ظاهر فریبنده، در ترازوی واقعیت، چیزی جز یک تناقض آشکار و پروپاگاندای لحظهای نیست.
🔷احترام ادعایی در برابر دههها سرکوب:
چگونه میتوان از احترام سخن گفت، در حالی که نظام طی دههها، شهروندان بهایی را از ابتداییترین حقوق انسانی مثل تحصیل و کار محروم کرده، اموالشان را مصادره نموده و بسیاری را تنها به جرم باورشان به بند کشیده یا اعدام کرده است؟
این «احترام» کجای پروندههای سنگین نوکیشان مسیحی و دیگر دگراندیشان قرار دارد؟
🔷ابزار بقا در روزهای سخت:
بسیاری از تحلیلگران بر این باورند که این تغییر لحن ناگهانی، نه از سر پشیمانی یا بازگشت به ارزشهای انسانی، بلکه یک تاکتیک برای بقا در سایه تهدیدهای خارجی و خطر فروپاشی است. وقتی حاکمیت خود را در تنگنا میبیند، ناگهان «دشمنان خانگی» دیروز را «برادران محترم» امروز میخواند تا از آنها به عنوان سپر بلا یا ابزار مشروعیتسازی استفاده کند.
🔷واقعیت تلخ اینجاست: احترامی که تنها در زمان بحران و برای اهداف تبلیغاتی فاکتور شود، توهین به شعور و رنج تاریخی اقلیتهاست. در منطق پروپاگاندا، شما محترم هستید، اما فقط تا زمانی که تاریخ انقضای نیازِ نظام سر نرسیده باشد.
#رواداری #تکثر #پروپاگاندا #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
در روزهای اخیر ویدئویی پربازدید شده که در آن یک حامی حکومت با لحنی صمیمانه مدعی میشود: «همه ایرانیان از هر اقلیتی، از بهایی تا زرتشتی، محترم هستند.» این جملات در ظاهر فریبنده، در ترازوی واقعیت، چیزی جز یک تناقض آشکار و پروپاگاندای لحظهای نیست.
🔷احترام ادعایی در برابر دههها سرکوب:
چگونه میتوان از احترام سخن گفت، در حالی که نظام طی دههها، شهروندان بهایی را از ابتداییترین حقوق انسانی مثل تحصیل و کار محروم کرده، اموالشان را مصادره نموده و بسیاری را تنها به جرم باورشان به بند کشیده یا اعدام کرده است؟
این «احترام» کجای پروندههای سنگین نوکیشان مسیحی و دیگر دگراندیشان قرار دارد؟
🔷ابزار بقا در روزهای سخت:
بسیاری از تحلیلگران بر این باورند که این تغییر لحن ناگهانی، نه از سر پشیمانی یا بازگشت به ارزشهای انسانی، بلکه یک تاکتیک برای بقا در سایه تهدیدهای خارجی و خطر فروپاشی است. وقتی حاکمیت خود را در تنگنا میبیند، ناگهان «دشمنان خانگی» دیروز را «برادران محترم» امروز میخواند تا از آنها به عنوان سپر بلا یا ابزار مشروعیتسازی استفاده کند.
🔷واقعیت تلخ اینجاست: احترامی که تنها در زمان بحران و برای اهداف تبلیغاتی فاکتور شود، توهین به شعور و رنج تاریخی اقلیتهاست. در منطق پروپاگاندا، شما محترم هستید، اما فقط تا زمانی که تاریخ انقضای نیازِ نظام سر نرسیده باشد.
#رواداری #تکثر #پروپاگاندا #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
🤮4❤1👍1🤔1💩1
بازداشت اعضای یک فرقه مذهبی به اتهام جرایم جنسی و بردهداری در بریتانیا
روزنامه «تلگراف» در گزارشی اختصاصی از عملیات گسترده پلیس بریتانیا علیه یک فرقه مذهبی که خود را شیعه میدانند در شهر «کرو» خبر داد.
بر اساس این گزارش، اعضای ارشد گروهی موسوم به «دین صلح و نور احمدی» به اتهامات سنگینی از جمله بردهداری مدرن، قاچاق انسان و سوءرفتارهای جنسی تحت بازجویی قرار گرفتهاند.
تحقیقات پلیس چشایر بر روی ملکی متمرکز شده است که به عنوان مرکز اصلی فعالیت این گروه شناخته میشود. مقامات امنیتی معتقدند رهبران این فرقه با استفاده از تکنیکهای پیچیده «کنترل اجباری» و شستشوی مغزی، پیروان خود را که عمدتا از اتباع کشورهای خاورمیانه و شمال آفریقا هستند، تحت استثمار قرار دادهاند. در این گزارش آمده است که قربانیان وادار شدهاند داراییهای مالی و اموال خود را به طور کامل در اختیار رهبران گروه قرار دهند و در شرایطی زندگی کنند که پلیس آن را «بردهداری مدرن» توصیف کرده است.
این فرقه پیرامون شخصی به نام «عبدالله هاشم»(معروف به ابا الصادق) شکل گرفته است که مدعی است فرستاده الهی و «مهدی» است.
تلگراف تأکید کرده است که این گروه هیچ ارتباطی با «جماعت احمدیه» (یک جامعه اسلامی شناخته شده) ندارد و عقاید آنها از سوی مسلمانان سنتی و حتی احمدیهای متعارف، بدعتآمیز و انحرافی تلقی میشود.
سخنگوی پلیس اعلام کرد که این پرونده شامل اتهامات جدی در خصوص آزارهای جنسی و جسمی علیه اعضای آسیبپذیر است که بسیاری از آنها با وعده زندگی بهتر به بریتانیا کشانده شدهاند. در مقابل، نمایندگان این فرقه با رد تمامی اتهامات، مدعی شدهاند که یک اقلیت مذهبی تحت آزار و اذیت هستند. با این حال، حجم شواهد و گستردگی بازجوییها نشاندهنده یکی از جدیترین پروندههای مربوط به فرقههای مذهبی در سالهای اخیر در بریتانیا است.
مقامات پلیس تاکید کردهاند که این تحقیقات متوجه مذهب نیست، بلکه بر بررسی اتهامات کیفری علیه برخی اعضای این گروه تمرکز دارد. همزمان با ادامه تحقیقات و بازرسی از محل، پلیس اعلام کرده اقدامات حمایتی و حفاظتی برای سایر اعضای گروه نیز در حال انجام است.
تحقیقات برای شناسایی تمامی قربانیان احتمالی و ابعاد پنهان فعالیتهای مالی و ارتباطی این گروه همچنان ادامه دارد.
#فرقه #شیعه #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
روزنامه «تلگراف» در گزارشی اختصاصی از عملیات گسترده پلیس بریتانیا علیه یک فرقه مذهبی که خود را شیعه میدانند در شهر «کرو» خبر داد.
بر اساس این گزارش، اعضای ارشد گروهی موسوم به «دین صلح و نور احمدی» به اتهامات سنگینی از جمله بردهداری مدرن، قاچاق انسان و سوءرفتارهای جنسی تحت بازجویی قرار گرفتهاند.
تحقیقات پلیس چشایر بر روی ملکی متمرکز شده است که به عنوان مرکز اصلی فعالیت این گروه شناخته میشود. مقامات امنیتی معتقدند رهبران این فرقه با استفاده از تکنیکهای پیچیده «کنترل اجباری» و شستشوی مغزی، پیروان خود را که عمدتا از اتباع کشورهای خاورمیانه و شمال آفریقا هستند، تحت استثمار قرار دادهاند. در این گزارش آمده است که قربانیان وادار شدهاند داراییهای مالی و اموال خود را به طور کامل در اختیار رهبران گروه قرار دهند و در شرایطی زندگی کنند که پلیس آن را «بردهداری مدرن» توصیف کرده است.
این فرقه پیرامون شخصی به نام «عبدالله هاشم»(معروف به ابا الصادق) شکل گرفته است که مدعی است فرستاده الهی و «مهدی» است.
تلگراف تأکید کرده است که این گروه هیچ ارتباطی با «جماعت احمدیه» (یک جامعه اسلامی شناخته شده) ندارد و عقاید آنها از سوی مسلمانان سنتی و حتی احمدیهای متعارف، بدعتآمیز و انحرافی تلقی میشود.
سخنگوی پلیس اعلام کرد که این پرونده شامل اتهامات جدی در خصوص آزارهای جنسی و جسمی علیه اعضای آسیبپذیر است که بسیاری از آنها با وعده زندگی بهتر به بریتانیا کشانده شدهاند. در مقابل، نمایندگان این فرقه با رد تمامی اتهامات، مدعی شدهاند که یک اقلیت مذهبی تحت آزار و اذیت هستند. با این حال، حجم شواهد و گستردگی بازجوییها نشاندهنده یکی از جدیترین پروندههای مربوط به فرقههای مذهبی در سالهای اخیر در بریتانیا است.
مقامات پلیس تاکید کردهاند که این تحقیقات متوجه مذهب نیست، بلکه بر بررسی اتهامات کیفری علیه برخی اعضای این گروه تمرکز دارد. همزمان با ادامه تحقیقات و بازرسی از محل، پلیس اعلام کرده اقدامات حمایتی و حفاظتی برای سایر اعضای گروه نیز در حال انجام است.
تحقیقات برای شناسایی تمامی قربانیان احتمالی و ابعاد پنهان فعالیتهای مالی و ارتباطی این گروه همچنان ادامه دارد.
#فرقه #شیعه #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
😱1🤮1💩1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
نگرانی از وضعیت جسمی و روحی عنقا سیاوشی، جوان ۱۹ سالۀ بهائی
پونه روحیزادگان، خالۀ عنقا سیاوشی، با انتشار یک ویدیو از نگرانی خود و خانوادهاش نسبت به وضعیت عنقا سیاوشی میگوید. عنقا، جوان ۱۹ سالۀ بهائی، در تاریخ ۱۸ فروردین بدون ارائۀ حکم قضائی در منزل خانوادگیاش در شیراز بازداشت شد. پونه به تازگی مطلع شده است که عنقا را به زندان عادلآباد منتقل کردهاند و حال جسمیاش اصلا خوب نیست. عنقا از پیش داروهایی را مصرف میکرده که قطع ناگهانی آن عوارض بسیار جدی و خطرناکی برای او ایجاد میکند. این موضوع بر نگرانی خانواده بیش از پیش افزوده است.
ماموران پیشتر خود به خانوادۀ عنقا خبر داده بودند که حال روحی و جسمی پسرشان «وخیم» است و حتی آنها را تهدید کرده بودند که «دیگر پسرشان را نخواهند دید».
#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
پونه روحیزادگان، خالۀ عنقا سیاوشی، با انتشار یک ویدیو از نگرانی خود و خانوادهاش نسبت به وضعیت عنقا سیاوشی میگوید. عنقا، جوان ۱۹ سالۀ بهائی، در تاریخ ۱۸ فروردین بدون ارائۀ حکم قضائی در منزل خانوادگیاش در شیراز بازداشت شد. پونه به تازگی مطلع شده است که عنقا را به زندان عادلآباد منتقل کردهاند و حال جسمیاش اصلا خوب نیست. عنقا از پیش داروهایی را مصرف میکرده که قطع ناگهانی آن عوارض بسیار جدی و خطرناکی برای او ایجاد میکند. این موضوع بر نگرانی خانواده بیش از پیش افزوده است.
ماموران پیشتر خود به خانوادۀ عنقا خبر داده بودند که حال روحی و جسمی پسرشان «وخیم» است و حتی آنها را تهدید کرده بودند که «دیگر پسرشان را نخواهند دید».
#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
😡2💩1💔1