طالبان: آرایش و عطرزدن زن در مراسم عروسی و تبادل حلقه خلاف شرع است
وزارت ارشاد، حج و اوقاف طالبان از خطیبان نماز جمعه در افغانستان خواسته است در خطبه‌های نماز جمعه به مردم بگویند که آرایش عروس، عطر زدن زنان، تبادل حلقه، موسیقی و شماری دیگر از رسم‌های عروسی خلاف شریعت است.
این وزارت متن خطبه روز جمعه را با عنوان «اجتناب از منکرات و رسوم خلاف شرع در محافل عروسی و سایر خوشی‌ها» برای خطیبان مرکز و ولایت‌ها فرستاده و از آنان خواسته است محتوای آن را برای مردم بیان کنند.
در این متن، دیدار خصوصی دختر و پسر نامزدشده پیش از عقد شرعی ناجایز خوانده شده است. این وزارت می‌گوید نامزدی به معنای عقد نیست و دختر و پسر تا پیش از نکاح به یکدیگر نامحرم هستند.
وزارت حج طالبان همچنین تبادل حلقه و حنا گذاشتن دختر و پسر بر دست یکدیگر را خلاف شریعت خوانده است. در متن آمده است که آنان پیش از عقد شرعی نباید دست یکدیگر را لمس کنند.
این وزارت حلقه ازدواج را رسمی «برگرفته از آیین مسیحیت» دانسته و گفته است مسلمانان نباید از «رسم‌های غیرمسلمانان» پیروی کنند.
وزارت حج طالبان آرایش عروس در آرایشگاه‌ها را نیز خلاف شریعت دانسته است. در متن آمده است که تغییر ظاهر واقعی عروس با مواد آرایشی، نوعی «تدلیس، فریب و نیرنگ» است. این وزارت گفته است خانواده داماد باید چهره و زیبایی واقعی دختر را ببینند و ظاهر او نباید با مواد آرایشی تغییر داده شود.
استفاده از موی مصنوعی، برداشتن ابرو، خال‌کوبی، فاصله ایجاد کردن میان دندان‌ها برای زیبایی، برجسته کردن لب‌ها و استفاده از موادی که رنگ پوست را تغییر می‌دهد نیز در این متن ناجایز خوانده شده است.
این وزارت همچنین گفته است زنان نباید در عروسی‌ها به‌گونه‌ای عطر بزنند که بوی آن به مردان نامحرم برسد.
این وزارت آوازخوانی، موسیقی و رقص زنان و مردان را هم خلاف شریعت دانسته است. در متن آمده است که پخش و شنیدن موسیقی ضبط‌شده در مراسم عروسی نیز مجاز نیست.
وزارت حج طالبان نشاندن عروس و داماد در کنار یکدیگر و در برابر مهمانان را «نهایت بی‌حیایی و بی‌غیرتی» خوانده است. در این متن آمده است که داماد باید میان مردان باشد و عروس پشت پرده و در میان زنان حضور داشته باشد.
طالبان می‌گوید سیاست‌ها و دستورهایش بر شریعت اسلامی و فقه حنفی استوار است.
این گروه پس از بازگشت به قدرت، برداشت خود از شریعت را در بخش‌هایی مانند آموزش، کار، پوشش و حضور اجتماعی زنان اجرا کرده است.
#طالبان #اسلام #شرع #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
وزارت ارشاد، حج و اوقاف طالبان از خطیبان نماز جمعه در افغانستان خواسته است در خطبه‌های نماز جمعه به مردم بگویند که آرایش عروس، عطر زدن زنان، تبادل حلقه، موسیقی و شماری دیگر از رسم‌های عروسی خلاف شریعت است.
این وزارت متن خطبه روز جمعه را با عنوان «اجتناب از منکرات و رسوم خلاف شرع در محافل عروسی و سایر خوشی‌ها» برای خطیبان مرکز و ولایت‌ها فرستاده و از آنان خواسته است محتوای آن را برای مردم بیان کنند.
در این متن، دیدار خصوصی دختر و پسر نامزدشده پیش از عقد شرعی ناجایز خوانده شده است. این وزارت می‌گوید نامزدی به معنای عقد نیست و دختر و پسر تا پیش از نکاح به یکدیگر نامحرم هستند.
وزارت حج طالبان همچنین تبادل حلقه و حنا گذاشتن دختر و پسر بر دست یکدیگر را خلاف شریعت خوانده است. در متن آمده است که آنان پیش از عقد شرعی نباید دست یکدیگر را لمس کنند.
این وزارت حلقه ازدواج را رسمی «برگرفته از آیین مسیحیت» دانسته و گفته است مسلمانان نباید از «رسم‌های غیرمسلمانان» پیروی کنند.
وزارت حج طالبان آرایش عروس در آرایشگاه‌ها را نیز خلاف شریعت دانسته است. در متن آمده است که تغییر ظاهر واقعی عروس با مواد آرایشی، نوعی «تدلیس، فریب و نیرنگ» است. این وزارت گفته است خانواده داماد باید چهره و زیبایی واقعی دختر را ببینند و ظاهر او نباید با مواد آرایشی تغییر داده شود.
استفاده از موی مصنوعی، برداشتن ابرو، خال‌کوبی، فاصله ایجاد کردن میان دندان‌ها برای زیبایی، برجسته کردن لب‌ها و استفاده از موادی که رنگ پوست را تغییر می‌دهد نیز در این متن ناجایز خوانده شده است.
این وزارت همچنین گفته است زنان نباید در عروسی‌ها به‌گونه‌ای عطر بزنند که بوی آن به مردان نامحرم برسد.
این وزارت آوازخوانی، موسیقی و رقص زنان و مردان را هم خلاف شریعت دانسته است. در متن آمده است که پخش و شنیدن موسیقی ضبط‌شده در مراسم عروسی نیز مجاز نیست.
وزارت حج طالبان نشاندن عروس و داماد در کنار یکدیگر و در برابر مهمانان را «نهایت بی‌حیایی و بی‌غیرتی» خوانده است. در این متن آمده است که داماد باید میان مردان باشد و عروس پشت پرده و در میان زنان حضور داشته باشد.
طالبان می‌گوید سیاست‌ها و دستورهایش بر شریعت اسلامی و فقه حنفی استوار است.
این گروه پس از بازگشت به قدرت، برداشت خود از شریعت را در بخش‌هایی مانند آموزش، کار، پوشش و حضور اجتماعی زنان اجرا کرده است.
#طالبان #اسلام #شرع #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
💩14❤4🤣2💊2👎1
چشم‌انداز ابطال‌پذیری
پادزهری برای تعصب در اندیشه کارل پوپر
کارل پوپر، فیلسوف برجسته لیبرال، با طرح نظریه ابطال‌پذیری (Falsifiability)، تحولی بنیادین در فلسفه علم و معرفت‌شناسی ایجاد کرد. او استدلال کرد که اعتبار یک نظریه علمی نه به اثبات‌پذیری قطعی آن، بلکه به امکان ابطال‌پذیری‌اش بستگی دارد. از این منظر، هیچ گزاره‌ای مصون از خطا نیست و هر باوری تنها مجموعه‌ای از گزاره‌هاست که هنوز شواهد نقض‌کننده آن ظاهر نشده‌اند.
سیر تطور دانش و مبارزه با مطلق‌انگاری
تاریخ علم و اندیشه بشر، گواهی روشن بر این حقیقت است که هیچ نظریه‌ای غایت معرفت نیست. نظریه‌های پیشین با کشف شواهد و ادله جدید کنار رفته و جای خود را به ایده‌های دقیق‌تر داده‌اند. پوپر با تکیه بر همین پویایی، پیکانی تیز به سوی مطلق‌انگاری و جزم‌اندیشی پرتاب کرد. او نشان داد که ادعای دستیابی به حقیقت مطلق و دست‌نخورده، بستر مناسبی برای شکل‌گیری سیستم‌های تمامیت‌خواه (توتالیتاریسم) و استبداد فکری فراهم می‌کند؛ نظامی که در آن مخالفان حذف شده و تکثر اندیشه‌ها سرکوب می‌گردد.
▪️رهایی از تعصب در عرصه فردی
در سطح فردی، پذیرش اصل ابطال‌پذیری نقشی کلیدی در اخلاقِ باور ایفا می‌کند. هنگامی که انسان بپذیرد باورهای امروزش موقتی و در معرض خطا هستند، از دام خطرناک تعصب می‌گریزد. این رویکرد، تساهل و تسامح را جایگزین جزم‌گرایی می‌کند و به فرد اجازه می‌دهد تا:
با روی باز به نقدها گوش فرا دهد.
از تحقیر و حمله به باورمندانِ آرا و عقاید متفاوت بپرهیزد.
فرآیند شناخت را حرکتی تدریجی، پویا و مبتنی بر آزمون و خطا بداند.
اندیشه پوپر به ما یادآور می‌شود که خردورزی واقعی در گرو شکاکیت سازنده، تواضع معرفت‌شناختی و فاصله گرفتن از جزمیت مطلق است.
#پوپر #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
پادزهری برای تعصب در اندیشه کارل پوپر
کارل پوپر، فیلسوف برجسته لیبرال، با طرح نظریه ابطال‌پذیری (Falsifiability)، تحولی بنیادین در فلسفه علم و معرفت‌شناسی ایجاد کرد. او استدلال کرد که اعتبار یک نظریه علمی نه به اثبات‌پذیری قطعی آن، بلکه به امکان ابطال‌پذیری‌اش بستگی دارد. از این منظر، هیچ گزاره‌ای مصون از خطا نیست و هر باوری تنها مجموعه‌ای از گزاره‌هاست که هنوز شواهد نقض‌کننده آن ظاهر نشده‌اند.
سیر تطور دانش و مبارزه با مطلق‌انگاری
تاریخ علم و اندیشه بشر، گواهی روشن بر این حقیقت است که هیچ نظریه‌ای غایت معرفت نیست. نظریه‌های پیشین با کشف شواهد و ادله جدید کنار رفته و جای خود را به ایده‌های دقیق‌تر داده‌اند. پوپر با تکیه بر همین پویایی، پیکانی تیز به سوی مطلق‌انگاری و جزم‌اندیشی پرتاب کرد. او نشان داد که ادعای دستیابی به حقیقت مطلق و دست‌نخورده، بستر مناسبی برای شکل‌گیری سیستم‌های تمامیت‌خواه (توتالیتاریسم) و استبداد فکری فراهم می‌کند؛ نظامی که در آن مخالفان حذف شده و تکثر اندیشه‌ها سرکوب می‌گردد.
▪️رهایی از تعصب در عرصه فردی
در سطح فردی، پذیرش اصل ابطال‌پذیری نقشی کلیدی در اخلاقِ باور ایفا می‌کند. هنگامی که انسان بپذیرد باورهای امروزش موقتی و در معرض خطا هستند، از دام خطرناک تعصب می‌گریزد. این رویکرد، تساهل و تسامح را جایگزین جزم‌گرایی می‌کند و به فرد اجازه می‌دهد تا:
با روی باز به نقدها گوش فرا دهد.
از تحقیر و حمله به باورمندانِ آرا و عقاید متفاوت بپرهیزد.
فرآیند شناخت را حرکتی تدریجی، پویا و مبتنی بر آزمون و خطا بداند.
اندیشه پوپر به ما یادآور می‌شود که خردورزی واقعی در گرو شکاکیت سازنده، تواضع معرفت‌شناختی و فاصله گرفتن از جزمیت مطلق است.
#پوپر #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍5❤1
حاکمیت، بیت‌المال و آیین‌های دولتی
وقتی دین از مسیر مردم فاصله می‌گیرد
تاریخ بارها نشان داده است که هرگاه دولت‌ها متولی امور معنوی و عبادی جامعه شده‌اند، دینداری از درون تهی و اعتماد عمومی خدشه‌دار شده است. وظیفه ذاتی حکومت‌ها تمشیت امور مادی، تامین امنیت و نظارت بر اقتصاد است، نه دخالت در روابط فردی انسان‌ها با خداوند یا برگزاری آیین‌های حکومتی.
▪️دولتی‌سازی اربعین و سیاسی‌سازی مناسک
در سال‌های اخیر شاهد دخالت عیان نهادهای دولتی در برگزاری مراسمی مانند راه‌پیمایی اربعین هستیم. این آیین که ریشه‌ای در باورهای درونی داشت، به مرور به یک رویداد کاملا سیاسی و ابزاری تبلیغاتی تبدیل شده است. تزریق بودجه‌های کلان و سازماندهی‌های دولتی، حتی روح معنوی و مردمی این آیین‌ها را مخدوش کرده و آن را به نمایش قدرت یک تفکر خاص تقلیل داده است.
▪️حیف‌ومیل بیت‌المال در شرایط بحران معیشتی
بزرگ‌ترین آسیب این روند، هزینه شدن سنگین‌ترین منابع از بیت‌المال برای اهداف یک گروه خاص و ایدئولوژی حکومتی است. این در حالی است که بخش بزرگی از جامعه ایران، اعم از شهروندان مذهبی، اهل سنت و سایر اقلیت‌های دینی، رضایتی از صرف ثروت ملی برای این پروژه‌ها ندارند.
امروز در شرایطی که گسترش فقر، تورم و بی‌ثباتی اقتصادی، زندگی میلیون‌ها ایرانی را تحت تاثیر قرار داده است، هدررفت منابع عمومی برای مناسک دولتی، شکاف میان حاکمیت و ملت را عمیق‌تر می‌کند. مردمی که برای تامین نیازهای اولیه زندگی در عسر و حصرند، حق دارند بپرسند چرا سرمایه‌های ملی صرف اولویت‌هایی می‌شوند که هیچ سنخیتی با سفره‌های خالی آنها ندارد.
▪️بازگشت دین به جایگاه مردمی
امور دینی و عبادی اموری درونی و برخاسته از دل جامعه هستند و باید به دست خود مردم اداره شوند. دخالت دولت در این حوزه نه‌تنها به خلوص معنوی آیین‌ها لطمه می‌زند، بلکه بحران مشروعیت و بی‌اعتمادی را تشدید می‌کند.
#اربعین #حکومت_ایدئولوژیک #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
وقتی دین از مسیر مردم فاصله می‌گیرد
تاریخ بارها نشان داده است که هرگاه دولت‌ها متولی امور معنوی و عبادی جامعه شده‌اند، دینداری از درون تهی و اعتماد عمومی خدشه‌دار شده است. وظیفه ذاتی حکومت‌ها تمشیت امور مادی، تامین امنیت و نظارت بر اقتصاد است، نه دخالت در روابط فردی انسان‌ها با خداوند یا برگزاری آیین‌های حکومتی.
▪️دولتی‌سازی اربعین و سیاسی‌سازی مناسک
در سال‌های اخیر شاهد دخالت عیان نهادهای دولتی در برگزاری مراسمی مانند راه‌پیمایی اربعین هستیم. این آیین که ریشه‌ای در باورهای درونی داشت، به مرور به یک رویداد کاملا سیاسی و ابزاری تبلیغاتی تبدیل شده است. تزریق بودجه‌های کلان و سازماندهی‌های دولتی، حتی روح معنوی و مردمی این آیین‌ها را مخدوش کرده و آن را به نمایش قدرت یک تفکر خاص تقلیل داده است.
▪️حیف‌ومیل بیت‌المال در شرایط بحران معیشتی
بزرگ‌ترین آسیب این روند، هزینه شدن سنگین‌ترین منابع از بیت‌المال برای اهداف یک گروه خاص و ایدئولوژی حکومتی است. این در حالی است که بخش بزرگی از جامعه ایران، اعم از شهروندان مذهبی، اهل سنت و سایر اقلیت‌های دینی، رضایتی از صرف ثروت ملی برای این پروژه‌ها ندارند.
امروز در شرایطی که گسترش فقر، تورم و بی‌ثباتی اقتصادی، زندگی میلیون‌ها ایرانی را تحت تاثیر قرار داده است، هدررفت منابع عمومی برای مناسک دولتی، شکاف میان حاکمیت و ملت را عمیق‌تر می‌کند. مردمی که برای تامین نیازهای اولیه زندگی در عسر و حصرند، حق دارند بپرسند چرا سرمایه‌های ملی صرف اولویت‌هایی می‌شوند که هیچ سنخیتی با سفره‌های خالی آنها ندارد.
▪️بازگشت دین به جایگاه مردمی
امور دینی و عبادی اموری درونی و برخاسته از دل جامعه هستند و باید به دست خود مردم اداره شوند. دخالت دولت در این حوزه نه‌تنها به خلوص معنوی آیین‌ها لطمه می‌زند، بلکه بحران مشروعیت و بی‌اعتمادی را تشدید می‌کند.
#اربعین #حکومت_ایدئولوژیک #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍9
شورای جهانی کلیساها خواستار لغو مصادره کلیسای «حضرت پطرس» تهران شد
شورای جهانی کلیساها (WCC) در واکنش به مصادره کلیسای «حضرت پطرس» در تهران، از حکومت ایران خواست مالکیت این ملک را به شورای کلیساهای انجیلی ایران بازگرداند و امکان بازگشت ساکنان مجموعه را فراهم کند.
کلیسای انجیلی (پروتستان) «حضرت پطرس»، کلیسایی تاریخی، بنا نهاده شده در ۱۲۵۱ خورشیدی در قلب تهران قدیم است؛ در تقاطع خیابان «سپه» و خیابان «قوام السلطنه» سابق و «سی‌تیر» کنونی. تا به امروز، این کلیسا مجموعه‌ای اماکن مذهبی و فرهنگی بوده که چندین خانواده مسیحی، از میان ارمنی‌ها و آشوری‌ها در آن زندگی می‌کرده‌اند. از جمله اماکن فرهنگی و مذهبی حاضر در این مجموعه به مساحت ۲.۵ هکتار، می‌توان به دو مدرسه واقع در این محوطه و انجمن کتاب مقدس اشاره کرد که پیش از این تعطیل شده بود، اشاره کرد.
مقامات جمهوری اسلامی ماه گذشته این مجموعه ۱۰ هکتاری را به تصرف خود درآورده‌اند؛ اقدامی که به تخلیه اجباری ۲۰ خانواده آشوری و ارمنی ساکن در این محل منجر شده است. این مجموعه، افزون بر واحدهای مسکونی، دو مدرسه و دفاتری را دربرمی‌گرفت که انجمن کتاب مقدس و شورای کلیساهای انجیلی ایران از آنها استفاده می‌کردند.
جری پیلای، دبیرکل شورای جهانی کلیساها، با ابراز «نگرانی عمیق» درباره این رویداد گفت مصادره اموال کلیسا و تخلیه اجباری مسیحیان ساکن در مجموعه، «نقض جدی آزادی مذهب و عقیده» و تهدیدی برای حضور و میراث دیرینه مسیحیان ایران است.
او از دولت ایران خواست کلیسا را به شورای کلیساهای انجیلی بازگرداند و به ساکنان اخراج‌شده اجازه دهد به محل زندگی خود بازگردند. پیلای همچنین بر رعایت کرامت انسانی، آزادی مذهبی و حقوق اقلیت‌های دینی، مطابق با قوانین بین‌المللی حقوق بشر، تأکید کرد.
بر اساس گزارشها، آخرین ساکن این مجموعه ۱۲ ژوئیه کلیسا را ترک کرده است؛ موضوعی که نگرانی‌هایی را درباره احتمال تخریب کلیسا و دیگر ساختمان‌های این مجموعه ایجاد کرده است.
کارشناسان سازمان ملل نیز تأکید کرده‌اند که اخراج اجباری با قوانین بین‌المللی حقوق بشر سازگار نیست و می‌تواند اعضای اقلیت‌های دینی و قومی را در معرض بی‌خانمانی قرار دهد.
گفتنی است مقام‌های جمهوری اسلامی مصادره این ملک را با ادعای مالکیت خارجی آن توجیه کرده‌اند./محبت‌نیوز
#کلیسا #مسیحیان_ایران #گفتگو_توانا
@Dialigue1402
شورای جهانی کلیساها (WCC) در واکنش به مصادره کلیسای «حضرت پطرس» در تهران، از حکومت ایران خواست مالکیت این ملک را به شورای کلیساهای انجیلی ایران بازگرداند و امکان بازگشت ساکنان مجموعه را فراهم کند.
کلیسای انجیلی (پروتستان) «حضرت پطرس»، کلیسایی تاریخی، بنا نهاده شده در ۱۲۵۱ خورشیدی در قلب تهران قدیم است؛ در تقاطع خیابان «سپه» و خیابان «قوام السلطنه» سابق و «سی‌تیر» کنونی. تا به امروز، این کلیسا مجموعه‌ای اماکن مذهبی و فرهنگی بوده که چندین خانواده مسیحی، از میان ارمنی‌ها و آشوری‌ها در آن زندگی می‌کرده‌اند. از جمله اماکن فرهنگی و مذهبی حاضر در این مجموعه به مساحت ۲.۵ هکتار، می‌توان به دو مدرسه واقع در این محوطه و انجمن کتاب مقدس اشاره کرد که پیش از این تعطیل شده بود، اشاره کرد.
مقامات جمهوری اسلامی ماه گذشته این مجموعه ۱۰ هکتاری را به تصرف خود درآورده‌اند؛ اقدامی که به تخلیه اجباری ۲۰ خانواده آشوری و ارمنی ساکن در این محل منجر شده است. این مجموعه، افزون بر واحدهای مسکونی، دو مدرسه و دفاتری را دربرمی‌گرفت که انجمن کتاب مقدس و شورای کلیساهای انجیلی ایران از آنها استفاده می‌کردند.
جری پیلای، دبیرکل شورای جهانی کلیساها، با ابراز «نگرانی عمیق» درباره این رویداد گفت مصادره اموال کلیسا و تخلیه اجباری مسیحیان ساکن در مجموعه، «نقض جدی آزادی مذهب و عقیده» و تهدیدی برای حضور و میراث دیرینه مسیحیان ایران است.
او از دولت ایران خواست کلیسا را به شورای کلیساهای انجیلی بازگرداند و به ساکنان اخراج‌شده اجازه دهد به محل زندگی خود بازگردند. پیلای همچنین بر رعایت کرامت انسانی، آزادی مذهبی و حقوق اقلیت‌های دینی، مطابق با قوانین بین‌المللی حقوق بشر، تأکید کرد.
بر اساس گزارشها، آخرین ساکن این مجموعه ۱۲ ژوئیه کلیسا را ترک کرده است؛ موضوعی که نگرانی‌هایی را درباره احتمال تخریب کلیسا و دیگر ساختمان‌های این مجموعه ایجاد کرده است.
کارشناسان سازمان ملل نیز تأکید کرده‌اند که اخراج اجباری با قوانین بین‌المللی حقوق بشر سازگار نیست و می‌تواند اعضای اقلیت‌های دینی و قومی را در معرض بی‌خانمانی قرار دهد.
گفتنی است مقام‌های جمهوری اسلامی مصادره این ملک را با ادعای مالکیت خارجی آن توجیه کرده‌اند./محبت‌نیوز
#کلیسا #مسیحیان_ایران #گفتگو_توانا
@Dialigue1402
👍8❤5🙏1
پرسشگری نسل‌های آگاه
طرح از بهنام محمدی
نسل پرسشگر امروز با برخورداری از روحیهٔ ژرف‌نگر و ذهنیت تحلیل‌گر خود، هیچ پدیده‌ای را چشم‌بسته و تنها به صرف تکرار سنتی نمی‌پذیرد.
این نسل با قرار دادن باورها، روایت‌های دینی و خرافات دیرینه در ترازوی منطق، شواهد و عقلانیت، به دنبال کشف حقیقت راستین است و هرگونه جزم‌اندیشی را به چالش می‌کشد.
آنها به جای پذیرشِ دست‌دوم اطلاعات، با پرسش‌های بنیادین خود بنیاد خرافه‌پرستی را سست کرده و راه را برای نگرشی آگاهانه‌تر، مبتنی بر دانش و خردورزی هموار می‌سازند.
#گفتگو_توانا #مدارای_مذهبی #دین_اسلام #ادیان_ابراهیمی #کارتون
@dialogue1402
پرسشگری نسل‌های آگاه
طرح از بهنام محمدی
نسل پرسشگر امروز با برخورداری از روحیهٔ ژرف‌نگر و ذهنیت تحلیل‌گر خود، هیچ پدیده‌ای را چشم‌بسته و تنها به صرف تکرار سنتی نمی‌پذیرد.
این نسل با قرار دادن باورها، روایت‌های دینی و خرافات دیرینه در ترازوی منطق، شواهد و عقلانیت، به دنبال کشف حقیقت راستین است و هرگونه جزم‌اندیشی را به چالش می‌کشد.
آنها به جای پذیرشِ دست‌دوم اطلاعات، با پرسش‌های بنیادین خود بنیاد خرافه‌پرستی را سست کرده و راه را برای نگرشی آگاهانه‌تر، مبتنی بر دانش و خردورزی هموار می‌سازند.
#گفتگو_توانا #مدارای_مذهبی #دین_اسلام #ادیان_ابراهیمی #کارتون
@dialogue1402
🕊5👏3
چهار خطای شناختی، چهار ابزار استبداد؛
بیکن پیشتر هشدار داده بود
فرانسیس بیکن در آغاز دوران مدرن کوشید نشان دهد چرا انسان‌ها در فهم جهان خطا می‌کنند. او این خطاها را در قالب چهار «بت» یا مانع شناختی توضیح داد: قبیله، غار، بازار و نمایش. آنچه بیکن به‌عنوان مانع علم معرفی کرد، امروز می‌تواند کلید فهم سیاست در نظام‌های استبدادی، به‌ویژه جمهوری اسلامی، باشد؛ زیرا همین خطاها به ابزار سلطه تبدیل شده‌اند.
بت قبیله از خطاهای مشترک انسانی سرچشمه می‌گیرد: تمایل به ساده‌سازی، ترس جمعی، یا دشمن‌پنداری. جمهوری اسلامی این نقطه‌ضعف را به سرمایه سیاسی بدل کرده است. با دامن زدن به ترس از «دشمن خارجی»، جامعه را در حالت اضطراب دائمی نگه می‌دارد تا پرسشگری به حاشیه رانده شود.
بت غار خطاهای فردی و شخصی است؛ هرکس در غار تجربه‌های محدود خود زندانی است. حکومت این غارها را تقویت می‌کند: برای مذهبی‌ها با وعده ثواب، برای ملی‌گرایان با شعار استقلال، برای جاه‌طلبان با امتیاز و مقام. فرد هرچه بیشتر در غار خویش فرو رود، کمتر توان دیدن واقعیت مشترک خواهد داشت.
بت بازار همان فساد زبان است؛ جایی که واژه‌ها تحریف یا تهی می‌شوند. در قاموس رسمی، «آزادی» به «بی بندو باری»، «انتخابات» به «بیعت» و «دموکراسی» به «مردم‌سالاری دینی» بدل می‌شود. وقتی زبان دروغ می‌گوید، اندیشه هم اسیر می‌شود.
و سرانجام بت نمایش: بزرگ‌ترین ابزار استبداد. جمهوری اسلامی با رژه‌ها، سخنرانی‌ها، و روایت‌های رسمی، پرده‌ای نمایشی بر واقعیت می‌کشد. فقر به «امتحان الهی»، شکست به «پیروزی»، و اعتراض به «توطئه دشمن» ترجمه می‌شود. درحالی‌که مردم در زندگی روزمره جز ناکامی و رنج نمی‌بینند.
بیکن هشدار داده بود که شناخت، بی‌شکستن بت‌ها ممکن نیست. اگر امروز این هشدار را جدی نگیریم، نمایش استبداد همچنان ادامه خواهد یافت و ما در چهار دیوار خطاها زندانی خواهیم ماند.
#خطای_شناختی #فرانسیس_بیکن #چهار_بت #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
بیکن پیشتر هشدار داده بود
فرانسیس بیکن در آغاز دوران مدرن کوشید نشان دهد چرا انسان‌ها در فهم جهان خطا می‌کنند. او این خطاها را در قالب چهار «بت» یا مانع شناختی توضیح داد: قبیله، غار، بازار و نمایش. آنچه بیکن به‌عنوان مانع علم معرفی کرد، امروز می‌تواند کلید فهم سیاست در نظام‌های استبدادی، به‌ویژه جمهوری اسلامی، باشد؛ زیرا همین خطاها به ابزار سلطه تبدیل شده‌اند.
بت قبیله از خطاهای مشترک انسانی سرچشمه می‌گیرد: تمایل به ساده‌سازی، ترس جمعی، یا دشمن‌پنداری. جمهوری اسلامی این نقطه‌ضعف را به سرمایه سیاسی بدل کرده است. با دامن زدن به ترس از «دشمن خارجی»، جامعه را در حالت اضطراب دائمی نگه می‌دارد تا پرسشگری به حاشیه رانده شود.
بت غار خطاهای فردی و شخصی است؛ هرکس در غار تجربه‌های محدود خود زندانی است. حکومت این غارها را تقویت می‌کند: برای مذهبی‌ها با وعده ثواب، برای ملی‌گرایان با شعار استقلال، برای جاه‌طلبان با امتیاز و مقام. فرد هرچه بیشتر در غار خویش فرو رود، کمتر توان دیدن واقعیت مشترک خواهد داشت.
بت بازار همان فساد زبان است؛ جایی که واژه‌ها تحریف یا تهی می‌شوند. در قاموس رسمی، «آزادی» به «بی بندو باری»، «انتخابات» به «بیعت» و «دموکراسی» به «مردم‌سالاری دینی» بدل می‌شود. وقتی زبان دروغ می‌گوید، اندیشه هم اسیر می‌شود.
و سرانجام بت نمایش: بزرگ‌ترین ابزار استبداد. جمهوری اسلامی با رژه‌ها، سخنرانی‌ها، و روایت‌های رسمی، پرده‌ای نمایشی بر واقعیت می‌کشد. فقر به «امتحان الهی»، شکست به «پیروزی»، و اعتراض به «توطئه دشمن» ترجمه می‌شود. درحالی‌که مردم در زندگی روزمره جز ناکامی و رنج نمی‌بینند.
بیکن هشدار داده بود که شناخت، بی‌شکستن بت‌ها ممکن نیست. اگر امروز این هشدار را جدی نگیریم، نمایش استبداد همچنان ادامه خواهد یافت و ما در چهار دیوار خطاها زندانی خواهیم ماند.
#خطای_شناختی #فرانسیس_بیکن #چهار_بت #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👌6❤1👍1
تایید حکم یک سال حبس تعزیری امین ایمانیان، قهرمان پیشین بوکس و شهروند بهایی، در دادگاه تجدیدنظر
شعبه نهم دادگاه تجدیدنظر استان مازندران حکم یک سال حبس تعزیری امین ایمانیان، شهروند بهایی و قهرمان پیشین بوکس را تایید و قطعی کرد. این رای در تاریخ ۳۱ تیر ۱۴۰۵ به‌صورت الکترونیکی به وی ابلاغ شده است.
امین ایمانیان پیشتر توسط شعبه اول دادگاه انقلاب اسلامی بابل با اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام جمهوری اسلامی ایران از طریق نشر و بازنشر مطالب و تصاویر در فضای مجازی» محاکمه و به یک سال حبس تعزیری محکوم شده بود. با اعتراض به این حکم، پرونده به دادگاه تجدیدنظر استان مازندران ارجاع داده شد، اما شعبه نهم تجدیدنظر با رد درخواست تجدیدنظرخواهی، حکم دادگاه بدوی را عیناً تأیید و آن را قطعی اعلام کرد.
صدور و تایید احکام زندان برای شهروندانی نظیر امین ایمانیان، بخشی از رویه گسترده و سیستماتیک نهادهای امنیتی و قضایی جمهوری اسلامی در اعمال فشار بر جامعه بهایی است. دستگاه قضایی با استفاده از ابزارهای حقوقی و انتساب اتهاماتی نظیر فعالیت‌های مجازی، تلاش می‌کند تا با ایجاد فضای ارعاب و محدودیت، فعالیت مدنی را برای اقلیت‌های مذهبی به بالاترین حد برساند؛ سیاستی که نشان‌دهنده استمرار نقض سیستماتیک حقوق بشر و آزادی عقیده در ایران است.
#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #امین_ایمانیان #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
شعبه نهم دادگاه تجدیدنظر استان مازندران حکم یک سال حبس تعزیری امین ایمانیان، شهروند بهایی و قهرمان پیشین بوکس را تایید و قطعی کرد. این رای در تاریخ ۳۱ تیر ۱۴۰۵ به‌صورت الکترونیکی به وی ابلاغ شده است.
امین ایمانیان پیشتر توسط شعبه اول دادگاه انقلاب اسلامی بابل با اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام جمهوری اسلامی ایران از طریق نشر و بازنشر مطالب و تصاویر در فضای مجازی» محاکمه و به یک سال حبس تعزیری محکوم شده بود. با اعتراض به این حکم، پرونده به دادگاه تجدیدنظر استان مازندران ارجاع داده شد، اما شعبه نهم تجدیدنظر با رد درخواست تجدیدنظرخواهی، حکم دادگاه بدوی را عیناً تأیید و آن را قطعی اعلام کرد.
صدور و تایید احکام زندان برای شهروندانی نظیر امین ایمانیان، بخشی از رویه گسترده و سیستماتیک نهادهای امنیتی و قضایی جمهوری اسلامی در اعمال فشار بر جامعه بهایی است. دستگاه قضایی با استفاده از ابزارهای حقوقی و انتساب اتهاماتی نظیر فعالیت‌های مجازی، تلاش می‌کند تا با ایجاد فضای ارعاب و محدودیت، فعالیت مدنی را برای اقلیت‌های مذهبی به بالاترین حد برساند؛ سیاستی که نشان‌دهنده استمرار نقض سیستماتیک حقوق بشر و آزادی عقیده در ایران است.
#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #امین_ایمانیان #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
😡4🙏1💔1
سازمان ملل متحد: شکنجه و ناپدیدسازی بهائیان در ایران «نقض آشکار حقوق بین‌الملل» و محکوم است
سیزده گزارشگر ویژه و کارشناس حقوق بشر سازمان ملل متحد با انتشار بیانیه‌ای مشترک، بازداشت‌های خودسرانه، ناپدیدسازی قهری، شکنجه و رفتارهای غیرانسان‌ساز علیه اعضای جامعه بهائی در ایران را به شدت محکوم کرده و نسبت به خطرات جدی متوجه سلامت جسمی و روانی بازداشت‌شدگان هشدار دادند.
بر اساس این بیانیه، از آغاز بحران اخیر در ایران، بازداشت شهروندان بهائی به‌طور چشمگیری افزایش یافته است. کارشناسان حقوق بشر تأکید کردند که بهائیان در دوران بازداشت از هرگونه تماس با بیرون محروم بوده و این اقدامات، نقض آشکار حقوق بین‌الملل و حق آزادی دین یا عقیده محسوب می‌شود.
در حال حاضر دست‌کم ۵۷ شهروند بهائی در بازداشت یا زندان به‌سر می‌برند که برخی از آنها زیر شکنجه و آزارهای شدید جسمی و روحی مجبور به اعترافات دروغین شده‌اند؛ اعترافاتی که بعداً از رسانه‌های حکومتی پخش شده است.
کارشناسان در بیانیه خود به‌طور مشخص از وضعیت نگران‌کننده پیوند نعیمی، برنا نعیمی (که متحمل آزارهای شدید از جمله اعدام‌های نمایشی شده‌اند)، پیام ولی، رؤیا ثابت، آرتین غضنفری و شکیلا قاسمی نام برده‌اند.
سازمان ملل یادآور شد که جمهوری اسلامی ایران به‌عنوان عضو میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، موظف به تضمین آزادی عقیده، ممنوعیت شکنجه و رعایت حقوق اقلیت‌هاست.
کارشناسان از مقام‌های ایران خواستند فوراً دسترسی بازداشت‌شدگان به وکیل و خدمات پزشکی را فراهم کرده و درباره تمامی گزارش‌های شکنجه و ناپدیدسازی تحقیقات مستقل انجام دهند.
#سازمان_ملل #بهاییان_ایران #داستان_ما_یکیست #آزادی_باور #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
سیزده گزارشگر ویژه و کارشناس حقوق بشر سازمان ملل متحد با انتشار بیانیه‌ای مشترک، بازداشت‌های خودسرانه، ناپدیدسازی قهری، شکنجه و رفتارهای غیرانسان‌ساز علیه اعضای جامعه بهائی در ایران را به شدت محکوم کرده و نسبت به خطرات جدی متوجه سلامت جسمی و روانی بازداشت‌شدگان هشدار دادند.
بر اساس این بیانیه، از آغاز بحران اخیر در ایران، بازداشت شهروندان بهائی به‌طور چشمگیری افزایش یافته است. کارشناسان حقوق بشر تأکید کردند که بهائیان در دوران بازداشت از هرگونه تماس با بیرون محروم بوده و این اقدامات، نقض آشکار حقوق بین‌الملل و حق آزادی دین یا عقیده محسوب می‌شود.
در حال حاضر دست‌کم ۵۷ شهروند بهائی در بازداشت یا زندان به‌سر می‌برند که برخی از آنها زیر شکنجه و آزارهای شدید جسمی و روحی مجبور به اعترافات دروغین شده‌اند؛ اعترافاتی که بعداً از رسانه‌های حکومتی پخش شده است.
کارشناسان در بیانیه خود به‌طور مشخص از وضعیت نگران‌کننده پیوند نعیمی، برنا نعیمی (که متحمل آزارهای شدید از جمله اعدام‌های نمایشی شده‌اند)، پیام ولی، رؤیا ثابت، آرتین غضنفری و شکیلا قاسمی نام برده‌اند.
سازمان ملل یادآور شد که جمهوری اسلامی ایران به‌عنوان عضو میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، موظف به تضمین آزادی عقیده، ممنوعیت شکنجه و رعایت حقوق اقلیت‌هاست.
کارشناسان از مقام‌های ایران خواستند فوراً دسترسی بازداشت‌شدگان به وکیل و خدمات پزشکی را فراهم کرده و درباره تمامی گزارش‌های شکنجه و ناپدیدسازی تحقیقات مستقل انجام دهند.
#سازمان_ملل #بهاییان_ایران #داستان_ما_یکیست #آزادی_باور #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍7✍1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
علیه فراموشی
هرچند ویدیو بازنشر از سال‌های گذشته است، اما وضعیت برق و منابع انرژی هدر ایران برای مصرفکنندگان ایرانی و صاحبان واقعی این ثروت روز به روز بدتر و شرایط هر سال وخیم‌تر شده و هر روز شاهد اخباری از خاموشی صنایع و کسب و کار ایرانی به دلیل کمبود برق در تابستان و گاز در زمستان هستیم.
🔷️مخاطب همراهی با ارسال این ویدئو برای ما نوشت:
«این ویدئو را ببینید! داخل یک مکان مذهبی در عراق، ده‌ها کولر گازی ۲۴ ساعته و بدون یک لحظه قطعی کار می‌کنند، در حالی که همین موقع در ایران، مخصوصاً خوزستان، مردم در گرمای ۵۰ درجه از شدت بی‌برقی و بی‌آبی نوزادشان را برای نجات از گرما داخل یخچال می‌گذارند تا زنده بماند. ما در کشور خودمان برق نداریم، اما حکومت برق را به عراق صادر می‌کند تا در اربعین و پروژه‌های ایدئولوژیکش بدرخشد. اگر از بی‌آبی و بی‌برقی نمیریم، این ایدئولوژی و اولویت‌گذاری مرگبارشان ما را خواهد کشت.
به آنها برق میبخشند، از ما جان میگیرند»
#بحران_آب #قطعی_برق #اربعین #حکومت_ایدئولوژیک گفتگو_توانا
@Dialogue1402
هرچند ویدیو بازنشر از سال‌های گذشته است، اما وضعیت برق و منابع انرژی هدر ایران برای مصرفکنندگان ایرانی و صاحبان واقعی این ثروت روز به روز بدتر و شرایط هر سال وخیم‌تر شده و هر روز شاهد اخباری از خاموشی صنایع و کسب و کار ایرانی به دلیل کمبود برق در تابستان و گاز در زمستان هستیم.
🔷️مخاطب همراهی با ارسال این ویدئو برای ما نوشت:
«این ویدئو را ببینید! داخل یک مکان مذهبی در عراق، ده‌ها کولر گازی ۲۴ ساعته و بدون یک لحظه قطعی کار می‌کنند، در حالی که همین موقع در ایران، مخصوصاً خوزستان، مردم در گرمای ۵۰ درجه از شدت بی‌برقی و بی‌آبی نوزادشان را برای نجات از گرما داخل یخچال می‌گذارند تا زنده بماند. ما در کشور خودمان برق نداریم، اما حکومت برق را به عراق صادر می‌کند تا در اربعین و پروژه‌های ایدئولوژیکش بدرخشد. اگر از بی‌آبی و بی‌برقی نمیریم، این ایدئولوژی و اولویت‌گذاری مرگبارشان ما را خواهد کشت.
به آنها برق میبخشند، از ما جان میگیرند»
#بحران_آب #قطعی_برق #اربعین #حکومت_ایدئولوژیک گفتگو_توانا
@Dialogue1402
😡6
چرا حکومت دینی نمی‌تواند حکومتی اخلاقی باشد؟
🔹️اخلاق بر آزادی، انتخاب و وجدان فردی استوار است، اما حکومت دینی بر اجبار، تکلیف و اطاعت بنا می‌شود.
در چنین نظمی، فضیلت اخلاقی از درون انسان نمی‌جوشد، بلکه از فرمان قدرت صادر می‌شود. ایمان به تکلیف شرعی فروکاسته و وجدان به ترس بدل می‌گردد. وقتی حکومت خود را سخنگوی خدا می‌داند، نقد را گناه و نافرمانی را کفر می‌شمارد؛ و در این لحظه، اخلاق از معنا تهی می‌شود.
🔹️چرا از حکومت دینی مثل جمهوری اسلامی این اندازه ستیزه‌گری با مدارا بیرون می‌آید؟
و تجربه جمهوری اسلامی شما را به چه پاسخی برای این پرسش رسانده است؟
🔹️دین، هنگامی که در جایگاه قدرت می‌نشیند، از ساحت ایمان به قلمرو اجبار رانده می‌شود. تجربه جمهوری اسلامی نشان داد که حکومت دینی نه به گسترش معنویت، بلکه به تولید ترس، ریا و سرکوب می‌انجامد. محدودیت آزادی اندیشه، تبعیض علیه زنان، بی‌حقوقی دگراندیشان و بی‌خدایان، همه نشانه آن است که دینی که به قدرت تکیه کند، ناگزیر با مدارا بیگانه می‌شود. این تجربه ما را به یک پاسخ روشن می‌رساند: هرگاه ایمان ابزار حکومت شود، اخلاق قربانی می‌شود.
#حکومت_دینی #اخلاق #گفتگو_توانا
🔹️اخلاق بر آزادی، انتخاب و وجدان فردی استوار است، اما حکومت دینی بر اجبار، تکلیف و اطاعت بنا می‌شود.
در چنین نظمی، فضیلت اخلاقی از درون انسان نمی‌جوشد، بلکه از فرمان قدرت صادر می‌شود. ایمان به تکلیف شرعی فروکاسته و وجدان به ترس بدل می‌گردد. وقتی حکومت خود را سخنگوی خدا می‌داند، نقد را گناه و نافرمانی را کفر می‌شمارد؛ و در این لحظه، اخلاق از معنا تهی می‌شود.
🔹️چرا از حکومت دینی مثل جمهوری اسلامی این اندازه ستیزه‌گری با مدارا بیرون می‌آید؟
و تجربه جمهوری اسلامی شما را به چه پاسخی برای این پرسش رسانده است؟
🔹️دین، هنگامی که در جایگاه قدرت می‌نشیند، از ساحت ایمان به قلمرو اجبار رانده می‌شود. تجربه جمهوری اسلامی نشان داد که حکومت دینی نه به گسترش معنویت، بلکه به تولید ترس، ریا و سرکوب می‌انجامد. محدودیت آزادی اندیشه، تبعیض علیه زنان، بی‌حقوقی دگراندیشان و بی‌خدایان، همه نشانه آن است که دینی که به قدرت تکیه کند، ناگزیر با مدارا بیگانه می‌شود. این تجربه ما را به یک پاسخ روشن می‌رساند: هرگاه ایمان ابزار حکومت شود، اخلاق قربانی می‌شود.
#حکومت_دینی #اخلاق #گفتگو_توانا
❤5👍4🏆1
Forwarded from گفت‌وشنود
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
.
خداناباوران و آزاداندیشی مذهبی
شاید عنوان این بحث کمی عجیب به نظر برسد و گمان برود آزاداندیشی مذهبی امری در چارچوب روابط بین مذاهب و ادیان است و ربطی به خداناباوران ندارد.
حتی برخی نگاه‌های متعصب که علیه خداناباوران فعالیت می‌کنند این‌گونه می‌اندیشند که مذاهب می‌توانند اتحادی با هم علیه دین‌ناباوران و خداناباوران شکل دهند.
به عنوان نمونه می‌توان به دیدار علیرضا اعرافی، مدیر حوزه‌های علمیه، با پاپ فرانسیس، رهبر کاتولیک‌های جهان، در خرداد ۱۴۰۱ اشاره کرد که در آن ملاقات، اعرافی، در نگاهی سراسر منفی، خداناباوری را یک «چالش» برشمرد و خواستار «اتحاد ادیان» مقابل آن شد.
اما واقعیت این است که اگر احترام به تنوع مذهبی و عقیدتی نه ناشی از تعارف بلکه برآمده از لزوم آزادی انتخاب و احترام به فردیت انسان‌ها باشد، ناگزیر یک خداناباور و دین‌ناباور نیز از پیامدهای مثبت آزاداندیشی مذهبی برخوردار خواهد بود.
چگونه می‌توان احترام به تنوع مذهبی و عقیدتی را به عنوان یکی از اصول پایه‌ای آزاداندیشی شناخت اما حقوق خداناباوران را پاس نداشت؟
در این راستا این ویدئو را از دست ندهید.
لینک ویدئو در یوتیوب:
https://www.youtube.com/watch?v=077jez_1SiA
لینک ساندکلاد:
https://soundcloud.com/tavaana/6167a178-5613-42e9-b4e3-685f55a9107c
لینک وبسایت:
https://dialog.tavaana.org/atheists-religious-freethinking/
#گفتگو_توانا #حقوق_خداناباوران #علیرضا_اعرافی #پاپ_فرانسیس
@dialogue1402
خداناباوران و آزاداندیشی مذهبی
شاید عنوان این بحث کمی عجیب به نظر برسد و گمان برود آزاداندیشی مذهبی امری در چارچوب روابط بین مذاهب و ادیان است و ربطی به خداناباوران ندارد.
حتی برخی نگاه‌های متعصب که علیه خداناباوران فعالیت می‌کنند این‌گونه می‌اندیشند که مذاهب می‌توانند اتحادی با هم علیه دین‌ناباوران و خداناباوران شکل دهند.
به عنوان نمونه می‌توان به دیدار علیرضا اعرافی، مدیر حوزه‌های علمیه، با پاپ فرانسیس، رهبر کاتولیک‌های جهان، در خرداد ۱۴۰۱ اشاره کرد که در آن ملاقات، اعرافی، در نگاهی سراسر منفی، خداناباوری را یک «چالش» برشمرد و خواستار «اتحاد ادیان» مقابل آن شد.
اما واقعیت این است که اگر احترام به تنوع مذهبی و عقیدتی نه ناشی از تعارف بلکه برآمده از لزوم آزادی انتخاب و احترام به فردیت انسان‌ها باشد، ناگزیر یک خداناباور و دین‌ناباور نیز از پیامدهای مثبت آزاداندیشی مذهبی برخوردار خواهد بود.
چگونه می‌توان احترام به تنوع مذهبی و عقیدتی را به عنوان یکی از اصول پایه‌ای آزاداندیشی شناخت اما حقوق خداناباوران را پاس نداشت؟
در این راستا این ویدئو را از دست ندهید.
لینک ویدئو در یوتیوب:
https://www.youtube.com/watch?v=077jez_1SiA
لینک ساندکلاد:
https://soundcloud.com/tavaana/6167a178-5613-42e9-b4e3-685f55a9107c
لینک وبسایت:
https://dialog.tavaana.org/atheists-religious-freethinking/
#گفتگو_توانا #حقوق_خداناباوران #علیرضا_اعرافی #پاپ_فرانسیس
@dialogue1402
👍4
جغرافیا، تصادف و باور
چرا ایمان ما تا حد زیادی به خاک زادگاه‌مان بند است؟
ریچارد داوکینز در گفت‌وگویی معروف با طرح یک پرسش بنیادین یادآور می‌شود که بسیاری از ما اگر در جغرافیایی دیگر متولد می‌شدیم، نظامی کاملا متفاوت از باورهای دینی یا عقیدتی را برمی‌گزیدیم. این گزاره ساده اما عمیق، پرده از حقیقتی پنهان برمی‌دارد: «عامل تصادف جغرافیایی و خانوادگی» نقش تعیین‌کننده‌ای در شکل‌گیری هویت عقیدتی انسان‌ها دارد.
▪️نقش تصادف در هندسه باورها
انسان‌ها در بستری چند وجهی چشم به جهان می‌گشایند که از پیش توسط نسل‌های پیشین طراحی شده است. زبان، فرهنگ، آداب‌ورسوم و از همه مهم‌تر «دین و مذهب»، میراثی تحمیلی در نخستین سال‌های زندگی است.
اگر کودکی در خانواده‌ای سنتی در شبه‌قاره هند متولد شود، احتمال هندو یا مسلمان شدنش بسیار بالاست.
همان کودک اگر در قلب اروپا یا آمریکا متولد شود، احتمالا آیین مسیحیت را به‌عنوان حقیقت مطلق خواهد پذیرفت.
این واقعیت نشان می‌دهد که بخش بزرگی از تعصبات مذهبی یا عقیدتی، محصول انتخاب آگاهانه و آزادانه نیست، بلکه نتیجه تصادف محض مکان تولد و محیط پیرامون است.
▪️فروتنی معرفت‌شناختی؛ راهی به سوی مدارا
اعتراف به این واقعیت تصادفی بودن، ما را به سوی مفهوم حیاتی «فروتنی در ایمان» رهنمون می‌شود. هنگامی که بپذیریم دینداری یا حتی خداناباوری ما تا حد زیادی تحت تاثیر جغرافیا و خانواده شکل گرفته است، نگاه ما به دیگران تغییر می‌کند و دیگر به راحتی مخالفان فکری خود را گمراه یا مستحق سرزنش نمی‌دانیم، زیرا درک می‌کنیم که اگر جای آنها بودیم، احتمالا همان باور را داشتیم.
همچنین درک مداراجویانه از ایمان زمانی شکل می‌گیرد که بدانیم سیستم‌های اعتقادی ریشه در تاریخ و جغرافیا دارند، نه لزوما در اثبات‌های علمی و قطعی.
پذیرش عامل تصادف در باورمندی به ما می‌آموزد که به جای پافشاری کورکورانه بر حق مطلق بودن خود، به انسان‌های دیگر با تمام تفاوت‌های عقیدتی‌شان احترام بگذاریم و فضایی برای گفت‌وگو و مدارا فراهم کنیم.
شما چه تجربه و دیدگاهی در این مورد دارید ؟
#باور #ایمان #دین_موروثی #گفتگو_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
چرا ایمان ما تا حد زیادی به خاک زادگاه‌مان بند است؟
ریچارد داوکینز در گفت‌وگویی معروف با طرح یک پرسش بنیادین یادآور می‌شود که بسیاری از ما اگر در جغرافیایی دیگر متولد می‌شدیم، نظامی کاملا متفاوت از باورهای دینی یا عقیدتی را برمی‌گزیدیم. این گزاره ساده اما عمیق، پرده از حقیقتی پنهان برمی‌دارد: «عامل تصادف جغرافیایی و خانوادگی» نقش تعیین‌کننده‌ای در شکل‌گیری هویت عقیدتی انسان‌ها دارد.
▪️نقش تصادف در هندسه باورها
انسان‌ها در بستری چند وجهی چشم به جهان می‌گشایند که از پیش توسط نسل‌های پیشین طراحی شده است. زبان، فرهنگ، آداب‌ورسوم و از همه مهم‌تر «دین و مذهب»، میراثی تحمیلی در نخستین سال‌های زندگی است.
اگر کودکی در خانواده‌ای سنتی در شبه‌قاره هند متولد شود، احتمال هندو یا مسلمان شدنش بسیار بالاست.
همان کودک اگر در قلب اروپا یا آمریکا متولد شود، احتمالا آیین مسیحیت را به‌عنوان حقیقت مطلق خواهد پذیرفت.
این واقعیت نشان می‌دهد که بخش بزرگی از تعصبات مذهبی یا عقیدتی، محصول انتخاب آگاهانه و آزادانه نیست، بلکه نتیجه تصادف محض مکان تولد و محیط پیرامون است.
▪️فروتنی معرفت‌شناختی؛ راهی به سوی مدارا
اعتراف به این واقعیت تصادفی بودن، ما را به سوی مفهوم حیاتی «فروتنی در ایمان» رهنمون می‌شود. هنگامی که بپذیریم دینداری یا حتی خداناباوری ما تا حد زیادی تحت تاثیر جغرافیا و خانواده شکل گرفته است، نگاه ما به دیگران تغییر می‌کند و دیگر به راحتی مخالفان فکری خود را گمراه یا مستحق سرزنش نمی‌دانیم، زیرا درک می‌کنیم که اگر جای آنها بودیم، احتمالا همان باور را داشتیم.
همچنین درک مداراجویانه از ایمان زمانی شکل می‌گیرد که بدانیم سیستم‌های اعتقادی ریشه در تاریخ و جغرافیا دارند، نه لزوما در اثبات‌های علمی و قطعی.
پذیرش عامل تصادف در باورمندی به ما می‌آموزد که به جای پافشاری کورکورانه بر حق مطلق بودن خود، به انسان‌های دیگر با تمام تفاوت‌های عقیدتی‌شان احترام بگذاریم و فضایی برای گفت‌وگو و مدارا فراهم کنیم.
شما چه تجربه و دیدگاهی در این مورد دارید ؟
#باور #ایمان #دین_موروثی #گفتگو_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
❤5👍5
جغرافیا، تصادف و باور
چرا ایمان ما تا حد زیادی به خاک زادگاه‌مان بند است؟
ریچارد داوکینز در گفت‌وگویی معروف با طرح یک پرسش بنیادین یادآور می‌شود که بسیاری از ما اگر در جغرافیایی دیگر متولد می‌شدیم، نظامی کاملا متفاوت از باورهای دینی یا عقیدتی را برمی‌گزیدیم. این گزاره ساده اما عمیق، پرده از حقیقتی پنهان برمی‌دارد: «عامل تصادف جغرافیایی و خانوادگی» نقش تعیین‌کننده‌ای در شکل‌گیری هویت عقیدتی انسان‌ها دارد.
▪️نقش تصادف در هندسه باورها
انسان‌ها در بستری چند وجهی چشم به جهان می‌گشایند که از پیش توسط نسل‌های پیشین طراحی شده است. زبان، فرهنگ، آداب‌ورسوم و از همه مهم‌تر «دین و مذهب»، میراثی تحمیلی در نخستین سال‌های زندگی است.
اگر کودکی در خانواده‌ای سنتی در شبه‌قاره هند متولد شود، احتمال هندو یا مسلمان شدنش بسیار بالاست.
همان کودک اگر در قلب اروپا یا آمریکا متولد شود، احتمالا آیین مسیحیت را به‌عنوان حقیقت مطلق خواهد پذیرفت.
این واقعیت نشان می‌دهد که بخش بزرگی از تعصبات مذهبی یا عقیدتی، محصول انتخاب آگاهانه و آزادانه نیست، بلکه نتیجه تصادف محض مکان تولد و محیط پیرامون است.
▪️فروتنی معرفت‌شناختی؛ راهی به سوی مدارا
اعتراف به این واقعیت تصادفی بودن، ما را به سوی مفهوم حیاتی «فروتنی در ایمان» رهنمون می‌شود. هنگامی که بپذیریم دینداری یا حتی خداناباوری ما تا حد زیادی تحت تاثیر جغرافیا و خانواده شکل گرفته است، نگاه ما به دیگران تغییر می‌کند و دیگر به راحتی مخالفان فکری خود را گمراه یا مستحق سرزنش نمی‌دانیم، زیرا درک می‌کنیم که اگر جای آنها بودیم، احتمالا همان باور را داشتیم.
همچنین درک مداراجویانه از ایمان زمانی شکل می‌گیرد که بدانیم سیستم‌های اعتقادی ریشه در تاریخ و جغرافیا دارند، نه لزوما در اثبات‌های علمی و قطعی.
پذیرش عامل تصادف در باورمندی به ما می‌آموزد که به جای پافشاری کورکورانه بر حق مطلق بودن خود، به انسان‌های دیگر با تمام تفاوت‌های عقیدتی‌شان احترام بگذاریم و فضایی برای گفت‌وگو و مدارا فراهم کنیم.
شما چه تجربه و دیدگاهی در این مورد دارید ؟
#باور #ایمان #دین_موروثی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
چرا ایمان ما تا حد زیادی به خاک زادگاه‌مان بند است؟
ریچارد داوکینز در گفت‌وگویی معروف با طرح یک پرسش بنیادین یادآور می‌شود که بسیاری از ما اگر در جغرافیایی دیگر متولد می‌شدیم، نظامی کاملا متفاوت از باورهای دینی یا عقیدتی را برمی‌گزیدیم. این گزاره ساده اما عمیق، پرده از حقیقتی پنهان برمی‌دارد: «عامل تصادف جغرافیایی و خانوادگی» نقش تعیین‌کننده‌ای در شکل‌گیری هویت عقیدتی انسان‌ها دارد.
▪️نقش تصادف در هندسه باورها
انسان‌ها در بستری چند وجهی چشم به جهان می‌گشایند که از پیش توسط نسل‌های پیشین طراحی شده است. زبان، فرهنگ، آداب‌ورسوم و از همه مهم‌تر «دین و مذهب»، میراثی تحمیلی در نخستین سال‌های زندگی است.
اگر کودکی در خانواده‌ای سنتی در شبه‌قاره هند متولد شود، احتمال هندو یا مسلمان شدنش بسیار بالاست.
همان کودک اگر در قلب اروپا یا آمریکا متولد شود، احتمالا آیین مسیحیت را به‌عنوان حقیقت مطلق خواهد پذیرفت.
این واقعیت نشان می‌دهد که بخش بزرگی از تعصبات مذهبی یا عقیدتی، محصول انتخاب آگاهانه و آزادانه نیست، بلکه نتیجه تصادف محض مکان تولد و محیط پیرامون است.
▪️فروتنی معرفت‌شناختی؛ راهی به سوی مدارا
اعتراف به این واقعیت تصادفی بودن، ما را به سوی مفهوم حیاتی «فروتنی در ایمان» رهنمون می‌شود. هنگامی که بپذیریم دینداری یا حتی خداناباوری ما تا حد زیادی تحت تاثیر جغرافیا و خانواده شکل گرفته است، نگاه ما به دیگران تغییر می‌کند و دیگر به راحتی مخالفان فکری خود را گمراه یا مستحق سرزنش نمی‌دانیم، زیرا درک می‌کنیم که اگر جای آنها بودیم، احتمالا همان باور را داشتیم.
همچنین درک مداراجویانه از ایمان زمانی شکل می‌گیرد که بدانیم سیستم‌های اعتقادی ریشه در تاریخ و جغرافیا دارند، نه لزوما در اثبات‌های علمی و قطعی.
پذیرش عامل تصادف در باورمندی به ما می‌آموزد که به جای پافشاری کورکورانه بر حق مطلق بودن خود، به انسان‌های دیگر با تمام تفاوت‌های عقیدتی‌شان احترام بگذاریم و فضایی برای گفت‌وگو و مدارا فراهم کنیم.
شما چه تجربه و دیدگاهی در این مورد دارید ؟
#باور #ایمان #دین_موروثی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍3👌1
تیغ تیز تبعیض بر پیکر شهروندی
حکمرانی دوگانه‌ساز در جمهوری اسلامی
بیانیه جهانی حقوق بشر برابری ذاتی انسان‌ها را نوید می‌دهد، اما در ایران تحت حاکمیت جمهوری اسلامی، این اصل بنیادین جای خود را به سیستم مهندسی‌شده‌ای از تبعیض داده است.
حکومتی که طی دهه‌ها با خلق دوگانه‌های ساختگی نظیر خودی/دیگری، مسلمان/غیرمسلمان، مرد/زن و صاحب «التزام عملی» به ولایت فقیه و…، جامعه را به شهروندان درجه‌یک و درجه‌دو تقسیم کرده است. در این چارچوب، حقوق قانونی نه بر اساس کرامت انسانی، بلکه بر مبنای میزان وفاداری به ایدئولوژی حاکم توزیع می‌شود.
این تبعیض سیستماتیک تنها به حوزه عقیده و جنسیت محدود نمانده، بلکه فراتر رفته و آسیب‌پذیرترین اقشار جامعه نظیر معلولان، سالمندان و کودکان را نیز در بر گرفته است. افراد دارای معلولیت به جای برخورداری از حمایت‌های ویژه و زیرساخت‌های متناسب برای زندگی برابر، با موانع مضاعف و بی‌توجهی ساختاری مواجه‌اند که آنها را از ابتدایی‌ترین حقوق شهروندی محروم می‌کند.
نهادینه شدن این تبعیض چندلایه، بنیان‌های اخلاقی جامعه را فرسوده کرده و رواداری را به شدت کاهش داده است.
جامعه‌ای که در آن تفاوت‌ها بهانه‌ای برای سلب حقوق انسانی شوند، پویایی خود را از دست می‌دهد. استقرار عدالت اجتماعی و کرامت انسانی نیازمند نفی کامل این شکاف‌ها و بازگشت به اصل برابری حقوقی همه‌ی شهروندان است.
راستی، تا زمانی که ساختار حقوقی کشور بر پایه حذف و تبعیض بنا شده است، چگونه می‌توان از تحقق عدالت اجتماعی و انسجام ملی سخن گفت؟
#رواداری #تبعیض #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
حکمرانی دوگانه‌ساز در جمهوری اسلامی
بیانیه جهانی حقوق بشر برابری ذاتی انسان‌ها را نوید می‌دهد، اما در ایران تحت حاکمیت جمهوری اسلامی، این اصل بنیادین جای خود را به سیستم مهندسی‌شده‌ای از تبعیض داده است.
حکومتی که طی دهه‌ها با خلق دوگانه‌های ساختگی نظیر خودی/دیگری، مسلمان/غیرمسلمان، مرد/زن و صاحب «التزام عملی» به ولایت فقیه و…، جامعه را به شهروندان درجه‌یک و درجه‌دو تقسیم کرده است. در این چارچوب، حقوق قانونی نه بر اساس کرامت انسانی، بلکه بر مبنای میزان وفاداری به ایدئولوژی حاکم توزیع می‌شود.
این تبعیض سیستماتیک تنها به حوزه عقیده و جنسیت محدود نمانده، بلکه فراتر رفته و آسیب‌پذیرترین اقشار جامعه نظیر معلولان، سالمندان و کودکان را نیز در بر گرفته است. افراد دارای معلولیت به جای برخورداری از حمایت‌های ویژه و زیرساخت‌های متناسب برای زندگی برابر، با موانع مضاعف و بی‌توجهی ساختاری مواجه‌اند که آنها را از ابتدایی‌ترین حقوق شهروندی محروم می‌کند.
نهادینه شدن این تبعیض چندلایه، بنیان‌های اخلاقی جامعه را فرسوده کرده و رواداری را به شدت کاهش داده است.
جامعه‌ای که در آن تفاوت‌ها بهانه‌ای برای سلب حقوق انسانی شوند، پویایی خود را از دست می‌دهد. استقرار عدالت اجتماعی و کرامت انسانی نیازمند نفی کامل این شکاف‌ها و بازگشت به اصل برابری حقوقی همه‌ی شهروندان است.
راستی، تا زمانی که ساختار حقوقی کشور بر پایه حذف و تبعیض بنا شده است، چگونه می‌توان از تحقق عدالت اجتماعی و انسجام ملی سخن گفت؟
#رواداری #تبعیض #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍2🏆1
Forwarded from گفت‌وشنود
اکسل هونت و اخلاق پذیرش
چرا رواداری یک ضرورت ساختاری است؟
اکسل هونت، فیلسوف و جامعه‌شناس معاصر برجسته آلمانی، از مهم‌ترین نظریه‌پردازان نسل سوم مکتب انتقادی فرانکفورت است. او که سال‌ها به عنوان دستیار و جانشین یورگن هابرماس فعالیت کرده، با بازسازی فلسفه اجتماعی حول محور مفهوم «بازشناسی» به شهرتی جهانی رسید. دغدغه اصلی هونت، پیوند زدن روان‌شناسی اجتماعی به عدالت و اخلاق است تا نشان دهد ریشه تنش‌های اجتماعی در کجاست.
نظریه بازشناسی؛ بنیان رواداری و پذیرش فعال
از دیدگاه هونت، هویت و سلامت روانی هر انسان به طور ذاتی به نحوه دیده شدن و پذیرفته شدن او توسط دیگران وابسته است. او فراتر از مفهوم سنتی «رواداری» (که اغلب به معنای تحمل منفعلانه و از سر ناچاری دیگری است)، بر ضرورت «پذیرش ساختاری و فعالانه» تأکید می‌کند. هونت معتقد است هویت انسان در این سه ساحت کلیدی شکل می‌گیرد و عدم پذیرش در هر یک از این ساحت‌ها، صدمات جبران‌ناپذیری به روح جمعی جامعه می‌زند:
۱. عشق و روابط صمیمانه (توسعه اعتمادبه‌نفس)
این ساحت که در خانواده و روابط نزدیک تجربه می‌شود، اساس امنیت عاطفی فرد است. بدون پذیرش عاطفی اولیه، انسان‌ها توانایی رواداری و پذیرش دیگران در عرصه‌های بزرگ‌تر را نخواهند داشت.
۲. حقوق و قانون (توسعه احترام‌به‌نفس)
در این مرحله، فرد به عنوان یک عضو برابر در جامعه و دارای حقوق برابر بازشناسی می‌شود. رواداری و دگرپذیری در این ساحت به معنای آن است که قانون بدون توجه به نژاد، جنسیت یا عقیده، برای همه به طور یکسان اعمال شود.
۳. همبستگی و ارزش اجتماعی (توسعه عزت‌نفس)
این ساحت مربوط به پذیرش تفاوت‌هاست. جامعه روادار از نظر هونت جامعه‌ای است که فراتر از قانون، ارزش اجتماعی شیوه‌های مختلف زندگی و عقاید گوناگون را به رسمیت بشناسد و به مشارکت همه گروه‌ها ارج بنهد.
از منظر هونت، محرومیت از این سه ساحت، به «بی‌احترامی اجتماعی» و تحقیر منجر می‌شود که موتور محرک اعتراضات و گسست‌های اجتماعی است. بنابراین، پذیرش و رواداری از دید او یک لطف اخلاقی نیست، بلکه یک ضرورت ساختاری برای تحقق هویت انسانی و صلح اجتماعی است. رواداریِ حقیقی تنها زمانی محقق می‌شود که نهادهای جامعه به گونه‌ای طراحی شوند که به هر فرد فرصت دیده‌شدن و بازشناسیِ کامل را بدهند.
#رواداری #اخلاق #دیگری #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
چرا رواداری یک ضرورت ساختاری است؟
اکسل هونت، فیلسوف و جامعه‌شناس معاصر برجسته آلمانی، از مهم‌ترین نظریه‌پردازان نسل سوم مکتب انتقادی فرانکفورت است. او که سال‌ها به عنوان دستیار و جانشین یورگن هابرماس فعالیت کرده، با بازسازی فلسفه اجتماعی حول محور مفهوم «بازشناسی» به شهرتی جهانی رسید. دغدغه اصلی هونت، پیوند زدن روان‌شناسی اجتماعی به عدالت و اخلاق است تا نشان دهد ریشه تنش‌های اجتماعی در کجاست.
نظریه بازشناسی؛ بنیان رواداری و پذیرش فعال
از دیدگاه هونت، هویت و سلامت روانی هر انسان به طور ذاتی به نحوه دیده شدن و پذیرفته شدن او توسط دیگران وابسته است. او فراتر از مفهوم سنتی «رواداری» (که اغلب به معنای تحمل منفعلانه و از سر ناچاری دیگری است)، بر ضرورت «پذیرش ساختاری و فعالانه» تأکید می‌کند. هونت معتقد است هویت انسان در این سه ساحت کلیدی شکل می‌گیرد و عدم پذیرش در هر یک از این ساحت‌ها، صدمات جبران‌ناپذیری به روح جمعی جامعه می‌زند:
۱. عشق و روابط صمیمانه (توسعه اعتمادبه‌نفس)
این ساحت که در خانواده و روابط نزدیک تجربه می‌شود، اساس امنیت عاطفی فرد است. بدون پذیرش عاطفی اولیه، انسان‌ها توانایی رواداری و پذیرش دیگران در عرصه‌های بزرگ‌تر را نخواهند داشت.
۲. حقوق و قانون (توسعه احترام‌به‌نفس)
در این مرحله، فرد به عنوان یک عضو برابر در جامعه و دارای حقوق برابر بازشناسی می‌شود. رواداری و دگرپذیری در این ساحت به معنای آن است که قانون بدون توجه به نژاد، جنسیت یا عقیده، برای همه به طور یکسان اعمال شود.
۳. همبستگی و ارزش اجتماعی (توسعه عزت‌نفس)
این ساحت مربوط به پذیرش تفاوت‌هاست. جامعه روادار از نظر هونت جامعه‌ای است که فراتر از قانون، ارزش اجتماعی شیوه‌های مختلف زندگی و عقاید گوناگون را به رسمیت بشناسد و به مشارکت همه گروه‌ها ارج بنهد.
از منظر هونت، محرومیت از این سه ساحت، به «بی‌احترامی اجتماعی» و تحقیر منجر می‌شود که موتور محرک اعتراضات و گسست‌های اجتماعی است. بنابراین، پذیرش و رواداری از دید او یک لطف اخلاقی نیست، بلکه یک ضرورت ساختاری برای تحقق هویت انسانی و صلح اجتماعی است. رواداریِ حقیقی تنها زمانی محقق می‌شود که نهادهای جامعه به گونه‌ای طراحی شوند که به هر فرد فرصت دیده‌شدن و بازشناسیِ کامل را بدهند.
#رواداری #اخلاق #دیگری #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍6👏1
معین محمدی‌دهج، شهروند بهائی ساکن یزد، به تحمل ۱۶ سال و ۷ ماه و ۱۸ روز حبس تعزیری و مجازات‌های تکمیلی محکوم شد
معین محمدی‌دهج، شهروند ۳۹ سالهٔ بهائی ساکن یزد، توسط شعبهٔ اول دادگاه انقلاب این شهر از بابت اتهام «تبلیغ علیه نظام» به استناد ماده ۵۰۰ قانون مجازات اسلامی به ۷ ماه و ۱۶ روز حبس تعزیری محکوم شد. او همچنین برای اتهام «فعالیت تبلیغی انحرافی مغایر با شرع مقدس اسلام از طریق تبلیغ بهائیت» به استناد ماده ۵۰۰ مکرر قانون مجازات اسلامی به ۳ سال و ۶ ماه و یک روز حبس دیگر و ۱۰ سال محرومیت از حقوق اجتماعی محکوم شد. این شهروند همچنین در خصوص اتهام «اقدام رسانه‌ای و تبلیغی برخلاف امنیت ملی» به استناد ماده ۴ قانون تشدید مجازات جاسوسی و همکاری با رژیم صهیونیستی و کشورهای متخاصم علیه امنیت و منافع ملی به ۱۲ سال و ۶ ماه و یک روز حبس تعزیری و انفصال دائم از خدمات دولتی و عمومی محکوم شده است. در صورت تایید احکام صادره، مجازات اشد یعنی ۱۲ سال و ۶ ماه و یک روز حبس برای او قابل اجرا خواهد بود.
از مصادیق اتهام آقای محمدی، «اقدام به ترغیب و دعوت افراد به اعمال خشونت‌آمیز با آﻣﻮزش ﺷﯿﻮه آن از ﻃﺮﯾﻖ ﺳﺎﻣﺎﻧﻪﻫﺎی راﯾﺎﻧﻪای و ﻣﺨﺎبراتی» در «اغتشاشات دوره‌های گذشته» ذکر شده است. این در حالی است که آقای محمدی در اعتراضات سال ۱۳۹۸ و ۱۴۰۱ هر دو در زندان و در حال سپری کردن احکام حبس پیشین خود بوده است.
احکام صادره در خصوص اتهامات «فعالیت تبلیغی علیه نظام» و «فعالیت تبلیغی انحرافی مغایر با شرع مقدس اسلام» ظرف ۲۰ روز و در خصوص اتهام «اقدام رسانه‌ای و تبلیغی برخلاف امنیت ملی» ظرف ۱۰ روز پس از ابلاغ، قابل فرجام‌خواهی در دیوان عالی کشور است.
آقای محمدی پیشتر در تاریخ ۱۵ دی‌ماه ۱۴۰۴ توسط نیروهای امنیتی در محل سکونت خود بازداشت و شماری از لوازم شخصی او و خانواده‌اش ضبط شد. او سپس در تاریخ ۲۶ اسفند ۱۴۰۴ ابتدا با تودیع وثیقه به مبلغ یک میلیارد تومان موقتا از زندان آزاد شد. اگرچه به فاصله‌ای کوتاه با درخواست چهار میلیارد تومان دیگر از خانواده، مجموع وثیقه به مبلغ پنج میلیارد تومان رسید.
آقای محمدی، پیشتر نیز به‌واسطه باورهای دینی خود سابقهٔ محکومیت داشته است.
#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران
#گفتگو_توانا
@Dialogue1402
معین محمدی‌دهج، شهروند ۳۹ سالهٔ بهائی ساکن یزد، توسط شعبهٔ اول دادگاه انقلاب این شهر از بابت اتهام «تبلیغ علیه نظام» به استناد ماده ۵۰۰ قانون مجازات اسلامی به ۷ ماه و ۱۶ روز حبس تعزیری محکوم شد. او همچنین برای اتهام «فعالیت تبلیغی انحرافی مغایر با شرع مقدس اسلام از طریق تبلیغ بهائیت» به استناد ماده ۵۰۰ مکرر قانون مجازات اسلامی به ۳ سال و ۶ ماه و یک روز حبس دیگر و ۱۰ سال محرومیت از حقوق اجتماعی محکوم شد. این شهروند همچنین در خصوص اتهام «اقدام رسانه‌ای و تبلیغی برخلاف امنیت ملی» به استناد ماده ۴ قانون تشدید مجازات جاسوسی و همکاری با رژیم صهیونیستی و کشورهای متخاصم علیه امنیت و منافع ملی به ۱۲ سال و ۶ ماه و یک روز حبس تعزیری و انفصال دائم از خدمات دولتی و عمومی محکوم شده است. در صورت تایید احکام صادره، مجازات اشد یعنی ۱۲ سال و ۶ ماه و یک روز حبس برای او قابل اجرا خواهد بود.
از مصادیق اتهام آقای محمدی، «اقدام به ترغیب و دعوت افراد به اعمال خشونت‌آمیز با آﻣﻮزش ﺷﯿﻮه آن از ﻃﺮﯾﻖ ﺳﺎﻣﺎﻧﻪﻫﺎی راﯾﺎﻧﻪای و ﻣﺨﺎبراتی» در «اغتشاشات دوره‌های گذشته» ذکر شده است. این در حالی است که آقای محمدی در اعتراضات سال ۱۳۹۸ و ۱۴۰۱ هر دو در زندان و در حال سپری کردن احکام حبس پیشین خود بوده است.
احکام صادره در خصوص اتهامات «فعالیت تبلیغی علیه نظام» و «فعالیت تبلیغی انحرافی مغایر با شرع مقدس اسلام» ظرف ۲۰ روز و در خصوص اتهام «اقدام رسانه‌ای و تبلیغی برخلاف امنیت ملی» ظرف ۱۰ روز پس از ابلاغ، قابل فرجام‌خواهی در دیوان عالی کشور است.
آقای محمدی پیشتر در تاریخ ۱۵ دی‌ماه ۱۴۰۴ توسط نیروهای امنیتی در محل سکونت خود بازداشت و شماری از لوازم شخصی او و خانواده‌اش ضبط شد. او سپس در تاریخ ۲۶ اسفند ۱۴۰۴ ابتدا با تودیع وثیقه به مبلغ یک میلیارد تومان موقتا از زندان آزاد شد. اگرچه به فاصله‌ای کوتاه با درخواست چهار میلیارد تومان دیگر از خانواده، مجموع وثیقه به مبلغ پنج میلیارد تومان رسید.
آقای محمدی، پیشتر نیز به‌واسطه باورهای دینی خود سابقهٔ محکومیت داشته است.
#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران
#گفتگو_توانا
@Dialogue1402
😡6❤1😱1🙏1