Diazepam

پورون((قسمت سوم))

به اعتقاد او ،انواع موضوعاتی که در موردشان اطمینان داریم غیر منطقی اند و مانعی هستند در راه آرامش فکرمان.
پورون فلسفه خود را در قالب سه سوالی که جست و جو گران سعادت باید بپرسند خلاصه کرد:

ماهیت واقعیت دنیا چیست؟
باید چه نگرشی نسبت به آنها اتخاذ کنیم؟
با اتخاذ چنین نگرشی چه اتفاقی در زندگی افراد می افتد؟

پاسخ او به سوال اول این است که ما هر گز نمیتوانیم به ماهیت واقعی دنیا پی ببریم درک این موضوع فراتر از قدرت ماست.هیچ کس هرگز نمیتواند به حقیقت پی ببرد.برخورد داری از چنین دانشی برای نوع انسان محال است.پس فراموش کنید.
پاسخ سوال دوم و نتیجه پاسخ سوال این است که نباید خود را متعهد به نظریات کنیمما نمیتوانیم درباره هیچ چیز اطمینان داشته باشیم،پس باید قضاوت را به تعلیق بیاندازیم و به روشی بی طرفانه زندگی کنیم.خواسته های ما نشان دهنده این هستند که چیزی را بر چیز دیگری ترجیح میدهیم.غم و اندوه ناشی از عم دستیابی به خواسته هاست.ولی نمیتوانیم در مورد بهتر بود چیزی هم مطمئن باشیم.پس به اعتقاد او،برای شاد بودن باید خود را از خواسته ها رها کنیم و نگران چیزی نباشیم.نحوه صحیح زندگی همین است.درک کنیم که هیچ چیز در دنیا اهمیت ندارد. به این ترتیب،هیچ چیز نمیتواند آرامش درونمان را تحت تاثیر قرار دهد و پاسخ سوال سوم این که ،اگر از این تعالیم پیروی کنیم،این است که اتفاقی که برایمان می افتد:احتمالا به این علت که نمیدانیم چه باید بگوییم دیگر حرف نمیزنیم،سرانجام از همه نگرانی ها رها میشویم و این بهترین خواسته ای است که میتوانیم در زندگی داشته باشیم،چیزی شبیه به تجربه ای مذهبی.
نقطه ضعف اصلی نگرش پورون این است که از نظریه ما هیچ چیز نمیدانیم به این نتیجه رسید که به همین دلیلی باید همه غرایز و احساساتمان را درباره خطر نادیده بگیریم حال آنکه غرایزمان ما را از بسیاری خطر های احتمالی نجات میدهند.شاید غرایزمان کاملا قابل اعتماد نباشد،ولی این بدان معنا نیست که باید نادیده گرفته شوند.

#تاريخچه_كوتاهي_از_فلسفه
#نايجل_واربرتون

Schindler @Diiaazepam

457 views12:49