دنیایی که در آن،حتی فقط یک گل ضعیف کوچک قادر است سنگی را بترکاند و بیرون بیاید تا تن به تیمار نسیم و باران و آفتاب بسپارد معبد مقدسی است.ما از آن گل کوچک ضعیف تر نیستیم.ما بزرگ و مقدسیم زیرا حقیقتی غیر قابل انکاریم.

Schindler @Diiaazepam

چیزی به نام پدیده های اخلاقی وجود ندارد،آنچه که هست تفسیر اخلاقی پدیده هاست

#نیچه_شناس
#فلسفه
Schindler @Diiaazepam

نیچه تاریخ را برای یافتن خواستگاه نظام های اخلاقی می پژوهد.او ژرفنای تاریخ را می کاود تا آشکار کند که: ((چیزی به نام پدیده های اخلاقی وجود ندارد،آنچه که هست تفسیر اخلاقی پدیده هاست))

پژوهیدن تاریخ میتواند انسان را در شناخت دگرگونی های نظام های اخلاقی و سیر تحول ارزش ها یاری کند.با بررسی تاریخ میتوان دریافت که نیک و بد،خیر و شر و باید و نباید در هر زمانی بنابر شرایط و نیاز های مردم زمانه،معناهای مختلف و متضادی داشته اند.
شناخت تاریخ و فرورفتن در لایه های زیرین آن،انسان گرانبار از جزمگرایی و مطلق باوری را از غل و زنجیر هایی که بر روان و اندیشه ی او سنگینی میکنند،خواهد رهانید.
اما بیشتر فیلسوفان و اندیشمندان برای بزرگداشت حقایق خویش،همواره کوشیده اند که با نقب زدن در تاریخ،قدمت و پیشینه ای برای آنها بتراشند.این دسته از فیلسوفان می پندارند که کهن بودن یک اخلاق،دلیلی برای حقانیت آن اخلاق تواند بود.
نیچه این ساده انگاران را به سخره میگیرد و می گوید:
((کپک زدگی هم تقدس می آفریند.))
او تاریخ را نمی پژوهد که چون دیگرا ن علتی نخستین بیابد و به اصطلاح:گوهر حقیقت را به دست آورد.بلکه او حقیقت را نیز میشکافد و به بوته ی نقد میگذارد.او نخستین کسی ست که بقول خود جسارت می ورزد و خطر میکند و مساله ی ارزش حقیقت را پیش می کشد.بنابر این واژه ی حقیقت برای او به معنای چیزی بی چون و چرا و ثابت و فی نفسه نیست.
یکی دیگر از چیز هایی که مردم،آن را نشان حقیقت می دانند،همانا خون است،آری خون.اگر کسی حاضر باشد در راه باور های خود جانش را فدا کند،برای بسیاری ،این نشانه حقیقت داشتن باور های آن کس است.
نیچه این را نمی پذیرد.از نظر او خون نمیتواند نشان حقیقت باشد.ولی ما همواره آموخته ایم که ایمان استوار و باور مطلق را دلیلی بر وجود حقیقت بدانیم.اگر کسی یا کسانی برای اثبات عقیده ی خود،از خون خویش به آسانی میگذرند و هر بهایی را می پردازند،حتی اگر باوری باژگونه ی آنان داشته باشیم،ناخداگاه در باورمان دچار تردید و تزلزل می شویم و احساس میکنیم:حق باید با کسی باشد که در راه خود،خون میدهد و از جان خویشتن مایه میگذارد.

نیچه در این باره سخنی شگرف دارد:
((بر راهشان نشانه های خونین می نگاشتند و نادانی شان ایشان را آموزانده بود که خون،گواه حقیقت است.اما خون بدترین گواه حقیقت است.خون با زهر آلود کردن پاک ترین آموزه های،انها ر اه را به سودا و نفرت دل بدل میکند
گیرم کسی در راه آموزه هاش از آتش بگذرد.این چه چیز را گواه است؟
به راستی همان به که آموزه هامان از دل آتشمان بر آیند))
آری دیرینگی و خون،نشان حقیقت نیستند و نخواهند بود.بنابراین میتواند فهمید که شهیدان و فداییان هرگز نمیتوانند،تقدس و حقانیت آرمانی را رقم بزنند.

#نیچه_شناس
#فلسفه

Schihndler @Diiaazepam

#باروخ_اسپينوزا
#فلسفه
Schindler @Diiaazepam

از دکارت تا کانت ...
اسپینوزا (1) : مقدمه
باروخ (بندیکت) اسپینوزا ، فیلسوف هلندی و یهودی الاصل ، در 24 نوامبر سال 1632 (روز چهارشنبه 4 اذر 1011 ه.ش) در شهر امستردام به دنیا امد و در 21 فوریه 1677 (روز یکشنبه 3 اسفند 1055 ه.ش) در سن 44 سالگی با توجه به استنشاق گرد شیشه (زیرا کارش تراش عدسی بود) حالش وخیم شد و چندی بعد در اثر بیماری سل درگذشت (1) ویل دورانت می نویسد که نیچه می گوید اخرین مسیحی همان بود که مصلوب شد ولی نیچه ، اسپینوزا را فراموش کرده بود
ژیل دلوز او را "شاهزاده فلسفه" می خواند ، فوئر باخ او را "موسای ازاد اندیشان" و راسل او را شریف ترین و دوست داشتنی ترین فلاسفه ی بزرگ می داند ، راسل می گوید گرچه بسیاری از نظر فکری از او فراتر رفتند ولی از نظر اخلاقی کسی به پای او نمی رسد
مقدمه ای از اسپینوزا :
از انچه که ویل دورانت در تاریخ فلسفه اش (2) در مورد او می نویسد اینگونه بر می اید که اسپینوزا فردی یهودی بود که ارام ارام به انچه که در کنیسه به او اموزش داده بودند شک کرد ، بعد از یک شکست عشقی ، به طور جدی شروع به مطالعه کرد ، اثار ارسطو و افلاطون و دیگر یونانیان را خواند ، طرز تفکر لوکرسیوس و دموکریت و اپیکور و رواقیان بر او موثر بود ، سپس اثار دوران مدرسی مسیحی را مطالعه کرد و از طریقه ی استدلال هندسی انها تاثیر پذیرفت ، یعنی از اصول متعارف شروع کنیم ، سپس تعریف کنیم ، پس از ان قضیه را مطرح کنیم و در اخر به اثبات ان بپردازیم و سپس به تبصره ها روی بیاوریم
اسپینوزا اثار جوردانو برونو ، این فیلسوف سرکش را هم مطالعه کرد ، فیلسوفی که ویل دورانت می گوید "برف کوه های قفقاز هم نمی تواند اتش او را خاموش کند" ، عقیده ی برونو این بود که همه چیز باید به یک وحدتی برگردد (خدا و جهان ، روح و ماده و... همه یکی است) ، تاثیر این عقیده را در اسپینوزا خواهیم دید ، در اخر مطالعه ی اثار دکارت و هسته ی مرکزی تفکر او یعنی "می اندیشم پس هستم" و ثنویت (دوئالیسم) دکارتی و تناقض حل نشده ان سبب شد تا نظام فلسفی اسپینوزا شکل گیرد
قبل از شروع فلسفه ی او ، این را هم اضافه کنم که در حالی که سراسر فلسفه ی او را اندیشه ی خدا گرفته است یهودیان به او اتهام بستند که عقایدش کفر امیز است و در متن تکفیر او می گویند : هیچ کس حق ندارد حتی زیر یک سقف با او باشد و کسی حق ندارد تا فاصله چهار ذراع (دو متر) به او نزدیک شود و خواندن مطالبش را هم ممنوع اعلام کردند ، پس از ان بود که دوستانش و حتی پدر و خواهرش هم ترکش کردند و در پی واقعه ای (3) امستردام را ترک کرد و در اتاقی خارج از شهر تنها زندگی کرد
**********
پ.ن :
(1) دوران زندگی اسپینوزا ، دوران فرمانروایی شاه صفی (۱۰۰۷ – ۱۰۲۱ ه.ش) ، شاه عباس دوم (۱۰۲۱ – ۱۰۴۵ ه.ش) و شاه سلیمان (۱۰۴۵ – ۱۰۷۲ه.ش)
*** زاد روز اسپینوزا تقریبا سه ماه پس از جان لاک فیلسوف پراوازه ی انگلیسی است (لاک 29 اگوست همین سال متولد شده است)
(2) تاریخ فلسفه ، ویل دورانت ، صفحات 123 تا 129
(3) یک یهودی متعصب با خنجر ، به قصد کشت به او حمله کرد و گردنش را زخمی کرد

#فلسفه
#باروخ_اسپینوزا

Schindler @Diiaazepam

هر چقدر هم که بگوییم:
مردها فلان
زن ها فلان
یا تنهایی خوب است
و دنیا زشت است؛
آخرش روزی قلبت
برای کسی تندتر می زند...!

#چارلز_بوكوفسكي
Schindler @Diiaazepam

توضیح و معرفی کوتاهی از نصرت رحمانی

#معرفی
#نصرت_رحمانی
Schindler @Diiaazepam

• برای معرفی نصرت رحمانی شاید این جمله احمد شاملو کافی باشد.((در بین همه ی ما نصرت شاعر تر است،ما ابتدا زندگی میکنیم بعد شعر میسرایم اما نصرت ابتدا شعر میگوید بعد زندگی میکند.)) یا طاهباز در وصف نصرت میگفت((سردار شعر معاصر)) .در معرفی این شاعر معترض بر هر چیز مستقر این شاعر سیاه و نا امید با انبوهی از اتوپیاهای منفی شاعر شکست هاو شاعر عصیانگر چه میتوان نوشت؟ شاعری که هدایت او را به ادبیات هل داد و نیما به او فرم را اموزش داد .شاعری همیشه جوان و معتقد که اگر شاعر پیر شود سیر سقوطی خودش را طی میکند.شاعری که شب ها یا در خیابان های پایین شهر قدم میزد یا در کافه ها برای مردمان شعر میخواندشاعر همان قشر های پایین که دعوا میکردند و چاقو میکشیدند و در فقر زندگی میکردند.او از جمله شاخص ترین شاعران نسل پس از نیماست که شعر هایش هم در عوام مقبولیت داشت و هم در خواص.او از محدود مبارزانی ست که با هیولا جنگید و به هیولا تبدیل نشد.
نصرت رحمانی پدیده ای فراتر از شعرش بود اگر بسیاری از شاعران ما در شعرشان آوانگاردتر و پیش بینی ناپذیرتر از زندگی روزمره شان بوده اند, رحمانی گاهی حتی از دیوارهای بلند شعرش عبور می کرد و زندگی نامتعارف تری را پی می گرفت. اگر فروغ فرخزاد را برای عرضه زنانگی در شعرش شاعری جسور می دانیم نصرت رحمانی شاعری بود که تمام زوایای زندگی اش را در شعرش می ریخت. آن بند از شعر او که از زبان مادرش می گوید؛ «نصرت شنیده ام تریاک می کشی؟))
از اثار این شاعر نا امید و سیاه میتوان به : کوچ ۱۳۳۳،• کویر ۱۳۳۴،• ترمه ۱۳۳۴،• میعاد در لجن ۱۳۳۶،• حریق باد ۱۳۴۹،درو،• شمشیر معشوقه قلم،• پیاله دور دگر زد،• در جنگ باد

نصرت را نباید خواند باید با او زندگی کرد با او قدم زد و با انتحار های او مرد

#معرفی
#نصرت_رحمانی
Schindler @Diiaazepam

گوشه ای از صحبت های نصرت رحمانی:

متولد شدن هر شاعری به معنی دوباره نگریسته شدن به جهان است.

سالیان گذشته به من این فرصت را داد که با فراغت در انزوای خود اشتباهات ناگزیر گذشته را جمع بندی کنم و جمع هستی را بر نیستی بزنم، با حافظه پریش خود بستیزم، شاید بتوانم از چنگ جنونی که نامش شعر است خود را برهانم. پس در چند کلمه می توان گفت: می اندیشم، می خوانم و گاه گاه، با قلم قرطاس بازی می کنم. روی هم رفته اگر نام این کارها زندگی باشد، زندگی می کنم. به خزان زندگی، به پیری زود رس، به خاطرات گذشته، و به مرگ رهایی بخش می اندیشم. «سیسرون» در کتاب «عیش پیری» معتقد است که: «دوران پیری از ایام جوانی بسیار زیبا تر و آرام بخش تر است. چرا که امیال سرکش هوس ها و عصیان های جوانی به اعتدال می گراید.» این نظریه البته در مورد «سیسرون» ادیب و دیپلمات صحت دارد. اما یک شاعر در اوج جوانی پیر می شود. شاعر پیر، جایی در جدول زندگی ندارد. باید همواره جوان باشد و این در توان هرکس نیست. من به سهم خود اعتراف می کنم که هر چه فاصله ام از جوانی بیشتر می شود، زمان هم به سرعت خود می افزاید. زمان به سرعت در گذر است و من همچنان که بی توشه ی ره، پا به جهان نهادم، به همان صورت عازم دیار مرگ می شوم.
هرچه به دستم می رسد، با ولع می خوانم: رمان، فلسفه، شعر، گاهی هم خوانده شده ها را دوره می کنم. اخیراً بار دیگر آثار داستایوسکی را خواندم. آنقدر نکته های تازه در آن یافتم که قبلاً متوجه نشده بودم. من در گذشته از کنار خیلی چیزهای مهم بی اعتنا گذر کردم. آنها را دیده ولی در حقیقت ندیدم. در مورد نوشتن باید اعتراف کنم، نوعی بیماری بی درمان است که رهایم نمی کند. بی شک اوضاع و حالی که من دارم، نامش جنون است. جواب یک نامه را قادر نیستم به موقع بنویسم. آن گاه حاشیه ی کتاب هایی را که می خوانم از نوشته سیاه می کنم.

#معرفی
#نصرت_رحمانی
Schindler @Diiaazepam

آه اینگونه گر بوزد باد تا پگاه

اینگونه گر ببارد باران

فردا از شکوفه های سپید به

در روی شاخه ها خبری هست ؟

آری ... هست

نه ... نیست

مرا چه باک ز بارانی

که گیسوان تو چتری گشوده اند


#نصرت_رحمانی
Schindler @Diiaazepam

ما اینجاییم که آبجو بنوشیم
جنگ را تمام کنیم
و به نابرابری‌ها بخندیم
و آنقدر خوب زندگی کنیم
که مرگ از گرفتن جانمان بر خود بلرزد


#چارلز_بوکفسکی

Nemo @Diiaazepam

دو نفر توی جنگل بودن که به یه خرس برخوردن. نفر اول زانو زد تا دعا کنه. نفر دوم شروع کرد به بستن بند کفشش. نفر اول از دومی پرسید، دوست عزیزم داری چی کار می‌کنی؟ تو نمی‌تونی از خرس جلو بزنی. و دومی جواب داد، لازم نیست از خرس جلو بزنم، کافیه که از تو جلو بزنم!


"بازی تقليد (The Imitation Game) مورتن تیلدوم"
#فیلم
📷 goo.gl/1F36Cs


Nemo @Diiaazepam

جهنم، یعنی دیگران.
(ژان پل سارتر / نمایشنامه خلوتکده)

تصویر: نقاشی خیابانی بر دیواری در اسپانیا. با عنوان: Bad tongues ، اثر Sokram

Nemo @Diiaazepam

👆👆👆👆 #سارتر در مصاحبه ای درباره ی جمله ی بالا میگوید:
این "جهنم، یعنی دیگران" را همواره غلط فهمیده اند. منظور من این نیست که رابطه ی ما با دیگران همیشه مسموم است، بلکه می خواهم بگویم ما معمولا برای شناخت خود، بر اساس داوری دیگران درباره ی خودمان رفتار میکنیم. ما با همان متر و معیاری دربارۀ خودمان داوری می کنیم که دیگران آن را به ما داده اند تا درباره ی خویش به قضاوت بنشینیم. هرچه که دربارۀ خودم بگویم، همیشه داوری دیگران در آن نقش دارد. هرچه که در درونم احساس می کنم، داوری دیگران در آن نقش دارد. وقتی کسی خود را دربست در اختیار وابستگی به دیگران قرار داد، دیگر واقعاً در جهنم است. در این دنیا انبوهی از انسانها وجود دارند که در جهنم بسر می برند زیرا سخت وابسته به آن چیزی هستند که دیگران درباره شان می گویند.

Nemo @Diiaazepam

آیا بهتر نبود که می‌رفت و در قبرِ خود می‌خوابید و می‌گذاشت رویش خاک بریزند..
بدون وحشت، از خدا می‌پرسید که
آیا واقعاً خیال می‌کند مخلوقاتش از آهن درست شده‌اند که بتوانند این همه درد و بدبختی را تاب بیاورند؟..

صد سال تنهایی
#گابریل_گارسیا_مارکز
Diamond @Diiaazepam

جنگ را اگر با معیارهای جنگ پیشین بسنجیم، مکر و فریبی بیش نیست. به جنگ میان پستاندارانی می ماند که شاخ‌‌هایشان در چنان زاویه ای قرار گرفته که از مجروح ساختن یکدیگر عاجزند. چنین جنگی، به رغم غیرواقعی بودن بی‌معنا نیست. مازاد کالای مصرفی را می‌بلعد، و جو ذهنی ویژه ای را که جامعه‌ی طبقاتی نیازمند آن است، تامین می‌کند. روشن خواهد شد که جنگ کنونی یک امر داخلی محض است.

۱۹۸۴ | جرج ارول ‌| ترجمه‌ی صالح
حسينى

Nemo @Diiaazepam

- پول خوشبختی نمیاره...

+ معلومه که میاره؛
این یه دروغه که ما به افراد فقیر میگیم تا اونارو از شورش کردن دور نگه داریم!!


‏ Desperate Housewives

Nemo @Diiaazepam

پرسید چگونه ای؟
گفت: چگونه باشد حال قومی که در دریا باشند و کشتی بشکند و هر یک بر تخته ای بمانند؟
گفتند: صعب باشد.
گفت: حال من هم چنین است.

تذکره الاولیاء
#عطار_نیشابوری
Diamond @Diiaazepam

هر چند احمقانه، ولی بخشی از وجودم
از این حقیقت به درد آمده بود؛
چرا ما آدم ها همیشه به محبت کسی که بیشتر از همه ما را نادیده می گیرد محتاج تریم؟

دوست داشتنِ آقای دنیلز
#بریتنی_سی_چری

Diamond @Diiaazepam

این منصفانه نیست
که تنها یک دقیقه
برای گند زدن به
کُلِ زندگی کافی باشد...

مرده‌های بی کفن و دفن
#ژان_پل_سارتر
Diamond @Diiaazepam