رابطه آگاهی و رنج كشيدن
(از ديدگاه بزرگان مكاتب فلسفی)
شايد تا به حال چندین بار از خودتان پرسيده باشيد:
«چرا عُقلا نسبت به عوام از سرخوشی كمتری برخوردارند؟»
به زبان ساده تر چرا با رشد انديشه و پر و بال گرفتن افكار، فرد نسبت به رويدادهایی كه پيشتر از آن ها احساس شادی می نمود، بی تفاوت شده و آن ها را مذبوحانه و حقير می پندارد؟ چرا اين دسته از افراد، اكثرا در خود هستند و با خنده های احمقانه و شادی های پوچ بيگانه اند؟
پاسخ اين پرسش را بايد در ميان ديدگاه بزرگان فلسفه و منطق جستجو كرد.
#داستايووسكی نويسنده و روشنفكر بزرگ، در كتاب "يادداشت هایی از جهنم" می نويسد: «انسان هرگز از رنج خلاص نمی شود زيرا آگاهی خواستگاه رنج است.»
#افلاطون رنج و درد را بخش لاينفک كسی می داند كه به معضلات بشر آگاه شده. معضلاتی كه بی گمان همه با مصيبتِ كمبود ِدانش حادث می شود.
#برديا اُف فيلسوف روسی در اثر ارزشمند خود با نام ديالكتيک وجودی فی مابين انسان و خدا چنين می گوید: «هرچه عقل بيشتر رشد می كند روح دردمندتر می شود.»
حتی پيروان مكتب عصيانگر اگزيستانسياليسم كه اكثرا با تمام مكاتب فكری و فلسفی مخالفت كرده و هرچيز جز خود را رد می كنند، در اين موردِ خاص با ديگر مكاتب فكری اتفاق نظر دارند: «اگر انسان سقراطِ ناراضی باشد بهتر از آن است تا خوکِ راضی باشد.» يعنی لازمه زندگی راحت و سرخوشی، بستن چشم به روی فهم و دانش و شعور و حقيقت؛ و در يك كلام خوک وار زندگی كردن است.
#برتراند_راسل می گويد: «من دو اصل را دنبال می كنم؛ نخست آن كه همواره به خود گوشزد می كنم نبايد به كسی ظلم كنم و دوم آن كه هيچ استعدادی را در خود ناشكفته نگذارم و به بيان ساده تر، به خود نيز ظلم نكنم.»
تمام واژگان اين جُستار برای رسيدن به اين بند در كنار هم نشسته اند :
«به خودتان ظلم نكنيد!»
Nemo @Diiaazepam
(از ديدگاه بزرگان مكاتب فلسفی)
شايد تا به حال چندین بار از خودتان پرسيده باشيد:
«چرا عُقلا نسبت به عوام از سرخوشی كمتری برخوردارند؟»
به زبان ساده تر چرا با رشد انديشه و پر و بال گرفتن افكار، فرد نسبت به رويدادهایی كه پيشتر از آن ها احساس شادی می نمود، بی تفاوت شده و آن ها را مذبوحانه و حقير می پندارد؟ چرا اين دسته از افراد، اكثرا در خود هستند و با خنده های احمقانه و شادی های پوچ بيگانه اند؟
پاسخ اين پرسش را بايد در ميان ديدگاه بزرگان فلسفه و منطق جستجو كرد.
#داستايووسكی نويسنده و روشنفكر بزرگ، در كتاب "يادداشت هایی از جهنم" می نويسد: «انسان هرگز از رنج خلاص نمی شود زيرا آگاهی خواستگاه رنج است.»
#افلاطون رنج و درد را بخش لاينفک كسی می داند كه به معضلات بشر آگاه شده. معضلاتی كه بی گمان همه با مصيبتِ كمبود ِدانش حادث می شود.
#برديا اُف فيلسوف روسی در اثر ارزشمند خود با نام ديالكتيک وجودی فی مابين انسان و خدا چنين می گوید: «هرچه عقل بيشتر رشد می كند روح دردمندتر می شود.»
حتی پيروان مكتب عصيانگر اگزيستانسياليسم كه اكثرا با تمام مكاتب فكری و فلسفی مخالفت كرده و هرچيز جز خود را رد می كنند، در اين موردِ خاص با ديگر مكاتب فكری اتفاق نظر دارند: «اگر انسان سقراطِ ناراضی باشد بهتر از آن است تا خوکِ راضی باشد.» يعنی لازمه زندگی راحت و سرخوشی، بستن چشم به روی فهم و دانش و شعور و حقيقت؛ و در يك كلام خوک وار زندگی كردن است.
#برتراند_راسل می گويد: «من دو اصل را دنبال می كنم؛ نخست آن كه همواره به خود گوشزد می كنم نبايد به كسی ظلم كنم و دوم آن كه هيچ استعدادی را در خود ناشكفته نگذارم و به بيان ساده تر، به خود نيز ظلم نكنم.»
تمام واژگان اين جُستار برای رسيدن به اين بند در كنار هم نشسته اند :
«به خودتان ظلم نكنيد!»
Nemo @Diiaazepam
Forwarded from Diazepam
رابطه آگاهی و رنج كشيدن
(از ديدگاه بزرگان مكاتب فلسفی)
شايد تا به حال چندین بار از خودتان پرسيده باشيد:
«چرا عُقلا نسبت به عوام از سرخوشی كمتری برخوردارند؟»
به زبان ساده تر چرا با رشد انديشه و پر و بال گرفتن افكار، فرد نسبت به رويدادهایی كه پيشتر از آن ها احساس شادی می نمود، بی تفاوت شده و آن ها را مذبوحانه و حقير می پندارد؟ چرا اين دسته از افراد، اكثرا در خود هستند و با خنده های احمقانه و شادی های پوچ بيگانه اند؟
پاسخ اين پرسش را بايد در ميان ديدگاه بزرگان فلسفه و منطق جستجو كرد.
#داستايووسكی نويسنده و روشنفكر بزرگ، در كتاب "يادداشت هایی از جهنم" می نويسد: «انسان هرگز از رنج خلاص نمی شود زيرا آگاهی خواستگاه رنج است.»
#افلاطون رنج و درد را بخش لاينفک كسی می داند كه به معضلات بشر آگاه شده. معضلاتی كه بی گمان همه با مصيبتِ كمبود ِدانش حادث می شود.
#برديا اُف فيلسوف روسی در اثر ارزشمند خود با نام ديالكتيک وجودی فی مابين انسان و خدا چنين می گوید: «هرچه عقل بيشتر رشد می كند روح دردمندتر می شود.»
حتی پيروان مكتب عصيانگر اگزيستانسياليسم كه اكثرا با تمام مكاتب فكری و فلسفی مخالفت كرده و هرچيز جز خود را رد می كنند، در اين موردِ خاص با ديگر مكاتب فكری اتفاق نظر دارند: «اگر انسان سقراطِ ناراضی باشد بهتر از آن است تا خوکِ راضی باشد.» يعنی لازمه زندگی راحت و سرخوشی، بستن چشم به روی فهم و دانش و شعور و حقيقت؛ و در يك كلام خوک وار زندگی كردن است.
#برتراند_راسل می گويد: «من دو اصل را دنبال می كنم؛ نخست آن كه همواره به خود گوشزد می كنم نبايد به كسی ظلم كنم و دوم آن كه هيچ استعدادی را در خود ناشكفته نگذارم و به بيان ساده تر، به خود نيز ظلم نكنم.»
تمام واژگان اين جُستار برای رسيدن به اين بند در كنار هم نشسته اند :
«به خودتان ظلم نكنيد!»
Nemo @Diiaazepam
(از ديدگاه بزرگان مكاتب فلسفی)
شايد تا به حال چندین بار از خودتان پرسيده باشيد:
«چرا عُقلا نسبت به عوام از سرخوشی كمتری برخوردارند؟»
به زبان ساده تر چرا با رشد انديشه و پر و بال گرفتن افكار، فرد نسبت به رويدادهایی كه پيشتر از آن ها احساس شادی می نمود، بی تفاوت شده و آن ها را مذبوحانه و حقير می پندارد؟ چرا اين دسته از افراد، اكثرا در خود هستند و با خنده های احمقانه و شادی های پوچ بيگانه اند؟
پاسخ اين پرسش را بايد در ميان ديدگاه بزرگان فلسفه و منطق جستجو كرد.
#داستايووسكی نويسنده و روشنفكر بزرگ، در كتاب "يادداشت هایی از جهنم" می نويسد: «انسان هرگز از رنج خلاص نمی شود زيرا آگاهی خواستگاه رنج است.»
#افلاطون رنج و درد را بخش لاينفک كسی می داند كه به معضلات بشر آگاه شده. معضلاتی كه بی گمان همه با مصيبتِ كمبود ِدانش حادث می شود.
#برديا اُف فيلسوف روسی در اثر ارزشمند خود با نام ديالكتيک وجودی فی مابين انسان و خدا چنين می گوید: «هرچه عقل بيشتر رشد می كند روح دردمندتر می شود.»
حتی پيروان مكتب عصيانگر اگزيستانسياليسم كه اكثرا با تمام مكاتب فكری و فلسفی مخالفت كرده و هرچيز جز خود را رد می كنند، در اين موردِ خاص با ديگر مكاتب فكری اتفاق نظر دارند: «اگر انسان سقراطِ ناراضی باشد بهتر از آن است تا خوکِ راضی باشد.» يعنی لازمه زندگی راحت و سرخوشی، بستن چشم به روی فهم و دانش و شعور و حقيقت؛ و در يك كلام خوک وار زندگی كردن است.
#برتراند_راسل می گويد: «من دو اصل را دنبال می كنم؛ نخست آن كه همواره به خود گوشزد می كنم نبايد به كسی ظلم كنم و دوم آن كه هيچ استعدادی را در خود ناشكفته نگذارم و به بيان ساده تر، به خود نيز ظلم نكنم.»
تمام واژگان اين جُستار برای رسيدن به اين بند در كنار هم نشسته اند :
«به خودتان ظلم نكنيد!»
Nemo @Diiaazepam