از گریه ام در خانه ای در حال ویرانی
از "چیز"هایی که نمی گویم...که میدانی
شهریور است و شهر ما عمری ست پاییز است
"چیزی" نمی گویم که می دانی دلم "چیز" است

فریاد تو از زخم ها در بهت سالن ها
تا حال مردم با کلیپ رقص "رپ کن"ها!
این روزها..این روزها بدجور بی رحمند
این "هیچکس هایی که دردت را نمی فهمند

که مرده بودیم و هنوز این زندگی جان داشت
یک درصد ناچیزتر، امید امکان داشت
سارا اناری داشت غیر از قلب مجروحش
بابا سوار اسب می آمد، کمی نان داشت

دلشوره ی دائم از این دنیای پیچاپیچ
"وقتی که" "هیچِ هیچ، هیچِ هیچ، هیچِ هیچ"!!!
درد است..درد مشترک! آری برادر جان
از خانه دلگیر من تا "کلن" در آلمان..

دیوانه ام! احساس هایی از غلط دارم
که گریه ام.. که گریه ام.. دارم فقط.. دارم..
که شمع های روی کیکت خوب می دانند
که دوستم داری و خیلی دوستت دارم...

#سيد_مهدی_موسوی
Diamond @Diiaazepam