(( صحبتی کنیم.))
باید دستان سیاه جنگ زده اوریانا فالاچی را بوسید که گفت بدترین بیماری عادت کردن است ولی ما علاوه بر عادت کردن به آنها میخندیم.روزانه میلیون ها تومن از جیبمان دزدیده میشود اما علاوه بر اینکه هیچ اعتراضی نمیکنیم به صفحه های اجتماعی پناه میبریم و به طنز هایی که توسط یک سری ادم لمپن ساخته میشود بلند بلند میخندیم.دقیقا مثل زمانی ست که در وسط خیابان از شما دزدی شود و یک نفر در همان حال پیدا شود و این واقعه را جوک کند و به شما بخندد.چه حالی پیدا میکنید؟از اختلاس های چند میلیاردی تا گم شدن دکل های نفتی و حالا دزدیده شدن سه کشتی نفتی ایران.کارخانه هایی که پشت سر هم تعطیل میشوند و تنها محتاج به چند میلیارد پول هستند تا از وضع فلاکت بار خودشان خارج شوند اما پولی به آنها داده نمیشود و کارخانه تعطیل میشود و امار بیکاری باز بالاتر میرود و هزاران هزار ضرر دیگر اما هزاران میلیارد اختلاس میشود و ما به جای اعتراض به این شرایط جوک ها میسازیم و در جمع های خانوادگی تعریف میکنیم و میخندیم.
همه چیز را جوک میبینیم و به جدی ترین وضعیت ممکن میخندیم.
نمیدانم شاید وضعمان انقدر پیچیده و خراب هست که حاضریم از جیبمان میلیون ها تومن بدهیم تا برای دقایقی کوتاه بخندیم.
#صحبتی_کنیم
@diiazpam
باید دستان سیاه جنگ زده اوریانا فالاچی را بوسید که گفت بدترین بیماری عادت کردن است ولی ما علاوه بر عادت کردن به آنها میخندیم.روزانه میلیون ها تومن از جیبمان دزدیده میشود اما علاوه بر اینکه هیچ اعتراضی نمیکنیم به صفحه های اجتماعی پناه میبریم و به طنز هایی که توسط یک سری ادم لمپن ساخته میشود بلند بلند میخندیم.دقیقا مثل زمانی ست که در وسط خیابان از شما دزدی شود و یک نفر در همان حال پیدا شود و این واقعه را جوک کند و به شما بخندد.چه حالی پیدا میکنید؟از اختلاس های چند میلیاردی تا گم شدن دکل های نفتی و حالا دزدیده شدن سه کشتی نفتی ایران.کارخانه هایی که پشت سر هم تعطیل میشوند و تنها محتاج به چند میلیارد پول هستند تا از وضع فلاکت بار خودشان خارج شوند اما پولی به آنها داده نمیشود و کارخانه تعطیل میشود و امار بیکاری باز بالاتر میرود و هزاران هزار ضرر دیگر اما هزاران میلیارد اختلاس میشود و ما به جای اعتراض به این شرایط جوک ها میسازیم و در جمع های خانوادگی تعریف میکنیم و میخندیم.
همه چیز را جوک میبینیم و به جدی ترین وضعیت ممکن میخندیم.
نمیدانم شاید وضعمان انقدر پیچیده و خراب هست که حاضریم از جیبمان میلیون ها تومن بدهیم تا برای دقایقی کوتاه بخندیم.
#صحبتی_کنیم
@diiazpam
سلام
ممنون از تمامی شما دوستان عزیزی که تا این لحظه همراه ما بودید ما با تمام تلاش به دنبال بهترین اشعار بهترین کتاب ها و بهترین اهنگ هایی هستیم تا برای شما به اشتراک بگذاریم همانطور که گفتیم تنها هدف ما اگاهی ست, و به قول جرج اورول اگاهی طغیان را به همراه خواهد اورد و طغیان اگاهی را.
ما از شما تقاضا داریم تا دوستان خود را به این کانال دعوت کنین تا صمیمانه تر بتوانیم با هم باشیم و از با هم بودن لذت ببریم. و همگی با هم به اندیشه بزرگان سفر کنیم همه ی این تلاش ها برای شما ست.
و باز بینهایت سپاس بابت اینکه با ما هستید
#صحبتی_کنیم
@diiazpam
ممنون از تمامی شما دوستان عزیزی که تا این لحظه همراه ما بودید ما با تمام تلاش به دنبال بهترین اشعار بهترین کتاب ها و بهترین اهنگ هایی هستیم تا برای شما به اشتراک بگذاریم همانطور که گفتیم تنها هدف ما اگاهی ست, و به قول جرج اورول اگاهی طغیان را به همراه خواهد اورد و طغیان اگاهی را.
ما از شما تقاضا داریم تا دوستان خود را به این کانال دعوت کنین تا صمیمانه تر بتوانیم با هم باشیم و از با هم بودن لذت ببریم. و همگی با هم به اندیشه بزرگان سفر کنیم همه ی این تلاش ها برای شما ست.
و باز بینهایت سپاس بابت اینکه با ما هستید
#صحبتی_کنیم
@diiazpam
صحبتی کنیم.
به نظر من هر گامی که یک مبارز بر میدارد هزاران تحسین و لعنت میشنود اما باید ذهنش بر دو مسئله متمرکز باشد:
1.هدف
2.توجه بسیار زیاد به این گزاره از نیچه:در جنگ با هیولا مبادا به هیولا تبدیل بشوی
متاسفانه اکثر مبارز ها یا تبدیل به هیولا میشوند و یا طرفدارانشان انها را تبدیل به هیولا میکنند.برای مثال میخائیل باکونین روس که از بزرگترین مبارز های اروپا بود و سال های زیادی را در حبس یا تبعید گذرانده بود و ایزا برلین معروف او را روح مبارز ازادی در اروپا نامیده بود در نامه ای به برادرش پل مینویسد:با وجود شیفتگی ام به آزادی،میل شدیدی به خود کامگی دارم.
این یک خط عمق ماجرا را نشان میدهد که بله در جنگ با هیولا خیلی راحت میتوان به هیولا تبدیل شد.یا برای مثال از ترانه سرای معروف#یغما_گلرویی نام میبریم که خود بنده را در صفحه ی فیسبوکش بلاک کرد تنها به این دلیل که درکامنتی زیر یکی از ترانه هایش نوشتم بد.و خود یغما گلرویی از این بلاک کردن ها راضی بود و آن را وسیله ای میدانست برای جلوگیری از صحبت کردن بعضی ها.کسی که در ترانه هایش بسیار بسیار از ازادی عمل و عقیده صحبت میکند.
متاسفانه ما در جامعه جهان سوم زندگی میکنیم که خودمان عاشق قهرمان سازی هستیم فقط کافی ست بدانیم یک نفر خلاف جریان آب شنا میکند.مهم نیست چه میگوید فقط مهم آن است که خلاف جریان آب شنا کند و بعد ما وی را قهرمان مینامیم از وی بت ها میسازیم.
مسئله ی بعد نوع اعتراض هست.برای مثال اگر من در شعرم از فقر مینویسم و به این شرایط اعتراض میکنم ایا در شعرم به ابشخور این درد که این فقر از کجا ناشی میشود هم اشاره ای میکنم؟یا بعد از اتمام شعر و به اشتراک گذاشتن آن، عملی برای جلوگیری از افزایش فقر انجام میدهم؟ (یعنی عمل گرایی خواهم داشت؟)اگر جواب تمام این سوالات نه باشد پس من به قول شمس لنگرودی دارم از تاریکی ها نان میخورم و باید منتظر سیر کردن خط فسیلی شدنم باشم که شعر هایم با این که از جنس درد هستند اما ارزشی ندارند و تماما تکراری خواهند بود.اما باز توسط عده ای قهرمان خوانده میشوم.
وظیفه ی ما به عنوان مخاطب آن است که این افراد را زیر ذره بین ببریم و سوال های بسیاری از ایشان بپرسیم و به دنبال خدا یا قهرمان ساختن از کسی نباشیم که به قول نیچه:از ادمیان بت نسازید که ایشان خدایی کردن بلد نیستند و این خیانتی ست به خودتا و خودشان و در آخر شما کافر خدای خودساخته خواهید شد.
#صحبتی_کنیم
@diiaazpam
به نظر من هر گامی که یک مبارز بر میدارد هزاران تحسین و لعنت میشنود اما باید ذهنش بر دو مسئله متمرکز باشد:
1.هدف
2.توجه بسیار زیاد به این گزاره از نیچه:در جنگ با هیولا مبادا به هیولا تبدیل بشوی
متاسفانه اکثر مبارز ها یا تبدیل به هیولا میشوند و یا طرفدارانشان انها را تبدیل به هیولا میکنند.برای مثال میخائیل باکونین روس که از بزرگترین مبارز های اروپا بود و سال های زیادی را در حبس یا تبعید گذرانده بود و ایزا برلین معروف او را روح مبارز ازادی در اروپا نامیده بود در نامه ای به برادرش پل مینویسد:با وجود شیفتگی ام به آزادی،میل شدیدی به خود کامگی دارم.
این یک خط عمق ماجرا را نشان میدهد که بله در جنگ با هیولا خیلی راحت میتوان به هیولا تبدیل شد.یا برای مثال از ترانه سرای معروف#یغما_گلرویی نام میبریم که خود بنده را در صفحه ی فیسبوکش بلاک کرد تنها به این دلیل که درکامنتی زیر یکی از ترانه هایش نوشتم بد.و خود یغما گلرویی از این بلاک کردن ها راضی بود و آن را وسیله ای میدانست برای جلوگیری از صحبت کردن بعضی ها.کسی که در ترانه هایش بسیار بسیار از ازادی عمل و عقیده صحبت میکند.
متاسفانه ما در جامعه جهان سوم زندگی میکنیم که خودمان عاشق قهرمان سازی هستیم فقط کافی ست بدانیم یک نفر خلاف جریان آب شنا میکند.مهم نیست چه میگوید فقط مهم آن است که خلاف جریان آب شنا کند و بعد ما وی را قهرمان مینامیم از وی بت ها میسازیم.
مسئله ی بعد نوع اعتراض هست.برای مثال اگر من در شعرم از فقر مینویسم و به این شرایط اعتراض میکنم ایا در شعرم به ابشخور این درد که این فقر از کجا ناشی میشود هم اشاره ای میکنم؟یا بعد از اتمام شعر و به اشتراک گذاشتن آن، عملی برای جلوگیری از افزایش فقر انجام میدهم؟ (یعنی عمل گرایی خواهم داشت؟)اگر جواب تمام این سوالات نه باشد پس من به قول شمس لنگرودی دارم از تاریکی ها نان میخورم و باید منتظر سیر کردن خط فسیلی شدنم باشم که شعر هایم با این که از جنس درد هستند اما ارزشی ندارند و تماما تکراری خواهند بود.اما باز توسط عده ای قهرمان خوانده میشوم.
وظیفه ی ما به عنوان مخاطب آن است که این افراد را زیر ذره بین ببریم و سوال های بسیاری از ایشان بپرسیم و به دنبال خدا یا قهرمان ساختن از کسی نباشیم که به قول نیچه:از ادمیان بت نسازید که ایشان خدایی کردن بلد نیستند و این خیانتی ست به خودتا و خودشان و در آخر شما کافر خدای خودساخته خواهید شد.
#صحبتی_کنیم
@diiaazpam
صحبتی کنیم.
به نظر من هر گامی که یک مبارز بر میدارد هزاران تحسین و لعنت میشنود اما باید ذهنش بر دو مسئله متمرکز باشد:
1.هدف
2.توجه بسیار زیاد به این گزاره از نیچه:در جنگ با هیولا مبادا به هیولا تبدیل بشوی
متاسفانه اکثر مبارز ها یا تبدیل به هیولا میشوند و یا طرفدارانشان انها را تبدیل به هیولا میکنند.برای مثال میخائیل باکونین روس که از بزرگترین مبارز های اروپا بود و سال های زیادی را در حبس یا تبعید گذرانده بود و ایزا برلین معروف او را روح مبارز ازادی در اروپا نامیده بود در نامه ای به برادرش پل مینویسد:با وجود شیفتگی ام به آزادی،میل شدیدی به خود کامگی دارم.
این یک خط عمق ماجرا را نشان میدهد که بله در جنگ با هیولا خیلی راحت میتوان به هیولا تبدیل شد.یا برای مثال از ترانه سرای معروف#یغما_گلرویی نام میبریم که خود بنده را در صفحه ی فیسبوکش بلاک کرد تنها به این دلیل که درکامنتی زیر یکی از ترانه هایش نوشتم بد.و خود یغما گلرویی از این بلاک کردن ها راضی بود و آن را وسیله ای میدانست برای جلوگیری از صحبت کردن بعضی ها.کسی که در ترانه هایش بسیار بسیار از ازادی عمل و عقیده صحبت میکند.
متاسفانه ما در جامعه جهان سوم زندگی میکنیم که خودمان عاشق قهرمان سازی هستیم فقط کافی ست بدانیم یک نفر خلاف جریان آب شنا میکند.مهم نیست چه میگوید فقط مهم آن است که خلاف جریان آب شنا کند و بعد ما وی را قهرمان مینامیم از وی بت ها میسازیم.
مسئله ی بعد نوع اعتراض هست.برای مثال اگر من در شعرم از فقر مینویسم و به این شرایط اعتراض میکنم ایا در شعرم به ابشخور این درد که این فقر از کجا ناشی میشود هم اشاره ای میکنم؟یا بعد از اتمام شعر و به اشتراک گذاشتن آن، عملی برای جلوگیری از افزایش فقر انجام میدهم؟ (یعنی عمل گرایی خواهم داشت؟)اگر جواب تمام این سوالات نه باشد پس من به قول شمس لنگرودی دارم از تاریکی ها نان میخورم و باید منتظر سیر کردن خط فسیلی شدنم باشم که شعر هایم با این که از جنس درد هستند اما ارزشی ندارند و تماما تکراری خواهند بود.اما باز توسط عده ای قهرمان خوانده میشوم.
وظیفه ی ما به عنوان مخاطب آن است که این افراد را زیر ذره بین ببریم و سوال های بسیاری از ایشان بپرسیم و به دنبال خدا یا قهرمان ساختن از کسی نباشیم که به قول نیچه:از ادمیان بت نسازید که ایشان خدایی کردن بلد نیستند و این خیانتی ست به خودتا و خودشان و در آخر شما کافر خدای خودساخته خواهید شد.
#صحبتی_کنیم
Schindler @Diiaazepam
به نظر من هر گامی که یک مبارز بر میدارد هزاران تحسین و لعنت میشنود اما باید ذهنش بر دو مسئله متمرکز باشد:
1.هدف
2.توجه بسیار زیاد به این گزاره از نیچه:در جنگ با هیولا مبادا به هیولا تبدیل بشوی
متاسفانه اکثر مبارز ها یا تبدیل به هیولا میشوند و یا طرفدارانشان انها را تبدیل به هیولا میکنند.برای مثال میخائیل باکونین روس که از بزرگترین مبارز های اروپا بود و سال های زیادی را در حبس یا تبعید گذرانده بود و ایزا برلین معروف او را روح مبارز ازادی در اروپا نامیده بود در نامه ای به برادرش پل مینویسد:با وجود شیفتگی ام به آزادی،میل شدیدی به خود کامگی دارم.
این یک خط عمق ماجرا را نشان میدهد که بله در جنگ با هیولا خیلی راحت میتوان به هیولا تبدیل شد.یا برای مثال از ترانه سرای معروف#یغما_گلرویی نام میبریم که خود بنده را در صفحه ی فیسبوکش بلاک کرد تنها به این دلیل که درکامنتی زیر یکی از ترانه هایش نوشتم بد.و خود یغما گلرویی از این بلاک کردن ها راضی بود و آن را وسیله ای میدانست برای جلوگیری از صحبت کردن بعضی ها.کسی که در ترانه هایش بسیار بسیار از ازادی عمل و عقیده صحبت میکند.
متاسفانه ما در جامعه جهان سوم زندگی میکنیم که خودمان عاشق قهرمان سازی هستیم فقط کافی ست بدانیم یک نفر خلاف جریان آب شنا میکند.مهم نیست چه میگوید فقط مهم آن است که خلاف جریان آب شنا کند و بعد ما وی را قهرمان مینامیم از وی بت ها میسازیم.
مسئله ی بعد نوع اعتراض هست.برای مثال اگر من در شعرم از فقر مینویسم و به این شرایط اعتراض میکنم ایا در شعرم به ابشخور این درد که این فقر از کجا ناشی میشود هم اشاره ای میکنم؟یا بعد از اتمام شعر و به اشتراک گذاشتن آن، عملی برای جلوگیری از افزایش فقر انجام میدهم؟ (یعنی عمل گرایی خواهم داشت؟)اگر جواب تمام این سوالات نه باشد پس من به قول شمس لنگرودی دارم از تاریکی ها نان میخورم و باید منتظر سیر کردن خط فسیلی شدنم باشم که شعر هایم با این که از جنس درد هستند اما ارزشی ندارند و تماما تکراری خواهند بود.اما باز توسط عده ای قهرمان خوانده میشوم.
وظیفه ی ما به عنوان مخاطب آن است که این افراد را زیر ذره بین ببریم و سوال های بسیاری از ایشان بپرسیم و به دنبال خدا یا قهرمان ساختن از کسی نباشیم که به قول نیچه:از ادمیان بت نسازید که ایشان خدایی کردن بلد نیستند و این خیانتی ست به خودتا و خودشان و در آخر شما کافر خدای خودساخته خواهید شد.
#صحبتی_کنیم
Schindler @Diiaazepam