چند سال بعد روزی که فکرش را هم نمی کنیم توی خیابان با هم روبرو می شویم.
تو از روبرو می آیی. هنوز با همان پرستیژ مخصوص به خودت قدم بر می داری فقط کمی جا افتاده تر شده ای...
قدم هایم آهسته تر می شود...
به یک قدمی ام می رسی و با چشمان نافذت مرا کامل برانداز می کنی!
درد کهنه ای از اعماق قلبم تیر می کشد...
و رعشه ای می اندازد بر استخوان فقراتم.
هنوز بوی عطر فرانسوی ات را کامل استنشاق نکرده ام که از کنارم رد شده ای...
تمام خطوط چهره ات را در یک لحظه کوتاه در ذهنم ثبت می کنم...
می ایستم و برمی گردم و می بینم تو هم ایستاده ای!
می دانم به چه فکر می کنی!
من اما به این فکر می کنم که چقدر دیر ایستاده ای!
چقدر دیر کرده ای!
چقدر دیر ایستاده ام!
چقدر به این ایستادن ها سال ها پیش نیاز داشتم
قدم های سستم را دوباره از سر می گیرم...
تو اما هنوز ایستاده ای...
خداحافظی‌ها ممکن است بسیار ناراحت کننده باشند اما مطمئناً بازگشت‌ها بدترند.
حضور عینی انسان نمی‌تواند با سایه‌ درخشانی که در نبودش ایجاد شده برابری کند!


#آدم‌کش_کور
#مارگارت_آتوود
@diiazpam

مادرم، به پرستارهایی که در بیمارستان های مختلف، از پدرم مراقبت کرده بودند، حسادت می کرد. دلش می خواست پدرم، سلامتش را، فقط، مدیون او بداند. می خواست پدرم، به وفاداری خستگی ناپذیر او، اهمیت بدهد.
دیکتاتوری، روی دیگر فداکاری است.

آدمکش کور
#مارگارت_اتوود
Nemo @Diiaazepam

جدایی مانند قطع عضو است

زنده می مانی

اما کمتر از پیش هستی...


#مارگارت_اتوود

Lachrymose @Diiaazepam

📓 #آدمکش_کور
✍️ #مارگارت_آتوود
🖋 شهین آسایش
📚 #سور_رئالیستی
#کتاب

Nemo @Diiaazepam

-دوستان زیادی داری؟
-نه خیلی؛
اگر دوست بد نداشته باشی
به دوستان زیاد احتیاج نداری…!

📓 آدمکش کور
✍️ #مارگارت_اتوود

Nemo @Diiaazepam

-همزمان در دو مکان زندگی می‌کنم؛
اینجا که منم و
آنجا که تویی…

#مارگارت_اتوود

Nemo @Diiaazepam