سخت در فکر بودم
سوارِ اتوبوس که شدم
۳۰ سنت کرایه دادم و گفتم
دو نفر
پیش از آنکه بفهمم
من
تنها هستم...
/ آمریکا، ۱۹۸۴-۱۹۳۵ ]
#جهان_شعر_و_ترجمه
شب خوش
سوارِ اتوبوس که شدم
۳۰ سنت کرایه دادم و گفتم
دو نفر
پیش از آنکه بفهمم
من
تنها هستم...
■شاعر: #ریچارد_براتیگان [
Richard
Brautigan
/ آمریکا، ۱۹۸۴-۱۹۳۵ ]
■برگردان: #احسان_عباس‌لو
#جهان_شعر_و_ترجمه
شب خوش
❤8😢1
🔵 دوستانه زیستن
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
https://t.me/jafekri_episodes/74
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
https://t.me/jafekri_episodes/74
Telegram
جافکری
دوستانه زیستن
❤5
🔵 الگوهای غیرمنتظره اعداد اول در آشوب فراکتالی
ریاضی‌دانان راهی جدید برای پیش‌بینی رفتار اعداد اول پیدا کرده‌اند.
اعداد اول را گاهی «اتم‌های ریاضیات» می‌نامند، زیرا فقط بر خودشان و عدد ۱ بخش‌پذیرند. ریاضی‌دانان برای دو هزار سال در این اندیشه بوده‌اند که آیا اعداد اول واقعاً تصادفی هستند یا الگوی ناشناخته‌ای در پس ترتیب آن‌ها وجود دارد. در سال‌های اخیر، نظریه‌پردازان اعداد چندین حدس شگفت‌انگیز درباره الگوهای اعداد اول مطرح کرده‌اند؛ به‌ویژه الگوهای احتمالی‌ای که در مجموعه‌های بزرگ این «اتم‌های ریاضی» ظاهر میشوند.
ریشه این الگوها به یک فرضیه در سال ۱۸۵۹ بازمی‌گردد که با تابع مشهور زتای ریمان ارتباط دارد. ریاضی‌دان آلمانی، برنهارد ریمان، تابعی را به دست آورد که تعداد اعداد اول تا یک عدد x را محاسبه می‌کند. این تابع سه مؤلفه اصلی دارد: یک برآورد هموار، مجموعه‌ای از جمله‌های اصلاحی که از تابع زتای ریمان به دست می‌آیند، و یک جمله خطای کوچک.
درباره تابع زتای ریمان مطالب زیادی نوشته شده است، اما مهم‌ترین نکته این است که این تابع، برآورد هموار را اصلاح می‌کند. برای این کار، الگویی موج‌دار ایجاد می‌کند که گاهی تعداد اعداد اول را افزایش و گاهی کاهش می‌دهد. این نوسان‌های اصلاحی توسط مکان «صفرهای» تابع زتای ریمان تعیین میشوند. در واقع، فرضیه مشهور ریمان ادعا می‌کند که تمام این صفرها روی یک «خط بحرانی» قرار دارند؛ خطی که بخش حقیقی آن برابر با 1/2 است.
صفرهای تابع زتا از دو جهت برای ریاضی‌دانان جذاب‌اند. نخست، نشان می‌دهند که تابع زتا اطلاعاتی ناشناخته درباره اعداد اول را در خود رمزگذاری کرده است. دوم، نشان می‌دهند که فاصله میان اعداد اول، با وجود بی‌نظمی‌های ظاهری، تا حد امکان منظم است؛ زیرا نوسان‌های کوچک‌تر با تراکم اعداد اول سازگار نخواهند بود.
در مجموع، این بدان معناست که خطا در فرمول ریمان برای شمارش اعداد اول، تا حد امکان کوچک است. این فرضیه تا اعداد بسیار بزرگی در محدوده تریلیون‌ها بررسی و تأیید شده است، اما هرگز به‌طور کامل اثبات نشده است. تنها وجود یک مثال نقض می‌تواند بخش بزرگی از نظریه مدرن اعداد را دگرگون کند؛ به همین دلیل، اثبات این فرضیه برای دهه‌ها یکی از اولویت‌های ریاضیات بوده است.
اعداد اول و «پیشگوی احتمال»
به‌طور مشخص، نشان داده شده است که اعداد اول از برخی «معیارهای تصادفی» خاصی پیروی می‌کنند. در ریاضیات، یک «معیار» به رفتار آماری تعداد زیادی از اشیا مربوط می‌شود.
برای مثال، مدل‌سازی یک ذره منفرد گاز ممکن است ساده باشد، اما پیش‌بینی رفتار ابری متشکل از میلیاردها ذره، فراتر از توان محاسباتی امروز است. در عوض، می‌توان آمار کلی حرکت این ابر را با نوع خاصی از «معیار تصادفی» توصیف کرد.
ماکسیم رادزیویل، ریاضی‌دان دانشگاه نورث‌وسترن، این روش را یک «پیشگوی احتمال» می‌نامد. او می‌گوید: «من می‌توانم با استفاده از احتمال، خیلی سریع به حقیقت برسم. می‌توانم مدل درست را پیدا کنم و سپس تقریباً برای هر پرسشی، پاسخ درست را به دست آورم.»
اما این پیشگو نمی‌تواند معنای عمیق‌تر آن پاسخ را توضیح دهد و در نتیجه، ریاضی‌دانان برای اثبات کشف‌های جدید خود، بینش محدودی در اختیار دارند.
البته اعداد اول، اعداد تصادفی نیستند؛ آن‌ها کاملاً قطعی‌اند. اما اگر تعداد زیادی عدد اول را انتخاب کنید، توزیع آن‌ها، یعنی نحوه پراکندگی‌شان روی محور اعداد، از نظر آماری مانند برخی انواع دنباله‌های تصادفی رفتار می‌کند. اما دقیقاً شبیه چه نوع دنباله‌ای؟
نخستین معیار مربوط به اعداد اول در دهه ۱۹۷۰ و در جریان گفت‌وگویی اتفاقی میان هیو مونتگومری، دانشجوی دکتری دانشگاه کمبریج، و فیزیک‌دان مشهور، فریمن دایسون، از مؤسسه مطالعات پیشرفته کشف شد.
مونتگومری به‌طور اتفاقی رفتار بسیار مشابهی را در اعداد اول پیدا کرد؛ به‌طور مشخص، در همبستگی میان مکان صفرهای مشهور تابع زتای ریمان. این صفرها با فاصله‌های یکسان از یکدیگر قرار نداشتند، اما در عین حال کاملاً بدون ارتباط آماری نیز نبودند.
در کشفی که به همان اندازه که شگفت‌انگیز بود، زیبا نیز به نظر می‌رسید، مشخص شد فاصله میان صفرهای تابع زتای ریمان از همان نوع معیار تصادفی‌ای پیروی می‌کند که سیستم‌های کوانتومی را توصیف می‌کند.
🔻🔻🔻🔻ادامه در پست بعدی
ریاضی‌دانان راهی جدید برای پیش‌بینی رفتار اعداد اول پیدا کرده‌اند.
اعداد اول را گاهی «اتم‌های ریاضیات» می‌نامند، زیرا فقط بر خودشان و عدد ۱ بخش‌پذیرند. ریاضی‌دانان برای دو هزار سال در این اندیشه بوده‌اند که آیا اعداد اول واقعاً تصادفی هستند یا الگوی ناشناخته‌ای در پس ترتیب آن‌ها وجود دارد. در سال‌های اخیر، نظریه‌پردازان اعداد چندین حدس شگفت‌انگیز درباره الگوهای اعداد اول مطرح کرده‌اند؛ به‌ویژه الگوهای احتمالی‌ای که در مجموعه‌های بزرگ این «اتم‌های ریاضی» ظاهر میشوند.
ریشه این الگوها به یک فرضیه در سال ۱۸۵۹ بازمی‌گردد که با تابع مشهور زتای ریمان ارتباط دارد. ریاضی‌دان آلمانی، برنهارد ریمان، تابعی را به دست آورد که تعداد اعداد اول تا یک عدد x را محاسبه می‌کند. این تابع سه مؤلفه اصلی دارد: یک برآورد هموار، مجموعه‌ای از جمله‌های اصلاحی که از تابع زتای ریمان به دست می‌آیند، و یک جمله خطای کوچک.
درباره تابع زتای ریمان مطالب زیادی نوشته شده است، اما مهم‌ترین نکته این است که این تابع، برآورد هموار را اصلاح می‌کند. برای این کار، الگویی موج‌دار ایجاد می‌کند که گاهی تعداد اعداد اول را افزایش و گاهی کاهش می‌دهد. این نوسان‌های اصلاحی توسط مکان «صفرهای» تابع زتای ریمان تعیین میشوند. در واقع، فرضیه مشهور ریمان ادعا می‌کند که تمام این صفرها روی یک «خط بحرانی» قرار دارند؛ خطی که بخش حقیقی آن برابر با 1/2 است.
صفرهای تابع زتا از دو جهت برای ریاضی‌دانان جذاب‌اند. نخست، نشان می‌دهند که تابع زتا اطلاعاتی ناشناخته درباره اعداد اول را در خود رمزگذاری کرده است. دوم، نشان می‌دهند که فاصله میان اعداد اول، با وجود بی‌نظمی‌های ظاهری، تا حد امکان منظم است؛ زیرا نوسان‌های کوچک‌تر با تراکم اعداد اول سازگار نخواهند بود.
در مجموع، این بدان معناست که خطا در فرمول ریمان برای شمارش اعداد اول، تا حد امکان کوچک است. این فرضیه تا اعداد بسیار بزرگی در محدوده تریلیون‌ها بررسی و تأیید شده است، اما هرگز به‌طور کامل اثبات نشده است. تنها وجود یک مثال نقض می‌تواند بخش بزرگی از نظریه مدرن اعداد را دگرگون کند؛ به همین دلیل، اثبات این فرضیه برای دهه‌ها یکی از اولویت‌های ریاضیات بوده است.
اعداد اول و «پیشگوی احتمال»
به‌طور مشخص، نشان داده شده است که اعداد اول از برخی «معیارهای تصادفی» خاصی پیروی می‌کنند. در ریاضیات، یک «معیار» به رفتار آماری تعداد زیادی از اشیا مربوط می‌شود.
برای مثال، مدل‌سازی یک ذره منفرد گاز ممکن است ساده باشد، اما پیش‌بینی رفتار ابری متشکل از میلیاردها ذره، فراتر از توان محاسباتی امروز است. در عوض، می‌توان آمار کلی حرکت این ابر را با نوع خاصی از «معیار تصادفی» توصیف کرد.
ماکسیم رادزیویل، ریاضی‌دان دانشگاه نورث‌وسترن، این روش را یک «پیشگوی احتمال» می‌نامد. او می‌گوید: «من می‌توانم با استفاده از احتمال، خیلی سریع به حقیقت برسم. می‌توانم مدل درست را پیدا کنم و سپس تقریباً برای هر پرسشی، پاسخ درست را به دست آورم.»
اما این پیشگو نمی‌تواند معنای عمیق‌تر آن پاسخ را توضیح دهد و در نتیجه، ریاضی‌دانان برای اثبات کشف‌های جدید خود، بینش محدودی در اختیار دارند.
البته اعداد اول، اعداد تصادفی نیستند؛ آن‌ها کاملاً قطعی‌اند. اما اگر تعداد زیادی عدد اول را انتخاب کنید، توزیع آن‌ها، یعنی نحوه پراکندگی‌شان روی محور اعداد، از نظر آماری مانند برخی انواع دنباله‌های تصادفی رفتار می‌کند. اما دقیقاً شبیه چه نوع دنباله‌ای؟
نخستین معیار مربوط به اعداد اول در دهه ۱۹۷۰ و در جریان گفت‌وگویی اتفاقی میان هیو مونتگومری، دانشجوی دکتری دانشگاه کمبریج، و فیزیک‌دان مشهور، فریمن دایسون، از مؤسسه مطالعات پیشرفته کشف شد.
مونتگومری به‌طور اتفاقی رفتار بسیار مشابهی را در اعداد اول پیدا کرد؛ به‌طور مشخص، در همبستگی میان مکان صفرهای مشهور تابع زتای ریمان. این صفرها با فاصله‌های یکسان از یکدیگر قرار نداشتند، اما در عین حال کاملاً بدون ارتباط آماری نیز نبودند.
در کشفی که به همان اندازه که شگفت‌انگیز بود، زیبا نیز به نظر می‌رسید، مشخص شد فاصله میان صفرهای تابع زتای ریمان از همان نوع معیار تصادفی‌ای پیروی می‌کند که سیستم‌های کوانتومی را توصیف می‌کند.
🔻🔻🔻🔻ادامه در پست بعدی
❤8
🔺🔺🔺🔺
درباره اعداد اول، این یافته نشانه‌ای از وجود الگوهای ظریفی بود که در دل آمار ظاهراً مبهم آن‌ها تنیده شده‌اند.
اعداد اول و آشوب
از آن زمان تاکنون، نزدیک به دوازده معیار تصادفی مختلف با اعداد اول مرتبط شده‌اند، اما بسیاری از این یافته‌ها در حد حدس باقی مانده‌اند.
رادزیویل می‌گوید: «بسیاری از این نتایج واقعاً به شکل‌گیری شهود شما کمک می‌کنند. آن‌ها به شما می‌گویند یک شیء معمولی چگونه به نظر می‌رسد، اما به‌خودی‌خود واقعاً چیزی را اثبات نمی‌کنند.»
در کنفرانسی در سپتامبر ۲۰۲۵، آدام هارپر، نظریه‌پرداز اعداد در دانشگاه وارویک انگلستان، اثباتی را ارائه کرد که نشان می‌داد نوع دیگری از معیار تصادفی می‌تواند در جست‌وجوی الگوهای اعداد اول مناسب باشد.
«آشوب ضربی گوسی» نوعی تصادفی‌بودن بسیار نوسانی و مستقل از مقیاس را توصیف می‌کند که در سامانه‌های آشوبناک مختلف، از تلاطم سیالات گرفته تا گرانش کوانتومی و حتی بازارهای مالی، دیده می‌شود.
از آنجا که فراکتال‌ها مستقل از مقیاس هستند، گاهی از این مفهوم با عنوان «معیار فراکتالی تصادفی» نیز یاد می‌شود. به‌طور شگفت‌انگیزی، اثبات هارپر نشان داد که آمار مرتبط با صفرهای تابع زتا را نیز می‌توان با معیارهای فراکتالی تصادفی توصیف کرد.
علاوه بر این، هارپر، مکس ونچیانگ شو از دانشگاه نیویورک و کانان سوندراجاران از دانشگاه استنفورد، راهی برای پیش‌بینی زمان ظهور این رفتار آشوبناک در اعداد اول پیدا کردند.
معیارهای تصادفی، مجموعه‌های بزرگی از اعداد اول را توصیف می‌کنند. اما هنگامی که مجموعه‌های کوچک‌تر و کوچک‌تری را در نظر می‌گیریم، ویژگی‌های آماری تغییر می‌کنند؛ الگوهای احتمالی از بین می‌روند و جای خود را به تصادفی‌بودنی کاملاً بی‌ساختار می‌دهند.
این گروه در یک کنفرانس تابستانی در سال ۲۰۲۵ اعلام کرد که اگر معیارهای فراکتالی تصادفی، اعداد تا x را توصیف کنند، آنگاه در تمام بازه‌های یک دوره گذار، یعنی از x تا x + y، که در آن y کوچک است، می‌توانند ترکیب دقیق تصادفی‌بودن و آشوب را محاسبه کنند.
پس از این بازه، ویژگی‌های آماری دوباره به معیارهای فراکتالی تصادفی بازمی‌گردند.
هنگامی که ریاضی‌دانان تلاش کردند بازه کوتاه x تا x + √x را بررسی کنند، وارد حوزه عمیق‌تری از ریاضیات شدند که از آن با عنوان «فراتر از سد ریشه دوم» یاد می‌شود.
هارپر در مقاله‌ای در سال ۲۰۲۳ حدس زد که پس از ۲۰۰ سال، روش بهتری برای شمارش اعداد اول نسبت به معادله تاریخی ریمان پیدا کرده است. در واقع، در مقاله‌ای در سال ۲۰۲۵، شو و ویکتور وانگ، ریاضی‌دانی که اکنون در مؤسسه ریاضیات تایوان فعالیت می‌کند، نشان دادند که حدس هارپر درست بوده است. با این حال، این استنتاج هنوز به یک اثبات کامل منجر نشده است، زیرا به حدس دیگری متکی بود که از فیزیک‌دانان گرفته شده بود.
شو می‌گوید: «این قسمت واقعاً جالب است. من شخصاً علاقه زیادی به فیزیک ندارم، اما کارم به شهود آن‌ها وابسته است.» اما همه این یافته‌ها واقعاً درباره اعداد اول چه می‌گویند؟ رادزیویل محتاط است. او می‌گوید: «اگر یک مولد اعداد تصادفی روی رایانه داشته باشم، برای من تصادفی نیست؛ اما اگر ندانید این مولد چگونه کار می‌کند، برای شما تصادفی است.»
به بیان دیگر، همان‌طور که اگر رایانه‌ای با قدرت کافی وجود داشته باشد می‌توان ابر ذرات گاز را به‌صورت قطعی توصیف کرد، ممکن است روشی کاملاً قطعی اما بسیار پیچیده برای توصیف اعداد اول نیز وجود داشته باشد. تا زمانی که چنین روشی کشف نشود، ریاضی‌دانان و فیزیک‌دانان همچنان با معنای نهفته در پسِ این الگوهای عمیق و شگفت‌انگیز احتمالاتی دست‌وپنجه نرم خواهند کرد.
Mathematicians Discover Prime Number Pattern in Fractal Chaos | Scientific American
https://share.google/7RqCNW7vcfnLIWibi
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
درباره اعداد اول، این یافته نشانه‌ای از وجود الگوهای ظریفی بود که در دل آمار ظاهراً مبهم آن‌ها تنیده شده‌اند.
اعداد اول و آشوب
از آن زمان تاکنون، نزدیک به دوازده معیار تصادفی مختلف با اعداد اول مرتبط شده‌اند، اما بسیاری از این یافته‌ها در حد حدس باقی مانده‌اند.
رادزیویل می‌گوید: «بسیاری از این نتایج واقعاً به شکل‌گیری شهود شما کمک می‌کنند. آن‌ها به شما می‌گویند یک شیء معمولی چگونه به نظر می‌رسد، اما به‌خودی‌خود واقعاً چیزی را اثبات نمی‌کنند.»
در کنفرانسی در سپتامبر ۲۰۲۵، آدام هارپر، نظریه‌پرداز اعداد در دانشگاه وارویک انگلستان، اثباتی را ارائه کرد که نشان می‌داد نوع دیگری از معیار تصادفی می‌تواند در جست‌وجوی الگوهای اعداد اول مناسب باشد.
«آشوب ضربی گوسی» نوعی تصادفی‌بودن بسیار نوسانی و مستقل از مقیاس را توصیف می‌کند که در سامانه‌های آشوبناک مختلف، از تلاطم سیالات گرفته تا گرانش کوانتومی و حتی بازارهای مالی، دیده می‌شود.
از آنجا که فراکتال‌ها مستقل از مقیاس هستند، گاهی از این مفهوم با عنوان «معیار فراکتالی تصادفی» نیز یاد می‌شود. به‌طور شگفت‌انگیزی، اثبات هارپر نشان داد که آمار مرتبط با صفرهای تابع زتا را نیز می‌توان با معیارهای فراکتالی تصادفی توصیف کرد.
علاوه بر این، هارپر، مکس ونچیانگ شو از دانشگاه نیویورک و کانان سوندراجاران از دانشگاه استنفورد، راهی برای پیش‌بینی زمان ظهور این رفتار آشوبناک در اعداد اول پیدا کردند.
معیارهای تصادفی، مجموعه‌های بزرگی از اعداد اول را توصیف می‌کنند. اما هنگامی که مجموعه‌های کوچک‌تر و کوچک‌تری را در نظر می‌گیریم، ویژگی‌های آماری تغییر می‌کنند؛ الگوهای احتمالی از بین می‌روند و جای خود را به تصادفی‌بودنی کاملاً بی‌ساختار می‌دهند.
این گروه در یک کنفرانس تابستانی در سال ۲۰۲۵ اعلام کرد که اگر معیارهای فراکتالی تصادفی، اعداد تا x را توصیف کنند، آنگاه در تمام بازه‌های یک دوره گذار، یعنی از x تا x + y، که در آن y کوچک است، می‌توانند ترکیب دقیق تصادفی‌بودن و آشوب را محاسبه کنند.
پس از این بازه، ویژگی‌های آماری دوباره به معیارهای فراکتالی تصادفی بازمی‌گردند.
هنگامی که ریاضی‌دانان تلاش کردند بازه کوتاه x تا x + √x را بررسی کنند، وارد حوزه عمیق‌تری از ریاضیات شدند که از آن با عنوان «فراتر از سد ریشه دوم» یاد می‌شود.
هارپر در مقاله‌ای در سال ۲۰۲۳ حدس زد که پس از ۲۰۰ سال، روش بهتری برای شمارش اعداد اول نسبت به معادله تاریخی ریمان پیدا کرده است. در واقع، در مقاله‌ای در سال ۲۰۲۵، شو و ویکتور وانگ، ریاضی‌دانی که اکنون در مؤسسه ریاضیات تایوان فعالیت می‌کند، نشان دادند که حدس هارپر درست بوده است. با این حال، این استنتاج هنوز به یک اثبات کامل منجر نشده است، زیرا به حدس دیگری متکی بود که از فیزیک‌دانان گرفته شده بود.
شو می‌گوید: «این قسمت واقعاً جالب است. من شخصاً علاقه زیادی به فیزیک ندارم، اما کارم به شهود آن‌ها وابسته است.» اما همه این یافته‌ها واقعاً درباره اعداد اول چه می‌گویند؟ رادزیویل محتاط است. او می‌گوید: «اگر یک مولد اعداد تصادفی روی رایانه داشته باشم، برای من تصادفی نیست؛ اما اگر ندانید این مولد چگونه کار می‌کند، برای شما تصادفی است.»
به بیان دیگر، همان‌طور که اگر رایانه‌ای با قدرت کافی وجود داشته باشد می‌توان ابر ذرات گاز را به‌صورت قطعی توصیف کرد، ممکن است روشی کاملاً قطعی اما بسیار پیچیده برای توصیف اعداد اول نیز وجود داشته باشد. تا زمانی که چنین روشی کشف نشود، ریاضی‌دانان و فیزیک‌دانان همچنان با معنای نهفته در پسِ این الگوهای عمیق و شگفت‌انگیز احتمالاتی دست‌وپنجه نرم خواهند کرد.
Mathematicians Discover Prime Number Pattern in Fractal Chaos | Scientific American
https://share.google/7RqCNW7vcfnLIWibi
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
❤7🔥1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔵 هوش مصنوعی چه ارتباطی با تنبلی دارد؟
اسکن مغز نشان می‌دهد که وقتی هوش مصنوعی پاسخ‌های خوبی ارائه می‌دهد، افراد کمتر به دانش و تفکر انتقادی خودشان تکیه می‌کنند. آیا هوش مصنوعی ما را کارآمدتر می‌کند یا فقط باعث می‌شود کمتر فکر کنیم؟
🔸منبع : دويچه‌وله فارسی
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اسکن مغز نشان می‌دهد که وقتی هوش مصنوعی پاسخ‌های خوبی ارائه می‌دهد، افراد کمتر به دانش و تفکر انتقادی خودشان تکیه می‌کنند. آیا هوش مصنوعی ما را کارآمدتر می‌کند یا فقط باعث می‌شود کمتر فکر کنیم؟
🔸منبع : دويچه‌وله فارسی
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
❤8👍1
🔵 مرکانتلیسم، دولت‌سازی و انباشت استعماری (1)
چرا در بسیاری از روایت‌های رایج، تاریخ اقتصاد با متفکرانی آغاز می‌شود که بازار آزاد را صورت‌بندی کرده‌اند، اما تاریخ تصرف منابع، برده‌داری، استعمار و اجبار سیاسی به موضوعاتی حاشیه‌ای بدل می‌شود؟ چرا در دانشکده‌های اقتصاد، یکی از مهم‌ترین برهه‌های تاریخ اقتصادی، که به‌نوعی شکل‌دهنده نظم کنونی جهان و طبقه‌بندی کشورها به جهان‌های اول تا سوم بوده است، ذیل چند سرفصل حاشیه‌ای در سیر مکاتب اقتصادی، با عناوینی مانند مرکانتلیسم خلاصه می‌شود؟ چرا دانشجوی اقتصاد با این توهم تربیت می‌شود که سرآغاز تاریخ رشد اروپا انقلاب صنعتی است و این انقلاب در پرتو نظمی اقتصادی مبتنی بر آزادی شکل گرفته است؟ و چرا اینگونه القا می‌شود که این دورانی که ما به عنوان دوران مرکانتلیستی می‌شناسیم عصری مملو از سیاست‌گذاری‌های غلط اقتصادی بوده که امروز باید به هر شکل ممکن از آن اجتناب کرد؟
آیا انقلاب صنعتی پدیده‌ای خلق‌الساعه بود یا اروپای غربی قرن‌ها پیش از آن در حال انباشت ثروت بود؟ و سوال مهمتر این است که قدرت به آزادی اقتصادی می‌انجامد یا این آزادی اقتصادی است که قدرت را در پی دارد؟ آنچه اغلب در دانشجویان آموخته می‌شود این است که این آزادی اقتصادی است که به قدرت و ثروت می‌انجامد. این در حالی است که ادبیات گسترده‌ای در خصوص تبیین دورانی که با عنوان مرکانتلیسم وجود دارد که نقش سیاست‌های متنوع اما تأثیرگذار آن دوره در شکل‌گیری قدرت‌های اروپایی را تشریح می‌کنند.
پاسخ به این پرسش‌ها را باید در نحوه روایت‌گری تاریخی جست‌وجو کرد. تاریخ عقاید و مکاتب اقتصادی در دانشکده‌های اقتصاد معمولاً با معرفی مکتبی به نام مرکانتلیسم (سوداگری) آغاز می‌شود؛ مکتبی که به‌عنوان نماینده سیاست‌های اقتصادی دولت‌های اروپایی در بازه زمانی سده چهاردهم تا هجدهم میلادی معرفی می‌گردد. با این وجود، این پرسش بنیادین را می‌توان مطرح کرد که آیا اساساً می‌توان برای این دوره تاریخی از یک مکتب اقتصادی منسجم و با عنوان مرکانتلیسم سخن گفت؟ مکتب اصطلاحی است که ذاتاً دلالت بر انسجام و هماهنگی دارد، در حالی که واقعیت اقدامات این دولت‌ها بسیار متنوع، پراکنده و اغلب تحت تأثیر شرایطی خاص یا حتی متناقض هدایت می‌شده است. تصور چنین اقداماتی در قالب مجموعه‌ای از سرفصل‌های کاملاً مشخص و یکنواخت، مسلماً به معنای بخشیدن نوعی انسجام مصنوعی به آن‌هاست که هرگز از آن برخوردار نبوده‌اند.
در این یادداشت به موضوعی خواهیم پرداخت که به نظر می‌رسد بیش از آنکه ریشه در واقعیت تاریخی یکپارچه داشته باشد، برچسبی تحلیلی و پسینی است که اقتصاددانان و در رأس آن‌ها آدام اسمیت برای ساده‌سازی تاریخ و سپس نقد آسان‌تر آن به کار گرفتند. البته باید میان دو نکته تفکیک کرد؛ آدام اسمیت نه مخترع همه سیاست‌های اقتصادی دولت‌های اروپایی بود و نه ابداع‌کننده مطلق واژه مرکانتلیسم؛ او نظام تجاری ( Mercantile systeme) را صورت‌بندی و نقد کرد و اصطلاح مرکانتلیسم بعدها به‌عنوان برچسبی کلی برای مجموعه‌ای ناهمگون از اقدامات و اندیشه‌ها رواج یافت. بنابراین مسئله اصلی این نیست که مرکانتلیسم هیچ واقعیتی نداشته است؛ مسئله این است که آن را به نظامی یکدست، منسجم و دارای سیاست اقتصادی واحد تبدیل کنیم.
🔸منبع : کاتالاکسی
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
چرا در بسیاری از روایت‌های رایج، تاریخ اقتصاد با متفکرانی آغاز می‌شود که بازار آزاد را صورت‌بندی کرده‌اند، اما تاریخ تصرف منابع، برده‌داری، استعمار و اجبار سیاسی به موضوعاتی حاشیه‌ای بدل می‌شود؟ چرا در دانشکده‌های اقتصاد، یکی از مهم‌ترین برهه‌های تاریخ اقتصادی، که به‌نوعی شکل‌دهنده نظم کنونی جهان و طبقه‌بندی کشورها به جهان‌های اول تا سوم بوده است، ذیل چند سرفصل حاشیه‌ای در سیر مکاتب اقتصادی، با عناوینی مانند مرکانتلیسم خلاصه می‌شود؟ چرا دانشجوی اقتصاد با این توهم تربیت می‌شود که سرآغاز تاریخ رشد اروپا انقلاب صنعتی است و این انقلاب در پرتو نظمی اقتصادی مبتنی بر آزادی شکل گرفته است؟ و چرا اینگونه القا می‌شود که این دورانی که ما به عنوان دوران مرکانتلیستی می‌شناسیم عصری مملو از سیاست‌گذاری‌های غلط اقتصادی بوده که امروز باید به هر شکل ممکن از آن اجتناب کرد؟
آیا انقلاب صنعتی پدیده‌ای خلق‌الساعه بود یا اروپای غربی قرن‌ها پیش از آن در حال انباشت ثروت بود؟ و سوال مهمتر این است که قدرت به آزادی اقتصادی می‌انجامد یا این آزادی اقتصادی است که قدرت را در پی دارد؟ آنچه اغلب در دانشجویان آموخته می‌شود این است که این آزادی اقتصادی است که به قدرت و ثروت می‌انجامد. این در حالی است که ادبیات گسترده‌ای در خصوص تبیین دورانی که با عنوان مرکانتلیسم وجود دارد که نقش سیاست‌های متنوع اما تأثیرگذار آن دوره در شکل‌گیری قدرت‌های اروپایی را تشریح می‌کنند.
پاسخ به این پرسش‌ها را باید در نحوه روایت‌گری تاریخی جست‌وجو کرد. تاریخ عقاید و مکاتب اقتصادی در دانشکده‌های اقتصاد معمولاً با معرفی مکتبی به نام مرکانتلیسم (سوداگری) آغاز می‌شود؛ مکتبی که به‌عنوان نماینده سیاست‌های اقتصادی دولت‌های اروپایی در بازه زمانی سده چهاردهم تا هجدهم میلادی معرفی می‌گردد. با این وجود، این پرسش بنیادین را می‌توان مطرح کرد که آیا اساساً می‌توان برای این دوره تاریخی از یک مکتب اقتصادی منسجم و با عنوان مرکانتلیسم سخن گفت؟ مکتب اصطلاحی است که ذاتاً دلالت بر انسجام و هماهنگی دارد، در حالی که واقعیت اقدامات این دولت‌ها بسیار متنوع، پراکنده و اغلب تحت تأثیر شرایطی خاص یا حتی متناقض هدایت می‌شده است. تصور چنین اقداماتی در قالب مجموعه‌ای از سرفصل‌های کاملاً مشخص و یکنواخت، مسلماً به معنای بخشیدن نوعی انسجام مصنوعی به آن‌هاست که هرگز از آن برخوردار نبوده‌اند.
در این یادداشت به موضوعی خواهیم پرداخت که به نظر می‌رسد بیش از آنکه ریشه در واقعیت تاریخی یکپارچه داشته باشد، برچسبی تحلیلی و پسینی است که اقتصاددانان و در رأس آن‌ها آدام اسمیت برای ساده‌سازی تاریخ و سپس نقد آسان‌تر آن به کار گرفتند. البته باید میان دو نکته تفکیک کرد؛ آدام اسمیت نه مخترع همه سیاست‌های اقتصادی دولت‌های اروپایی بود و نه ابداع‌کننده مطلق واژه مرکانتلیسم؛ او نظام تجاری ( Mercantile systeme) را صورت‌بندی و نقد کرد و اصطلاح مرکانتلیسم بعدها به‌عنوان برچسبی کلی برای مجموعه‌ای ناهمگون از اقدامات و اندیشه‌ها رواج یافت. بنابراین مسئله اصلی این نیست که مرکانتلیسم هیچ واقعیتی نداشته است؛ مسئله این است که آن را به نظامی یکدست، منسجم و دارای سیاست اقتصادی واحد تبدیل کنیم.
🔸منبع : کاتالاکسی
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
❤5👍1
زندگی یعنی خستگی،
زندگی یه جنگه که هر روز تکرار میشه و عوض شادیهایش که تنها قد یه پلک زدن دوام دارن باید بهای زیادی بدی.
👤 #اوریانا_فالاچی
شب خوش
زندگی یه جنگه که هر روز تکرار میشه و عوض شادیهایش که تنها قد یه پلک زدن دوام دارن باید بهای زیادی بدی.
👤 #اوریانا_فالاچی
شب خوش
👍6❤5😢1👀1
Forwarded from کانال همبستگی
صدفیلمی که قبل از مرگ باید دید در...
☕️@honar7modiran
جملات انگیزشی
☕️@khalse_daroon
انگلیسی با کوئیز
☕️@English1388
بيشتر بدانيم بهتر زندگى كنيم
☕️@matlabravanshenasi
کیهان شناسی و نجوم
☕️@keyhan_n1
سواد رابطه / زوجین موفق
☕️@ghasemi8483
عربی رو قورت بده
☕️@ArabicWithVideoes
کتابهای صوتی «کاملا رایگان»
☕️@PARSHANGBOOK
شعر ناب و ڪوتاه
☕️@sher_moshaer
بهترین اشعار کمیاب
☕️@seda_tanha
انجمن نویسندگان جوان
☕️@anahelanjoman
آموزش رایگان مشاغل خانگی
☕️@honarkadeh_aftab96
فنّ ِبیان + گویندگی
☕️@amoozeshegooyandegi
تمرکز روی خودم
☕️@shine41
متن‌های عالی انگیزشی
☕️@ghanonebawar
هُنَر شَرابِ زِندگی‌ست
☕️@Geraf_art
بهترین متن ها از بهترین نویسندگان!
☕️@beautifulminds4
کتابخانه صوتی
☕️@omidearasbaran1
قدم به قدم به انگلیسی واقعی نزدیک‌تر
☕️@Grammar_in_use25
خرد و زندگی
☕️@Andishe_parvaz
معنا
☕️@ExistentialMeaningTherapist
کانال مناسبت‌ها
☕️@kanale_monasebatha
صداسازی،فن‌بیان ومهارتهای ارتباطی|میترا اللهیاری
☕️@FaneBayan_MitraAllahyari
متن‌های دلنشین
☕️@cafeemiim
آینه های خیال
☕️@ayenehayekhiyal
گزین بیت های فارسی
☕️@Takbeitfarsi
حسِ خوبِ آرامش+انرژی‌مثبت
☕️@RangiRangitel
باغ بهشت و سایه ی طوبی
☕️@Bagebeheshtosaiietooba
گلستان سعدی با معنی
☕️@kidsbook7
ادبیات و هنـر چکامـه
☕️@SELMULY
هدف‌گذاری موفقیت
☕️@ravanshenasi_movafagh
پاتوق شـاعران معاصر
☕️@Bi_Molaahezeh
آموزش ترکی استانبولی کاربردی
☕️@Turkish_Nazli
کتاب گویای ژیگ
☕️@zhig_story
ترفندهای روانشناسی
☕️@aramesh_roh_ravan
حافظ - خیام (متن + صوتی)
☕️@GHAZALAK1
سیری در کلام جان
☕️@SeiriDarKalameJan60
نویسندگان بزرگ جهان (𝐏𝐃𝐅)
☕️@PARSHANGBOOK_PDF
داستان‌های کوتاه - رمان - جمع‌خوانی
☕️@FICTION_12
اشـعـار ناب و ماندگار
☕️@delaviztarin_sher_jahan
درمان اضطراب ، استرس ، افسردگی
☕️@hamsafarbamah
خودت روانشناس فرزند پرخاشگرت باش
☕️@ghasemi8484
کتاب بشنویم و بخوانیم
☕️@LibMajazi
انگلیسی از صفر تا پیشرفته کودک و بزرگسال
☕️@RealEnConversations
آموزش سواد مالی و اقتصادی به زبان ساده
☕️@ECONVIEWS
با کانال آراء و مطالب حقوقی به روز باشید
☕️@kanalearavamatalebehhoghoogee
گلچین کتابهای صوتی PDF
☕️@ketabegoia
عکس، خاطره، زیبایی
☕️@PURITY_SHOT
ادمین هماهنگی جهت تبادل
☕️@Fiction30
☕️@honar7modiran
جملات انگیزشی
☕️@khalse_daroon
انگلیسی با کوئیز
☕️@English1388
بيشتر بدانيم بهتر زندگى كنيم
☕️@matlabravanshenasi
کیهان شناسی و نجوم
☕️@keyhan_n1
سواد رابطه / زوجین موفق
☕️@ghasemi8483
عربی رو قورت بده
☕️@ArabicWithVideoes
کتابهای صوتی «کاملا رایگان»
☕️@PARSHANGBOOK
شعر ناب و ڪوتاه
☕️@sher_moshaer
بهترین اشعار کمیاب
☕️@seda_tanha
انجمن نویسندگان جوان
☕️@anahelanjoman
آموزش رایگان مشاغل خانگی
☕️@honarkadeh_aftab96
فنّ ِبیان + گویندگی
☕️@amoozeshegooyandegi
تمرکز روی خودم
☕️@shine41
متن‌های عالی انگیزشی
☕️@ghanonebawar
هُنَر شَرابِ زِندگی‌ست
☕️@Geraf_art
بهترین متن ها از بهترین نویسندگان!
☕️@beautifulminds4
کتابخانه صوتی
☕️@omidearasbaran1
قدم به قدم به انگلیسی واقعی نزدیک‌تر
☕️@Grammar_in_use25
خرد و زندگی
☕️@Andishe_parvaz
معنا
☕️@ExistentialMeaningTherapist
کانال مناسبت‌ها
☕️@kanale_monasebatha
صداسازی،فن‌بیان ومهارتهای ارتباطی|میترا اللهیاری
☕️@FaneBayan_MitraAllahyari
متن‌های دلنشین
☕️@cafeemiim
آینه های خیال
☕️@ayenehayekhiyal
گزین بیت های فارسی
☕️@Takbeitfarsi
حسِ خوبِ آرامش+انرژی‌مثبت
☕️@RangiRangitel
باغ بهشت و سایه ی طوبی
☕️@Bagebeheshtosaiietooba
گلستان سعدی با معنی
☕️@kidsbook7
ادبیات و هنـر چکامـه
☕️@SELMULY
هدف‌گذاری موفقیت
☕️@ravanshenasi_movafagh
پاتوق شـاعران معاصر
☕️@Bi_Molaahezeh
آموزش ترکی استانبولی کاربردی
☕️@Turkish_Nazli
کتاب گویای ژیگ
☕️@zhig_story
ترفندهای روانشناسی
☕️@aramesh_roh_ravan
حافظ - خیام (متن + صوتی)
☕️@GHAZALAK1
سیری در کلام جان
☕️@SeiriDarKalameJan60
نویسندگان بزرگ جهان (𝐏𝐃𝐅)
☕️@PARSHANGBOOK_PDF
داستان‌های کوتاه - رمان - جمع‌خوانی
☕️@FICTION_12
اشـعـار ناب و ماندگار
☕️@delaviztarin_sher_jahan
درمان اضطراب ، استرس ، افسردگی
☕️@hamsafarbamah
خودت روانشناس فرزند پرخاشگرت باش
☕️@ghasemi8484
کتاب بشنویم و بخوانیم
☕️@LibMajazi
انگلیسی از صفر تا پیشرفته کودک و بزرگسال
☕️@RealEnConversations
آموزش سواد مالی و اقتصادی به زبان ساده
☕️@ECONVIEWS
با کانال آراء و مطالب حقوقی به روز باشید
☕️@kanalearavamatalebehhoghoogee
گلچین کتابهای صوتی PDF
☕️@ketabegoia
عکس، خاطره، زیبایی
☕️@PURITY_SHOT
ادمین هماهنگی جهت تبادل
☕️@Fiction30
🔵 #اقتصاد_آکادمیک_به_زبان_ساده
🔸درس «#مبانی_برنامه‌ریزی_اقتصادی»
1⃣ نظریه تخصیص بهینه منابع
مسأله اساسی اقتصاد، تخصیص بهینه منابع کمیاب است. نظریه تخصیص بهینه بررسی می‌کند که چگونه می‌توان منابع محدود مانند سرمایه، نیروی کار و زمین را به گونه‌ای میان فعالیت‌های مختلف توزیع کرد که بیشترین سطح رفاه اجتماعی حاصل شود. این بحث پایه تحلیلی برنامه‌ریزی اقتصادی است، زیرا هر برنامه توسعه در نهایت درباره «نحوه تخصیص منابع» تصمیم‌گیری می‌کند.
در چارچوب اقتصاد خرد، تخصیص بهینه در شرایط رقابت کامل زمانی رخ می‌دهد که قیمت‌ها منعکس‌کننده هزینه نهایی و منفعت نهایی باشند. در چنین حالتی، تعادل بازار به نقطه‌ای می‌رسد که اتلاف منابع به حداقل می‌رسد. برنامه‌ریزی اقتصادی از این مبنا شروع می‌کند و بررسی می‌کند آیا سازوکار بازار به این نتیجه منجر می‌شود یا نیاز به هدایت سیاستی وجود دارد.
در سطح کلان، تخصیص بهینه فقط محدود به کارایی تولید نیست، بلکه شامل ترکیب بهینه تولید میان بخش‌ها نیز می‌شود. به‌عنوان مثال، چه سهمی از سرمایه باید به صنعت، کشاورزی یا خدمات اختصاص یابد؟ این تصمیمات در برنامه‌ریزی توسعه اهمیت اساسی دارند، زیرا مسیر رشد بلندمدت اقتصاد را تعیین می‌کنند.
در عمل، برنامه‌ریز اقتصادی باید میان اهداف مختلف تعادل برقرار کند. تخصیص بهینه ممکن است در کوتاه‌مدت رشد بیشتری ایجاد کند اما در بلندمدت به نابرابری یا آسیب‌های ساختاری منجر شود. بنابراین مفهوم بهینگی در برنامه‌ریزی صرفاً فنی نیست، بلکه ابعاد اجتماعی و سیاسی نیز دارد.
#انجمن_علمی_اقتصاد
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
🔸درس «#مبانی_برنامه‌ریزی_اقتصادی»
1⃣ نظریه تخصیص بهینه منابع
مسأله اساسی اقتصاد، تخصیص بهینه منابع کمیاب است. نظریه تخصیص بهینه بررسی می‌کند که چگونه می‌توان منابع محدود مانند سرمایه، نیروی کار و زمین را به گونه‌ای میان فعالیت‌های مختلف توزیع کرد که بیشترین سطح رفاه اجتماعی حاصل شود. این بحث پایه تحلیلی برنامه‌ریزی اقتصادی است، زیرا هر برنامه توسعه در نهایت درباره «نحوه تخصیص منابع» تصمیم‌گیری می‌کند.
در چارچوب اقتصاد خرد، تخصیص بهینه در شرایط رقابت کامل زمانی رخ می‌دهد که قیمت‌ها منعکس‌کننده هزینه نهایی و منفعت نهایی باشند. در چنین حالتی، تعادل بازار به نقطه‌ای می‌رسد که اتلاف منابع به حداقل می‌رسد. برنامه‌ریزی اقتصادی از این مبنا شروع می‌کند و بررسی می‌کند آیا سازوکار بازار به این نتیجه منجر می‌شود یا نیاز به هدایت سیاستی وجود دارد.
در سطح کلان، تخصیص بهینه فقط محدود به کارایی تولید نیست، بلکه شامل ترکیب بهینه تولید میان بخش‌ها نیز می‌شود. به‌عنوان مثال، چه سهمی از سرمایه باید به صنعت، کشاورزی یا خدمات اختصاص یابد؟ این تصمیمات در برنامه‌ریزی توسعه اهمیت اساسی دارند، زیرا مسیر رشد بلندمدت اقتصاد را تعیین می‌کنند.
در عمل، برنامه‌ریز اقتصادی باید میان اهداف مختلف تعادل برقرار کند. تخصیص بهینه ممکن است در کوتاه‌مدت رشد بیشتری ایجاد کند اما در بلندمدت به نابرابری یا آسیب‌های ساختاری منجر شود. بنابراین مفهوم بهینگی در برنامه‌ریزی صرفاً فنی نیست، بلکه ابعاد اجتماعی و سیاسی نیز دارد.
#انجمن_علمی_اقتصاد
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
❤5
Forwarded from دورنمای اقتصاد
🔵 چرا اقتصاددانان عاشق اوبر هستند؟
🔸اقتصاددانان عاشق اوبر هستند زیرا نزدیک‌ترین چیز به تئوری‌های اقتصادی درون کتابهای دانشگاهی است. اوبر یک بازار باز و عظیم ایجاد کرده است که بیش از همه چیز توسط قانون عرضه و تقاضا اداره می‌شود. اوبر انحصار تاکسی‌ها را شکسته و کاری کرد مردم انعطاف قیمتی را بپذیرند.
🔸اما این احساس علاقه دو طرفه است. بین 20 تا 30 اقتصاددان دارای Phd در استخدام اوبر هستند که اطلاعات حدود 15 میلیون سفر روزانه از 65 کشور جهان را جمع‌آوری کرده و جهت تحقیق و تولید مقاله آنالیز می‌کنند. در این فرآیند اوبر با اقتصاددانان مشهوری همچون آلن کروگر، مشاور اقتصادی دولت اوباما، همکاری داشته است. این روش باعث افزایش پرستیژ تحقیقات آن‌ها و حتی پذیرش در ژورنال‌های معتبر هم گردیده است.
🔻یادداشت کامل را در اینستنت ویو مطالعه کنید
🔸منبع: کانال کنجکاوی
http://vrgl.ir/DOTQj
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
🔸اقتصاددانان عاشق اوبر هستند زیرا نزدیک‌ترین چیز به تئوری‌های اقتصادی درون کتابهای دانشگاهی است. اوبر یک بازار باز و عظیم ایجاد کرده است که بیش از همه چیز توسط قانون عرضه و تقاضا اداره می‌شود. اوبر انحصار تاکسی‌ها را شکسته و کاری کرد مردم انعطاف قیمتی را بپذیرند.
🔸اما این احساس علاقه دو طرفه است. بین 20 تا 30 اقتصاددان دارای Phd در استخدام اوبر هستند که اطلاعات حدود 15 میلیون سفر روزانه از 65 کشور جهان را جمع‌آوری کرده و جهت تحقیق و تولید مقاله آنالیز می‌کنند. در این فرآیند اوبر با اقتصاددانان مشهوری همچون آلن کروگر، مشاور اقتصادی دولت اوباما، همکاری داشته است. این روش باعث افزایش پرستیژ تحقیقات آن‌ها و حتی پذیرش در ژورنال‌های معتبر هم گردیده است.
🔻یادداشت کامل را در اینستنت ویو مطالعه کنید
🔸منبع: کانال کنجکاوی
http://vrgl.ir/DOTQj
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
ویرگول
اقتصاد اوبر
اقتصاددانان عاشق اوبر هستند زیرا نزدیک ترین چیز به تئوری های اقتصادی درون کتاب های دانشگاهی است اوبر یک بازار باز و عظیم ایجاد کرده است که…
❤5👎2
🔵 راز اعداد اول | قسمت اول
چرا عدد ۲ با همه اعداد اول فرق دارد؟
اعداد اول، اعداد عجیبی هستند.
عددی مثل ۷ فقط بر «۱» و خودش بخش‌پذیر است.
۱۱، ۱۳، ۱۷ و ۱۹ هم همین ویژگی را دارند.
اما در میان تمام اعداد اول، یک عدد کاملاً متفاوت است:
۲
چرا؟
چون ۲ تنها عدد اولِ زوج است.
هر عدد زوج دیگری که بزرگ‌تر از ۲ باشد، حداقل بر ۲ بخش‌پذیر است؛ بنابراین دیگر نمی‌تواند اول باشد.
اما ماجرا همین‌جا تمام نمی‌شود.
عدد ۲ در واقع نخستین «آجر» ساختمان اعداد است.
به این فکر کنید:
۶ = ۲ × ۳
۱۰ = ۲ × ۵
۱۴ = ۲ × ۷
۱۸ = ۲ × ۳ × ۳
۱۰۰ = ۲ × ۲ × ۵ × ۵
بخش بزرگی از اعداد طبیعی، در تجزیه خود به عدد ۲ می‌رسند. در حقیقت، هر عدد طبیعی بزرگ‌تر از ۱ را می‌توان به ضرب چند عدد اول تجزیه کرد؛ و این تجزیه، به جز ترتیب عوامل، یکتا است.
به همین دلیل، اعداد اول را گاهی «اتم‌های ریاضیات» می‌نامند.
اما یک سؤال جالب‌تر وجود دارد:
اگر اعداد اول، آجرهای سازنده همه اعداد هستند، آیا خودِ این آجرها هم نظم خاصی دارند؟
مثلاً:
۲، ۳، ۵، ۷، ۱۱، ۱۳، ۱۷، ۱۹، ۲۳، ۲۹، ...
در نگاه اول، انگار هیچ نظم مشخصی وجود ندارد.
اما ریاضی‌دانان قرن‌هاست به دنبال پاسخ این سؤال‌اند:
آیا این بی‌نظمی ظاهری، واقعاً بی‌نظمی است؛ یا در پشت آن، الگویی عمیق پنهان شده است؟
و اینجا داستان شگفت‌انگیز اعداد اول آغاز می‌شود...
🔹 ادامه دارد
#اعداد_اول
#ریاضیات
#علم
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
چرا عدد ۲ با همه اعداد اول فرق دارد؟
اعداد اول، اعداد عجیبی هستند.
عددی مثل ۷ فقط بر «۱» و خودش بخش‌پذیر است.
۱۱، ۱۳، ۱۷ و ۱۹ هم همین ویژگی را دارند.
اما در میان تمام اعداد اول، یک عدد کاملاً متفاوت است:
۲
چرا؟
چون ۲ تنها عدد اولِ زوج است.
هر عدد زوج دیگری که بزرگ‌تر از ۲ باشد، حداقل بر ۲ بخش‌پذیر است؛ بنابراین دیگر نمی‌تواند اول باشد.
اما ماجرا همین‌جا تمام نمی‌شود.
عدد ۲ در واقع نخستین «آجر» ساختمان اعداد است.
به این فکر کنید:
۶ = ۲ × ۳
۱۰ = ۲ × ۵
۱۴ = ۲ × ۷
۱۸ = ۲ × ۳ × ۳
۱۰۰ = ۲ × ۲ × ۵ × ۵
بخش بزرگی از اعداد طبیعی، در تجزیه خود به عدد ۲ می‌رسند. در حقیقت، هر عدد طبیعی بزرگ‌تر از ۱ را می‌توان به ضرب چند عدد اول تجزیه کرد؛ و این تجزیه، به جز ترتیب عوامل، یکتا است.
به همین دلیل، اعداد اول را گاهی «اتم‌های ریاضیات» می‌نامند.
اما یک سؤال جالب‌تر وجود دارد:
اگر اعداد اول، آجرهای سازنده همه اعداد هستند، آیا خودِ این آجرها هم نظم خاصی دارند؟
مثلاً:
۲، ۳، ۵، ۷، ۱۱، ۱۳، ۱۷، ۱۹، ۲۳، ۲۹، ...
در نگاه اول، انگار هیچ نظم مشخصی وجود ندارد.
اما ریاضی‌دانان قرن‌هاست به دنبال پاسخ این سؤال‌اند:
آیا این بی‌نظمی ظاهری، واقعاً بی‌نظمی است؛ یا در پشت آن، الگویی عمیق پنهان شده است؟
و اینجا داستان شگفت‌انگیز اعداد اول آغاز می‌شود...
🔹 ادامه دارد
#اعداد_اول
#ریاضیات
#علم
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
❤7👍2
🔵 مرکانتلیسم، دولت‌سازی و انباشت استعماری (2)
همانگونه که اشاره شده آدام اسمیت در ثروت ملل نظام تجاری (mercantile system) را به عنوان نظامی مبتنی بر اشتباه گرفتن پول با ثروت معرفی کرده است. جان رمزی مککالوک اقتصاددان اسکاتلندی و از چهر‌ه‌های برجسته اقتصاد سیاسی کلاسیک در سده ۱۹ که پیرو آدام اسمیت و ریکاردو بود و ویرایش‌هایی از ثروت ملل اسمیت را منتشر کرده بود تفسیر اسمیتی از مرکانتیلیسم را تثبیت کرد؛ اینکه نظام تجاری اساساً بر اشتباه گرفتن ثروت با پول شمش (توهم بولونیستی یا خطای میداس) و بر حمایتگرایی و انحصار بنا شده است. در ادامه ریچارد جونز اقتصاددان انگلیسی و از اقتصاددانان تاریخی سده ۱۹ که در کینگز کالج لندن تدریس می‌کرد و در مقاله‌ای در سال ۱۸۴۷ با عنوان «Primitive Political Economy of England» به بحث درباره نظام‌های اقتصادی پرداخت. جونز نیز مانند مککالوک، مرکانتیلیسم را تا حد زیادی بر پایه توهم پولگرایانه و بولونیستی و اشتباه گرفتن ثروت با شمش توضیح داد؛ هرچند خودش بعدها از منتقدان تفسیر کلاسیک شد.
اولین انتقادات به تعریف اسمیتی را باید در بین اقتصاددانان مکتب تاریخی آلمان جست‌وجو کرد، ویلهلم روشه (١٨١٧–١٨٩٤) اقتصاددان و مورخ آلمانی و از بنیان‌گذاران مکتب تاریخی قدیم و استاد دانشگاه لایپزیگ کتابی چندجلدی با عنوان نظام اقتصاد سیاسی را تألیف کرده است که اثری بنیادین در این مکتب به شمار می‌رود. در این مجموعه از دیدگاه روشه نظام‌های اقتصادی باید در بستر تاریخی خود مطالعه شوند، نه صرفاً بر اساس نظریه‌های انتزاعی. از نظر او مرکانتلیسم نه توهمی تاریخی بلکه اتخاذ سیاست‌های اقتصادی عقلانی در بستر تاریخی خود بود.
گوستاو فون اشمولر (١٨٣٨–١٩١٧) اقتصاددان و مورخ اقتصادی آلمانی و رهبر شناخته‌شده مکتب تاریخی جوان و استاد دانشگاه‌های هاله، استراسبورگ و برلین نظریه روشه را بسط داد. از دیدگاه اشمولر مرکانتیلیسم را نمی‌توان با معیارهای اقتصادی مدرن سنجید، بلکه باید آن را به‌عنوان مرحله‌ای در تکامل تاریخی و دولت‌سازی فهمید. به تعبیر او، مرکانتیلیسم در هسته خود چیزی جز دولت‌سازی نیست و سیاست‌های پولی و حمایتی آن، ابزارهایی برای ایجاد یک اقتصاد ملی و وحدت سرزمینی بودند.
با این وجود از منسجم‌ترین نقدها به تعریف اسمیتی توسط ترنس هاچینسون، اقتصاددان و مورخ اندیشه اقتصادی بریتانیایی (۱۹۱۲–۲۰۰۷) در کتاب Before Adam Smith انجام شده است او مورخان و اقتصاددانان را ترغیب می‌کند تا به کلی از شر واژه مرکانتلیسم خلاص شوند. از نظر هاچینسون یکی از مبهم‌ترین و آزاردهنده‌ترین ایسم‌ها در زبان و مشتق متأخری از نظام تجاری که آدام اسمیت اثر خود را در سال ۱۷۷۶ علیه آن نوشت واژه مرکانتلیسم است. اما این واژه با وجود تمام عیوبش، در قالب یک برچسب به‌راحتی طیف متنوعی از اقدامات، نگرش‌ها، طرح‌ها، ایده‌ها و تجربه‌ها را که نشان‌دهنده نخستین موضع‌گیری دولت مدرن در برابر مشکلات عینی پیش روی آن، بین سده‌های پانزدهم و هجدهم میلادی است را پوشش می‌دهد. به تعبیر هرمان کلنبنتز (۱۹۱۳–۱۹۹۰)، مورخ اقتصادی آلمانی، به تعداد مرکانتلیست‌ها، مرکانتلیسم وجود دارد.
🔸منبع : کاتالاکسی
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
همانگونه که اشاره شده آدام اسمیت در ثروت ملل نظام تجاری (mercantile system) را به عنوان نظامی مبتنی بر اشتباه گرفتن پول با ثروت معرفی کرده است. جان رمزی مککالوک اقتصاددان اسکاتلندی و از چهر‌ه‌های برجسته اقتصاد سیاسی کلاسیک در سده ۱۹ که پیرو آدام اسمیت و ریکاردو بود و ویرایش‌هایی از ثروت ملل اسمیت را منتشر کرده بود تفسیر اسمیتی از مرکانتیلیسم را تثبیت کرد؛ اینکه نظام تجاری اساساً بر اشتباه گرفتن ثروت با پول شمش (توهم بولونیستی یا خطای میداس) و بر حمایتگرایی و انحصار بنا شده است. در ادامه ریچارد جونز اقتصاددان انگلیسی و از اقتصاددانان تاریخی سده ۱۹ که در کینگز کالج لندن تدریس می‌کرد و در مقاله‌ای در سال ۱۸۴۷ با عنوان «Primitive Political Economy of England» به بحث درباره نظام‌های اقتصادی پرداخت. جونز نیز مانند مککالوک، مرکانتیلیسم را تا حد زیادی بر پایه توهم پولگرایانه و بولونیستی و اشتباه گرفتن ثروت با شمش توضیح داد؛ هرچند خودش بعدها از منتقدان تفسیر کلاسیک شد.
اولین انتقادات به تعریف اسمیتی را باید در بین اقتصاددانان مکتب تاریخی آلمان جست‌وجو کرد، ویلهلم روشه (١٨١٧–١٨٩٤) اقتصاددان و مورخ آلمانی و از بنیان‌گذاران مکتب تاریخی قدیم و استاد دانشگاه لایپزیگ کتابی چندجلدی با عنوان نظام اقتصاد سیاسی را تألیف کرده است که اثری بنیادین در این مکتب به شمار می‌رود. در این مجموعه از دیدگاه روشه نظام‌های اقتصادی باید در بستر تاریخی خود مطالعه شوند، نه صرفاً بر اساس نظریه‌های انتزاعی. از نظر او مرکانتلیسم نه توهمی تاریخی بلکه اتخاذ سیاست‌های اقتصادی عقلانی در بستر تاریخی خود بود.
گوستاو فون اشمولر (١٨٣٨–١٩١٧) اقتصاددان و مورخ اقتصادی آلمانی و رهبر شناخته‌شده مکتب تاریخی جوان و استاد دانشگاه‌های هاله، استراسبورگ و برلین نظریه روشه را بسط داد. از دیدگاه اشمولر مرکانتیلیسم را نمی‌توان با معیارهای اقتصادی مدرن سنجید، بلکه باید آن را به‌عنوان مرحله‌ای در تکامل تاریخی و دولت‌سازی فهمید. به تعبیر او، مرکانتیلیسم در هسته خود چیزی جز دولت‌سازی نیست و سیاست‌های پولی و حمایتی آن، ابزارهایی برای ایجاد یک اقتصاد ملی و وحدت سرزمینی بودند.
با این وجود از منسجم‌ترین نقدها به تعریف اسمیتی توسط ترنس هاچینسون، اقتصاددان و مورخ اندیشه اقتصادی بریتانیایی (۱۹۱۲–۲۰۰۷) در کتاب Before Adam Smith انجام شده است او مورخان و اقتصاددانان را ترغیب می‌کند تا به کلی از شر واژه مرکانتلیسم خلاص شوند. از نظر هاچینسون یکی از مبهم‌ترین و آزاردهنده‌ترین ایسم‌ها در زبان و مشتق متأخری از نظام تجاری که آدام اسمیت اثر خود را در سال ۱۷۷۶ علیه آن نوشت واژه مرکانتلیسم است. اما این واژه با وجود تمام عیوبش، در قالب یک برچسب به‌راحتی طیف متنوعی از اقدامات، نگرش‌ها، طرح‌ها، ایده‌ها و تجربه‌ها را که نشان‌دهنده نخستین موضع‌گیری دولت مدرن در برابر مشکلات عینی پیش روی آن، بین سده‌های پانزدهم و هجدهم میلادی است را پوشش می‌دهد. به تعبیر هرمان کلنبنتز (۱۹۱۳–۱۹۹۰)، مورخ اقتصادی آلمانی، به تعداد مرکانتلیست‌ها، مرکانتلیسم وجود دارد.
🔸منبع : کاتالاکسی
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
❤5
نظر‌سنجی
آیا پست‌های ریاضی به زبان ساده را ادامه بدهم؟
موافق: لایک
مخالف : دیس‌لایک
آیا پست‌های ریاضی به زبان ساده را ادامه بدهم؟
موافق: لایک
مخالف : دیس‌لایک
👍80👎5
🔵 مرکانتلیسم، دولت‌سازی و انباشت استعماری (3)
در دو بخش قبل گفته شد که مرکانتلیسم که ریشه‌هایش در سده چهاردهم، یا حتی سده سیزدهم با سلطنت فریدریش دوم، امپراتور مقدس روم و پادشاه سیسیل (۱۱۹۴–۱۲۵۰)، آغاز شد و تا اواخر سده هجدهم ادامه یافت، در درازمدت مسلماً همان نظام قابل‌تشخیص و منسجمی نبود که آدام اسمیت، برای راحت کردن تخریبش آن را توصیف نمود.
بررسی دقیق موضوع مستلزم تمایز قائل شدن میان زمان‌ها و مکان‌هاست. برای مثال، ریشارد هاپکه، مورخ اقتصادی، سه مرحله را میان سده‌های سیزدهم و هجدهم تقسیم‌بندی می‌کند: مرکانتلیسم اولیه از قرن چهاردهم تا اوایل قرن هفدهم، مرکانتلیسم عالی حدود دوره ژان-باتیست کولبر، وزیر دارایی لویی چهاردهم، (۱۶۱۹–۱۶۸۳) و مرکانتلیسم متأخر (پس از مرگ کولبر در ۱۶۸۳) که نظامی‌گری و دست‌اندازی به سرزمین‌های دیگر به اوج خود می‌رسد. این سه دوره در واقع سه بازه زمانی برای تکامل دولت مدرن اروپایی به ویژه در اروپای غربی است که منجر به اجرای سیاست‌های حمایتی به نفع اقتصاد ملی شد و فرایند استعمار و امکان تجارت فرادریایی را فراهم ساخت این اقدمات به نحوی بود که به تعبیر دانیل ویله، اقتصاددان و مورخ اندیشه اقتصادی فرانسوی، مرکانتلیست‌ها بودند که ملت را اختراع کردند. به عبارتی ملت به‌عنوان یک واحد اقتصادی-سیاسی، واقعیتی ازلی نبود که مرکانتیلیسم صرفاً از آن دفاع کرده باشد، بلکه خود محصول همین فرایند طولانی و متغیر بود.
با این وجود این اقدامات مبتنی بر ایده‌های منسجم نبود، هرگاه موجی از ملی‌گرایی پدیدار می‌شد، تمایل به دفاع از مرزها از طریق عوارض گمرکی نیز تشدید می‌شد و هرگاه شکلی از منافع ملی به‌طور محسوس ظهور می‌کرد، زمینه برای سیاست‌هایی فراهم می‌شد که بعدها «مرکانتلیستی» خوانده شدند. به عنوان نمونه پادشاهی کاستیل صادرات غله و دام را در سال‌های ۱۳۰۷، ۱۳۱۲، ۱۳۷۱، ۱۳۷۷ و ۱۳۹۰ ممنوع کرد. فرانسه نیز تحت فرمان فیلیپ چهارم، در سال‌های ۱۳۰۵ و ۱۳۰۷ تحریمی بر صادرات غله اعمال کرد. در پادشاهی آراگون در سده سیزدهم مقرراتی از سنخ قانون ناوبری وضع شد که پیش‌درآمدی بر قانون ناوبری انگلیسی ۱۶۵۱ به شمار می‌آید. در انگلستان، واردات آهن خارجی از سال ۱۳۵۵ ممنوع شد. همچنین در سال ۱۳۹۰، اساسنامه اشتغال در انگلستان بازرگانان خارجی را از صادرات طلا یا نقره منع کرد و آنان را ملزم کرد سود خود را به کالاهای انگلیسی تبدیل کنند. تاریخ تجاری دولت‌شهرهای ایتالیا نیز مملو از اقداماتی است که با هدف دفاع از اقتصاد ملی به اجرا درآمدند.آنچه این نمونه‌ها نشان می‌دهند، نه تولد یک «مکتب» منسجم، بلکه انباشت تدریجی و متنوع رویه‌هایی است که یک هدف را دنبال می‌کرد، حمایت از اقتصاد ملی و تبدیل شدن به قدرت اقتصادی.
به عبارت دیگر، مرکانتلیسم به ساده‌ترین شکل ممکن، سیاست هر کس به فکر خویش بود؛ چنان‌که هم میشل دو مونتنی (۱۵۳۳–۱۵۹۲)، فیلسوف و نویسنده فرانسوی، و هم ولتر (فرانسوا-ماری آروئه، ۱۶۹۴–۱۷۷۸) نوشته‌اند. منفعت یک فرد تنها به معنای زیان فرد دیگری است؛ در یادداشت‌های ولتر در ۱۷۶۴ به این موضوع اشاره شده است: «واضح است که یک کشور تنها زمانی سود می‌برد که کشوری دیگر ضرر کند»
به نظر دولت‌های مرکانتلیست، بهترین راه کسب سود این بود که بیشترین مقدار ممکن از ذخایر فلزات گران‌بهای جهان را به سوی سواحل خود جذب کنند و سپس مانع خروج آن از کشور شوند. این اصل که ثروت یک دولت در ذخایر فلزات گران‌بهای آن نهفته است در واقع کل سیاستی را هدایت می‌کرد که پیامدها و تبعات اقتصادی متعددی به دنبال داشت. سیاست حفظ مواد خام در داخل، استفاده از آن‌ها برای تولید کالاهایی که سپس صادر می‌شدند و کاهش واردات خارجی از طریق تعرفه‌های حمایت‌گرانه. این سیاست امروزه به نظر ما تشویق رشد از طریق صنعتی‌سازی می‌رسد، اما در واقع انگیزه‌های دیگری داشت.
🔸منبع : کاتالاکسی
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
در دو بخش قبل گفته شد که مرکانتلیسم که ریشه‌هایش در سده چهاردهم، یا حتی سده سیزدهم با سلطنت فریدریش دوم، امپراتور مقدس روم و پادشاه سیسیل (۱۱۹۴–۱۲۵۰)، آغاز شد و تا اواخر سده هجدهم ادامه یافت، در درازمدت مسلماً همان نظام قابل‌تشخیص و منسجمی نبود که آدام اسمیت، برای راحت کردن تخریبش آن را توصیف نمود.
بررسی دقیق موضوع مستلزم تمایز قائل شدن میان زمان‌ها و مکان‌هاست. برای مثال، ریشارد هاپکه، مورخ اقتصادی، سه مرحله را میان سده‌های سیزدهم و هجدهم تقسیم‌بندی می‌کند: مرکانتلیسم اولیه از قرن چهاردهم تا اوایل قرن هفدهم، مرکانتلیسم عالی حدود دوره ژان-باتیست کولبر، وزیر دارایی لویی چهاردهم، (۱۶۱۹–۱۶۸۳) و مرکانتلیسم متأخر (پس از مرگ کولبر در ۱۶۸۳) که نظامی‌گری و دست‌اندازی به سرزمین‌های دیگر به اوج خود می‌رسد. این سه دوره در واقع سه بازه زمانی برای تکامل دولت مدرن اروپایی به ویژه در اروپای غربی است که منجر به اجرای سیاست‌های حمایتی به نفع اقتصاد ملی شد و فرایند استعمار و امکان تجارت فرادریایی را فراهم ساخت این اقدمات به نحوی بود که به تعبیر دانیل ویله، اقتصاددان و مورخ اندیشه اقتصادی فرانسوی، مرکانتلیست‌ها بودند که ملت را اختراع کردند. به عبارتی ملت به‌عنوان یک واحد اقتصادی-سیاسی، واقعیتی ازلی نبود که مرکانتیلیسم صرفاً از آن دفاع کرده باشد، بلکه خود محصول همین فرایند طولانی و متغیر بود.
با این وجود این اقدامات مبتنی بر ایده‌های منسجم نبود، هرگاه موجی از ملی‌گرایی پدیدار می‌شد، تمایل به دفاع از مرزها از طریق عوارض گمرکی نیز تشدید می‌شد و هرگاه شکلی از منافع ملی به‌طور محسوس ظهور می‌کرد، زمینه برای سیاست‌هایی فراهم می‌شد که بعدها «مرکانتلیستی» خوانده شدند. به عنوان نمونه پادشاهی کاستیل صادرات غله و دام را در سال‌های ۱۳۰۷، ۱۳۱۲، ۱۳۷۱، ۱۳۷۷ و ۱۳۹۰ ممنوع کرد. فرانسه نیز تحت فرمان فیلیپ چهارم، در سال‌های ۱۳۰۵ و ۱۳۰۷ تحریمی بر صادرات غله اعمال کرد. در پادشاهی آراگون در سده سیزدهم مقرراتی از سنخ قانون ناوبری وضع شد که پیش‌درآمدی بر قانون ناوبری انگلیسی ۱۶۵۱ به شمار می‌آید. در انگلستان، واردات آهن خارجی از سال ۱۳۵۵ ممنوع شد. همچنین در سال ۱۳۹۰، اساسنامه اشتغال در انگلستان بازرگانان خارجی را از صادرات طلا یا نقره منع کرد و آنان را ملزم کرد سود خود را به کالاهای انگلیسی تبدیل کنند. تاریخ تجاری دولت‌شهرهای ایتالیا نیز مملو از اقداماتی است که با هدف دفاع از اقتصاد ملی به اجرا درآمدند.آنچه این نمونه‌ها نشان می‌دهند، نه تولد یک «مکتب» منسجم، بلکه انباشت تدریجی و متنوع رویه‌هایی است که یک هدف را دنبال می‌کرد، حمایت از اقتصاد ملی و تبدیل شدن به قدرت اقتصادی.
به عبارت دیگر، مرکانتلیسم به ساده‌ترین شکل ممکن، سیاست هر کس به فکر خویش بود؛ چنان‌که هم میشل دو مونتنی (۱۵۳۳–۱۵۹۲)، فیلسوف و نویسنده فرانسوی، و هم ولتر (فرانسوا-ماری آروئه، ۱۶۹۴–۱۷۷۸) نوشته‌اند. منفعت یک فرد تنها به معنای زیان فرد دیگری است؛ در یادداشت‌های ولتر در ۱۷۶۴ به این موضوع اشاره شده است: «واضح است که یک کشور تنها زمانی سود می‌برد که کشوری دیگر ضرر کند»
به نظر دولت‌های مرکانتلیست، بهترین راه کسب سود این بود که بیشترین مقدار ممکن از ذخایر فلزات گران‌بهای جهان را به سوی سواحل خود جذب کنند و سپس مانع خروج آن از کشور شوند. این اصل که ثروت یک دولت در ذخایر فلزات گران‌بهای آن نهفته است در واقع کل سیاستی را هدایت می‌کرد که پیامدها و تبعات اقتصادی متعددی به دنبال داشت. سیاست حفظ مواد خام در داخل، استفاده از آن‌ها برای تولید کالاهایی که سپس صادر می‌شدند و کاهش واردات خارجی از طریق تعرفه‌های حمایت‌گرانه. این سیاست امروزه به نظر ما تشویق رشد از طریق صنعتی‌سازی می‌رسد، اما در واقع انگیزه‌های دیگری داشت.
🔸منبع : کاتالاکسی
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
❤5
Forwarded from دورنمای اقتصاد
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔵 فصل ششم اقتصاد توسعه :
#رشد_اقتصادی - بخش اول
🔸 6.3. تله درآمد متوسط
آیا نرخ‌های سریع رشد باعث راندن کشورهای در حال توسعه به‌سمت وضعیت توسعه می‌شود یا اینکه بعضی کشورها در این بین گیر می‌کنند؟
به‌نظر می‌رسد دومی درست باشد. این ویدیو نگاهی می‌کند به آنچه در مورد این پدیده مهم و عجیب می‌دانیم.
✔️ مطالب مرتبط به این درس
مقاله "شواهد جدید تله درآمد متوسط" (به زبان انگلیسی)
https://bit.ly/3aePEoX
مقاله "وقتی اقتصادهای در حال رشد کند میشوند" (به زبان انگلیسی)
https://bit.ly/39990ug
مقاله "تله درآمد متوسط چیست؟" (به زبان انگلیسی)
https://bit.ly/2J6Npbr
🔸 منبع: کلاس درس اقتصاد توسعه
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
#رشد_اقتصادی - بخش اول
🔸 6.3. تله درآمد متوسط
آیا نرخ‌های سریع رشد باعث راندن کشورهای در حال توسعه به‌سمت وضعیت توسعه می‌شود یا اینکه بعضی کشورها در این بین گیر می‌کنند؟
به‌نظر می‌رسد دومی درست باشد. این ویدیو نگاهی می‌کند به آنچه در مورد این پدیده مهم و عجیب می‌دانیم.
✔️ مطالب مرتبط به این درس
مقاله "شواهد جدید تله درآمد متوسط" (به زبان انگلیسی)
https://bit.ly/3aePEoX
مقاله "وقتی اقتصادهای در حال رشد کند میشوند" (به زبان انگلیسی)
https://bit.ly/39990ug
مقاله "تله درآمد متوسط چیست؟" (به زبان انگلیسی)
https://bit.ly/2J6Npbr
🔸 منبع: کلاس درس اقتصاد توسعه
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
❤5
🔵 راز اعداد اول | قسمت دوم
آیا روزی به آخرین عدد اول می‌رسیم؟
فرض کنید تمام اعداد اول جهان را پیدا کرده‌ایم.
مثلاً فهرست ما این باشد:
۲، ۳، ۵، ۷، ۱۱، ۱۳، ۱۷، ۱۹، ...
و تصور کنیم بالاخره به بزرگ‌ترین عدد اول رسیده‌ایم.
آیا واقعاً ممکن است چنین عددی وجود داشته باشد؟
حدود ۲۳۰۰ سال پیش، اقلیدس پاسخ بسیار زیبایی به این سؤال داد.
او گفت:
فرض کنید همه اعداد اول را پیدا کرده‌ایم و آن‌ها را در یک عدد ضرب کنیم.
مثلاً اگر اعداد اول ما فقط این‌ها باشند:
۲ × ۳ × ۵ × ۷ = ۲۱۰
حالا یک واحد به حاصل‌ضرب اضافه کنیم:
۲۱۰ + ۱ = ۲۱۱
نکته جالب اینجاست:
عدد جدید یعنی ۲۱۱، بر هیچ‌کدام از اعداد اول قبلی بخش‌پذیر نیست.
چرا؟
چون اگر ۲۱۰ را بر هرکدام از آن اعداد تقسیم کنیم، باقی‌مانده صفر است؛ اما وقتی یک واحد اضافه کنیم، باقی‌مانده ۱ خواهد شد.
بنابراین عدد جدید یا خودش اول است، یا اگر مرکب باشد، باید عامل اولی داشته باشد که در فهرست قبلی ما نبوده است.
پس هر فهرستی که از اعداد اول تهیه کنیم، می‌توانیم عدد دیگری بسازیم که نشان دهد فهرستمان کامل نبوده است.
و این یعنی:
اعداد اول پایانی ندارند.
آن‌ها بی‌نهایت‌اند.
اما اینجا یک سؤال عجیب‌تر شکل می‌گیرد:
اگر اعداد اول بی‌نهایت‌اند، چرا هرچه جلوتر می‌رویم، پیدا کردنشان سخت‌تر می‌شود؟
چرا در ابتدای مسیر، اعداد اول فراوان‌اند، اما در اعداد بسیار بزرگ، فاصله میان آن‌ها گاهی بسیار زیاد می‌شود؟
شاید جالب‌تر از همه این باشد که...
اعداد اول بی‌نهایت‌اند، اما به‌تدریج کمیاب‌تر میشوند.
و همین تضاد، ما را به یکی از زیباترین ویژگی‌های دنیای اعداد می‌رساند.
🔹 ادامه دارد
#اعداد_اول
#ریاضیات
#علم
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
آیا روزی به آخرین عدد اول می‌رسیم؟
فرض کنید تمام اعداد اول جهان را پیدا کرده‌ایم.
مثلاً فهرست ما این باشد:
۲، ۳، ۵، ۷، ۱۱، ۱۳، ۱۷، ۱۹، ...
و تصور کنیم بالاخره به بزرگ‌ترین عدد اول رسیده‌ایم.
آیا واقعاً ممکن است چنین عددی وجود داشته باشد؟
حدود ۲۳۰۰ سال پیش، اقلیدس پاسخ بسیار زیبایی به این سؤال داد.
او گفت:
فرض کنید همه اعداد اول را پیدا کرده‌ایم و آن‌ها را در یک عدد ضرب کنیم.
مثلاً اگر اعداد اول ما فقط این‌ها باشند:
۲ × ۳ × ۵ × ۷ = ۲۱۰
حالا یک واحد به حاصل‌ضرب اضافه کنیم:
۲۱۰ + ۱ = ۲۱۱
نکته جالب اینجاست:
عدد جدید یعنی ۲۱۱، بر هیچ‌کدام از اعداد اول قبلی بخش‌پذیر نیست.
چرا؟
چون اگر ۲۱۰ را بر هرکدام از آن اعداد تقسیم کنیم، باقی‌مانده صفر است؛ اما وقتی یک واحد اضافه کنیم، باقی‌مانده ۱ خواهد شد.
بنابراین عدد جدید یا خودش اول است، یا اگر مرکب باشد، باید عامل اولی داشته باشد که در فهرست قبلی ما نبوده است.
پس هر فهرستی که از اعداد اول تهیه کنیم، می‌توانیم عدد دیگری بسازیم که نشان دهد فهرستمان کامل نبوده است.
و این یعنی:
اعداد اول پایانی ندارند.
آن‌ها بی‌نهایت‌اند.
اما اینجا یک سؤال عجیب‌تر شکل می‌گیرد:
اگر اعداد اول بی‌نهایت‌اند، چرا هرچه جلوتر می‌رویم، پیدا کردنشان سخت‌تر می‌شود؟
چرا در ابتدای مسیر، اعداد اول فراوان‌اند، اما در اعداد بسیار بزرگ، فاصله میان آن‌ها گاهی بسیار زیاد می‌شود؟
شاید جالب‌تر از همه این باشد که...
اعداد اول بی‌نهایت‌اند، اما به‌تدریج کمیاب‌تر میشوند.
و همین تضاد، ما را به یکی از زیباترین ویژگی‌های دنیای اعداد می‌رساند.
🔹 ادامه دارد
#اعداد_اول
#ریاضیات
#علم
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
❤7
🔵 تفکر سریع و کند؛ ذهن چگونه قضاوت می‌کند؟
👈 مروری بر کتاب «تفکر، سریع و کند» *Thinking, Fast and Slow* اثر دنیل کانمن *Daniel Kahneman*، روانشناس و برنده جایزه نوبل اقتصاد در سال ۲۰۰۲.
*نشر:* گاهنامه مدیر
🔥 *آیا واقعاً می‌دانیم چرا به چیزی باور داریم یا تصمیمی می‌گیریم؟* وقتی با مسئله‌ای روبه‌رو می‌شویم، معمولاً پاسخی به ذهنمان می‌رسد و آن را مبنای قضاوت قرار می‌دهیم. کمتر پیش می‌آید از خود بپرسیم این پاسخ چگونه شکل گرفته، چه اطلاعاتی آن را ساخته و آیا واقعاً به پرسشی پاسخ می‌دهد که با آن مواجه بوده‌ایم.
دنیل کانمن در کتاب «تفکر، سریع و کند» حاصل سال‌ها پژوهش درباره قضاوت و تصمیم‌گیری را توضیح می‌دهد. ایده محوری کتاب این است که ذهن انسان از دو شیوه متفاوت پردازش اطلاعات استفاده می‌کند و بسیاری از خطاهای شناختی ما از تعامل این دو شیوه ناشی میشوند. کانمن در پنج بخش کتاب، از عملکرد ذهن و میان‌برهای شناختی تا اعتمادبه‌نفس بیش از اندازه، تصمیم‌گیری در شرایط عدم‌قطعیت و ارزیابی تجربه‌های زندگی را بررسی می‌کند.
🧠 *نظام یک؛ سریع و خودکار.* نظام یک System 1 به‌سرعت و بدون تلاش آگاهانه قابل‌توجه عمل می‌کند. این نظام در تشخیص چهره، دریافت احساسات، فهم عبارت‌های ساده و شکل‌گیری بسیاری از برداشت‌های روزمره نقش دارد. فعالیت آن غالباً خودکار است و بر تداعی‌ها، تجربه‌های پیشین و روابطی تکیه می‌کند که ذهن میان اطلاعات برقرار می‌سازد.
نظام یک برای عملکرد روزمره ضروری است؛ اما در برخی موقعیت‌ها به نتیجه‌گیری‌های شتاب‌زده می‌رسد. این نظام در مواجهه با پرسش‌های دشوار ممکن است به پرسشی ساده‌تر پاسخ دهد؛ بدون آنکه فرد متوجه جایگزینی پرسش اصلی با پرسشی دیگر شود. کانمن این فرایند را از سازوکارهای مهم شکل‌گیری قضاوت‌های شهودی می‌داند.
🔎 *نظام دو؛ کند و نیازمند تلاش.* نظام دو System 2 به فعالیت‌های ذهنی نیازمند تمرکز، محاسبه و کنترل آگاهانه مربوط است. حل مسائل پیچیده، مقایسه استدلال‌ها و بررسی تناقض‌ها از جمله فعالیت‌هایی هستند که به این نظام وابسته‌اند.
نظام دو می‌تواند برخی برداشت‌های نظام یک را بررسی و اصلاح کند؛ اما همواره فعالانه بر قضاوت‌های سریع نظارت نمی‌کند. کانمن این ویژگی را با مفهوم «کنترل‌گر تنبل» توضیح می‌دهد: ذهن برای صرفه‌جویی در تلاش، اغلب به پاسخ‌های آماده و شهودی بسنده می‌کند. بنابراین، وجود توانایی استدلال منطقی لزوماً به این معنا نیست که فرد در همه موقعیت‌ها از آن استفاده خواهد کرد.
⚖️ *میان‌برهای ذهنی و خطاهای شناختی.* بخش مهمی از کتاب به اکتشاف‌های ذهنی Heuristics و سوگیری‌های شناختی Biases اختصاص دارد. ذهن برای قضاوت سریع از قواعد ساده‌ای استفاده می‌کند که در بسیاری از موقعیت‌ها مفیدند، اما ممکن است به خطاهای نظام‌مند منجر شوند.
در اکتشاف دسترس‌پذیری Availability Heuristic، افراد فراوانی یا احتمال وقوع یک رویداد را بر اساس سهولت به‌یادآوردن نمونه‌های آن ارزیابی می‌کنند. رویدادهایی که برجسته، تازه یا از نظر عاطفی تأثیرگذارند، ممکن است در ذهن آسان‌تر بازیابی شوند و در نتیجه بیش از اندازه محتمل به نظر برسند.
لنگراندازی Anchoring نیز نشان می‌دهد که یک مقدار اولیه می‌تواند بر برآوردهای بعدی اثر بگذارد؛ حتی هنگامی که آن مقدار ارتباط کافی با پاسخ درست ندارد. همچنین، قانون اعداد کوچک نشان می‌دهد که انسان‌ها گاهی از نمونه‌های محدود، نتیجه‌هایی کلی استخراج می‌کنند؛ درحالی‌که نمونه کوچک ممکن است نماینده مناسبی برای کل جامعه نباشد.
📉 *اعتمادبه‌نفس بیش از اندازه.* کانمن در بخش سوم کتاب به توهم فهم و توهم اعتبار می‌پردازد. انسان‌ها تمایل دارند از رویدادهای گذشته داستان‌هایی منسجم بسازند و تصور کنند نتیجه‌ها را بهتر از آنچه واقعاً ممکن بوده، درک کرده‌اند. پس از وقوع یک رویداد، اطلاعات تازه می‌تواند برداشت ما از گذشته را تغییر دهد و آنچه را پیش‌تر نامطمئن بوده، بدیهی جلوه دهد.
نویسنده همچنین محدودیت‌های پیش‌بینی شهودی را بررسی می‌کند. از نظر او، اعتمادبه‌نفس فرد به یک پیش‌بینی لزوماً نشان‌دهنده دقت آن نیست. در شرایطی که پیش‌بینی دشوار است، توجه به اطلاعات آماری و استفاده از دیدگاه بیرونی، یعنی بررسی نتایج موارد مشابه، می‌تواند به اصلاح قضاوت کمک کند.
💰 *نظریه چشم‌انداز؛ ارزش‌گذاری سود و زیان.* کانمن در بخش چهارم، همراه با آموس تورسکی، نظریه چشم‌انداز Prospect Theory را مطرح می‌کند؛ نظریه‌ای که چگونگی ارزیابی گزینه‌ها در شرایط ریسک را توضیح می‌دهد. برخلاف برخی الگوهای کلاسیک اقتصاد، افراد صرفاً بر اساس ارزش نهایی دارایی‌های خود تصمیم نمی‌گیرند؛ بلکه نحوه صورت‌بندی سود و زیان نیز بر انتخاب آن‌ها اثر می‌گذارد.
🔻🔻🔻🔻ادامه در پست بعدی
👈 مروری بر کتاب «تفکر، سریع و کند» *Thinking, Fast and Slow* اثر دنیل کانمن *Daniel Kahneman*، روانشناس و برنده جایزه نوبل اقتصاد در سال ۲۰۰۲.
*نشر:* گاهنامه مدیر
🔥 *آیا واقعاً می‌دانیم چرا به چیزی باور داریم یا تصمیمی می‌گیریم؟* وقتی با مسئله‌ای روبه‌رو می‌شویم، معمولاً پاسخی به ذهنمان می‌رسد و آن را مبنای قضاوت قرار می‌دهیم. کمتر پیش می‌آید از خود بپرسیم این پاسخ چگونه شکل گرفته، چه اطلاعاتی آن را ساخته و آیا واقعاً به پرسشی پاسخ می‌دهد که با آن مواجه بوده‌ایم.
دنیل کانمن در کتاب «تفکر، سریع و کند» حاصل سال‌ها پژوهش درباره قضاوت و تصمیم‌گیری را توضیح می‌دهد. ایده محوری کتاب این است که ذهن انسان از دو شیوه متفاوت پردازش اطلاعات استفاده می‌کند و بسیاری از خطاهای شناختی ما از تعامل این دو شیوه ناشی میشوند. کانمن در پنج بخش کتاب، از عملکرد ذهن و میان‌برهای شناختی تا اعتمادبه‌نفس بیش از اندازه، تصمیم‌گیری در شرایط عدم‌قطعیت و ارزیابی تجربه‌های زندگی را بررسی می‌کند.
🧠 *نظام یک؛ سریع و خودکار.* نظام یک System 1 به‌سرعت و بدون تلاش آگاهانه قابل‌توجه عمل می‌کند. این نظام در تشخیص چهره، دریافت احساسات، فهم عبارت‌های ساده و شکل‌گیری بسیاری از برداشت‌های روزمره نقش دارد. فعالیت آن غالباً خودکار است و بر تداعی‌ها، تجربه‌های پیشین و روابطی تکیه می‌کند که ذهن میان اطلاعات برقرار می‌سازد.
نظام یک برای عملکرد روزمره ضروری است؛ اما در برخی موقعیت‌ها به نتیجه‌گیری‌های شتاب‌زده می‌رسد. این نظام در مواجهه با پرسش‌های دشوار ممکن است به پرسشی ساده‌تر پاسخ دهد؛ بدون آنکه فرد متوجه جایگزینی پرسش اصلی با پرسشی دیگر شود. کانمن این فرایند را از سازوکارهای مهم شکل‌گیری قضاوت‌های شهودی می‌داند.
🔎 *نظام دو؛ کند و نیازمند تلاش.* نظام دو System 2 به فعالیت‌های ذهنی نیازمند تمرکز، محاسبه و کنترل آگاهانه مربوط است. حل مسائل پیچیده، مقایسه استدلال‌ها و بررسی تناقض‌ها از جمله فعالیت‌هایی هستند که به این نظام وابسته‌اند.
نظام دو می‌تواند برخی برداشت‌های نظام یک را بررسی و اصلاح کند؛ اما همواره فعالانه بر قضاوت‌های سریع نظارت نمی‌کند. کانمن این ویژگی را با مفهوم «کنترل‌گر تنبل» توضیح می‌دهد: ذهن برای صرفه‌جویی در تلاش، اغلب به پاسخ‌های آماده و شهودی بسنده می‌کند. بنابراین، وجود توانایی استدلال منطقی لزوماً به این معنا نیست که فرد در همه موقعیت‌ها از آن استفاده خواهد کرد.
⚖️ *میان‌برهای ذهنی و خطاهای شناختی.* بخش مهمی از کتاب به اکتشاف‌های ذهنی Heuristics و سوگیری‌های شناختی Biases اختصاص دارد. ذهن برای قضاوت سریع از قواعد ساده‌ای استفاده می‌کند که در بسیاری از موقعیت‌ها مفیدند، اما ممکن است به خطاهای نظام‌مند منجر شوند.
در اکتشاف دسترس‌پذیری Availability Heuristic، افراد فراوانی یا احتمال وقوع یک رویداد را بر اساس سهولت به‌یادآوردن نمونه‌های آن ارزیابی می‌کنند. رویدادهایی که برجسته، تازه یا از نظر عاطفی تأثیرگذارند، ممکن است در ذهن آسان‌تر بازیابی شوند و در نتیجه بیش از اندازه محتمل به نظر برسند.
لنگراندازی Anchoring نیز نشان می‌دهد که یک مقدار اولیه می‌تواند بر برآوردهای بعدی اثر بگذارد؛ حتی هنگامی که آن مقدار ارتباط کافی با پاسخ درست ندارد. همچنین، قانون اعداد کوچک نشان می‌دهد که انسان‌ها گاهی از نمونه‌های محدود، نتیجه‌هایی کلی استخراج می‌کنند؛ درحالی‌که نمونه کوچک ممکن است نماینده مناسبی برای کل جامعه نباشد.
📉 *اعتمادبه‌نفس بیش از اندازه.* کانمن در بخش سوم کتاب به توهم فهم و توهم اعتبار می‌پردازد. انسان‌ها تمایل دارند از رویدادهای گذشته داستان‌هایی منسجم بسازند و تصور کنند نتیجه‌ها را بهتر از آنچه واقعاً ممکن بوده، درک کرده‌اند. پس از وقوع یک رویداد، اطلاعات تازه می‌تواند برداشت ما از گذشته را تغییر دهد و آنچه را پیش‌تر نامطمئن بوده، بدیهی جلوه دهد.
نویسنده همچنین محدودیت‌های پیش‌بینی شهودی را بررسی می‌کند. از نظر او، اعتمادبه‌نفس فرد به یک پیش‌بینی لزوماً نشان‌دهنده دقت آن نیست. در شرایطی که پیش‌بینی دشوار است، توجه به اطلاعات آماری و استفاده از دیدگاه بیرونی، یعنی بررسی نتایج موارد مشابه، می‌تواند به اصلاح قضاوت کمک کند.
💰 *نظریه چشم‌انداز؛ ارزش‌گذاری سود و زیان.* کانمن در بخش چهارم، همراه با آموس تورسکی، نظریه چشم‌انداز Prospect Theory را مطرح می‌کند؛ نظریه‌ای که چگونگی ارزیابی گزینه‌ها در شرایط ریسک را توضیح می‌دهد. برخلاف برخی الگوهای کلاسیک اقتصاد، افراد صرفاً بر اساس ارزش نهایی دارایی‌های خود تصمیم نمی‌گیرند؛ بلکه نحوه صورت‌بندی سود و زیان نیز بر انتخاب آن‌ها اثر می‌گذارد.
🔻🔻🔻🔻ادامه در پست بعدی
❤5
🔺🔺🔺🔺
یکی از مفاهیم محوری این نظریه، زیان‌گریزی Loss Aversion است. معمولاً اثر روانی از دست دادن یک مقدار معین از اثر به‌دست‌آوردن همان مقدار بیشتر است. اثر مالکیت Endowment Effect نیز به این گرایش اشاره دارد که افراد گاهی برای چیزی که مالک آن هستند، ارزشی بیشتر از ارزشی قائل میشوند که پیش از مالکیت برای آن در نظر می‌گرفتند.
کانمن همچنین نشان می‌دهد که صورت‌بندی مسئله Frames می‌تواند انتخاب را تغییر دهد. نحوه بیان یک گزینه به‌صورت سود یا زیان، حتی با ثابت‌بودن اطلاعات اساسی، ممکن است بر ترجیح افراد اثر بگذارد.
🪞 *دو خود؛ تجربه‌کردن و به‌یادآوردن.* بخش پایانی کتاب به تفاوت میان «خود تجربه‌کننده» و «خود به‌یادآورنده» می‌پردازد. خود تجربه‌کننده، رویدادها را در لحظه زندگی می‌کند؛ درحالی‌که خود به‌یادآورنده، تجربه‌ها را به خاطر می‌سپارد و درباره آن‌ها قضاوت می‌کند.
ارزیابی یک تجربه در حافظه الزاماً بازتاب کامل لحظات آن نیست. کانمن نشان می‌دهد که در یادآوری تجربه‌ها، به‌ویژه تجربه‌های خوشایند یا ناخوشایند، اوج شدت تجربه و چگونگی پایان آن می‌توانند نقشی نامتناسب داشته باشند. بنابراین، تجربه‌ای که در طول زمان چگونه احساس شده است، ممکن است با ارزیابی بعدی فرد از همان تجربه تفاوت داشته باشد.
🏁 *پیام اصلی کتاب:* ذهن انسان با استفاده از تفکر سریع و کند، جهان را تفسیر می‌کند و درباره آن تصمیم می‌گیرد؛ اما همین سازوکارهای ذهنی می‌توانند منشأ خطاهای قابل پیش‌بینی باشند. شناخت میان‌برهای شناختی، محدودیت‌های شهود، اعتمادبه‌نفس بیش از اندازه و تأثیر چارچوب‌بندی، به ما کمک می‌کند قضاوت‌های خود را دقیق‌تر بررسی کنیم.
کانمن وعده حذف کامل خطاهای ذهنی را نمی‌دهد؛ بلکه نشان می‌دهد شناخت چگونگی شکل‌گیری قضاوت‌ها، نخستین گام برای درک بهتر تصمیم‌ها و محدودیت‌های ذهن انسان است.
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
یکی از مفاهیم محوری این نظریه، زیان‌گریزی Loss Aversion است. معمولاً اثر روانی از دست دادن یک مقدار معین از اثر به‌دست‌آوردن همان مقدار بیشتر است. اثر مالکیت Endowment Effect نیز به این گرایش اشاره دارد که افراد گاهی برای چیزی که مالک آن هستند، ارزشی بیشتر از ارزشی قائل میشوند که پیش از مالکیت برای آن در نظر می‌گرفتند.
کانمن همچنین نشان می‌دهد که صورت‌بندی مسئله Frames می‌تواند انتخاب را تغییر دهد. نحوه بیان یک گزینه به‌صورت سود یا زیان، حتی با ثابت‌بودن اطلاعات اساسی، ممکن است بر ترجیح افراد اثر بگذارد.
🪞 *دو خود؛ تجربه‌کردن و به‌یادآوردن.* بخش پایانی کتاب به تفاوت میان «خود تجربه‌کننده» و «خود به‌یادآورنده» می‌پردازد. خود تجربه‌کننده، رویدادها را در لحظه زندگی می‌کند؛ درحالی‌که خود به‌یادآورنده، تجربه‌ها را به خاطر می‌سپارد و درباره آن‌ها قضاوت می‌کند.
ارزیابی یک تجربه در حافظه الزاماً بازتاب کامل لحظات آن نیست. کانمن نشان می‌دهد که در یادآوری تجربه‌ها، به‌ویژه تجربه‌های خوشایند یا ناخوشایند، اوج شدت تجربه و چگونگی پایان آن می‌توانند نقشی نامتناسب داشته باشند. بنابراین، تجربه‌ای که در طول زمان چگونه احساس شده است، ممکن است با ارزیابی بعدی فرد از همان تجربه تفاوت داشته باشد.
🏁 *پیام اصلی کتاب:* ذهن انسان با استفاده از تفکر سریع و کند، جهان را تفسیر می‌کند و درباره آن تصمیم می‌گیرد؛ اما همین سازوکارهای ذهنی می‌توانند منشأ خطاهای قابل پیش‌بینی باشند. شناخت میان‌برهای شناختی، محدودیت‌های شهود، اعتمادبه‌نفس بیش از اندازه و تأثیر چارچوب‌بندی، به ما کمک می‌کند قضاوت‌های خود را دقیق‌تر بررسی کنیم.
کانمن وعده حذف کامل خطاهای ذهنی را نمی‌دهد؛ بلکه نشان می‌دهد شناخت چگونگی شکل‌گیری قضاوت‌ها، نخستین گام برای درک بهتر تصمیم‌ها و محدودیت‌های ذهن انسان است.
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
❤6
اگر باران نيستی، محبوب من!
درخت باش،
سرشار از باروری.... درخت باش!
و اگر درخت نيستی، محبوب من!
سنگ باش،
سرشار از رطوبت.... سنگ باش!
و اگر سنگ نيستی، محبوب من!
ماه باش،
در رؤيای عروست.... ماه باش!
[چنين می‌گفت زنی در تشييع جنازه فرزندش].
#محمود_درویش
برگردان: #تراب_حق‌شناس
شب خوش
درخت باش،
سرشار از باروری.... درخت باش!
و اگر درخت نيستی، محبوب من!
سنگ باش،
سرشار از رطوبت.... سنگ باش!
و اگر سنگ نيستی، محبوب من!
ماه باش،
در رؤيای عروست.... ماه باش!
[چنين می‌گفت زنی در تشييع جنازه فرزندش].
#محمود_درویش
برگردان: #تراب_حق‌شناس
شب خوش
❤7
🔵 #دوره_آموزشی_سواد_مالی_اقتصادی
🔸 قدم چهارم/ قسمت پنجم
● شغل خوب، شغل بد
در درس قبلی به این موضوع پرداختیم که تمام شغل‌ها به دلیلی وجود دارند و هیچ کاری به طور ذاتی بد نیست. حالا می‌خواهیم به شکل دقیق‌تری بررسی کنیم که چه مسائلی می‌تواند تفاوت‌های بین شغل خوب و بد را رقم بزند.
گاهی اوقات ما خودمان می‌دانیم که در شرایط خوبی قرار نداریم، اما فکر می‌کنیم که برای تغییر این شرایط کاری از دستمان برنمی‌آید. و گاهی نیز اصلاً متوجه نیستیم که شرایط خوبی نداریم، چون معیارهای درستی برای تشخیص این موضوع نداریم. در این درس برای هر حالت نکاتی داریم.
تعریف شغل خوب
شاید سه مولفه کلیشه‌ای شرایط شغل خوب در ذهن همه، درآمد بالا، ساعت کاری مناسب و شرایط رفاهی قابل قبول باشد. اما برای هر یک از این موارد، معیار و هدف ما چیست؟
1. درآمد: تعریف درآمد خوب در هر نقطه از جهان متفاوت است. در یک مکان ممکن است این عدد ۱۰۰۰ دلار در ماه باشد و در مکانی دیگر ۸۰۰۰ دلار. حتی در مورد حداقل دستمزد نیز تفاوت‌های زیادی وجود دارد. به عنوان مثال، در ایران حداقل دستمزد معمولاً ۱۴۰ تا ۱۸۰ دلار است، در حالی که در ترکیه این عدد ۵۶۰ دلار (تقریباً چهار برابر) و در عربستان سعودی ۸۰۰ دلار (تقریباً شش برابر) است.
حتی در یک کشور نیز ممکن است بین دو شهر مختلف تفاوت‌های زیادی وجود داشته باشد (مثلاً در تهران درآمدها بالاتر و هزینه‌ها نیز به تناسب بالاتر هستند). به طور کلی، یک درآمد نسبتا معقول در ایران حدود ۴۰۰ تا ۵۰۰ دلار در ماه برای یک نفر است (حدود ۳۰ تا ۴۵ میلیون تومان به قیمت دلار فعلی). با اضافه شدن نفر دوم به خانواده، باید ۳۰۰ تا ۴۰۰ دلار به این درآمد افزوده شود و برای نفر سوم حدود ۲۰۰ تا ۳۰۰ دلار (مجموعاً حداقل ۱۰۰۰ دلار). چنین درآمدی می‌تواند نیازها و احتمالا خواسته‌های افراد را تأمین کند و حتی این امکان را به آن‌ها بدهد که با سرمایه‌گذاری، دارایی‌های جدیدی برای بهبود شرایط خود به دست آورند. اگر کمتر از اعداد ذکر شده به دست می‌آورید، احتمالا خودتان هم متوجه شده‌اید که باید به شکل جدی به فکر تغییر شرایط باشید.
پیشنهاد: برای اضافه کردن نفر دوم و به‌ویژه نفر سوم به خانواده، حتماً به امکان دستیابی و حفظ اعداد ذکر شده (در طول سالیان متمادی) توجه کنید.
نکته: متوسط حقوق دلاری در سال ۱۴۰۳ در ایران تقریباً ۳۰۰ دلار و حداقل حقوق ۱۴۰ دلار بوده است.
2. ساعت کاری مناسب: در بیشتر نقاط دنیا تعادل مناسبی بین کار و زندگی وجود دارد. در این شرایط، افراد هم لذت بیشتری از زندگی می‌برند و هم اینکه با عدم خستگی (burnout) کارایی بهتری در محل کار دارند. اما در ایران معمولاً چنین مساله‌ای رعایت نمی‌شود و افراد مجبورند به شکل اجباری اضافه‌کاری داشته باشند یا رفت‌وآمدهای طولانی را تحمل کنند. به طور کلی، اگر مجبورید روزی بیشتر از ۹ ساعت کار کنید (۸ ساعت کار + ۱ ساعت رفت و آمد)، وضعیت شما مناسب نیست و احتمالاً نیاز به تغییر شرایط دارید.
نکته: در ابتدای کار (حتی برای چند ماه یا چند سال) ممکن است فرد زمان بیشتری را برای کارش صرف کند، که حتما مفید است. اما انجام این کار برای مدت طولانی (معمولاً) درست نیست، مگر اینکه کار شما لذت شخصی شما نیز باشد.
3. شرایط رفاهی مناسب: چه این را (به ویژه در ایران) حق خود بدانیم یا نه، اما کار کردن فقط داشتن یک میز یا اتاق برای انجام کارها و دریافت حقوق نیست. ما به خدماتی برای افزایش راحتی، رضایت و کیفیت زندگی‌مان نیاز داریم؛ زیرا بیشترین زمان بیداری‌مان را صرف حضور در محل کار می‌کنیم. به هرحال، این امکانات می‌تواند شامل موارد زیر باشد:
• محیط کار مناسب: طراحی اداری مناسب، نورپردازی مطلوب، تهویه مطبوع و فضای کار آرام.
• سالن استراحت: فضایی برای استراحت، گفتگو و تعامل غیررسمی بین کارمندان.
• غذا و نوشیدنی: ارائه وعده‌های غذایی سالم، قهوه، چای و تنقلات در محل کار.
• برنامه‌های سلامت: مشاوره‌های روانشناسی، بررسی‌های پزشکی دوره‌ای
• مرخصی و تعطیلات: سیاست‌های مرخصی انعطاف‌پذیر
• برنامه‌های آموزشی و توسعه شغلی: دوره‌های آموزشی و فرصت‌های یادگیری برای ارتقاء مهارت‌ها.
• حمل و نقل: سرویس ایاب و ذهاب یا کمک به هزینه‌های حمل و نقل عمومی.
• فضای کار انعطاف‌پذیر: امکان کار از خانه یا ساعات کاری انعطاف‌پذیر.
• برنامه‌های تفریحی و اجتماعی: سفرهای تفریحی، جشن‌ها و مراسم خاص.
احتمالا تجربه کردن تمامی این امکانات (مخصوصا در ایران) ممکن نیست اما اگر موارد مهم (برای خودتان) از این لیست را هم در شغل‌تان تجربه نمی‌کنید احتمالا باید در خصوص شغل فعلی‌تان تجدید نظر کنید.
@FinancialLiteracy_farsi
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
🔸 قدم چهارم/ قسمت پنجم
● شغل خوب، شغل بد
در درس قبلی به این موضوع پرداختیم که تمام شغل‌ها به دلیلی وجود دارند و هیچ کاری به طور ذاتی بد نیست. حالا می‌خواهیم به شکل دقیق‌تری بررسی کنیم که چه مسائلی می‌تواند تفاوت‌های بین شغل خوب و بد را رقم بزند.
گاهی اوقات ما خودمان می‌دانیم که در شرایط خوبی قرار نداریم، اما فکر می‌کنیم که برای تغییر این شرایط کاری از دستمان برنمی‌آید. و گاهی نیز اصلاً متوجه نیستیم که شرایط خوبی نداریم، چون معیارهای درستی برای تشخیص این موضوع نداریم. در این درس برای هر حالت نکاتی داریم.
تعریف شغل خوب
شاید سه مولفه کلیشه‌ای شرایط شغل خوب در ذهن همه، درآمد بالا، ساعت کاری مناسب و شرایط رفاهی قابل قبول باشد. اما برای هر یک از این موارد، معیار و هدف ما چیست؟
1. درآمد: تعریف درآمد خوب در هر نقطه از جهان متفاوت است. در یک مکان ممکن است این عدد ۱۰۰۰ دلار در ماه باشد و در مکانی دیگر ۸۰۰۰ دلار. حتی در مورد حداقل دستمزد نیز تفاوت‌های زیادی وجود دارد. به عنوان مثال، در ایران حداقل دستمزد معمولاً ۱۴۰ تا ۱۸۰ دلار است، در حالی که در ترکیه این عدد ۵۶۰ دلار (تقریباً چهار برابر) و در عربستان سعودی ۸۰۰ دلار (تقریباً شش برابر) است.
حتی در یک کشور نیز ممکن است بین دو شهر مختلف تفاوت‌های زیادی وجود داشته باشد (مثلاً در تهران درآمدها بالاتر و هزینه‌ها نیز به تناسب بالاتر هستند). به طور کلی، یک درآمد نسبتا معقول در ایران حدود ۴۰۰ تا ۵۰۰ دلار در ماه برای یک نفر است (حدود ۳۰ تا ۴۵ میلیون تومان به قیمت دلار فعلی). با اضافه شدن نفر دوم به خانواده، باید ۳۰۰ تا ۴۰۰ دلار به این درآمد افزوده شود و برای نفر سوم حدود ۲۰۰ تا ۳۰۰ دلار (مجموعاً حداقل ۱۰۰۰ دلار). چنین درآمدی می‌تواند نیازها و احتمالا خواسته‌های افراد را تأمین کند و حتی این امکان را به آن‌ها بدهد که با سرمایه‌گذاری، دارایی‌های جدیدی برای بهبود شرایط خود به دست آورند. اگر کمتر از اعداد ذکر شده به دست می‌آورید، احتمالا خودتان هم متوجه شده‌اید که باید به شکل جدی به فکر تغییر شرایط باشید.
پیشنهاد: برای اضافه کردن نفر دوم و به‌ویژه نفر سوم به خانواده، حتماً به امکان دستیابی و حفظ اعداد ذکر شده (در طول سالیان متمادی) توجه کنید.
نکته: متوسط حقوق دلاری در سال ۱۴۰۳ در ایران تقریباً ۳۰۰ دلار و حداقل حقوق ۱۴۰ دلار بوده است.
2. ساعت کاری مناسب: در بیشتر نقاط دنیا تعادل مناسبی بین کار و زندگی وجود دارد. در این شرایط، افراد هم لذت بیشتری از زندگی می‌برند و هم اینکه با عدم خستگی (burnout) کارایی بهتری در محل کار دارند. اما در ایران معمولاً چنین مساله‌ای رعایت نمی‌شود و افراد مجبورند به شکل اجباری اضافه‌کاری داشته باشند یا رفت‌وآمدهای طولانی را تحمل کنند. به طور کلی، اگر مجبورید روزی بیشتر از ۹ ساعت کار کنید (۸ ساعت کار + ۱ ساعت رفت و آمد)، وضعیت شما مناسب نیست و احتمالاً نیاز به تغییر شرایط دارید.
نکته: در ابتدای کار (حتی برای چند ماه یا چند سال) ممکن است فرد زمان بیشتری را برای کارش صرف کند، که حتما مفید است. اما انجام این کار برای مدت طولانی (معمولاً) درست نیست، مگر اینکه کار شما لذت شخصی شما نیز باشد.
3. شرایط رفاهی مناسب: چه این را (به ویژه در ایران) حق خود بدانیم یا نه، اما کار کردن فقط داشتن یک میز یا اتاق برای انجام کارها و دریافت حقوق نیست. ما به خدماتی برای افزایش راحتی، رضایت و کیفیت زندگی‌مان نیاز داریم؛ زیرا بیشترین زمان بیداری‌مان را صرف حضور در محل کار می‌کنیم. به هرحال، این امکانات می‌تواند شامل موارد زیر باشد:
• محیط کار مناسب: طراحی اداری مناسب، نورپردازی مطلوب، تهویه مطبوع و فضای کار آرام.
• سالن استراحت: فضایی برای استراحت، گفتگو و تعامل غیررسمی بین کارمندان.
• غذا و نوشیدنی: ارائه وعده‌های غذایی سالم، قهوه، چای و تنقلات در محل کار.
• برنامه‌های سلامت: مشاوره‌های روانشناسی، بررسی‌های پزشکی دوره‌ای
• مرخصی و تعطیلات: سیاست‌های مرخصی انعطاف‌پذیر
• برنامه‌های آموزشی و توسعه شغلی: دوره‌های آموزشی و فرصت‌های یادگیری برای ارتقاء مهارت‌ها.
• حمل و نقل: سرویس ایاب و ذهاب یا کمک به هزینه‌های حمل و نقل عمومی.
• فضای کار انعطاف‌پذیر: امکان کار از خانه یا ساعات کاری انعطاف‌پذیر.
• برنامه‌های تفریحی و اجتماعی: سفرهای تفریحی، جشن‌ها و مراسم خاص.
احتمالا تجربه کردن تمامی این امکانات (مخصوصا در ایران) ممکن نیست اما اگر موارد مهم (برای خودتان) از این لیست را هم در شغل‌تان تجربه نمی‌کنید احتمالا باید در خصوص شغل فعلی‌تان تجدید نظر کنید.
@FinancialLiteracy_farsi
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
❤7