من به پایان دنیا اهمیت نمی‌دهم، چون دنیای من بارها تمام شده و صبح روز بعد دوباره از نو آغاز شده است...
#چارلز_بوکوفسکی
#چارلز_بوکوفسکی
👏10❤5
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🔵 استرالیا صد هاتن پشم سالم گوسفند رو زیر خاک دفن میکنه، نتیجش باور کردنی نیست!!!!
استرالیا ! دومین صادرکننده‌ی بزرگ گوسفند در جهانه و سالانه نزدیک به ۳۰۰ میلیون کیلوگرم پشم تولید میکنه. اما جالبه بدونید بیشتر از ۴۰ درصد از این پشم به دلایل اقتصادی هرگز به لباس تبدیل نمی‌شه
خوب این همه پشم رو‌چیکار میکنن..
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
استرالیا ! دومین صادرکننده‌ی بزرگ گوسفند در جهانه و سالانه نزدیک به ۳۰۰ میلیون کیلوگرم پشم تولید میکنه. اما جالبه بدونید بیشتر از ۴۰ درصد از این پشم به دلایل اقتصادی هرگز به لباس تبدیل نمی‌شه
خوب این همه پشم رو‌چیکار میکنن..
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
❤5👍2
🔵 #اقتصاد_آکادمیک_به_زبان_ساده (#اقتصاد_کلان)
✔️ بخش ۵۱ : توسعه پایدار از منظر اقتصادکلان
توسعه پایدار در اقتصاد کلان بر اساس چندین عامل مختلف شکل می‌گیرد که شامل موارد زیر می‌شود:
1. محافظت محیط زیست: حفظ و حراست از منابع طبیعی، کاهش آلودگی، استفاده بهینه از انرژی، و کاهش گازهای گلخانه‌ای از جمله اقداماتی هستند که می‌توانند به توسعه پایدار اقتصادی کمک کنند.
2. عدالت اجتماعی: توزیع منصفانه درآمد، فرصت‌های برابر به تمام اعضای جامعه، و دسترسی به خدمات اساسی مانند بهداشت و آموزش مهمترین عوامل عدالت اجتماعی هستند که در توسعه پایدار تاثیرگذار هستند.
3. رشد اقتصادی متوازن: توسعه بخش‌های مختلف اقتصادی و افزایش نرخ اشتغال به صورت متوازن می‌تواند به ایجاد توسعه پایدار در اقتصاد کمک کند.
4. ابتکار و نوآوری: پیشرفت‌های تکنولوژیکی، تحقیق و توسعه در صنایع مختلف، و ارتقاء سطح دانش فنی می‌توانند به توسعه پایدار اقتصادی کمک کنند.
#انجمن_علمی_اقتصاد
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
✔️ بخش ۵۱ : توسعه پایدار از منظر اقتصادکلان
توسعه پایدار در اقتصاد کلان بر اساس چندین عامل مختلف شکل می‌گیرد که شامل موارد زیر می‌شود:
1. محافظت محیط زیست: حفظ و حراست از منابع طبیعی، کاهش آلودگی، استفاده بهینه از انرژی، و کاهش گازهای گلخانه‌ای از جمله اقداماتی هستند که می‌توانند به توسعه پایدار اقتصادی کمک کنند.
2. عدالت اجتماعی: توزیع منصفانه درآمد، فرصت‌های برابر به تمام اعضای جامعه، و دسترسی به خدمات اساسی مانند بهداشت و آموزش مهمترین عوامل عدالت اجتماعی هستند که در توسعه پایدار تاثیرگذار هستند.
3. رشد اقتصادی متوازن: توسعه بخش‌های مختلف اقتصادی و افزایش نرخ اشتغال به صورت متوازن می‌تواند به ایجاد توسعه پایدار در اقتصاد کمک کند.
4. ابتکار و نوآوری: پیشرفت‌های تکنولوژیکی، تحقیق و توسعه در صنایع مختلف، و ارتقاء سطح دانش فنی می‌توانند به توسعه پایدار اقتصادی کمک کنند.
#انجمن_علمی_اقتصاد
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
❤7
🔵 #بازار_و_آزادی (7-2)
بدین ترتیب "ترجیح"، وقتی به درستی به معنای "ارزش‌های مبتنی بر خرد" درک شود، قوی‌ترین ابزاری است که ما برای فهمیدن اینکه چه چیزی به فرصت‌های ما ارزش می‌بخشد، در اختیار داریم.
در این نگاه آزادی فقط داشتن گزینه‌های متعدد نیست؛ آزادی یعنی داشتن گزینه‌هایی که ما دلیل موجهی برای ارزش قائل شدن برای آنها داریم.
این نقد ممکن است مطرح شود که برای اینکه یک تعریف عینی از آزادی داشته باشیم، باید ترجیحات ذهنی افراد را کنار بگذاریم چرا که ما یک اصل محکم و بی‌طرفانه نیاز داریم و ترجیحات می‌تواند این بی‌طرفی را نقض کند از سویی ما باید به "اصل نبود انتخاب" هم پایبند باشیم چرا که در فقدان گزینه‌ای برای انتخاب، آزادی محقق شده صفر خواهد بود.
در پاسخ می‌توان مثالی حدی مطرح کرد، در صورت پایبندی به اصل نبود انتخاب، موقعیت {مجبور شدن به خوردن بستنی مورد علاقه‌تان} از نظر "آزادی"، هیچ فرقی با موقعیت {مجبور شدن به پریدن در فاضلاب} ندارد. چون در هر دو حالت، شما انتخابی نداشته‌اید. اما هر عقل سلیمی می‌داند این دو موقعیت از نظر آزادی متفاوت است. چه چیزی این تفاوت را آشکار میکند؟ ترجیح.
از سوی دیگر اگر تنها اصل ما "اصل نبود انتخاب" باشد به این نتیجه منطقی خواهیم رسید که تنها راه اندازه‌گیری آزادی، شمردن تعداد گزینه‌هاست. بدین ترتیب فرد گرسنه‌های که 10 گزینه برای انتخاب دارد که در این 10 گزینه هیچ غذایی وجود ندارد آزادتر از فرد سیری خواهد بود که 5 گزینه برای انتخاب دارد. این موضوعی است که جرالد کوهن در مقاله کلاسیک خود با نام "برابری در چه چیز؟" به آن می‌پردازد.
از نظر کوهن آزادی مربوط می‌شود به آنچه فرد می‌تواند انجام دهد بنابراین "فرصت داشتن" به معنای رسیدن به چیزی است که برای فرد ارزش داشته باشد در نگاه کوهن آنچه کالا برای انسان فراهم میکند (Midfare) اهمیت دارد و نه خود کالا. بدین ترتیب ارائه لیستی از گزینه‌ها به فردی معلول که شامل کفش، دوچرخه، توپ فوتبال و ... باشد بدون آنکه در آن لیست گزینه ویلچر وجود داشته باشد آزادی فرصت برای فرد معلول فراهم نخواهد کرد. این همان موضوعی است که در ابتدای این یادداشت به نقل از برلین در مورد فقر و گرسنگی نیز مطرح شد.
نکته دیگری که سن در مورد آزادی به مثابه فرصت مورد توجه قرار می‌دهد خود "آزادی از انتخاب" است. سن دو دلیل برای ارزش انتخاب ذکر میکند:
1-ارزش خودِ عمل انتخاب (Choice Act Valuation): این به شأن و منزلت حاصل از انتخاب‌گر بودن برمی‌گردد. لذت و احترامی که در «سفارش دادن غذا توسط خودمان» وجود دارد، کاملاً متفاوت از این است که شخص دیگری برای شما غذا سفارش دهد، حتی اگر دقیقاً همان غذای مورد علاقه شما را سفارش دهد. این ارزش، به خودمختاری و در دست داشتن کنترل مربوط است.
2-ارزش گزینه‌های پیش رو (Option Appreciation): این به لذت حاصل از دیدن و دانستن گستره گزینه‌های ممکن برمی‌گردد. لذتی که از دیدن یک منوی بلندبالا و متنوع می‌برید، حتی اگر در نهایت فقط یک غذا را انتخاب کنید، بخشی از تجربه آزادی شماست. این حس، به امکانات بالقوه و غنای دنیای شما مربوط است.
اما گاهی اوقات، داشتن انتخاب نه تنها خوب نیست، بلکه می‌تواند یک بار روانی و اجتماعی باشد. به عنوان مثال وقتی مهمان دوستمان شده‌ایم که نمی‌خواهیم هزینه غذای گران را به او تحمیل کنیم دوست داریم خود او برای غذا انتخاب کند.
گاهی اضطراب و بار انتخاب از میان انبوه گزینه‌ها نه تنها آزادی بیشتری برای ما فراهم نمی‌کند بلکه "آزادی تصمیم‌گیری" ما را نیز سلب میکند در این موارد دوست داریم بجای انبوهی از گزینه‌ها، با چند گزینه محدود مواجه باشیم یا آنکه بار مسئولیت انتخاب را به دوش فرد دیگری می‌اندازیم تا خود را از زیر بار فشار روانی حاصل از انتخاب غلط برهانیم.
بدین ترتیب یک نظریه پخته در مورد آزادی، نمی‌تواند به سادگی بگوید "انتخاب بیشتر، همیشه بهتر است". بلکه باید به پیچیدگی‌های روانشناختی و اجتماعی انتخاب توجه کند. این نظریه باید به آنچه انتخاب برای فرد فراهم میکند بی‌تفاوت نباشد. به عبارتی واقعی بودن آزادی به مثابه فرصت در گرو توانایی استفاده از گزینه‌ها به صورتی معنادار است.
🔸منبع : کاتالاکسی
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
بدین ترتیب "ترجیح"، وقتی به درستی به معنای "ارزش‌های مبتنی بر خرد" درک شود، قوی‌ترین ابزاری است که ما برای فهمیدن اینکه چه چیزی به فرصت‌های ما ارزش می‌بخشد، در اختیار داریم.
در این نگاه آزادی فقط داشتن گزینه‌های متعدد نیست؛ آزادی یعنی داشتن گزینه‌هایی که ما دلیل موجهی برای ارزش قائل شدن برای آنها داریم.
این نقد ممکن است مطرح شود که برای اینکه یک تعریف عینی از آزادی داشته باشیم، باید ترجیحات ذهنی افراد را کنار بگذاریم چرا که ما یک اصل محکم و بی‌طرفانه نیاز داریم و ترجیحات می‌تواند این بی‌طرفی را نقض کند از سویی ما باید به "اصل نبود انتخاب" هم پایبند باشیم چرا که در فقدان گزینه‌ای برای انتخاب، آزادی محقق شده صفر خواهد بود.
در پاسخ می‌توان مثالی حدی مطرح کرد، در صورت پایبندی به اصل نبود انتخاب، موقعیت {مجبور شدن به خوردن بستنی مورد علاقه‌تان} از نظر "آزادی"، هیچ فرقی با موقعیت {مجبور شدن به پریدن در فاضلاب} ندارد. چون در هر دو حالت، شما انتخابی نداشته‌اید. اما هر عقل سلیمی می‌داند این دو موقعیت از نظر آزادی متفاوت است. چه چیزی این تفاوت را آشکار میکند؟ ترجیح.
از سوی دیگر اگر تنها اصل ما "اصل نبود انتخاب" باشد به این نتیجه منطقی خواهیم رسید که تنها راه اندازه‌گیری آزادی، شمردن تعداد گزینه‌هاست. بدین ترتیب فرد گرسنه‌های که 10 گزینه برای انتخاب دارد که در این 10 گزینه هیچ غذایی وجود ندارد آزادتر از فرد سیری خواهد بود که 5 گزینه برای انتخاب دارد. این موضوعی است که جرالد کوهن در مقاله کلاسیک خود با نام "برابری در چه چیز؟" به آن می‌پردازد.
از نظر کوهن آزادی مربوط می‌شود به آنچه فرد می‌تواند انجام دهد بنابراین "فرصت داشتن" به معنای رسیدن به چیزی است که برای فرد ارزش داشته باشد در نگاه کوهن آنچه کالا برای انسان فراهم میکند (Midfare) اهمیت دارد و نه خود کالا. بدین ترتیب ارائه لیستی از گزینه‌ها به فردی معلول که شامل کفش، دوچرخه، توپ فوتبال و ... باشد بدون آنکه در آن لیست گزینه ویلچر وجود داشته باشد آزادی فرصت برای فرد معلول فراهم نخواهد کرد. این همان موضوعی است که در ابتدای این یادداشت به نقل از برلین در مورد فقر و گرسنگی نیز مطرح شد.
نکته دیگری که سن در مورد آزادی به مثابه فرصت مورد توجه قرار می‌دهد خود "آزادی از انتخاب" است. سن دو دلیل برای ارزش انتخاب ذکر میکند:
1-ارزش خودِ عمل انتخاب (Choice Act Valuation): این به شأن و منزلت حاصل از انتخاب‌گر بودن برمی‌گردد. لذت و احترامی که در «سفارش دادن غذا توسط خودمان» وجود دارد، کاملاً متفاوت از این است که شخص دیگری برای شما غذا سفارش دهد، حتی اگر دقیقاً همان غذای مورد علاقه شما را سفارش دهد. این ارزش، به خودمختاری و در دست داشتن کنترل مربوط است.
2-ارزش گزینه‌های پیش رو (Option Appreciation): این به لذت حاصل از دیدن و دانستن گستره گزینه‌های ممکن برمی‌گردد. لذتی که از دیدن یک منوی بلندبالا و متنوع می‌برید، حتی اگر در نهایت فقط یک غذا را انتخاب کنید، بخشی از تجربه آزادی شماست. این حس، به امکانات بالقوه و غنای دنیای شما مربوط است.
اما گاهی اوقات، داشتن انتخاب نه تنها خوب نیست، بلکه می‌تواند یک بار روانی و اجتماعی باشد. به عنوان مثال وقتی مهمان دوستمان شده‌ایم که نمی‌خواهیم هزینه غذای گران را به او تحمیل کنیم دوست داریم خود او برای غذا انتخاب کند.
گاهی اضطراب و بار انتخاب از میان انبوه گزینه‌ها نه تنها آزادی بیشتری برای ما فراهم نمی‌کند بلکه "آزادی تصمیم‌گیری" ما را نیز سلب میکند در این موارد دوست داریم بجای انبوهی از گزینه‌ها، با چند گزینه محدود مواجه باشیم یا آنکه بار مسئولیت انتخاب را به دوش فرد دیگری می‌اندازیم تا خود را از زیر بار فشار روانی حاصل از انتخاب غلط برهانیم.
بدین ترتیب یک نظریه پخته در مورد آزادی، نمی‌تواند به سادگی بگوید "انتخاب بیشتر، همیشه بهتر است". بلکه باید به پیچیدگی‌های روانشناختی و اجتماعی انتخاب توجه کند. این نظریه باید به آنچه انتخاب برای فرد فراهم میکند بی‌تفاوت نباشد. به عبارتی واقعی بودن آزادی به مثابه فرصت در گرو توانایی استفاده از گزینه‌ها به صورتی معنادار است.
🔸منبع : کاتالاکسی
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
❤9
Forwarded from دورنمای اقتصاد
🔵 ماجرای صفرهای پول ملی
✍🏻 علی میرزاخانی
❓ حذف چهار صفر از پول ملی فایده‌ای دارد؟ پول ملی قوی‌تر می‌شود؟ این صفرها از کجا آمده‌اند؟ آیا ممکن است پس از حذف، دوباره برگردند؟ زمان مناسب برای حذف صفرها چه زمانی است؟
🔹 اینها سؤالاتی است که هر از چندی با جدی شدن بحث حذف صفرها بین مردم مطرح می‌شود.
✅ ریشه صفرها را باید در «موتورخانه تورم» جست‌وجو کرد. موتورخانه تورم کجاست؟ بانک مرکزی. هیچ نهادی جز بانک مرکزی قادر به ایجاد تورم نیست. به همین دلیل در همه جای دنیا وقتی تورم بالا می‌رود همه نگاه‌ها متوجه رئیس‌کل بانک مرکزی می‌شود نه متولیان توزیع کالاها (مثل ایران).
🔸 به عبارت دیگر، گرانی (چه گرانی کالاها و چه گرانی ارز)، معلول و مرحله پسینی تورم است در حالیکه در ایران تصور می‌شود گرانی باعث تورم می‌شود! و به همین دلیل پنجاه سال است که شعله تورم در ایران فروکش نکرده در حالیکه میانگین جهانی تورم به ۲ درصد رسیده است.
🔸 اگر ندانیم چگونه تورم را باید از بین برد صفرها دوباره برخواهند گشت و برای از بین بردن تورم نیز باید ریشه آن را درست فهمید. از بین بردن تورم با اصلاحات پولی و بانکی یک فرآیند چندساله است که حذف صفرهای پول، آخرین مرحله آن است نه اولین مرحله آن. فایده آن هم صرفا تسهیل مبادلات و عملیات حسابداری است و بحث تقویت پول ملی با این کار که برخی مدعی آنند ارزش علمی ندارد.
❓ اما صفرها از کجا آمده‌اند؟ تورم باعث ارزش‌زدایی از پول و نتیجتا افزایش صفرهای آن می‌شود. حال سؤال این است که تورم چگونه درست می‌شود؟ پادشاهان دوران قديم زمانی كه در مخارج خود كسری می‌آوردند به يك تقلب جالب دست می‌زدند. در آن زمانها، پول رايج از طلا و نقره بود و سكه‌ها ارزش ذاتی داشت نه مثل اسكناس‌های امروزی كه فقط ارزش اعتباری دارد. در مواقع كسری بودجه، پادشاه دستور می‌داد عيار اين فلزات گرانبها را در سكه رايج كاهش می‌دادند تا بتوانند تعداد سكه بيشتری با همان واحد قبلی ضرب كنند. نتيجه اين بود كه شاه سكه‌های بيشتری داشت و مخارج بیشتری را پوشش می‌داد اما قدرت خريد سكه‌ها به اندازه تقلب و ناخالصی انجام شده كاهش می‌يافت كه در سوی ديگر معادله می‌شود همان تورم.
🔸 جايگزينی اسكناس با سكه باعث آسانتر شدن اين تقلب در دوران جديد شده است. چاپ اسکناس (نامتناسب با رشد اقتصادی) یا همان خلق پول بدون پشتوانه دقیقا همان عملکرد کاهش عیار پول را دارد. عبارت‌های اتوکشیده استقراض از بانک مرکزی یا اضافه برداشت بانک‌ها از منابع بانک مرکزی یعنی همان خلق پول بدون پشتوانه. افزايش خلق پول یا افزايش پايه پولی باعث می‌شود حجم پول در دست مردم افزايش يابد که همزمان باعث بی‌ارزش شدن پول می‌شود.
🔸 مردم آن سوی قضيه را می‌بينند و می‌گويند كالاها گران شده است اما اصل داستان اين است كه دور از چشم مردم به پول آب بسته‌اند و ارزش پول را کاهش داده‌اند. يعنی همانطور كه عيار طلای سكه را كم می‌كردند عيار واقعی مثلا يک اسكناس هزار تومانی را هم كم كرده‌اند و به همين دليل ارزش اسكناس به همان ميزان ناخالصی كم شده است.
❇️ در مجموع ممکن است صفرها برگردند و در زمانی که راه برگشت صفرها را نبسته‌ایم خود همین کار هم ممکن است این فرآیند را تسهیل کند پس باید گفت اندکی آهسته‌تر!
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
✍🏻 علی میرزاخانی
❓ حذف چهار صفر از پول ملی فایده‌ای دارد؟ پول ملی قوی‌تر می‌شود؟ این صفرها از کجا آمده‌اند؟ آیا ممکن است پس از حذف، دوباره برگردند؟ زمان مناسب برای حذف صفرها چه زمانی است؟
🔹 اینها سؤالاتی است که هر از چندی با جدی شدن بحث حذف صفرها بین مردم مطرح می‌شود.
✅ ریشه صفرها را باید در «موتورخانه تورم» جست‌وجو کرد. موتورخانه تورم کجاست؟ بانک مرکزی. هیچ نهادی جز بانک مرکزی قادر به ایجاد تورم نیست. به همین دلیل در همه جای دنیا وقتی تورم بالا می‌رود همه نگاه‌ها متوجه رئیس‌کل بانک مرکزی می‌شود نه متولیان توزیع کالاها (مثل ایران).
🔸 به عبارت دیگر، گرانی (چه گرانی کالاها و چه گرانی ارز)، معلول و مرحله پسینی تورم است در حالیکه در ایران تصور می‌شود گرانی باعث تورم می‌شود! و به همین دلیل پنجاه سال است که شعله تورم در ایران فروکش نکرده در حالیکه میانگین جهانی تورم به ۲ درصد رسیده است.
🔸 اگر ندانیم چگونه تورم را باید از بین برد صفرها دوباره برخواهند گشت و برای از بین بردن تورم نیز باید ریشه آن را درست فهمید. از بین بردن تورم با اصلاحات پولی و بانکی یک فرآیند چندساله است که حذف صفرهای پول، آخرین مرحله آن است نه اولین مرحله آن. فایده آن هم صرفا تسهیل مبادلات و عملیات حسابداری است و بحث تقویت پول ملی با این کار که برخی مدعی آنند ارزش علمی ندارد.
❓ اما صفرها از کجا آمده‌اند؟ تورم باعث ارزش‌زدایی از پول و نتیجتا افزایش صفرهای آن می‌شود. حال سؤال این است که تورم چگونه درست می‌شود؟ پادشاهان دوران قديم زمانی كه در مخارج خود كسری می‌آوردند به يك تقلب جالب دست می‌زدند. در آن زمانها، پول رايج از طلا و نقره بود و سكه‌ها ارزش ذاتی داشت نه مثل اسكناس‌های امروزی كه فقط ارزش اعتباری دارد. در مواقع كسری بودجه، پادشاه دستور می‌داد عيار اين فلزات گرانبها را در سكه رايج كاهش می‌دادند تا بتوانند تعداد سكه بيشتری با همان واحد قبلی ضرب كنند. نتيجه اين بود كه شاه سكه‌های بيشتری داشت و مخارج بیشتری را پوشش می‌داد اما قدرت خريد سكه‌ها به اندازه تقلب و ناخالصی انجام شده كاهش می‌يافت كه در سوی ديگر معادله می‌شود همان تورم.
🔸 جايگزينی اسكناس با سكه باعث آسانتر شدن اين تقلب در دوران جديد شده است. چاپ اسکناس (نامتناسب با رشد اقتصادی) یا همان خلق پول بدون پشتوانه دقیقا همان عملکرد کاهش عیار پول را دارد. عبارت‌های اتوکشیده استقراض از بانک مرکزی یا اضافه برداشت بانک‌ها از منابع بانک مرکزی یعنی همان خلق پول بدون پشتوانه. افزايش خلق پول یا افزايش پايه پولی باعث می‌شود حجم پول در دست مردم افزايش يابد که همزمان باعث بی‌ارزش شدن پول می‌شود.
🔸 مردم آن سوی قضيه را می‌بينند و می‌گويند كالاها گران شده است اما اصل داستان اين است كه دور از چشم مردم به پول آب بسته‌اند و ارزش پول را کاهش داده‌اند. يعنی همانطور كه عيار طلای سكه را كم می‌كردند عيار واقعی مثلا يک اسكناس هزار تومانی را هم كم كرده‌اند و به همين دليل ارزش اسكناس به همان ميزان ناخالصی كم شده است.
❇️ در مجموع ممکن است صفرها برگردند و در زمانی که راه برگشت صفرها را نبسته‌ایم خود همین کار هم ممکن است این فرآیند را تسهیل کند پس باید گفت اندکی آهسته‌تر!
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
❤7👍4
🔵 15 پرامپت کاربردی برای چکیده و ساختار مقاله علمی
این پرامپت‌ها به شما کمک می‌کنند تا با استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی (مانند ChatGPT یا دیگر مدل‌های زبان) فرآیند نگارش و ساختاردهی مقالات علمی خود را بهینه کنید.
🔻 مراحل زیر را برای استفاده از پرامپت‌ها دنبال کنید:
1. انتخاب پرامپت مناسب: بر اساس نیاز خود، یکی از پرامپت‌ها را انتخاب کنید. برای مثال، اگر می‌خواهید چکیده‌ای برای مقاله بنویسید، از پرامپت شماره 4 استفاده کنید.
2. ورود اطلاعات موردنیاز: محتوای لازم مانند چکیده، پاراگراف، یا موضوع تحقیق را در جایگاه مشخص [ ] در پرامپت وارد کنید.
3. ارسال به ابزار هوش مصنوعی: پرامپت را در پلتفرم ابزار هوش مصنوعی وارد کنید و پاسخ دریافت کنید. 4. ارزیابی و اصلاح: نتیجه تولیدشده را بررسی کنید. اگر نیاز به تغییرات داشت، پرامپت را دقیق‌تر کنید یا اطلاعات بیشتری وارد کنید. 5. تکرار و بهبود: برای بهبود خروجی، از پرامپت‌های دیگر یا نسخه بهینه‌شده همان پرامپت استفاده کنید. با استفاده از این پرامپت‌ها، می‌توانید به سرعت چکیده بنویسید، ساختار مقاله را طراحی کنید، یا ایده‌های تحقیقاتی خود را شکل دهید و از زمان خود بهتر بهره ببرید.
۱. پیشنهاد عنوان مقاله
Suggest 5 titles for the following abstract: [ABSTRACT PARAGRAPH]
۲. جمله آغازین برای پاراگراف
Write a topic sentence for this paragraph: [PARAGRAPH] Keywords
۳. پیشنهاد کلمات کلیدی
Provide 5 keywords for this: [PARAGRAPHS]
۴. تولید چکیده مقاله علمی
Generate an abstract for a scientific paper based on this information: [PARAGRAPHS]
۵. ایجاد طرح کلی برای مقاله
Generate an outline for [TOPIC SENTENCE]
۶. طرح کلی برای مقاله با موضوع مشخص
I want to write a journal article about [TOPIC SENTENCE]. Give me an outline for the article that I can use as a starting point.
۷. تحلیل موضوع و هدف مقاله
Based on this abstract, what is the main focus and objective of the paper? [ABSTRACT PARAGRAPH]
۸. بازنویسی چکیده با کلمات ساده‌تر
Rewrite this abstract in simpler terms for a general audience: [ABSTRACT PARAGRAPH]
۹. پیشنهاد بخش‌های مقاله
Suggest headings and subheadings for a paper on: [TOPIC]
۱۰. طراحی مقدمه مقاله
Write an introduction for a scientific paper about: [TOPIC]
۱۱. اصلاح ساختار چکیده
Edit and improve the structure of this abstract: [ABSTRACT PARAGRAPH]
۱۲. سوالات تحقیق پیشنهادی
on this abstract, suggest 3-5 potential research questions: [ABSTRACT PARAGRAPH]
۱۳. چکیده‌ای برای یک مقاله مروری
Write an abstract for a review paper on: [TOPIC]
۱۴. بهینه‌سازی کلمات کلیدی مقاله
Optimize the keywords for a paper on: [TOPIC]
۱۵. بررسی ارتباط و اهمیت تحقیق
Explain the significance and relevance of this research topic: [TOPIC]
🔸 منبع: کانال هوش مصنوعی در پژوهش
#کاربرد_هوش_مصنوعی_در_تحقیقات
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
این پرامپت‌ها به شما کمک می‌کنند تا با استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی (مانند ChatGPT یا دیگر مدل‌های زبان) فرآیند نگارش و ساختاردهی مقالات علمی خود را بهینه کنید.
🔻 مراحل زیر را برای استفاده از پرامپت‌ها دنبال کنید:
1. انتخاب پرامپت مناسب: بر اساس نیاز خود، یکی از پرامپت‌ها را انتخاب کنید. برای مثال، اگر می‌خواهید چکیده‌ای برای مقاله بنویسید، از پرامپت شماره 4 استفاده کنید.
2. ورود اطلاعات موردنیاز: محتوای لازم مانند چکیده، پاراگراف، یا موضوع تحقیق را در جایگاه مشخص [ ] در پرامپت وارد کنید.
3. ارسال به ابزار هوش مصنوعی: پرامپت را در پلتفرم ابزار هوش مصنوعی وارد کنید و پاسخ دریافت کنید. 4. ارزیابی و اصلاح: نتیجه تولیدشده را بررسی کنید. اگر نیاز به تغییرات داشت، پرامپت را دقیق‌تر کنید یا اطلاعات بیشتری وارد کنید. 5. تکرار و بهبود: برای بهبود خروجی، از پرامپت‌های دیگر یا نسخه بهینه‌شده همان پرامپت استفاده کنید. با استفاده از این پرامپت‌ها، می‌توانید به سرعت چکیده بنویسید، ساختار مقاله را طراحی کنید، یا ایده‌های تحقیقاتی خود را شکل دهید و از زمان خود بهتر بهره ببرید.
۱. پیشنهاد عنوان مقاله
Suggest 5 titles for the following abstract: [ABSTRACT PARAGRAPH]
۲. جمله آغازین برای پاراگراف
Write a topic sentence for this paragraph: [PARAGRAPH] Keywords
۳. پیشنهاد کلمات کلیدی
Provide 5 keywords for this: [PARAGRAPHS]
۴. تولید چکیده مقاله علمی
Generate an abstract for a scientific paper based on this information: [PARAGRAPHS]
۵. ایجاد طرح کلی برای مقاله
Generate an outline for [TOPIC SENTENCE]
۶. طرح کلی برای مقاله با موضوع مشخص
I want to write a journal article about [TOPIC SENTENCE]. Give me an outline for the article that I can use as a starting point.
۷. تحلیل موضوع و هدف مقاله
Based on this abstract, what is the main focus and objective of the paper? [ABSTRACT PARAGRAPH]
۸. بازنویسی چکیده با کلمات ساده‌تر
Rewrite this abstract in simpler terms for a general audience: [ABSTRACT PARAGRAPH]
۹. پیشنهاد بخش‌های مقاله
Suggest headings and subheadings for a paper on: [TOPIC]
۱۰. طراحی مقدمه مقاله
Write an introduction for a scientific paper about: [TOPIC]
۱۱. اصلاح ساختار چکیده
Edit and improve the structure of this abstract: [ABSTRACT PARAGRAPH]
۱۲. سوالات تحقیق پیشنهادی
on this abstract, suggest 3-5 potential research questions: [ABSTRACT PARAGRAPH]
۱۳. چکیده‌ای برای یک مقاله مروری
Write an abstract for a review paper on: [TOPIC]
۱۴. بهینه‌سازی کلمات کلیدی مقاله
Optimize the keywords for a paper on: [TOPIC]
۱۵. بررسی ارتباط و اهمیت تحقیق
Explain the significance and relevance of this research topic: [TOPIC]
🔸 منبع: کانال هوش مصنوعی در پژوهش
#کاربرد_هوش_مصنوعی_در_تحقیقات
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
❤6
🔵 #بازار_و_آزادی (8)
اقتصاددانان به بازار چگونه نگاه می‌کنند؟
قبل از پرداختن به این موضوع که بازار چه میزان از آزادی را فراهم میکند، ضروری است نگاهی به برداشت فنی و آکادمیک اقتصاددانان نسبت به بازار داشته باشیم.
سنگ بنای اصلی و نظری دفاع از بازار در علم اقتصاد مدرن، یک قضیه بسیار معروف به نام "قضیه بنیادین اقتصاد رفاه" است. با این وجود این قضیه فقط در شرایط ایده‌آل و آزمایشگاهی کار میکند بازارهایی که در آن رقابت کامل وجود دارد، همه چیز در تعادل است و هیچ اثرات خارجی (مثل آلودگی هوا که در قیمت‌ها لحاظ نمی‌شود) وجود ندارد. این قضیه سکه‌ای است که دو رو دارد.
روی اول این قضیه می‌گوید "بازار هیچ چیزی را هدر نمی‌دهد" به عبارت فنی‌تر، هر تعادل در یک بازار رقابتی، به یک نتیجه کارآمد پارتویی (Pareto Efficient) منجر می‌شود. کارآمد پارتویی یعنی وضعیتی که در آن، دیگر امکان ندارد حال یک نفر را بهتر کنیم، بدون اینکه حال حداقل یک نفر دیگر بدتر شود. به زبان ساده، تمام فرصت‌های بهبود که برای همه بُرد-بُرد بوده، استفاده شده و هیچ اسراف یا اتلاف رفاهی وجود ندارد.
تصور کنید در یک مهمانی، چند نوع پیتزا وجود دارد و هر کس چند برش دارد. افراد شروع به معامله و بده‌بستان برش‌های پیتزا با هم می‌کنند تا به ترکیب مورد علاقه خود برسند. قضیه مستقیم می‌گوید وقتی بده‌بستان‌ها تمام شود و به یک تعادل برسیم، دیگر هیچ دو نفری پیدا نمی‌شوند که بتوانند با یک معامله جدید، هر دو سود کنند. تمام معاملات بُرد-بُرد انجام شده است.
با این وجود این دستاورد چندان هم شگفت‌انگیز نیست مهمترین نقد به این قضیه این است که کارآمد بودن به معنای عادلانه بودن نیست. در همان مهمانی پیتزا، ممکن است در نتیجه نهایی، یک نفر به خاطر قدرت چانه‌زنی بالا، تقریباً تمام پیتزاها را به دست آورده باشد و بقیه فقط یک برش کوچک داشته باشند. این وضعیت هم کارآمد پارتویی است (چون دیگر نمی‌توان حال کسی را بهتر کرد مگر با گرفتن پیتزا از آن فرد قدرتمند) که نتیجه‌اش بدتر شدن حال آن فرد است.
اما روی دیگر سکه این قضیه می‌گوید، بازار به مثابه ابزاری جهانی برای رسیدن به آرمان‌شهر است این بخش بسیار جاه‌طلبانه‌تر است و معمولاً بخش مهم‌تر قضیه تلقی می‌شود. این قضیه که به قضیه دوم یا قضیه معکوس رفاه معروف است می‌گوید هر وضعیت کارآمد پارتویی که شما تصور کنید، می‌تواند خروجی یک بازار رقابتی باشد، به شرط آنکه توزیع اولیه ثروت و منابع در جامعه به شکل درستی انجام شده باشد.
این قضیه مانند یک دستگاه GPS پیشرفته است. شما مقصد آرمانی خود را (یک جامعه کاملاً عادلانه و در عین حال کارآمد) در آن وارد می‌کنید. GPS به شما می‌گوید: عالی است! من می‌توانم شما را با استفاده از مکانیزم بازار به این مقصد برسانم. فقط یک شرط کوچک وجود دارد: شما اول باید تمام مردم را به این مختصات‌های اولیه دقیقی که من می‌گویم، با این مقدار مشخص از منابع و ثروت، به این جامعه آرمانی تله‌پورت کنید.
قضیه معکوس، با وجود ظاهر فریبنده‌اش، در عمل تقریباً بی‌فایده است. آن شرط کوچک یعنی بازتوزیع اولیه منابع، در دنیای واقعی یک شرط غول‌پیکر و تقریباً محال است. این کار نیازمند یک بازآرایی کامل و رادیکال در ساختار مالکیت جامعه است. به تعبیر سن قضیه معکوس، یک راهنمای سیاست‌گذاری برای یک دولت عادی نیست. بلکه یک کتابچه راهنمای انقلابیون (a revolutionary’s handbook) است. این کتابچه فقط به درد یک حکومت انقلابی می‌خورد که قدرت مطلق دارد، تمام ثروت‌ها و املاک را مصادره کرده و می‌خواهد از نقطه صفر، یک جامعه جدید بر اساس یک الگوی از پیش تعیین‌شده بسازد. بنابراین طرفداران پر و پا قرص بازار، معمولاً آخرین کسانی هستند که از چنین بازتوزیع‌های رادیکال و انقلابی حمایت می‌کنند.
بدین ترتیب قضیه دوم یک وعده زیبا در مورد یک دنیای فرضی است که ما هرگز نمی‌توانیم به نقطه شروع آن برسیم. اما قضیه اول رفاه یک تضمین حداقلی اما بسیار محکم و کاربردی به ما می‌دهد و می‌گوید: جامعه شما از هر نقطه‌ای که همین الان هست (با تمام نابرابری‌های موجود)، اگر اجازه دهد بازار رقابتی کار کند، حداقل به نقطه‌ای می‌رسد که در آن هیچ اتلاف و اسراف آشکاری وجود ندارد. بنابراین، این قضیه مستقیم یا اول است که دستاورد واقعی و عملی بازار در چارچوب رفاه‌گرایانه را نشان می‌دهد، هرچند این دستاورد، محدود، مشروط و از نظر عدالت، ناکافی است.
🔸منبع : کاتالاکسی
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
اقتصاددانان به بازار چگونه نگاه می‌کنند؟
قبل از پرداختن به این موضوع که بازار چه میزان از آزادی را فراهم میکند، ضروری است نگاهی به برداشت فنی و آکادمیک اقتصاددانان نسبت به بازار داشته باشیم.
سنگ بنای اصلی و نظری دفاع از بازار در علم اقتصاد مدرن، یک قضیه بسیار معروف به نام "قضیه بنیادین اقتصاد رفاه" است. با این وجود این قضیه فقط در شرایط ایده‌آل و آزمایشگاهی کار میکند بازارهایی که در آن رقابت کامل وجود دارد، همه چیز در تعادل است و هیچ اثرات خارجی (مثل آلودگی هوا که در قیمت‌ها لحاظ نمی‌شود) وجود ندارد. این قضیه سکه‌ای است که دو رو دارد.
روی اول این قضیه می‌گوید "بازار هیچ چیزی را هدر نمی‌دهد" به عبارت فنی‌تر، هر تعادل در یک بازار رقابتی، به یک نتیجه کارآمد پارتویی (Pareto Efficient) منجر می‌شود. کارآمد پارتویی یعنی وضعیتی که در آن، دیگر امکان ندارد حال یک نفر را بهتر کنیم، بدون اینکه حال حداقل یک نفر دیگر بدتر شود. به زبان ساده، تمام فرصت‌های بهبود که برای همه بُرد-بُرد بوده، استفاده شده و هیچ اسراف یا اتلاف رفاهی وجود ندارد.
تصور کنید در یک مهمانی، چند نوع پیتزا وجود دارد و هر کس چند برش دارد. افراد شروع به معامله و بده‌بستان برش‌های پیتزا با هم می‌کنند تا به ترکیب مورد علاقه خود برسند. قضیه مستقیم می‌گوید وقتی بده‌بستان‌ها تمام شود و به یک تعادل برسیم، دیگر هیچ دو نفری پیدا نمی‌شوند که بتوانند با یک معامله جدید، هر دو سود کنند. تمام معاملات بُرد-بُرد انجام شده است.
با این وجود این دستاورد چندان هم شگفت‌انگیز نیست مهمترین نقد به این قضیه این است که کارآمد بودن به معنای عادلانه بودن نیست. در همان مهمانی پیتزا، ممکن است در نتیجه نهایی، یک نفر به خاطر قدرت چانه‌زنی بالا، تقریباً تمام پیتزاها را به دست آورده باشد و بقیه فقط یک برش کوچک داشته باشند. این وضعیت هم کارآمد پارتویی است (چون دیگر نمی‌توان حال کسی را بهتر کرد مگر با گرفتن پیتزا از آن فرد قدرتمند) که نتیجه‌اش بدتر شدن حال آن فرد است.
اما روی دیگر سکه این قضیه می‌گوید، بازار به مثابه ابزاری جهانی برای رسیدن به آرمان‌شهر است این بخش بسیار جاه‌طلبانه‌تر است و معمولاً بخش مهم‌تر قضیه تلقی می‌شود. این قضیه که به قضیه دوم یا قضیه معکوس رفاه معروف است می‌گوید هر وضعیت کارآمد پارتویی که شما تصور کنید، می‌تواند خروجی یک بازار رقابتی باشد، به شرط آنکه توزیع اولیه ثروت و منابع در جامعه به شکل درستی انجام شده باشد.
این قضیه مانند یک دستگاه GPS پیشرفته است. شما مقصد آرمانی خود را (یک جامعه کاملاً عادلانه و در عین حال کارآمد) در آن وارد می‌کنید. GPS به شما می‌گوید: عالی است! من می‌توانم شما را با استفاده از مکانیزم بازار به این مقصد برسانم. فقط یک شرط کوچک وجود دارد: شما اول باید تمام مردم را به این مختصات‌های اولیه دقیقی که من می‌گویم، با این مقدار مشخص از منابع و ثروت، به این جامعه آرمانی تله‌پورت کنید.
قضیه معکوس، با وجود ظاهر فریبنده‌اش، در عمل تقریباً بی‌فایده است. آن شرط کوچک یعنی بازتوزیع اولیه منابع، در دنیای واقعی یک شرط غول‌پیکر و تقریباً محال است. این کار نیازمند یک بازآرایی کامل و رادیکال در ساختار مالکیت جامعه است. به تعبیر سن قضیه معکوس، یک راهنمای سیاست‌گذاری برای یک دولت عادی نیست. بلکه یک کتابچه راهنمای انقلابیون (a revolutionary’s handbook) است. این کتابچه فقط به درد یک حکومت انقلابی می‌خورد که قدرت مطلق دارد، تمام ثروت‌ها و املاک را مصادره کرده و می‌خواهد از نقطه صفر، یک جامعه جدید بر اساس یک الگوی از پیش تعیین‌شده بسازد. بنابراین طرفداران پر و پا قرص بازار، معمولاً آخرین کسانی هستند که از چنین بازتوزیع‌های رادیکال و انقلابی حمایت می‌کنند.
بدین ترتیب قضیه دوم یک وعده زیبا در مورد یک دنیای فرضی است که ما هرگز نمی‌توانیم به نقطه شروع آن برسیم. اما قضیه اول رفاه یک تضمین حداقلی اما بسیار محکم و کاربردی به ما می‌دهد و می‌گوید: جامعه شما از هر نقطه‌ای که همین الان هست (با تمام نابرابری‌های موجود)، اگر اجازه دهد بازار رقابتی کار کند، حداقل به نقطه‌ای می‌رسد که در آن هیچ اتلاف و اسراف آشکاری وجود ندارد. بنابراین، این قضیه مستقیم یا اول است که دستاورد واقعی و عملی بازار در چارچوب رفاه‌گرایانه را نشان می‌دهد، هرچند این دستاورد، محدود، مشروط و از نظر عدالت، ناکافی است.
🔸منبع : کاتالاکسی
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
❤4👍1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔵 اختراع سطل زباله دریایی در استرالیا
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
❤9👏2
تو تنها نیستی. اکثر معامله گران گاهی اوقات بهترین نتایج خود را خراب می کنند. در این ویدئو آموزش می‌توانید اشتباهات سایر معامله‌گران را تجربه کرده و از آنها درس بگیرید. این فیلم می تواند یک اردوی راه انداز برای ذهن تجاری شما باشد. من از شما دعوت می کنم تا مجموعه ای قدرتمند از تمایلات، رفتارها و نتایج تجاری جدید ایجاد کنید.
این ویدئو آموزش روش تفکر حین معامله گری را به شما می آموزد و قطعاً از دانستن اینکه این موضوع تا چه حد بر موفقیتتان اثر می گذارد، حیرت زده می شوید.
ترس ( اهمیت حس کنترل – ترس و صدای درون – جنگیدن – جایگزین نمودن ترس با علاقه و …)
طمع ( مفهوم بزرگ بینی – پادزهرهای طمع و ….)
بی احتیاطی (ئهیجان و اضطراب – اعتماد به نفس – و …)
غلبه بر گناه بی نقصی (ترس – اهمیت کنجکاوی و …)
غرور (غرور محافظ شخصیت کاذب – انزجار از ضرر و …)
خشم و غضب (ئداستان معامله گر عصبانی – جنگیدن با مارکت و …)
گناه ناشکیبایی و بی صبری (ئیک دید تنگ نظرانه به دنیا – رفتارهای مفید مورد انتظار و …
#ویدئوآموزش
#شماره۱۴
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
https://t.me/MaliRaftariB_F/1093
این ویدئو آموزش روش تفکر حین معامله گری را به شما می آموزد و قطعاً از دانستن اینکه این موضوع تا چه حد بر موفقیتتان اثر می گذارد، حیرت زده می شوید.
ترس ( اهمیت حس کنترل – ترس و صدای درون – جنگیدن – جایگزین نمودن ترس با علاقه و …)
طمع ( مفهوم بزرگ بینی – پادزهرهای طمع و ….)
بی احتیاطی (ئهیجان و اضطراب – اعتماد به نفس – و …)
غلبه بر گناه بی نقصی (ترس – اهمیت کنجکاوی و …)
غرور (غرور محافظ شخصیت کاذب – انزجار از ضرر و …)
خشم و غضب (ئداستان معامله گر عصبانی – جنگیدن با مارکت و …)
گناه ناشکیبایی و بی صبری (ئیک دید تنگ نظرانه به دنیا – رفتارهای مفید مورد انتظار و …
#ویدئوآموزش
#شماره۱۴
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
https://t.me/MaliRaftariB_F/1093
Telegram
اقتصاد رفتاری، مالی رفتاری و روانشناسی معامله گر
تو تنها نیستی. اکثر معامله گران گاهی اوقات بهترین نتایج خود را خراب می کنند. در این ویدئو آموزش می‌توانید اشتباهات سایر معامله‌گران را تجربه کرده و از آنها درس بگیرید. این فیلم می تواند یک اردوی راه انداز برای ذهن تجاری شما باشد. من از شما دعوت می کنم تا…
❤4
این جمله را الان در راه قم به اراک گفتم :
عصر خوش
دل آدم می‌خواهد گم شود، وقتی بودن، سنگین‌تر از نبودن است.
عصر خوش
❤17👎1
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
#ویدئو
#اقتصاد_محیط_زیست
#دکتر_وصال
#آموزش
جلسه اول
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
#اقتصاد_محیط_زیست
#دکتر_وصال
#آموزش
جلسه اول
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
❤5👍1
Forwarded from دورنمای اقتصاد
🔵 چین چطور بدون دموکراسی توانسته رشد اقتصادی را برای چهار دهه حفظ کند؟
🔹مقاله‌ای مهم از Foreign Affairs که از دلایل رشد چین با وجود ساختار غیردموکراتیکش می‌گوید؛
🔹این دموکراسی نیست که رشد را تداوم می‌دهد بلکه برخی ویژگی‌های دموکراسی باعث تداوم رشد می‌شود:
1⃣ پاسخگویی،
2⃣ رقابت و
3⃣ محدودیت بر قدرت فردی
⬅️ که چین همه را ایجاد کرد.
💡این همان جنگ همیشگی فلسفه سیاسی است: توسعه سیاسی مقدم است یا توسعه اقتصادی؟ برخی بیش از دو دهه است می‌گویند با رشد سریع اقتصادی، بزودی حاکمیت سیاسی حزب کمونیست متلاشی می‌شود. برخی دیگر هم ثبات سیاسی ناشی از دیکتاتوری را دلیل رشد اقتصادی چین دانسته‌اند؛ هردو اشتباه کرده‌اند!
🌀ساختار سیاسی چین اصلاحات اساسی داشته و متحول شده. آنها بسیاری از ویژگی‌های دموکراسی را در خود تعبیه کرده‌اند بدون اینکه دموکراسی داشته باشند.
💬 به‌قول نویسنده در آمریکا سیاست جذابه و بروکراسی کسل کننده اما در چین بروکراسی سیاسی است و سیاست بروکراتیزه و تابع قوانین مشخص و تابع عملکرد
✌️حکومت چین از دو جریان اصلی حزب کمونیست و دولت تشکیل شده است. این دو بیش از ۵۰ میلیون نفر را (بدون احتساب ارتش و شرکت‌های دولتی) استخدام کرده‌اند که بزرگترین بروکراسی جهان را تشکیل می‌دهد. آمارها متفاوت است اما مستقیم و غیرمستقیم ۲۳ تا ۵۰% کل شاغلان چینی در استخدام دولت هستند.
🤔 یک درصد از این ۵۰ میلیون، یعنی ۵۰۰ هزار نفر، نخبگان سیاسی چین هستند. این افراد با نظر مستقیم حزب گماشته شده و در برنامه‌ای مشخص در اقصا نقاط چین چرخانده شده و عملکردشان توسط سیستمی دقیق و قدرتمند مورد ارزیابی قرار می‌گیرد.
🌀ورود به این حلقه بسیار سخت و برای کارمندان عادی غیرممکنه.
🌀حضور در طبقه الیت بسیار سخت و صرفا وفاداران واقعی حزب که عملکردهای قابل قبولی داشته باشند امکان رشد در الیت را پیدا می‌کنند. دلیل اصلی این کار احتمالا جلوگیری از نفوذ خارجی‌ها به سیستم حکومت است. با توجه به بسته بودن راه رشد در سیستم سیاسی، چطور انگیزه کارمندان حفظ می‌شود؟
🌀برای ایجاد انگیزه یک سیستم ارزیابی و پرداخت پاداش عملکردی، برعکس کشورهای جهان سوم، تعبیه شده که دستمزد را به عملکرد متصل میکند. بروکراسی چین از دو سیستم موازی تشکیل شده. حزب و دولت که در کل ۵ سطح حکومت به موازات ساختارسازی کرده‌اند: حکومت مرکزی، استانی، شهرستانی، شهری و محلی
🖐 در تمام این ۵ سطح ویژگی‌های دموکراتیک رقابت، پاسخگویی و ارزیابی بدون وجود دموکراسی تزریق شده.
🗳 سیستم ارزیابی چین عملا کار انتخابات و ارزیابی مردم از عملکرد سیاستمداران برای رای دادن به آنها در سیستم‌های دموکراتیک را میکند. عملا چک و بالانس به این شکل تا حدودی اتفاق می‌افتد.
👈 این سیستم دولتی باید بسیار فاسد باشد اما به دلیل سیستم ارزیابی و ساختار رقابتی دستمزد، تنها ۹% چینی‌ها اعلام کرده‌اند رشوه پرداخته‌اند در حالیکه در هند ۵۴%، در نیجریه ۶۴% و در کامبوج این رقم ۸۴% بوده.
🔺 این مقاله نه در حمایت از این سیستم بلکه صرفاً برای شناخت بهتر چین بود./
✍ ترجمه از: صادق الحسینی
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
🔹مقاله‌ای مهم از Foreign Affairs که از دلایل رشد چین با وجود ساختار غیردموکراتیکش می‌گوید؛
🔹این دموکراسی نیست که رشد را تداوم می‌دهد بلکه برخی ویژگی‌های دموکراسی باعث تداوم رشد می‌شود:
1⃣ پاسخگویی،
2⃣ رقابت و
3⃣ محدودیت بر قدرت فردی
⬅️ که چین همه را ایجاد کرد.
💡این همان جنگ همیشگی فلسفه سیاسی است: توسعه سیاسی مقدم است یا توسعه اقتصادی؟ برخی بیش از دو دهه است می‌گویند با رشد سریع اقتصادی، بزودی حاکمیت سیاسی حزب کمونیست متلاشی می‌شود. برخی دیگر هم ثبات سیاسی ناشی از دیکتاتوری را دلیل رشد اقتصادی چین دانسته‌اند؛ هردو اشتباه کرده‌اند!
🌀ساختار سیاسی چین اصلاحات اساسی داشته و متحول شده. آنها بسیاری از ویژگی‌های دموکراسی را در خود تعبیه کرده‌اند بدون اینکه دموکراسی داشته باشند.
💬 به‌قول نویسنده در آمریکا سیاست جذابه و بروکراسی کسل کننده اما در چین بروکراسی سیاسی است و سیاست بروکراتیزه و تابع قوانین مشخص و تابع عملکرد
✌️حکومت چین از دو جریان اصلی حزب کمونیست و دولت تشکیل شده است. این دو بیش از ۵۰ میلیون نفر را (بدون احتساب ارتش و شرکت‌های دولتی) استخدام کرده‌اند که بزرگترین بروکراسی جهان را تشکیل می‌دهد. آمارها متفاوت است اما مستقیم و غیرمستقیم ۲۳ تا ۵۰% کل شاغلان چینی در استخدام دولت هستند.
🤔 یک درصد از این ۵۰ میلیون، یعنی ۵۰۰ هزار نفر، نخبگان سیاسی چین هستند. این افراد با نظر مستقیم حزب گماشته شده و در برنامه‌ای مشخص در اقصا نقاط چین چرخانده شده و عملکردشان توسط سیستمی دقیق و قدرتمند مورد ارزیابی قرار می‌گیرد.
🌀ورود به این حلقه بسیار سخت و برای کارمندان عادی غیرممکنه.
🌀حضور در طبقه الیت بسیار سخت و صرفا وفاداران واقعی حزب که عملکردهای قابل قبولی داشته باشند امکان رشد در الیت را پیدا می‌کنند. دلیل اصلی این کار احتمالا جلوگیری از نفوذ خارجی‌ها به سیستم حکومت است. با توجه به بسته بودن راه رشد در سیستم سیاسی، چطور انگیزه کارمندان حفظ می‌شود؟
🌀برای ایجاد انگیزه یک سیستم ارزیابی و پرداخت پاداش عملکردی، برعکس کشورهای جهان سوم، تعبیه شده که دستمزد را به عملکرد متصل میکند. بروکراسی چین از دو سیستم موازی تشکیل شده. حزب و دولت که در کل ۵ سطح حکومت به موازات ساختارسازی کرده‌اند: حکومت مرکزی، استانی، شهرستانی، شهری و محلی
🖐 در تمام این ۵ سطح ویژگی‌های دموکراتیک رقابت، پاسخگویی و ارزیابی بدون وجود دموکراسی تزریق شده.
🗳 سیستم ارزیابی چین عملا کار انتخابات و ارزیابی مردم از عملکرد سیاستمداران برای رای دادن به آنها در سیستم‌های دموکراتیک را میکند. عملا چک و بالانس به این شکل تا حدودی اتفاق می‌افتد.
👈 این سیستم دولتی باید بسیار فاسد باشد اما به دلیل سیستم ارزیابی و ساختار رقابتی دستمزد، تنها ۹% چینی‌ها اعلام کرده‌اند رشوه پرداخته‌اند در حالیکه در هند ۵۴%، در نیجریه ۶۴% و در کامبوج این رقم ۸۴% بوده.
🔺 این مقاله نه در حمایت از این سیستم بلکه صرفاً برای شناخت بهتر چین بود./
✍ ترجمه از: صادق الحسینی
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
👍7❤4👎1
🔵 #بازار_و_آزادی (9-1)
کارنامه بازار در تأمین آزادی
در یادداشت‌های گذشته به برداشت‌های غالب از مفهوم آزادی پرداخته شد و برخی از جنبه‌های مغفول آن نیز مورد بررسی قرار گرفت. حال به این سوال خواهیم پرداخت که آیا بازار در تأمین آنچه به عنوان جنبه‌های مختلف آزادی مطرح شد موفق است؟
آیا بازار، خودمختاری در تصمیم را تضمین میکند؟
بازار رقابتی، "خودمختاری در تصمیم" را تقویت میکند. چرا؟ چون در یک بازار ایده‌آل، این خود شما هستید که "اهرم‌های کنترل" را در دست دارید. هیچ‌کس شما را مجبور به خرید یک کالا یا خدمت نمی‌کند. شما به عنوان مصرف‌کننده، حاکم و تصمیم‌گیرنده نهایی هستید. این "خودمختاری صوری" (Formal Autonomy) است؛ یعنی از نظر قانونی و رسمی، عمل انتخاب متعلق به شماست.
اما نگاه واقع‌بینانه به بازار متضمن در نظر گرفتن سه عنصری است که خودمختاری ما را تحت الشعاع قرار می‌دهند:
1-تبلیغات و برندینگ: تبلیغات و برندینگ فقط اطلاعات ارائه نمی‌دهند، بلکه فعالانه در حال ساختن و مهندسی کردن امیال ما هستند. آنها کالاها را به احساسات، هویت‌ها و آرزوهای ما گره می‌زنند تا فرآیند انتخاب عقلانی ما را دور بزنند.
2-نظریه مصرف متظاهرانه وبلن: از نظر وبلن ما کالاها را فقط برای کارکردشان نمی‌خریم، بلکه برای "مصرف تظاهری" (Conspicuous Consumption) و به عنوان نمادی از جایگاه اجتماعی‌مان می‌خریم. میل من برای خرید یک ساعت لوکس، یک میل درونی و خودمختار نیست؛ بلکه یک میل اجتماعی برای نشان دادن تعلقم به یک طبقه خاص است.
3-نظریه تقلید (Mimetic Theory): این نظریه (که رنه ژیرار معرف اصلی آن است) پا را فراتر می‌گذارد و می‌گوید تقریباً تمام امیال ما تقلیدی است. ما چیزی را نمی‌خواهیم مگر اینکه ببینیم دیگری آن را می‌خواهد. امیال ما از خودمان سرچشمه نمی‌گیرند، بلکه از دیگران به ما سرایت می‌کنند.
بازار، "خودمختاری صوری" را تضمین میکند. هیچ فروشنده‌ای اسلحه روی شقیقه شما نمی‌گذارد که حتماً آخرین مدل آیفون را بخرید. "عمل" نهایی انتخاب با شماست. اما بازار می‌تواند "خودمختاری ماهوی" (Substantive Autonomy) را تضعیف کند خودمختاری واقعی و عمیق، فقط انتخاب کردن نیست، بلکه توانایی اندیشیدن و تأمل انتقادی در مورد خودِ ترجیحاتمان است در واقع این موضوعی است که سن آن را به عنوان ترجیح سطح بالا (Metapreferences) یا خردمندانه یاد میکند.
ترجیح سطح اول (میل): "من میل دارم آن کفش برند را بخرم چون در تبلیغات دیده‌ام و حس خوبی به من می‌دهد." (این میل می‌تواند محصول تبلیغات و تقلید باشد).
ترجیح سطح بالا (ارزش): "من ترجیح می‌دهم آدمی نباشم که اینقدر تحت تأثیر تبلیغات و فشار اجتماعی برای مصرف‌گرایی قرار می‌گیرد."
بازار آزاد به خودی خود، فقط به "امیال سطح اول" ما پاسخ می‌دهد و حتی آنها را تشدید میکند. تضمین خودمختاری ماهوی نیازمند چیزهایی فراتر از بازار است: آموزش انتقادی، فلسفه، هنر، رسانه‌های مستقل و فضاهای عمومی برای گفتگو که به ما کمک کنند تا در مورد امیال خودمان تأمل کنیم و "بزرگسال خردمند" درونمان را تقویت کنیم. بنابراین، خودمختاری در بازار، اگرچه نمره قبولی می‌گیرد اما تفاوت بین خودمختاری ماهوی و صوری را باید در نظر گرفت.
🔸منبع : کاتالاکسی
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
کارنامه بازار در تأمین آزادی
در یادداشت‌های گذشته به برداشت‌های غالب از مفهوم آزادی پرداخته شد و برخی از جنبه‌های مغفول آن نیز مورد بررسی قرار گرفت. حال به این سوال خواهیم پرداخت که آیا بازار در تأمین آنچه به عنوان جنبه‌های مختلف آزادی مطرح شد موفق است؟
آیا بازار، خودمختاری در تصمیم را تضمین میکند؟
بازار رقابتی، "خودمختاری در تصمیم" را تقویت میکند. چرا؟ چون در یک بازار ایده‌آل، این خود شما هستید که "اهرم‌های کنترل" را در دست دارید. هیچ‌کس شما را مجبور به خرید یک کالا یا خدمت نمی‌کند. شما به عنوان مصرف‌کننده، حاکم و تصمیم‌گیرنده نهایی هستید. این "خودمختاری صوری" (Formal Autonomy) است؛ یعنی از نظر قانونی و رسمی، عمل انتخاب متعلق به شماست.
اما نگاه واقع‌بینانه به بازار متضمن در نظر گرفتن سه عنصری است که خودمختاری ما را تحت الشعاع قرار می‌دهند:
1-تبلیغات و برندینگ: تبلیغات و برندینگ فقط اطلاعات ارائه نمی‌دهند، بلکه فعالانه در حال ساختن و مهندسی کردن امیال ما هستند. آنها کالاها را به احساسات، هویت‌ها و آرزوهای ما گره می‌زنند تا فرآیند انتخاب عقلانی ما را دور بزنند.
2-نظریه مصرف متظاهرانه وبلن: از نظر وبلن ما کالاها را فقط برای کارکردشان نمی‌خریم، بلکه برای "مصرف تظاهری" (Conspicuous Consumption) و به عنوان نمادی از جایگاه اجتماعی‌مان می‌خریم. میل من برای خرید یک ساعت لوکس، یک میل درونی و خودمختار نیست؛ بلکه یک میل اجتماعی برای نشان دادن تعلقم به یک طبقه خاص است.
3-نظریه تقلید (Mimetic Theory): این نظریه (که رنه ژیرار معرف اصلی آن است) پا را فراتر می‌گذارد و می‌گوید تقریباً تمام امیال ما تقلیدی است. ما چیزی را نمی‌خواهیم مگر اینکه ببینیم دیگری آن را می‌خواهد. امیال ما از خودمان سرچشمه نمی‌گیرند، بلکه از دیگران به ما سرایت می‌کنند.
بازار، "خودمختاری صوری" را تضمین میکند. هیچ فروشنده‌ای اسلحه روی شقیقه شما نمی‌گذارد که حتماً آخرین مدل آیفون را بخرید. "عمل" نهایی انتخاب با شماست. اما بازار می‌تواند "خودمختاری ماهوی" (Substantive Autonomy) را تضعیف کند خودمختاری واقعی و عمیق، فقط انتخاب کردن نیست، بلکه توانایی اندیشیدن و تأمل انتقادی در مورد خودِ ترجیحاتمان است در واقع این موضوعی است که سن آن را به عنوان ترجیح سطح بالا (Metapreferences) یا خردمندانه یاد میکند.
ترجیح سطح اول (میل): "من میل دارم آن کفش برند را بخرم چون در تبلیغات دیده‌ام و حس خوبی به من می‌دهد." (این میل می‌تواند محصول تبلیغات و تقلید باشد).
ترجیح سطح بالا (ارزش): "من ترجیح می‌دهم آدمی نباشم که اینقدر تحت تأثیر تبلیغات و فشار اجتماعی برای مصرف‌گرایی قرار می‌گیرد."
بازار آزاد به خودی خود، فقط به "امیال سطح اول" ما پاسخ می‌دهد و حتی آنها را تشدید میکند. تضمین خودمختاری ماهوی نیازمند چیزهایی فراتر از بازار است: آموزش انتقادی، فلسفه، هنر، رسانه‌های مستقل و فضاهای عمومی برای گفتگو که به ما کمک کنند تا در مورد امیال خودمان تأمل کنیم و "بزرگسال خردمند" درونمان را تقویت کنیم. بنابراین، خودمختاری در بازار، اگرچه نمره قبولی می‌گیرد اما تفاوت بین خودمختاری ماهوی و صوری را باید در نظر گرفت.
🔸منبع : کاتالاکسی
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
❤8
🔵 اهمیت تدریس مقدمات اقتصاد
/یک استاد اقتصاد به کاستی‌های کتب درسی دانشگاهی پرداخت/
👤 جاش هندریکسون - اقتصاددان -
✍🏻 ترجمه: مهران خسروزاده
من این موضوع را در اقتصاد بسیار مشاهده می‌کنم. مردم واقعا می‌خواهند نحوه آموزش دروس مقدماتی را تغییر دهند. متاسفانه، این تغییرات اغلب تلاش‌هایی برای وارد کردن تحقیقاتی که در مرزهای این رشته انجام می‌شود، به کلاس مقدماتی است. من این انگیزه را درک می‌کنم. اگر در دانشگاه تدریس می‌کنید، احتمالا خودتان نیز پژوهشگر هستید. با این حال، حتی اگر در موقعیت تدریس باشید و خودتان فعالانه پژوهش نمی‌کنید، احتمالا مقالات را می‌خوانید و از ادبیات روز مطلع هستید. در این صورت، احتمالا از آنچه شما و دیگران در رشته‌تان بر روی آن کار می‌کنید، هیجان‌زده هستید. علاوه بر این، احتمالا این دیدگاه را دارید که به اشتراک گذاشتن این نوع مطالب با دانشجویان، آنها را نیز در مورد رشته شما هیجان‌زده خواهد کرد.
اما این کار هدف یک دوره مقدماتی را از بین می‌برد. گاهی اوقات به نظر می‌رسد متخصصان و کارشناسان از میزان تخصص خود ناآگاه هستند. در نتیجه، آنها متوجه نمی‌شوند که انتقال این ایده‌ها در مرزهای رشته به دانشجویانی که هنوز اصول اولیه را نمی‌دانند، چقدر دشوار است. به نظر می‌رسد دیگران فکر می‌کنند که قرار دادن تمام تمرکز بر عرضه و تقاضا، دانشجویان را به سمت تعصب طرفدار بازار سوق می‌دهد. نحوه عملکرد بازارها به دانشجویان ارائه می‌شود و آنها (ادعا می‌شود) با این تصور از کلاس خارج می‌شوند که بازارها عالی هستند و همیشه کار می‌کنند و زمان کافی برای موضوعاتی مانند شکست بازار صرف نمی‌شود. باز هم، من این استدلال را ناکافی می‌دانم. طرفدار بازار در مقایسه با چه چیزی؟
🔻متن کامل را در اینستنت ویو بخوانید
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
/یک استاد اقتصاد به کاستی‌های کتب درسی دانشگاهی پرداخت/
👤 جاش هندریکسون - اقتصاددان -
✍🏻 ترجمه: مهران خسروزاده
من این موضوع را در اقتصاد بسیار مشاهده می‌کنم. مردم واقعا می‌خواهند نحوه آموزش دروس مقدماتی را تغییر دهند. متاسفانه، این تغییرات اغلب تلاش‌هایی برای وارد کردن تحقیقاتی که در مرزهای این رشته انجام می‌شود، به کلاس مقدماتی است. من این انگیزه را درک می‌کنم. اگر در دانشگاه تدریس می‌کنید، احتمالا خودتان نیز پژوهشگر هستید. با این حال، حتی اگر در موقعیت تدریس باشید و خودتان فعالانه پژوهش نمی‌کنید، احتمالا مقالات را می‌خوانید و از ادبیات روز مطلع هستید. در این صورت، احتمالا از آنچه شما و دیگران در رشته‌تان بر روی آن کار می‌کنید، هیجان‌زده هستید. علاوه بر این، احتمالا این دیدگاه را دارید که به اشتراک گذاشتن این نوع مطالب با دانشجویان، آنها را نیز در مورد رشته شما هیجان‌زده خواهد کرد.
اما این کار هدف یک دوره مقدماتی را از بین می‌برد. گاهی اوقات به نظر می‌رسد متخصصان و کارشناسان از میزان تخصص خود ناآگاه هستند. در نتیجه، آنها متوجه نمی‌شوند که انتقال این ایده‌ها در مرزهای رشته به دانشجویانی که هنوز اصول اولیه را نمی‌دانند، چقدر دشوار است. به نظر می‌رسد دیگران فکر می‌کنند که قرار دادن تمام تمرکز بر عرضه و تقاضا، دانشجویان را به سمت تعصب طرفدار بازار سوق می‌دهد. نحوه عملکرد بازارها به دانشجویان ارائه می‌شود و آنها (ادعا می‌شود) با این تصور از کلاس خارج می‌شوند که بازارها عالی هستند و همیشه کار می‌کنند و زمان کافی برای موضوعاتی مانند شکست بازار صرف نمی‌شود. باز هم، من این استدلال را ناکافی می‌دانم. طرفدار بازار در مقایسه با چه چیزی؟
🔻متن کامل را در اینستنت ویو بخوانید
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
Telegraph
یک استاد اقتصاد به کاستی‌های کتب درسی دانشگاهی پرداخت؛
اهمیت تدریس مقدمات اقتصاد انتقادی رایج (و به عقیده من عجیب) در مورد کلاس‌های مقدماتی در دانشگاه‌ها وجود دارد. این انتقاد در تمامی رشته‌ها فراگیر به نظر می‌رسد. اساسا این انتقاد بر این است که دروس مقدماتی بیش از حد ساده هستند.
❤7
گفت: آدم‌ها با رویاهاشون زندگی می‌کنند.
گفتم: چرا که نه؟
مگه چیزی غیر از رویا هم وجود داره؟
گفت: " به پایان رسیدن رویاها! "
#چارلز_بوکوفسکی
شب خوش
گفتم: چرا که نه؟
مگه چیزی غیر از رویا هم وجود داره؟
گفت: " به پایان رسیدن رویاها! "
#چارلز_بوکوفسکی
شب خوش
❤11
Forwarded from دورنمای اقتصاد
🔵 کانون حس مهربانی در موش‌ها و آدم‌ها
از موش‌های آزمایشگاهی چه می‌توان درباره مهربانی آموخت؟
✍️ #دکتر_محمد_طبیبیان
این نوشته، خلاصه‌ای است از یک آزمایش انجام‌شده در دانشگاه شیکاگو.
حس همدلی با دیگران، مبنای رفتار اخلاقی است. با این حال، انسان‌ها معمولاً بیشتر با کسانی احساس همدردی می‌کنند که از نظر ظاهر، رفتار، گفتار و منش شبیه خودشان باشند. این پرسش پیش می‌آید: چگونه می‌توان همدلی را بنیان اخلاق دانست، وقتی که بسیاری نسبت به درد و رنج افرادی که شبیه خودشان نیستند، بی‌تفاوت‌اند؟
آزمایش‌ها بر روی موش‌های آزمایشگاهی نشان داده است:
موش‌های باتجربه که گرفتار شدن دیگران در تله را دیده‌اند، به همنوعان خود کمک می‌کنند تا از تله دوری کنند.
اگر یک موش سیاه را میان گروهی از موش‌های سفید قرار دهیم، موش‌های سفید فقط به همرنگان خود هشدار می‌دهند و تجربه را به موش سیاه منتقل نمی‌کنند، چون حس همدلی مشترکی با او ندارند.
اگر یک موش سفید در میان موش‌های سیاه بزرگ شده باشد، به موش‌های سیاه کمک میکند و نه به موش‌های هم‌رنگ خود.
موش‌هایی که در جامعه‌ای مختلط (سیاه و سفید) پرورش یافته‌اند، به هر دو گروه کمک می‌کنند.
درس این تجربه:
اخلاق، نیازمند همدلی و مشارکت در احساسات دیگران است، همراه با یادگیری درباره کسانی که در ظاهر، رفتار یا منش با ما متفاوت‌اند. هرچه فرصت معاشرت و ارتباط اجتماعی با افراد گوناگون بیشتر باشد، دامنه همدلی ما گسترده‌تر می‌شود. این، پیام ساده اما مهمی است که از مشاهده رفتار موش‌ها به دست می‌آید.
@MohammadTabibian
🔗 منبع
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی-اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام: 👇👇
instagram.com/econ.views
از موش‌های آزمایشگاهی چه می‌توان درباره مهربانی آموخت؟
✍️ #دکتر_محمد_طبیبیان
این نوشته، خلاصه‌ای است از یک آزمایش انجام‌شده در دانشگاه شیکاگو.
حس همدلی با دیگران، مبنای رفتار اخلاقی است. با این حال، انسان‌ها معمولاً بیشتر با کسانی احساس همدردی می‌کنند که از نظر ظاهر، رفتار، گفتار و منش شبیه خودشان باشند. این پرسش پیش می‌آید: چگونه می‌توان همدلی را بنیان اخلاق دانست، وقتی که بسیاری نسبت به درد و رنج افرادی که شبیه خودشان نیستند، بی‌تفاوت‌اند؟
آزمایش‌ها بر روی موش‌های آزمایشگاهی نشان داده است:
موش‌های باتجربه که گرفتار شدن دیگران در تله را دیده‌اند، به همنوعان خود کمک می‌کنند تا از تله دوری کنند.
اگر یک موش سیاه را میان گروهی از موش‌های سفید قرار دهیم، موش‌های سفید فقط به همرنگان خود هشدار می‌دهند و تجربه را به موش سیاه منتقل نمی‌کنند، چون حس همدلی مشترکی با او ندارند.
اگر یک موش سفید در میان موش‌های سیاه بزرگ شده باشد، به موش‌های سیاه کمک میکند و نه به موش‌های هم‌رنگ خود.
موش‌هایی که در جامعه‌ای مختلط (سیاه و سفید) پرورش یافته‌اند، به هر دو گروه کمک می‌کنند.
درس این تجربه:
اخلاق، نیازمند همدلی و مشارکت در احساسات دیگران است، همراه با یادگیری درباره کسانی که در ظاهر، رفتار یا منش با ما متفاوت‌اند. هرچه فرصت معاشرت و ارتباط اجتماعی با افراد گوناگون بیشتر باشد، دامنه همدلی ما گسترده‌تر می‌شود. این، پیام ساده اما مهمی است که از مشاهده رفتار موش‌ها به دست می‌آید.
@MohammadTabibian
🔗 منبع
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی-اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام: 👇👇
instagram.com/econ.views
NY Times
Opinion | The Kernel of Human (or Rodent) Kindness (Published 2018)
What we can learn from lab rats that don’t show empathy for other rats.
❤9👍4
🔵 فاز سفید چهارمین رنگ چراغ راهنمایی؛ عصر جدید
چهارمین رنگ چراغ راهنمایی طرح پیشنهادی پژوهشگران دانشگاه ایالتی کارولینای شمالی به‌منظور سریع‌تر و ایمن‌تر شدن عبور و مرور در تقاطع‌ها با حضور خودروهای خودران است که می‌تواند تأخیرهای ترافیکی را به‌طور چشمگیری کاهش دهد و مصرف سوخت را بهبود بخشد.
با ورود خودروهای خودران به جاده‌ها، چراغ‌های راهنمایی سنتی با سه رنگ قرمز، زرد و سبز ممکن است به‌زودی شاهد یک ارتقای نوآورانه باشند. پژوهشگران دانشگاه ایالتی کارولینای شمالی پیشنهاد اضافه شدن یک رنگ چهارم به چراغ‌های راهنمایی را ارائه داده‌اند تا مدیریت ترافیک در تقاطع‌ها با حضور خودروهای خودران کارآمدتر شود.
این رنگ جدید که به آن «فاز سفید» گفته می‌شود، می‌تواند بهبود چشمگیری در مدیریت عبور و مرور ایجاد کند *ابتدا در ایالت‌هایی با بنادر و مراکز تجاری پررفت‌وآمد* اجرا خواهد شد.
وقتی خودروها خودشان تصمیم می‌گیرند
«فاز سفید» به‌عنوان رنگ جدید در چراغ‌های راهنمایی، عملکردی متفاوت اما ساده دارد. زمانی که تعداد قابل‌توجهی خودروی خودران به تقاطع می‌رسند، این فاز فعال می‌شود و اجازه می‌دهد خودروهای خودران با یکدیگر و با سیستم چراغ راهنمایی ارتباط برقرار کنند. در این حالت، چراغ سفید به معنای آن است که کنترل ترافیک به‌طور موقت به خودروهای خودران سپرده می‌شود.
رانندگان انسانی نیز از این فاز بهره‌مند خواهند شد؛ زیرا دیگر نیازی به تصمیم‌گیری شخصی در مورد عبور از تقاطع ندارند و کافی است از خودروی جلویی پیروی کنند. به این ترتیب عبور از تقاطع‌ها برای رانندگان انسانی نیز ساده‌تر و ایمن‌تر خواهد شد.
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
چهارمین رنگ چراغ راهنمایی طرح پیشنهادی پژوهشگران دانشگاه ایالتی کارولینای شمالی به‌منظور سریع‌تر و ایمن‌تر شدن عبور و مرور در تقاطع‌ها با حضور خودروهای خودران است که می‌تواند تأخیرهای ترافیکی را به‌طور چشمگیری کاهش دهد و مصرف سوخت را بهبود بخشد.
با ورود خودروهای خودران به جاده‌ها، چراغ‌های راهنمایی سنتی با سه رنگ قرمز، زرد و سبز ممکن است به‌زودی شاهد یک ارتقای نوآورانه باشند. پژوهشگران دانشگاه ایالتی کارولینای شمالی پیشنهاد اضافه شدن یک رنگ چهارم به چراغ‌های راهنمایی را ارائه داده‌اند تا مدیریت ترافیک در تقاطع‌ها با حضور خودروهای خودران کارآمدتر شود.
این رنگ جدید که به آن «فاز سفید» گفته می‌شود، می‌تواند بهبود چشمگیری در مدیریت عبور و مرور ایجاد کند *ابتدا در ایالت‌هایی با بنادر و مراکز تجاری پررفت‌وآمد* اجرا خواهد شد.
وقتی خودروها خودشان تصمیم می‌گیرند
«فاز سفید» به‌عنوان رنگ جدید در چراغ‌های راهنمایی، عملکردی متفاوت اما ساده دارد. زمانی که تعداد قابل‌توجهی خودروی خودران به تقاطع می‌رسند، این فاز فعال می‌شود و اجازه می‌دهد خودروهای خودران با یکدیگر و با سیستم چراغ راهنمایی ارتباط برقرار کنند. در این حالت، چراغ سفید به معنای آن است که کنترل ترافیک به‌طور موقت به خودروهای خودران سپرده می‌شود.
رانندگان انسانی نیز از این فاز بهره‌مند خواهند شد؛ زیرا دیگر نیازی به تصمیم‌گیری شخصی در مورد عبور از تقاطع ندارند و کافی است از خودروی جلویی پیروی کنند. به این ترتیب عبور از تقاطع‌ها برای رانندگان انسانی نیز ساده‌تر و ایمن‌تر خواهد شد.
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
❤11
🔵 نه گفتن
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
https://t.me/jafekri_episodes/38
جمعه
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
https://t.me/jafekri_episodes/38
جمعه
Telegram
جافکری
نه گفتن
❤8
🔵 #بازار_و_آزادی (9-2) و پایانی
✔️ آیا بازار، مصونیت از تجاوز را تضمین میکند؟
بازار از "مصونیت در برابر تجاوز" حمایت میکند. یعنی یک فضای امن برای معاملات داوطلبانه ایجاد میکند. در یک بازار ایده‌آل، کسی نمی‌تواند شما را فریب دهد یا به شما تجاوز کند، چون فرض بر اطلاعات کامل و رقابت است که فریب‌کاران را از بازار بیرون میکند.
کتاب "فریب طعمه‌ها" دقیقاً این فرض ایده‌آل را نقد میکند. از نظر اکرلاف و شیلر:
بازار فقط به نیازهای سالم ما پاسخ نمی‌دهد؛ بلکه فعالانه به دنبال نقاط ضعف روانشناختی و اطلاعاتی ما می‌گردد تا از آنها سوءاستفاده کند. اگر در بازار یک "طعمه" (Phool - فردی با اطلاعات ناقص یا دارای سوگیری شناختی) وجود داشته باشد، نیروی رقابت یک "ماهیگیر" (Phisher - فریب‌کار) را به وجود می‌آورد تا از او سوءاستفاده کند.
اکرلاف و شیلر از موارد متعددی مانند فروش بیمه‌های پیچیده‌ای که هرگز پرداخت نمی‌شوند، طراحی مواد غذایی اعتیادآوری که سلامت ما را نابود می‌کنند، قراردادهای عضویت در باشگاه با بندهای پنهان برای خالی کردن جیب ما به عنوان مصادیق یاد می‌کنند.
در واقع این فریب و دستکاری، نوعی "تجاوز اطلاعاتی" (Informational Encroachment) است. آیا این با "مصونیت از تجاوز" سازگار است؟
بازار به خودی خود یک فضای بالقوه برای مصونیت ایجاد میکند، اما به دلیل وجود عدم تقارن اطلاعاتی، این فضا مستعد آلوده شدن به فریب و دستکاری است. "مصونیت واقعی"، تنها زمانی حاصل می‌شود که بازار در درون یک اکوسیستم غنی از نهادهای قانونی، نظارتی و اطلاعاتی دیگر قرار بگیرد که در مقابل این تجاوزهای اطلاعاتی بایستند.
آیا بازار فرصت‌های ارزشمند را برای همگان فراهم میکند؟
با برداشت اولیه از فرصت به مثابه دسترسی به گزینه‌های متعدد بازار در این حوزه عملکرد قابل قبولی دارد. اما در تعریفی که با وام گرفتن از کوهن از آزادی فرصت ارائه شد چطور؟ وقتی ما خط‌کش خود را از درآمد و کالا به آزادی واقعی برای داشتن یک زندگی خوب (قابلیت‌ها) تغییر می‌دهیم، عملکرد بازار غیرقابل قبول است. چرا بازار در این حوزه خوب عمل نمی‌کند؟ به دلیل پدیده‌ای که می‌توان آن را مصیبت مضاعف (Double Jeopardy) یا جفت شدن معلولیت‌ها (Coupling of Handicaps) نامید.
دو نفر را در نظر بگیرید: علی، جوانی سالم و پرانرژی است. بهزاد، فردی است که با یک بیماری مزمن یا معلولیت جسمی زندگی میکند. حالا ببینیم مکانیزم بازار با این دو نفر چه میکند و چگونه بهزاد دچار مصیبت مضاعف می‌شود.
مسئله اول کسب درآمد است، در بازار کار، علی مزیت دارد. او می‌تواند شغل‌های مختلفی را بپذیرد،ساعات بیشتری کار کند و کمتر بیمار شود. بهزاد اما با محدودیت‌های شغلی، تبعیض، یا ناتوانی در کار تمام‌وقت روبروست. در نتیجه، بازار به علی درآمد بسیار بیشتری نسبت به بهزاد می‌دهد. تا اینجا ما با یک نابرابری درآمدی ساده روبرو هستیم.
حال به مسئله دوم می‌پردازیم،یعنی مشکل در استفاده از درآمد.علی برای رسیدن به قابلیت‌های اولیه مانند سالم بودن و توانایی حرکت، تقریباً هیچ هزینه‌ای نمی‌کند. اما بهزاد برای رسیدن به همان سطح از قابلیت‌ها، باید بخش بزرگی از درآمد (که از اول هم کمتر بود) را صرف دارو، پزشک، تجهیزات ویژه و هزینه‌های درمانی کند.به عبارت دیگر، هزینه تبدیل پول به یک زندگی خوب برای بهزاد بسیار بسیار بالاتر است.
بنابراین، همان معلولیتی که باعث شد بهزاد در کسب درآمد دچار مشکل شود،ب اعث می‌شود که او در استفاده از درآمدش هم دچار مشکل شود.بازار به این دو مشکل به صورت جداگانه نگاه نمی‌کند؛این دو با هم جفت می‌شوند و اثر یکدیگر را تشدید و بزرگ‌نمایی می‌کنند.
شکافی که ما در درآمد علی و بهزاد می‌بینیم،یک داستان است.اما شکاف واقعی در آزادی و قابلیت آنها برای داشتن یک زندگی خوب، بسیار عمیق‌تر و وحشتناک‌تر است. بنابراین، تغییر نگاه از رفاه به آزادی فرصت (قابلیت‌ها)، اگرچه ادعای کارایی بازار را از بین نمی‌برد، اما چهره بازار را در زمینه عدالت و توزیع، حتی از قبل هم مشکل‌سازتر و نگران‌کننده‌تر نشان می‌دهد. همانگونه که در ابتدای این یادداشت نیز اشاره شد در مثال قحطی سن هیچ یک از مکانیسم‌های بازار مختل نمی‌شود مبادله داوطلبانه توسط افراد خودمختار دارای مصونیت به دلیل بهره‌مندی از امکانات جاری است با این حال بسیاری نیز در اثر قحطی جان خواهند سپرد. می‌توان این موضوعات را نادیده گرفت اما در اینکه فرایندها و نتایج مستقل از هم نیستند تغییری ایجاد نمی‌کند.
پایان کلام اینکه آزادی مفهومی کثرت گراست.
🔸منبع : کاتالاکسی
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
✔️ آیا بازار، مصونیت از تجاوز را تضمین میکند؟
بازار از "مصونیت در برابر تجاوز" حمایت میکند. یعنی یک فضای امن برای معاملات داوطلبانه ایجاد میکند. در یک بازار ایده‌آل، کسی نمی‌تواند شما را فریب دهد یا به شما تجاوز کند، چون فرض بر اطلاعات کامل و رقابت است که فریب‌کاران را از بازار بیرون میکند.
کتاب "فریب طعمه‌ها" دقیقاً این فرض ایده‌آل را نقد میکند. از نظر اکرلاف و شیلر:
بازار فقط به نیازهای سالم ما پاسخ نمی‌دهد؛ بلکه فعالانه به دنبال نقاط ضعف روانشناختی و اطلاعاتی ما می‌گردد تا از آنها سوءاستفاده کند. اگر در بازار یک "طعمه" (Phool - فردی با اطلاعات ناقص یا دارای سوگیری شناختی) وجود داشته باشد، نیروی رقابت یک "ماهیگیر" (Phisher - فریب‌کار) را به وجود می‌آورد تا از او سوءاستفاده کند.
اکرلاف و شیلر از موارد متعددی مانند فروش بیمه‌های پیچیده‌ای که هرگز پرداخت نمی‌شوند، طراحی مواد غذایی اعتیادآوری که سلامت ما را نابود می‌کنند، قراردادهای عضویت در باشگاه با بندهای پنهان برای خالی کردن جیب ما به عنوان مصادیق یاد می‌کنند.
در واقع این فریب و دستکاری، نوعی "تجاوز اطلاعاتی" (Informational Encroachment) است. آیا این با "مصونیت از تجاوز" سازگار است؟
بازار به خودی خود یک فضای بالقوه برای مصونیت ایجاد میکند، اما به دلیل وجود عدم تقارن اطلاعاتی، این فضا مستعد آلوده شدن به فریب و دستکاری است. "مصونیت واقعی"، تنها زمانی حاصل می‌شود که بازار در درون یک اکوسیستم غنی از نهادهای قانونی، نظارتی و اطلاعاتی دیگر قرار بگیرد که در مقابل این تجاوزهای اطلاعاتی بایستند.
آیا بازار فرصت‌های ارزشمند را برای همگان فراهم میکند؟
با برداشت اولیه از فرصت به مثابه دسترسی به گزینه‌های متعدد بازار در این حوزه عملکرد قابل قبولی دارد. اما در تعریفی که با وام گرفتن از کوهن از آزادی فرصت ارائه شد چطور؟ وقتی ما خط‌کش خود را از درآمد و کالا به آزادی واقعی برای داشتن یک زندگی خوب (قابلیت‌ها) تغییر می‌دهیم، عملکرد بازار غیرقابل قبول است. چرا بازار در این حوزه خوب عمل نمی‌کند؟ به دلیل پدیده‌ای که می‌توان آن را مصیبت مضاعف (Double Jeopardy) یا جفت شدن معلولیت‌ها (Coupling of Handicaps) نامید.
دو نفر را در نظر بگیرید: علی، جوانی سالم و پرانرژی است. بهزاد، فردی است که با یک بیماری مزمن یا معلولیت جسمی زندگی میکند. حالا ببینیم مکانیزم بازار با این دو نفر چه میکند و چگونه بهزاد دچار مصیبت مضاعف می‌شود.
مسئله اول کسب درآمد است، در بازار کار، علی مزیت دارد. او می‌تواند شغل‌های مختلفی را بپذیرد،ساعات بیشتری کار کند و کمتر بیمار شود. بهزاد اما با محدودیت‌های شغلی، تبعیض، یا ناتوانی در کار تمام‌وقت روبروست. در نتیجه، بازار به علی درآمد بسیار بیشتری نسبت به بهزاد می‌دهد. تا اینجا ما با یک نابرابری درآمدی ساده روبرو هستیم.
حال به مسئله دوم می‌پردازیم،یعنی مشکل در استفاده از درآمد.علی برای رسیدن به قابلیت‌های اولیه مانند سالم بودن و توانایی حرکت، تقریباً هیچ هزینه‌ای نمی‌کند. اما بهزاد برای رسیدن به همان سطح از قابلیت‌ها، باید بخش بزرگی از درآمد (که از اول هم کمتر بود) را صرف دارو، پزشک، تجهیزات ویژه و هزینه‌های درمانی کند.به عبارت دیگر، هزینه تبدیل پول به یک زندگی خوب برای بهزاد بسیار بسیار بالاتر است.
بنابراین، همان معلولیتی که باعث شد بهزاد در کسب درآمد دچار مشکل شود،ب اعث می‌شود که او در استفاده از درآمدش هم دچار مشکل شود.بازار به این دو مشکل به صورت جداگانه نگاه نمی‌کند؛این دو با هم جفت می‌شوند و اثر یکدیگر را تشدید و بزرگ‌نمایی می‌کنند.
شکافی که ما در درآمد علی و بهزاد می‌بینیم،یک داستان است.اما شکاف واقعی در آزادی و قابلیت آنها برای داشتن یک زندگی خوب، بسیار عمیق‌تر و وحشتناک‌تر است. بنابراین، تغییر نگاه از رفاه به آزادی فرصت (قابلیت‌ها)، اگرچه ادعای کارایی بازار را از بین نمی‌برد، اما چهره بازار را در زمینه عدالت و توزیع، حتی از قبل هم مشکل‌سازتر و نگران‌کننده‌تر نشان می‌دهد. همانگونه که در ابتدای این یادداشت نیز اشاره شد در مثال قحطی سن هیچ یک از مکانیسم‌های بازار مختل نمی‌شود مبادله داوطلبانه توسط افراد خودمختار دارای مصونیت به دلیل بهره‌مندی از امکانات جاری است با این حال بسیاری نیز در اثر قحطی جان خواهند سپرد. می‌توان این موضوعات را نادیده گرفت اما در اینکه فرایندها و نتایج مستقل از هم نیستند تغییری ایجاد نمی‌کند.
پایان کلام اینکه آزادی مفهومی کثرت گراست.
🔸منبع : کاتالاکسی
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views
❤9
A friend is someone who knows all about you and still loves you.
Elbert Hubbard
دوست کسی است که همه چیز را درباره‌ی تو می‌داند و با این حال همچنان تو را دوست دارد.
آلبرت هوبارد
شب خوش
Elbert Hubbard
دوست کسی است که همه چیز را درباره‌ی تو می‌داند و با این حال همچنان تو را دوست دارد.
آلبرت هوبارد
شب خوش
❤10👍2