🇩🇪The main companies of Germany

https://x.com/statsglobe/status/2108906486751457782?mx=2

🇩🇪Ellinne

🎭آرش در تئاتر، خشایارشا در توییتر
ملی‌گرایی به مثابه‌ی کاتالیزور تسلیم

#محمد_اصغری

وزیر خارجه آمریکا در ایستگاه آتن، نبرد امروز ائتلاف غرب با ایران را به تقابل تاریخی یونان و امپراتوری هخامنشی گره زد. بلافاصله موجی هماهنگ و حماسی در میان چهره‌های جریان سازش و کارگزاران وفاقی به راه افتاد. فضایی رسانه‌ای آکنده از فخرفروشی به تاریخ ۲۵۰۰ ساله و تحقیر آفتابه‌ای پیشینه‌ی آمریکا.

اما در پس این غلیان احساسات ملی، یک پارادوکس شناختی نهفته: جریانی که برای دفاع از خاکسترهای یک جنگ باستانی یقه می‌درد، دقیقاً همانی‌ست که در برابر تهدیدات عینی، سخت و موجودیتی آمریکا و اسرائیل، روزه سکوت گرفته. وقتی دشمن رسماً جان رهبری را تهدید می‌کند، آتش در هرمز داغ است و سایه شوم تهاجم مجدد بر سر کشور گسترده شده، این‌ها نه‌تنها خواستار تهدید متقابل نیست، بلکه با التماس از آمادگی برای توافق سخن می‌گوید.

کالبدشکافی این دوگانگی رفتاری، پرده از یک معماری روانی برمی‌دارد؛ جایی که ناسیونالیسم رمانتیک به ابزاری برای پنهان کردن انفعال ژئوپلیتیک تبدیل می‌شود.

در معادلات سخت امنیتی، پاسخ به تهدید وجودی، نیازمند پرداخت مالیات است. اگر دشمن موجودیت شما را تهدید کرد، شما باید ماشه را لمس کنید، کریدورها را ببندید و ریسک درگیری را بپذیرید. جریان سازش که اراده‌ای برای پرداخت این مالیات امنیتی ندارد، از میدان واقعی فرار می‌کند.

در مقابل، لفاظی تمدنی دشمن، یک موهبت برای این‌هاست. دفاع از هخامنشیان در توییتر، نه نیازی به شلیک موشک دارد، نه آمریکا را تحریک می‌کند و نه هزینه‌ای برای شبکه فساد امارات‌معاش ایجاد می‌کند. این یک نبرد شبیه‌سازی‌شده و بی‌خطر است. جریان واداده با پریدن وسط مجادله‌ی تاریخی، فرصت می‌یابد تا بدون شلیک حتی یک گلوله، ژست دفاع از ایران را به خود بگیرد.

این پدیده تنها به مجادلات مجازی محدود نیست. در همین روزها که کشور درگیر فرسایش یک جنگ ۲۰۰ روزه‌ست، استیج‌های نمایشی پایتخت، میزبان تئاترهایی با موضوعات اساطیری با دعوتی‌های کت‌شلواری شده‌اند.

گویی طبقه انتلکتوئل رمانتیک، جنگ را از روی زمین سخت خاورمیانه، به سن تئاتر منتقل کرده تا یک وانموده‌ی جنگی بسازد. در این پارادوکس، برای فداکاری آرش اسطوره‌ایِ روی صحنه اشک ریخته و حماسه سروده می‌شود، اما دقیقاً در همان لحظه، آرش واقعی، یعنی همان اپراتور موشکی، پیرمرد حاضر در خیابان و رزمنده‌ای که ایستاده تا مرزهای ایران را حفظ کند، انکار، تخطئه و به عنوان عامل تنش‌زا محکوم می‌شود! برای این جریان، دفاع از ایران تا زمانی مقدس است که در حد یک کمان چوبی هزاران سال پیش باقی بماند؛ موشک امروز که حافظ بقای همان مرزهاست، در منطق آن‌ها تنش‌زاست.

کارکرد پنهان این حماسه‌سرایی‌های بی‌هزینه، نقش آن‌ها در مکانیسم بیناانفعالی است. جامعه در زیر ضربات و فشارهای دشمن، لبریز از خشم می‌شود و مطالبه‌ی پاسخ، جدی می‌گردد. جریان سازش با ناسیونالیسم رمانتیک، این خشم متراکم را کانالیزه کرده و در تاریکی تئاتر، هشتگ‌های مجازی و مفاخرات در تاریخ‌مانده، کاتارسیس می‌کند و مخاطب، از نظر روانی ارضا و احساس می‌کند که غرور ملی‌اش ترمیم شده و مطالبه برای ضربه‌شست جدی به آمریکا یا اقدام پیش‌دستانه علیه رژیم رنگ می‌بازد. اینگونه است که ناسیونالیسم رمانتیک به مرفینی بدل می‌گردد که درد ناشی از فقدان بازدارندگی میدانی و حتی رتوریکال را تسکین می‌دهد، بی‌آنکه غده‌ی سرطانی دشمن را جراحی کند.

در نهایت، باید از خود پرسید که جریان سازش، چه سودی از این ردای کوروشی می‌برد؟ پاسخ در انباشت سرمایه‌ی نمادین است. این جریان برای پیشبرد پروژه‌ی اصلی خود، یعنی تسلیم گام به گام کشور، نیازمند یک نقاب مشروعیت‌بخش است.

دیالکتیک این گفتمان بسیار بی‌رحم است: غرب با انداختن طعمه‌ی شرق‌شناسانه و توهین به تاریخ، به نخبگان و سلبریتی‌های غرب‌گرای ما پاس گل می‌دهد. این‌ها با پاسخ به روبیو، در داخل کشور ژست میهن‌پرستی می‌گیرند. فردای همان روز، همین جریان نقاب‌دار رو به جامعه می‌کند و می‌گوید: ما که نشان دادیم تا چه حد مدافع اصالت و تاریخ ایرانیم؛ پس حالا به ما اعتماد کنید که می‌گوییم ایران متمدن نیازی به جنگ و درگیری ندارد و باید با واقع‌بینی، بر سر ابزارهای نظامی‌مان تفاهم کنیم!

این یک عملیات شناختی بی‌نقص است. کشاندن رادار محاسباتی یک ملت از روی تنگه هرمز واقعی به سمت تخت‌جمشید تاریخی، بزرگترین پیروزی برای واشنگتن است. طبقه‌ای که ترجیح می‌دهد امکان دفاع واقعی در میدان را با یک دفاع خیالی در تاریخ معاوضه کند، در حال خلع سلاح ذهنی یک ملت در میانه‌ی میدان مین است. ملتی که در اوج یک جنگ موجودیتی، پاسخ تهدیدهای عینی دشمن را تنها با اسطوره‌های در تاریخ‌مانده بدهد، به زودی جغرافیای امروز خود را نیز به تاریخ خواهد سپرد.

🎭Ellinne

🗞لوفیگارو فرانسه

شاخص فقر جهانی برای نخستین بار از زمان ایجاد آن افزایش یافته و شمار افراد تحت تاثیر را به ۱.۲ میلیارد نفر رسانده است

برنامه توسعه سازمان ملل متحد (UNDP) امروز دوشنبه اعلام کرد که شاخص فقر چندبعدی جهانی برای نخستین بار از زمان ایجاد آن در سال ۲۰۱۰ افزایش یافته و شمار افراد تحت تأثیر را به ۱.۲ میلیارد نفر رسانده است.

این آژانس سازمان ملل متحد و مرکز تحقیقاتی ابتکار فقر و توسعه انسانی آکسفورد (OPHI) در نسخه ۲۰۲۶ گزارش سالانه خود، ۵۱.۵ میلیون نفر بیشتر از سال قبل را در فقر "حاد" شمارش کرده‌اند.

🌡Ellinne

❓آیا پلتفرم‌های شبکه‌های اجتماعی اجازه پخش زنده اعدام را به پنتاگون می‌دهند؟

▪️ پنتاگون اعلام کرده قصد دارد «نیدال حسن» را به جرم تیراندازی مرگبار در یک پایگاه نظامی در تگزاس در سال ۲۰۰۹ به دست جوخه آتش بسپارد و این رویداد را به‌صورت زنده و عمومی پخش کند. بااین‌حال، یوتوب، توییچ، متا و ایکس هنوز مشخص نکرده‌اند که آیا اجازه می‌دهند دولت آمریکا چنین محتوای خشونت‌آمیز را به اشتراک بگذارد یا خیر.

▪️ پلتفرم‌های تیک‌تاک و کیک اعلام کرده‌اند که این محتوا ناقض قوانین آن‌ها خواهد بود. سایر پلتفرم‌ها هم در قوانین خود انتشار محتوای خشن مرتبط با مرگ را ممنوع کرده‌اند، اما هنوز معلوم نیست آیا برای دولت آمریکا استثنایی در نظر می‌گیرند یا نه.

جزئیات بیشتر در دیجیاتو
🔵 @Digiato

♾️ممنوعیت شبکه‌های اجتماعی برای زیر ۱۵ ساله

🔹دولت ترکیه طی قانونی که امروز منتشر شد استفاده از شبکه‌های اجتماعی را برای افراد زیر ۱۵ سال ممنوع کرد.

از این به بعد برای ایجاد شبکه اجتماعی در ترکیه باید کد ورودی را از درگاه خدمات الکترونیک دولتی دریافت نمود و تمام درخواست‌ها بوسیله کارمندان دولت و با رویت شخص انجام می‌پذیرد.

همچنین هر گونه خرید اینترنتی افراد زیر ۱۵ سال تنها با تایید والدین قابل انجام است.

اطلاعات فعالیت‌ها مجازی افراد ۱۵ تا ۱۸ ساله نیز برای والدین آنها ارسال می‌شود و والدین می‌توانند درخواست ممنوعیت استفاده از سایت، پلتفرم یا یک شبکه اجتماعی را برای فرزندان زیر ۱۸ سال خود ثبت کنند.

تصویر دستورالعمل جدید دولت که از اول نوامبر ۲۰۲۶ لازم الاجرا است.

📹Ellinne

👩‍💻جایگاه آمریکا، چین و اروپا در ۱۴ تکنولوژی شکل دهنده آینده

💻Ellinne

❗️از اول فروردین ۱۳۶۵ با چند نفر در ساختمان کوچکی بالای میدان نوبنیاد، کار روی موشک سوخت جامد را شروع کردند. جعفری و صالحی تعدادی
از دانشجویان نخبه و شاگرداول‌های دانشگاه‌های صنعتی را گرد آوردند: نعمتی، مجتبایی، مصلحی، مطهری و مهاجری. مهندس جعفری اسم پروژه‌شان را «نازعات» گذاشت: فرشتگانی که روح بدکاران را به‌شدت از بدن‌هایشان برمی‌کَنند.

برخلاف مسیر مهندسی معکوس در صنعت شهید همت، مهندس جعفری به فکر «طراحی» بود. او دنبال گرفتن فراگ روسی هم بود تا برخی مسائلشان
را با تحقیق روی آن حل کنند. با بخش تحقیقات و گسترش صنایع دفاع هم کار می‌کردند که آنجا مهندس سخت‌کوش دیگری به ‌نام مهندس مهرداد اخلاقی، طرح یک موشک سوخت جامدِ دیگر
به ‌نام «زلزال» را دنبال می‌کرد. آن‌ها جلساتی باهم داشتند و توافق کردند که مجموعۀ مهندس اخلاقی سوخت جامد را به آن‌ها بدهد.

در خرداد ۱۳۶۵، وقتی نخست‌وزیر وقت، میرحسین موسوی، به بازدید نمایشگاه موشکی آمد، جعفری و مهندس ترکان به عنوان مدیر عامل صنایع دفاع، پروژۀ نازعات را تعریف کردند و گفتند که می‌خواهند یک موشک ۷۰کیلومتری
داشته باشند. مهندس موسوی خواست برنامه‌شان را روی کاغذ مکتوب کنند که کردند و نوشتند در شش ماه این پروژه را به نتیجه می‌رسانند. کار موشک نازعات پس از آن جلسه، جدی‌تر شد. یک تیم قوی، نازعات را به‌طور سیستماتیک طراحی کردند که در رأسشان مهندس نعمتی قرار داشت. گروه تولید در پارچین مستقر بود و گروه تحقیقات در دفترشان در تهران کارشان را با تجهیزات سادۀ آن ایام پیش می‌بردند. فقط کاری به بخش سوخت نداشتند و قرار بود مهندس اخلاقی سوخت را تحویل دهد، اما اینکه چطور سوخت را توی بدنۀ موشکشان بریزند، همه با ایده و
طرح خودشان بود. درست شش ماه بعد، از دفتر نخست‌وزیری پیگیر کار آن‌ها شدند، اما طرح به نتیجه نرسیده بود. بااینکه همه با اشتیاق کار می‌کردند، کار پانزده ماه طول کشید. در این مدت، حسن مقدّم هم در جریانِ این تلاش بود و تمام‌قد از این پروژه‌ها حمایت
می‌کرد.

#بریده_از_کتاب_مرد_ابدی_روایتی_مستند_از_زندگی_شهید_حسن_طهرانی_مقدم

🚀Ellinne

🧊حمله سایبری به یخچال فریزرها در فرانسه

یک حمله سایبری به سامانه‌های سرمایشی سوپرمارکت‌ها در سراسر فرانسه، قفسه‌های فروشگاه‌ها را خالی گذاشته است. هکرها از راه دور دمای این سامانه‌ها را تا ۵۰ درجه سانتی‌گراد بالا برده‌اند؛ اقدامی که موجب بروز آتش‌سوزی شده و صدها فروشگاه را ناچار کرده است مواد غذایی خود را دور بریزند./ الجزیره

🍴Ellinne

💸Annual spending on data centers:

2030: $2.8 trillion
2029: $2.5 trillion
2028: $2.2 trillion
2027: $1.7 trillion
2026: $1.1 trillion
2025: $630 billion
2024: $447 billion
2023: $275 billion
2022: $236 billion
2021: $195 billion
2020: $158 billion

Source: Bloomberg estimates

https://x.com/JonErlichman/status/2109679525974151190

💸Ellinne

🤔پیتر تیل از اصحاب سیلیکان‌ولی در انتخابات ۲۰۲۶ آمریکا فعال شده چه در خرج کردن و چه تبلیغات — این بار نه برای سیاست، برای پایان دادن به سیاست.

۳۶۶ میلیون دلار از ایلان ماسک هم به میدان آمده است. انتخابات ۲۰۲۶ برای خداوندان سرمایه‌داری دیجیتال فقط یک‌ بهانه‌ست. درواقع پشت پرده، جنگ بر سر این است:

آیا انسان‌ها حق دارند جلوی Super AI رو بگیرن، یا «سربازان دجال» باید کنار بروند؟

تیل می‌گه دموکراسی شده ترمز آینده. ماسک می‌گه آینده رو باید ساخت، نه تماشا کرد.

در نتیجه در لایه زیرین منازعات انتخاباتی آمریکا، انتخاب بین دو گانه شتاب هوش مصنوعی یا مرگ است. در ذهنیت آنها حکمرانی متکی به صندوق رای باید جای خودش رو به الگوریتم حکمران و مناسبات فراانسان و ترابشری (Transhumanist) بدهد.

🔗 Ali Afshari (@afshari_aku)

🧠Ellinne

📸«..از پیرزاد زیاد عکس گرفتم، حتی کمی زیادی... عکس اولی که اسکن شد تار بود. کاملاً تار. برای این نویسنده عکس بدی نمی‌شد. همه او را آدم آرام و ملایمی می‌دانند، نرم است. برای نویسنده‌ای که خواننده‌هایش چهره‌ای رویایی از او ساخته‌اند عکس تار خیلی خوب است. عکسی بود که با چاپ شدنش نه تنها چیزی از این آدم آشکار نمی‌شد بلکه وجوه پنهانی بیشتری به او می‌داد...»

این بخشی از جستاری است به قلم #پیمان_هوشمندزاده
او در این جستار، که در شماره‌ی چهل‌وهشت ماهنامه‌ی شبکه آفتاب نوشته، از شخصیت‌های مختلفی گفته که در موقعیت‌های مختلف قرار می‌گیرند.

متن کامل جستار را در وبسایت شبکه آفتاب می‌توانید بخوانید.

📸Ellinne

🗄️دکترین امنیتی جدید - و هولناک - اسرائیل
#تریتا _پارسی

اگر امروز قرار است فقط یک مطلب را بخوانید، مطمئن شوید که آن همین است:
در مقاله‌ای خیره‌کننده که توسط رئیس یکی از برجسته‌ترین اندیشکده‌های اسرائیل (INSS) منتشر شده است، سرتیپ ذخیره #تامیر_هایمن واقعیت دکترین امنیتی جدید اسرائیل را شرح می‌دهد:

چند اصل کلیدی که او توصیف می‌کند:

1️⃣ایالات متحده یک «قدرت رو به زوال» است و با توجه به تحولات اجتماعی و سیاسی جاری خود، در هر صورت به زودی اسرائیل را رها خواهد کرد. این امر اسرائیل را وادار می‌کند تا برای اجتناب از «وابستگی بیش از حد» به ایالات متحده، به سمت اتکای به نفس بیشتری حرکت کند؛ زیرا وابستگی «اسرائیل را در معرض نفوذ یک سیستم ارزشی مترقی آمریکایی قرار می‌دهد که با ماهیت یهودی اسرائیل سازگار نیست.»

سپس او نتیجه می‌گیرد: «بنابراین، قطع روابط با ایالات متحده نه تنها اجتناب‌ناپذیر است، بلکه برای استقلال اسرائیل و تاب‌آوری هویت ملی یهودی آن امری حیاتی است.»

2️⃣اولویت هویت یهودی بر دموکراسی: هویت یهودی دولت بر سیستم حکمرانی دموکراتیک آن تقدم دارد.

3️⃣صلح به عنوان ابزاری نه یک هدف نهایی: «یک توافق صلح معنادار در خاورمیانه دست‌نیافتنی است، زیرا توافقات صلح صرفاً ترتیباتی فنی و موقتی هستند که نیازمند ارزیابی مجدد مداوم می‌باشند. بر اساس این دیدگاه، صلح یک ارزش ذاتی که امنیت تولید کند نیست، بلکه ابزاری برای دستیابی به سایر اهداف سیاستی است.»

4️⃣رد وجود مستقل کشورهای عربی: پیش‌فرض زیربنایی این است که بیشتر کشورهای عربی دولت-ملت‌های اصیل نیستند، بلکه مجموعه‌ای از قبایل و گروه‌های قومی فاقد تاریخ مشترک و یک چشم‌انداز ملی بنیادین هستند. در نتیجه، تضعیف ثبات آن‌ها به عنوان یک روند طبیعی تلقی می‌شود؛ روندی که اسرائیل می‌تواند آن را بسیار مؤثرتر از مقابله با دولت-ملت‌های قدرتمند مدیریت کند، و حتی روندی است که باید تشویقش کند.

5️⃣جنگ به عنوان یک وضعیت بنیادین: جنگ برای امنیت ملی ضروری است و نمی‌تواند با وضعیت صلح جایگزین شود؛ وضعیتی که همان‌طور که ذکر شد، صرفاً ابزاری است نه یک هدف نهایی... جنگ ضروری است و جنگ پیشگیرانه ترجیح داده می‌شود زیرا دستاوردی چشمگیر را از همان ابتدا تضمین می‌کند.

6️⃣اولویت مطلق ابتکار عمل و تهاجم بر دفاع: حملات پیشگیرانه و غافلگیرانه به عنوان تنها راه دستیابی به پیروزی دیده می‌شوند و به تهاجم نسبت به دفاع ارجحیت می‌دهند.

و موارد دیگری نیز وجود دارد.

نکته مهم این است که هایمن از این وضعیت دفاع نمی‌کند. بلکه او استدلال می‌کند که این مورد هم‌اکنون به دکترین امنیتی جدید اسرائیل تبدیل شده است.

او واقعیت را همان‌طور که می‌بیند توصیف می‌کند. و آن واقعیت به سادگی با یک اتحاد آمریکایی یا غربی با اسرائیل سازگار نیست - مگر اینکه غرب به موجودیت مشابه‌ای تبدیل شود که جنگ را به عنوان یک حالت دائمی و مطلوبِ وجود تلقی کند.

https://tritaparsi.substack.com/p/israels-new-and-terrifying-security

متن کامل مقاله را از اینجا مطالعه کنید.

📱Ellinne

🔴قطعه‌ای از آخرین گفت‌وگو با سمیر امین درسال۲۰۱۸

#امین_بزرگیان

ـ فکر می‌کنید اسلام سیاسی(جریان اخوان در مصر) در نهایت همیشه به همسویی با امپریالیسم منتهی می‌شود؟

بله.

ـ فکر نمی‌کنید یک ضد‌امپریالیسم اسلام‌گرا ممکن باشد؟

نه. هرگز. آنها فوق‌لیبرال هستند. خواندن وراجی‌هایشان سرگرم‌کننده است. عربستان سعودی الگوی واقعی آنهاست. از نظر آنها بازار چیز فوق‌العاده‌ای است؛ بازار جهانی مثبت است؛ لیبرالیسم فوق‌العاده است. لیبرالیسم فقیر تولید می‌کند، اما از نظر آنها تقصیر خود فقراست. در عوض، فرصت‌های زیادی برای ثروتمندشدن از طریق کار فراهم می‌کند. دشمن، فرهنگ و دین مسیحی است. من این گفتمان را «فاشیسم فقرا» نامیده‌ام. این یکی از انواع فاشیسم است؛ اما نسخه فقیرانه آن.

ـ آیا حزب‌الله لبنان یک نمونه نقض این ادعا (اسلام‌گرایی ضد امپریالیسم) نیست؟

اینجا مسئله بسیار جالب است؛ زیرا از نظر نگرش به جهان و شیوهٔ اداره جامعه و اقتصاد، حکومت ایران و الگویی که حزب‌الله در پی آن است، در نظر من برتری‌ای نسبت به رژیم وهابی عربستان سعودی ندارند. اما آنها در موقعیت ژئواستراتژیک متفاوتی قرار دارند. آنها ــ شاید حتی برخلاف میل خودشان ــ دشمنان اسرائیل و ایالات متحده از آب درآمده‌اند. بنابراین آنها را بدنام و محکوم می‌کنند؛ اما کسانی که در کنار اسرائیل و ایالات متحده قرار دارند، فوق‌العاده معرفی می‌شوند.
آنها در وضعیتی دوپهلو قرار دارند. آنها به حکم شرایط ضد‌امپریالیست‌اند، زیرا امپریالیسم آنها را نمی‌خواهد.
اگر امپریالیسم می‌پذیرفت که ایران قدرت محوری منطقه باشد، این حکومت نه نمی‌گفت! اما به آنها گفته می‌شود که قدرت محوری منطقه، عربستان سعودی است.

ـ حالا که از ایران صحبت می‌کنید، درباره وضعیت سیاسی کنونی آن چه فکر می‌کنید؟

نمی‌دانم آنجا چه اتفاقی خواهد افتاد. بدترین حالت، یک کودتای لیبرال‌گرا و غرب‌گرا خواهد بود که ناممکن هم نیست. بااین‌حال، احتمال وقوع آن کم است، زیرا خلیج [کشورهای خلیج فارس] دشمن آنهاست و مانع آن می‌شود. ناسیونالیسم ایرانی مثبت است، زیرا در برابر چنین چیزی مقاومت ایجاد می‌کند.
گزینه دیگر، نوعی نرم‌تر شدن عملی آداب اجتماعی و قوانین است، درحالی‌که قالب‌های حکومت اسلامی حفظ شوند. این تا حدی یک انتخاب به سبک برژنف است؛ راهی که به تحول چندان عمیق و دوردستی منتهی نمی‌شود، اما احتمالاً در حال حاضر انتخاب طبقه حاکم است.

(نقل از تأملات نابهنگام)
پیوند مصاحبه:
https://legrandcontinent.eu/fr/2018/08/13/nous-avons-rencontre-samir-amin/

🎙Ellinne

📈رشد درآمد Neoclouds‌ها حتی از خدمات ابری هم سریعتر است

⛏Ellinne

❌از هر پنج نفری که در ده سال گذشته جنگ، درگیری و.. را تجربه کردند یک نفر (۲۲ درصد) مبتلا به افسردگی، اضطراب، اختلال استرس پس از سانحه، اختلال دوقطبی و یا اسکیزوفرنی است

شرایط اضطراری میتواند سلامت روان و مسائل اجتماعی مانند فقر و تبعیض را بدتر کند، همچنین تاثیر بر مشکلات خانوادگی و میزان مصرف مواد مخدر دارند.
فقر و تبعیض علیه گروههای به حاشیه رانده، خود زمینه فقدان ایمنی، از دست دادن معیشت، اختلال در روابط در شبکه‌های اجتماعی و... میشود. وضعیتهایی مانند جنگ یا بطور کلی مسائل بوجود آورنده وضعیت اضطراری، میتواند در این گروهها میزان کاهش حمایت جامعه و حق حریم خصوصی را کاهش دهد.

https://www.thelancet.com/journals/lancet/article/PIIS0140-6736(19)30934-1/fulltext

⭕Ellinne

💤کم‌خوابی؛ مسئله‌ای فردی نیست، یک مسئله مدیریتی است

یک بررسی جدید از ۱۰۰۹ مدیر و مدیر ارشد آمریکایی نشان می‌دهد که ۳۹٪ آنها دست‌کم چهار شب در هفته خواب کافی ندارند؛ رقمی که نسبت به حدود یک دهه قبل تغییر معناداری نکرده است. نکته مهم‌تر این که بسیاری از مدیران میزان تأثیر خستگی بر عملکرد خود را دست‌کم می‌گیرند؛ حتی در میان افرادی که مرتباً کم‌خوابی دارند، بیش از یک‌سوم معتقدند خواب ناکافی بر عملکرد مدیریتی‌شان اثری ندارد. در حالی که کم‌خوابی می‌تواند تمرکز، حل مسئله، تصمیم‌گیری، توجه به دیدگاه‌های متفاوت و حمایت از اعضای تیم را مختل کند.

پیام اصلی مقاله این است که خواب صرفاً یک انتخاب شخصی نیست؛ فرهنگ سازمانی می‌تواند خواب کارکنان را بهتر یا بدتر کند. وقتی مدیران به کم‌خوابی افتخار می‌کنند، شب‌ها پیام می‌فرستند یا پاسخ ساعت سه صبح را نشانه تعهد می‌دانند، کارکنان نیز به‌تدریج همین الگو را دنبال می‌کنند و حتی ممکن است خستگی خود را پنهان کنند. در مقابل، در یک مطالعه تصادفی در ۳۹ واحد ارتش آمریکا، تنها یک ساعت آموزش به مدیران درباره «رهبری خواب» باعث شد احتمال خواب بیش از هفت ساعت در زیردستان، پس از یک ماه، بیش از دو برابر شود. مطالعه‌ای در یک شرکت بزرگ فناوری نیز نشان داد که حتی بدون آموزش مستقیم درباره خواب، اصلاح شرایط و انعطاف کاری می‌تواند مدت خواب کارکنان را افزایش دهد.

بنابراین باید از فرهنگ «هرچه کمتر بخوابی، متعهدتری» فاصله گرفت و خواب کافی را بخشی از عملکرد حرفه‌ای دانست. مدیران می‌توانند با چند اقدام ساده شروع کنند: بازنگری در جلسات بسیار زودهنگام و پیام‌های دیرهنگام، پرهیز از تحسین کار شبانه، و پرسیدن صریح از اعضای تیم درباره خستگی و توان بازیابی. گاهی بهترین پیام یک مدیر این نیست که «بیشتر کار کن»، بلکه این است که «امشب استراحت کن؛ فردا تصمیم بهتری خواهی گرفت».

Reference:
van der Helm E. Research: Sleep Deprivation Is a Leadership Problem. Harvard Business Review. October 6, 2026.

اصل مقاله در Harvard Business Review

🛌Ellinne

⬇️جهش تولید موشک آمریکا در سال آینده

⏩Ellinne

جنگ بعدی لزوماً با شلیک نخستین موشک آغاز نمی‌شود. پیش از آن، نبردی بر سر حقیقت، تعیین مقصر و مشروعیت‌بخشیدن به اقدام نظامی در جریان است. چه کسی توافق را شکست؟ چه کسی آغازگر درگیری است؟ چه کسی مسئول پیامدهای جنگ بعدی خواهد بود؟ پاسخ به این پرسش‌ها ممکن است پیش از آغاز درگیری نظامی، در میدان رسانه‌ها ساخته و تثبیت شود.

نمونه‌اش روایتی است که این روزها درباره حملات به نفتکش‌ها و کشتی‌های تجاری شکل گرفته است: اینکه ایران عامدانه تفاهم اسلام‌آباد را نقض کرده و در نتیجه مسئول فروپاشی توافق و تشدید احتمالی جنگ است. اصل وقوع حملات یک موضوع است؛ اما تبدیل آن به روایتی قطعی از مسئولیت یک‌جانبه ایران، بدون بررسی تعهدات طرفین، محاصره دریایی آمریکا و توالی اقدامات نظامی، موضوعی دیگر. گاهی برای ساختن روایتی گمراه‌کننده حتی نیازی به جعل واقعیت نیست؛ کافی است بخشی از حقیقت انتخاب و بخش‌های دیگر حذف شوند.

پیش‌تر نیز شاهد تلاش برای بی‌اعتبارکردن تصاویر واقعی بمباران تهران بودیم. برخی حساب‌های رسانه‌ای مدعی شدند تصاویر ویرانی‌ها صحنه‌سازی شده و زنانی که در عکس‌ها دیده می‌شوند بازیگرانی تکراری‌اند. بررسی مستقل تصاویر خیابان صابونچی تهران، این ادعا را رد کرد. در اینجا مسئله تنها انتشار یک خبر نادرست نبود؛ تلاش برای مشکوک‌کردن مخاطب به خود واقعیت، حتی در برابر تصاویر مستند ویرانی و قربانیان جنگ بود.

در مرحله احتمالی بعدی جنگ، باید بیش از گذشته مراقب سه پدیده باشیم: Misinformation، اطلاعات نادرستی که ناآگاهانه منتشر می‌شوند؛ Disinformation، اطلاعات جعلی و تحریف‌شده‌ای که عامدانه برای فریب تولید می‌شوند؛ و Malinformation، اطلاعات واقعی که برای آسیب‌رساندن، مثلاً افشای هویت یا موقعیت افراد در معرض خطر، به کار گرفته می‌شوند. این سه می‌توانند هم‌زمان برای ایجاد وحشت، تخریب اعتماد عمومی، انکار واقعیت‌های جنگ و آماده‌سازی افکار عمومی برای پذیرش درگیری تازه مورد استفاده قرار گیرند.

در چنین شرایطی، ستاد تبلیغات جنگ، اگر وجود دارد، باید لحظه‌به‌لحظه فضای اطلاعاتی را رصد کند و با سرعت، دقت و شواهد قابل‌راستی‌آزمایی پاسخگو باشد. البته مقابله با جنگ اطلاعاتی به معنای ساختن روایت‌های متقابل یا انکار واقعیت‌های ناخوشایند نیست. سرمایه اصلی در این نبرد، اعتماد عمومی است و این سرمایه تنها با صداقت و شفافیت حفظ می‌شود.

جنگ روایت‌ها ممکن است پیش از جنگ نظامی، نتیجه مهمی را رقم بزند: اینکه افکار عمومی چه کسی را آغازگر جنگ بداند، چه کسی را قربانی بشناسد و چه کسی را مسئول ویرانی‌های بعدی قلمداد کند
#حسین_قتیب

📞Ellinne