🇺🇿دوستی برایم  نوشت: «چون از ازبکستان و تاجیکستان نوشتی و جذاب بود کاش از بزرگترین کتابخانه و انستیتوی شرق شناسی ازبکستان به اسم ابوریحان بیرونی هم می‌نوشتی.» به درخواست آن دوست و امید که این دانسته‌ها برای شما فارسی‌زبان جذاب و جالب باشد:

ازبکستان را بسیاری با سمرقند و بخارا می‌شناسند؛ با گنبدهای فیروزه‌ای، مدرسه‌های باشکوه تیموری و خاطرهٔ جادهٔ ابریشم. اما در پس این شکوه معماری، گنجینه‌ای دیگر نهفته است که کمتر دربارهٔ آن سخن گفته می‌شود: میراث مکتوب فارسی و اسلامی که در کتابخانه‌ها و مراکز پژوهشی این کشور نگهداری می‌شود.

یکی از مهم‌ترین این مراکز، مؤسسهٔ شرق‌شناسی ابوریحان بیرونی در تاشکند است؛ نهادی علمی که از بزرگ‌ترین مخازن نسخه‌های خطی شرق به شمار می‌آید و نام دانشمند بزرگ ایرانی ـ خوارزمی، ابوریحان بیرونی، را بر خود دارد. این مؤسسه ده‌ها هزار نسخهٔ خطی و سند تاریخی را در خود جای داده و در میان آن‌ها، آثار فراوانی به زبان فارسی نگهداری می‌شود؛ آثاری که بخشی از حافظهٔ فرهنگی و تاریخی جهان ایرانی را تشکیل می‌دهند.

در این مجموعه نسخه‌های ارزشمندی از متون ادبی، تاریخی، فلسفی، پزشکی، نجومی و عرفانی حفظ شده است؛ از شاهنامه‌های نفیس فردوسی گرفته تا آثار ابن‌سینا، متون تاریخی دوره‌های مختلف اسلامی و رساله‌های علمی و ادبی که طی سده‌ها در شهرهای بزرگ فرهنگی منطقه پدید آمده‌اند. بسیاری از این آثار نه فقط برای پژوهشگران آسیای مرکزی، بلکه برای محققان تاریخ و فرهنگ ایران نیز اهمیتی بنیادین دارند.

اهمیت این گنجینه تا آنجاست که مجموعهٔ نسخه‌های خطی مؤسسهٔ ابوریحان بیرونی در فهرست «حافظهٔ جهانی» یونسکو ثبت شده است؛ افتخاری که تنها نصیب مجموعه‌هایی می‌شود که ارزشی فراتر از مرزهای ملی دارند و بخشی از میراث مشترک بشری به شمار می‌روند.

در کنار این مؤسسه، کتابخانهٔ ملی ازبکستان نیز طی سال‌های اخیر گام‌های مهمی در زمینهٔ حفاظت و دیجیتال‌سازی آثار کمیاب برداشته است. سامانهٔ کتاب‌های نادر و نسخه‌های خطی این کتابخانه امکان دسترسی پژوهشگران به فهرست گسترده‌ای از نسخه‌های خطی، چاپ‌های سنگی و آثار کمیاب را فراهم کرده و بخشی از این میراث را به فضای دیجیتال منتقل ساخته است.

شاید برای بسیاری شگفت‌آور باشد که امروز بخشی از مهم‌ترین منابع مطالعات فرهنگ و ادب فارسی نه در تهران، بلکه در تاشکند، سمرقند و بخارا نگهداری می‌شود. این واقعیت یادآور آن است که تاریخ فرهنگ فارسی، تاریخی فراتر از مرزهای سیاسی امروز دارد؛ تاریخی که در گستره‌ای وسیع از خراسان بزرگ تا ماوراءالنهر شکل گرفته و در طول قرن‌ها میان ملت‌ها و سرزمین‌های گوناگون جریان یافته است.

نسخه‌های خطی تاشکند تنها مجموعه‌ای از کتاب‌های کهن نیستند؛ آن‌ها حافظهٔ زندهٔ تمدنی‌اند که شاعران، دانشمندان، مورخان و اندیشمندان بسیاری در ساختن آن سهم داشته‌اند. هر برگ از این نسخه‌ها گواهی بر پیوندهای عمیق فرهنگی مردمانی است که روزگاری در گستره‌ای مشترک می‌اندیشیدند، می‌نوشتند و میراثی ماندگار برای آیندگان بر جای می‌گذاشتند.

دوست من اشارهٔ درستی داشت، و من از او سپاسگزارم، هنگامی که از ازبکستان سخن می‌گوییم، شایسته است در کنار یادکرد از شکوه سمرقند و بخارا، از این گنجینه‌های خاموش نیز یاد کنیم؛ گنجینه‌هایی که بخشی از تاریخ زبان فارسی و فرهنگ ایرانی را در دل خود حفظ کرده‌اند و همچنان چشم‌انتظار پژوهشگرانی هستند که روایت‌های نهفته در میان سطرهایشان را دوباره به جهان بازگردد.

https://x.com/ShirinRtp/status/2062623294831136880

🇹🇯Ellinne

❗️خبر بد برای منتقدان «پرسپولیس» مرجانه ساتراپی: روایت او از ایران دهه شصت مطابق با واقع است. ایران دستکم از دید بخش‌های غیرمذهبی جامعه ایران که کاملاً از صحنه جامعه حذف شده بودند همین بود. خبر بد برای ستایندگان «پرسپولیس»: این اثر واقعاً به ابزاری برای تبلیغات سیاسی علیه ایران تبدیل شده است. هیچکدام از این دو واقعیت را نمی‌شود انکار کرد. مخالفان و نارضایان جامعه ایران با پارادوکسی پیچیده روبرو هستند: اگر وضعیت خود را روایت نکنند، اگر اعتراض نکنند، اگر به توجیه وضع موجود روی بیاورند به خود و واقعیت خیانت کرده‌اند، اگر روایت کنند، جار بزنند در دنیا که در ایران این ستم رفت بر ما، و از قضا کارشان سکه شود و مشهور، بخواهند یا نخواهند به ابزاری تبلیغاتی بدل می‌شوند علیه ایران.

بسیاری از چپ‌های پسااستعماری به بهانه اینکه «غرب سوءاستفاده نکند» به مشاطه‌گران تیرانی‌های جهان سومی بدل شدند. بسیاری از لیبرال‌ها و آزادی‌خواهان ایرانی برای اینکه علیه ستم در ایران مبارزه کنند به ملیجک دولت‌های غربی  بدل شدند تا سلطه‌گری آنها را بزک کنند. کسی که این پارادوکس را انکار کند، هنوز جهان را و ایران را به درستی نشناخته یا هنوز در سن کودکی است و فکر می‌کند با انکار چیزی واقعاً آن چیز ناپدید می‌شود. هر دو سوی این تناقض واقعیت دارد. بسیاری از ستم‌ها حقیقت دارد، عین روز روشن است که تجربه زندگی در ایران از بسیاری جهات رنج‌آور است، اما آیا بیان اینها در بافتار غربی کمکی به کاهش رنج در ایران می‌کند؟ ضرورتاً نه، حتی ممکن است آخرش به بمباران ایران ختم شود چنانکه شد.

راه‌حل؟ بازگشت به زبان فارسی و مبارزه درون جهان ایرانی. باید از خود و جایگاه تاریخی – وجودی خودمان آغاز کنیم و در آن بمانیم. پرت شدن در تاریخی دیگر، یعنی ماجراجویی وجودی، یعنی سفر به جهانی دیگر که در آن جهان ممکن است به کلی چیز دیگری شویم. جهان‌شهر خواب و خیال است. «جهانی» دروغی است بیش نیست. هر کس از تاریخی و وجودی آمده است و باید به آن وفادار باشد. درست در لحظه گسست از وجود تاریخی است که مشکلات آغاز می‌شود. بشو، آنچه هستی!
#بابک_مینا

😁Ellinne

📖جولین بارنز، احتمالا محبوب‌ترین نویسنده‌ در دنیای من است. اگر کسی بپرسد چرا می‌توانم دلایل زیادی ردیف کنم، اما اصل‌اش یک چیز است: بارنز مهارت زیرپوستی غریبی دارد تا تو خواننده چیزها را «حس» کنی، به معنای واقعی کلمه. وقتی از گرما می‌نویسد، قطرات عرق را بر تن‌ات حس کنی و وقتی از سوگ می‌گوید قعر آن سیاهی چاه را ببینی.

بارنز در کتاب تازه‌اش همان ابتدا حساب را یک‌سره می‌کند: این آخرین کتابی است که می‌نویسد و نقطه‌ی پایان نزدیک به نیم قرن زندگی پربار ادبی‌اش. او آمده تا در این کتاب کوچک صد و شصت صفحه‌ای از بیماری‌اش بنویسد، چند نکته‌ی خردمندانه‌ی دیگر را در قالب داستان مطرح کند و خداحافظی کند. او به سرطان نادری مبتلا شده، بیماری از دوران کوید شروع شد، اگرچه بیماری فعلا در کنترل است، اما خب همین حالا هم او را حسابی خسته کرده و نمی‌خواهد «در حال نوشتن کتابی» بمیرد. پس این آخرین کتاب است.

کتاب، قرار است رمان باشد. دو کاراکتر داستانی هم دارد که بارنز در دهه‌ی ۱۹۶۰ در آکسفورد با آن‌ها آشنا شد، بعدها هم خود بارنز بانی خیر شد و این دو نفر عاشق هم شدند. این دو کاراکتر در داستان، بارنز را بازجویی می‌کنند و انگار این ترکیب محکمه و اعتراف قبل از مرگ باشد.

کتاب جزییاتی از بیماری او را دارد، مثل این‌که قبل هر جلسه شیمی‌درمانی و قرار پزشکی، یک سیب و گاردین آن روز صبح برای جدول حل کردن و آیفون را در کیفش می‌گذارد و راهی کلینیک می‌شود. و جزئیات تلخی از تحلیل رفتن بدن… و مثل هر داستان دیگری، درباره‌ی خاطره است. بارنز دارد حس چشایی‌اش را از دست می‌دهد و حالا بسیار به طعم و مزه‌ی خود خاطره فکر می‌کند.

بارنز عزیز من در آخر کتاب از ما خوانندگان آثارش خداحافظی می‌کند و می‌نویسد دلش برای ما تنگ خواهد شد. او که همیشه از همان کودکی درگیر ملال و اندوه ملایمی بود و هست، جایی از زبان زن داستان می‌نویسند «خوشحالی او را خوشحال نمی‌کند.» این جمله برای من شبیه‌ترین جمله به خود بارنز است و یک دلیل عمیق دیگر که چرا انقدر دوستش دارم، چون خوشحالی من را هم خوشحال نمی‌کند.

با عشق و احترام و سپاس و دلتنگی آقای بارنز یگانه
#فرناز_سیفی

📎Ellinne

💵از سال ۱۴۰۰ به بعد سکه بازدهی ۱۵۸۷ درصدی داشته و قیمت آن از ۱۰ میلیون ۷۶۰ هزار تومان به ۱۸۱ میلیون ۵۰۰ هزار تومان افزایش پیدا کرده در همین بازه قیمت بیت‌کوین رشدی ۵۷۹ درصدی داشته

💲Ellinne

🌴بزرگترین نخلستان ایران با حدود دو میلیون نخل در محدوده شهر آبپخش در شهرستان دشتستان استان بوشهر قرار گرفته است. کل جمعیت مردم استان بوشهر یک میلیون و دویست و پنجاه هزار نفر است اما ۶ میلیون نخل در آن وجود دارد.

https://x.com/mosbatboy/status/2063184208667787294

🌴Ellinne

📱 سینماایرانیکا
دانشنامه سینمایی بنیاد ایرانیکا

https://cinema.iranicaonline.org/

📚Ellinne

😡ترامپ: نتانیاهو «چاره‌ای نخواهد داشت» جز اینکه توافق با ایران را بپذیرد

من فرمان‌ها را صادر می‌کنم. من همه فرمان‌ها را صادر می‌کنم. نتانیاهو فرمان‌ها را صادر نمی‌کند.

✉️Ellinne

🔻کسی که تمام هویتش را از مخالف می‌گیرد، بعد از شکستِ مخالفش دچار بحران هویت می‌شود. میان رویای آزادی و واقعیت آزادی، نهادها قرار دارند. راه فرا رفتن از این بن‌بست رها کردن سیاست واکنشی و ورود به سیاست نهادی است‌. تاریخ بارها ثابت کرده که خلا قدرت همیشه با دموکراسی پر نمی‌شود بلکه با سازمان‌یافته‌ترین نیرو پر می‌شود. به پایان رسیدن یک قدرت حاکم، تازه آغاز مسئله است نه پایان آن. خشم بدون برنامه یعنی هرج و مرج همان‌طور که زور بدون قانون می‌شود استبداد.
#رضا_یعقوبی

🔸Ellinne

⚽️شادی شیعیان جنوب لبنان، پس از پیروزی ایران بر آمریکا، جام‌جهانی ۱۹۹۸ فرانسه

https://x.com/websterkaroon/status/2062041991895216136

⚽️Ellinne

عاملیت
فاعلیت
جاهلیت

https://vxTwitter.com/kianaprh/status/2043321121718915166?s=52

♟Ellinne

🌐 اینترنت ایران به وضعیت بین دی‌ماه و جنگ برگشته، نه به وضعیت قبل از جنگ

📶Ellinne

😌Israeli intelligence sources have accused Vice President JD Vance of leaking a Mossad plan to use Kurdish forces against Iran to Turkish President Erdogan. The leak was intended to help Erdogan reach US President Trump in time to stop the operation before it could be carried out.

Source: Jpost

https://x.com/Afshin_Ismaeli/status/2063018028833616156?mx=2

🗣Ellinne

🗓مخازن نفت خام ژاپن در سال ۱۹۸۰ ساخته شد.

⏳پر شدن آن ۴۵ سال طول کشید.

📥تخلیه آن ۸ هفته طول کشید.



🔖با ما همراه باشید...

#آمریکا #نفت #ژاپن #سهام

📱@suqona

🇮🇷دفاع از ایران، دفاع از یک پیکر سیاسی است

#بابک_مینا

دفاع از ایران به مثابه یک پیکر سیاسی تصمیمی عقلانی است و مبتنی بر محاسبه ابزار و هدف نه الزماً رفتاری عاطفی. البته هر کس به سرزمین مادری‌اش نگاهی عاطفی هم دارد که فی‌نفسه خوب است اما وقتی می‌گوییم از ایران باید دفاع کرد، به این جنبه از رابطه با میهن نظر نداریم. مساله دفاع از واحد سیاسی، امری دلبخواهی یا احساسی یا سلیقه‌ای نیست، مساله بنیادین سیاست است. اگر هدفِ عالیِ سیاست، خیرِ عمومیِ واحدِ سیاسی است، نخست برای تأمین این خیر عمومی امنیت این واحد سیاسی باید حفظ شود. بنابراین دفاع از ایران به عنوان پیکر سیاسی شرط لازم تأمین خیر عمومی است. طبعاً دفاع نظامی و هدایت سیاسی آن نخست وظیفه نیروی نظامی و فرماندهان آن است و پس از آن وظیفه تمام شهروندان ایران. چیزی که نامش را میهن‌دوستی می‌گذاریم، اخلاقی است مبتنی بر مسئولیت شهروندی، یعنی هر شهروندی باید نسبت به سرنوشت کشورش مسئول باشد. میهن‌دوستی ارزشی است مبتنی بر واقعیت حیات سیاسی ما در یک دولت – ملت. دفاع از میهن ارتباطی کمی با رابطه احساسی ما با «ایران» دارد. تأکید بر این نکته بسیار مهم است چرا که بسیاری میهن‌دوستی را به دوست داشتن کوروش و بزرگداشت  نوروز و یا «ما ایرانی‌ها چقدر باهوشیم» تقلیل می‌دهند. البته دوست داشتن شخصیت‌های تاریخی ایران یا بزرگداشت مناسک ایرانی بسیار خوب است اما اینها ضرورتاً ربطی به میهن‌دوستی ندارد. چه بسا کسانی که مدام از شاهان هخامنشی می‌گفتند در جنگ اخیر در جبهه دشمن بودند. دفاع عقلانی از ایران به مثابه پیکری سیاسی نسبتی با آریایی‌بازی و اطوار برخی ایرانیان ندارد.

دفاع از ایران ارتباطی به ارزش یا عدم ارزش ایرانی بودن نیز ندارد. آیا ایران تمدنی ارزشمند است؟ من تصور می‌کنم پاسخ مثبت است اما اگر پاسخ منفی هم باشد باز تأثیری در ضرورت دفاع از ایران ندارد. ایران پیکری سیاسی است که حیات جمعی ما را ممکن می‌کند. چه تاریخ و فرهنگ باشکوهی داشته باشد چه نداشته باشد، باید از امنیت آن دفاع کنیم، چون امنیت ایران یعنی امنیت جمعی ما. امر سیاسی همواره در محدوده یک واحد سیاسی معنا دارد و بنابراین مفهوم خیر عمومی در نسبت با آن واحد سیاسی معنا می‌شود. این کلید اصلی فهم امر سیاسی است. خارج از واحدهای سیاسی، سیاستی وجود ندارد. سیاست پدیده‌ای جهانشمول نیست، همیشه متعین و محدود است به یک قلمرو و دولت و ملتی مشخص. می‌توان برای خیر بشریت به طور کلی تلاش کرد، اما این تلاش دیگر سیاسی نیست، بلکه تلاشی اخلاقی است.

آیا ایران بالاتر از هر چیزی است؟

خیر. دفاع از میهن و تلاش برای بهروزی آن ارزشی سیاسی است اما امر سیاسی بالاترین هدف و ارزش زندگی آدمی نیست. اموری فراسوی سیاست هستند، هنر، اخلاق، دین و فلسفه چیزهایی هستند فراسوی واحد سیاسی و دولت – ملت. طبعاً کار فلسفه محدود به چهاچوب واحد سیاسی نیست، کار فلسفه تحقیق درباره حقیقت است، اخلاق در جستجوی قوانینی جهان‌شمول برای رفتار نیک است و هنر آثاری می‌آفریند که از چهارچوب دولت – ملت فراتر می‌رود. همچنین ایمان دینی نیز فراملی است و معمولاً پیامش به همه انسان‌هاست. بنابراین «ایران» فراتر از هرچیز نیست. انسانی که همه چیزش را محدود به چهارچوب دولت – ملت کند، فردی است که بخش بزرگی از نفس انسانی خود را سرکوب کرده است. ما همزمان «فرد»، «شهروند» و «انسانیم» و تنها از آن رو که شهروند کشوری مشخص هستیم موجودی سیاسی هستیم، اما این تنها بُعدی از ابعاد انسان بودن ماست. درک زیبایی‌شناسانه، تحقیق فلسفی یا علمی و ایمان دینی همه اینها از چهارچوب واحد سیاسی فراتر می‌رود. من چون ایرانی هستم، محکوم به موسیقی سنتی ایرانی نیستم، می‌توانم به موسیقی اروپایی، هندی یا چینی هم علاقه داشته باشم. من چون ایرانی هستم محکوم به فیلسوفان ایرانی نیستم، می‌توانم به فلان متفکر آلمانی یا هندی یا آرژانتینی هم علاقه‌مند باشم و از او الهام بگیرم. هنر، فلسفه و دین عرصه‌هایی هستند فراملی.

با این همه نباید دچار این توهم شویم: سیاست نمی‌تواند فراملی باشد. من در مقام دانشجوی فلسفه «شهروند» نیستم ولی بلافاصله به عنوان موجودی سیاسی، دیگر نمی‌توانم بگویم من شهروند جهانم، خیر، من تنها شهروند یک کشورم با منافع و سرنوشتی مشخص. سیاست متعین و محدود است، فلسفه، هنر و دین از تعینات سیاسی فراتر می‌رود. در سیاست نمی‌توان فراملی بود، در سیاست لازم است ملی باشیم.

🇮🇷Ellinne

🔻 «رضا پهلوی، آیسان اسلامی و علی کریمی به‌ترتیب بیشترین میزان مرجعیت را در بین کشته‌شدگان داشته‌اند و علی دایی، شبکه ایران اینترنشنال و شبکه من‌وتو نیز به‌ترتیب در رتبه‌های چهارم تا ششم قرار گرفته‌اند. در مجموع، تقریباً از هر ۷ معترضِ کشته‌شده در دی ۱۴۰۴، ۳ نفرشان اکانت رضا پهلوی را دنبال می‌کرده‌اند.»

https://mashghenow.com/?p=6405

📊Ellinne

🇮🇳به گفته منابع آگاه، هند عملا مجوزهای لازم برای شروع عملیات تجاری سرویس اینترنت فضایی استارلینک ایلان ماسک را به حالت تعلیق درآورده است و دلیل آن را نگرانی از استفاده پایانه‌های ماهواره‌ای خود در جنگ علیه ایران اعلام کرده است.

https://removepaywalls.com/https://www.bloomberg.com/news/articles/2026-06-09/starlink-india-launch-hits-security-roadblock-before-spacex-ipo

😵‍💫Ellinne

⚡️نظر یکی از اعضای پارلمان از حزب آلترناتیو برای آلمان درباره  علت فرار سرمایه از آلمان

قیمت بالای برق در آلمان، باعث صنعت‌زدایی شده - صنایع به خارج از کشور منتقل می‌شوند. این مطلب را استفن کوتر، نماینده مجلس بوندستاگ از حزب مخالف راست‌گرای آلترناتیو برای آلمان (AfD) به رسانه‌ها اعلام کرد.

کوتر گفت: "آلمان در مسیر نزولی توسعه قرار دارد. انرژی در این کشور بسیار گران است، و به همین دلیل، صنایع انرژی‌بر، تولیدات خود را به خارج از کشور منتقل می‌کنند".

به گفته او، علاوه بر این، توسعه کامل صنعت هوش مصنوعی در آلمان غیرممکن است، زیرا این حوزه نیز به حجم بسیار بالایی از انرژی با قیمت‌های مقرون‌به‌صرفه نیاز دارد.

⚡️Ellinne

🤩 اصل ماجرا با رسم شکل: #محاصره_دریایی

❌Ellinne