«انکار»
(۱۹ اردیبهشت ۱۴۰۲، ۹ مِی ۲۰۲۳)
دهمین برگ از آیین #رهایی

به نام عشق و آزادی

آنان که همه زیبایی‌ها در دین و آیین‌شان مُنکَر است (۱)
یکرنگی و صداقت جامعه و سپس جان شیرین انسان‌ها را می‌گیرند و آن را انکار می‌کنند (۲)
رهبران انکار، عمامه‌پوشان مُهر بر پیشانی، که در سایه‌ی نظامیان فاسد، حکم بر گرفتن جان انسان‌ها می‌دهند (۳)
و جهانی که رهبرانش به محکومیت‌های توخالی و پوشالی بسنده می‌کنند (۴)

محکومیت‌هایی که تنها چراغ سبزی‌ست برای جنایتکاران، در انکار جان‌هایی که ستانده و باز نخواهند گشت (۵)
ما را جز خود پناهی نیست (۶)
ما را جز انکار این حجم از زشتی و سیاهی، که فردی را تنها به جرم ابراز عقیده بر چوبه‌ی دار می‌آویزد، راهی نیست (۷)
این پیله‌های خودساخته را پاره کنیم و با همه‌ی وجود، آزادی را فریاد کنیم (۸)


پی‌نوشت: بعد از اعدام #یوسف_مهراد و #سیدصدرالله_فاضلی‌زارع به جرم ساختگی سب‌النبی توسط جمهوری فاسد و جنایت‌پیشه‌ی اسلامی در اراک؛
یوسف مهراد ۳ کودک خردسال داشت و صدرالله سرپرستی مادر سالمندش را به عهده داشت.

#مهسا_امینی
#زن_زندگی_آزادی
#irgcterrorists