🔴 اعتصاب غذای مسعود فرهیخته و زرتشت احمدی راغب

به گزارش شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران؛ #مسعود_فرهیخته معلم زندانی و #زرتشت_احمدی_راغب دو زندانی محبوس در زندان مرکزی کرج در نامه‌ای مشترک در اعتراض به کشتار مردم در اعتراضات دی ماه از روز پنج شنبه ۲۳ بهمن به مدت یک هفته به #اعتصاب_غذا دست زده اند متن نامه این دو زندانی چنین است:

اینجانب مسعود فرهیخته به همراه دوستم جناب زرتشت احمدی راغب به مدت یک هفته از تاریخ ۲۳ بهمن با نام و یاد همه‌ی کسانی که در اعتراضات دیماه به گلوله بسته شدند، دست به اعتصاب غذا خواهیم زد و اعلام بیزاری و انزجار خود را علیه دستگاه جنایت و دیکتاتوری ابراز می‌داریم که با سازماندهی نیروهای سرکوب، آتش افروزی و کشتار مردم را به فجیع‌ترین حالت صورت دادند و مردم جان به لب آمده و معترض و مخالف را در خیابان ها  به گلوله بستند.

ما همچنان خواهان انتخابات آزاد طبق قانون اساسی جدید و پایان خشونت، اعدام، کشتار، سانسور، استبداد و دیکتاتوری و همین طور رعایت حقوق بشر و کرامت تمامی انسان‌ها با هر علقه و عقیده‌ای هستیم.

مردم ایران لیاقت آزادی و دموکراسی فراگیر دارند. ما (مسعود فرهیخته و زرتشت احمدی راغب) همبستگی و اتحاد مردم سرزمینمان از درون و بیرون را تنها راه رهایی در مسیر درست تاریخی برای آزادی و عدالت می‌شماریم.

@ettehad

🔴 موج جدید احضارها از سوی نهادهای امنیتی در دانشگاه شهید بهشتی

به گزارش شورای صنفی دانشجویان دانشگاه بهشتی موج جدیدی از احضار‌ دانشجویان از طریق تماس با شماره‌های خصوصی (Private Number) در دانشگاه بهشتی آغاز شده است.


@ettehad

🔺🔺🔺افشاگری‌های مقام مسئول وزارت نفت از تراستی‌ها: بیش از ۱۱ میلیارد دلارِ نفتی برنگشته‌ است/ تراستی‌های فاسد با پول نفت ایران در امارات رولز رویس سوار شدند

علی‌اکبر پور ابراهیم، مدیرعامل اسبق شرکت بازرگانی نفت ایران:

از همان ابتدا می‌دانستیم که این تراستی‌ها پول نفت را می‌خورند که این اتفاق هم رخ داد. از این رو به طور مستمر هشدار دادیم و در اواخر دولت مرحوم رییسی مشخص شد که هشدارهایی را می‌دادیم درست بود و این اتفاق ناخوشایند رخ داد و تراستی‌ها پول نفت را تحویل ندادند.

به همین دلیل ارگان نظارتی نامه رسمی را به دولت ارسال کردند مبنی بر اینکه تراستی‌ها پول نفت را برنگردانند و در همان مقطع (بهمن ١۴٠٢ )، حدود ١١ میلیارد دلار پول نفت برنگشته بود و این پول در حساب تراستی‌ها رسوب کرده بود و تردیدی نداشتم که بخشی از این ١١ میلیارد دلار خورده شده و دیگر پولی وجود ندارد که به کشور بازگردد.

این افراد با پول نفت کشور یک شبه مالک خودروهای رولز رویس در امارات شدند و امروز با محافظ تردد دارند و در طبقات پنت هاوس هتل‌های گران امارات زندگی می‌کنند.

@ettehad

سرگردانی یک خانواده میان مرگ و بی‌خبری؛ روایت هولناک سخاوت سلیمی از ناپدیدسازی پیکر فرزندش

سخاوت سلیمی در این ویدیو می گوید:
۲۱ یا ۲۲دی ماه بود از یک تلفن محرمانه با دختر من تماس گرفتند و گفتند برادرت کشته شده بیایید جنازه اش را ببرید.

پس از این تماس‌ها، پدر خانواده از اردبیل راهی تهران شده و طی حدود ده روز گذشته، به مراکز مختلفی از جمله نهادهای امنیتی، پزشکی قانونی، بیمارستان‌ها و محل‌هایی که گفته می‌شود پیکر جان‌باختگان به آنجا منتقل شده‌اند مراجعه کرده است؛ اما با وجود این پیگیری‌های مداوم، تاکنون هیچ اثری از پیکر محمدعلی سلیمی به دست نیامده و در نتیجه امکان شناسایی یا تحویل جنازه فراهم نشده است.

این وضعیت، نمونه‌ای آشکار از سیاست عامدانه جمهوری اسلامی در ناپدیدسازی قربانیان سرکوب و اعمال فشار مضاعف بر خانواده‌هاست؛ روشی که نه‌تنها حقیقت را پنهان می‌کند، بلکه خانواده‌های داغدار را میان امید و یأس معلق نگه می‌دارد و آن‌ها را تحت شکنجه‌ای مستمر و غیرانسانی قرار می‌دهد.

@ettehad

🔺🔺🔺تجمع نانوایان  استان خوزستان مقابل استانداری 

امروز یکشنبه ۲۶ بهمن؛ نانوایان استان خوزستان در اعتراض به کاهش سهمیه آرد و عدم واریز یارانه؛ با پهن کردن سفره خالی در مقابل استانداری دست به تجمع زدند..

@ettehad

🔺🔺🔺 دو قطب، یک منطق

✍️محمد مالجو

دو قطبِ ظاهراً متخاصمِ سیاست امروز ایران، یعنی هستۀ اصلی نظام جمهوری اسلامی و پادشاهی‌خواهان، در یک چیز شبیهِ همدیگرند: در ناتوانی از تحملِ «سومی». هر دو جهان را دوپاره می‌بینند: یا با مایی یا با دشمن. هر صدای مستقلی را که بکوشد بیرون از این دوگانه بایستد بلافاصله به اردوگاه مقابل منتسب می‌کنند. این دوگانه‌سازی نه صرفاً یک خطای تحلیلی بلکه یک ابزار قدرت است: با تقلیلِ میدان سیاست به نبردی وجودی اصولاً هر موضعِ مستقل از پیش بی‌اعتبار می‌شود.

در منطق رسمیِ جمهوری اسلامی، منتقدی که نه سلطنت‌طلب است و نه خواهانِ مداخلۀ خارجی، به‌محض نقدِ ولایت فقیه، «همسو با براندازان» خوانده می‌شود. کافی است از حقوق بشر سخن بگویی یا از ناکارآمدی ساختار قدرت، ناگهان در قاب رسانه‌ای حاکمیت در کنار «دشمن» جا داده می‌شوی. نقد، به‌جای این که بخشی از حیات سیاسی باشد، به سند اتهام بدل می‌شود و امر سیاسی به امر امنیتی فروکاسته می‌شود. این‌جا مسئله فقط برچسب‌زنی نیست. کارکرد این برچسب‌زنی‌ها بستنِ فضای گفت‌وگو و تبدیلِ اختلاف نظر به تهدید امنیتی است.

در سوی دیگر، بخشی از پادشاهی‌خواهان نیز با الگویی معکوس اما مشابه عمل می‌کنند. اگر از خطر تمرکز قدرت بگویی یا از ضرورت جمهوری دفاع کنی، فوراً «حامی جمهوری اسلامی» یا «همراهِ رژیم» لقب می‌گیری. گویی میان دفاع از سلطنت و دفاع از حکومت مستقر هیچ امکان سومی وجود ندارد. هر نقدی به یک قطب انگار بی‌درنگ بیعت با قطب دیگر است. در این‌جا نیز مسئله نه اقناع و گفت‌وگوی برنامه‌محور بلکه حذفِ دیگری است. سیاست به‌جای این که میدان رقابت بر سر ایده‌ها و راه‌حل‌ها باشد به صحنۀ مرزبندیِ وفاداری‌ها و تعیینِ «خودی» و «غیرخودی» فروکاسته می‌شود.

این همان منطقِ آینه‌ای است: هر دو خود را یگانه بدیلِ ممکن می‌پندارند و دیگران را یا پیاده‌نظامِ دشمن می‌بینند یا فریب‌خورده. نتیجه اما یکسان است: حذف نمادینِ تکثر و تهی‌شدن سیاست از معنا. سیاست از میدان رقابتِ برنامه‌ها به صحنۀ افشاگری و انگ‌زنی تقلیل می‌یابد. نیروهای جمهوری‌خواهِ دموکرات، چپ‌های منتقد، ملی‌گرایان مستقل، یا حتی محافظه‌کارانِ غیرولایی، همه زیر فشار این دوگانه له می‌شوند و امکان تکوین بدیل‌های پیچیده و چندلایه از بین می‌رود.

خطر اصلی دقیقاً همین‌جاست: وقتی دو قطبِ مسلط، هر دو، امکانِ «راه سوم» را انکار کنند، جامعه میان دو روایتِ انحصاری زندانی می‌شود. آن‌گاه نزاع نه بر سر کیفیت آزادی بلکه بر سر جابه‌جاییِ جای زندانبان خواهد بود. اگر قرار است افقی نو گشوده شود، ابتدا باید این دوگانۀ کاذب شکسته شود. باید پذیرفت که مخالفت با یکی الزاماً وفاداری به دیگری نیست. سیاستِ بالغ از همین تمایز آغاز می‌شود، از به‌رسمیت‌شناختنِ تکثر همچون شرطِ آزادی.

@ettehad

🔺🔺🔺وحشت حکومت قتل و سرکوب از اعتراضات دانشجویی/کلاس‌های آموزشی دانشگاه علوم پزشکی تهران تا پایان سال جاری مجازی شد

معاونت آموزشی دانشگاه علوم پزشکی تهران به بهانه "شروع ماه رمضان"، اعلام کرد: «از شروع نیمسال دوم تا پایان سال جاری، تمامی کلاس‌های نظری به صورت مجازی برگزار خواهد شد. کلاس های عملی به صورت حضوری برگزار می‌شوند اما به بعد از عید موکول خواهند شد.»

تعویق بی‌سابقه ترم تحصیلی و مجازی کردن دانشگاه‌ها یک اتفاق تصادفی یا مربوط به تصمیم داخلی دانشگاه‌ها نیست بلکه معلول فشار دستگاه‌های سرکوب و هراس حکومت از خیزشهای دانشجویی و مردمی است.

@ettehad