دختران حوا
613 subscribers
2.39K photos
789 videos
13 files
671 links
ارتباط بامدیر
دکتری مطالعات زنان
@Sahel72_Kh

برای احقاق حقوق به سوگ نشسته
Download Telegram
والدین غرق در رنج ناتمام: نقد دو فیلم پسر و شیرزن

صالحه خدادادی

پدر در فیلم «پسر»، فردی مرفه و درگیر فعالیت‌های سیاسی است که آگاهی چندانی از جزئیات زندگی فرزند حاصل از ازدواج اول خود ندارد؛
گویی مطابق با الگوی رایج برخی پدران، تهیه هدایا و ملاقات‌های دوره‌ای، وظیفه والدی وی را به تمامی ادا می‌کند. درک او از عمق بحران روانی پسر، زمانی حاصل می‌شود که وضعیت تا حد زیادی وخیم شده است.
در ادامه داستان، شاهد تلاش‌های جدی پدری هستیم که می‌کوشد اشتباهات پدر خود را در حق فرزندش تکرار نکند و بستری امن برای پسر نوجوانش فراهم آورد، اما به نظر می‌رسد فرصت برای جبران محدود است...

برای مطالعه کامل:
https://B2n.ir/yr3107

@EveDaughters
3👍1
تعارض فقه، قانون و عرف در ازدواج
فاطمه موسوی ویایه- دیماه ۱۴۰۴

▪️در گفتمان عمومی، گاه ادعا می‌شود که بسیاری از زنان مواهب نقش‌های سنتی و مدرن را همزمان می‌خواهند: از یک طرف تأمین معاش و رفاه را وظیفه مرد می‌دانند و از سوی دیگر به یک یا دو فرزند اکتفا می‌کنند و خواهان مشارکت مردان در کارِ خانه و فرزندپروری هستند. از یک‌سو خواهان رابطه‌ای مدرن مبتنی بر عشق، وفاداری و احترام به حق انتخاب و آزادی زن هستند و از طرف دیگر مطالبات حقوقی سنتی مانند مهریه و نفقه را نیز مطالبه می‌کنند. این نقد، در ظاهر متوجه تناقض در خواسته‌های زنان است، اما با نگاهی دقیق‌تر به نظام حقوقی و عرفی ایران روشن می‌شود که زنان چیزی را طلب می‌کنند که مردان مدتهاست از آن برخوردارند؛ یعنی استفاده گزینشی از شرع، قانون و عرف.

▪️در ایران، تنظیم روابط خانوادگی بر سه مبنای اصلی استوار است: شرع (فقه شیعه)، قانون مدنی و عرف اجتماعی. در فقه و به تبع آن در قانون مدنی، زن اصولاً تکلیفی جز تمکین و برآوردن نیاز جنسی شوهر ندارد. انجام امور خانه جزو وظایف شرعی یا قانونی زن محسوب نمی‌شود و در صورت انجام این امور به فرمان مرد، زن مستحق اجرت‌المثل ایام زوجیت است (ماده ٣٣۶)؛ هرچند مقدار این اجرت‌المثل در رویه قضایی بسیار ناچیز است و با حجم واقعی کار خانگی تناسب ندارد.

▪️با وجود این، عرف اجتماعی همچنان از زن انتظار «کدبانویی کامل» دارد؛ زنی که حتی در صورت اشتغال تمام‌وقت، مسئول اصلی پخت‌وپز، نظافت، مراقبت از فرزندان و مدیریت خانه است. این در حالی است که مردان غالباً از پذیرش پیامدهای مالی این کار، یعنی پرداخت دستمزد برای کار خانگی، خودداری می‌کنند. به بیان دیگر، در این حوزه، شرع و قانون نادیده گرفته می‌شود و عرف مردسالارانه ملاک عمل قرار می‌گیرد.

▪️جهیزیه نیز برعهده زن نیست، مطابق ماده ۱۱۰۶ قانون مدنی، تأمین نفقه زن در عقد دائم بر عهده شوهر است و طبق ماده ۱۱۰۷، تهیه مسکن و اثاث منزل جزو نفقه است. قانون مدنی هیچ الزامی برای آوردن جهیزیه از سوی زن پیش‌بینی نکرده و اموالی که زن به خانه شوهر می‌آورد، همچنان متعلق به خود اوست. با این حال، عرف اجتماعی، مسئولیت تهیه جهیزیه‌های سنگین و پرهزینه را بر دوش خانواده زن گذاشته و در صورت عدم تأمین آن، زن و خانواده‌اش با سرزنش و فشار اجتماعی مواجه می‌شوند. بگذریم از اینکه جهیزیه عمدتا کالاهای مصرفی هستند و بعد از چند سال استفاده در مقام کالای دست دوم ارزش اندکی خواهند داشت و مالکیت زن بر آنان هم کم‌ارزش می‌شود.

▪️در مورد سیسمونی و هزینه‌های فرزند وضعیت مشابهی وجود دارد. مطابق ماده ۱۱۹۹ قانون مدنی، نفقه فرزند بر عهده پدر و در صورت فقدان یا ناتوانی او، بر عهده جد پدری است. بنابراین از منظر قانونی، مادر هیچ تکلیفی برای تأمین هزینه‌های فرزند، از جمله سیسمونی، ندارد. با این حال، عرف اجتماعی این هزینه را به خانواده زن تحمیل می‌کند. در مراقبت فرزند نیز بنا بر فقه، زن هیچ حق و به تبع آن هیچ مسئولیتی ندارد، فرزند از آن پدر و تحت ولایت و تکفل اوست ولی قانون از مادر انتظار دارد در مراقبت از فرزند نقش داشته باشد (ماده ۱۱۶۸) و حضانت فرزند تا ۷ سالگی را به مادر سپرده. عرف نیز مادر را مسئول اصلی مراقبت و تربیت فرزند می‌داند و او را بابت مادر خوب نبودن سرزنش می‌کند.

▪️در کل، در مواردی که قانون یا شرع به نفع مردان است مانند نابرابری در ارث یا دیه، عرف همراه است و با جدیت اجرا می‌شود و حتی از آن فراتر می‌رود و کمتر شاهد اعتراض مردان به این نابرابری‌ها هستیم. در اندک مواردی که فقه یا قانون به نفع زنان است، مانند نداشتن تکلیف کارخانگی یا تهیه جهیزیه، عرف بر فقه و قانون غلبه می‌کند. مهریه به شکل اعتبار روی کاغذ با تاریخ وصول نامشخص باقی می‌ماند (فقط هنگام طرح بحث طلاق یا تقسیم ارث به میان می‌آید) در حالی‌که انجام کار خانگی و مراقبت از فرزندان کار هر روزه است. زنان در ازدواج وظایف حداکثری و حقوق حداقلی دارند. تا زمانی که قانون تغییر نکند و حقوق برابر همسران تعریف نشود، تعارض میان شرع و عرف همچنان به زیان زنان و به سود بازتولید نابرابری جنسیتی عمل خواهد کرد.

@womensocialproblemsofIran
@EveDaughters
👍6👏1
🔺مو در غذای ملت، دستپخت بهارستان

شاید اگر اون موقع که ساعتها نمایندگان وقتشان را روی گیس زن ایرانی می‌سوزاندند، نصفی از این زمان را برای بهبود شرایط اقتصادی اختصاص می‌دادند امروز در این گرداب بلا نبودیم!

آقایان، ثابتی، رسایی، بانکی‌پور، ابوالفضل اقبالی و تمام دور و بری های نفرت انگیزتان، که حال آدم از نوشتن اسمتان هم بهم می‌خورد، حالیتون هست قیمت دلار امروز شد، ۱۴۶ هزار تومان!
حالا باز بنشینید و از لزوم تصویب لایحه عفاف و حجاب بگویید.
بنشینید و مو بریزید تو غذای مردم و حال مردم را بیشتر از این بهم بزنید.

شمایی که اصلا برات مهم نیست زن ایرانی در این شرایط اقتصادی چطور باید شکم خودش و بچه‌هایش را سیر کند.
شمایی که کمر مرد و زن ایرانی را شکستید و حالی‌تون نبود زمانی که در آن مجلس بی‌کفایت میگذرانید، حق‌الناس ملت است.
شمایی که اتفاقا بیشتر از هرکسی عفاف زن ایرانی برات مهم نبود.
اسم شما در کنار اسم تمام شاهان و مسئولین بی‌عرضه مملکت، در تاریخ ثبت خواهد شد.

@EveDaughters
👏131👎1
🔴 مرخصی ویژه برای زنان؛ امتیاز حمایتی یا مسیر حذف از بازار کار؟

📌در روزهای اخیر، پیشنهادهایی مانند «مرخصی ویژه ماهانه» یا «دورکاری تشویقی» برای زنان از سوی برخی اعضای فراکسیون زنان مجلس مطرح شده است؛ طرح‌هایی که در ظاهر حمایتی به نظر می‌رسند، اما پرسش اصلی این است که آیا واقعا پاسخ‌گوی نیازهای اساسی زنان در نظام کار ایران هستند یا می‌توانند پیامدهای معکوس داشته باشند.

📌کارشناسان، از جمله نفیسه آزاد جامعه‌شناس، معتقدند مسئله اشتغال زنان را نمی‌توان با امتیازهای مقطعی و جداافتاده حل کرد. او هشدار می‌دهد که حتی سیاست‌هایی که ذاتا حمایتی‌اند، اگر در چارچوب کلی قوانین موجود اجرا شوند، ممکن است به حذف بیشتر زنان از بازار کار بینجامند؛ همان‌طور که تجربه مرخصی ۹ماهه زایمان در عمل برای بسیاری از کارفرمایان به عاملی بازدارنده در استخدام زنان تبدیل شد.

📌به گفته آزاد، قانون کار ایران به‌تنهایی تبعیض جنسیتی آشکاری ندارد، اما در تلفیق با قانون مدنی و قوانینی مانند «جوانی جمعیت»، به‌طور غیرمستقیم زنان را در موقعیت فرودست قرار می‌دهد. این قوانین، زن را عمدتا مسئول خانه و فرزندپروری می‌دانند و اغلب امتیازات حمایتی را به مردان اختصاص می‌دهند؛ در نتیجه مشارکت اقتصادی زنان کاهش می‌یابد.

📌او همچنین به دو مشکل ساختاری مهم اشاره می‌کند: نخست، «سقف بتنی» در ارتقای شغلی زنان که باعث می‌شود سهم آن‌ها در مدیریت ارشد و هیئت‌های علمی بسیار پایین بماند؛ و دوم، تعارض شدید میان اشتغال و حجم گسترده کار بی‌مزد مراقبتی و خانگی که جامعه و قانون بر دوش زنان گذاشته‌اند و مسیر پیشرفت شغلی آن‌ها را فرساینده می‌کند.

📌در نهایت، این جامعه‌شناس تاکید می‌کند که طرح‌هایی مانند مرخصی ویژه یا دورکاری، در شرایط فعلی نه‌تنها اولویت اصلی نیستند، بلکه می‌توانند آمار اشتغال زنان را کاهش دهند. به باور او، سیاست‌گذاران باید به اصلاح ریشه‌ای قوانین، به‌ویژه قانون مدنی، و افزایش واقعی مشارکت اقتصادی زنان پیش از بسته‌شدن پنجره جمعیتی ایران بیندیشند، نه ارائه راه‌حل‌های سطحی و مقطعی.

👈🏻  متن کامل را در Instant View بخوانید.

@BashgaheZanan
@EveDaughters
👍3
مریم نصر اصفهانی، عضو هیئت علمی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی دانش آموخته فلسفه و پژوهشگر حوزه فلسفه و مطالعات زنان است.

پژوهشهای او عمدتاً بر فلسفه اخلاق از منظری زنانه نگر متمرکز است و در عین حال آثاری نیز برای معرفی رویکردهای فلسفی زنانه نگر در زبان فارسی ترجمه کرده است.

عنوان ارائه:

بازسازی عشق در عصر اقتدار

24 تاریخ ارائه چهارشنبه 17 دی ماه

امشب ساعت ۲۰

پیوند شرکت در جلسه

https://www.skyroom.online/ch/isu/sl

(ورود برای عموم آزاد است و ان‌شاءالله اینترنت یاری کند)

@EveDaughters
2👍1
چمچه خاتون

آداب و رسوم قدیمی هر شهر و منطقه نشان دهنده فرهنگ و تاریخ قدیمی مردم آن شهر و منطقه است. یکی از این آداب و رسوم قدیمی که قدیمی ترها آن را به یاد دارند و دست مایه نقل محافل می شود «چمچه خاتون» می باشد.

این مراسم در مواقع کم بارانی مخصوصا در ایام بعد از عید نوروز یعنی در فصل قره یاز، برای درخواست و دعا برای بارش باران انجام می شد و عروسکی از پارچه و چوب میساختند و دخترهای جوان یا بچه ها خانه به خانه و محله به محله میگشتند و از تمام اهالی شهر وسایل آش میگرفتند (به عنوان نذری) و در نهایت با وسایل جمع شده آش پخته و بین همه توزیع میکردند.

هنگام گرداندن عروسک در خیابونها و کوچه ها این شعر را میخواندند:
چمچه خاتون یاغ ایستر،
خدادن یاغیش ایستر،
الی قالید خمیرده،
بیجه قاشوق سو ایستر،

این رسم در مناطق آذربایجان و همدان و قزوین و حتی بین ترکهای خراسان شمالی نیز وجود دارد.

@tanz_talkh_tarikh
@EveDaughters
1
Audio
🎙️سخنرانی در مدرسه مجازی عشق

بازسازی عشق در عصر اقتدار

(انجمن علمی دانشجویان فلسفه و کلام دانشگاه امام صادق)

در این سخنرانی مروری داشتم بر برخی تلاش‌ها برای بازتعریف مفهوم «عشق» در فلسفه‌های زنانه‌نگر.

اینکه عشق، خلاف تلقی‌های رایجِ رمانتیک و تملک‌محور، نزد فیلسوفان فمینیست به‌مثابه کنشی اخلاقی، آگاهانه و رهایی‌بخش فهم می‌شود.

با مرور دیدگاه‌های سیمون دوبووار، لوس ایریگاری، بل هوکس و فیلسوفانی چون لوگونِز و فرای از این گفتم که «عشق اصیل» در نگاه آنان بر به‌رسمیت‌شناختن متقابل آزادی‌ها، حفظ فاصله، نفی مالکیت، احترام به تفاوت و فروتنی معرفتی استوار است.

در این رویکرد، عشق نه صرفاً احساس، بلکه انتخابی اخلاقی است، روشی برای دانستن و نیرویی اجتماعی ـ سیاسی که بدون عدالت، آزادی و مسئولیت‌پذیری تحقق نمی‌یابد.

فلسفه فمینیستی با نقد پیوند عشق با سلطه، خشونت، خودشیفتگی و تکبر معرفتی، عشق را به عملی روزمره برای رشد فردی، دگرگونی اجتماعی و زیستن انسانی‌تر با دیگری بدل کرده و تأکید می‌کند:

عشقی که رهایی‌بخش نباشد، اساساً عشق نیست.

@neocritic
🙏1