فاطمه، مادر سید رضی (مؤلف نهج البلاغه) و سید مرتضی، كه هر دو از دانشمندان بزرگ شیعه هستند، بانویی پاكدامن و زاهد بود كه روزهای گرم روزه می‌گرفت و در تاریكی شب‌ها، به عبادت خداوند می‌پرداخت.

شیخ مفید كه از بزرگ‌ترین علمای شیعه است و تمام متأخرین از او استفاده كرده‌اند، شبی در عالم رؤیا دید كه حضرت فاطمه سلام الله علیها، دست امام حسن (ع) و امام حسین (ع) را گرفته، وارد مسجد شدند و به شیخ مفید فرمودند: «فرزندانم را بپذیر و به آنها «فقه» بیاموز!»
شیخ مفید از خواب بیدار می‌شود و شگفت زده با خود فكر می‌كند كه موضوع چیست؟! هنگام درس شیخ مثل هر روز به محل تدریس می‌رود. در آغاز درس، خانمی به همراه دو فرزندش وارد مسجد می‌شوند و به نزدیك شیخ مفید می‌روند. مادر به استاد می‌گوید: «فرزندانم را آوردم، به آنها فقه بیاموز!»

سیدرضی، خوددرباره‌ی مادرش می‌گوید:
«اگر همه‌ مادران، به خوبی،پاكی و وظیفه شناسی اوبودند، فرزندانشان به پدرنیازی نداشتند.»(1)

1. اعیان الشیعه،ج43،ص253.
#شیرازی_علی ؛زنان نمونه،مؤسسه بوستان كتاب.

@EveDaughters