مدیریت اجرایی

مدیریت منابع انسانی: مفروزترین مشاع سازمان
✍️عليرضا كوشكي جهرمی
25 فروردین مصادف با روز ملی منابع انسانی
"مشاعات" به فضا هایی اطلاق میشه که همه افراد و بدون هیچ گونه محدودیت و ضابطه ای میتونن استفاده کنن و نقطه مقابل مشاع، "مفروز" قرار میگیره و مفروز به معنی فضاهایی هستش که مالکیت و صاحبش مشخصه و هرکسی نمیتونه استفاده کنه مگر ضوابط اجازه لازم رو بده.

زمانیکه برای انتخاب کارکنان و مدیران یک شرکت یا حتی واحدی در سازمان ضوابط و شایستگی های جدی و محکمی وجود داشته باشه، اون سازمان در طبقه مفروز قرار میگره و باید منتظر موفقیت های مضاعف بود مثلا مدیریت دپارتمان IT حتما به یک شخصی با تحصیلات و تجربه های مرتبط با مباحث فناوری اطلاعات سپرده میشه و عین همین موضوع برای واحدهایی مثل کنترل کیفیت، مهندسی و ... تقریبا اجرا میشه.

*و اما واحد منابع انسانی یعنی یکی از پراستعداد ترین واحدهای سازمانی برای قرار گرفتن در طبقه مشاعات سازمانی*. یعنی واحدی که هر کسی با هر تخصص و رشته تحصیلی و حتی فاقد تخصص، اجازه مدیریت و اداره را به خود می دهد.

· واحدی که مهترین نقش رو در موفقیت یا شکست داره،

· واحدی که فراهم کننده کلیه امکانات برای سایر مدیران و دپارتمان ها هستش تا بتونن به بهتربن شکل ممکن مدیریت واقعی منبع ارزشمند سرمایه انسانی رو داشته باشن.

· واحدی که متولی اصلی کارکنان در سازمان هستش و افراد امانت هایی هستند از بخش منابع منابع انسانی که به واحدهای دیگه سپرده شدن. حالا اگه این واحد امانت دار و حافظ خوبی نباشه یعنی احتمال تضییع و تخریب همه جنبه های انسانی بسیار محتمل خواهد بود.

*وقتی که قلب یک سازمان مشاع بشه؛ اون قلب یا بدون ریتم میشه و یا ریتمش هماهنگ با ریتم کلی سازمان نخواهد بود و این یعنی ناامیدی و نابودی. چونکه "مدیران مشاع" حتی اگر هم بخوان کاری انجام بدن، نمیتونن. مدیران بقیه واحدهای سازمان ممکنه بتونن بدون مشروعیت و مقبولیت و محبوبیت، لنگ لنگان کارشون رو پیش ببرن ولی برای واحد منابع انسانی چون مستقیم با افراد کار میکنن، از این خبرا نیست.*

📍📍از مهمترین توجیهات و فرافکنی های "مشاع سازی" واحد منابع انسانی و انتصاب افراد غیر متخصص و متناسب هم این هستش که:

· فلانی چون سالیان سال اینجا کار میکرده و همه پرسنل رو به خوبی میشناخته تصمیم گرفتیم مسئولیت واحد منابع انسانی هم بهش بدیم. و این استدلال بسیار بار فکاهی و طنز بالایی دارد و مثل این میمونه که یک نفر را به واسطه اینکه کثیرالسفر هستش و رفت و آمدهای زیادی با هواپیما داشته، به عنوان خلبان پرواز ازش استفاده کنیم و یا یک بیمار به واسطه اینکه سالیان سال به مطب پزشکان مختلف مراجعه کرده است، مجوز طبابت بهش بدن.

· استدلال شایع و نابودگر بعدی این هستش که چون آدم خوبی بود گفتیم مدیر منابع انسانی باشه و این هم یعنی مصیبت بزرگ.

· مسیر سوم مشاع سازی به این ترتیب هست که چون در پست و جایگاه های دیگه خوب کار نکرده و نتونسته خودش رو نشون بده، عزلش کردیم و دیگه جایی نداشتیم، گفتیم اینجوری شاید بتونیم از توانمندی هاش استفاده کنیم.

· چون سفارشی اومده بود توی شرکت و جایی دیگه نمیتونستیم ازش استفاده کنیم، واحد منابع انسانی رو مشاع کردیم.

· و مسیرهای مشاع سازی دیگر

📍نکته مهم

هر چند مدیر منابع انسانی به هیچ عنوان نباید مشاع باشه و مفروز مطلق باید در نظرش گرفت ولی خود واحد منابع انسانی، درش به روی همه بازه و مشاع سازمان هست که همه میتونن بدون هیچ دغدغه ای بیان و بهره ببرن. تنها و تنها و تنها ا یک مدیر مفروز هست که میتونه یک چنین مشاعی رو بسازه.

📍و سخن آخر به مناسبت روز ملی منابع انسانی

یکی از دانشجوهام از تجربه صخره نوردیش تعریف میکرد که به علت ارتفاع و شرایط ویژه صخره یک روز رو نیم و به صورت مستمر باید از صخره های سخت بالا میرفتن و شب هم باید توی یک فضای بسیار محدود و کوچیک و توی ارتفاعات تا صبح سپری میکردن. گویا اون شب هوا هم از حد معمول سردتر میشه تا حد یخبندون. میگفت زمانیکه صبح شد و خورشید بالا اومد و اولین اشعه های گرم خورشید به صورتم خورد؛ اینقدر خوشایند و لذت بخش بود که تازه فهمیدم چرا قدیما توی بعضی اقوام، خورشید و حرارت اینقدر قداست داشته و حتی می پرستیدنش.

اهمیت یک واحد خوب منابع انسانی هم شاید در شرایط عادی و معمولی خیلی به چشم نیاد، ولی در شرایطی که یک کارمند توی شرایط خاصی هست و نیازمند کمکه، عین اشعه های گرم خورشید بعد از یک شب سرد میتونه امیدوار کننده باشه و این فقط از یک مدیر منابع انسانی مفروز با محبوبیت، مشروعیت و مقبولیت بالا برمیاد.

206 viewsدکترامیرصادقی، مدیریت وسرمایه انسانی, 07:13