موسسه Galssdoor به رسم سنت همه ساله خود، اقدام به عرضه فهرستی از 25 شغل پردرآمد آمریکا در سال 2016 کرده است.
1. پزشک - Physician
متوسط حقوق پایه: 180 هزار دلار
2. وکیل - Lawyer
متوسط حقوق پایه: 144 هزار دلار
3. مدیر تحقیق و توسعه - Research & Development Manager
متوسط حقوق پایه: 142 هزار دلار
4. مدیر توسعه نرم افزار -Software Development Manager
متوسط حقوق پایه: 132 هزار دلار
5. مدیر داروخانه - Pharmacy Manager
متوسط حقوق پایه: 130 هزار دلار
6. مدیر استراتژی -Strategy Manager
متوسط حقوق پایه: 130 هزار دلار
7. معمار نرم افزار - Software Architect
متوسط حقوق پایه: 128 هزار دلار
8. مهندس طراحی مدار یکپارچه - Integrated Circuit Designer Engineer
متوسط حقوق پایه: 127 هزار دلار
9. مدیر آیتی - IT Manager
متوسط حقوق پایه: 120 هزار دلار
10. معمار راه حلها - Solutions Architect
متوسط حقوق پایه: 120 هزار دلار
11. مدیر مشارکت کسب و کار - Engagement Manager
متوسط حقوق پایه: 120 هزار دلار
12. مدیر توسعه اپلیکیشن - Applications Development Manager
متوسط حقوق پایه: 120 هزار دلار
13. داروساز - Pharmacist
متوسط حقوق پایه: 118 هزار دلار
14. معمار سیستم ها - Systems Architect
متوسط حقوق پایه: 120 هزار دلار
15. مدیر مالی - Finance Manager
متوسط حقوق پایه: 116 هزار دلار
16. متخصص حوزه اطلاعات - Data Scientist
متوسط حقوق پایه: 115 هزار دلار
17. مدیر شرایط بحران - Risk Manager
متوسط حقوق پایه: 115 هزار دلار
18. مدیر بخش ایده های ابتکاری - Creative Director
متوسط حقوق پایه: 115 هزار دلار
19. مدیر شناسایی و کنترل ریسک در کسب و کارها - Actuary
متوسط حقوق پایه: 115 هزار دلار
20. معمار اطلاعات - Data Architect
متوسط حقوق پایه: 113 هزار دلار
21. مدیر بخش مالیات - Tax Manager
متوسط حقوق پایه: 110 هزار دلار
22. مدیر بخش محصولات - Product Manager
متوسط حقوق پایه: 107 هزار دلار
23. مدیر بخش طراحی - Design Manager
متوسط حقوق پایه: 106 هزار دلار
24. مدیر تحلیل گر - Analytics Manager
متوسط حقوق پایه: 106 هزار دلار
25. مدیر بخش سیستم های اطلاعاتی - Information Systems Manager
متوسط حقوق پایه: 106 هزار دلار
1. پزشک - Physician
متوسط حقوق پایه: 180 هزار دلار
2. وکیل - Lawyer
متوسط حقوق پایه: 144 هزار دلار
3. مدیر تحقیق و توسعه - Research & Development Manager
متوسط حقوق پایه: 142 هزار دلار
4. مدیر توسعه نرم افزار -Software Development Manager
متوسط حقوق پایه: 132 هزار دلار
5. مدیر داروخانه - Pharmacy Manager
متوسط حقوق پایه: 130 هزار دلار
6. مدیر استراتژی -Strategy Manager
متوسط حقوق پایه: 130 هزار دلار
7. معمار نرم افزار - Software Architect
متوسط حقوق پایه: 128 هزار دلار
8. مهندس طراحی مدار یکپارچه - Integrated Circuit Designer Engineer
متوسط حقوق پایه: 127 هزار دلار
9. مدیر آیتی - IT Manager
متوسط حقوق پایه: 120 هزار دلار
10. معمار راه حلها - Solutions Architect
متوسط حقوق پایه: 120 هزار دلار
11. مدیر مشارکت کسب و کار - Engagement Manager
متوسط حقوق پایه: 120 هزار دلار
12. مدیر توسعه اپلیکیشن - Applications Development Manager
متوسط حقوق پایه: 120 هزار دلار
13. داروساز - Pharmacist
متوسط حقوق پایه: 118 هزار دلار
14. معمار سیستم ها - Systems Architect
متوسط حقوق پایه: 120 هزار دلار
15. مدیر مالی - Finance Manager
متوسط حقوق پایه: 116 هزار دلار
16. متخصص حوزه اطلاعات - Data Scientist
متوسط حقوق پایه: 115 هزار دلار
17. مدیر شرایط بحران - Risk Manager
متوسط حقوق پایه: 115 هزار دلار
18. مدیر بخش ایده های ابتکاری - Creative Director
متوسط حقوق پایه: 115 هزار دلار
19. مدیر شناسایی و کنترل ریسک در کسب و کارها - Actuary
متوسط حقوق پایه: 115 هزار دلار
20. معمار اطلاعات - Data Architect
متوسط حقوق پایه: 113 هزار دلار
21. مدیر بخش مالیات - Tax Manager
متوسط حقوق پایه: 110 هزار دلار
22. مدیر بخش محصولات - Product Manager
متوسط حقوق پایه: 107 هزار دلار
23. مدیر بخش طراحی - Design Manager
متوسط حقوق پایه: 106 هزار دلار
24. مدیر تحلیل گر - Analytics Manager
متوسط حقوق پایه: 106 هزار دلار
25. مدیر بخش سیستم های اطلاعاتی - Information Systems Manager
متوسط حقوق پایه: 106 هزار دلار
تقدیم به وجود ذی وجود دوستان گل وگل های دوست
از طرف سرپرست کانال مدیریت اجرایی
"باهم بیاموزیم،به هم بیاموزیم واز هم بیاموزیم"
@executivemanagement
از طرف سرپرست کانال مدیریت اجرایی
"باهم بیاموزیم،به هم بیاموزیم واز هم بیاموزیم"
@executivemanagement
آنچه که مردم را دانشمند می کند.
مطالبی نیست که می خوانند!
بلکه چیزایی هست که
یاد می گیرند!
@executivemanagement
مطالبی نیست که می خوانند!
بلکه چیزایی هست که
یاد می گیرند!
@executivemanagement
✳️اقدام وعمل با روشی متفاوت
کار هشت ساعتهی مداوم یک رویکرد کاری منسوخ و بی ثمر است که همچنان وجود دارد. از این رو اگر میخواهید در کار خود به بازدهی قابل قبولی برسید باید به دنبال روشی جدید بگردید.
تاریخچهی روزی هشت ساعت کار به دوران انقلاب صنعتی بر میگردد. در آن دوره، مدت زمان کار به این شکل تعیین شد تا از تعداد ساعات کار طاقت فرسای کارگران کارخانهها کاسته شود. طبیعتا عملی کردن چنین سیستمی در شرایط ۲۰۰ سال قبل یک نوع دستاورد موفقیت آمیز بوده است اما در شرایط زمانی فعلی کارآیی قابل قبولی ندارد.
با این حال، گاهی هنوز هم این انتظار وجود دارد که مانند اجداد خود روزی ۸ ساعت را به طور مداوم کار کنیم و در بین آن، زمان استراحت خیلی کوتاهی داشته باشیم. کما این که خیلی از افراد در ساعت ناهار خود هم مشغول به کار هستند.
بنا بر مطالعهای که توسط "گروه دراجیم" صورت گرفته است، عادات کارمندان در حین انجام کار در یک برنامهی کامپیوتری ثبت شد. این برنامه میزان زمان سپری شده در کارهای مختلف توسط کارمندان را اندازهگیری کرده و این مدت زمان را با بازدهی حاصل از کار مقایسه کرده است.
در این روند اندازهگیری، نتایج جالبی مشاهده شد. میزان بازدهی کار ربطی به مدت زمان انجام کار نداشت و بیشتر به سازماندهی کاری افراد وابسته بود. برای مثال، در یک مورد خاص که افراد به علت آیین مذهبی خود در طول روز معافیتهای کوتاهی داشتند، بازدهی کاری بالاتری مشاهده شد
کار هشت ساعتهی مداوم یک رویکرد کاری منسوخ و بی ثمر است که همچنان وجود دارد. از این رو اگر میخواهید در کار خود به بازدهی قابل قبولی برسید باید به دنبال روشی جدید بگردید.
تاریخچهی روزی هشت ساعت کار به دوران انقلاب صنعتی بر میگردد. در آن دوره، مدت زمان کار به این شکل تعیین شد تا از تعداد ساعات کار طاقت فرسای کارگران کارخانهها کاسته شود. طبیعتا عملی کردن چنین سیستمی در شرایط ۲۰۰ سال قبل یک نوع دستاورد موفقیت آمیز بوده است اما در شرایط زمانی فعلی کارآیی قابل قبولی ندارد.
با این حال، گاهی هنوز هم این انتظار وجود دارد که مانند اجداد خود روزی ۸ ساعت را به طور مداوم کار کنیم و در بین آن، زمان استراحت خیلی کوتاهی داشته باشیم. کما این که خیلی از افراد در ساعت ناهار خود هم مشغول به کار هستند.
بنا بر مطالعهای که توسط "گروه دراجیم" صورت گرفته است، عادات کارمندان در حین انجام کار در یک برنامهی کامپیوتری ثبت شد. این برنامه میزان زمان سپری شده در کارهای مختلف توسط کارمندان را اندازهگیری کرده و این مدت زمان را با بازدهی حاصل از کار مقایسه کرده است.
در این روند اندازهگیری، نتایج جالبی مشاهده شد. میزان بازدهی کار ربطی به مدت زمان انجام کار نداشت و بیشتر به سازماندهی کاری افراد وابسته بود. برای مثال، در یک مورد خاص که افراد به علت آیین مذهبی خود در طول روز معافیتهای کوتاهی داشتند، بازدهی کاری بالاتری مشاهده شد.
نسبت ایدهآل زمان کار به استراحت ۵۲ به ۱۷ دقیقه است. افرادی که مطابق با این برنامه پیش میروند سطح بالاتری از تمرکز را تجربه میکنند. از این رو در زمان کاری ۱۰۰٪ توجه خود را به کار اختصاص میدهند و در این زمان به سراغ فیسبوک یا چک کردن ایمیلهای خود نمیروند. در صورت احساس خستگی (پس از هر یک ساعت کار) استراحت کوتاهی کرده و در آن مدت کوتاه کاملا از کار فاصله میگیرند. این شیوه به آنها کمک میکند که با انرژی بیشتری کار خود را ادامه دهند.
نیاز مغز شما: ۱۵ دقیقه استراحت به ازای یک ساعت کار
کشف این نسبت جادویی بهرهوری افراد را به شکلی فوقالعاده افزایش میدهد. پس از یک ساعت کار تابع عملکرد مغز به بالاترین حد انرژی خود جهش میکند و حدود ۱۵ تا ۲۰ دقیقه زمان لازم است تا این انرژی به حد پایین خود برسد.
برای اکثر ما این جزر طبیعی جریان انرژی مغز، خود را به شکل خستگی و حواسپرتی نشان میدهد.
بهترین راه برای رهایی از این خستگی و حواسپرتی این است که نسبت به این رفتار مغزی آگاه باشیم. پس بعد از هر یک ساعت کار یا بیشتر، زمانی که احساس کردید تمرکز شما رو به سراشیبی رفته است، بدانید که زمان استراحت فرا رسیده است.
هر چه استراحتهای ما واقعیتر باشد، روز کاری ما بازدهی بیشتری خواهد داشت. گاهی اوقات ما به ظاهر استراحت کردهایم اما هنوز هم خستگی را در خود نگه داشتهایم. برای مثال به جای این که از میز کار خود فاصله بگیریم و در زمان استراحت کمی قدم بزنیم خود را با چک کردن یوتیوب و ایمیل سرگرم میکنیم.
زمان کاری خود را مدیریت کنید
سعی کنید در روز کاری هشت ساعتهی خود مدت زمان کاری را در فواصل منظم تقسیم بندی کنید. طبیعتا هر چه با انرژی بیشتری کار کنیم، نتیجهی حاصل از کار بیشتر بر وفق مراد خواهد بود.
کار هشت ساعتهی مداوم یک رویکرد کاری منسوخ و بی ثمر است که همچنان وجود دارد. از این رو اگر میخواهید در کار خود به بازدهی قابل قبولی برسید باید به دنبال روشی جدید بگردید.
تاریخچهی روزی هشت ساعت کار به دوران انقلاب صنعتی بر میگردد. در آن دوره، مدت زمان کار به این شکل تعیین شد تا از تعداد ساعات کار طاقت فرسای کارگران کارخانهها کاسته شود. طبیعتا عملی کردن چنین سیستمی در شرایط ۲۰۰ سال قبل یک نوع دستاورد موفقیت آمیز بوده است اما در شرایط زمانی فعلی کارآیی قابل قبولی ندارد.
با این حال، گاهی هنوز هم این انتظار وجود دارد که مانند اجداد خود روزی ۸ ساعت را به طور مداوم کار کنیم و در بین آن، زمان استراحت خیلی کوتاهی داشته باشیم. کما این که خیلی از افراد در ساعت ناهار خود هم مشغول به کار هستند.
بنا بر مطالعهای که توسط "گروه دراجیم" صورت گرفته است، عادات کارمندان در حین انجام کار در یک برنامهی کامپیوتری ثبت شد. این برنامه میزان زمان سپری شده در کارهای مختلف توسط کارمندان را اندازهگیری کرده و این مدت زمان را با بازدهی حاصل از کار مقایسه کرده است.
در این روند اندازهگیری، نتایج جالبی مشاهده شد. میزان بازدهی کار ربطی به مدت زمان انجام کار نداشت و بیشتر به سازماندهی کاری افراد وابسته بود. برای مثال، در یک مورد خاص که افراد به علت آیین مذهبی خود در طول روز معافیتهای کوتاهی داشتند، بازدهی کاری بالاتری مشاهده شد
کار هشت ساعتهی مداوم یک رویکرد کاری منسوخ و بی ثمر است که همچنان وجود دارد. از این رو اگر میخواهید در کار خود به بازدهی قابل قبولی برسید باید به دنبال روشی جدید بگردید.
تاریخچهی روزی هشت ساعت کار به دوران انقلاب صنعتی بر میگردد. در آن دوره، مدت زمان کار به این شکل تعیین شد تا از تعداد ساعات کار طاقت فرسای کارگران کارخانهها کاسته شود. طبیعتا عملی کردن چنین سیستمی در شرایط ۲۰۰ سال قبل یک نوع دستاورد موفقیت آمیز بوده است اما در شرایط زمانی فعلی کارآیی قابل قبولی ندارد.
با این حال، گاهی هنوز هم این انتظار وجود دارد که مانند اجداد خود روزی ۸ ساعت را به طور مداوم کار کنیم و در بین آن، زمان استراحت خیلی کوتاهی داشته باشیم. کما این که خیلی از افراد در ساعت ناهار خود هم مشغول به کار هستند.
بنا بر مطالعهای که توسط "گروه دراجیم" صورت گرفته است، عادات کارمندان در حین انجام کار در یک برنامهی کامپیوتری ثبت شد. این برنامه میزان زمان سپری شده در کارهای مختلف توسط کارمندان را اندازهگیری کرده و این مدت زمان را با بازدهی حاصل از کار مقایسه کرده است.
در این روند اندازهگیری، نتایج جالبی مشاهده شد. میزان بازدهی کار ربطی به مدت زمان انجام کار نداشت و بیشتر به سازماندهی کاری افراد وابسته بود. برای مثال، در یک مورد خاص که افراد به علت آیین مذهبی خود در طول روز معافیتهای کوتاهی داشتند، بازدهی کاری بالاتری مشاهده شد.
نسبت ایدهآل زمان کار به استراحت ۵۲ به ۱۷ دقیقه است. افرادی که مطابق با این برنامه پیش میروند سطح بالاتری از تمرکز را تجربه میکنند. از این رو در زمان کاری ۱۰۰٪ توجه خود را به کار اختصاص میدهند و در این زمان به سراغ فیسبوک یا چک کردن ایمیلهای خود نمیروند. در صورت احساس خستگی (پس از هر یک ساعت کار) استراحت کوتاهی کرده و در آن مدت کوتاه کاملا از کار فاصله میگیرند. این شیوه به آنها کمک میکند که با انرژی بیشتری کار خود را ادامه دهند.
نیاز مغز شما: ۱۵ دقیقه استراحت به ازای یک ساعت کار
کشف این نسبت جادویی بهرهوری افراد را به شکلی فوقالعاده افزایش میدهد. پس از یک ساعت کار تابع عملکرد مغز به بالاترین حد انرژی خود جهش میکند و حدود ۱۵ تا ۲۰ دقیقه زمان لازم است تا این انرژی به حد پایین خود برسد.
برای اکثر ما این جزر طبیعی جریان انرژی مغز، خود را به شکل خستگی و حواسپرتی نشان میدهد.
بهترین راه برای رهایی از این خستگی و حواسپرتی این است که نسبت به این رفتار مغزی آگاه باشیم. پس بعد از هر یک ساعت کار یا بیشتر، زمانی که احساس کردید تمرکز شما رو به سراشیبی رفته است، بدانید که زمان استراحت فرا رسیده است.
هر چه استراحتهای ما واقعیتر باشد، روز کاری ما بازدهی بیشتری خواهد داشت. گاهی اوقات ما به ظاهر استراحت کردهایم اما هنوز هم خستگی را در خود نگه داشتهایم. برای مثال به جای این که از میز کار خود فاصله بگیریم و در زمان استراحت کمی قدم بزنیم خود را با چک کردن یوتیوب و ایمیل سرگرم میکنیم.
زمان کاری خود را مدیریت کنید
سعی کنید در روز کاری هشت ساعتهی خود مدت زمان کاری را در فواصل منظم تقسیم بندی کنید. طبیعتا هر چه با انرژی بیشتری کار کنیم، نتیجهی حاصل از کار بیشتر بر وفق مراد خواهد بود.
✳️همیشه خودتان را بهروز کنید
باید یاد بگیرید که هیچ وقت عقب ننشینید. همیشه برای بهتر شدن کاری هست که میتوانید انجام دهید. ممکن است امروز تواناییها و مهارتهای زیاد و عالی داشته باشیم اما باوجود خوب بودن آنها، مهارتهای ما باید مداوم رشد کند. مدیران فوقالعاده و موفق همیشه در حال یادگیری، مطالعه و رشد دادن خودشان هستند. پس برای رسیدن به موفقیت باید همیشه سطح خودمان را بالا بکشانیم.
باید یاد بگیرید که هیچ وقت عقب ننشینید. همیشه برای بهتر شدن کاری هست که میتوانید انجام دهید. ممکن است امروز تواناییها و مهارتهای زیاد و عالی داشته باشیم اما باوجود خوب بودن آنها، مهارتهای ما باید مداوم رشد کند. مدیران فوقالعاده و موفق همیشه در حال یادگیری، مطالعه و رشد دادن خودشان هستند. پس برای رسیدن به موفقیت باید همیشه سطح خودمان را بالا بکشانیم.
نامه پروردگار عالم به برترین مخلوق خود برگرفته از قران کریم:
سوگند به روز وقتی نور می گیرد و به شب وقتی آرام می گیرد که من نه تو را رها کرد هام و نه باتو دشمنی کردهام(ضحی 1-2)افسوس که هر کس را به تو فرستادم تا به تو بگویم دوستت دارم و راهی پیش پایت بگذارم او را به سخره گرفتی.(یس 30)و هیچ پیامی از پیام هایم به تو نرسید مگر از آن روی گردانیدی(انعام 4)و با خشم رفتی و فکر کردی هرگز برتو قدرتی نداشته ام(انبیا 87) و مرا به مبارزه طلبیدی و چنان متوهم شدی که گمان بردی خودت بر همه چیز قدرت داری(یونس 24)واین درحالی بود که حتی مگسی را نمی توانستی و نمی توانی بیافرینی و اگر مگسی از تو چیزی بگیرد نمی توانی از او پس بگیری(حج 73)پس چون مشکلات از بالا و پایین آمدند و چشمهایت از وحشت فرورفتند و تمام
وجودت لرزید چه لرزشی، گفتم کمک هایم در راه است و چشم دوختم ببینم که
باورم میکنی اما به من گمان بردی چه گمان هایی( احزاب 10)تازمین با آن فراخی بر تو تنگ آمد پس حتی از خودت هم به تنگ آمدی و یقین کردی که هیچ پناهی جز من نداری،پس من به سوی تو بازگشتم تا تو نیز به سوی من بازگردی،که من مهربانترینم در بازگشتن(توبه 118)وقتی در تاریکی ها مرا به زاری خواندی که اگر تو را برهانم با من میمانی،تو را از اندوه رهانیدم اما باز مرا با دیگری در عشقت شریک کردی(انعام 63-64)این عادت دیرینه ات بوده است، هرگاه که خوشحالت کردم از من روی گردانیدی و رویت را آن طرفی کردی و هروقت سختی به تو رسید از من ناامید شدهای(اسرا 83)آیا من برنداشتم از دوشت باری که می شکست پشتت؟(سوره شرح 2-3)غیراز من خدایی که برایت خدایی کرده است؟(اعراف 59)پس کجا می روی؟(تکویر26)پس از این سخن دیگر به کدام سخن می خواهی ایمان بیاوری؟(مرسلات 50)چه چیز جز بخشندگی ام باعث شد تا مرا که می بینی خودت رابگیری؟(انفطار 6)مرا به یاد می آوری؟من همانم که بادها را می فرستم تا ابرها را در آسمان پهن کنندو ابرها را پاره پاره به هم فشرده می کنم تا قطره ای باران از خلال آنها بیرون آید و به خواست من به تو اصابت کند تا تو فقط لبخند بزنی،و این در حالی بود که پیش از فرو افتادن آن قطره باران،ناامیدی تو را پوشانده بود(روم 48)من همانم که می دانم در روز روحت چه جراحت هایی برمی دارد،و در شب روحت را
در خواب به تمامی بازمی ستانم تا به آن آرامش دهم و روز بعد دوباره آن را به زندگی برمی انگیزانم و تا مرگت که به سویم بازگردی به این کار ادامه می دهم(انعام 60)من همانم که وقتی می ترسی به تو امنیت میدهم(قریش 3)برگرد،مطمئن برگرد،تا یک باردیگرباهم باشیم(فجر 28-29)
سوگند به روز وقتی نور می گیرد و به شب وقتی آرام می گیرد که من نه تو را رها کرد هام و نه باتو دشمنی کردهام(ضحی 1-2)افسوس که هر کس را به تو فرستادم تا به تو بگویم دوستت دارم و راهی پیش پایت بگذارم او را به سخره گرفتی.(یس 30)و هیچ پیامی از پیام هایم به تو نرسید مگر از آن روی گردانیدی(انعام 4)و با خشم رفتی و فکر کردی هرگز برتو قدرتی نداشته ام(انبیا 87) و مرا به مبارزه طلبیدی و چنان متوهم شدی که گمان بردی خودت بر همه چیز قدرت داری(یونس 24)واین درحالی بود که حتی مگسی را نمی توانستی و نمی توانی بیافرینی و اگر مگسی از تو چیزی بگیرد نمی توانی از او پس بگیری(حج 73)پس چون مشکلات از بالا و پایین آمدند و چشمهایت از وحشت فرورفتند و تمام
وجودت لرزید چه لرزشی، گفتم کمک هایم در راه است و چشم دوختم ببینم که
باورم میکنی اما به من گمان بردی چه گمان هایی( احزاب 10)تازمین با آن فراخی بر تو تنگ آمد پس حتی از خودت هم به تنگ آمدی و یقین کردی که هیچ پناهی جز من نداری،پس من به سوی تو بازگشتم تا تو نیز به سوی من بازگردی،که من مهربانترینم در بازگشتن(توبه 118)وقتی در تاریکی ها مرا به زاری خواندی که اگر تو را برهانم با من میمانی،تو را از اندوه رهانیدم اما باز مرا با دیگری در عشقت شریک کردی(انعام 63-64)این عادت دیرینه ات بوده است، هرگاه که خوشحالت کردم از من روی گردانیدی و رویت را آن طرفی کردی و هروقت سختی به تو رسید از من ناامید شدهای(اسرا 83)آیا من برنداشتم از دوشت باری که می شکست پشتت؟(سوره شرح 2-3)غیراز من خدایی که برایت خدایی کرده است؟(اعراف 59)پس کجا می روی؟(تکویر26)پس از این سخن دیگر به کدام سخن می خواهی ایمان بیاوری؟(مرسلات 50)چه چیز جز بخشندگی ام باعث شد تا مرا که می بینی خودت رابگیری؟(انفطار 6)مرا به یاد می آوری؟من همانم که بادها را می فرستم تا ابرها را در آسمان پهن کنندو ابرها را پاره پاره به هم فشرده می کنم تا قطره ای باران از خلال آنها بیرون آید و به خواست من به تو اصابت کند تا تو فقط لبخند بزنی،و این در حالی بود که پیش از فرو افتادن آن قطره باران،ناامیدی تو را پوشانده بود(روم 48)من همانم که می دانم در روز روحت چه جراحت هایی برمی دارد،و در شب روحت را
در خواب به تمامی بازمی ستانم تا به آن آرامش دهم و روز بعد دوباره آن را به زندگی برمی انگیزانم و تا مرگت که به سویم بازگردی به این کار ادامه می دهم(انعام 60)من همانم که وقتی می ترسی به تو امنیت میدهم(قریش 3)برگرد،مطمئن برگرد،تا یک باردیگرباهم باشیم(فجر 28-29)
Forwarded from Farzane Z.F
گفتم که گناه من عظیم است عظیم
در حشر جزای من جحیم است جحیم
ناگاه به گوش جان شنیدم از غیب
نومید مشو خدا کریم است کریم
🌸التماس دعا🌸
در حشر جزای من جحیم است جحیم
ناگاه به گوش جان شنیدم از غیب
نومید مشو خدا کریم است کریم
🌸التماس دعا🌸
◀️نوآوری مدل کسبوکار به سبک سريال شهرزاد
✏️سريال شهرزاد بیشک پديدهای نو در صنعت محصولات فرهنگی ايران به شمار میرود. آفريدهای فاخر که داستانی عاشقانه را در قالبی تاريخی و مزين به نقش و نگار ايرانی به مردم پيشکش کرد و بر دل خيلیها نشست. اما بهانه نگارش اين متن، نه روايت دلنشين شهرزاد و بازیهای هنرمندانه بازيگرانِ آن، که موفقيت اقتصادیِ آن بر پايه نوآوری در مدلِ کسبوکار است. باور دارم که مديران ايرانی در تمامی صنايع میتوانند با نگاه به اين عملکرد نوآورانه، با ظرفيتهای بزرگ اما پنهان نوآوری در مدل کسبوکار در بازار ايران بيشتر آشنا شوند.
✏️منظور من از مدل کسبوکار، منطق شرکتها در خلق و ارائه ارزش به مشتريان و تصاحب بخشی از آن ارزش است. هر شرکت يا پروژه اقتصادی دارای يک مدل کسبوکار است، حتی اگر انتخاب آن آگاهانه نباشد. اين مدل حاصل مجموعهای از انتخابهای آگاهانه يا ناخودآگاه است که چارچوب اصلی عملکرد و شانس موفقيت اقتصادی شرکتها را رقم میزند. مواردی همچون انتخاب مشتری اصلی، انتخاب ارزش پيشنهادی، انتخاب چگونگی و عمق ارتباط با مشتری، انتخاب کانال رساندن محصول يا خدمت به مشتری، انتخاب مدل درآمدی، انتخاب منابع و فعاليتهای کليدی، انتخاب ساختار هزينه و دستآخر، انتخابِ شريک کليدی.
✏️پيش از اين، تا سالها صداوسيما تنها مشتری قابل تصور برای سريالهای ايرانی بود. تنها مدل درآمدی متصور از اين مشتری هم توافق پيشاپيش بر سر طولِ زمانِ پخش و هزينه دقيقهایِ محتوای ویدئويي بود. اين مشتری آنقدر توان چانهزنی داشت که خودش حرف آخر را بر سر قيمت بزند و معمولاً هزينه مربوطه را هم با تاخير پرداخت کند. تا اين که در سالهای گذشته افرادی همچون مهران مديری جسارت کردند و با عرضه سريالها به شبکه خانگی، مردم را به عنوان يک مشتری جديد تعريف کردند. به تناسب، کانال دسترسی به مشتری هم تغيير کرد و فروش سیدی و تبليغات ابتدای سريال هم به مدل درآمدی قبلی افزوده شد. اين مدل جديد به سرعت فراگير و کپی شد.
✏️وقتی ساخت فصل نخست سريال شهرزاد به پايان رسيد، خيلیها در قالب همان مدلهای سنتی پيشبينی کردند که اين سريال نمیتواند هزينه احتمالاً چند ده ميلياردی خود را بازگرداند و بیشک يک پروژه شکست خورده اقتصادی خواهد بود. اما سريال شهرزاد از قالبهای قبلی فراتر رفت و در دام مدل سنتی رايج گرفتار نماند. اين سريال با نوآوری در بسياری از عناصر مدل کسبوکارِ سريالهای ايرانی، تمام پيشبينیهای قبلی را نقش بر آب کرد. فروش اينترنتی موفق سريال در سطح بينالمللی، فروش پستی سريال در سراسر ايران، فروش کتابچه اختصاصی، ماگ و تقويمهای روميزی سريال، فروش مجموعه کامل قسمتها روی فلش، فروش دیویدی در دبی، تبليغات بنری روی وبسایت سريال و ... همگی مثالهايي از نوآوری در کانال توزيع و دسترسی به مشتری اين پروژه فرهنگی-اقتصادی بودند. اما يکی از زيباترين نوآوریهای اين سريال، نوآوری در مدل درآمدی آن بود. يکی از اين مدلهای نوآورانه، فروش گردنبند مرغ آمين بود.
✏️سریال شهرزاد با نوآوری در مدل کسبوکارِ سريالهای ايرانی، علاوه بر موفقيت بیهمتای اقتصادی خود، راهی تازه گشود که میتواند برای صنعتِ محصولات فرهنگی بسيار پربرکت باشد. ديگر صنايع هم میتوانند و بايد نوآوری در عناصر مدل کسبوکار را آگاهانه در دستور کار قراردهند و از پیروی چشمبسته از مدلهای سنتی و مفروض در صنعت خود دوری کنند. اکنون بايد از خود بپرسيم که سقف پرواز نوآورانه کسبوکار ما کجاست؟
✏️سريال شهرزاد بیشک پديدهای نو در صنعت محصولات فرهنگی ايران به شمار میرود. آفريدهای فاخر که داستانی عاشقانه را در قالبی تاريخی و مزين به نقش و نگار ايرانی به مردم پيشکش کرد و بر دل خيلیها نشست. اما بهانه نگارش اين متن، نه روايت دلنشين شهرزاد و بازیهای هنرمندانه بازيگرانِ آن، که موفقيت اقتصادیِ آن بر پايه نوآوری در مدلِ کسبوکار است. باور دارم که مديران ايرانی در تمامی صنايع میتوانند با نگاه به اين عملکرد نوآورانه، با ظرفيتهای بزرگ اما پنهان نوآوری در مدل کسبوکار در بازار ايران بيشتر آشنا شوند.
✏️منظور من از مدل کسبوکار، منطق شرکتها در خلق و ارائه ارزش به مشتريان و تصاحب بخشی از آن ارزش است. هر شرکت يا پروژه اقتصادی دارای يک مدل کسبوکار است، حتی اگر انتخاب آن آگاهانه نباشد. اين مدل حاصل مجموعهای از انتخابهای آگاهانه يا ناخودآگاه است که چارچوب اصلی عملکرد و شانس موفقيت اقتصادی شرکتها را رقم میزند. مواردی همچون انتخاب مشتری اصلی، انتخاب ارزش پيشنهادی، انتخاب چگونگی و عمق ارتباط با مشتری، انتخاب کانال رساندن محصول يا خدمت به مشتری، انتخاب مدل درآمدی، انتخاب منابع و فعاليتهای کليدی، انتخاب ساختار هزينه و دستآخر، انتخابِ شريک کليدی.
✏️پيش از اين، تا سالها صداوسيما تنها مشتری قابل تصور برای سريالهای ايرانی بود. تنها مدل درآمدی متصور از اين مشتری هم توافق پيشاپيش بر سر طولِ زمانِ پخش و هزينه دقيقهایِ محتوای ویدئويي بود. اين مشتری آنقدر توان چانهزنی داشت که خودش حرف آخر را بر سر قيمت بزند و معمولاً هزينه مربوطه را هم با تاخير پرداخت کند. تا اين که در سالهای گذشته افرادی همچون مهران مديری جسارت کردند و با عرضه سريالها به شبکه خانگی، مردم را به عنوان يک مشتری جديد تعريف کردند. به تناسب، کانال دسترسی به مشتری هم تغيير کرد و فروش سیدی و تبليغات ابتدای سريال هم به مدل درآمدی قبلی افزوده شد. اين مدل جديد به سرعت فراگير و کپی شد.
✏️وقتی ساخت فصل نخست سريال شهرزاد به پايان رسيد، خيلیها در قالب همان مدلهای سنتی پيشبينی کردند که اين سريال نمیتواند هزينه احتمالاً چند ده ميلياردی خود را بازگرداند و بیشک يک پروژه شکست خورده اقتصادی خواهد بود. اما سريال شهرزاد از قالبهای قبلی فراتر رفت و در دام مدل سنتی رايج گرفتار نماند. اين سريال با نوآوری در بسياری از عناصر مدل کسبوکارِ سريالهای ايرانی، تمام پيشبينیهای قبلی را نقش بر آب کرد. فروش اينترنتی موفق سريال در سطح بينالمللی، فروش پستی سريال در سراسر ايران، فروش کتابچه اختصاصی، ماگ و تقويمهای روميزی سريال، فروش مجموعه کامل قسمتها روی فلش، فروش دیویدی در دبی، تبليغات بنری روی وبسایت سريال و ... همگی مثالهايي از نوآوری در کانال توزيع و دسترسی به مشتری اين پروژه فرهنگی-اقتصادی بودند. اما يکی از زيباترين نوآوریهای اين سريال، نوآوری در مدل درآمدی آن بود. يکی از اين مدلهای نوآورانه، فروش گردنبند مرغ آمين بود.
✏️سریال شهرزاد با نوآوری در مدل کسبوکارِ سريالهای ايرانی، علاوه بر موفقيت بیهمتای اقتصادی خود، راهی تازه گشود که میتواند برای صنعتِ محصولات فرهنگی بسيار پربرکت باشد. ديگر صنايع هم میتوانند و بايد نوآوری در عناصر مدل کسبوکار را آگاهانه در دستور کار قراردهند و از پیروی چشمبسته از مدلهای سنتی و مفروض در صنعت خود دوری کنند. اکنون بايد از خود بپرسيم که سقف پرواز نوآورانه کسبوکار ما کجاست؟
✳️ مدیریت ریسک
مدیریت ریسک یعنی استفاده از مهارتهای افراد و یا گروهها به منظور حصول اطمینان از شناسایی تمام ریسکها ، اندازهگیری و اجرای آنها در پروژه. تلقی افراد از ریسک ، عمدتا تاثیر منفی آن بر زمانبندی و هزینه پروژه است . در غالب اوقات ، ریسک معرف اثر منفی بر پروژه تلقی میگردد ؛ در صورتی که ریسک میتواند دریچهای بر فرصتها ، توسعه ، بهبود و یا تفکر جدید نیز باشد. مدیریت ریسک کاربرد سیستماتیک سیاستهای مدیریتی، رویهها و فرایندهای مربوط به فعالیتهای تحلیل، ارزیابی و کنترل ریسک میباشد. مدیریت ریسک عبارت از فرایند مستندسازی تصمیمات نهایی اتخاذ شده و شناسایی و بهکارگیری معیارهایی است که میتوان از آنها جهت رساندن ریسک تا سطحی قابل قبول استفاده کرد.
🚩فرآیند مدیریت ریسک در اصل دارای
5 مرحله است:
1- برنامهریزی
2- شناسایی
3- ارزیابی
4- اداره کردن
5- نظارت و گزارشدهی
برنامهریزی مرحلهای است که در آن نحوه مدیریت خطرهای احتمالی در پروژه مشخص شده و با توسعه طرح مدیریت ریسک برای پروژه، تکمیل میشود. این طرح، تیم مدیریت ریسک را مشخص کرده، نقشها و مسوولیتهای افراد را تعریف میکند و معیار ارزیابی ریسکهای شناسایی شده را مستند مینماید.
مرحله دوم شناسایی ریسکها میباشد. در این مرحله افراد تیم دور هم جمع شده، ریسکهای احتمالی را شناسایی میکنند و آنها را در لیست ریسکهای پروژه، ثبت میکنند. ریسکها میتوانند در اشکال مختلفی همچون فرآیند تولید، کاربرد ابزار آلات، کارمندیابی، برنامه و بودجه و غیره وجود داشته باشند، همین طور ممکن است از تجربه و درسهای گرفته شده از پروژههای گذشته ناشی شوند.
ترتیب دادن جلسات توفان فکری گروهی، روش خوبی برای شناسایی ریسکها است. این امر افراد را وادار به تفکر کرده و به آنها اجازه میدهد تا تفکرات و تجربههای یکدیگر را توسعه دهند و باید به خاطر سپرد که شناسایی ریسکها، تنها در یک جلسه به اتمام نمیرسد، چرا که ریسکهای جدید و مختلفی در طول عمر یک پروژه سر بر میآورند.
در شناسایی ریسک بهتر است تا از عبارت «اگر»- «آنگاه» استفاده شود: اگر شرایط این باشد، آنگاه پیامدهایش این خواهد بود. استفاده از یک چنین عبارتی ریسک را به طور واضح، توضیح و تبیین نموده و طرز بیان ما را در مورد آن استاندارد مینماید.
مرحله سوم ارزیابی ریسکهای شناسایی شده با استفاده از معیار تعریف شده در طرح مدیریت ریسک میباشد. ریسکها باید براساس احتمال وقوع و پیامدهای احتمالیشان ارزیابی شوند. ارزیابی پیامدهای ریسک از نظر هزینه، برنامهریزی و تکنیک و نیز انتخاب پیامدی که میتواند بیشترین تاثیر را داشته باشد، بسیار حائز اهمیت است. برای مثال ارزیابی یک ریسک از نظر هزینه ممکن است نشاندهنده تاثیر کم آن بر پروژه باشد، حال آنکه این ارزیابی از نظر برنامهریزی، میتواند حاکی از تاثیر بالای آن بر پروژه باشد، پس باید سطح بالایی از ریسک را در برنامهریزی درنظر گرفت.
مرحله چهارم در فرآیند مدیریت ریسک، اداره آن است.
مدیریت ریسک یعنی استفاده از مهارتهای افراد و یا گروهها به منظور حصول اطمینان از شناسایی تمام ریسکها ، اندازهگیری و اجرای آنها در پروژه. تلقی افراد از ریسک ، عمدتا تاثیر منفی آن بر زمانبندی و هزینه پروژه است . در غالب اوقات ، ریسک معرف اثر منفی بر پروژه تلقی میگردد ؛ در صورتی که ریسک میتواند دریچهای بر فرصتها ، توسعه ، بهبود و یا تفکر جدید نیز باشد. مدیریت ریسک کاربرد سیستماتیک سیاستهای مدیریتی، رویهها و فرایندهای مربوط به فعالیتهای تحلیل، ارزیابی و کنترل ریسک میباشد. مدیریت ریسک عبارت از فرایند مستندسازی تصمیمات نهایی اتخاذ شده و شناسایی و بهکارگیری معیارهایی است که میتوان از آنها جهت رساندن ریسک تا سطحی قابل قبول استفاده کرد.
🚩فرآیند مدیریت ریسک در اصل دارای
5 مرحله است:
1- برنامهریزی
2- شناسایی
3- ارزیابی
4- اداره کردن
5- نظارت و گزارشدهی
برنامهریزی مرحلهای است که در آن نحوه مدیریت خطرهای احتمالی در پروژه مشخص شده و با توسعه طرح مدیریت ریسک برای پروژه، تکمیل میشود. این طرح، تیم مدیریت ریسک را مشخص کرده، نقشها و مسوولیتهای افراد را تعریف میکند و معیار ارزیابی ریسکهای شناسایی شده را مستند مینماید.
مرحله دوم شناسایی ریسکها میباشد. در این مرحله افراد تیم دور هم جمع شده، ریسکهای احتمالی را شناسایی میکنند و آنها را در لیست ریسکهای پروژه، ثبت میکنند. ریسکها میتوانند در اشکال مختلفی همچون فرآیند تولید، کاربرد ابزار آلات، کارمندیابی، برنامه و بودجه و غیره وجود داشته باشند، همین طور ممکن است از تجربه و درسهای گرفته شده از پروژههای گذشته ناشی شوند.
ترتیب دادن جلسات توفان فکری گروهی، روش خوبی برای شناسایی ریسکها است. این امر افراد را وادار به تفکر کرده و به آنها اجازه میدهد تا تفکرات و تجربههای یکدیگر را توسعه دهند و باید به خاطر سپرد که شناسایی ریسکها، تنها در یک جلسه به اتمام نمیرسد، چرا که ریسکهای جدید و مختلفی در طول عمر یک پروژه سر بر میآورند.
در شناسایی ریسک بهتر است تا از عبارت «اگر»- «آنگاه» استفاده شود: اگر شرایط این باشد، آنگاه پیامدهایش این خواهد بود. استفاده از یک چنین عبارتی ریسک را به طور واضح، توضیح و تبیین نموده و طرز بیان ما را در مورد آن استاندارد مینماید.
مرحله سوم ارزیابی ریسکهای شناسایی شده با استفاده از معیار تعریف شده در طرح مدیریت ریسک میباشد. ریسکها باید براساس احتمال وقوع و پیامدهای احتمالیشان ارزیابی شوند. ارزیابی پیامدهای ریسک از نظر هزینه، برنامهریزی و تکنیک و نیز انتخاب پیامدی که میتواند بیشترین تاثیر را داشته باشد، بسیار حائز اهمیت است. برای مثال ارزیابی یک ریسک از نظر هزینه ممکن است نشاندهنده تاثیر کم آن بر پروژه باشد، حال آنکه این ارزیابی از نظر برنامهریزی، میتواند حاکی از تاثیر بالای آن بر پروژه باشد، پس باید سطح بالایی از ریسک را در برنامهریزی درنظر گرفت.
مرحله چهارم در فرآیند مدیریت ریسک، اداره آن است.