✳️حفاظت از چند جواب مثبت با هزاران جواب منفی
هر چقدر که می گذرد این سوال در ذهن من پر رنگ تر می شود که واقعا دروسی که در مدرسه و دانشگاه (مقطع کارشناسی) خوانده ام مفید بوده است، و هر چقدر که بیشتر می گذرد تردید من در مورد مفید و موثر بودن آن دروس بیشتر می شود و متاسف تر می شوم که چرا زندگی ام آنگونه صرف/هدر شد.
بگذارید دو مثال بزنم: ما انواع و اقسام مطالب در مورد زیست شناسی خواندیم اما کسی به ما نگفت که چگونه غذا بخوریم؟ طریقه درست نفس کشیدن چیست؟ و چگونه بخوابیم؟ ما 12 سال انشا نوشتیم اما محض رضای خدا کسی نبود که به ما بگوید روش های انشا/گزارش نویسی و یا ایده/نامه نگاری چیست؟ دریغ از حتی معرفی یک جزوه 10 صفحه ای در مورد این که چگونه بنویسیم.
ما خیلی چیزها خواندیم و خیلی چیزها حفظ کردیم از آمیب ها بگیرید تا نوترون. از تانژانت گرفته تا تپه ماهوری، از هخامنشیان تا مسندالیه. اما کسی نبود آن روزها به ما بگوید شما برای آن که در زندگی موفق باشید چه به عنوان یک شهروند چه به عنوان یک مدیر ارشد چه به عنوان عضوی از خانواده باید بلد باشید «نه» بگویید و این «نه گفتن» بسیار بسیار مهم تر از «بله گفتن» است.
چرا که به قول کریستین بوبن، نویسنده اندیشمند:
در زندگی
تعداد محدودی بله
در اختیار ما قرار دارد
و پیش از به کارگیری شان
باید با تعداد بیشماری نه از آنها محافظت کنیم
ممکن است بپرسید کسانی که نمی توانند نه بگویند دچار چه مشکلاتی می شوند؟ دست کم سه مشکل اساسی در کار و زندگی شان بروز پیدا می کند.
1- همواره تعداد زیادی کار پیش روی شان است که باعث پریشانی و استرس شان می شود.
2- نمی توانند تمرکز کنند و یک کار را به انتها برسانند.
3- چون نمی توانند به تعهداتشان عمل کنند (به خاطر زیاد بودن تعهدات شان) به ورطه زشت دروغ گویی و پیمان شکنی و توجیه خواهند افتاد.
حالا این ها در زندگی شخصی است و دردش تا حدی خوردنی. وقتی این مهارت نزد تصمیم گیران و مدیران ارشد کشور وجود نداشته باشد این فاجعه آفرین می شود. فقط به یک مورد اشاره می کنم: هزاران پروژه ناتمام نشانه از آن دارد که دولت و مجلس نمی توانند در قبال خواسته ها و فشارها نه بگویند! اصلا به خاطر دارید یک مسوول در کل کشور جرات داشته باشد و به مردم بگوید که آن چه شما می خواهید در اولویت کشور نیست و ما اکنون به آن نمی پردازیم.
✅نکته پایانی:
بیاموزیم نه بگوییم و نه گفتن را معادل بی ادبی تلقی نکنیم. ما که سوختیم دست کم به نسل بعدی بیاموزیم در زندگی تعداد محدودی بله داریم که باید با تعداد بیشماری نه از آنها محافظت کنیم.
هر چقدر که می گذرد این سوال در ذهن من پر رنگ تر می شود که واقعا دروسی که در مدرسه و دانشگاه (مقطع کارشناسی) خوانده ام مفید بوده است، و هر چقدر که بیشتر می گذرد تردید من در مورد مفید و موثر بودن آن دروس بیشتر می شود و متاسف تر می شوم که چرا زندگی ام آنگونه صرف/هدر شد.
بگذارید دو مثال بزنم: ما انواع و اقسام مطالب در مورد زیست شناسی خواندیم اما کسی به ما نگفت که چگونه غذا بخوریم؟ طریقه درست نفس کشیدن چیست؟ و چگونه بخوابیم؟ ما 12 سال انشا نوشتیم اما محض رضای خدا کسی نبود که به ما بگوید روش های انشا/گزارش نویسی و یا ایده/نامه نگاری چیست؟ دریغ از حتی معرفی یک جزوه 10 صفحه ای در مورد این که چگونه بنویسیم.
ما خیلی چیزها خواندیم و خیلی چیزها حفظ کردیم از آمیب ها بگیرید تا نوترون. از تانژانت گرفته تا تپه ماهوری، از هخامنشیان تا مسندالیه. اما کسی نبود آن روزها به ما بگوید شما برای آن که در زندگی موفق باشید چه به عنوان یک شهروند چه به عنوان یک مدیر ارشد چه به عنوان عضوی از خانواده باید بلد باشید «نه» بگویید و این «نه گفتن» بسیار بسیار مهم تر از «بله گفتن» است.
چرا که به قول کریستین بوبن، نویسنده اندیشمند:
در زندگی
تعداد محدودی بله
در اختیار ما قرار دارد
و پیش از به کارگیری شان
باید با تعداد بیشماری نه از آنها محافظت کنیم
ممکن است بپرسید کسانی که نمی توانند نه بگویند دچار چه مشکلاتی می شوند؟ دست کم سه مشکل اساسی در کار و زندگی شان بروز پیدا می کند.
1- همواره تعداد زیادی کار پیش روی شان است که باعث پریشانی و استرس شان می شود.
2- نمی توانند تمرکز کنند و یک کار را به انتها برسانند.
3- چون نمی توانند به تعهداتشان عمل کنند (به خاطر زیاد بودن تعهدات شان) به ورطه زشت دروغ گویی و پیمان شکنی و توجیه خواهند افتاد.
حالا این ها در زندگی شخصی است و دردش تا حدی خوردنی. وقتی این مهارت نزد تصمیم گیران و مدیران ارشد کشور وجود نداشته باشد این فاجعه آفرین می شود. فقط به یک مورد اشاره می کنم: هزاران پروژه ناتمام نشانه از آن دارد که دولت و مجلس نمی توانند در قبال خواسته ها و فشارها نه بگویند! اصلا به خاطر دارید یک مسوول در کل کشور جرات داشته باشد و به مردم بگوید که آن چه شما می خواهید در اولویت کشور نیست و ما اکنون به آن نمی پردازیم.
✅نکته پایانی:
بیاموزیم نه بگوییم و نه گفتن را معادل بی ادبی تلقی نکنیم. ما که سوختیم دست کم به نسل بعدی بیاموزیم در زندگی تعداد محدودی بله داریم که باید با تعداد بیشماری نه از آنها محافظت کنیم.
✳️ " سكوت ذهني و هوشياري برتر "
گاهي سكوت اختيار كن و اجازه بده ذهن تو بيانديشد و بياموزد ؛ ( فيثاغورث)
محققان معتقدند روزانه بيش از ٦٠ هزار افكار متفاوت و پراكنده از ذهن ما عبور مي كنند و مشكل از اينجا بيشتر مي شود كه همان افكار مجددا فردا ذهن ما را اشغال مي كنند . ذهن ما از گپ هاي فرسايشي و بدون نتيجه پر مي شود و هر كدام آثار خود را بر ضمير ناخودآگاه ما مي گذارد و ما اختياري بر آنها نداريم .
مديريت ذهن و بهره برداري از نعمت سكوت ذهني بسيار سخت مي نمايد ، اما غير ممكن نيست . وقتي ذهن با بيش از ٦٠ هزار فكر متفاوت و نامنظم روبرو مي شود ، ورود بين افكار و ايجاد سكوت ذهني و سپس انديشيدن در باره ي آنچه خواسته و اراده ي خودمان است ، آسان نخواهد بود . بر همين اساس به طور ناخودآگاه بسياري از افراد سكوت ذهني را به مفهوم گيجي وسردرگمي مي پندارند و نه تنها به دنبال ايجاد چنين فرصتي براي خود نيستند ، بلكه در صدد پر كردن فضاي احتمالي بين افكار هستند ؛ و اين فضاها را بدون تدبير از هر موضوع بي ربط و بي تاثير و غير مفيد پر مي كنند . وب گردي هاي بي هدف ، شبكه هاي اجتماعي بي محتوا ، عادت به موسيقي بي هويت در اتومبيل ، گپ زدن هاي بدون نتيجه و .... همه و همه نشانه اي از اين تمايل است .
افرادي با سطح هوشياري بالا ، اين ارزش سكوت ذهني را درك كرده و با مراقبه و تمرين تلاش مي كنند به اين افكار نظم داده و آنها را مديريت كنند . در ذهن هوشيار خود نگهباني را تصور مي كنند كه در درب ورودي ذهن خود قرار داده اند كه از ورود افكار مخرب جلوگيري كرده و آنه را سامان مي دهد . در اين صورت كيفيت زندگي روزانه ي ما ارتقا پيدا مي كند ، رفتار ما كه متاثر از انديشه و افكار پالايش شده و ناخودآگاه ما ست ، تحت مديريت قرار مي گيرد . مركز فرماندهي زندگي مان را بدست مي گيريم ، و اين اتفاق ارزشمند ميسر نمي شود مگر اينكه به هوشياري برتر ذهني برسيم . هر لحظه از آنچه در ذهنمان وجود دارد و يا عبور مي كند آگاه باشيم .
برداشتي از كتاب انديشه هاي ماندگار ( وين داير )
بازنشر از: پیام آدینه
گاهي سكوت اختيار كن و اجازه بده ذهن تو بيانديشد و بياموزد ؛ ( فيثاغورث)
محققان معتقدند روزانه بيش از ٦٠ هزار افكار متفاوت و پراكنده از ذهن ما عبور مي كنند و مشكل از اينجا بيشتر مي شود كه همان افكار مجددا فردا ذهن ما را اشغال مي كنند . ذهن ما از گپ هاي فرسايشي و بدون نتيجه پر مي شود و هر كدام آثار خود را بر ضمير ناخودآگاه ما مي گذارد و ما اختياري بر آنها نداريم .
مديريت ذهن و بهره برداري از نعمت سكوت ذهني بسيار سخت مي نمايد ، اما غير ممكن نيست . وقتي ذهن با بيش از ٦٠ هزار فكر متفاوت و نامنظم روبرو مي شود ، ورود بين افكار و ايجاد سكوت ذهني و سپس انديشيدن در باره ي آنچه خواسته و اراده ي خودمان است ، آسان نخواهد بود . بر همين اساس به طور ناخودآگاه بسياري از افراد سكوت ذهني را به مفهوم گيجي وسردرگمي مي پندارند و نه تنها به دنبال ايجاد چنين فرصتي براي خود نيستند ، بلكه در صدد پر كردن فضاي احتمالي بين افكار هستند ؛ و اين فضاها را بدون تدبير از هر موضوع بي ربط و بي تاثير و غير مفيد پر مي كنند . وب گردي هاي بي هدف ، شبكه هاي اجتماعي بي محتوا ، عادت به موسيقي بي هويت در اتومبيل ، گپ زدن هاي بدون نتيجه و .... همه و همه نشانه اي از اين تمايل است .
افرادي با سطح هوشياري بالا ، اين ارزش سكوت ذهني را درك كرده و با مراقبه و تمرين تلاش مي كنند به اين افكار نظم داده و آنها را مديريت كنند . در ذهن هوشيار خود نگهباني را تصور مي كنند كه در درب ورودي ذهن خود قرار داده اند كه از ورود افكار مخرب جلوگيري كرده و آنه را سامان مي دهد . در اين صورت كيفيت زندگي روزانه ي ما ارتقا پيدا مي كند ، رفتار ما كه متاثر از انديشه و افكار پالايش شده و ناخودآگاه ما ست ، تحت مديريت قرار مي گيرد . مركز فرماندهي زندگي مان را بدست مي گيريم ، و اين اتفاق ارزشمند ميسر نمي شود مگر اينكه به هوشياري برتر ذهني برسيم . هر لحظه از آنچه در ذهنمان وجود دارد و يا عبور مي كند آگاه باشيم .
برداشتي از كتاب انديشه هاي ماندگار ( وين داير )
بازنشر از: پیام آدینه
✳️طنزی کوتاه!
به رییس شرکتمون گفتم:
"ماشین جدیدتون مبارک, خیلی قشنگه"
رییس هم گفت:
اگه برای خودت اهداف بزرگتری رو مشخص کنی و تمام سعی ات رو برای رسیدن به اونها انجام بدی, بیشتر کار کنی و کارتو بهتر انجام بدی,
سال دیگه میتونم بهترشو بخرم
به رییس شرکتمون گفتم:
"ماشین جدیدتون مبارک, خیلی قشنگه"
رییس هم گفت:
اگه برای خودت اهداف بزرگتری رو مشخص کنی و تمام سعی ات رو برای رسیدن به اونها انجام بدی, بیشتر کار کنی و کارتو بهتر انجام بدی,
سال دیگه میتونم بهترشو بخرم