Forwarded from اهرم اقتصادی | Economic Lev
نحوه سئوال پرسیدن در محیط کار
افراد باهوش از دیگران سؤالاتی می پرسند که پاسخ‌های خوب و متنوعی دارد و می توانند چیزهای خوبی از آنها یاد بگیرند. مشکل اینجاست که ما سؤالات محدودکننده‌ای داریم. بگونه‌ای سؤال می کنیم که پاسخ آن از قبل مشخص است. حتی در خیلی موارد اصلاً به پاسخ طرف مقابلمان توجه نداریم. چون طوری سؤال می‌پرسیم که پاسخ آن واضح و روشن است.
□سؤالات اشتباه در محیط کار و بهترین جایگزین برای آنها:
▪︎سؤالاتی که برای دریافت تائید دیگران پرسیده می شود.
این سؤالات تنها ذهن طرف مقابل را محدود می کند. پس او به جای فکر کردن و ارائه بهترین راه حل، تنها پاسخ دلخواهتان را به شما می دهد. مانند اینکه بپرسیم: “بهتر نیست آن سفارش را همین طور که هست تحویل دهیم؟ به نظر شما باز هم باید منتظر بمانیم؟” خیلی از این سؤالات تنها یک پاسخ دارند و پاسختان کاملاً واضح و روشن است. می توانید این سؤالات را بدین صورت مطرح کنید: “به نظر شما درباره این سفارش‌ها چه کاری می توانیم انجام بدهیم؟ فکر می کنید بهتر است چه کار کنیم؟” این سؤالات پاسخ اصلی را در بر ندارد و هر یک از آنها به طرف مقابل امکان می دهد درباره پاسخ خوب فکر کنند. برای این سؤالات پاسخ‌های زیادی هم وجود دارد.
▪︎سؤالاتی که تنها دو گزینه پیش روی طرف مقابل قرار می دهد.
تصور کنید می خواهید یک سفارش به دست مشتری برسانید اما در بین راه متوجه می شوید کیفیت مطلوبی ندارد. درباره آن چاره اندیشی می کنید و فقط دو راه حل برای آن دارید که هر دو جوانب مثبت و منفی دارند. اکنون از اعضای گروهتان سؤال می کنید و دو راه حل مقابلشان می گذارید. “به نظر شما باید تمام کار را از اول شروع کنیم؟ یا باید ادامه دهیم و امیدوار باشیم مشتری متوجه نقصان سفارش نمی شود؟”
اعضای تیم یکی از این دو راه حل را انتخاب می کنند؛ زیرا تنها دو راه حل محدود وجود دارد و ذهنشان به همین دو راه معطوف است. قطعاً راه حل بهتری هم وجود دارد که شما به آن توجه نکرده‌اید. پس با پرسش اشتباه و محدودتان، قدرت تفکر درباره راه سوم را از اعضای تیم گرفته‌اید. نباید ذهن اعضای گروهتان را تنها با چند راه حل محدود کنید.
▪︎سؤالاتی که واقعاً برای دانستن پرسیده نشده‌اند: فکر می کنید اگر درباره چیزی سؤال کنید ضعف خود را نشان داده‌اید؟ آیا به‌عنوان یک مدیر ضعیف و آسیب پذیر جلوه می کنید؟ شاید حق با شما باشد. بهترین راه این است به جای سؤال پرسیدن، توضیح بخواهید. سؤال خود را به این صورت مطرح کنید: “راه حل شما مرا تحت تأثیر قرار داد. تصور کنید من هیچ اطلاعی در این باره ندارم، چطور می توانید آن را برایم توضیح دهید؟”
●نکاتی درباره نحوه بیان سؤال:
▪︎سؤال خود را در قالب یک جمله بیان کنید. باید سؤالاتتان را واضح و با جزئیات بپرسید، اما تنها به یک جمله محدود شوند. برای مثال: “چطور می توان کیفیت محصول را بهبود داد؟”
▪︎تنها وقتی برای سئوالاتتان گزینه‌ای مطرح کنید که هیچ گزینه دیگری ممکن نیست. البته این موضوع در بیشتر مواقع صادق نیست؛ زیرا معمولاً برای هر مشکلی راه حل‌های زیادی وجود دارد.
▪︎پاسخ را در سؤالات خود نگنجانید. اگر پاسخ را می دانید، نیاز نیست آن را در سئوالتان بگنجانید. پس سئوالاتی که می پرسید، نباید پاسخ‌های احتمالی داشته باشد.
▪︎تا جای ممکن کمتر حرف بزنید.
وقتی از دیگران سؤال می کنید به معنای آن است که می خواهید چیزی که درباره این موضوع می دانند یا حدس می زنند را بدانید. پس ساکت بمانید و تنها گوش دهید. وقتی از فردی به روش
■افراد باهوش از دیگران سؤالاتی می پرسند که پاسخ‌های خوب و متنوعی دارد و می توانند چیزهای خوبی از آنها یاد بگیرند. مشکل اینجاست که ما سؤالات محدودکننده‌ای داریم. بگونه‌ای سؤال می کنیم که پاسخ آن از قبل مشخص است. حتی در خیلی موارد اصلاً به پاسخ طرف مقابلمان توجه نداریم. چون طوری سؤال می‌پرسیم که پاسخ آن واضح و روشن است.
□سؤالات اشتباه در محیط کار و بهترین جایگزین برای آنها:
▪︎سؤالاتی که برای دریافت تائید دیگران پرسیده می شود.
این سؤالات تنها ذهن طرف مقابل را محدود می کند. پس او به جای فکر کردن و ارائه بهترین راه حل، تنها پاسخ دلخواهتان را به شما می دهد. مانند اینکه بپرسیم: “بهتر نیست آن سفارش را همین طور که هست تحویل دهیم؟ به نظر شما باز هم باید منتظر بمانیم؟” خیلی از این سؤالات تنها یک پاسخ دارند و پاسختان کاملاً واضح و روشن است. می توانید این سؤالات را بدین صورت مطرح کنید: “به نظر شما درباره این سفارش‌ها چه کاری می توانیم انجام بدهیم؟ فکر می کنید بهتر است چه کار کنیم؟” این سؤالات پاسخ اصلی را در بر ندارد و هر یک از آنها به طرف مقابل امکان می دهد درباره پاسخ خوب فکر کنند. برای این سؤالات پاسخ‌های زیادی هم وجود دارد.
افراد باهوش از دیگران سؤالاتی می پرسند که پاسخ‌های خوب و متنوعی دارد و می توانند چیزهای خوبی از آنها یاد بگیرند. مشکل اینجاست که ما سؤالات محدودکننده‌ای داریم. بگونه‌ای سؤال می کنیم که پاسخ آن از قبل مشخص است. حتی در خیلی موارد اصلاً به پاسخ طرف مقابلمان توجه نداریم. چون طوری سؤال می‌پرسیم که پاسخ آن واضح و روشن است.
□سؤالات اشتباه در محیط کار و بهترین جایگزین برای آنها:
▪︎سؤالاتی که برای دریافت تائید دیگران پرسیده می شود.
این سؤالات تنها ذهن طرف مقابل را محدود می کند. پس او به جای فکر کردن و ارائه بهترین راه حل، تنها پاسخ دلخواهتان را به شما می دهد. مانند اینکه بپرسیم: “بهتر نیست آن سفارش را همین طور که هست تحویل دهیم؟ به نظر شما باز هم باید منتظر بمانیم؟” خیلی از این سؤالات تنها یک پاسخ دارند و پاسختان کاملاً واضح و روشن است. می توانید این سؤالات را بدین صورت مطرح کنید: “به نظر شما درباره این سفارش‌ها چه کاری می توانیم انجام بدهیم؟ فکر می کنید بهتر است چه کار کنیم؟” این سؤالات پاسخ اصلی را در بر ندارد و هر یک از آنها به طرف مقابل امکان می دهد درباره پاسخ خوب فکر کنند. برای این سؤالات پاسخ‌های زیادی هم وجود دارد.
▪︎سؤالاتی که تنها دو گزینه پیش روی طرف مقابل قرار می دهد.
تصور کنید می خواهید یک سفارش به دست مشتری برسانید اما در بین راه متوجه می شوید کیفیت مطلوبی ندارد. درباره آن چاره اندیشی می کنید و فقط دو راه حل برای آن دارید که هر دو جوانب مثبت و منفی دارند. اکنون از اعضای گروهتان سؤال می کنید و دو راه حل مقابلشان می گذارید. “به نظر شما باید تمام کار را از اول شروع کنیم؟ یا باید ادامه دهیم و امیدوار باشیم مشتری متوجه نقصان سفارش نمی شود؟”
اعضای تیم یکی از این دو راه حل را انتخاب می کنند؛ زیرا تنها دو راه حل محدود وجود دارد و ذهنشان به همین دو راه معطوف است. قطعاً راه حل بهتری هم وجود دارد که شما به آن توجه نکرده‌اید. پس با پرسش اشتباه و محدودتان، قدرت تفکر درباره راه سوم را از اعضای تیم گرفته‌اید. نباید ذهن اعضای گروهتان را تنها با چند راه حل محدود کنید.
▪︎سؤالاتی که واقعاً برای دانستن پرسیده نشده‌اند: فکر می کنید اگر درباره چیزی سؤال کنید ضعف خود را نشان داده‌اید؟ آیا به‌عنوان یک مدیر ضعیف و آسیب پذیر جلوه می کنید؟ شاید حق با شما باشد. بهترین راه این است به جای سؤال پرسیدن، توضیح بخواهید. سؤال خود را به این صورت مطرح کنید: “راه حل شما مرا تحت تأثیر قرار داد. تصور کنید من هیچ اطلاعی در این باره ندارم، چطور می توانید آن را برایم توضیح دهید؟”
●نکاتی درباره نحوه بیان سؤال:
▪︎سؤال خود را در قالب یک جمله بیان کنید. باید سؤالاتتان را واضح و با جزئیات بپرسید، اما تنها به یک جمله محدود شوند. برای مثال: “چطور می توان کیفیت محصول را بهبود داد؟”
▪︎تنها وقتی برای سئوالاتتان گزینه‌ای مطرح کنید که هیچ گزینه دیگری ممکن نیست. البته این موضوع در بیشتر مواقع صادق نیست؛ زیرا معمولاً برای هر مشکلی راه حل‌های زیادی وجود دارد.
▪︎پاسخ را در سؤالات خود نگنجانید. اگر پاسخ را می دانید، نیاز نیست آن را در سئوالتان بگنجانید. پس سئوالاتی که می پرسید، نباید پاسخ‌های احتمالی داشته باشد.
▪︎تا جای ممکن کمتر حرف بزنید.
وقتی از دیگران سؤال می کنید به معنای آن است که می خواهید چیزی که درباره این موضوع می دانند یا حدس می زنند را بدانید. پس ساکت بمانید و تنها گوش دهید. وقتی از فردی به روش
■افراد باهوش از دیگران سؤالاتی می پرسند که پاسخ‌های خوب و متنوعی دارد و می توانند چیزهای خوبی از آنها یاد بگیرند. مشکل اینجاست که ما سؤالات محدودکننده‌ای داریم. بگونه‌ای سؤال می کنیم که پاسخ آن از قبل مشخص است. حتی در خیلی موارد اصلاً به پاسخ طرف مقابلمان توجه نداریم. چون طوری سؤال می‌پرسیم که پاسخ آن واضح و روشن است.
□سؤالات اشتباه در محیط کار و بهترین جایگزین برای آنها:
▪︎سؤالاتی که برای دریافت تائید دیگران پرسیده می شود.
این سؤالات تنها ذهن طرف مقابل را محدود می کند. پس او به جای فکر کردن و ارائه بهترین راه حل، تنها پاسخ دلخواهتان را به شما می دهد. مانند اینکه بپرسیم: “بهتر نیست آن سفارش را همین طور که هست تحویل دهیم؟ به نظر شما باز هم باید منتظر بمانیم؟” خیلی از این سؤالات تنها یک پاسخ دارند و پاسختان کاملاً واضح و روشن است. می توانید این سؤالات را بدین صورت مطرح کنید: “به نظر شما درباره این سفارش‌ها چه کاری می توانیم انجام بدهیم؟ فکر می کنید بهتر است چه کار کنیم؟” این سؤالات پاسخ اصلی را در بر ندارد و هر یک از آنها به طرف مقابل امکان می دهد درباره پاسخ خوب فکر کنند. برای این سؤالات پاسخ‌های زیادی هم وجود دارد.
چشم انداز اقتصاد ایران در 1402 .pdf
951.1 KB
Edit, Sign and Share PDF files on the go. Get Acrobat Reader for mobile: https://adobeacrobat.app.link/Mhhs4GmNsxb
✳️۴ قانون شرکت «تسلا» برای برگزاری جلسات کاری
۱- جلسات طولانی مدت ممنوع.
«لطفا از شر تمام جلسات بزرگ و طولانی مدت خلاص بشید؛ مگر اینکه مطمئن باشید که جلسه برای کل مخاطبانش ارزش داره، در غیر این صورت جلسه‌ها رو بسیار کوتاه برگزار کنید»
۲- تعداد افراد حاضر در جلسه: ۴ تا ۶ نفر.
«تعداد زیاد افراد در جلسه‌ها، تمرکز رو کم و باعث ایجاد حواسپرتی میشه پس تا حد امکان جلسات رو متمرکز و حداکثر با ۶ نفر برگزار کنید.»
۳- اگه ارزشی به جلسه اضافه نمی‌کنید، آزاد هستید که جلسه رو ترک کنید.
«اگر در جلسه‌ای حضور داشتید که احساس کردید نمی‌تونید ارزشی به جلسه اضافه کنید یا احساس می‌کنید جلسه کمکی بهتون نمی‌کنه، آزاد هستید که جلسه رو بدون هیچ توضیحی ترک کنید.»
۴- از برگزاری جلسات تکراری خودداری کنید.
«اگر در جلسه قبلی راه‌حلی برای موضوع مورد نظرتون پیدا کردید، در ادامه به روزرسانی‌های لازم رو از طریق چت گروهی یا ایمیل انجام بدید و جلسه دیگری برای ارائه گزارش جلسه قبل برگزار نکنید.»
راهنامه مدیر
۱- جلسات طولانی مدت ممنوع.
«لطفا از شر تمام جلسات بزرگ و طولانی مدت خلاص بشید؛ مگر اینکه مطمئن باشید که جلسه برای کل مخاطبانش ارزش داره، در غیر این صورت جلسه‌ها رو بسیار کوتاه برگزار کنید»
۲- تعداد افراد حاضر در جلسه: ۴ تا ۶ نفر.
«تعداد زیاد افراد در جلسه‌ها، تمرکز رو کم و باعث ایجاد حواسپرتی میشه پس تا حد امکان جلسات رو متمرکز و حداکثر با ۶ نفر برگزار کنید.»
۳- اگه ارزشی به جلسه اضافه نمی‌کنید، آزاد هستید که جلسه رو ترک کنید.
«اگر در جلسه‌ای حضور داشتید که احساس کردید نمی‌تونید ارزشی به جلسه اضافه کنید یا احساس می‌کنید جلسه کمکی بهتون نمی‌کنه، آزاد هستید که جلسه رو بدون هیچ توضیحی ترک کنید.»
۴- از برگزاری جلسات تکراری خودداری کنید.
«اگر در جلسه قبلی راه‌حلی برای موضوع مورد نظرتون پیدا کردید، در ادامه به روزرسانی‌های لازم رو از طریق چت گروهی یا ایمیل انجام بدید و جلسه دیگری برای ارائه گزارش جلسه قبل برگزار نکنید.»
راهنامه مدیر
👍1
✳️ هنرشفاف اندیشیدن
✅ کارهایی را که نباید در زندگی بکنی، بنویس. به بیان دیگر، تصمیم‌های حساب شده‌ای بگیر تا برخی چیزها را کلا نادیده بگیری و وقتی شرایطش پیش آمد، طبق لیست نبایدهایت رفتار کن.
یک‌بار خوب فکر کن و تصمیمت را بگیر که سراغ چه چیزهایی، حتی اگر فرصتش بود، نروی. بیشتر درها ارزش وارد شدن ندارند، حتی اگر به نظر برسد چرخاندن دسته‌ی در بسیار ساده است.
👤رولف دوبلی
✅ کارهایی را که نباید در زندگی بکنی، بنویس. به بیان دیگر، تصمیم‌های حساب شده‌ای بگیر تا برخی چیزها را کلا نادیده بگیری و وقتی شرایطش پیش آمد، طبق لیست نبایدهایت رفتار کن.
یک‌بار خوب فکر کن و تصمیمت را بگیر که سراغ چه چیزهایی، حتی اگر فرصتش بود، نروی. بیشتر درها ارزش وارد شدن ندارند، حتی اگر به نظر برسد چرخاندن دسته‌ی در بسیار ساده است.
👤رولف دوبلی
👍2
Forwarded from روزنامه دنیای اقتصاد
سرمقاله امروز «دنیای اقتصاد»:
چرا رشد فرونشست می‌کند؟
👤 محمد قاسمی
✍️ چرا وضع اقتصادی کشور نامطلوب است و به لحاظ شاخص‌های معمول توسعه اقتصادی فاصله نسبتا زیادی با کشورهای توسعه‌یافته و حتی نوظهور داریم؟
✍️ اولین واقعیت آن است که به دلایل مختلف، درک کاملی از اهمیت بخش خصوصی توانمند برای جریان فعالیت‌های اقتصادی و نحوه تولید و توزیع، بین مردم و حتی بین سیاستگذاران کشور به وجود نیامده است. به‌تدریج در ذهن مردم و سیاستمداران جا افتاده است که ایران کشور ثروتمندی است و توزیع، مهم‌تر از تولید و رشد بنیه تولیدی کشور است. حتی به‌تدریج این فکر غالب شده است که ما کشور ثروتمندی هستیم و اگر غارتگران کنار روند، با توزیع عادلانه پول نفت و گاز و معادن و...، همه مشکلات ما حل می‌شود!
✍️ دسترسی دولتها به منابع حاصل از صادرات نفت و گاز و رشد گاه و بیگاه درآمدهای نفتی (مانند دهه‌های 50 و 80)، زمینه را برای واردات کالاهای نهایی و اقدامات توزیعی و رفاهی عوام‌پسند که رفاه کوتاه‌مدت و مشکلات درازمدت ایجاد می‌کند و ارتباطی با توان تولید کشور ندارد، فراهم کرده و این طرز فکر تقویت شده است. حتی دولتها به بخش خصوصی اتهام رانت‌خواری زده و بارها درصدد تضعیف آن برآمده‌اند (اگرچه در تریبون‌های رسمی غیر‌آن موضع گرفته می‌شود)...👇
🔗متن کامل سرمقاله
کانال رسمی روزنامه دنیای اقتصاد
@den_ir
چرا رشد فرونشست می‌کند؟
👤 محمد قاسمی
✍️ چرا وضع اقتصادی کشور نامطلوب است و به لحاظ شاخص‌های معمول توسعه اقتصادی فاصله نسبتا زیادی با کشورهای توسعه‌یافته و حتی نوظهور داریم؟
✍️ اولین واقعیت آن است که به دلایل مختلف، درک کاملی از اهمیت بخش خصوصی توانمند برای جریان فعالیت‌های اقتصادی و نحوه تولید و توزیع، بین مردم و حتی بین سیاستگذاران کشور به وجود نیامده است. به‌تدریج در ذهن مردم و سیاستمداران جا افتاده است که ایران کشور ثروتمندی است و توزیع، مهم‌تر از تولید و رشد بنیه تولیدی کشور است. حتی به‌تدریج این فکر غالب شده است که ما کشور ثروتمندی هستیم و اگر غارتگران کنار روند، با توزیع عادلانه پول نفت و گاز و معادن و...، همه مشکلات ما حل می‌شود!
✍️ دسترسی دولتها به منابع حاصل از صادرات نفت و گاز و رشد گاه و بیگاه درآمدهای نفتی (مانند دهه‌های 50 و 80)، زمینه را برای واردات کالاهای نهایی و اقدامات توزیعی و رفاهی عوام‌پسند که رفاه کوتاه‌مدت و مشکلات درازمدت ایجاد می‌کند و ارتباطی با توان تولید کشور ندارد، فراهم کرده و این طرز فکر تقویت شده است. حتی دولتها به بخش خصوصی اتهام رانت‌خواری زده و بارها درصدد تضعیف آن برآمده‌اند (اگرچه در تریبون‌های رسمی غیر‌آن موضع گرفته می‌شود)...👇
🔗متن کامل سرمقاله
کانال رسمی روزنامه دنیای اقتصاد
@den_ir
روزنامه دنیای اقتصاد
چرا رشد فرونشست می‌کند؟
یکی از پرسش‌های مهم نسل جوان این است که چرا وضع اقتصادی کشور نامطلوب است و به لحاظ شاخص‌های معمول توسعه اقتصادی فاصله نسبتا زیادی با کشورهای توسعه‌یافته و حتی نوظهور داریم؟ واقعیت این است که این پرسش در دوره‌های زمانی مختلف و در بسیاری از کشورهایی که با برچسب…
Forwarded from روزنامه دنیای اقتصاد
یک گفت‌وگوی بی‌سابقه:
گفت‌وگوی محمدرضا فرزین با تیمور رحمانی / نسخه غیرتورمی رشد اقتصادی
⭕️ محمدرضا فرزین، رئیس‌کل بانک مرکزی، در جریان یک گفت‌وگو مقابل تیمور رحمانی، اقتصاددان و استاد دانشگاه حاضر شد. در این نشست کارشناسی، موضوعات مهمی، از کنترل نقدینگی و تورم گرفته تا آرامش در بازار ارز و رفع ناترازی بانک‌ها، مورد بحث و بررسی قرار گرفت.
⭕️ این گفت‌وگو از آن جهت متفاوت است که برای اولین بار یک استاد دانشگاه را در مقابل رئیس‌کل بانک‌مرکزی قرار داده و آنها با رویکرد تحلیلی به بررسی سیاستهای در حال اجرا در کشور در حوزه پولی و ارزی می‌پردازند.
⭕️ فرزین در این گفت‌وگو ضمن مشخص کردن نسبت خود با مفهوم بازار، به نکات مهم در مقوله سیاستگذاری پرداخت و تاکید کرد که اقتصاددانان کشور باید متوجه این واقعیت باشند که کشور تحریم است و بانک مرکزی با توجه به این حقایق در تلاش است تا به هدف‌گذاری بپردازد.
⭕️ سکاندار بانک مرکزی اعلام کرد این نهاد در تلاش است ضمن ایجاد ثبات پولی و کنترل انتظارات تورمی از طریق بازگرداندن آرامش به بازار ارز، زمینه رشد غیرتورمی اقتصاد را فراهم کند. بخش هایی از این گفت و گو را اینجا بخوانید👇
🔗متن خبر
کانال رسمی روزنامه دنیای اقتصاد
@den_ir
گفت‌وگوی محمدرضا فرزین با تیمور رحمانی / نسخه غیرتورمی رشد اقتصادی
⭕️ محمدرضا فرزین، رئیس‌کل بانک مرکزی، در جریان یک گفت‌وگو مقابل تیمور رحمانی، اقتصاددان و استاد دانشگاه حاضر شد. در این نشست کارشناسی، موضوعات مهمی، از کنترل نقدینگی و تورم گرفته تا آرامش در بازار ارز و رفع ناترازی بانک‌ها، مورد بحث و بررسی قرار گرفت.
⭕️ این گفت‌وگو از آن جهت متفاوت است که برای اولین بار یک استاد دانشگاه را در مقابل رئیس‌کل بانک‌مرکزی قرار داده و آنها با رویکرد تحلیلی به بررسی سیاستهای در حال اجرا در کشور در حوزه پولی و ارزی می‌پردازند.
⭕️ فرزین در این گفت‌وگو ضمن مشخص کردن نسبت خود با مفهوم بازار، به نکات مهم در مقوله سیاستگذاری پرداخت و تاکید کرد که اقتصاددانان کشور باید متوجه این واقعیت باشند که کشور تحریم است و بانک مرکزی با توجه به این حقایق در تلاش است تا به هدف‌گذاری بپردازد.
⭕️ سکاندار بانک مرکزی اعلام کرد این نهاد در تلاش است ضمن ایجاد ثبات پولی و کنترل انتظارات تورمی از طریق بازگرداندن آرامش به بازار ارز، زمینه رشد غیرتورمی اقتصاد را فراهم کند. بخش هایی از این گفت و گو را اینجا بخوانید👇
🔗متن خبر
کانال رسمی روزنامه دنیای اقتصاد
@den_ir
روزنامه دنیای اقتصاد
نسخه غیرتورمی رشد اقتصادی
محمدرضا فرزین، رئیس‌کل بانک مرکزی، در جریان یک گفت‌وگو مقابل تیمور رحمانی، اقتصاددان و استاد دانشگاه حاضر شد و به گفت‌وگو نشست. در این نشست کارشناسی، موضوعات مهمی، از کنترل نقدینگی و تورم گرفته تا آرامش در بازار ارز و رفع ناترازی بانک‌ها، مورد بحث و بررسی…
Forwarded from روزنامه دنیای اقتصاد
جهان در مسیری خطرناک و پر از بی‌‌‌نظمی / دردسر شرکت‌ها با دستکاری دولتها
⭕️ نشریه اکونومیست در سرمقاله این هفته خود به دردسرهایی پرداخته که ناشی از اظهارات و استراتژی‌‌‌هایی است که شرکت‌ها در مقابل دغدغه‌‌‌های اجتماعی و سیاستهای دولتی اتخاذ می‌کنند.
⭕️ مدیران عامل شرکت‌ها مدت‌‌‌هاست تحت فشار قرار گرفته‌‌‌اند تا تمامی جوانب اجتماعی و مالی شرکت‌ها را تحت نظر قرار دهند. آنها در عین‌‌‌حالی که لازم است میان نیازهای کارکنان، تامین‌‌‌کنندگان و مهم‌تر از همه سهامداران تعادل برقرار کنند، باید در محدوده‌‌‌های تعیین‌‌‌شده توسط دولتها نیز باقی بمانند.
⭕️ این درحالی است که اکنون بیش از هر زمان دیگری تعارض میان گروه‌‌‌های مختلف بالا گرفته است و با تلاش دولتها برای دستکاری مسیر شرکت‌ها، جهان در مسیری خطرناک و پر از بی‌‌‌نظمی قرار دارد...👇
🔗اینجا بخوانید
کانال رسمی روزنامه دنیای اقتصاد
@den_ir
⭕️ نشریه اکونومیست در سرمقاله این هفته خود به دردسرهایی پرداخته که ناشی از اظهارات و استراتژی‌‌‌هایی است که شرکت‌ها در مقابل دغدغه‌‌‌های اجتماعی و سیاستهای دولتی اتخاذ می‌کنند.
⭕️ مدیران عامل شرکت‌ها مدت‌‌‌هاست تحت فشار قرار گرفته‌‌‌اند تا تمامی جوانب اجتماعی و مالی شرکت‌ها را تحت نظر قرار دهند. آنها در عین‌‌‌حالی که لازم است میان نیازهای کارکنان، تامین‌‌‌کنندگان و مهم‌تر از همه سهامداران تعادل برقرار کنند، باید در محدوده‌‌‌های تعیین‌‌‌شده توسط دولتها نیز باقی بمانند.
⭕️ این درحالی است که اکنون بیش از هر زمان دیگری تعارض میان گروه‌‌‌های مختلف بالا گرفته است و با تلاش دولتها برای دستکاری مسیر شرکت‌ها، جهان در مسیری خطرناک و پر از بی‌‌‌نظمی قرار دارد...👇
🔗اینجا بخوانید
کانال رسمی روزنامه دنیای اقتصاد
@den_ir
👍1
Forwarded from روزنامه دنیای اقتصاد
پیشنیازهای رشد پایدار اقتصاد ایران
💠 رشد اقتصادی به‌عنوان مهم‌ترین دستاورد هر نظام سیاسی، در یک‌دهه اخیر در ایران به محاق رفته است. این روند اخیرا و طی دوسال به وضعیت عادی برگشته است. رشدهای ۵درصدی سال‌های ۱۴۰۰ و ۱۴۰۱ با همه انتقاداتی که به آنها وارد است، نکات بسیاری در خود دارد. برای نمونه بسیاری معتقدند که سیاستگذار باید به دور از بزرگ‌نمایی، این رشدها را به سمت پایداری و افزایش بیش از پیش هدایت کند؛ به شکلی که مسیر را برای سرمایه‌گذاری فراگیر در کشور و سپس حرکت در مسیر توسعه صنعتی باز کند.
💠 بسیاری نیز با اشاره به ضرورت بازگشت اقتصاد ایران به دوره ثبات، گام بعدی سیاستگذار در زمینه رشد اقتصادی را مهار متغیرهای کلیدی از بیثباتی میدانند و در راس آنها به تورم اشاره می‌کنند. پژوهشگران و صاحبنظران نیز در این شماره از «باشگاه اقتصاددانان» ضمن تاکید بر این موارد، روی عناصری دست گذاشتهاند که توجه به آنها میتواند در ارتقای کیفیت سیاستگذاری اقتصادی به دولت یاریرسان باشد.
🔗باشگاه اقتصاددانان را بخوانید
کانال رسمی روزنامه دنیای اقتصاد
@den_ir
💠 رشد اقتصادی به‌عنوان مهم‌ترین دستاورد هر نظام سیاسی، در یک‌دهه اخیر در ایران به محاق رفته است. این روند اخیرا و طی دوسال به وضعیت عادی برگشته است. رشدهای ۵درصدی سال‌های ۱۴۰۰ و ۱۴۰۱ با همه انتقاداتی که به آنها وارد است، نکات بسیاری در خود دارد. برای نمونه بسیاری معتقدند که سیاستگذار باید به دور از بزرگ‌نمایی، این رشدها را به سمت پایداری و افزایش بیش از پیش هدایت کند؛ به شکلی که مسیر را برای سرمایه‌گذاری فراگیر در کشور و سپس حرکت در مسیر توسعه صنعتی باز کند.
💠 بسیاری نیز با اشاره به ضرورت بازگشت اقتصاد ایران به دوره ثبات، گام بعدی سیاستگذار در زمینه رشد اقتصادی را مهار متغیرهای کلیدی از بیثباتی میدانند و در راس آنها به تورم اشاره می‌کنند. پژوهشگران و صاحبنظران نیز در این شماره از «باشگاه اقتصاددانان» ضمن تاکید بر این موارد، روی عناصری دست گذاشتهاند که توجه به آنها میتواند در ارتقای کیفیت سیاستگذاری اقتصادی به دولت یاریرسان باشد.
🔗باشگاه اقتصاددانان را بخوانید
کانال رسمی روزنامه دنیای اقتصاد
@den_ir