✳️چگونه به صورت تضمینی انگیزه کارکنانمان را بکشیم؟!
برای کارمندانتان وقت نگذارید. ⁉️
همیشه به خاطر داشته باشید که شما «مدیر» هستید و «وقت ارزشمند» شما باید صرف «چیزهای ارزشمند» شود. با وقت نگذاشتن برای آنها به راحتی این پیام را به آنان منتقل میکنید که «آنها در نظر شما ارزشمند نیستند».
برای این کار می توانید به درخواست های آنها برای دیدن شما و مشورت در مورد پیشبرد امور پاسخ منفی بدهید و به گزارش های کاری آنها کم اعتنا باشید. حتی میتوانید در هنگامی که با شما صحبت میکنند سر خود را با تلفن همراهتان یا مستندات کاری دیگر مشغول کنید و به آنها القا کنید که به آنها گوش نمیدهید و برایشان «وقت ندارید».
روشهای متنوعی برای وقت نگذاشتن برای کارکنان وجود دارند و شما میتوانید از خلاقیت خود در این زمینه استفاده کنید.
این کار مهمترین روش برای کُشتن انگیزههای کارکنان است. اگر این کار را بخوبی انجام می دهید، لازم نیست موارد بعدی را مطالعه کنید!
برای کارمندانتان وقت نگذارید. ⁉️
همیشه به خاطر داشته باشید که شما «مدیر» هستید و «وقت ارزشمند» شما باید صرف «چیزهای ارزشمند» شود. با وقت نگذاشتن برای آنها به راحتی این پیام را به آنان منتقل میکنید که «آنها در نظر شما ارزشمند نیستند».
برای این کار می توانید به درخواست های آنها برای دیدن شما و مشورت در مورد پیشبرد امور پاسخ منفی بدهید و به گزارش های کاری آنها کم اعتنا باشید. حتی میتوانید در هنگامی که با شما صحبت میکنند سر خود را با تلفن همراهتان یا مستندات کاری دیگر مشغول کنید و به آنها القا کنید که به آنها گوش نمیدهید و برایشان «وقت ندارید».
روشهای متنوعی برای وقت نگذاشتن برای کارکنان وجود دارند و شما میتوانید از خلاقیت خود در این زمینه استفاده کنید.
این کار مهمترین روش برای کُشتن انگیزههای کارکنان است. اگر این کار را بخوبی انجام می دهید، لازم نیست موارد بعدی را مطالعه کنید!
✳️تفاوت یک مدیر نمونه و یک مدیر عادی در چیست؟
یک واقعیت دشوار وجود دارد : اکثرمردم عادی، فکر می کنند می توانند رهبر باشند اما در واقع زمانی که نگاهی نزدیکتر به آن ها می اندازیم می بینیم که چقدر کنترل متکبرانه دارند .با این حساب تفاوت یک مدیر نمونه و یک مدیر عادی در چیست؟
✅مدیرنمونه
شما مدیر سطح بالایی هستید که می دانید چگونه کارها انجام می شود. پس وقتی که شما رهبری خود را گسترده تر کنید، احساس می کنید مجبور هستید که زیر دستانتان را وادار کنید که کارها را با استانداردهای بالای شما انجام بدهند. اما اینگونه به شما این هشدار داده میشود که این نوع سبک رهبری یعنی میکرو منیجینگ که میتواند بعضی از سازگاریها و فرهنگ تیم کاری شما را تخریب کند. تفاوتی ندارد که شما قصد دارید با این کار سیگنال منفی ارسال کنید یا نه ! به هر حال هرچه که هست دقیقا نحوه کنترل یک micro-managing به این صورت است .
هیچ کدام از این پیام ها، پیامی نیست که دوست دارید بفرستید. دوست دارم به شما یادآوری کنم که در شغلتان بیشتر باید بر روی عواقب و پیامدهای آتی متمرکز باشید تا بر روی رویه انجام کارها .
شما باید بر روی چیستی ها تمرکز کنید و تلاش کنید تا همکارهایتان بر روی چگونه ها تمرکز کنند. می توانید این کارها را با دنبال کردن این سه مرحله انجام دهید :
اول : زمانی را برای توضیح دقیق ، راهنمایی و مشخص کردن توقعاتی صرف کنید که برای بدست آوردن بازدهی و سودمندی به روی برخی از کارها تعیین کرده اید و از ابتدای امر باید کار را به گونه ای انجام دهید که مدیریت شما، حالت تحمیلی بر روی کارکنانتان نداشته باشد و با سوال پرسیدن مطمئن شوید آیا زیر دستان شما انتظارات شما را به وضوح درک کرده اند یا نه .
دوم : با خودتان قرار بگذارید که چه مدت برای چک کردن کار کارمندانتان منتظر بمانید. واقعا این هدف بزرگی است !
مقاومت کنید که تا وقتی ۶۰ – ۷۰ درصد از زمان نگذشته است، کار را بررسی نکنید. در عین حالی که شما نیاز دارید زمانی را برای تمرکز به کارهای شخصی خود اختصاص دهید، این تاکتیک می تواند پیام شفافی برای کارکنانتان داشته باشد که چقدر به آن ها اعتماد دارید .
سوم : دست آخر هم یا آن ها را به ادامه کار تشویق می کنید یا بعلکس آن ها را متوقف خواهید ساخت. می خواهم شما در نحوه ی بازبینی خود یک تغییر اساسی دهید . درسته ! نه تنها می خواهم که در بازه های کمتری این کار را انجام بدهید، بلکه این را هم میخواهم که به بهترین نحو تغییر را اعمال کنید.
در این هنگام می گویید که اجازه بدهید اول کار را ببینم یا ببینم که چطور انجام شده ! تصمیم گیری بر روی این امر می تواند مفید باشد و در عوض ارزیابی را هم ساده تر خواهد ساخت !
مثلا، بپرسید شما خوب هستید؟ آیا کارها را پیگیری می کنید؟ یا کاری هست که من به شما کمک کنم؟ افراد کمالگرا ، گاهی اوقات می خواهند که روی برخی شرایط کنترل مطلق داشته باشند . علی رغم اینکه شما یک متخصص هستید و درکارتان برای کارکنانتان خیلی مفید هستید، باید بدانید که زیر دستانتان نیاز به کمی فضای بیشتر دارند تا آن ها هم بتوانند احساس آزادی داشته باشند.
این موضوع به آن ها احساس خوب و شایسته بودنی را می دهد که باعث بالا رفتن کیفیت کارشان می شود .
بازنشراز:مدیران ایران
یک واقعیت دشوار وجود دارد : اکثرمردم عادی، فکر می کنند می توانند رهبر باشند اما در واقع زمانی که نگاهی نزدیکتر به آن ها می اندازیم می بینیم که چقدر کنترل متکبرانه دارند .با این حساب تفاوت یک مدیر نمونه و یک مدیر عادی در چیست؟
✅مدیرنمونه
شما مدیر سطح بالایی هستید که می دانید چگونه کارها انجام می شود. پس وقتی که شما رهبری خود را گسترده تر کنید، احساس می کنید مجبور هستید که زیر دستانتان را وادار کنید که کارها را با استانداردهای بالای شما انجام بدهند. اما اینگونه به شما این هشدار داده میشود که این نوع سبک رهبری یعنی میکرو منیجینگ که میتواند بعضی از سازگاریها و فرهنگ تیم کاری شما را تخریب کند. تفاوتی ندارد که شما قصد دارید با این کار سیگنال منفی ارسال کنید یا نه ! به هر حال هرچه که هست دقیقا نحوه کنترل یک micro-managing به این صورت است .
هیچ کدام از این پیام ها، پیامی نیست که دوست دارید بفرستید. دوست دارم به شما یادآوری کنم که در شغلتان بیشتر باید بر روی عواقب و پیامدهای آتی متمرکز باشید تا بر روی رویه انجام کارها .
شما باید بر روی چیستی ها تمرکز کنید و تلاش کنید تا همکارهایتان بر روی چگونه ها تمرکز کنند. می توانید این کارها را با دنبال کردن این سه مرحله انجام دهید :
اول : زمانی را برای توضیح دقیق ، راهنمایی و مشخص کردن توقعاتی صرف کنید که برای بدست آوردن بازدهی و سودمندی به روی برخی از کارها تعیین کرده اید و از ابتدای امر باید کار را به گونه ای انجام دهید که مدیریت شما، حالت تحمیلی بر روی کارکنانتان نداشته باشد و با سوال پرسیدن مطمئن شوید آیا زیر دستان شما انتظارات شما را به وضوح درک کرده اند یا نه .
دوم : با خودتان قرار بگذارید که چه مدت برای چک کردن کار کارمندانتان منتظر بمانید. واقعا این هدف بزرگی است !
مقاومت کنید که تا وقتی ۶۰ – ۷۰ درصد از زمان نگذشته است، کار را بررسی نکنید. در عین حالی که شما نیاز دارید زمانی را برای تمرکز به کارهای شخصی خود اختصاص دهید، این تاکتیک می تواند پیام شفافی برای کارکنانتان داشته باشد که چقدر به آن ها اعتماد دارید .
سوم : دست آخر هم یا آن ها را به ادامه کار تشویق می کنید یا بعلکس آن ها را متوقف خواهید ساخت. می خواهم شما در نحوه ی بازبینی خود یک تغییر اساسی دهید . درسته ! نه تنها می خواهم که در بازه های کمتری این کار را انجام بدهید، بلکه این را هم میخواهم که به بهترین نحو تغییر را اعمال کنید.
در این هنگام می گویید که اجازه بدهید اول کار را ببینم یا ببینم که چطور انجام شده ! تصمیم گیری بر روی این امر می تواند مفید باشد و در عوض ارزیابی را هم ساده تر خواهد ساخت !
مثلا، بپرسید شما خوب هستید؟ آیا کارها را پیگیری می کنید؟ یا کاری هست که من به شما کمک کنم؟ افراد کمالگرا ، گاهی اوقات می خواهند که روی برخی شرایط کنترل مطلق داشته باشند . علی رغم اینکه شما یک متخصص هستید و درکارتان برای کارکنانتان خیلی مفید هستید، باید بدانید که زیر دستانتان نیاز به کمی فضای بیشتر دارند تا آن ها هم بتوانند احساس آزادی داشته باشند.
این موضوع به آن ها احساس خوب و شایسته بودنی را می دهد که باعث بالا رفتن کیفیت کارشان می شود .
بازنشراز:مدیران ایران
✳️ مدیریت بحران یا بحران مدیریت؟
✅در ابتدای این نوشته، به روح بلند آتشنشانانی که در حادثه پلاسکو پروانهوار سوختند، ادای احترام میکنم. رنجی که خانوادههای عزیز آنها در این ساعات تحمل میکنند، غیر قابل تصور است. دعا كنيم خداوند به قلب همه آنها آرامش و صبر عطا نماید.
✅ طی دو روز گذشته، درباره ضعف مدیریت بحران در کشور مطالب زیادی نوشته شده، اما ایکاش مشکلمان فقط در مدیریت بحران بود و در زمانهای غیربحرانی، عملکرد مدیریتیِ قابل دفاعی داشتیم. بهجد اعتقاد دارم در کشورمان "بحران مدیریت" وجود دارد. بحران مدیریت، بسیار فراتر از ضعفِ در مدیریت بحران است. مدیریت بحرانِ ضعیف، بخش بسیار کوچکی از بحران مدیریت فعلی است. بحران مدیریت یعنی اینکه مدیرانمان نتوانستهاند مسائل کلیدی مردم را حل کرده و به زندگی آنها سروسامانی دهند. هر طرف که سر میگردانیم، کموبیش آثار بیکفایتی مدیری را مشاهده میکنیم. صنعتی بي رمق، سيستم تامين اجتماعي و درماني فشل، فساد مالیِ لجامگسیخته، جامعهای کمتر توسعهیافته، اخلاق و فرهنگی در حال احتضار، آموزش و پرورشی ویران و شهرهایی که در ترافیک و انواع آلودگی غوطهورند.
✅چگونه مدیریت در کشورمان به این روز افتاد؟ بهنظرم پنج عامل بیشتر از سایر موارد در ایجاد این وضعیت اثرگذار بوده است.
👈 اول آنکه بسیاری از متصديان امر، مدیریت را یک علم نمیدانند! تعداد قابل توجهی از مدیران کشور، آموزشهای کافی در زمینه مدیریت ندیدهاند و بهصورت تجربی و سعی و خطا در حال فراگیری مدیریت هستند و با جدیدترین نظریهها، تکنیکها و ابزارهای مدیریتی، فرسنگها فاصله دارند.
👈 دوم آنکه تخصصگرایی و شایستهسالاری، جای خود را به باندبازی و جناحگرایی داده است. اینچنین شد که کارهای مهم مدیریتی، بعضا" بهدست افراد متوسط و زیر متوسطی افتاده که قدرت لابی بیشتری دارند و به مراکز قدرت، نزدیکتر هستند. بخش قابل توجهي از نخبگان و استعدادهاي موجود در جامعه، در مديريت بخش هاي مختلف كشور به بازي گرفته نشده اند.
👈 سوم آنکه فرهنگ كار کارشناسی، به فرهنگ تملق و بلهقربانگویی تبدیل شده است. کار برخی کارشناسان، دیگر کارشناسی و اعلام نظر نيست، بلکه بايد نظر مدیر خود را دریافت و آن را در گزارش خود به عنوان نتیجه فرایند کارشناسی اعلام كنند.
👈چهارم آنکه شفافیت و پاسخگویی نهادینه نگردیده و فشاری جدي از سوی افکار عمومی بر بدنه مدیریتی برای عملکرد بهتر احساس نمي شود.
👈 در نهایت، افزایش روحیه منفعتطلبی و مالاندوزی افراطی، هر چه بیشتر منافع ملت را قربانی منافع افراد و گروههای خاص نموده است.
در پایان تاکید میکنم که بحران مدیریتی در کشور اگر جدی گرفته نشده و برای آن چارهاندیشی نگردد، آینده خوبی در انتظار اين كشور نخواهد بود.
بازنشراز: کانال ترفند مدیریت
✅در ابتدای این نوشته، به روح بلند آتشنشانانی که در حادثه پلاسکو پروانهوار سوختند، ادای احترام میکنم. رنجی که خانوادههای عزیز آنها در این ساعات تحمل میکنند، غیر قابل تصور است. دعا كنيم خداوند به قلب همه آنها آرامش و صبر عطا نماید.
✅ طی دو روز گذشته، درباره ضعف مدیریت بحران در کشور مطالب زیادی نوشته شده، اما ایکاش مشکلمان فقط در مدیریت بحران بود و در زمانهای غیربحرانی، عملکرد مدیریتیِ قابل دفاعی داشتیم. بهجد اعتقاد دارم در کشورمان "بحران مدیریت" وجود دارد. بحران مدیریت، بسیار فراتر از ضعفِ در مدیریت بحران است. مدیریت بحرانِ ضعیف، بخش بسیار کوچکی از بحران مدیریت فعلی است. بحران مدیریت یعنی اینکه مدیرانمان نتوانستهاند مسائل کلیدی مردم را حل کرده و به زندگی آنها سروسامانی دهند. هر طرف که سر میگردانیم، کموبیش آثار بیکفایتی مدیری را مشاهده میکنیم. صنعتی بي رمق، سيستم تامين اجتماعي و درماني فشل، فساد مالیِ لجامگسیخته، جامعهای کمتر توسعهیافته، اخلاق و فرهنگی در حال احتضار، آموزش و پرورشی ویران و شهرهایی که در ترافیک و انواع آلودگی غوطهورند.
✅چگونه مدیریت در کشورمان به این روز افتاد؟ بهنظرم پنج عامل بیشتر از سایر موارد در ایجاد این وضعیت اثرگذار بوده است.
👈 اول آنکه بسیاری از متصديان امر، مدیریت را یک علم نمیدانند! تعداد قابل توجهی از مدیران کشور، آموزشهای کافی در زمینه مدیریت ندیدهاند و بهصورت تجربی و سعی و خطا در حال فراگیری مدیریت هستند و با جدیدترین نظریهها، تکنیکها و ابزارهای مدیریتی، فرسنگها فاصله دارند.
👈 دوم آنکه تخصصگرایی و شایستهسالاری، جای خود را به باندبازی و جناحگرایی داده است. اینچنین شد که کارهای مهم مدیریتی، بعضا" بهدست افراد متوسط و زیر متوسطی افتاده که قدرت لابی بیشتری دارند و به مراکز قدرت، نزدیکتر هستند. بخش قابل توجهي از نخبگان و استعدادهاي موجود در جامعه، در مديريت بخش هاي مختلف كشور به بازي گرفته نشده اند.
👈 سوم آنکه فرهنگ كار کارشناسی، به فرهنگ تملق و بلهقربانگویی تبدیل شده است. کار برخی کارشناسان، دیگر کارشناسی و اعلام نظر نيست، بلکه بايد نظر مدیر خود را دریافت و آن را در گزارش خود به عنوان نتیجه فرایند کارشناسی اعلام كنند.
👈چهارم آنکه شفافیت و پاسخگویی نهادینه نگردیده و فشاری جدي از سوی افکار عمومی بر بدنه مدیریتی برای عملکرد بهتر احساس نمي شود.
👈 در نهایت، افزایش روحیه منفعتطلبی و مالاندوزی افراطی، هر چه بیشتر منافع ملت را قربانی منافع افراد و گروههای خاص نموده است.
در پایان تاکید میکنم که بحران مدیریتی در کشور اگر جدی گرفته نشده و برای آن چارهاندیشی نگردد، آینده خوبی در انتظار اين كشور نخواهد بود.
بازنشراز: کانال ترفند مدیریت
✳️ارائه یک تجربه عالی به مشتری اتفاقی نیست، این یک موضوع برنامه ریزی و طراحی شده است و آگاهانه به مشتریان ارائه می شود. زیرا هیچ راه حل مناسبی برای همه رویکردها در خلق تجربه مشتری وجود ندارد.
از طرفی تجربه ای که ارائه می دهید منحصر به استراتژی کسب و کار شما، برند و دانش شما از مشتریان تان بوده و این تنها دلیلی است که باعث تمایز واقعی در تجربه ای که شما ارائه می دهید شده و کپی برداری از آن را برای رقبای شما بسیار سخت خواهد کرد.
براساس عناصر این مسیر یعنی استراتژی کسب و کار، برند و تجربه مشتری است که شما قادر خواهید بود مشتری خود را خشنود و شگفت زده کنید، بنابراین بیشترین تلاش را برای اتخاذ استراتژی مناسب ، خلق تجربه برند و تجربه مشتری انجام داده تا بتوانید در مسیر کسب و کار خود مشتریان را خشنود نمایید.
از طرفی تجربه ای که ارائه می دهید منحصر به استراتژی کسب و کار شما، برند و دانش شما از مشتریان تان بوده و این تنها دلیلی است که باعث تمایز واقعی در تجربه ای که شما ارائه می دهید شده و کپی برداری از آن را برای رقبای شما بسیار سخت خواهد کرد.
براساس عناصر این مسیر یعنی استراتژی کسب و کار، برند و تجربه مشتری است که شما قادر خواهید بود مشتری خود را خشنود و شگفت زده کنید، بنابراین بیشترین تلاش را برای اتخاذ استراتژی مناسب ، خلق تجربه برند و تجربه مشتری انجام داده تا بتوانید در مسیر کسب و کار خود مشتریان را خشنود نمایید.
✳️به کارکنان خود اختیار دهید و توانمندشان کنید
برای اینکه مانع فعالیت کارکنان خود نشوید و اختیارات لازم را به آنها بدهید سه راهکار زیر را به شما پیشنهاد می دهم:
✅به کارکنان خود مسئوليت و اختیار دهید:
افرادی که ظرفیت و توانایی مسئوليت پذیری را دارند به سطوح بالاتر مسئوليت پذیری ارتقا دهید و استقلال فردی لازم برای انجام وظایف و تامین منابع را به آنها اعطا کنید.
✅بر رشد تمرکز کنید:
شرایطی را به وجود بیاورید که همه افراد از فرصت لازم برای تقویت مهارت های خود برخوردار باشند و در قبال آن نیز پاداش دریافت کنند.
✅کارکنان خود را زیر سوال نبرید:
تنها در صورت لزوم تصمیمات آنان را مورد سوال و تردید قرار دهید. انتقاد نابجا موجب کاهش میزان اعتماد به نفس کارکنان می شود. در چنین شرایطی این افراد از بیان دیدگاه و نظرات ابتکاری خود ،خودداری می کنند.
برای اینکه مانع فعالیت کارکنان خود نشوید و اختیارات لازم را به آنها بدهید سه راهکار زیر را به شما پیشنهاد می دهم:
✅به کارکنان خود مسئوليت و اختیار دهید:
افرادی که ظرفیت و توانایی مسئوليت پذیری را دارند به سطوح بالاتر مسئوليت پذیری ارتقا دهید و استقلال فردی لازم برای انجام وظایف و تامین منابع را به آنها اعطا کنید.
✅بر رشد تمرکز کنید:
شرایطی را به وجود بیاورید که همه افراد از فرصت لازم برای تقویت مهارت های خود برخوردار باشند و در قبال آن نیز پاداش دریافت کنند.
✅کارکنان خود را زیر سوال نبرید:
تنها در صورت لزوم تصمیمات آنان را مورد سوال و تردید قرار دهید. انتقاد نابجا موجب کاهش میزان اعتماد به نفس کارکنان می شود. در چنین شرایطی این افراد از بیان دیدگاه و نظرات ابتکاری خود ،خودداری می کنند.
✳️اضطراب ناشی از شروع مدیریت را کنترل کنید
برخی افراد بعد از رسیدن به پست مدیریت دچار اضطراب می شوند، برای غلبه بر این اضطراب سه راهکار زیر را توصیه می کنم:
☑️حمایت دیگران را بدست آورید:
یک متحد یا مربی قدرتمند را شناسایی کنید تا در ماه های نخست قرار گرفتن در موقعيت شغلی جدید، شما را در انجام وظایف تان راهنمایی کند. از او بخواهید صادقانه نظراتی سازنده در باره عملکردتان ارائه دهد.
☑️برنامه ریزی کنید:
اهدافی را که قصد دارید در ماه های نخست مدیریت به دست آورید، مشخص کنید. واقع گرا باشید و اولویت های خود را به صورت شفاف بیان کنید تا در صورت نیاز به سازش و توافق، به بهترین نتیجه دست یابید.
☑️محدودیت های خود را بشناید:
شغل جدید مسئوليت ها ی جدیدی را با خود به همراه دارد. درباره اختیارات و محدودیت های جدید با خود صادق باشید.
بازنشراز: نکات کاربردی مدیریت در ایران
برخی افراد بعد از رسیدن به پست مدیریت دچار اضطراب می شوند، برای غلبه بر این اضطراب سه راهکار زیر را توصیه می کنم:
☑️حمایت دیگران را بدست آورید:
یک متحد یا مربی قدرتمند را شناسایی کنید تا در ماه های نخست قرار گرفتن در موقعيت شغلی جدید، شما را در انجام وظایف تان راهنمایی کند. از او بخواهید صادقانه نظراتی سازنده در باره عملکردتان ارائه دهد.
☑️برنامه ریزی کنید:
اهدافی را که قصد دارید در ماه های نخست مدیریت به دست آورید، مشخص کنید. واقع گرا باشید و اولویت های خود را به صورت شفاف بیان کنید تا در صورت نیاز به سازش و توافق، به بهترین نتیجه دست یابید.
☑️محدودیت های خود را بشناید:
شغل جدید مسئوليت ها ی جدیدی را با خود به همراه دارد. درباره اختیارات و محدودیت های جدید با خود صادق باشید.
بازنشراز: نکات کاربردی مدیریت در ایران
✳️سه عامل مهمِ عدم موفقیت برنامه های منابع انسانی
در حال حاضر اهمیت مدیریت منابع انسانی در ادبیات علمیِ سازمان و مدیریت غیرقابل انکار است. به عبارت دیگر هماکنون مدیریت منابع انسانی به عنوان یکی از ارکان اساسیِ دانش مدیریت به شمار میآید.
علیرغم این اهمیت نظری، مدیریت منابع انسانی به خصوص در ایران، هنوز نتوانسته است آنطور که شایسته است جایگاه خود را در شرکتها و سازمانها و در عمل به اثبات برساند. دلایل مختلفی برای این ضعف و عدم موفقیت وجود دارد که سه مورد از مهمترین آنها عبارتند از:
نخست) فقدان تعهد مدیریت عالی نسبت به مدیریت منابع انسانی. فقدان حمایت مدیریت عالی از مدیریت منابع انسانی به دو دلیل است. اول اینکه ممکن است که وظیفه مدیریت منابع انسانی به طور عمومی و مدیران منابع انسانی به طور خاص فاقد قدرت و اقتدار در تاثیرگذاری بر رخدادهایی که در داخل سازمان در جریان هستند، باشد. این بدان دلیل است که مدیریت عالی در سازمان دارای قدرت اصلی بوده و کنترل رخدادها را در سازمان در دست دارد. دوم اینکه ممکن است مدیریت عالی دیدگاهی کوتاه مدت نسبت به مدیریت منابع انسانی اتخاذ کرده باشد.
دوم) کمبود دانش و مهارت میان مدیران منابع انسانی برای بهکارگیری برنامه های منابع انسانیِ قابل اعتماد در سازمان. مدیران منابع انسانی اغلب کار خود را در یکسری از فرآیندها و فعالیت های روزانه خلاصه می کنند و اغلب فاقد مهارت ها و دانش مورد نیاز برای تنظیم و اجرای برنامه های استراتژیک منابع انسانی هستند.
سوم) فقدان دانش مکتوب و معتبری که نشان دهنده اثرات بلندمدت برنامه های مدیریت منابع انسانی بر عملکرد سازمان باشد. اعضای سازمان نسبت به مزایای برنامه های بدیع مدیریت منابع انسانی مشکوک هستند. این شک و تردید هم در مورد مدیریت عالی و هم در مورد مدیریت میانی صادق است. آنها قادر به شناسایی پیامدها و نتایج مثبت و ملموس مدیریت منابع انسانی در سازمان نیستند و از اینرو احساس تعهد کمتری نسبت به این برنامه ها دارند.
بنابراین اگر میخواهید مدیران یا متخصصان منابع انسانیِ موفقی باشید و جایگاه واقعی خود را در شرکت یا سازمان پیدا کنید، نخست سعی کنید با نشان دادن شایستگی خود، تعهد و حمایت مدیریت عالی را نسبت به برنامههای منابع انسانی کسب کنید. دوم دانش حرفهای، مهارتها و توانمندیهای خود را بهبود دهید و در آخر سعی کنید نتایج واقعی و ملموس عمل به برنامههای منابع انسانی در سازمان را نشان دهید.
بازنشراز:hryar@
در حال حاضر اهمیت مدیریت منابع انسانی در ادبیات علمیِ سازمان و مدیریت غیرقابل انکار است. به عبارت دیگر هماکنون مدیریت منابع انسانی به عنوان یکی از ارکان اساسیِ دانش مدیریت به شمار میآید.
علیرغم این اهمیت نظری، مدیریت منابع انسانی به خصوص در ایران، هنوز نتوانسته است آنطور که شایسته است جایگاه خود را در شرکتها و سازمانها و در عمل به اثبات برساند. دلایل مختلفی برای این ضعف و عدم موفقیت وجود دارد که سه مورد از مهمترین آنها عبارتند از:
نخست) فقدان تعهد مدیریت عالی نسبت به مدیریت منابع انسانی. فقدان حمایت مدیریت عالی از مدیریت منابع انسانی به دو دلیل است. اول اینکه ممکن است که وظیفه مدیریت منابع انسانی به طور عمومی و مدیران منابع انسانی به طور خاص فاقد قدرت و اقتدار در تاثیرگذاری بر رخدادهایی که در داخل سازمان در جریان هستند، باشد. این بدان دلیل است که مدیریت عالی در سازمان دارای قدرت اصلی بوده و کنترل رخدادها را در سازمان در دست دارد. دوم اینکه ممکن است مدیریت عالی دیدگاهی کوتاه مدت نسبت به مدیریت منابع انسانی اتخاذ کرده باشد.
دوم) کمبود دانش و مهارت میان مدیران منابع انسانی برای بهکارگیری برنامه های منابع انسانیِ قابل اعتماد در سازمان. مدیران منابع انسانی اغلب کار خود را در یکسری از فرآیندها و فعالیت های روزانه خلاصه می کنند و اغلب فاقد مهارت ها و دانش مورد نیاز برای تنظیم و اجرای برنامه های استراتژیک منابع انسانی هستند.
سوم) فقدان دانش مکتوب و معتبری که نشان دهنده اثرات بلندمدت برنامه های مدیریت منابع انسانی بر عملکرد سازمان باشد. اعضای سازمان نسبت به مزایای برنامه های بدیع مدیریت منابع انسانی مشکوک هستند. این شک و تردید هم در مورد مدیریت عالی و هم در مورد مدیریت میانی صادق است. آنها قادر به شناسایی پیامدها و نتایج مثبت و ملموس مدیریت منابع انسانی در سازمان نیستند و از اینرو احساس تعهد کمتری نسبت به این برنامه ها دارند.
بنابراین اگر میخواهید مدیران یا متخصصان منابع انسانیِ موفقی باشید و جایگاه واقعی خود را در شرکت یا سازمان پیدا کنید، نخست سعی کنید با نشان دادن شایستگی خود، تعهد و حمایت مدیریت عالی را نسبت به برنامههای منابع انسانی کسب کنید. دوم دانش حرفهای، مهارتها و توانمندیهای خود را بهبود دهید و در آخر سعی کنید نتایج واقعی و ملموس عمل به برنامههای منابع انسانی در سازمان را نشان دهید.
بازنشراز:hryar@
✳️چرا به مربی گری نیاز داریم و چرا از آن برای خودمان استفاده نمی کنیم؟
الف) چرا مردم فکر می کنند به مربی گری نیاز دارند؟ آیا نیاز دارند؟
چند نفر از دوستان شما واقعا می توانند مفید باشند وقتی در مورد مشکلات زندگی شما می شنوند؟ آیا هرگز دوستان و یا همکارانی داشته اید که بتوانید در این مورد با آنها صحبت کنید؟ آیا آنها می توانند از دیدگاهی بیطرفانه به صحبت های شما گوش دهند؟
آنهایی که اینقدر خوش شانس هستند تا دوستان و همراهانی مفید پیدا کنند- کسانی که شنونده خوبی هستند- یک قدم جلوترند. و بقیه کسانی که گروه های را پیدا می کنند،مثل گروه مغز متفکر، که می توانند به آنها کمک کنند که در مسیر اهدافشان پیشرفت کنند، به همین ترتیب آنها چند قدم جلوترند. خیلی از مردم اینگونه نیستند یا وقت این را ندارند، یا نمی دانند چطور اینچنین رابطه هایی را پیدا کنند یا بسازند. و به طور جالبی کسانی که این نوع حمایت ها را قبلا تجربه کرده اند، بیشتر راغب هستند که یک کوچ استخدام کنند چون آنها فهمیده اند چطور انرژی جمعی به آنها کمک می کند تا رویاهایشان را بیافرینند.
خیلی از مردم به فرآیند کوچینگ احتیاج ندارند اما آن را انتخاب می کنند چون کار می کند! کار می کند چون مردم به طور چشمگیری به اهدافشان می رسند و هدفهایشان بیشتر در زندگی محقق می شود.
تعداد زیادی از ما از این که به تنهایی مشکلاتمان را حل کنیم خسته شده ایم، و در حل آنها نقاط کور را گم کرده ایم. نقاط کور خودمان. ما همه نقاط کور داریم. بعضی از آنها فیزیکی هستند، بعضی احساسی هستند و بعضی ها حتی در سطح روحی در ذات ما هستند.
و در این دنیایی که تغییر به سرعت رخ می دهد، هیچ کس هرگز نمی تواند همه چیزهایی که لازم است تا برای موفقیت انجام دهد، را بداند. گاهی اوقات مردم احتیاج به یک کوچ دارند تا اطلاعاتی را که برای دست یابی به هدفشان ضروری است، به آنها بدهند یا... کشف کنند که چه منابعی برای هدفشان نیاز دارند. یا... غالبا کشف کنند که چه چیزی مانع از دست یابی به اهدافشان می شود.
بعضی ها ممکن است نخواهند به کلاس های دانشگاهی با آن حجم از اطلاعات ارائه شده بروند آن هم وقتی که اطلاعات مشخصی را می خواهند که ممکن است در کلاس به آنها داده نشود. آنها کمک مشخصی را در یک مورد نیاز دارند، و جایی وجود دارد که کسی ممکن است بخوبی تمامی آنچه را که نیاز دارند بداند. البته می توان اطلاع مورد نیاز را جستجو کنند و خودشان اطلاعات به دست بیاورند، اما چقدر زمان می برد تا هرکس شخصا اطلاعات خودش را به دست بیاورد در زمانی که احساس می شود همه چیز به سرعت به جلو می رود؟ و آنها شاید نقاط کور خودشان را نیز گم کنند.
ب )چه کسانی به دنبال استفاده از مربی گری می گردند؟
کسانی که بیشترین استفاده را از کوچینگ می برند اغلب کسانی هستند که در هوش اجتماعی بالایی دارند ، مثل صاحبان کسب و کارهای کوچک " کسانی که دنیا را بر شانه هایشان حمل می کنند" ،کسانی که خویش فرما هستند و تعداد کمی کارمند دارند و یا اصلا کارمندی ندارند، افرادی که به دنبال کار می گردند، صاحبان کسب و کارهای خانگی کسانی که آماده اند کارشان را از محیط خانه به محیط بزرگتری ببرند که از آن شناختی ندارند، فارغ التحصیلان دانشگاهی که دنبال کار اولشان می گردند، دانش آموزان مستعدی که می خواهند بر روی توانایی خاصشان تمرکز و مطالعه کنند، و هرکسی که به دنبال تغییر و تحول و گذار از یک مرحه به مرحله ای بالاتر است.
*گروه مغز متفکر: گروهی پشتیبان که ناپلئون هیل نام آن را مغز متفکر گذاشته است. گروهی از افراد که در کنار شما قرار می گیرند تا در روند تغییر جدید همراه و حامی شما باشند. این افراد امروز در جایی هستند که شما می خواهید به آنجا برسید. پس می توانند شما را برای رسیدن به این جایگاه پشتیبانی کنند.
الف) چرا مردم فکر می کنند به مربی گری نیاز دارند؟ آیا نیاز دارند؟
چند نفر از دوستان شما واقعا می توانند مفید باشند وقتی در مورد مشکلات زندگی شما می شنوند؟ آیا هرگز دوستان و یا همکارانی داشته اید که بتوانید در این مورد با آنها صحبت کنید؟ آیا آنها می توانند از دیدگاهی بیطرفانه به صحبت های شما گوش دهند؟
آنهایی که اینقدر خوش شانس هستند تا دوستان و همراهانی مفید پیدا کنند- کسانی که شنونده خوبی هستند- یک قدم جلوترند. و بقیه کسانی که گروه های را پیدا می کنند،مثل گروه مغز متفکر، که می توانند به آنها کمک کنند که در مسیر اهدافشان پیشرفت کنند، به همین ترتیب آنها چند قدم جلوترند. خیلی از مردم اینگونه نیستند یا وقت این را ندارند، یا نمی دانند چطور اینچنین رابطه هایی را پیدا کنند یا بسازند. و به طور جالبی کسانی که این نوع حمایت ها را قبلا تجربه کرده اند، بیشتر راغب هستند که یک کوچ استخدام کنند چون آنها فهمیده اند چطور انرژی جمعی به آنها کمک می کند تا رویاهایشان را بیافرینند.
خیلی از مردم به فرآیند کوچینگ احتیاج ندارند اما آن را انتخاب می کنند چون کار می کند! کار می کند چون مردم به طور چشمگیری به اهدافشان می رسند و هدفهایشان بیشتر در زندگی محقق می شود.
تعداد زیادی از ما از این که به تنهایی مشکلاتمان را حل کنیم خسته شده ایم، و در حل آنها نقاط کور را گم کرده ایم. نقاط کور خودمان. ما همه نقاط کور داریم. بعضی از آنها فیزیکی هستند، بعضی احساسی هستند و بعضی ها حتی در سطح روحی در ذات ما هستند.
و در این دنیایی که تغییر به سرعت رخ می دهد، هیچ کس هرگز نمی تواند همه چیزهایی که لازم است تا برای موفقیت انجام دهد، را بداند. گاهی اوقات مردم احتیاج به یک کوچ دارند تا اطلاعاتی را که برای دست یابی به هدفشان ضروری است، به آنها بدهند یا... کشف کنند که چه منابعی برای هدفشان نیاز دارند. یا... غالبا کشف کنند که چه چیزی مانع از دست یابی به اهدافشان می شود.
بعضی ها ممکن است نخواهند به کلاس های دانشگاهی با آن حجم از اطلاعات ارائه شده بروند آن هم وقتی که اطلاعات مشخصی را می خواهند که ممکن است در کلاس به آنها داده نشود. آنها کمک مشخصی را در یک مورد نیاز دارند، و جایی وجود دارد که کسی ممکن است بخوبی تمامی آنچه را که نیاز دارند بداند. البته می توان اطلاع مورد نیاز را جستجو کنند و خودشان اطلاعات به دست بیاورند، اما چقدر زمان می برد تا هرکس شخصا اطلاعات خودش را به دست بیاورد در زمانی که احساس می شود همه چیز به سرعت به جلو می رود؟ و آنها شاید نقاط کور خودشان را نیز گم کنند.
ب )چه کسانی به دنبال استفاده از مربی گری می گردند؟
کسانی که بیشترین استفاده را از کوچینگ می برند اغلب کسانی هستند که در هوش اجتماعی بالایی دارند ، مثل صاحبان کسب و کارهای کوچک " کسانی که دنیا را بر شانه هایشان حمل می کنند" ،کسانی که خویش فرما هستند و تعداد کمی کارمند دارند و یا اصلا کارمندی ندارند، افرادی که به دنبال کار می گردند، صاحبان کسب و کارهای خانگی کسانی که آماده اند کارشان را از محیط خانه به محیط بزرگتری ببرند که از آن شناختی ندارند، فارغ التحصیلان دانشگاهی که دنبال کار اولشان می گردند، دانش آموزان مستعدی که می خواهند بر روی توانایی خاصشان تمرکز و مطالعه کنند، و هرکسی که به دنبال تغییر و تحول و گذار از یک مرحه به مرحله ای بالاتر است.
*گروه مغز متفکر: گروهی پشتیبان که ناپلئون هیل نام آن را مغز متفکر گذاشته است. گروهی از افراد که در کنار شما قرار می گیرند تا در روند تغییر جدید همراه و حامی شما باشند. این افراد امروز در جایی هستند که شما می خواهید به آنجا برسید. پس می توانند شما را برای رسیدن به این جایگاه پشتیبانی کنند.
✳️چرا نمی توانید به اعضای تیم خود انگیزه بدهید؟
همه ما در زندگی خود سعی داریم به فرد دیگری انگیزه بدهیم. پدر و مادرها در تلاشند تا به فرزندانشان انگیزه بدهند. همسران می کوشند متقابلا به یکدیگر انگیزه ببخشند و سازمان ها سعی میکنند به راهکاری اثربخش برای انگیزش کارکنان خود دست یابند.
اما ما نمی توانیم به افراد انگیزه بدهیم. دست کم چندان در این مورد موفق نیستیم.
چرا؟ چون که هر فردی عامل انگیزاننده منحصر به خود را دارد. ممکن است یک نفر با فرصت سهیم شدن در کاری برانگیخته شود و دیگری با استقلال کاری و سرگرم کننده بودن کار به این نقطه برسد.
اما کاری که از پس شما بر می آید این است که دریابید چه چیزی می تواند عامل انگیزه بخش فرد موردنظرتان باشد. کاری که اغلب مدیران از آن سر باز می زنند. آنها عموما تصور می کنند که آنچه موجب انگیزش خودشان است میتواند دیگران را نیز تهییج و ترغیب کند.
اغلب اوقات مدیران سعی می کنند تا با اعطای برخی امتیازات به کارکنانشان نظیر کارت های هدیه – سیاست هویج – به نقطه ترغیب کارکنان دست یابند. هرچند این راهکار در ابتدا ممکن است کارآمد باشد اما پس از گذشت مدتی کوتاه افراد از این حیث اشباع شده و خود را مستحق امتیازات بالاتر تصور میکنند و در واقع مشوق های بزرگ تر در سازمان به یک عامل ضروری و الزام تبدیل خواهد شد.
انگیزاننده های منفی (سیاست چماق) مانند ترس از شکست، ترس از عدم احترام، و ترس از از دست دادن پول نیز سیاستی رایج در سازمانها محسوب می شود. سیاست چماق و ترس ممکن است در کوتاه مدت اثرگذار باشد اما عواقب بسیاری داشته و بعلاوه اثر پایداری نخواهد داشت.
مشکل تمام این انگیزاننده ها عدم پایداریشان است. سیاست چماق و هویج روش هایی کلاسیک و سنتی در انگیزه بخشی محسوب می شوند. و عموما اولین راهبردی که به ذهن می رسد استفاده از این راهبرد است.
بجای سوال چطور به فلان فرد انگیزه بدهیم؟ به دنبال پاسخ این پرسش باشیم که چطور فضایی را ایجاد کنیم که موجب برانیگختگی فرد و تحریک عوامل انگیزاننده در شخص او شود.
با هم تیمی های خود تعامل بیشتری داشته باشید و عوامل اصلی انگیزاننده در آنها را شناسایی کنید، چرا که نسخه ثابتی برای عوامل انگیزه بخش وجود ندارد. بطور مثال برخی با اضافه حقوق و پاداش مالی انگیزه کار بیشتری می گیرند و برخی دیگر با تشویق کلامی. بنابراین زمان کافی برای شناخت تیم خود اختصاص داده و پس از شناسایی عوامل اصلی انگیزاننده فرد، سعی در ایجاد فضای پشتیبان جهت تحریک این عوامل کنید.
بطور کلی این نکته را به خاطر داشته باشید که بر اساس تحقیقات جهانی، بیشتر مردم جهان توسط عواملی نظیر احترام، صلح و آرامش ذهنی، موفقیت ، مورد تایید قرار گرفتن، ثبات مالی، تشویق و مورد علاقه واقع شدن تهییج میشوند. بنابراین روشن است که عمده این عوامل غیرمادی هستند.
روشن است که اگر عوامل انگیزاننده خود و اطرافیانتان را بشناسید میتوانید با سرعت بیشتر و شیوه آسان تری به مقاصد و اهداف خود دست یابید. اگر به فکر رشد و توسعه و ایجاد روابط دو سر سود هستید، زمان ومنابع کافی را به منظور شناخت این عوامل اختصاص دهید. اما چگونه؟
1. توجه کنید.
اگر به آنچه دیگران می گویند، علایق آنها و آن چه که بر آن تمرکز دارند توجه کافی کنید می توانید درک کنید که چه عواملی به شکل طبیعی موجب انگیزش ایشان می شود.
2. سوال کنید.
به نظر ساده میرسد اما آخرین بار چه زمانی این سوال را مستقیما از افراد پرسیدید که برای انگیزه دادن به آنها چه کاری میتوانید برایشان انجام دهید؟
3.عوامل ضدانگیزه را حذف کنید.
مورد آخر نیز مستلزم تعامل بیشتر با افراد و شناخت روحیات و خصوصیات رفتاری شان است.
همه ما در زندگی خود سعی داریم به فرد دیگری انگیزه بدهیم. پدر و مادرها در تلاشند تا به فرزندانشان انگیزه بدهند. همسران می کوشند متقابلا به یکدیگر انگیزه ببخشند و سازمان ها سعی میکنند به راهکاری اثربخش برای انگیزش کارکنان خود دست یابند.
اما ما نمی توانیم به افراد انگیزه بدهیم. دست کم چندان در این مورد موفق نیستیم.
چرا؟ چون که هر فردی عامل انگیزاننده منحصر به خود را دارد. ممکن است یک نفر با فرصت سهیم شدن در کاری برانگیخته شود و دیگری با استقلال کاری و سرگرم کننده بودن کار به این نقطه برسد.
اما کاری که از پس شما بر می آید این است که دریابید چه چیزی می تواند عامل انگیزه بخش فرد موردنظرتان باشد. کاری که اغلب مدیران از آن سر باز می زنند. آنها عموما تصور می کنند که آنچه موجب انگیزش خودشان است میتواند دیگران را نیز تهییج و ترغیب کند.
اغلب اوقات مدیران سعی می کنند تا با اعطای برخی امتیازات به کارکنانشان نظیر کارت های هدیه – سیاست هویج – به نقطه ترغیب کارکنان دست یابند. هرچند این راهکار در ابتدا ممکن است کارآمد باشد اما پس از گذشت مدتی کوتاه افراد از این حیث اشباع شده و خود را مستحق امتیازات بالاتر تصور میکنند و در واقع مشوق های بزرگ تر در سازمان به یک عامل ضروری و الزام تبدیل خواهد شد.
انگیزاننده های منفی (سیاست چماق) مانند ترس از شکست، ترس از عدم احترام، و ترس از از دست دادن پول نیز سیاستی رایج در سازمانها محسوب می شود. سیاست چماق و ترس ممکن است در کوتاه مدت اثرگذار باشد اما عواقب بسیاری داشته و بعلاوه اثر پایداری نخواهد داشت.
مشکل تمام این انگیزاننده ها عدم پایداریشان است. سیاست چماق و هویج روش هایی کلاسیک و سنتی در انگیزه بخشی محسوب می شوند. و عموما اولین راهبردی که به ذهن می رسد استفاده از این راهبرد است.
بجای سوال چطور به فلان فرد انگیزه بدهیم؟ به دنبال پاسخ این پرسش باشیم که چطور فضایی را ایجاد کنیم که موجب برانیگختگی فرد و تحریک عوامل انگیزاننده در شخص او شود.
با هم تیمی های خود تعامل بیشتری داشته باشید و عوامل اصلی انگیزاننده در آنها را شناسایی کنید، چرا که نسخه ثابتی برای عوامل انگیزه بخش وجود ندارد. بطور مثال برخی با اضافه حقوق و پاداش مالی انگیزه کار بیشتری می گیرند و برخی دیگر با تشویق کلامی. بنابراین زمان کافی برای شناخت تیم خود اختصاص داده و پس از شناسایی عوامل اصلی انگیزاننده فرد، سعی در ایجاد فضای پشتیبان جهت تحریک این عوامل کنید.
بطور کلی این نکته را به خاطر داشته باشید که بر اساس تحقیقات جهانی، بیشتر مردم جهان توسط عواملی نظیر احترام، صلح و آرامش ذهنی، موفقیت ، مورد تایید قرار گرفتن، ثبات مالی، تشویق و مورد علاقه واقع شدن تهییج میشوند. بنابراین روشن است که عمده این عوامل غیرمادی هستند.
روشن است که اگر عوامل انگیزاننده خود و اطرافیانتان را بشناسید میتوانید با سرعت بیشتر و شیوه آسان تری به مقاصد و اهداف خود دست یابید. اگر به فکر رشد و توسعه و ایجاد روابط دو سر سود هستید، زمان ومنابع کافی را به منظور شناخت این عوامل اختصاص دهید. اما چگونه؟
1. توجه کنید.
اگر به آنچه دیگران می گویند، علایق آنها و آن چه که بر آن تمرکز دارند توجه کافی کنید می توانید درک کنید که چه عواملی به شکل طبیعی موجب انگیزش ایشان می شود.
2. سوال کنید.
به نظر ساده میرسد اما آخرین بار چه زمانی این سوال را مستقیما از افراد پرسیدید که برای انگیزه دادن به آنها چه کاری میتوانید برایشان انجام دهید؟
3.عوامل ضدانگیزه را حذف کنید.
مورد آخر نیز مستلزم تعامل بیشتر با افراد و شناخت روحیات و خصوصیات رفتاری شان است.
✳️به همکارانتان کمک کنید تا روند تبدیل شما به مدیری بزرگ فراهم شود!
تجربه نشان داده که مدیران ردههای پایین و کارمندانی که در محل کار به همکاران خود کمک میکنند و گرهی از کار آنها باز میکنند، در آینده به مدیران بزرگ و موفقی تبدیل خواهند شد که نردبان ترقی را با سرعت بیشتری طی خواهند کرد، اما چرا چنین است و چه تفاوتی بین این افراد و سایر کسانی که سودای مدیر شدن دارند وجود دارد؟ در اینجابه هفت دلیل مرتبط با علل موفقتر بودن کسانی اشاره خواهد شد که در تمام دوران کاری شان به دیگران کمک میکنند، بدون اینکه مجبور به این کار باشند. البته تاکید بر این هفت عامل به معنای نفی و نادیده گرفتن فاکتورهای دیگری چون استعدادهای رهبری، هوشمندی، آگاهی و نفوذ شخصیتی افرادی که میتوانند در آینده به مدیران بزرگی تبدیل شوند نیست، بلکه مکمل آنها است.
1) همدل بودن
کارکنانی که در محل کارشان به دیگران کمک میکنند، در واقع بالاترین درجه همدلی و همدرد بودن را با آنها نشان میدهند و همین مساله موجب میشود آنها درک درستی از شرایط حاکم بر بخشها و دوایر مختلف شرکت یا سازمان داشته باشند و مشکلات و چالشهای کاری و حرفهای هر کدام از کارکنان را بهطور کامل درک کنند. این همان مهارتی است که هنگام تصدی پستهای مدیریتی و رهبری یک تیم کاری یا یک سازمان بزرگ بهکار آنها خواهد آمد. در چنین وضعیتی سایر کارکنان شرکت به آن فرد کمک کننده به عنوان یک عامل نجاتبخش یاریگر در زمان بحران نگاه میکنند و این همان توان مدیریت و رهبری افراد در زمان بروز مشکلات است.
2) واقع بین بودن
کسانی که به دیگران برای حل مشکلاتشان کمک میکنند همیشه واقعیتهای کاری و حرفهای را بهتر از هر کس دیگری درک میکنند و این مهارتی است که هر مدیری برای موفق شدن به آن نیاز دارد. کمککنندگان به دیگران به واسطه درگیر شدن با مشکلات و چالشهای کاری سایر کارکنان از بالاترین درجه واقع بینی و درک شرایط برخوردار میشوند.
3) متواضع بودن
شاید برای شما هم اتفاق افتاده باشد که خواسته یا ناخواسته دوست داشته باشید کیف رئیس تان یا هر فرد مهم و شناخته شده دیگری را برای او حمل کنید یا به هر شکل ممکن کاری برای او انجام دهید. در این میان شاید انگیزههایی چون نشان دادن تواناییهای خود یا جلب نظر آن فرد مهم برای شما اهمیت داشته باشد، اما اگر شما همین کار را بدون هیچ چشمداشتی برای همکارانتان یا حتی زیردستان خود انجام دهید، در واقع تواضع و فروتنی تان را به اثبات رساندهاید و مطمئن باشید کسانی که شما روزی نسبت به آنها فروتن بودهاید هیچگاه این کار شما را فراموش نخواهند کرد و روزی آن را جبران خواهند کرد و اگر آن روز در زمان مدیر شدن شما باشد، به محبوبترین رهبر دنیا تبدیل خواهید شد.
4) متمرکز بودن
وقتی به همکاران امروزتان در کارهایشان کمک کنید، هنگام تکیه زدن بر صندلی مدیریت و رهبری در آینده، از بالاترین درجه تمرکز و توجه در میان همان افراد و کارشان برخوردار خواهید بود و همین مساله باعث میشود به عنوان رهبر مجموعه کاملا سوار بر کار خود باشید و در نتیجه توجه شما به حواشی کار و جزئیات فاقد ارزش و غیرمهم، منحرف نخواهد شد.
5) آگاهی از جزئیات امور
کمککنندگان به دیگران را به درستی «مدیران کوچک» مینامند. در واقع وقتی به همکاران تان در حل مشکلات کاریشان کمک میکنید، در عمل یک تیم حداقل دو نفره را رهبری میکنید و مدیریت یک پروژه کوچک را برعهده گرفتهاید که اگر با موفقیت به پایان برسد، یک تجربه موفق مدیریتی برای شما به حساب میآید که باعث شده ضمن آگاهی از جزئیات امور به تدریج بر تواناییهای رهبری خود بیفزایید و در آینده نیز موجب افزایش توانمندی شما در حل مساله به عنوان یک مدیر میشود.
6) رعایت اخلاقیات کاری
اصول اخلاقی در کار حکم میکند که به عنوان یک کارمند معمولی یا مدیری سطح پایین به همکاران خود در انجام کارهایشان کمک کنید و ناگفته پیدا است که هر عملی را عکسالعملی است و کمک کردن شما به دیگران موجب میشود آنها نیز در صورت نیاز به کمک شما بشتابند. حال تصور کنید که به مدیریت شرکتی برگزیده شدهاید که سالها در آنجا به دیگران کمک کردهاید و به این وسیله احترام و وفاداری آنها را نسبت به خود گارانتی کردهاید. در چنین حالتی سازمان تحت رهبری شما به مجموعهای اخلاق مدار و وفادار به شما تبدیل خواهد شد.
7) تمرین خودمدیریتی و انضباط
یاری رساندن به همکاران برای انجام کارهایشان معمولا در اوقات فراغت و استراحت شما صورت میگیرد و همین مساله موجب میشود در وقت استراحت به تمرین مدیریت خود و دیگران بپردازید و مجموعه همین تمرینات است که شما را به تدریج برای مدیریت تیمها و مجموعههای بزرگتر آماده میسازد.
تجربه نشان داده که مدیران ردههای پایین و کارمندانی که در محل کار به همکاران خود کمک میکنند و گرهی از کار آنها باز میکنند، در آینده به مدیران بزرگ و موفقی تبدیل خواهند شد که نردبان ترقی را با سرعت بیشتری طی خواهند کرد، اما چرا چنین است و چه تفاوتی بین این افراد و سایر کسانی که سودای مدیر شدن دارند وجود دارد؟ در اینجابه هفت دلیل مرتبط با علل موفقتر بودن کسانی اشاره خواهد شد که در تمام دوران کاری شان به دیگران کمک میکنند، بدون اینکه مجبور به این کار باشند. البته تاکید بر این هفت عامل به معنای نفی و نادیده گرفتن فاکتورهای دیگری چون استعدادهای رهبری، هوشمندی، آگاهی و نفوذ شخصیتی افرادی که میتوانند در آینده به مدیران بزرگی تبدیل شوند نیست، بلکه مکمل آنها است.
1) همدل بودن
کارکنانی که در محل کارشان به دیگران کمک میکنند، در واقع بالاترین درجه همدلی و همدرد بودن را با آنها نشان میدهند و همین مساله موجب میشود آنها درک درستی از شرایط حاکم بر بخشها و دوایر مختلف شرکت یا سازمان داشته باشند و مشکلات و چالشهای کاری و حرفهای هر کدام از کارکنان را بهطور کامل درک کنند. این همان مهارتی است که هنگام تصدی پستهای مدیریتی و رهبری یک تیم کاری یا یک سازمان بزرگ بهکار آنها خواهد آمد. در چنین وضعیتی سایر کارکنان شرکت به آن فرد کمک کننده به عنوان یک عامل نجاتبخش یاریگر در زمان بحران نگاه میکنند و این همان توان مدیریت و رهبری افراد در زمان بروز مشکلات است.
2) واقع بین بودن
کسانی که به دیگران برای حل مشکلاتشان کمک میکنند همیشه واقعیتهای کاری و حرفهای را بهتر از هر کس دیگری درک میکنند و این مهارتی است که هر مدیری برای موفق شدن به آن نیاز دارد. کمککنندگان به دیگران به واسطه درگیر شدن با مشکلات و چالشهای کاری سایر کارکنان از بالاترین درجه واقع بینی و درک شرایط برخوردار میشوند.
3) متواضع بودن
شاید برای شما هم اتفاق افتاده باشد که خواسته یا ناخواسته دوست داشته باشید کیف رئیس تان یا هر فرد مهم و شناخته شده دیگری را برای او حمل کنید یا به هر شکل ممکن کاری برای او انجام دهید. در این میان شاید انگیزههایی چون نشان دادن تواناییهای خود یا جلب نظر آن فرد مهم برای شما اهمیت داشته باشد، اما اگر شما همین کار را بدون هیچ چشمداشتی برای همکارانتان یا حتی زیردستان خود انجام دهید، در واقع تواضع و فروتنی تان را به اثبات رساندهاید و مطمئن باشید کسانی که شما روزی نسبت به آنها فروتن بودهاید هیچگاه این کار شما را فراموش نخواهند کرد و روزی آن را جبران خواهند کرد و اگر آن روز در زمان مدیر شدن شما باشد، به محبوبترین رهبر دنیا تبدیل خواهید شد.
4) متمرکز بودن
وقتی به همکاران امروزتان در کارهایشان کمک کنید، هنگام تکیه زدن بر صندلی مدیریت و رهبری در آینده، از بالاترین درجه تمرکز و توجه در میان همان افراد و کارشان برخوردار خواهید بود و همین مساله باعث میشود به عنوان رهبر مجموعه کاملا سوار بر کار خود باشید و در نتیجه توجه شما به حواشی کار و جزئیات فاقد ارزش و غیرمهم، منحرف نخواهد شد.
5) آگاهی از جزئیات امور
کمککنندگان به دیگران را به درستی «مدیران کوچک» مینامند. در واقع وقتی به همکاران تان در حل مشکلات کاریشان کمک میکنید، در عمل یک تیم حداقل دو نفره را رهبری میکنید و مدیریت یک پروژه کوچک را برعهده گرفتهاید که اگر با موفقیت به پایان برسد، یک تجربه موفق مدیریتی برای شما به حساب میآید که باعث شده ضمن آگاهی از جزئیات امور به تدریج بر تواناییهای رهبری خود بیفزایید و در آینده نیز موجب افزایش توانمندی شما در حل مساله به عنوان یک مدیر میشود.
6) رعایت اخلاقیات کاری
اصول اخلاقی در کار حکم میکند که به عنوان یک کارمند معمولی یا مدیری سطح پایین به همکاران خود در انجام کارهایشان کمک کنید و ناگفته پیدا است که هر عملی را عکسالعملی است و کمک کردن شما به دیگران موجب میشود آنها نیز در صورت نیاز به کمک شما بشتابند. حال تصور کنید که به مدیریت شرکتی برگزیده شدهاید که سالها در آنجا به دیگران کمک کردهاید و به این وسیله احترام و وفاداری آنها را نسبت به خود گارانتی کردهاید. در چنین حالتی سازمان تحت رهبری شما به مجموعهای اخلاق مدار و وفادار به شما تبدیل خواهد شد.
7) تمرین خودمدیریتی و انضباط
یاری رساندن به همکاران برای انجام کارهایشان معمولا در اوقات فراغت و استراحت شما صورت میگیرد و همین مساله موجب میشود در وقت استراحت به تمرین مدیریت خود و دیگران بپردازید و مجموعه همین تمرینات است که شما را به تدریج برای مدیریت تیمها و مجموعههای بزرگتر آماده میسازد.
✳️گذری ونظری
بنا به دلایل خاصی، اکثر ما از شکست خوردن بیش از انفعال میترسیم. بهتر است بدانید علاوه بر اینکه شکست به طور ذاتی فرآیند یادگیری با ارزشی ست، بذر موفقیت و کامیابی را نیز در خود جای داده است. مهم نیست بذر و شانس موفقیتی که خود را در دل شکست پنهان کرده چقدر کوچک یا بزرگ است، به هر حال بهتر و برتر از شانس موفقیت ناچیزی ست که انفعال و عدم تلاش در نهان خود جای داده است.
بنا به دلایل خاصی، اکثر ما از شکست خوردن بیش از انفعال میترسیم. بهتر است بدانید علاوه بر اینکه شکست به طور ذاتی فرآیند یادگیری با ارزشی ست، بذر موفقیت و کامیابی را نیز در خود جای داده است. مهم نیست بذر و شانس موفقیتی که خود را در دل شکست پنهان کرده چقدر کوچک یا بزرگ است، به هر حال بهتر و برتر از شانس موفقیت ناچیزی ست که انفعال و عدم تلاش در نهان خود جای داده است.