Farashgard Foundation | بنیاد فرشگرد
2.55K subscribers
8.08K photos
14.1K videos
8 files
2.13K links
کانال رسمی بنیاد فَرَشگَرد

عکس، فیلم و پیام‌ خود را براى ما بفرستيد:

📲 https://t.me/ContactFarashgard

FarashgardFoundation.com

instagram.com/FarashgardFDN

twitter.com/FarashgardFDN

https://www.youtube.com/channel/UC9GgY2FROn74W0E9ZqKmKwQ?view
Download Telegram
حامد اسماعیلیون، نویسنده و دندانپزشک مقیم کانادا که همسر و فرزند خود را در جنایت انفجار #هواپیمای_اوکراینی توسط شلیک موشک سپاه پاسداران از دست داده است، در فیسبوک شخصی‌اش خطاب به سوده قاسمی، پرزیدنت کنگره ایرانیان کانادا متنی اعتراضی و تکان‌دهنده منتشر کرده است.
شهروندان ایرانی-کانادایی و ایرانیان مقیم این کشور کنگره ایرانیان کانادا را سازمانی بدنام و موازی با نایاک در کانادا می‌دانند. این سازمان بارها از رژیم تبهکار جمهوری اسلامی حمایت کرده است.

🖋️متن نامه:

خانم سوده قاسمی! پرزیدنتِ کنگره‌ی ایرانیان کانادا!

نامه‌ی شما را در شصتمین روز جنایت به نخست‌وزیر جاستین ترودو خواندم و چند سوال از شما دارم.

یک. چرا از نام بردن سپاه پاسداران در نامه‌های خود می‌ترسید؟ منظورتان از نیروهای نظامی در نامه چیست؟ آیا غیر از این است که سپاه پاسداران این جنایت را مرتکب شده است؟ چرا سعی می‌کنید با بازی با کلمات عامل جنایت را مخفی کنید؟ یا نگرانید در لیست گروه‌های تروریستی قرار بگیرند؟

دو. از این‌که مرتب کلمه‌ی "تراژدی" را به جای "جنایت" به کار می‌برید من هم طبع لطیفی پیدا کردم. بعید می‌دانم ارزش کلمات را بشناسید اما چرا چنین می‌کنید؟ چرا سعی بر نرمال کردن جنایت دارید؟ آیا معنای خاک و خون را در سحرگاه تهران می‌دانید؟

سه. منظورتان از تنش‌ها در منطقه در پاراگراف آخر چیست؟ کدام تنش‌ها؟ چرا مردم را از جنگ می‌ترسانید اگر آغازکننده‌اش جمهوری اسلامی ایران نیست؟ چند سرباز امریکایی در آن شب کشته شد؟ و چند کودک در عوض آن؟ چرا آسمان را باز نگه‌داشتند؟ چرا دوبار شلیک کردند؟ شاید شما جواب این سوالات را بدانید و اگر نمی‌دانید بپرسید. اگر نمی‌دانید نامه‌ی دادخواهیِ ما خانواده‌ها را بپراکنید تا جواب معلوم شود.

چهار. مرتب در نامه‌های خود جواد ظریف را فراموش می‌کنید. عمد شما در اشاره نکردن به دیدار مونیخ چیست؟ چرا نمی‌پرسید از این دیدار چه حاصل آمد؟ چرا نمی‌گویید به وزیرخارجه‌ی دروغگوی ایران توجهی نکند و پیگیر حقیقت باشد؟

انتظار پاسخی از شما نیست و روی سخنم با ایرانیانِ تورنتو و کاناداست. از شما تقاضامندم در انتخابات سوم می شرکت کنید و به کسانی رای دهید که در کنگره ایرانیان کانادا به دنبال حقوق ایرانیان کانادا باشند به دنبال حقوق مسافران بی‌پناه این هواپیما. این مضحکه باید تمام شود. تمام.

#دادخواهی
#fathers_of_752
#همسران752
#Justice752

@FarashgardFDN
#حامد_اسماعیلیون یکی از خانواده‌های جانباختگان #هواپیمای_اوکراینی از محو کردن آثار جنایت سپاه (شلیک موشک به این هواپیما) و سوزاندن اشیا و لوازم به جا مانده از مسافران هواپیما می‌گوید.

▪️حامد اسماعیلیون:

هفتاد و سه روز بعد از جنایت سپاه در آسمان تهران در شاهدشهر، محل افتادن هواپیما، همه‌چیز عادی شده است. زمین منطقه جای بیل بولدوزرها و لودرها را بر خود دارد و شیارهای خاک نشان می‌دهد همه‌چیز را جمع‌آوری کرده‌اند. دیگر حتا ماموری هم آن‌جا نیست. دوربینی در جایی کاشته‌اند که مراقب رفت و آمدها باشد اما دیگر ماموری هم نیست چون همان‌طور که همه می‌دانید زندگی باید بر روال عادی برگردد. خبرنگاران هم که...

می‌گویند هنوز تکه‌پاره‌ی لباسی یا کفش کودکانه‌ی پاره‌ای در گوشه‌ای هست. یا اسباب‌بازی شکسته‌ای. می‌گویند دو شال رنگی زنانه را خارها به امانت گرفته‌اند. اما باقی وسایل چه شده است. گفته‌ام غارت کرده‌اند و امیدوارم گزارشی که پلیس کانادا تهیه خواهد کرد نوری بر این تاراج بتاباند. پلیس تهران موظف بود بگوید با جواهرات با پول و با مدارک شناسایی چه کرده است. چگونه است که کارت سلامت پاره‌ی ری‌را را (تنها چیزی که از دخترم مانده) با وجود درج اسمش به مسافری دیگر می‌دهد و چگونه است که دستبند چرمیِ نگین‌دار را بدون نگین به کسی برمی‌گرداند و چگونه است به کسی که یورو همراهش بوده است دویست هزار تومان پول و یک اسکناس یک دلاری برمی‌گرداند؟

با باقی وسایل که بر خاک مانده چه کرده‌اند؟ پاسخ آسان است. آتش زده‌اند. سه بار عوامل شهرداری به منطقه اعزام شده‌اند و چمدان‌ها و لباس‌های باقی‌مانده را آتش زده‌اند. شهرداری یعنی همان نهادی که می‌خواهد برای ما برای عزیزان ما بنای یادبود بسازد سه بار یادگارهای عزیزان ما را در بیابان‌های شاهدشهر به آتش کشیده است و ما یعقوب‌وار در حسرت به چشم کشیدنِ پیراهن‌پاره‌ی خونینی از پاره‌های تن‌مان سوختیم و خاکستر شدیم.

حال، امروز، هفتاد و سه روز بعد از جنایت، باغداران منطقه دیوار باغ‌های‌شان را رنگ می‌زنند. هیچ از پوست و خون مسافران نباید بر دیوارها بماند. پارک تخریب شده و دیوار فروریخته‌اش را هم به حول و قوه‌ی الهی! در مدتی کوتاه بازسازی می‌کنند تا همه بدانند نه خانی آمده است و نه خانی رفته. این است آن‌چه جمهوری اسلامی با فجایع خود و با حافظه‌ی جمعی می‌کند. تازه به نظر من تاخیر هم در کار بوده است. وقتی محل سوانح هوایی تا ماه‌ها و سال‌ها و تا کیلومترها دست‌نخورده می‌ماند جمهوری اسلامی صحنه‌ی یک جنایت را تبدیل به باغ، بوستان یا استیجِ کارناوالی مبتذل می‌کند. این است آن‌چه جمهوری اسلامی با حافظه‌ی مردم می‌کند. دور نخواهد بود که مجری لوس احمقی را هم به صحنه بفرستند تا از به جریان افتادن زندگی در محل، رپرتاژی برای فرمانده‌ی سپاه یا شهردار بی‌شرف منطقه بسازد. اگر به جریان افتادن زندگی این است، اگر زندگی را باید بر ویرانه‌های زندگی دیگران ساخت، چطور می‌شود حال آدم از زندگی به هم نخورد؟

من البته تمام مدارک را به جویندگان حقیقت خواهم سپرد. و برای تاریخ هم خواهد ماند.

#دادخواهی
#fathers_of_752
#همسران752
#Justice752


@FarashgardFDN
حامد اسماعیلیون از بازماندگان جانباختگان شلیک موشک سپاه به هواپیمای اوکراینی‌ و یکی از بانیان کمپین #دادخواهی علیه این جنایت جمهوری اسلامی، در توییتر شخصی‌اش، با انتشار آخرین عکس خودش و دخترش در زادروز او نوشت:

«‏دخترم ری را! امروز قرار بود ده ساله بشوی. متاسفم که نتوانستم از تو در برابر شرارت و جهل آدمیزاد محافظت کنم.»

#دادخواهی
#همسران 752
#fathers_of_752
#Justice752

@FarshgardFDN