نام «سامان صیدی» یا همان «سامان یاسین» در ماه‌های اعتراضات سراسری ۱۴۰۱، زمانی که سیستم قضایی جمهوری اسلامی، موج صدور حکم اعدام برای معترضان و بازداشتی‌های جنبش «زن، زندگی، آزادی» به راه انداخته بود، جهانی شد. وقتی به ناگهان اعلام کردند، رپری کرد به اعدام محکوم‌شده است. خبرها می‌آمدند و می‌رفتند، چوبه‌های دار برپا می‌شد، جوانان به دار آویخته می‌شدند و کسی هم خبر نداشت که در زندان‌های ایران چه خبر است؛ برای افکار عمومی محرز بود که بازجویان جمهوری اسلامی به اسم سربازان «گمنام امام زمان» مشغول به شکنجه و گرفتن اعتراف‌های اجباری هستند. دست‌کم ۹ معترض جنبش ژینا به دار آویخته شدند. سامان یاسین نجات پیدا کرد؛ اگرچه با برخی از اعدام‌شده‌ها روزگار گذرانده بود در حبس.

آنچه می‌خوانید و می‌بینید، گفت‌وگوی «ایران‌وایر» با سامان یاسین، پس از ترک ایران است.

گفت‌وگوی کامل را در وب‌سایت «ایران‌وایر» ببینید و بخوانید.

#حقوق_بشر #اعتراضات_۱۴۰۱ #شکنجه #سامان_یاسین

@Farsi_Iranwire

🎥 مامور جمهوری اسلامی، از نیروهای محلی بود. لباس کُردی به تن داشت. فیروز میرانی، از آسیب‌دیدگان چشمی جنبش ژینا، به خوبی آن لحظه را به یاد دارد. مامور سرکوب‌گر روی زانو‌های‌ خود نشست. انگار که می‌خواهد پرنده‌ای را هدف بگیرد. فیروز حتی چین‌خوردگی شلوار مامور محلی جمهوری اسلامی را هم به یاد می‌آورد: «پنج ثانیه طول کشید. فکر می‌کردم این چرا روی زانو نشسته و هدف گرفته. مستقیم داشتم نگاه‌اش می‌کردم. او هم مستقیم چشم‌ام را زد.» همان لحظه شلیک، نور از چشمان فیروز رفت. بچه‌ها را صدا کرد که تیر خورده است: «اولین لحظه‌ای که من را زدند، شهادتین گفتم. فکر کردم الان که سرد شدم، می‌میرم.»

گفت‌وگوی کامل را در وب‌سایت «ایران‌وایر» بخوانید و ببینید.

#چشم‌هایش #اعتراضات_۱۴۰۱ #حقوق_بشر