🎥 فیروز میرانی، از آسیب‌دیدگان چشمی اعتراضات «زن، زندگی، آزادی» برای تامین مخارج خوانندگی و انتشار آلبوم‌، خودش یک ماه کولبری کرده بود. تجربه‌ای که انگار حتی کلمات هم یاری بیان حقیقت آن را نداشتند: «فقر و فلاکتی است که جمهوری اسلامی سازماندهی‌ کرده است برای تحقیر مردم کرد. این‌که سی کیلو کوله برای دو میلیون‌ تومان برای ساعت‌ها روی کول تو باشد، درک‌شدنی نیست. رفتن‌ات با خودت و برگشتن‌ات نامعلوم است. ریسکی است برای دو تومان. اگر این مردم دست‌شان به دهن‌شان برسد، همچون ریسکی می‌کنند؟ این‌ها همه از اجبار فقر و نداری است.»‌
فیروز اهل «پاوه» استان «کرمانشاه» است، شهری که همواره به‌دلیل هم‌مرز بودن با کشور عراق، چتری امنیتی از سوی جمهوری اسلامی بر آن حایل بوده و مردمانش مثل بسیاری از مناطق مرزی و کُردنشین، با محرومیت‌های اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی مواجه‌اند و بسیاری از حقوق ابتدایی‌شان از آن‌ها گرفته شده است.
گفت‌وگوی کامل را در وب‌سایت «ایران‌وایر» بخوانید و ببینید.

#چشم‌هایش #اعتراضات_۱۴۰۱ #حقوق_بشر

@Farsi_Iranwire

🎥 در روزهای پایانی آبان ۱۴۰۱ مردم «جوانرود» از شهرهای پرجمعیت استان «کرمانشاه» به خیابان آمدند. طی سه روز سرکوب‌گران مردم معترض را در جوانرود و برخی شهرهای کُردنشین به خون کشیدند. چنان خشونتی جاری شده بود که در دیگر شهرهای کُردنشین هم مردم به پا خاستند. همان جنایتی که فیروز میرانی، آسیب‌دیده چشمی جنبش «زن، زندگی، آزادی» را به خیابان کشاند: «دست‌کم هفت نفر را در یک روز کشتند. چرا؟ من در جامعه‌ای زندگی می‌کنم که کشورم همه‌چیز دارد و می‌توانم در این کشور بهتر و آزادانه‌تر زندگی کنم. اما جواب این مردم چه بود؟ اسلحه، کشتار و اعدام بود.»

گفت‌وگوی کامل را در وب‌سایت «ایران‌وایر» بخوانید و ببینید.

#چشم‌هایش #اعتراضات_۱۴۰۱ #حقوق_بشر

@Farsi_Iranwire

🎥 روز یازدهم خرداد ۱۴۰۴، هم‌زمان با سی‌وپنجمین سالروز تولد محسن نیازی، از جان‌باختگان اعتراضات سراسری «زن، زندگی، آزادی»، خانواده او با حضور بر مزار فرزندشان یادش را گرامی داشتند.
محسن نیازی، متولد یازدهم خرداد ۱۳۶۸، در جریان اعتراضات سراسری آبان‌ماه ۱۴۰۱ در دهگلان، بر اثر اصابت گلوله نیروهای امنیتی از ناحیه کمر به‌شدت مجروح شد و ساعاتی بعد در بیمارستان کوثر سنندج جان باخت. او هنگام جان‌باختن ۳۲ سال داشت.
با وجود مستند بودن شواهد درباره نحوه جان‌باختن محسن، در گواهی فوت صادرشده از سوی اداره ثبت احوال، علت مرگ «نامعلوم» اعلام شده است.
مراسم خاکسپاری او با حضور گسترده مردم و سردادن شعار «شهید نمی‌میرد» در دهگلان برگزار شد. اکنون، با گذشت بیش از دو سال از آن حادثه، خانواده نیازی با برگزاری مراسم سالروز تولد بر مزار او، یادش را زنده نگه داشته‌اند.
محسن نیازی، فرزند حبیب‌الله و مرضیه، یکی از صدها قربانی اعتراضات سال ۱۴۰۱ بود که نامش به‌عنوان نمادی از ایستادگی و مطالبه آزادی در حافظه جمعی مردم منطقه ثبت شده است.
#اعتراضات_۱۴۰۱ #زن_زندگی_آزادی #علیه_فراموشی

@Farsi_Iranwire

🎥 «اشکان سلیمانی»، ترانه‌سرا، خواننده و آهنگساز را در آلمان ملاقات کردم. پیش‌از این، خبرهای حبس، شکنجه و اعدام مصنوعی او را خوانده بودم. جوانی که در اعتراضات سراسری سال ۱۴۰۱ ادمینی صفحه «جوانان محلات گیلان» را برعهده داشت و تاوان سنگینی برای فعالیت‌های خود پرداخت. اشکان را شاید با ترانه «رفیق فاب» بشناسید که در اسفند۱۴۰۳ پر بازدید شد؛ اما شاید از سرنوشت او و آنچه بر این ترانه‌سرا گذشت، بی‌خبر باشید. شاید ندانید که او برای نجات بازداشتی‌های اعتراضات از آمبولانسی که در خدمت سرکوبگران بود، با دوربین‌های شهری شناسایی، بازداشت و شکنجه شد.
سه سال بعد از جنبش «زن، زندگی، آزادی» که گسترده‌ترین اعتراضات مردمی علیه جمهوری اسلامی پس از انقلاب بود، اشکان مقابل دوربین «ایران‌وایر»‌ به روایت خشونت‌هایی نشست که از سر گذرانده بود. او یکی از شاهدان و شاکیان هیات حقیقت‌یاب سازمان ملل متحد است که جمهوری اسلامی را به «جنایت علیه بشریت» در سرکوب مردم متهم کرده‌‌اند.

گزارش کامل «آیدا قجر» را در سایت ایران‌وایر بخوانید.

#چشم‌هایش #اعتراضات_۱۴۰۱ #اعدام_مصنوعی #حقوق_بشر

@Farsi_Iranwire

🎥 «میلاد موگویی»، برادر «مهسا موگویی» از کشته‌شدگان جنبش «زن، زندگی، آزادی» در تابستان ۱۴۰۱ در سالروز تولد خواهرش با انتشار ویدیویی از آرامگاه گلباران شده او نوشت: «امروز در جشن تولدی باشکوه در کنار آرامگاه باشکوه تو با غرور و افتخار گرد هم آمدیم تا یادآور شویم زندگی سرشار از افتخار و شجاعت و وطن‌پرستی تو را. همچنان تا ابد با تو خواهیم بود و سربلندیم که کنارت هستیم.اگر بودی، امروز ۲۲ ساله می‌شدی؛ اما یاد و خاطراتت، مثل خودت، جاودانه است.»
مهسا موگویی ۳۱ شهریور ۱۴۰۱ در اعتراضات مردم فولادشهر اصفهان به قتل حکومتی «ژینا مهسا امینی» با شلیک مستقیم گلوله نیروهای امنیتی کشته شد.

#علیه_فراموشی #اعتراضات_۱۴۰۱ #زن_زندگی_آزادی

@Farsi_Iranwire

🎥 روز پنجشنبه ۲۶تیر۱۴۰۴ اعضای خانواده و نزدیکان و شماری از مردم ایذه در آرامستان تخت کاشان این شهر حاضر شده و مراسم یادبود مجاهد کورکور را برگزار کردند.
چهل روز قبل مجاهد کورکور از بازداشت شدگان اعتراضات ۱۴۰۱ به اتهام تیراندازی به خودروی خانواده «کیان پیرفلک» و قتل او اعدام شد در حالی که خانواده پیرفلک بارها گفته بودند این "ماموران امنیتی" بودند که خودروی آن‌ها را هنگام عبور از خیابان «به رگبار بستند.» خانواده مجاهد کورکور پس از ۴۰ روز پیگیری مستمر برای دریافت پیکر، همچنان پاسخی از مقامات دریافت نکرده‌اند و این مراسم آنطور کە اعلام شدە، برای تسکین آن‌ها برگزار شده است.
#علیه_فراموشی #اعتراضات_۱۴۰۱ #ایذه

@Farsi_Iranwire

🎥 در ویدیویی که به دست ایران‌وایر رسیده «مهسا شفیعی» خواهر دادخواه «نیما شفیعی» از کشته‌شدگان اعتراضات «زن،زندگی،آزادی» در حال انجام گچ‌کاری است. او از طریق کارگری مخارج زندگی خود را تامین می‌کند.
مهسا شفیعی روز ۲۶تیر۱۴۰۴ به شکلی خشونت‌آمیز بازداشت شد و بعد از ۷ روز بازجویی در مکان نامعلوم چهارشنبه ۱مرداد۱۴۰۴ به زندان یاسوج منتقل شده است.

#علیه_فراموشی #زن_زندگی_آزادی #اعتراضات_۱۴۰۱
@Farsi_Iranwire

🎥 آریا استاد ابراهیمی، جوان ۲۲ ساله اهل مهاباد، در آبان ماه ۱۴۰۱ در جریان اعتراضات «زن، زندگی، آزادی» هدف شلیک بیش از ۱۰۰ گلوله ساچمه‌ای نیروهای امنیتی قرار گرفت و جراحات شدید و مادام‌العمر برداشت. پیش از این حادثه، آریا در مسیر تحصیل رشته حقوق بود و آرزوی وکیل شدن داشت؛ بوکسور و دونده‌ای پرانرژی که حالا با حدود ۸۰ ساچمه سربی در بدن و پای چپ آسیب‌دیده زندگی می‌کند. پس از اینکه در عکس‌ها و ویدیوهای اعتراضات شناسایی شد، خانواده‌اش تحت فشار شدید نیروهای امنیتی قرار گرفتند و او مجبور شد ایران را ترک کرده و به ترکیه پناه ببرد. اکنون آریا در تبعید، با نگرانی دائمی از بازداشت و دیپورت زندگی می‌کند.

#چشم‌هایش #اعتراضات_۱۴۰۱

گزارش کامل را در سایت ایران‌وایر بخوانید.

@Farsi_Iranwire

🎥 ۵ آبان۱۴۰۱ آریا در مراسم خاکسپاری زانیار ابوبکری یکی از معترضان کشته‌شده در اعتراضات ۱۴۰۱ شرکت می‌کند. زانیار بیست روز پیش از مراسم ازدواج خود در اعتراضات کشته شد. آریا روز قبل از آن هم شاهد کشته شدن سمکو(اسماعیل) مولودی، بوده است که هدف شلیک گلوله سلاح قناسه دوربین‌دار نیروهای سرکوب قرار می‌گیرد و بلافاصله پس از شلیک، به‌ دلیل خونریزی شدید داخلی جان خود را از دست می‌دهد. سمکو
آریا می‌گوید روز خاکسپاری زانیار که به یکی از خونین‌ترین روزهای اعتراضات مهاباد تبدیل شد و شمار زیادی از مردم جان باختند: «در جریان یورش نیروهای سرکوبگر به جمعیت مشایعت‌کننده، درحالی‌که در حال فرار بودم، چشمم به زنی افتاد که به همراه دختربچه‌ای حدود ۹ ساله در معرض بازداشت قرار داشت. آن زن در میان ازدحام گرفتار شده بود و به نظر می‌رسید به دلیل سن بالا یا وضعیت جسمی‌اش قادر به فرار سریع نیست. نمی‌توانستم بی‌تفاوت عبور کنم».

نسخه کامل این گفت‌وگو را در وب‌سایت «ایران‌وایر» بخوانید.

#چشم‌هایش #اعتراضات_۱۴۰۱ #حقوق_بشر

@Farsi_Iranwire

🎥 «آریا استاد ابراهیمی»، معترض ۲۲ساله که پس از شلیک ۱۰۰ گلوله ساچمه‌ای به بدن او حالا در تبعید به سر می‌برد در ایران شناسایی شد، ولی خوشبختانه بازداشت نشد. ماموران امنیتی برای بازداشت او چندین بار به منزل خانوادگی او یورش بردند. در جریان این حملات، مادر، پدر و دو خواهر آریا با تهدید به مرگ مواجه شدند. همچنین، لپ‌تاپ و وسایل شخصی آریا را ضبط کردند و هرگز بازنگرداندند. آریا یک خواهر بزرگ‌تر از خود و یک خواهر کوچک‌تر دارد.
به گفته آریا، ماموران امنیتی در جریان یورش‌ها به منزل خانوادگی آن‌ها، به پدر او گفته‌اند:
«خودت و دو دخترت را با خود می‌بریم و آن‌قدر شکنجه می‌کنیم تا پسرت را تحویل بدهی، وگرنه او را تکه‌تکه تحویل‌ات می‌دهیم. همان‌طور که برخی از معترضان را بی‌نام‌ونشان کردیم، همین بلا را بر سر تو، خانواده‌ات و پسرت و مخصوصا دخترانت هم می‌آوریم. یا باید پسرت را تحویل بدهی، یا دختر کوچکت را با خودمان می‌بریم. هر بلایی بخواهیم می‌توانیم سر دخترت بیاوریم.»

نسخه کامل این گفت‌وگو را در وب‌سایت «ایران‌وایر» بخوانید.

#چشم‌هایش #اعتراضات_۱۴۰۱ #حقوق_بشر

@Farsi_Iranwire

🎥 روز ۵ آبان، آریا استاد ابراهیمی، جوان معترض اهل مهاباد که آن روزها ۱۹ ساله بود در حالی که مشغول کمک به زنی همراه با دختر بچه‌اش برای فرار از محل تجمع بود، توسط نیروهای سرکوبگر هدف حمله قرار گرفت. بیش از ۱۰۰ گلوله ساچمه‌ای به بدن او شلیک شد و به شدت مجروح گردید. آریا می‌گوید: «در چند ثانیه اول به هوش بودم، اما به تدریج احساس کردم دارم از هوش می‌روم. خونریزی شدیدی داشتم، اما به دلیل فضای امنیتی حاکم بر بیمارستان‌ها، نتوانستم به درمانگاه یا بیمارستان مراجعه کنم.» او توضیح می‌دهد که به دلیل جو شدید امنیتی برای مداوا و خارج کردن ساچمه‌ها از بدنش او را به بیمارستان منتقل نکرده‌اند.
آریا پیش از این حادثه نیز بارها مورد هدف گلوله‌های ساچمه‌ای قرار گرفته بود و با وجود جراحات فراوان، در اعتراضات شرکت می‌کرد. او اکنون در تبعید زندگی می‌کند و با آسیب‌های مادام‌العمر ناشی از آن روزها دست و پنجه نرم می‌کند.

نسخه کامل این گفت‌وگو را در وب‌سایت «ایران‌وایر» بخوانید.

#چشم‌هایش #اعتراضات_۱۴۰۱ #حقوق_بشر

@Farsi_Iranwire

🎥 خانواده آریان مردی، از جانباختگان اعتراضات «زن، زندگی، آزادی» با انتشار تصاویری از وی یاد او را در سالگرد تولدش گرامی داشتند. آریان مردی، جوان ۱۹ ساله اهل شهرستان «ثلاث باباجانی»، روز ۱۷ مهرماه سال ۱۴۰۱ هدف گلوله ماموران حکومت جمهوری اسلامی قرار گرفت و جان خود را از دست داد.
#علیه_فراموشی #اعتراضات_۱۴۰۱

@Farsi_Iranwire

🎥 آریا استاد ابراهیمی معترض ۲۲ ساله‌ای که در جنبش زن‌۷ زندگی‌، آزادی در مهاباد مورد اصابت ۱۰۰ گلوله ساچمه‌ای از سوی نیروهای سرکوبگر قرار گرفت با درد بسیار زندگی می‌کند. پای چپ، دست چپ و به‌ویژه پای راست آریا که بیشترین تعداد ساچمه در آن باقی مانده، همچنان دردناک است. در برخی موارد، اطراف ساچمه‌ها دچار قرمزی، ورم و خارش شدید می‌شود. رنگ پوست این نواحی که ساچمه در آن فرورفته تغییر می‌کند. او ناچار است این نواحی را به‌طور مرتب ضدعفونی کند و برای جلوگیری از عفونت، به‌طور مداوم آنتی‌بیوتیک مصرف کند.
لباس پوشیدن برای آریا به‌طور معمول دشوار و دردناک است. او می‌گوید: «لمس بدنم تقریباً غیرممکن است چون دردناک است.

آریا می‌گوید خوابیدن دردناک‌ترین بخش زندگی او است: «وقتی خوابم، اگر ناخودآگاه روی پهلو بخوابم، یا وزنم روی پای چپم بیفتد، یا دست چپم را زیر سرم بگذارم، از شدت درد از خواب می‌پرم. انگار سرنگی را با فشار به مچ دستم فرومی‌کنند.»

نسخه کامل این گفت‌وگو را در وب‌سایت «ایران‌وایر» بخوانید.

#چشم‌هایش #اعتراضات_۱۴۰۱ #حقوق_بشر

@Farsi_Iranwire

🎥 پدر حمیدرضا روحی، از کشته‌شدگان اعتراضات سال ۱۴۰۱، با انتشار ویدیویی در اینستاگرام یاد فرزندش را گرامی داشت و در توضیح آن نوشت: «روزهای سختی را می‌گذرانم بابا، کمکم کن.»
حمیدرضا روحی شامگاه ۲۷ آبان ۱۴۰۱ در جریان جنبش «زن، زندگی، آزادی» در منطقه شهرزیبا تهران با شلیک مستقیم نیروهای جمهوری اسلامی کشته شد.
پیش‌تر ویدیویی از او در شبکه‌های اجتماعی منتشر شده بود که بازتاب گسترده‌ای یافت. در آن ویدیو حمیدرضا سوار بر موتورسیکلت، بخشی از ترانه «بارون اومد و یادم داد» اثر علیرضا طلیسچی را می‌خواند.

#علیه_فراموشی #زن‌_زندگی_آزادی #اعتراضات_۱۴۰۱

@Farsi_Iranwire

🎥 پدر متین نادرخانی، یکی از جان‌باختگان اعتراضات سراسری سال ۱۴۰۱، ویدیویی از حضور بر مزار فرزندش منتشر کرده است. متین نادرخانی در شهریور ۱۴۰۱ در جریان خیزش سراسری بازداشت و به مدت دو ماه زندانی شد. او پس از آزادی نیز به حضور در تجمعات و همراهی با خانواده‌های جان‌باختگان ادامه می‌داد. این جوان ۲۰ ساله در شب ۲۷ اردیبهشت‌ماه بر اثر شلیک دو گلوله به سرش جان خود را از دست داد.

#زن_زندگی_آزادی #علیه_فراموشی #اعتراضات_۱۴۰۱

@Farsi_Iranwire

🎥 محمد نوری، پدر نیما نوری از جان‌باختگان اعتراضات سراسری ۱۴۰۱، با انتشار ویدیویی از تخریب دوباره سنگ مزار فرزندش خبر داده است. او در این ویدیو که بر سر مزار نیما ضبط شده، خطاب به عوامل جمهوری اسلامی می‌گوید: «پسرم باید ۸۰ سال عمر می‌کرد، شما او را در ۱۸ سالگی کشتید.»
نیما نوری، از معترضان جوان، در مراسم چهلم حدیث نجفی، از دیگر جان‌باختگان اعتراضات، بر اثر شلیک مستقیم نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی جان خود را از دست داد.

#زن_زندگی_آزادی #علیه_فراموشی #اعتراضات_۱۴۰۱

@Farsi_Iranwire

🎥 در آستانه سومین سالگرد جان باختن حمیدرضا روحی، ویدیویی از او در شبکه‌های اجتماعی بازنشر شده است. حمیدرضا روحی، در شامگاه ۲۶ آبان ۱۴۰۱، در منطقه شهر زیبا تهران هدف گلوله نیروهای جمهوری اسلامی قرار گرفت و جان خود را از دست داد.

#زن_زندگی_آزادی #اعتراضات_۱۴۰۱ #علیه_فراموشی

@Farsi_Iranwire

🎥 صفحه اینستاگرام مینا سلطانی، مادر شهریار محمدی، از جانباختگان اعتراضات ۱۴۰۱ ویدیویی را منتشر کرده است که در آن شماری از دادخواهان، تعدادی کبوتر را به یاد شهریار و دیگر جانباختگان اعتراضات در ایران آزاد می‌کنند. شهریار محمدی در مهرماه سال ۱۴۰۱، هدف گلوله ماموران جمهوری اسلامی قرار گرفت و کشته شد. پیش از جان باختن، عکسی از شهریار منتشر شد که در آن وی کنار پیکر دوست قدیمی‌اش محمد حسن‌زاده نشسته بود تا ماموران جنازه او را ندزدند.

#زن_زندگی_آزادی #اعتراضات_۱۴۰۱ #علیه_فراموشی

@Farsi_Iranwire

🎥 «الهه توکلیان» یکی از آسیب‌دیدگان چشمی در جریان جنبش «زن،زندگی،آزادی» از انجام ششمین عمل روی چشم آسیب‌دیده خود خبر داد و نوشت: «دردش زیاد بود، ولی من از هر زخمی فقط قوی‌تر می‌شوم.»
او در ویدیوی کوتاهی که در حساب اینستاگرامش منتشر شده می‌گوید چشم آسیب‌دیده‌اش به دلیل اینکه دیگر «عضله» ندارد نمی‌تواند چربی نگه دارد و مدام خشک می‌شود. برای حل این مشکل از شکم او چربی به چشمش تزریق می‌کنند، روال دردناکی است اما او نوشته: «درد من در برابر درد مادرانی که فرزندانشان را از دست دادن واقعاً هیچ نیست… همان‌ها که هر روز به من یاد می‌دهند چرا باید ادامه بدهم.»

#زن_زندگی_آزادی #اعتراضات_۱۴۰۱

@Farsi_Iranwire

🎥 در نود و هفتمین هفته از کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام»، مادر اکبر دانشورکار، زندانی سیاسی محکوم به اعدام، با در دست داشتن عکس خود و دیگر زندانیان سیاسی محکوم به اعدام، بار دیگر بر درخواست خانواده‌ها برای لغو فوری احکام اعدام تاکید کرد. او با سردادن شعار «نه به اعدام؛ فرزندان ما را اعدام نکنید» خواستار پایان دادن به اجرای این احکام شد.
اکبر (شاهرخ) دانشورکار، متولد ۱۳ شهریور ۱۳۴۵ در تهران، زندانی سیاسی است که در جریان اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ بازداشت شد. او در سال ۱۴۰۳ توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ایمان افشاری به اعدام محکوم شده است.

#نه_به_اعدام #اعتراضات_۱۴۰۱

@Farsi_Iranwire