🔹 از جلیقه خبرنگاری تا خالهای که بیست و سی صدایش میکردند
«جلیقه یعنی خبرنگاری. تا یک مدت فکر میکردم هرکسی جلیقه پوشیده، خبرنگاره»، «تصور من از خبرنگار در حال حاضر مثل تصور من از دزدها است؛ لباس راه راه آبی به تن کرده و در زندان!»، «دفترچه، قلم، شالگردن»، «به نظر من فضول هستند. من یه خاله دارم، بابابزرگم صداش میکنه بیست و سی».
روز هفدهم مرداد در ایران به «روز خبرنگار» شناخته میشود. جملههای بالا، بخشی از نظرات مردمی در پاسخ به این سوال است: «شما وقتی کلمه خبرنگار را میشنوید، چه شخصیتی از نظر ظاهری و رفتاری در ذهنتان تداعی میشود؟» بسیاری از خانوادهها مخالف انتخاب حرفه خبرنگاری برای فرزندانشان هستند نه به دلیل حقوق کمترش نسبت به شغلهای دیگر، به خاطر اینکه میگویند اکثرا به زندان ختم میشوند و عاقبتی ندارد این شغل.
اولین روزنامهنگار ایرانی، «میرزا محمدصالح کازرونی»(شیرازی) در انگلستان دوره روزنامهنگاری دید و روزنامه خود را در سال ۱۲۱۶ هجری شمسی در دوره پادشاهی «محمدشاه قاجار» در تهران به چاپ رساند. نام روزنامه او که به صورت ماهانه منتشر میشد، «کاغذ اخبار» بود.
آقای میرزا محمد صالح کازرونی با ریش فرفری بلندش، اولین روزنامهنگار ایرانی مسلط به زبان انگلیسی بود.
مدتی بعد هم «وقایعاتفاقیه»، به دستور «امیرکبیر» در دوران «ناصرالدینشاه» انتشار یافت. یک سال بعد از چاپ اولین شماره از این روزنامه، امیرکبیر به قتل رسید.
ادامه گزارش پویان خوشحال را اینجا بخوانید👇
#خبرنگاری_جرم_نیست #اطلاع_رسانی #روز_خبرنگار #روزنامه_نگاران #بیست_و_سی
@Farsi_Iranwire
«جلیقه یعنی خبرنگاری. تا یک مدت فکر میکردم هرکسی جلیقه پوشیده، خبرنگاره»، «تصور من از خبرنگار در حال حاضر مثل تصور من از دزدها است؛ لباس راه راه آبی به تن کرده و در زندان!»، «دفترچه، قلم، شالگردن»، «به نظر من فضول هستند. من یه خاله دارم، بابابزرگم صداش میکنه بیست و سی».
روز هفدهم مرداد در ایران به «روز خبرنگار» شناخته میشود. جملههای بالا، بخشی از نظرات مردمی در پاسخ به این سوال است: «شما وقتی کلمه خبرنگار را میشنوید، چه شخصیتی از نظر ظاهری و رفتاری در ذهنتان تداعی میشود؟» بسیاری از خانوادهها مخالف انتخاب حرفه خبرنگاری برای فرزندانشان هستند نه به دلیل حقوق کمترش نسبت به شغلهای دیگر، به خاطر اینکه میگویند اکثرا به زندان ختم میشوند و عاقبتی ندارد این شغل.
اولین روزنامهنگار ایرانی، «میرزا محمدصالح کازرونی»(شیرازی) در انگلستان دوره روزنامهنگاری دید و روزنامه خود را در سال ۱۲۱۶ هجری شمسی در دوره پادشاهی «محمدشاه قاجار» در تهران به چاپ رساند. نام روزنامه او که به صورت ماهانه منتشر میشد، «کاغذ اخبار» بود.
آقای میرزا محمد صالح کازرونی با ریش فرفری بلندش، اولین روزنامهنگار ایرانی مسلط به زبان انگلیسی بود.
مدتی بعد هم «وقایعاتفاقیه»، به دستور «امیرکبیر» در دوران «ناصرالدینشاه» انتشار یافت. یک سال بعد از چاپ اولین شماره از این روزنامه، امیرکبیر به قتل رسید.
ادامه گزارش پویان خوشحال را اینجا بخوانید👇
#خبرنگاری_جرم_نیست #اطلاع_رسانی #روز_خبرنگار #روزنامه_نگاران #بیست_و_سی
@Farsi_Iranwire
IranWire | خانه
از جلیقه خبرنگاری تا خالهای که بیست و سی صدایش میکردند
«جلیقه یعنی خبرنگاری. تا یک مدت فکر میکردم هرکسی جلیقه پوشیده، خبرنگاره»، «تصور من از خبرنگار در حال حاضر مثل تصور من از دزدها است؛ لباس راه راه آبی به تن کرده و در زندان!»، «دفترچه، قلم، شالگردن»، «به نظر من فضول هستند. من یه خاله دارم، بابابزرگم صداش…