🔹زنان ژالانه؛ کول‌برانی در لباس مردانه

در پیچاپیچ کوه‌ها و دامنه‌های زیبای «اورامانات» یا همان «هورامان» که هر گردش‌گری را به غرب ایران و کردستان می‌کشاند، افرادی قطار پشت‌سر هم، بدون آن‌که به رسمیت شناخته شوند، در بهار و زمستان بار بر دوش، زیبایی‌های آن گردنه‌های باصلابت را طی می‌کنند. انگار که تلخی‌های روزگار آن‌ها سال‌ها است روی سنگ‌های کوه، با خون و گوشت و یادشان هک شده‌اند.

فقر، بی‌کاری، نداشتن چشم‌اندازی به آینده، شکم‌های گرسنه فرزندان، تن‌های زخمی همسران و… دلیل کول‌بری در مرزهای غربی ایران هستند؛ همان‌ها که جمهوری اسلامی در محرومیت‌ نگه‌شان داشته و تن‌شان مرکبی برای پول درآوردن شده است. بار بر دوش می‌کشند تا گرسنگی از شکم فرزندان‌شان بار بندد.

شاید به خیال همگان، مردان هستند که کول‌بری می‌کنند اما در این گزارش می‌خواهیم پرده برداریم از واقعیتی که زنان مرد‌پوش بر دوش خود حمل می‌کنند؛ زنان کول‌بر در گردنه‌های «ژالانه».
***

«تا بار به آن سمت مرز نرسد و سفارش‌دهنده آن را تحویل نگیرد، پولی به کول‌بر نمی‌رسد. تازه فقط شلیک و مرگ نیست، آن‌قدر راه سخت است که در هوای عادی هم نمی‌توان به راحتی از گردنه‌ها گذشت؛ چه برسد بار ۵۰ یا ۱۰۰ کیلویی روی دوش داشته باشیم. ممکن است بار بیفتد یا بشکند، آن‌جا است که می‌گویی کاش خودم بیفتم اما بار نیفتد. لااقل پولی به دستت می‌رسد که آسیب جسمانی را درمان کنی. اگر بار سالم نرسد، پولی دریافت نمی‌کنیم. خلاصه، زن کاک فلانی هم دستمال بست کمرش اما افتاد در کوه و زمین‌گیر شد. مهره‌های ستون فقراتش جابه‌جا شده بودند. شوهرش هم که قبلا با شلیک گلوله‌های مرزبان‌ها، یک پایش را از دست داده بود.»

ادامه گزارش فرزانه مقامی شهروندخبرنگار را اینجا بخوانید👇

#اخبار_ایران #شهروندخبرنگار #کردستان #کولبری #کولبران #فقر #زنان #زنان_کولبر
@Farsi_Iranwire

🔹زنان ژالانه؛ کول‌برانی در لباس مردانه

در پیچاپیچ کوه‌ها و دامنه‌های زیبای «اورامانات» یا همان «هورامان» که هر گردش‌گری را به غرب ایران و کردستان می‌کشاند، افرادی قطار پشت‌سر هم، بدون آن‌که به رسمیت شناخته شوند، در بهار و زمستان بار بر دوش، زیبایی‌های آن گردنه‌های باصلابت را طی می‌کنند. انگار که تلخی‌های روزگار آن‌ها سال‌ها است روی سنگ‌های کوه، با خون و گوشت و یادشان هک شده‌اند.

فقر، بی‌کاری، نداشتن چشم‌اندازی به آینده، شکم‌های گرسنه فرزندان، تن‌های زخمی همسران و… دلیل کول‌بری در مرزهای غربی ایران هستند؛ همان‌ها که جمهوری اسلامی در محرومیت‌ نگه‌شان داشته و تن‌شان مرکبی برای پول درآوردن شده است. بار بر دوش می‌کشند تا گرسنگی از شکم فرزندان‌شان بار بندد.

شاید به خیال همگان، مردان هستند که کول‌بری می‌کنند اما در این گزارش می‌خواهیم پرده برداریم از واقعیتی که زنان مرد‌پوش بر دوش خود حمل می‌کنند؛ زنان کول‌بر در گردنه‌های «ژالانه».
***

«تا بار به آن سمت مرز نرسد و سفارش‌دهنده آن را تحویل نگیرد، پولی به کول‌بر نمی‌رسد. تازه فقط شلیک و مرگ نیست، آن‌قدر راه سخت است که در هوای عادی هم نمی‌توان به راحتی از گردنه‌ها گذشت؛ چه برسد بار ۵۰ یا ۱۰۰ کیلویی روی دوش داشته باشیم. ممکن است بار بیفتد یا بشکند، آن‌جا است که می‌گویی کاش خودم بیفتم اما بار نیفتد. لااقل پولی به دستت می‌رسد که آسیب جسمانی را درمان کنی. اگر بار سالم نرسد، پولی دریافت نمی‌کنیم. خلاصه، زن کاک فلانی هم دستمال بست کمرش اما افتاد در کوه و زمین‌گیر شد. مهره‌های ستون فقراتش جابه‌جا شده بودند. شوهرش هم که قبلا با شلیک گلوله‌های مرزبان‌ها، یک پایش را از دست داده بود.»

ادامه گزارش فرزانه مقامی شهروندخبرنگار را اینجا بخوانید👇

#اخبار_ایران #شهروندخبرنگار #کردستان #کولبری #کولبران #فقر #زنان #زنان_کولبر
@Farsi_Iranwire

📸 تصویری به دست‌ «ایران‌وایر» رسیده که زنان کولبر را در منطقه نوار مرزی گردنه ملندو در شهر پاوه نشان می‌دهد.
این تصویر که در روز سه‌شنبه هفتم فروردین ۱۴۰۳ ثبت شده‌است نشان‌ می‌دهد، زنان در غرب ایران پا‌به‌پای مردان برای امرارمعاش خود مجبور به «کولبری» هستند.

کولبری یا «کولبه‌ر» لفظی است کردی برای نامیدن کار زنان و مردانی که در مرز بارها را بر روی پشت و دوش خود حمل می‌کنند. کولبران غالباً برای توصیف کاری که انجام می‌دهند می‌گویند «کول» می‌بریم.

#زنان_کولبر #شهروندخبرنگار #اطلاع_رسانی