داود فیرحی
8K subscribers
585 photos
104 videos
359 files
546 links
📚 (بازنشر) آثار و اندیشه ها 📚


ارتباط با ادمین:
@sadeqall
@Rezataran
Download Telegram
🍃به یاد دو اندیشمند فرهیخته؛ ناصر قربان نیا، و داود فیرحی

https://www.instagram.com/p/CUMsEcyDY--/?utm_medium=copy_link

🆔@feirahi
✍ داود فیرحی: دین را نمی‌شود با زور به کسی تحمیل کرد

🔹فرق اسلام جهادی با اسلام قراردادی این است که قرارداد در دل‌ها جاری می‌شود اما در اسلام جهادی، کسانی که مغلوب می‌شوند، دچار نفاق می‌شوند. دلشان با اسلام نیست. به ضرب شمشیر مسلمان شده‌اند و هر روز این شمشیر نباشد، اعتراض‌ها شروع خواهد شد. این منطق تاریخ است: دین را نمی‌شود با زور به کسی تحمیل کرد و هر کسی هم تحمیل کرده، سرانجام خودش آسیب دیده است.

🔹در آیات قرآن و روایات، پیامبر رحمت را به‌عنوان خلق عظیم و به‌عنوان پیامبر صلح معرفی کرده‌اند. پیامبر دو معجزه بزرگ دارد؛ یکی قرآن و دیگری که برای ما کمتر شناخته شده است، نظام گفتگو، قرارداد و صلح است. او از ذره‌ذره فرصت‌ها برای برقراری صلح استفاده می‌کرد.

🔹در قرآن و روایات ما، بیش از بحث از جنگ و دفاع، بحث از صلح است.

🔹کسی که تفنگ در دست دارد، ذهن دموکراتیک و حوصله‌ای برای گفتگو ندارد. این در علم سیاست تجربه شده است که هر کجا نظامیان در قدرت یا در نفوذ بوده‌اند، ما شاهد شکل‌گیری اقتدارگرایی و تخاصم بوده‌ایم.

🔹شیعیان گشودگی به جهان را از دست دادند و نتوانستند جهانی فکر کنند و چون نتوانستند جهانی فکر کنند، چند تکه شدند. هر فرقه‌ای دیگری را تکفیر و علیه آن شمشیر کشید.

🔹چنین شد که ما پیامبر اسلام را که پیامبر رحمت بود، پیامبر جنگ معرفی کردیم و آن‌قدر تکرار کردیم که خودمان هم باورمان ‌شد که اسلام دین جنگ است و پیامبر، رسول شمشیر. نتیجه این شد که بسیار سخت است که عادت به گفتگو با مخالفان پیدا کرده و آنها را تحمل کنیم.

🔹پیامبر؛ آزادی مذهبی غیرمسلمانان را به رسمیت می شناخت و بالای ۱۳۰ پیمان و قرارداد دارد که سه تای آن بسیار مشهور است، یکی از آن‌ها قرارداد تأسیس دولت
مدینه است.

🔹قراردادی ۴۸ ماده‌ای که اساس دولت مدینه را به‌صورت دموکراتیک شکل می‌دهد.
 اولین نکته این بود که این قراردادی است بین مهاجرین مسلمان قریش و مردم یثرب و کسانی که هم‌پیمان مردم یثرب‌اند.

🔹در بند دوم آمده، چه مسلمان و غیرمسلمان که قرارداد بسته‌اند امت واحد هستند.  پیامبر نه‌تنها اصرار نمی‌کرد که آن‌ها مسلمان شوند، بلکه آزادی مذهبی آن‌ها را به رسمیت می‌شناخت. 

🔹در بند ۲۵ این قرارداد می‌گوید:
یهود امتی هستند به همراه مؤمنان؛ یعنی آن‌ها شهروندان مدینه هستند و تفاوت مذهب آن‌ها هیچ ربطی به حقوق شهروندی آن‌ها ندارد. آزادند که عرف و دین خودشان را داشته باشند. پیامبر می‌گوید هیچ‌کس حق ندارد به دین دیگری تعرض کند. هیچ‌کس حق ندارد اختلاف خود را با شمشیر حل کند و باید از طریق داوری حل کند. 

🔹اگر مسیحیان چنین قراردادی از عیسی مسیح داشتند، ذوق می‌کردند. ولی ما هرگز به این قرارداد عمل نکردیم.

🔹دومین قرارداد مهم پیامبر قرارداد حدیبیه است. ما هیچ گاه به این قرارداد به عنوان معیار زندگی خودمان و روابطمان با جهانیان توجه نکردیم. دستگاه‌های فقه و سیاست خارجی ما هم از آن استفاده نکرده است. 

🔹پیامبر همواره از هر شرایطی برای ایجاد گفتگو و برقراری شرایط صلح استفاده می کرد،
اکنون وظیفه ما است که دوباره پیامبر را از نو بخوانیم. پیامبری که به‌عنوان اسوه حسنه است. مسلمان‌ها به‌رغم سیره و سنت پیامبر، مسیر متفاوتی را طی کردند. 

🔹هرکس دین را تحمیل کرده، سرانجام خودش آسیب دیده است. هیچ قومی نیست که نیروی مسلح احتیاج نداشته باشد، اما داشتن نیروی مسلح با جهادی کردن اسلام تفاوت دارد. داشتن نیروی دفاعی با اینکه جهان را انسان خصم خودش بداند متفاوت است.

 🔹پیامبر به هیچ‌کس در ۱۳۲ قراردادی که بسته به هیچ‌کدام اصرار نکرده مسلمان شوند. می‌توانست اصرار کند، اما مخیر کرد و گفت اگر مسلمانی، مکلفی و وظایفی داری و اگر مسلمان نیستی باید بر اساس قرارداد عمل کنی.
🆔 @feirahi
Forwarded from رِباط
📢شماره‌ی سوّم نشریه‌ی رِباط با موضوع روایت هزاردستان و جامعهٔ‌مدنی منتشر شد!

🔖در این شماره چه می‌خوانیم؟
🔷رباط در این شماره تلاش می‌کند به بازاندیشی تصویر جامعهٔ مدنی و عناصر آن در دهه اخیر در نسبت با جمهوری اسلامی بپردازد.

همراهان رباط در این شماره:

محمدرضا تاجیک
«نابسندگی‌های درک اصلاحات از جامعهٔ مدنی»

محمد مهدی جعفری
گفتگو درباره «زندگی و اندیشه آیت الله طالقانی»

فاطمه صادقی
گفتگو درباره کتاب «زندگی همچون سیاست»

مرحوم داود فیرحی
«بازنشر سخنران اهمیت آرا آیت الله طالقانی برای فهم جامعه امروز»

حسین نورائی نژاد
«اصلاحات و جامعه مدنی، همافزایی یا بهره کشی»

محمد ملا عباسی
گفتگو درباره «موقعیت پرابلماتیک طالقانی پس از انقلاب»

و دیگران

🔍چه‌طور از اخبار رِباط مطلع شویم؟
📌شما می‌توانید ما را در اینستاگرام و تلگرام دنبال کنید.

🗞برای خرید نشریه چه کنیم؟
📌برای دریافت نسخه‌ی فیزیکی نشریه، درگاه باسلام، دایرکت اینستاگرام و ادمین تلگرام [@Rebaatadmin]در اختیار شماست.
📌نسخه الکترونیکی نشریه هم در اپلیکیشن طاقچه موجود است.
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🍃به مناسبت فرا رسیدن زادروز استاد فیرحی به تاریخ دوم آبان ماه. روحش شاد و رحمة الله علیه و تغمّده بغفرانه و اسکنه فی جنته
🆔@feirahi
مطلب زیر را از آرشیو ‌کانال ندای سیاست برایتان بازنشر می کنیم. این مطلب را چند سال پیش به مناسبت تولد استاد عزیزمان دکتر داود فیرحی منتشر کرده بودیم که آن زمان توسط استاد در کانال خودشان نیز بازنشر شد. در آن سال مدیران این کانال که دانشجویان ایشان نیز بودند در پایان یکی از کلاس ها هدیه ای هم به استاد تقدیم کردند که متاسفانه از آن تصویری در دست نداریم.
روحتان شاد استاد عزیزمان ❤️

👇

:
امروز تولد دکتر فیرحی استاد علوم سیاسی بود . به آقای دکتر تولدشان را تبریک می گوییم و برایشان آرزوی بهترین ها را داریم

@Nedaye_siyasat
🛑چرا دکتر فیرحی استاد متفاوتی است؟

جمعی از شاگردان حسین بشیریه که امروز تقریبا همگی اساتید علوم سیاسی دانشگاه های مختلف کشور هستند هر کدام خصوصیات و ویژگی هایی را از دکتر بشیریه به ارث برده اند . دکتر فیرحی هم از این قاعده مستثنی نیست . برای ما دکتر فیرحی استاد متفاوتی است از آن رو که چند خصوصیت دارد :

✅اگر بپذیریم در علوم سیاسی ما ۳ سوال مهم داریم که عبارت هستند از :

۱‌‌. انتظار ما از علوم سیاسی چیست؟
۲.چگونه میتوانیم این انتظار را محقق کنیم؟
و ۳. چه ارتباطی میان تحقق این انتظار و حوزه های دیگر وجود دارد ،
می توانیم بگوییم دکتر فیرحی جزو معدود اساتیدی است که نسبت به این موضوع فهم روشن و دقیقی پیدا کرده است اگرچه برای استاد موضوع و مساله فقه ظاهرا مهم تر از فلسفه و فلسفه سیاسی است اما به نظر می رسد که گریزی از اندیشیدن به مسائل جز با مدد گرفتن از علوم سیاسی نیست . چنان که گلن تیندر در کتاب تفکر سیاسی تاکید می کند که که برخی مسائل هستند که عملا از راهی جز تفکر و اندیشیدن سیاسی اساسا قابلیت طرح شدن ندارند.

✅بنابراین درس اولی که دانشجویان علوم سیاسی می توانند از دکتر فیرحی بیاموزند نگاه منسجم او به مسائل است. فیرحی در حقیقت به درست یا غلط برای خود یک " مساله" تعریف کرده و برای آن مداوما در جستجوی پاسخ است . این نکته یعنی پیدا کردن یک چارچوب و روش چیزی است که می تواند ما را از گرداب کتاب ها و افکار متفاوت نجات دهد و یک مبنای نظریه برای ما بسازد و این البته میراثی است که چنان که خود دکتر فیرحی چند باری به آن اشاره کرده اند از دکتر طباطبایی به دانشجویان ایشان از جمله دکتر فیرحی منتقل شده است.

✅دومین نکته در مورد دکتر فیرحی این است که او همیشه به دانشجویان تاکید می کند که نمی توان غرب را خواند و اسلام را نخواند و این دو باید همراه یکدیگر باشند. نکته ای که بسیاری اوقات ما به دلایل مختلف از آن غافل هستیم.

✅سوم آنکه دکتر فیرحی ترکیبی از یک استاد و یک معلم هستند به عبارت دیگر گاهی ما با اساتیدی روبرو هستیم که توان برقراری ارتباط کلامی و گفتاری را با دانشجویان ندارند و مخاطب اساسا متوجه سخن آنان نمی شود اما متون منتشر شده توسط آنها واضح و قابل فهم است. در برابر اما برخی اساتید نیز هستند که ترکیبی از این دو را ارائه می کنند یعنی در عین آنکه استاد و مولف هستند به خوبی نیز می توانند نتایج تاملات خود را با دانشجویان در میان بگذارند اینکه دکتر فیرحی گاهی به دانشجویان می گوید اگر شما توانستید یک موضوع در علوم سیاسی را برای مادربزرگ خودتان به زبان ساده توضیح بدهید یعنی مساله را فهمیدید نشان از همین ترکیب معلم و مولف بودن است.

✅در کنار این ویژگی ها دکتر فیرحی در کلاس تاکید فراوانی هم بر این دارند و مداوما پرسش می کنند که آیا متوجه بحث من شدید ؟ آیا توانستم حرف خودم را برای شما تشریح کنم ؟ که این خود به فهم بهتر مخاطبان کمک می کند. با حوصله بودن در پاسخ به پرسش ها نیز از ویژگی های مثبت ایشان است اگرچه گاهی اوقات کلاس حالت خطابه به خود می گیرد و عملا چندان دانشجویان در کلاس نقشی ندارند و رابطه آنها با استاد یک سویه می شود.

🛑در نهایت اینکه دانشجویان و اساتید همه در کنار یکدیگر جامعه و خانواده بزرگ علوم سیاسی را تشکیل می دهند. به نظر مهم است که ما میان این خانواده پیوندهای مستحکمی فراهم کنیم و در یک روند همیشگی و دائمی یاد اساتیدمان را زنده نگه داریم و بابت زحمتشان -صرف نظر از اختلاف نظری و سیاسی و روشی- تشکر کنیم و قدردان آنها باشیم .

#ندای_سیاست به عنوان رسانه علوم سیاسی ها تولد دکتر داود فیرحی را تبریک می گوید و برای ایشان و مجموعه اساتید علوم سیاسی آرزوی سلامتی و بهروزی دارد🌸

@Nedaye_siyasat
🍁جشن تولد ۵۳ سالگی استاد فیرحی، آبان سال۱۳۹۶، دانشگاه مفید، قم.
🆔@feirahi
هر سال دوم آبان که می‌شد به بهانه‌ی تولد همسرم جشن کوچک وساده‌ای می‌گرفتیم وجمع خانواده را با دلخوشی‌های اندکمان ساعتی از مصایب و مشکلات بزرگ و کوچک اطرافمان دور می‌کردیم.
امسال اولین تولد بدون اوست، ولی
همزمانی تولد پیامبر (ص) و امام صادق (ع) با تولد همسرم مرا بر آن داشت تا رقیمه‌ای کوتاه به این مناسبت بنویسم، هر چند نمی‌خواستم در چنین روز خجسته‌ای خاطر دوستداران دکتر فیرحی را با یادآوری نبودنش مکدر نمایم .
دکتر فیرحی همیشه اعیاد مذهبی را با جعبه‌ای شیرینی یادآوری می‌کرد و تولد پیامبر یکی از این مناسبات بزرگ بود؛ پیامبری که اسوه‌ی اخلاق و مهربانی و گذشت بود.
هرچند بسیاری از پیروانش با اعمالشان چهره‌ی آیینه‌گون این آیین را کدر کرده اند، ولی آنهایی که دکتر فیرحی را می‌شناختند گواهی می‌دهند که وی در حیاتش پیرو راستین و شایسته‌ی این اسوه والگو بوده است.
او در کنار فعالیت و پشتکار علمی‌اش، به دغدغه‌های اجتماعی و سیاسی نیز می‌پرداخت و همچنین در وفاداری و عشق به خانواده و فداکاری برای آن و توجه به اقوام و بستگان کوشا بود.
یادش گرامی و راهش پر رهرو باد.
زهرا حمیدی
🆔@feirahi
🍁روایت یک مرگ(۱)
🆔 @feirahi
داود فیرحی
🍁روایت یک مرگ(۱) 🆔 @feirahi
🍁روایت یک مرگ(۱)؛ آن شنبه ی کذایی(۱۰ آبان نود و نه)

✍دکتر بهنام مِدی

🔹آن شنبه، بعد از چند روز بیماری و افتادن در بستر بیماری، بهتر شدم. دیگر می توانستم سرپا بایستم. بی خبر از این که چه مرضی داشته‌ام ولی خوشحال از اینکه آن روز بهتر شده‌ام.

🔹صبح بود مادر خانم زنگ زد و گفت حال پدر خانم خوب نیست. گفت پرستاری را آورده‌اند و اکسیژن خون پدر را ۷۰ اعلام کرده است. بی‌خبر از آنکه اکسیژن ۷۰ به چه معناست، قرار شد دنبال کپسول اکسیژن ‌باشیم. به یکی از دوستان زنگ زدم در همان "آن" هشدار داد که اکسیژن ۷۰ نشان‌دهنده‌ی وخامت اوضاع است.

🔹همه‌ی توانم را در پاهایم جمع و جور کردم. دست سرنوشت دوباره باری را بر دوشم نهاده بود. سوار ماشین شدم و به خانه‌ی پدر خانم (پدر) رفتم. از باب احتیاط چند ماسک به صورت زدم و شیلدی را نیز برای محافظت استفاده کردم که مبادا با ورود به خانه مبتلا شوم. وارد خانه شدم زهرا خانم و فاطمه مضطرب به جلوی در آمدند. نگرانی را در چشمهایشان میدیدم. حامد نیز اوضاع خوبی نداشت و در اتاق خود را حبس کرده بود. پیش از آن‌که وارد اتاق شوم دیدم که پدر روی زمین نشسته بی‌حال و ناتوان. با ناراحتی گفتم با خودت چه کرده‌ای مرد؟ چیزی نگفت. از اوضاعش پرسیدم و دانستم که خوب نیست. به پسرخاله‌ی پزشکم زنگ زدم گفت باید بستری شود. اما پدر همچنان امتناع می کرد. به سراغ یکی از اطباء ساکن در مجتمع رفتم‌. خواب‌آلود و سراسیمه در واحد را باز کرد. ماجرا را به او گفتم به سرعت آماده شد و به واحد پدر آمد. همه نگران بودند. حامد با حال نزار از لای در سرک میکشید. من نگران پزشکمان بودم که نکند مبتلا شود. دست پدر را برای لحظاتی گرفت و گفت باید بستری شود. پدر بالاخره راضی به بستری شد‌‌‌. پزشکمان را تا آسانسور یا دم درب واحدش مشایعت کردم (دیگر یادم نیست). به واحد پدر برگشتم.

🔹با توجه به این که نمی دانستیم من هم مبتلا هستم یا نه قرار شد با دو خودرو جداگانه برویم. به سرعت به سراغ ماشین رفتم. حامد و پدر آمدند من جلو افتادم. راه افتادیم. هنوز لحظه‌ی حرکت خودروها از جلوی مجتمع را به یاد دارم. از آینه میدیدم که پدر خانم در صندلی شاگرد نشست. در مسیر از سوهانک تا بیمارستان لاله از آینه دائما به چهره‌اش نگاه می کردم. نمی دانم چرا چندان‌ نگران نبودم شاید به دلیل بی‌اطلاعی از آینده و وخامت اوضاع.

🔹هر طور که بود به بیمارستان رسیدیم به دنبال جایی برای پارک، من جلوتر رفتم اما حامد با سرعت و مستقیم وارد محوطه‌ی جلوی اورژانس شد. پدر در ماشین نشسته بود و من و حامد به دنبال انجام مقدمات بستری. اوج کرونا بود و بیمارستان جای خالی نداشت. با یکی از اساتید که تنها کسی بود که به نظرم می رسید میتواند کمک کند تماس گرفتم. به شدت نگران شد و قول پیگیری داد. به سمت جایی برگشتم که حامد ماشین را پارک کرده بود(همان جای سانتافه در عکس). به هر شکلی بود قبول کردند که فعلا در تریاژ ۲ تختی به پدر بدهند. حامد داخل اورژانس بود. پدر پیاده شده بود و به ماشین تکیه داده بود. صدایش کردند خطاب به من چیزی گفت. صدایش ضعیف بود و من هم با فاصله ایستاده بودم که مبتلا نشوم و به همین خاطر متوجه حرفش نشدم. پرسیدم بله؟ گفت دستم را بگیر نمی توانم به تنهایی راه بروم (نمی دانستم از منزل تا خودرو نیز دستش را گرفته بودند تا حرکت کند). به سرعت جابجا شدم و دستش را گرفتم. در گوشه‌ی تریاژ روی تختی خوابید.

🔹من بیرون آمدم و شروع به تماس های مجدد کردم. بالاخره قبول کردند بستری شود. وارد تریاژ شدم نگران هزینه‌های بیمارستان و بیمه بود. تلاش کردم نگرانیش را بر طرف کنم. از بستریش که مطمئن شدیم قرار شد که من برگردم و حامد بماند.

🔹خداحافظی کردیم بی‌آنکه بدانیم این کلمات آخرین کلمات شفاهی بین ماست و سرنوشت برای ما چه برنامه‌ای دارد ....

🆔@feirahi
🍁روایت یک مرگ(۲)؛ در تکاپوی حیات

✍دکتر بهنام مِدی

🔹حامد پیش پدر ماند و من تنها از بیمارستان به خانه برگشتم. یادم نمانده است در راه به چه فکر می‌کردم یا چگونه به خانه رسیدم. هنوز امیدوار بودم. امیدوار به اینکه از پسِ این مشکل نیز بر خواهیم آمد و پدر را نجات خواهیم داد آن گونه که او ما را نجات می‌داد.

🔹تا پیش از رسیدنِ من به خانه، فرزانه را به خانه‌ی دایی‌اش فرستادیم تا از ما که مبتلا به کرونا یا مشکوک به ابتلا بودیم دور باشد.

🔹حامد خبری از احوال پدر داد و متوجه شدیم که درگیری ریه‌اش بسیار شدید بوده است.
سرفه‌های خودم و حامد نیز شدید و مکرر بود. نگران احوال خودمان هم بودم. دنبال آزمایشگاهی برای تست کرونا گشتم جایی که هزینه‌اش کمتر باشد. عصر همان روز به یکی از آزمایشگاه‌ها مراجعه کردم. هوا تاریک شده بود و اندکی سرد. صفِ متقاضیانِ تست، جلوی آزمایشگاه طولانی بود. مدت طولانی‌ای منتظر شدم. مردد بودم که بمانم یا برگردم. بالاخره ماندم و نوبتم شد. سطل بزرگ زباله‌ی اتاق نمونه‌گیری که لبریز شده بود نشان از انبوه مراجعین پیش از من می‌داد. تست را دادم و به سمت خانه اسنپ یا تپسی‌ای گرفتم. راننده‌ی خودرو از ترسش تمام پنجره‌ها را باز کرده بود و با شتاب مسیر را طی می‌کرد از خیابانی به خیابان دیگر. هوا سرد بود و باد سرد هم به شدت به صورتم می‌خورد. نمی‌توانستم به راننده بگویم شیشه‌ها را بالا بدهد. کلاه بارانی را کاملاً روی صورتم کشیدم. با گوشیِ همراهم به صورتم نگاه کردم. از ظاهر خودم ترسیدم. شبیه روح بودم.
فردا جواب تست را گرفتم. جواب مثبت بود و دانستم که من نیز مبتلا هستم. دیگر تنها ماندن در خانه توجیه نداشت. بساطم را جمع کردم و به خانه‌ی پدر رفتم تا در کنار دیگران با این وضعیت مقابله کنیم.

🔹چند روز از بستریِ پدر گذشت.
چون آی سی یو تخت خالی نداشت یک روز در بخش بود و سپس به آی سی یو منتقل شد. چند روز اول به هوش بود. پیام‌ها را جسته و گریخته پاسخ می‌داد. از احوالش می‌پرسیدم و می‌گفت که خوب است. در این روزها، حامد نیز به هر شکلی بود وارد آی سی یو می شد و پدر را می‌دید (بعداً فهمیدم که در این مدت نیز پدر نگرانِ هزینه‌های درمان بود). با بدتر شدنِ اوضاع، پدر را بیهوش کرده بودند تا دستگاه تنفس را به وی متصل نمایند.

🔹اقدامات درمانیِ خاص شروع شد (۵۰ اقدام درمانی مختلف به طور همزمان) و در اولینِ اقدام درمانی خاص (هموپرفیوژن) دانستیم که هزینه‌های درمان بسیار بالاست. آن روزها، تمام تلاشمان صرفِ تهیه‌ی پول برای خرید تجهیزات تصفیه‌ی خون می‌شد و عمده‌ی وقتمان در رفت و آمد بین بیمارستان و خانه و پاسخ به تلفن‌ها می‌گذشت. با فروش یکی از خودروها و کمک بعضی از نزدیکان و دوستان پول لازم را تهیه کردیم.
طرزِ تهیه‌ی تجهیزات جالب بود. بعد از هماهنگی‌های لازم، از شرکتی قطعات مصرفی را به جلوی بیمارستان می‌آوردند و ما که گویی کاری پنهانی می‌کنیم باید همان جا پول را می‌دادیم و وسایل را تحویل گرفته و سپس به آی سی یو تحویل می‌دادیم!
چند نوبت این کار تکرار شد و ما خوشحال بودیم و امیدوار؛ خوشحال از اینکه در تنگنا قرار نمی‌گیریم و امیدوار به اینکه پدر به خانه باز خواهد گشت...

🆔@feirahi
Forwarded from اندیشه دینی معاصر (Uçar)
#باز_نشر
#نخستین_سالگرد

⚡️حوزۀ علمیه‌، چنان‌که شایستۀ فیرحی بود‌، از او بهره نگرفت🔻

#محمد_سروش_محلاتی

🔷فیرحی برای حوزه‌‌های علمیه یک سرمایه بود، ولی ما در حوزه از این سرمایه چه استفاده‌ای کردیم؟ چه بهره‌ای بردیم؟ چقدر از دانش او برای تحقیق‌، برای تدریس‌، برای پرورش طلاب آگاه و روشن بهره‌برداری کردیم؟‌ فیرحی در حوزه علمیه ما هم آن‌گونه که شایسته بود، مورد استفاده و بهره‌برداری قرار نگرفت. از دست دادن دوست عزیز و استاد گرامی جناب آقای فیرحی مصیبت سنگینی است.

🔷از دست دادن چنین استادی آن هم در چنین موقعیتی که نیاز به چنین شخصیت‌هایی است‌، انصافا سخت و دشوار است. انسانی عالم‌، آگاه‌، متفکر و بالاتر بسیاربسیار متخلّق و متهذّب. ولی آنچه که بیش از ازدست‌دادن این استاد عالی مقام‌، انسان را متأثر می‌کند‌، دو نکته است: نکته اول این است که در جامعه و کشور ما چنین عالمان دلسوز و خودساخته‌ای هرچند کم، هستند، اما متأسفانه از ظرفیت چنین متفکرانی به‌نحو شایسته‌ای در کشور و نظام ما استفاده نمی‌شود. می‌توان برای حل مشکلات کشور و راه حل پیداکردن در مسیری که نظام و کشور در پیش رو دارد، از اندیشه و فکر کسی که عمر خود را در تحصیل و تحقیق گذاشته است، هم در فقه اسلامی، هم در شناخت نظام سیاسی اسلام، هم در آگاهی‌، اشراف و اطلاع از نظام‌‌های سیاسی دیگری که در جهان وجود دارد‌، عمری را صرف کرده و آگاهی‌‌های ذی‌قیمتی پیدا کرده است‌، استفاده زیادی کرد. ولی متأسفانه فیرحی و امثال فیرحی در نظام ما به لحاظ استفاده کردن از اندیشه آنها غریب بوده‌اند و غریب هستند و این یک تأثر است که چرا از ظرفیت عالمان و دانشمندان وارسته و علاقمند و دلسوز به نظام برای حل مشکلات کشور‌، استفاده کامل نمی‌شود. اما ناراحتی دوم که مصیبت از دست دادن فیرحی را سنگین‌تر می‌کند‌، این است که متأسفانه در حوزه‌‌های علمیه ما هم از چنین عناصر متفکر و دلسوزی استفاده کامل نمی‌شود. فیرحی برای حوزه‌‌های علمیه یک سرمایه بود، ولی ما در حوزه از این سرمایه چه بهره‌ای بردیم؟ چقدر از دانش او برای تحقیق‌، تدریس‌ و پرورش طلاب آگاه و روشن بهره‌برداری کردیم؟‌ فیرحی در حوزه علمیه ما هم آن‌گونه که شایسته بود مورد استفاده قرار نگرفت.

🔷این دو دلیل، تأثر و تأسف ما را در از دست دادن چنین دانشمندی افزون می‌سازد. ما افرادی مانند فیرحی یاد نداریم. البته افرادی که در در دوسه دهه اخیر از حوزه به دانشگاه رفته‌اند‌، فراوان‌اند، ولی بسیاری از این افراد در هنگام هجرت به دانشگاه‌، همه شئون و سرمایه حوزوی خود (کتاب و فکر و اندیشه و لباس) را اینجا گذاشتند. همه را از تن بیرون آوردند و مجرد شدند و بعد به دانشگاه کوچ کردند؛ ولی فیرحی در زمرۀ این گروه نبود. او از حوزه به دانشگاه رفت ولی سرمایه‌ای را که اندوخته بود‌، از حوزه به دانشگاه برد. هم سرمایه علمی خود را و هم سرمایه اخلاقی و تقوایی و متانتی که در حوزه علمیه کسب کرده بود. تا پایان عمر هم با همین سرمایه‌ زندگی کرد‌، با این سرمایه اندیشید‌‌ و با این سرمایه بحث علمی خود را دنبال کرد. آثار علمی این دانشمند عزیز نشان می‌دهد که او از حوزه علمیه چه ارزش‌هایی را آموخته بود و چه سرمایه علمی را با خود برده بود؛ البته این بردن، دوطرفه بود. او هم از حوزه به دانشگاه برد و هم از دانشگاه به حوزه آورد و چنین کسانی زیاد نیستند که در رفت‌وآمد خود بتوانند هم ببرند و هم بیاورند؛ بنابراین خلأ وجود این استاد عزیز برای ما یک خلأ سنگین و مصیبتی جبران‌ناپذیر است.

🔷علاوه بر اینکه این استاد جایگاه بلندی داشت و خلأ وجودی او را به این زودی نمی‌توان پر کرد، به لحاظ شخصی هم با توجه به ارتباطات نزدیکی که داشتیم‌، انس و آشنایی و رفاقتی را از دیرزمان با یکدیگر داشتیم‌ و به همین دلیل این مصیبت، برای شخص من بسیار سخت‌، دردآور و ناگوار است. اتفاق چنین بود که هرچه زمان می‌گذشت و هرچه با یکدیگر آشناتر می‌شدیم‌، به‌خصوص در سال‌ها و ماه‌‌های اخیر‌، قرابت فکری بیشتری نسبت به یکدیگر احساس می‌کردیم و در کار‌های علمی و مباحثات علمی‌، این قرابت را می‌دیدیم‌. او دارای خلق پسندیده‌ای بود و از این جهت‌ در میان همه دوستان، شخصیت ممتازی داشت.

@andishedinimoaser
Forwarded from اندیشه دینی معاصر (Uçar)
🟢به مناسبت نخستین سالگرد در گذشت اندیشمند فرزانه #دکتر_داود_فیرحی ، پژوهشکده اندیشه دینی معاصر با همکاری دین آنلاین برگزار می کند:

✔️ایران و بحران قانون(بررسی کتاب مفهوم قانون در ایران معاصر)


🔹با حضور : #هادی_حاضری
🔹زمان: یکشنبه ۱۶ آبان ۱۴۰۰ _ ساعت ۲۱
🔹پخش از صفحه اینستاگرام پژوهشکده اندیشه دینی معاصر و دین‌آنلاین

🔸آدرس اینستاگرام برنامه :

https://instagram.com/andishedinimoaser?igshid=1duss2kutb1bt

http://www.instagram.com/dinonline

@andishedinimoaser
Forwarded from موسسه فهیم
بمناسبت اولین سالگرد رحلت حجت السلام و المسلمین دکتر #داوود_فیرحی
(ره)#موسسه_پژوهشی_فرهنگی_فهیم برگزار می کند
میزگرد : #فیرحی ومعضل حاکمیت قانون

با حضور : دکتر سید علی میرموسوی
دکتر محسن برهانی
دبیر جلسه :
دکتر اکبر محمدی

زمان : دوشنبه ۱۷/آبان/۱۴۰۰ ساعت ۲۱

پخش از : @m_fahiminst

#موسسه_فهیم

☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️


جلسه استاد را می توانید از صفحه ایستگرام در ساعت مقرر از طریق لینک زیر در اینستگرام مشاهده فرمایین
👇👇👇👇👇👇👇
https://instagram.com/m_fahiminst?igshid=1g3xdbn9ajug6

☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️

پیج #موسسه_پژوهشی_فرهنگی_فهیم را جهت استفاده از آخرین نظرات اساتید در حوزه های مختلف دینی به دوستان فرهیخته خود معرفی کنید .

@fahiminst

🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹
🔹مؤسسه مفتاح کرامت در گرامیداشت نخستین سالگرد استاد فیرحی برگزار می کند:
🔺سخنرانی دکتر محمد رضا بهشتی، و حجة الاسلام و المسلمین سید جواد ورعی

زمان: دوشنبه ۱۷ آبان ماه ۱۴۰۰، ساعت ۱۹

پخش از صفحه اینستاگرام مؤسسه مفتاح کرامت به نشانی:

@meftah.keramat

🆔 @feirahi
🍁روایت یک مرگ (۳)؛ به خانه آمدم

✍دکتر بهنام مِدی

🔹برای صحبت با پزشکِ معالجِ پدر در مورد وضعیت پدر با حامد به بیمارستان رفتیم. انتظامات بیمارستان اجازه‌ی عبور نمی‌داد ولی با ترفندی از آن گذر کردیم. به آی سی یو رسیدیم از آی سی یو پرسیدم آیا دکتر معالجِ امروز هست؟ پاسخ دادند که خیر امروز نیست. می‌دانستیم که دکتر هست یا باید باشد. به قسمت دیگری که اتاق پزشک آنجا بود رفتیم. این دفعه گفتیم که آمده‌ایم دکتر معالج را ببینیم! این دفعه ما را به حضور پذیرفتند. وارد اتاق دکتر شدیم. مثل دفعه‌ی قبل، دکتر مرتب ایستاده بود و منتظرِ ورود ما بود. از احوالِ پدر پرسیدیم. باز از بحرانی بودنِ اوضاعِ پدر گفت و اینکه به طور همزمان پنجاه اقدام درمانی مختلف را بر روی پدر انجام می‌دهند (از جمله استفاده از هموپرفیوژن و پلاسمادرمانی). دکتر گفت که اوضاع پدر بسیار بحرانی بوده است (شاید یکی از وخیم‌ترین بیمارانش از ابتدای کرونا). اما با تلاش های آنها، بهبودی اندکی در وضعیت پدر ایجاد شده و میزان اکسیژنی ورودی به بدن از طریق دستگاه را کم کرده‌اند. بسیار خوشحال شدیم. در دلمان قند آب شد. از دکتر تشکر کردیم. به او در آخرین جمله گفتم که قدردان زحمات هستیم. به نشانه‌ی احترام سرم را در برابرش پایین آوردم و از اتاق با امید خارج شدیم. با خودم فکر می‌کردم وقتی که پدر مرخص شد، تابلویی را به این پزشک هدیه می‌دهیم که بر روی آن این شعر حافظ نوشته شده باشد:

فیض روح القدس ار باز مدد فرماید
دگران هم بکنند آنچه مسیحا می‌کرد.

🔹با خوشحالی از بیمارستان خارج شدیم، سوار خودرو شدیم و راه افتادیم. مسیر چندانی را نرفته بودیم که نمی‌دانم چرا در ماشین منقلب شدم. ناگهان حسی ناگوار در درونم رخنه کرد و اشکم جاری شد. نمی‌توانم آن حس را توصیف کنم. حسی از ناامیدی، یأس، دلتنگی. دلم برای پدر تنگ شده بود. حس کردم که اوضاع بهتر نخواهد شد. حسی غریب بود. حامد متوجه اشک هایم شد. سکوت کرد تا اشک هایم تمام شود. با خود زمزمه می‌کردم که

دلبر برفت و دلشدگان را خبر نکرد
یاد حریف شهر و رفیق سفر نکرد

یا بخت من طریق مروت فروگذاشت
یا او به شاهراه طریقت گذر نکرد

گفتم مگر به گریه دلش مهربان کنم
چون سخت بود در دل سنگش اثر نکرد

شوخی مکن که مرغ دل بی‌قرار من
سودای دام عاشقی از سر به درنکرد

هر کس که دید روی تو بوسید چشم من
کاری که کرد دیده من بی نظر نکرد

من ایستاده تا کنمش جان فدا چو شمع
او خود گذر به ما چو نسیم سحر نکرد

🔹یکی دو روزی گذشت. فرزانه از خانه‌ی دایی‌اش به خانه خودمان برگشته بود. طفلک روزهای سختی را در تنهایی گذرانده بود؛ چه در خانه‌ی دایی و چه در خانه‌ی خودمان؛ بیشتر زمان ها در این مدت تنها بود.

🔹پزشک معالجِ پدر بیانیه‌‌ای صوتی را منتشر کرد و در نهایت اعلام کرد که با تلاش‌های فراوانی که انجام شده است اوضاع پدر رو به بهبودی است، ریه‌های پدر اندکی فعال شده‌اند و میزان اکسیژن دستگاه را کم کرده‌اند و نیز میزان مواد بیهوش‌کننده را کم کرده‌اند تا پدر به تدریج به هوش بیاید. پیام صوتیِ پزشک را برای همه فرستادم. نور امید در دل های همه روشن شده بود. همه خوشحال و امیدوار شده بودند. از خانواده‌ی خودمان تا دوستان و همکاران پدر؛ همه خوشحال بودیم.

🔹به خودم می بالیدم. در اوجِ ضعف و ناتوانی و بیماری نجاتش داده بودم، حس می‌کردم کار بزرگی کرده‌ام. همه‌ی تلاش هایم نتیجه داده بود. شادی در رگهایم می‌رقصید.

🔹مغرور و سرفراز از این پیروزی، وسایلم را جمع کردم و به خانه خودمان آمدم. حس می‌کردم دیگر مأموریت‌ام تمام شده و موفقیت بزرگی را به دست آورده‌ام.
شاد و امیدوار به خانه آمدم...

🆔@feirahi
Forwarded from اندیشه دینی معاصر (Uçar)
#بازنشر
#نخستین_سالگرد

✔️چهار نکته درباره اندیشه‌‌های مرحوم دکتر داود فیرحی🔻

✍
#رسول_جعفریان
‌
🔶۱. مهم‌ترین امتیاز فیرحی در بررسی‌‌های تاریخی و اندیشه‌ای او این است که از ابتدا مبانی معرفت‌شناسی خود را تعریف کرد و بعد وارد تاریخ اندیشه شد. این که شما در تاریخ اندیشه‌، نگاه ایستا داشته باشید‌، متفاوت است با آن که تاریخی و پویا به تحولات فکری بنگرید. او در جریان آشنایی‌اش با نظریات فوکو‌ و ورود به مباحث تاریخ اندیشه از این زاویه‌، نوعی تحول را اصل قرار داد و توانست با دید بازتری مسائل را نگاه کند. در واقع‌ توجه به جنبه‌‌های معرفتی بحث‌، به او این توان را داد که در جایگاه خود به عنوان کسی که نقد تراث می‌کند‌، بتواند اول و آخر یک اندیشه را به‌درستی در ظرف تاریخی آن‌ و بر اساس باستانشناسی فکر و اندیشه ارزیابی کند. بیشتر نویسندگان ایرانی ما در این دوره‌، فاقد این مبانی هستند و اهمیت مباحث معرفت‌شناسی را به‌درستی درنیافته‌اند. امتیاز او این است که با روش فوکو به بازشناسی تاریخ دانش سیاسی پرداخت. این کار را نه فقط در بررسی تاریخ اندیشه به‌کار برد‌، بلکه در موضع اصلاح‌گرایانه خود دریافت که می‌تواند در مقام یک متفکر‌، تأثیرگذار هم باشد و به توسعه دانش سیاسی اسلامی هم کمک کند.

🔶۲. امتیاز دیگر آقای فیرحی بر بسیاری از کسانی که این دو دهه مدعی نگارش و نظردهی در اندیشه سیاسی هستند‌، این است که‌ فقه و ماهیت آن و تاریخ آن را هم خوب می‌شناسد. کسانی که اندیشه سیاسی کار می‌کنند‌، فراوان‌اند؛ اما خود اعتراف دارند که چیزی از فقه سیاسی نمی‌دانند. فیرحی عمیقاً با متون سیاسی دوره مشروطه -که تلاش برای دفاع فقهی از بخشی از جنبه‌‌های تجدد با اسلام است‌- آشنا بود. این در حالی است که دیگران فقط به جنبه‌های سیاسی و اجتماعی این مباحث توجه دارند. او دقیقاً راه نائینی و آخوند را ادامه می‌داد. اساس تحول در مفاهیم سیاسی در دوره جدید، از سوی اسلام گرایان ایرانی این بود که از دریچه فقه وارد شوند. امام هم در انقلاب همان راه و رسم آخوند و نائینی را دنبال کرد. البته بعدها مباحث دیگری هم مطرح شد و به اقتضای برخی از جدال‌های سیاسی‌، جنبه‌های دیگری هم اثر کرد‌؛ اما به‌طورکلی توجه به فقه و آشنایی با آن‌، زمینۀ ساختن فیرحی را در قد و قواره ای که می‌شناسیم فراهم کرد. امتیازی که او بر هم‌دوره‌ای‌‌های خود داشت،‌ این بود که نه فقط با فقه آشنا بود‌، بلکه در بسیاری از موارد از خاستگاه فقه و استدلال‌های نوی فقهی به این مباحث توجه می‌کرد.

🔶۳. گفته می‌شود که فیرحی در توجیه مبانی فقهی تجدد در حوزه اندیشه سیاسی تلاش می‌کرد. این امر بدیعی نیست. این تلاشی است که از مشروطه به این سوی شروع شده است و برخی از مراجع بزرگ دینی هم موافق آن بوده‌اند‌ و البته شماری هم مخالف بوده‌اند. آخوند خراسانی و نائینی و امام خمینی در یک خط هستند. امام نه تنها حق رأی زنان را که هفتادسال بود انکار می‌شد‌، به راحتی پذیرفت‌، بلکه مجلس و انتخابات و ریاست جمهوری را هم پذیرفت. حکومت اسلامی را هم به جمهوری اسلامی تبدیل کرد. این نمی‌شود که ما همه اینها را داشته باشیم و اگر کسی خواست از آنها دفاع کند‌، به سکولاریسم متهمش کنیم. مردم‌سالاری دینی هم بخشی از همین ماجرا است. کجای فقه سیاسی قدیم ما‌، حق مردم پذیرفته شده بود؟ همین یک قدم هم صد سال وقت گرفته است و بزرگانی تلاش کرده‌اند. فیرحی در همین مسیر گام برداشت و خواست استدلال‌های تازه‌تری ارائه کند‌ و روراست‌تر از کسانی باشد که یکی به نعل و یکی به میخ می‌زنند. هم قیافه آزادی‌خواهی به خود می‌گیرند‌ و هم میخ استبداد را محکم می‌کنند.

🔶۴. صد سال است که روشنفکری دینی، در جهان عرب و ایران، در کار اصلاح دین است؛ از سیدجمال به این طرف. حلقه‌‌های مختلفی هم دارد. در ایران‌، از بازرگان تا شریعتی‌ و بعد از انقلاب از مجتهد شبستری یا سروش و بسیاری دیگر. فیرحی هم از این سلسله و در اوج شکست جریان روشنفکری دینی -که قافیه را به جریان تندرو مخالف دین باخته‌ است- می‌کوشد تا این جبهه را بازسازی کند. او به انتقاد از روشنفکری دینی می‌پردازد‌؛ اینکه فقط کلامی به مباحث نگاه کرده‌اند‌، علیه فقه حرف زده‌اند و همه این کارها را به بهانه دفاع از اخلاق کرده‌اند. او می‌گوید: اخلاق ضمانت اجرا ندارد‌ و می‌باید چارچوب را فقه قرار دارد و آن را البته فربه‌تر و آزاداندیش‌تر کرد. در واقع‌ در دوره‌ای که روشنفکری دینی از هر سوی مورد حمله قرار گرفت‌، مرحوم فیرحی قصد داشت آن را احیا کند. پایه احیای ایشان‌، روی تقویت فقه بود. ایشان سعی کرد از فقه به تجدد برسد و می‌گفت‌: راه علمای صدر مشروطه را دنبال می‌کند. او فقه را برای دفاع از تجدد توانمند می‌سازد.
@andishedinimoaser