داود فیرحی
7.99K subscribers
585 photos
104 videos
359 files
546 links
📚 (بازنشر) آثار و اندیشه ها 📚


ارتباط با ادمین:
@sadeqall
@Rezataran
Download Telegram
🍀راه سوم

🔹چهار مسیر مواجهه جهان اسلام با غرب: کمپانی هند شرقی، جنگ های ایران و روس، مواجهه عثمانی با اروپا، حمله ی ناپلئون به مصر.

🔹این مواجهه سه رویکرد را برانگیخت: اول،حفظ سنت و گرایش به تقابل با غرب آن هم نه با سیاست غرب بلکه با کل تمدن غرب مثل تحریم نظام آموزشی غرب.

دوم، جریانی که معتقد بود نباید با غرب درگیر شد و باید آن را شناخت و این شناخت هم بر این مبنا بود که تمدن غرب یک کانون دارد و آن هم عمل گرایی است و باید آن را شناخت .

سوم، راه سوم نام دارد که این طریق دو نفی داشت: یکی غرب، و دیگری سنت. و دو چیز را هم اثبات می کرد یکی تجدد و دیگری مذهب.

🔹این جریان معتقد بود که مذهب با سنت فرق دارد و تجدد هم با غرب فرق دارد. راه سوم به دنبال تجدد مذهبی بود. راه سوم سرگذشتی را در دنیای اهل سنت و در ایران طی کرده است . در این کلاس روایت ایرانی راه سوم دنبال می شود.

🔹سه دوره در «راه سوم»: دوران پیشامشروطه، مشروطه تا سال 1320، سال 1320 تا 1357.
دوره نخست) دوران پیشا مشروطه یا عصر روشنگری در ایران. سه دسته متفکر در این دوران فعالیت می کنند: مدیران دولتی مانند امیرکبیر و سپه سالار؛ رهبران مذهبی مانند کاشف الغطا، صاحب جواهر، و شیخ انصاری؛ منورالفکرها مثل میرزا فتحعلی آخوندزاده ، میرزا ملکم خان، مستشارالدوله، مجدالملک، سیدجمال، شیخ هادی نجم آبادی، طالبوف، میرزا آقاخان کرمانی، و زین العابدین مراغه ای که راه سوم از این گروه اخیر درمی آید.

دوره دوم) دوره مشروطه تا دوره پهلوی اول که این دوره به لحاظ فکری تا سال 1320 پیش می رود. متفکران مذهبی راه سوم در این دوره: آخوند خراسانی، نایینی، مدرس، شیخ اسماعیل محلاتی و میرزا اسدالله خرقانی. روشنفکران راه سوم در این دوره: صوراسرافیل، فروغی، سعید نفیسی، کسروی، و سنگلجی.

دوره سوم، از سال 1320 تا 1357: راه سوم در این دوره زمانی به بازاندیشی می پردازد. اگر در دوره قبل، مسأله متفکران، «استبداد»، «غرب»، «تجدد»، و «مذهب» بود؛ در دوره ی سوم ما شاهد تعریف جدیدی از راه سوم هستیم.

راه سوم در این دوره(20 تا57)، به جای این که بخواهد بین استبداد و غرب ، راهی را پیدا کند؛ به دنبال یافتن راهی است بین کاپیتالیزم و سوسیالیسم. در این دوره نوعی دولت گرایی مطرح می شود و اکثر متفکران راه سوم نوستالژی چپ نیز پیدا می کنند مانند طالقانی و نخشب .

🍂برگ هایی از درس گفتار "راه سوم"، جلسه نخست، داود فیرحی، پاییز1395.

#راه_سوم
@feirahi
☘️ راه سوم

🔹 در دوره ی اول راه سوم(پیشامشروطه) بیشتر مسأله قانون مطرح است. در دوره دوم( دولت مشروطه)، مسأله بیشتر ساختن دولت ملی بوده و مسأله دیگر خیلی بر سر قانون نیست و بیشتر تأسیس دولت ملی مدرن مطرح است. در دوره سوم، دولت ملی پذیرفته شده اما مسأله بر سر اختیارات و ماهیت حکومت است و مسأله اصلی اینجا دیگر state نیست بلکه government است.

🔹 معرفی اندیشمندان پیشامشروطه؛ آخوندزاده (1191 -1257 خورشیدی): ایده های آخوندزاده: تغییر الفبا و خط، سکولاریزم، و ایده ی اصلاح دینی، بررسی بی نظمی، مفهوم قانون، و رابطه بی قانونی با اسلام. این بحث ها تقریبا همراه است با مباحث سِر احمد خان در هند.

🔹کتاب های آخوندزاده: مکتوبات و یا مکتوبات کمال الدوله، رساله ی جدید، و تمثیلات.

🔹 تمام حرف آخوند زاده این است که "اوضاع ایالات مغشوش است که به وصف نمی آید نه قانون است و نه اختیاری برای دولت. یک کتاب قانون در دسترس نیست. به عقل هر کس هرچه رسد معمول می دارد". او از استبداد، بی سوادی، و توحش ترس دارد و همه این ها را به استبداد برمی گرداند.

🔹 آخوند زاده یک چرخه و حلقه ای را ترسیم می کند: بی نظمی هست چون قانون نیست، قانون نیست چون دانش نیست، دانش نیست چون استبداد هست و استبداد هست چون دین از استبداد حمایت می کند و وجود استبداد دینی باعث می شود ما دانش جدید نداشته باشیم و چون دانش نداریم؛ پس نظمی هم نمی توانیم داشته باشیم.

🔹 حال این حلقه را باید در کجا شکست؟ در ادبیات اهل سنت دو راه کار برای شکستن این حلقه وجود داشت: "تعلیم و تربیت"، و "سکولاریسم". آخوند زاده هم به این دو راه کار اعتقاد داشت. وی به دنبال این بود که متون جدید تدریس شود که مبتنی بر داروینیزم بود که چنین کاری بلافاصله با ادبیات قرآنی درگیر می شد. این حرکت قوی ترین موضع علما در برابر علوم جدید را درپی داشت. به خاطر همین، آخوندزاده به دنبال اصلاح دینی نیز بود.

🔹 آخوندزاده گرایش های باستان گرایی هم داشت. باستان گرایی در راه سوم خاص تجربه ایرانی است و اهل سنت چنین چیزی را ندارند. این ها معتقد بودند که باید به قانون های ایران باستان بازگشت که البته شاید خیلی هم دموکراتیک نبود.



🍂برگ هایی از درس گفتار "راه سوم"، جلسه نخست، داود فیرحی، پاییز1395.


#راه_سوم
@Feirahi
⚡️تندروهای بی خانمان🔻
دکتر داود فيرحی، استاد علوم سیاسی دانشگاه تهران در گفت‌و‌گو با مهرنامه مختصات و ویژگی‌های بنیادگرایی را به بحث گذاشت و تمدن فروريخته، استبداد داخلی و استعمار خارجی را سه ضلع مثلثی می داند که به چيزی دامن زده به نام «اسطوره بازگشت به خويشتن» که خود را در قالب احياگری نشان مي‌دهد و اين احياگری هم خيلی زود به بنيادگرايی مي‌انجامد.

http://pe.annabaa.org/political/1554

@penabaa
@Davood_Feirahi
☘راه سوم

🔹راه سوم به جریانی گفته می شود که در میانه غرب و سنت است. از یک طرف خیلی با ادبیات غربی مأنوس نیست و از طرف دیگر هم، با مباحث سنتی درگیر است.

🔹در ادبیات متفکران مصری اسم راه اول را مسلک التغریب( غرب ) و راه دوم مسلک الجمود و راه سوم را مسلک التجدید گذاشتند.

🔹راه سوم دو دغدغه اساسی دارد: اصالت و کارآمدی.

🔹اصالت چیزی است که در ادبیات غربی به آن authenticity می گویند. یعنی مسأله هویت است و این که انسان مسلمان چگونه مسلمان بماند. دراین بحث تمایز مهم است یعنی آنچه که من نیستم.

🔹دغدغه مهم دیگر آن ها عبارت است از کارآمدی و بهینگی. مشکلی که مسلمان ها داشتند این بود که مفاهیم شان تا حد زیادی کار آمد نبود. وقتی از کارآمدی صحبت می کنیم یعنی این که در دوره ی اسلامی مفاهیمی وجود دارد که با سبک جدید زندگی نیاز به تطابق داشت مثل شورا.

🔹در واقع راه سوم با دو گروه می جنگیدند. برای حفظ اصالت با نظریه های تغریبی می جنگید و درگیری دیگری هم با سنت داشتند. این مسأله باعث شده بود که این ها برای خودشان دنبال یک هویت مستقل باشند. و این نوعی بازگشت انتقادی به سنت بود یا ایده اصلاح یا رفورمیسم.

🔹متفکران راه سوم متفکرانی هستند که تاریخ و نص را سربسته نمی پذیرند و با یک نظریه به سراغ آن می روند.


🔹با توجه به دو دغدغه اصالت و کارآمدی، راه سوم با دو منبع مواجه است: یکی به تاریخ نظر می کند اما با رویکردی انتقادی و اینکه دنبال این هستند که حقیقت اسلام را از واقعیت تاریخی اسلام جدا کنند.


🔹و نگاه دیگری هم به نص دارند. در واقع اگر به تاریخ نگاه می کنند که حقیقت را از تاریخ جدا کنند آنگاه سعی می کنند با تفاسیر جدید از نص، دانش های سنتی مسلمانان را به چالش بکشند. مثلا شبستری فقه را مورد انتقاد قرار می دهد و سروش بیشتر وحی را نقد می کند.

🔹پس راه سوم دو اصلاح دارد یکی در تاریخ نگاری و دوم در دانش های مسلمانی( مثل فقه، اصول، تفسیر).


🍂برگ هایی از درس گفتار "راه سوم"، جلسه دوم، داود فیرحی، پاییز1395.


#راه_سوم
@feirahi
☘چهار ایده راه سوم

الف) تبیین وضعیت تاریخی: نشان دادن ناکارآمدی دولت استبدادی.

ب) ایده ی بنیادین: در نظریه های متفکران این دوره چیزی وجود دارد به نام انحطاط یا زوال. مثلا مجدالملک یک بحثی می کند از شتر مرغ های ایرانی. یعنی کسانی که رفته اند با غرب آشنا شدند ولی نه با همه ی غرب. این افراد نه مسلمان هستند و نه غیر مسلمان. در واقع دچار نوعی از جادررفتگی یا dislocation شده اند.

ج) ایده هنجاری: بازگشت به اسلام و قانون اسلام. البته متفکران راه سوم به اسلام برمی گردند اما به نهادهای سنتی خوشبین نیستند. بازگشت به اسلام آن ها بازگشت به نهادهای مذهبی و روحانیت نیست.

د) ایده راهبردی: نقد اصلاحات توسط دولت. به اعتقاد این متفکران، اصلاح امور توسط دولت به تنهایی مشکلات را حل نمی کند. در مقابل، بر اصلاح دولت، در خارج از نهاد دولت تاکید می شود.

🍂درس گفتار راه سوم، جلسه دوم، پاییز1395

#راه_سوم
🆔@feirahi
🍀 معضل تبدیل شریعت به قانون

🔹 بر اساس مبانی فکری راه سوم، مشکل اصلی جامعه ایران بی قاعدگی و بی نظمی آن بود. نخستین متفکران راه سوم(در دوره پیشامشروطه) برای اصلاح امور، به مفهوم قانون روی آوردند. به نظر آنان، شریعت می توانست مبنایی برای قانون نویسی باشد. براین اساس، آنان این دغدغه را داشتند که چگونه می توان شریعت را به قانون تبدیل کرد؟

🔹 برای این کار دو راه بیشتر وجود نداشت که هر دو با بن بست مواجه گردیدند: راه نخست، تشکیل شورایی از مجتهدان؛ این راه حل درصدد بود که آراء فقهی مجموعه فقها در هر مسأله را به کد قانونی تبدیل کند. این مکانیزم در ادبیات شیعه جایگاهی نداشت. چرا که علما معتقد بودند اساسا اولین ضرر شورا در سقیفه آشکار گشته است. به علاوه، در نظریه های سنتی فقه شیعه، رأی هر مجتهد تنها برای خود او و پیروانش حجت بود نه برای دیگر مجتهدان و پیروان آنان.

🔹 راه دیگر این بود که فقط نظر یک مجتهد به قانون تبدیل شود که این راه حل نیز تا زمان نظریه های ولایت فقیه اعمال نشد.

🍃 درس گفتار راه سوم، جلسه دوم، پاییز1395.

#راه_سوم
@Feirahi
☘️بازگشت به خویشتن یا بازگشت به صدر اسلام: نقدی به گفتگوی دکتر فیرحی در باب "تندروهای بی خانمان"

دکتر داود فیرحی در گفتگویی که با مهرنامه داشتند بحث بسیار جالبی درباره بنیادگرایی مطرح کردند و من به دوستان توصیه می کنم آن را حتما مطالعه کنند. زیرا نقد ایشان در ظاهر به جنبشهای بنیادگرایی چون داعش و القاعده و حتی حرکتهای اسلامگرایانه چون اخوان المسلمین است ولی با کمی تامل میتوان دریافت که دکتر فیرحی حرکتهای انقلابی همچون انقلاب اسلامی را هم در ذیل رادیکالیسم قرار میدهد و آنها را به نوعی ضد روح سنت اسلامی قلمداد میکند. به نظر من این نکته جالبی است که خود نیاز به بحث و تفحص بیشتری دارد و در این مجال من به آن نخواهم پرداخت.

آنچه که مرا واداشت این یادداشت را در نقد جناب فیرحی بنویسم تز اصلی ایشان است که روح بنیادگرایی را مترادف با "بازگشت به خویشتن" قلمداد میکند و میگوید بنیادگرایی مبتنی بر "اسطوره بازگشت به خویشتن" است و سپس تحلیلهای خود را ارائه میدهد. نکته قابل توجه در این تحلیل که از نظر من دارای اشکال است این است که آیا بنیادگرایی مبتنی بر اسطوره بازگشت به خویشتن است یا مبتنی بر اسطوره "دوران طلایی صدر اسلام"؟ مترادف فرض نمودن این دو مفهوم یعنی ابوبکر بغدادی یا بن لادن را مساوی با علامه اقبال لاهوری یا شریعتی و بازرگان پنداشتن و اینگونه فهم از مسائل پیچیده اندیشه از آنجا نشات میگیرد که ما مفاهیم کلیدی غیر-یوروسنتریک را با لنز یوروسنتریک میخوانیم. این جمله یعنی چه؟ به زبان دیگر، مقصود من این است که آقای فیرحی تمایزی بین مفهوم "برگشت" و "بازگشت" قائل نشده اند و خود این موجب گردیده است که بنیادگرایی را با نگاه یوروسنتریک فهم کنند. زیرا در گفتمان برگشت ما نحله های سلفی را داریم که با اسطوره سلف صالح به جهان مدرن مینگرند بی آنکه تصوری از پیچیدگی های هرمنوتیکی داشته باشند؛ حال آنکه در گفتمان بازگشت یا به تعبیر دیگر باز-گشت نوعی دوباره یافتن سوژه در نسبت با سنت و معاصرت بی آنکه یکی را از مشروعیت خلع کند. به زبان دیگر، جناب فیرحی با ساده سازی خویش، اقبال و مطهری و شریعتی را که در ذیل گفتمان باز-گشت قرار میگیرند را در کنار پیروان اسطوره سلف صالح قرار میدهد و این خبط کوچکی نیست که پیش از ایشان دکتر سید حواد طباطبایی دچار آن گشته بودند. برای برون رفت از این ساده سازی، ما نیازمند قائل شدن به تمایزی بنیادین بین گفتمانهای برگشت و بازگشت هستیم. به عنوان مثال، شما میتوانید مانیفست داعش ( اداره التوحش) که توسط فردی با نام مستعار ابوبکر ناجی نوشته شده است را با Reconstruction of Religious Thought in Islam نوشته علامه اقبال لاهوری مقایسه کنید و ببینید چگونه دور از واقعیت است که همگی را ذیل مفهوم "اسطوره بازگشت به خویشتن" قرار داد؛ زیرا داعش یا القاعده خویشتن یا سوژه برای انسان قائل نیست و آنان که سخن از خویشتن به میان میآورند همچون اقبال یا شریعتی قائل به سوژه های متکثر و مدرنیته های متنوع هستند و هیچ ربطی به اسطوره سلف صالح ندارند و اگر مشترکاتی به ظاهر مفهومی دیده میشود این مشترکات از نوع لفظی هستند و نه بنیادین.
@Davood_Feirahi
@seyedjavadmiri
🍀 راه سوم و نسبت قانون و شریعت در عصر مشروطه

🔹 در زمان مشروطه اگر می خواستند فتاوی را به قانون تبدیل کنند - در حالی که فتوای معیاری هم نبود- چه می کردند؟ در این جا به مشکل برخوردند. در این حالت، راه جدیدی پیدا شد که آن ظهور مفهوم حق است که این راه هم نتوانست مشکل را حل کند و فقط راه فرار درست کرد.

🔹 در راستای ظهور مفهوم حق، و در تبدیل شریعت به قانون، متفکران راه سوم با تمسک به حوزه رخص یا مباحات اصلیه، در فضاهایی که شریعت حضور نداشت؛ قانون وضع کردند. نتیجه این کار در نظریه پردازی، منجر به ظهور دولتی با حاکمیت دوگانه شد که متشکل از دو قسمت مجزا بود: یک قسمت علما و محاکم شرعی، و یک قسمت هم محاکم عرفی و دولت. در هر صورت با این راه فرار، همچنان مسأله رابطه قوانین موضوعه و شریعت مشکل داشت و به تعبیری استخوان لای زخم بود.

🍃 درس گفتار راه سوم، جلسه دوم، پاییز 1395.

#راه_سوم
@Feirahi
Audio
🍀 تاریخ اندیشه سیاسی در ایران معاصر، فروردین1396، جلسه هفتم

#اندیشه_سیاسی
@Feirahi
🍀 الگوهای بدیل حکمرانی حزبی

🔹حکمرانی موجی: این نوع از حکمرانی زمانی ظهور پیدا می کند که یک جامعه فاقد نظام حزبی بوده و یا احزاب به صورت غیرصحیح عمل می کنند. در چنین وضعیتی، مکانیزم انتخابات وجود دارد اما حزب غایب است.

🔹حکمرانی سازمانی/ تک حزبی(نظام حزب - دولت): در این نوع از حکمرانی تنها یک حزب وجود دارد و در برخی مواقع، افراد آن عوض می شوند. مانند حزب کمونیست شوروی، و یا حزب بعث.

🔹حکمرانی شخصی/ محفلی: این نوع از حکمرانی در گذر زمان از شخص محوری به محفل محوری تغییر می کند. این محافل چون شناخته شده نیستند؛ مسؤولیت پذیر هم نیستند.

🍂 سخنرانی فقه و حکمرانی حزبی، مؤسسه فهیم، دی ماه 1395

🆔@feirahi
🔹فقه و حکمرانی حزبی، ماهنامه اندیشه پویا، نوروز96، صفحه نخست
@Davood_Feirahi
🔹 فقه و حکمرانی حزبی، ماهنامه اندیشه پویا، نوروز96، صفحه دوم.
@Davood_Feirahi
🍀 راه سوم و احیاگران

🔹راه سوم ایرانی به تدریج به دو شاخه تبدیل شد: جریان احیاگری(سید اسداله خرقانی)، و جریان نواندیشی.

🔹جریان احیا گری درصدد نوعی بازگشت بوده و به اهل سنت نزدیک می شوند. در این جریان، گرایش های سلفی وجود دارد و بر مفهوم وحدت تأکید می شود. بازگشت آن ها به قرآن به عنوان مخرج مشترک سنی و شیعه است. این جریان، مشکل اصلی و یکی از دلایل زوال جامعه اسلامی را تفرقه می دانستند. متفکران احیاگری منتقد انتظارگرایی شیعه بوده و علمای شیعه را به بی عملی متهم می کردند.

🔹جریان دوم(نو اندیشان) بازگشت به گذشته را محال می دانند. متفکران این شاخه عبارتند از آخوند خراسانی، نایینی، مدرس و غیره.

🔹شاخه نخست از نظر هستی شناسی به شدت وحدت گرا هستند به طوری که علاوه بر وحدت شیعه و سنی، اعتقاد به وحدت با مسیحیان در برابر مادی گرایان دارند. اما جریان نواندیشی اختصاصاً از درون نظام معرفتی شیعه می جوشد.

🔹جریان احیاگر معتقد است که دین منحرف شده و جامعه مسلمانی منحط گشته است. خرقانی می گوید: "دیانت به هر مملکت داخل شد رسومات آن با تغییر جزئی ضمیمه دین می شود". یعنی به هر جامعه ای که دین وارد می شود عرف هم وارد مذهب شده، سنت ها و رسومات چهره عوض کرده و وارد دین می شوند. این جریان به دنبال یک نوع پیوریتانیزم هستند.

🔹راه حل خرقانی به عنوان نماینده جریان نخست، بازگشت به اسلام ناب، قرآن مجید، سنت متفقه(مورد اجماع )، و بازگشت به عملیات ذات اقدس رسالت در مدت 23 سال است.

🍃 درس گفتار راه سوم، جلسه پنجم، پاییز 1395.

#راه_سوم
@Feirahi
Audio
☘️ درس گفتار «فقه و سیاست در ایران معاصر»، فروردین 1396، جلسه هفتم.

#فقه_و_سیاست
@Feirahi
🍀 در میانه ی نواندیشی و احیاگری

🔹جریان نواندیشی دینی(نایینی)، به دنبال تأسیس دولت قانون هستند و هدف آن ها تأسیس حکومت ملی مبتنی بر قانون اساسی است.

🔹جریان احیاگری مذهبی(مجدالملک، شیخ هادی نجم آبادی و سید اسدالله خرقانی) به دنبال احیای احکام اسلام بوده و در چند حوزه کار می کردند: مسأله وحدت، قرآن گرایی، و حکومت اسلامی. اما نواندیشان دینی از حکومت اسلامی صحبت نمی کنند بلکه از دولت قانون سخن می گویند.

🔹احیاگران خیلی به ادبیات اهل سنت نزدیک می شوند و به همین دلیل امثال نجم آبادی و خرقانی به سلفی های شیعه ملقب بوده و به تفکر رشیدرضا نزدیک شدند.

🔹جریان احیا گری در زمان بحران مشروطه خواهی، قوی تر می شود. وضعیت و زمانه کنونی ما وضعیتی است بین دو جریان نواندیشی و احیاگری. در تبارشناسی راه سوم از ابتدا(پیش از مشروطه) یک دوگانگی حاضر است: تأسیس حکومت اسلامی و تأسیس دولت ملی که گاهی این دو باهم گره می خورند و نظام هایی چون جمهوری اسلامی را تشکیل می دهند.

🍃درس گفتار راه سوم، جلسه ششم، پاییز 1395.
@Davood_Feirahi
⭕️اندماج ذهن ایرانی


🔹برای فهم وضعیت اکنون خودمان مهم ترین وظیفه ی ما نگاه به تاریخ معکوس خودمان است و فعلا باید این تاریخ را توصیف کنیم و ببینیم این اکنون ما حاصل چه تفکراتی است. ما هنوز به مقام تبیین نرسیده ایم.


🔹آن چیزی که برای ما به عنوان پژوهشگر اهمیت دارد این است که باید کشف کنیم که چرا ذهن ایرانی دچار اندماج شده است. منظور از اندماج ترکیب های نامتوازن و ناسازگار است . البته که در غرب هم چنین چیزی اتفاق افتاده اما فهم از این اندماج به یک ایضاح رسیده و شفاف شده ولی برای ما مبهم است و هنوز نمی دانیم که چگونه این اندماج به وجود آمده است.

🍂درس گفتار راه سوم،جلسه ششم، پاییز95

#راه_سوم
@Feirahi
🍀 فقه و سیاست در ایران معاصر


🔹فقه سیاسی به ارزیابی ماهیت دولت، جامعه‌ی سیاسی و شکل‌های متفاوتی از نهادها و تشکل‌های داوطلبانه علاقه‌مند است که از مختصات جامعه‌ی مدنی مدرن شمرده می‌شوند. اما این ارزیابی به فهم دو چیز بستگی دارد: یکی، حضور معمایی فقه سیاسی در جامعه‌ی پیچیده‌ی امروز و دوم، بنیاد مذهبی سیاست مدرن در جهان اسلام.

🔹در چنین شرایطی، شاید بتوان در موقعیت معرفتی مناسب قرار گرفت و درصدد پاسخ به دو مسأله‌ی معمایی زیر برآمد:

_ چگونه ممکن است چنین ارزش‌های مردم‌سالارانه‌ای، که اکنون، در نظام‌های سیاسی جدید، نهادینه شده یا در حال نهادینه شدن هستند، ضمانت فقهی بیابند؟

_ بینش فقهی‌ - سیاسی برخاسته از جامعه‌ای ایمانی چه نقشی در حوزه‌ی گفت‌وگوی عمومی و سیاست جامعه ای اسلامی در عصر ما دارد یا می‌تواند داشته باشد؟

🔹 به هر صورت، آیا چنین اقتضایی که ارزش‌های ایمانی، بنیادی اخلاقی برای زندگی مردم‌سالارانه‌ی امروز فراهم کند در فقه سیاسی نیز در جامعه‌ی سیاسی ما وجود دارد؟ یا این‌که این دو، به اقتضای زمان و مکان، نوعی از «ناچسب‌ترین اتحادها» را «تجربه» یا حتی زیر فشار ضرورت‌ها «تحمل» می‌کنند؟ به نظر نمی‌رسد که تأمل در این پرسش‌های حیاتی تأخیرپذیر باشند. این کتاب درصدد مشارکت در چنین مباحث مهمی است.


🍃 "فقه و سیاست در ایران معاصر"؛ فقه سیاسی و فقه مشروطه، جلد نخست، نشر نی.

#فقه_و_سیاست
@Feirahi
Forwarded from داود فیرحی
Audio
جلسه اول "تاریخ اندیشه سیاسی در ایران معاصر" بهمن 95

@Davood_Feirahi
Forwarded from داود فیرحی
Audio
جلسه دوم "تاریخ اندیشه سیاسی در ایران معاصر" بهمن 95

@Davood_Feirahi