"پدر و مادری که فرش جلو اخوند انداختند‌ و‌ نون دزدی اخوند را به بچشون دادند معلومه که دختره عاشق ج اخوندی باید باشه"!
سپاسگزار خواهم شد اگر این پست را آنقدر دست به دست نمایید تا برسد به دست "پرستو" فروهر، دشمن قسم خورده پهلوی و اسراییل! فقط جهت یادآوری که‌ بداند پیشینه پدرش چه بود!
کوروش رادمنش 10-10-2026
#Strenght_and_Honour
#قدرت_و_افتخار
#R2P
@KouroshRaadmanesh2022

حروم زاده هاي ضد جنگ كجاييد؟؟

كاشف بعمل اومد مدرسه شجره طيبه ( مدرسه ميناب) از مدارس زنجيره ای زنِ سردار سپاه فدوي براي بچه های كاركنان سپاه است و مدرسه كه در واقع در پادگان ساخته شده بوده متعلق به خود سپاه بوده.

تولدت مبارک، مهسای ایران

مهسا جان، تو را کشتند چون از آزادی یک دختر می‌ترسیدند؛ اما نفهمیدند که با خاموش کردن یک نفس، میلیون‌ها فریاد متولد می‌شود!

ننگ بر جمهوری اسلامی که بقایش را بر خون جوانان این سرزمین بنا کرده است!

حکومتی که از موی یک زن می‌ترسد، از فریاد مردم می‌لرزد و برای ماندنش جان انسان‌ها را می‌گیرد، محکوم به رسوایی در تاریخ است.

مهسا، تو فقط یک اسم نیستی؛ تو کابوس همیشگی دیکتاتوری هستی!

نه می‌بخشیم، نه فراموش می‌کنیم!

پاینده ایران جاویدشاه

امروز شنبه ۱۰.۱۰.۲۰۲۶ هامبورگ
در سحرگاه دوشنبه سیزدهم ماه مهر دو جوان رشید ایرانی به جرم آزاد اندیشیدن، با ندای اذان شوم صبحگاه به دار آویخته شدند.
آن‌ها به دیگر جاویدنامان وطن پیوستند ، اما نامشان در حافظه‌ی ایران خواهد ماند.
خون جوانان و رشادت بی مرزشان در سرزمین ایران فراموش‌شدنی نیست.
هر قطره از این خون، فریادی‌ست برای آزادی.
به مادرانی فکر کنید که چشم‌انتظار آزادی بودند
به پدرانی که به‌جای در آغوش گرفتن پسرانشان، پیکر پاکشان را در آغوشکشیدند .
هیچ حکومتی نمی‌تواند این داغ را از تاریخ ایران پاک کند.
امروز برای آن دو جوان سکوت نمی‌کنیم، فریاد می‌زنیم
فریاد می‌زنیم که ایران، سرزمین ترس و سکوت نیست
ایران، سرزمین جوانانی‌ست که آزادی می‌خواهند
بیایید همه با هم نامشان را بلند بگویید تا فراموش نشوند.
یادشان را زنده نگه می‌داریم و برای آزادی ایران می‌ایستیم.
آن‌ها را کشتند، اما آرزوی آزادی‌شان زنده است زنده‌تر از همیشه-
ما تا پایان این راه در کنار مردم آزادی خواه ایران و خانواده جاویدنامان وطن ایستاده ایم
پاینده ایران جاوید شاه

بخش پنجمِ رقصِ استراتژیکِ شاه رضا پهلوی در صحنه‌ی سیاست را تا آخر بخوانید!

می‌دانم متن پیشِ رو طولانی است؛ اما بعضی موضوعات را نمی‌توان در چند خط خلاصه کرد، بی‌آنکه اصل ماجرا قربانیِ ساده‌سازی شود.

این نوشته برای خواندنِ سرسری نیست؛ برای مکث کردن، فکر کردن و دیدنِ لایه‌هایی است که شاید در نگاه اول به چشم نیایند.

از شما فقط یک درخواست دارم:

اگر شروع به خواندن کردید، تا آخر همراه بمانید.

شاید با همه‌ی تحلیل موافق نباشید؛ اشکالی ندارد. اما پیش از مخالفت یا موافقت، اجازه دهید تمام تصویر پیش رویتان قرار بگیرد.
گاهی تفاوت میان یک برداشت سطحی و یک درک عمیق، فقط در چند خط پایانی است.

این‌بار، فقط نخوانید؛ فکر کنید.

بالا باشید ❤️‍🔥

✍ #اشو

پاینده ایران؛ جاوید شاه!

🤝🧠 عضو شو؛ تحلیل جامع با شما کامل می‌شود👇👇

√  @AshooZa  | ߊ‌‌ܝ᪴ܝܝߺو

‍ ‍🔹 رقصِ استراتژیکِ شاه رضا پهلوی در صحنه‌ی سیاست — بخش پنجم - از شبکه‌سازی تا سازمان‌دهی؛ چرا پروژه‌ی گذار را نباید با نام چند نفر قضاوت کرد؟ (1/2)

در چهار بخشِ گذشته، از یک اصل سخن گفتیم: تیم کنونی شاهزاده رضا پهلوی را باید در چارچوب اهداف سیاسی او بررسی کرد، نه صرفاً با تکیه بر گذشته‌ی افراد، پیش‌داوری‌ها یا اختلافات درون‌جبهه‌ای.

اما امروز می‌خواهم بحث را یک گام جلوتر ببرم؛ به نقطه‌ای که اهمیت آن، بسیار فراتر از دفاع از چند چهره و پاسخ‌دادن به چند مخالف است.


❗️پرسش اصلی این نیست که چه کسی در اطراف شاهزاده ایستاده است؛ پرسش اصلی این است که این مجموعه، قرار است چه مسیری را برای عبور ایران از جمهوری اسلامی هموار کند.

سیاست، میدانِ نام‌ها نیست؛ میدانِ ظرفیت‌هاست!

در سیاست، نام‌های مشهور می‌توانند توجه رسانه‌ها را جلب کنند؛ اما توجه رسانه‌ای به‌تنهایی حکومت جایگزین نمی‌سازد.

دیدارهای سیاسی، ارتباط با تصمیم‌گیران خارجی، حضور در رسانه‌های بین‌المللی و ایجاد کانال‌های ارتباطی، زمانی ارزش واقعی پیدا می‌کنند که در خدمت یک هدف بزرگ‌تر قرار بگیرند: تبدیل حمایت سیاسی به ظرفیت سازمان‌یافته برای گذار.


در هفته های گذشته نیز شاهد ادامه‌ی فعالیت‌های سیاسی شاه رضا پهلوی در عرصه‌ی بین‌المللی بودیم؛ از گفت‌وگو با رهبران استرالیا تا حضور در گردهمایی‌های ایرانیان خارج از کشور.

این تحولات نشان می‌دهد که ارتباط‌گیری سیاسی و جلب حمایت خارجی همچنان بخشی از میدان فعالیت اوست.


اما باید یک نکته را به‌درستی درک کنیم: ارتباط، به‌خودی‌خود پیروزی نیست؛ ارتباط زمانی اهمیت پیدا می‌کند که به نتیجه تبدیل شود.

و اینجاست که نقش یک تیم سیاسی معنا پیدا می‌کند.

بیایید مسئله را از هیجان‌های روزمره جدا کنیم.

فرض کنید یک رهبر سیاسی بتواند با مقام‌های خارجی گفت‌وگو کند، در رسانه‌های معتبر حضور داشته باشد و حمایت بخش‌هایی از افکار عمومی را جلب کند.

این‌ها دستاوردهایی مهم‌اند؛ اما هنوز یک پرسش اساسی باقی می‌ماند:

این ظرفیت‌ها چگونه به نیرویی مؤثر برای تغییر سیاسی در داخل ایران تبدیل خواهند شد؟

چگونه می‌توان میان ایرانیان با دیدگاه‌های متفاوت، بر سر اصول مشترک همکاری ایجاد کرد؟

چگونه می‌توان برای دوران گذار برنامه داشت؟

چگونه می‌توان اطمینان داد که تغییر حکومت، به خلأ قدرت، آشوب فراگیر یا بازتولید استبداد منتهی نشود؟

پاسخ این پرسش‌ها با شعار دادن به دست نمی‌آید.

به برنامه، سازمان‌دهی، تقسیم مسئولیت، ارتباطات مؤثر و آمادگی برای روزهای دشوار نیاز داریم.

بنابراین، اگر از تیم شاه حمایت می‌کنیم، باید بدانیم از چه چیزی انتظار داریم دفاع کنیم:

نه از بی‌خطا بودن افراد، نه از مصونیت دائمی آنان در برابر پرسش‌گری؛ بلکه از امکان شکل‌گیری یک ظرفیت سیاسی که بتواند اهداف اعلام‌شده‌ی شاه رضا پهلوی  را به نتیجه نزدیک کند.

حمایت سیاسی، بدون مطالبه‌ی نتیجه، کافی نیست؛ همان‌طور که مطالبه‌گری بدون درک راهبرد، می‌تواند به تخریب بی‌حاصل تبدیل شود.

گذشته‌ی افراد، تمام داستان نیست!

✍ #اشو

پاینده ایران، جاوید شاه

🤝🧠 عضو شو؛ تحلیل جامع با شما کامل می‌شود👇👇

√  @AshooZa  | ߊ‌‌ܝ᪴ܝܝߺو

‍ ‍🔹 رقصِ استراتژیکِ شاه رضا پهلوی در صحنه‌ی سیاست — بخش پنجم - از شبکه‌سازی تا سازمان‌دهی؛ چرا پروژه‌ی گذار را نباید با نام چند نفر قضاوت کرد؟ ( 2/2)


یکی از پرتکرارترین محورهای حمله به تیم کنونی، سابقه‌ی برخی اعضای آن در ساختارهای سیاسی جمهوری اسلامی یا محیط‌های نزدیک به آن است.

این پرسش را نمی‌توان صرفا با شعار کنار زد. گذشته‌ی افراد اهمیت دارد؛ سوابق، تصمیم‌ها و عملکردشان باید بررسی شود.

اما آیا گذشته‌ی یک فرد، به‌تنهایی تمام هویت سیاسی امروز او را تعیین می‌کند؟


اگر پاسخ مثبت باشد، اساسا مفهوم و استراتژی ریزش از حکومت که شاه بیان کرده است را ، یعنی تغییر موضع سیاسی و پیوستن نیروهای جداشده از ساختار قدرت را بی‌معنا کرده‌ایم.

استراتژی شاه را بی معنا کرده ایم!

اگر قرار است جمهوری اسلامی روزی از قدرت کنار برود، آیا نباید درباره‌ی چگونگی برخورد با بدنه‌ی جداشده از آن، نیروهای مخالف حکومت و کسانی که حاضرند در مسیر گذار همکاری کنند، از پیش اندیشیده باشیم؟


گذار سیاسی فقط به کسانی نیاز ندارد که از ابتدا مخالف حکومت بوده‌اند؛ به سازوکاری نیز نیاز دارد که بتواند نیروهای جداشده از حکومت را، در چارچوب اصول روشن و با تضمین پاسخ‌گویی، به روند تغییر پیوند دهد.

❗️البته یک مرز روشن وجود دارد:

هیچ‌کس نباید صرفا به دلیل قرارگرفتن در کنار شاه، از بررسی سوابق و عملکردش معاف شود. اعتماد سیاسی باید با شفافیت، تعهد به منافع ملی و پذیرش مسئولیت همراه باشد. اما میان بررسی انتقادی عملکرد افراد و تخریب تمام‌عیار یک مجموعه، فاصله‌ای جدی وجود دارد.

گذشته باید بررسی شود؛ حال باید سنجیده شود؛ و آینده باید بر پایه‌ی عملکرد ساخته شود.


با دقت بخوانید!

اگر قرار است شاه رضا پهلوی نقشی تعیین‌کننده در گذار ایران ایفا کند، مسئله صرفا حفظ یک حلقه‌ی نزدیک یا راضی نگه‌داشتن هواداران هم‌فکر نیست.

مسئله، ساختن یک ائتلاف ملی است؛ ائتلافی که بتواند با وجود تفاوت دیدگاه‌ها، بر سر اصول بنیادین ایران آینده همکاری کند: تمامیت ارضی کشور، جدایی دین از حکومت، آزادی‌های فردی، برابری شهروندان در برابر قانون و حق مردم برای انتخاب نظام سیاسی آینده.

چنین ائتلافی نه با حذف هر فردی که گذشته‌ای متفاوت دارد ساخته می‌شود و نه با بستن چشم‌ها بر خطاها و کاستی‌های نزدیکان.
ائتلاف ملی زمانی شکل می‌گیرد که معیار همکاری روشن باشد، اختلاف‌ها امکان بیان داشته باشند و هیچ فرد یا گروهی خود را فراتر از پاسخ‌گویی نداند.

این همان نقطه‌ای است که بلوغ سیاسی یک جریان مشخص می‌شود.

ما اگر واقعا خواهان آینده‌ای متفاوت برای ایران هستیم، باید از همین امروز تمرین کنیم که چگونه می‌توان هم متحد بود و هم مطالبه‌گر؛ هم از رهبری سیاسی حمایت کرد و هم درباره‌ی عملکرد مجموعه‌ی پیرامون او پرسش داشت.

و اما سخن آخر...

مخالفان تیم شاه حق دارند برنامه‌های او را نقد کنند. هوادارانش نیز حق دارند از انتخاب‌های سیاسی او دفاع کنند. آنچه اهمیت دارد، این است که بحث از سطح برچسب‌زنی و تسویه‌حساب‌های شخصی فراتر برود.

از خودمان بپرسیم:

آیا این همکاری به گسترش ارتباطات سیاسی کمک کرده است؟

آیا این مجموعه توانسته ظرفیت تازه‌ای برای سازمان‌دهی و برنامه‌ریزی ایجاد کند؟

آیا مسیر فعالیت‌هایش شفاف است؟

آیا نتایج کارش قابل ارزیابی است؟

و آیا برای روز گذار، برنامه‌ای روشن و پاسخ‌گو وجود دارد؟

این‌ها پرسش‌های جدی‌اند؛ پرسش‌هایی که پاسخشان باید در عملکرد، اسناد و نتایج دیده شود، نه در هیاهوی موافقان و مخالفان.

من همچنان بر این باورم که نباید هر اختلافی را به جنگی درون‌جبهه‌ای تبدیل کنیم. اما انسجام واقعی نیز با خاموش‌کردن همه‌ی پرسش‌ها به دست نمی‌آید؛ با داشتن هدف مشترک، معیار روشن و مسئولیت‌پذیری ساخته می‌شود.

شاه رضا پهلوی برای عبور ایران از جمهوری اسلامی، بیش از تشویق بی‌پایان به ظرفیتی نیاز دارد که بتواند اعتماد عمومی را حفظ کند، نیروها را گرد هم بیاورد و برای فردای ایران آماده باشد.

اگر تیم کنونی در این مسیر نقش موثری ایفا می‌کند، باید از عملکرد موفق آن دفاع کرد.

اگر جایی کاستی وجود دارد، باید آن را دقیق و منصفانه بررسی کرد.

معیار نهایی، نام‌ها و روابط نیستند؛ معیار، میزان خدمت به آرمان آزادی ایران است.

زیرا هدف ما صرفا پیروزی در جدال‌های مجازی نیست. هدف، ایرانی آزاد است؛ ایرانی که در آن نه سرنوشت یک ملت به اراده‌ی یک حکومت گره بخورد و نه آینده‌ی آن از پاسخ‌گویی و انتخاب آزاد شهروندان جدا باشد.

و این را فراموش نکنیم:

ما برای دفاع از چند نام به میدان نیامده‌ایم؛ برای بازپس‌گرفتن آینده‌ی ایران به میدان آمده‌ایم.

✍ #اشو

پاینده ایران، جاوید شاه

🤝🧠 عضو شو؛ تحلیل جامع با شما کامل می‌شود👇👇

√  @AshooZa  | ߊ‌‌ܝ᪴ܝܝߺو