#ماپیروزیم #ایران_رو_پس_میگیریم


گاهی چشمانم و می‌بندم و خودم را در روزگاری دیگری می‌بینم، روزگاری که حس نظم، شکوه و غرور ملی، ملموس‌ بود. دلم می‌خواست در دوران رضاشاه زندگی می‌کردم، اون زمان که ایران، پس از سالیانِ رخوت و تفرقه در مسیر تجدد و اقتدار گام برمی‌داشت، یا در زمان شاهنشاه آریامهر، در آسایش و آرامش با رؤیای پیشرفت بیشتر، با دانشگاه و ارتش، با پرچمی افراشته و مردمی امیدوار...

اما وقتی چشمانم و باز میکنم و امروز ایران رو می‌بینم، وضعیت تلخ مردم در ایران، بی‌وطنیِ تبعیدیان، فقر و بی عدالتی و غمِ فراگیر، با خودم میگم: شاید ما قرار نبود در آن دوران باشیم. شاید ما پس از شورش ۵۷ به دنیا اومدیم نه از سر اتفاق! با مأموریتی برای میهن ،مأموریتی برای ایستادن، برای روشنگری، برای روایت حقیقت در زمانی که دروغ‌ها تاریخ را بلعیده‌اند.

ما فرزندان تبعید نیستیم، ما پاسداران حافظه‌ی تاریخی ملتی هستیم که ریشه دارد، زخمی‌ست، اما زنده است. ما ناظران و راویان نسل سوخته‌ایم که می‌خواهد دوباره ایران را از زیر خاکستر برانگیزاند.

درسته، دل‌مون برای گذشته ای با شکوه که خود لمس نکرده ایم، تنگ شده ، اما قلب‌مان برای آینده می‌تپد، آینده‌ای که ساختنش بر دوش ماست، نه حسرت‌خوردن بر آنچه از دست رفت، بلکه ساختن آنچه باید باشد...
‎
✍️ #آتوساصباغ