🔻اخبار جعلی «منابع مطلع»

«عادی شدن» استناد به خبرهای تایید نشده، آسیب‌پذیری در مقابل ضداطلاعات حکومتی را به طور نامحدود افزایش می‌دهد. این نوع شایعات، در ظاهر «افشاگری» به نظر می‌آیند. ولی به‌سادگی ممکن است «پروژه تبلیغاتی» حکومت علیه مخالفانش -یا جناحی از حکومت علیه جناح دیگر- باشند.

باید اذعان کرد که حساسیت افکار عمومی، ناظران و فعالان نسبت به اعتبار ادعاهای «منابع مطلع داخل سیستم» به میزان حیرت‌انگیزی کاهش یافته است. آن قدر که گویی، کافی است شایعه‌ای با ذائقه سیاسی افراد سازگار باشد، تا برای پذیرش یا بازنشر آن سنگ تمام بگذارند.

@HosseinBastaniChannel

🔻تلاش نهادهای حکومتی ایران برای «رفع مسئولیت از موساد»

از عجایب تاریخچه عملیات موساد در ایران، تلاش جمهوری اسلامی برای «انکار مسئولیت» اسرائیل است. انفجار ۱۳۹۰ بیدگنه که به کشته شدن حسن طهرانی مقدم -پدر برنامه موشکی سپاه- انجامید، نمونه واضح این رویه بود: سپاه انفجار را نتیجه «حادثه» معرفی کرد، ولی بعدها معلوم شد که کار موساد بوده.

در انفجار ۲۱ آبان ۱۳۹۰ «پادگان موشکی شهید مدرس» در بیدگنه، سرتیپ طهرانی مقدم به همراه حدود ۴۰ نفر دیگر از پرسنل و افسران سپاه کشته شدند. منابع حکومتی در ابتدا دلیل واقعه را انفجار سی‌ان‌جی (گاز طبیعی فشرده) و سپس، وقوع حادثه در هنگام جا‌به‌جایی مهمات دانستند. اما بعدها، منابع اسرائیلی فاش کردند که انفجار بیدگنه کار موساد بوده و سریال امنیتی «گاندو» در تلویزیون ج.ا هم، به دست‌داشتن اسرائیل در انفجار بیدگنه اذعان کرد.

در مورد اصرار نهادهای نظامی-امنیتی ایران به انکار مسئولیت اسرائیل در وقایعی از این دست، البته می‌توان تحلیل‌های گوناگونی داشت. ولی در خوش بینانه ترین حالت، دلیل این تلاش را باید اولویت غیرطبیعی «تبلیغات» در رفتار نهادهای حکومتی ایران دانست. به عبارت دیگر، یک اولویت‌ مهم حکومت در ارتباط با عملیات موساد در خاک ایران، «زیر سوال نرفتن توانایی معتمدین نظام» در مقابل اسرائیل بوده است. حتی اگر این رویه، به نوعی تلاش مستمر، پرهزینه و پرزحمت برای -اصطلاحا- «ماله کشی» عملیات موساد در ایران منجر شود.

در فقره انفجارهای پی در پی هفته های اخیر در تهران و برخی شهرهای دیگر، البته هنوز اطمینان نداریم که که دلیل یا دلایل مشخص آنها چه بوده است. ولی تصاویر مکان‌های انفجار، پذیرش روایات نهادهای حکومتی در مورد «انفجار گاز» را دشوار می‌کند. روایاتی که درواقع، یادآور تجربیات مشابه «اطلاع‌رسانی» حکومت راجع به منشا «انفجارهای مشکوک» در سال‌های گذشته هستند.

@HosseinBastaniChannel

🔻انتقاد کاظم صدیقی از «گیر دادن به همدیگر»

کاظم صدیقی، در خطبه های نماز جمعه امروز تهران، به مومنین گوشزد کرد: «اگر با دو بال صبر و تقوا پرواز کنید، همواره در حال اوج هستید و هیچ چیزی از ناحیه دشمنان بر شما تحمیل نمی‌شود.»

این روحانی، که به خاطر پرونده «زمین‌خواری» ۴۲۰۰ متری در ازگل توجهات زیادی را جلب کرده، همچنین بر اهمیت الگوگیری مومنین از «کسانی که سفره نعمت خدا برای آنها گسترده شده» و «کسانی که در خط آسمانی رهبری هستند» تاکید کرد.

امام جمعه منصوب رهبر، که ریاست «ستاد امر به معروف و نهر از منکر» را هم بر عهده دارد، نهایتا از همگان خواست «به یکدیگر گیر ندهند» و «هر صدای وفاق‌شکن را صدای دشمن بدانند».

بدون شرح.

@HosseinBastaniChannel

🔻عارضه «بلاتکلیفی راهبردی»

از زمان صدور قطعنامه ۵۹۸ شورای امنیت برای پایان جنگ ایران و عراق تا زمان پذیرش رسمی این قطعنامه از سوی جمهوری اسلامی، ۱۲ ماه طول کشید. در این مدت، ایران تقریبا تمام متصرفات خود در خاک عراق و بخش‌هایی جدید از خاک خود را از دست داد. نهایتا هم مقامات حکومت ایران، به دنبال از دست دادن تمام کارت‌های برنده خود در ۱۲ ماه پایان جنگ، به قبول دقیقا «همان» قطعنامه‌ای پرداختند که یک سال در مقابل پذیرش آن، سرسختانه مقاومت کرده بودند.

در ارتباط با پدیده «بلاتکلیفی راهبردی» جمهوری اسلامی ایران در پرونده‌های حساس، لینک زیر را ملاحظه بفرمایید:

https://www.youtube.com/watch?v=-TTZEK_otPA&t=77s

@HosseinBastaniChannel

🔻فایل قابل دانلود گفتگو در مورد «عارضه بلاتکلیفی راهبردی»

جهت اطلاع عزیزانی که ممکن است به هر علت به یوتبوب دسترسی آسان نداشته باشند، فایل قابل دانلود مصاحبه در مورد «عارضه بلاتکلیفی راهبردی» تقدیم می‌شود. در این گفتگو، تجربه تاخیر ۱۲ ماهه ایران در قبول قطعنامه ۵۹۸ شورای امنیت برای پایان جنگ هشت ساله بازخوانی می‌شود. طی این ۱۲ ماه، ایران تقریبا تمام متصرفات خود در خاک عراق و بخش‌هایی جدید از خاک خود را از دست داد. نهایتا هم مقامات حکومت ایران، به دنبال از دست دادن تمام کارت‌های برنده خود در ۱۲ ماه پایان جنگ، به قبول دقیقا «همان» قطعنامه‌ای پرداختند که یک سال در مقابل پذیرش آن، سرسختانه مقاومت کرده بودند.

@HosseinBastaniChannel

🔻«معصیت بی‌لذت»

حسن خمینی با تمجید از «فهم بزرگوارانه»، «تدبیر»، «شجاعت»، «درایت‌» و «مدیریت جنگ‌» علی خامنه‌ای، خواستار «اعتماد» مردم به او در شرایط بسیار پیچیده جاری شد.

رهبر جمهوری اسلامی، البته از اینکه در مدحش سخن بگویند -و در مدحش اغراق کنند- لذت می‌برد. ولی قاعدتا، امتیازاتی را که همفکران نواده آیت‌الله خمینی در ذهن دارند، به آنها نخواهد داد.

به عبارت دیگر، حضرات دارند «معصیت بی‌لذتی» را مرتکب می‌شوند.

@HosseinBastaniChannel

🔻تاثیر بازگشت تحریم‌ها بر بحران آب و برق

ابعاد نگران‌کننده قطعی آب و برق، و مهم‌تر از آن، «عادی شدن» این بحران روبه‌گسترش، نشانه ابَربحرانی عظیم‌تر است: اینکه -علاوه بر فساد و سوءمدیریت- اساسا پولی برای توسعه و نگهداری از زیرساخت‌های حیاتی کشور باقی نمانده. همه اینها،تازه در شرایطی است که ایران هنوز، روزانه صادرات نفتی عظیمی را به مقصد چین انجام می‌دهد.

بازگشت تحریم‌های شورای امنیت و توقف همین صادرات، در صورت فعال شدن مکانیسم ماشه، تتمه امکانات حیاتی کشور در حوزه‌هایی چون آب، برق و سایر زیرساخت‌ها را نابود خواهد کرد.

در چنین شرایطی اما، دغدغه انبوهی از سخنگویان جناح‌های حکومتی، به رقابت برای اثبات «وفاداری» خود به راس نظام تبدیل شده است. روش آشنای آن هم، تقدیس «سازش ناپذیری» نظام بوده: با تاکید بر موضوعاتی از جنس «حق غنی سازی»، «بی‌تاثیری تحریم‌ها»، «نهراسیدن از مکانیسم ماشه»، «ناتوانی دشمن»... و امثال آنها.

به راحتی نمی توان باور کرد بسیاری از سخنگویانی که این روزها، برای بیان مواضعی از این جنس به خط شده‌اند، به‌راستی اعتقادی هم به اظهارات خود داشته باشند. با این حال جماعتی از آنها، به‌‌وضوح مصلحت دیده‌اند با همین دست فرمان، تا «هر جا» که رهبر جمهوری اسلامی صلاح بداند، ادامه بدهند. حتی اگر در دل، آرزوی تمام شدن هر چه زودتر دوران او را -به هر شکل ممکن- داشته باشند.

@HosseinBastaniChannel

🔻بلاتکلیفی امنیتی حکومت

در فهم «بلاتکلیفی امنیتی» جمهوری اسلامی ایران، همین بس که حتی بالاترین مسئولان امنیتی نظام هم ممکن است جزو «ردصلاحیت» شدگان نظام باشند. مثل علی لاریجانی که در دو انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۴۰۰ و ۱۴۰۳ به دلیل «مدیر و مدبر نبودن» ردصلاحیت شد و در ۱۴۰۴ به دبیری شورای عالی امنیت ملی رسید. یا محمود علوی که در انتخابات ۱۳۹۰ مجلس به علت «عدم التزام عملی به اسلام و نظام» رد صلاحیت شد و ۱۳۹۲ به وزارت اطلاعات رسید.

طرفه آنکه هم انتصاب وزیر اطلاعات و هم انتصاب دبیر شورای عالی امنیت ملی -که نماینده رهبر در این شورا هم هست- به تایید شخص رهبر جمهوری اسلامی نیاز دارد. در عین حال، رد صلاحیت هر دو مقام فوق در گذشته هم، از سوی شورای نگهبانی انجام شده که تحت کنترل رهبر جمهوری اسلامی قرار دارد: چون نصف اعضایش مستقیما منصوب رهبر هستند و نصف دیگر را مجلس از میان افراد معرفی شده از سوی رئیس قوه قضاییه انتخاب می‌کند -که باز منصوب رهبر است.

@HosseinBastaniChannel

🔻غیبت نامتعارف علی خامنه‌ای در مراسم اربعین

امروز برای اولین بار در حداقل ۱۵ سال اخیر، رهبر جمهوری اسلامی در مراسم اربعین بیت رهبری ظاهر نشد. مراسم اربعین بیت، ساعاتی پیش با حضور مداحان و سخنرانان و «هیات‌های دانشجویی» به پایان رسید، ولی بدون حضور علی خامنه‌ای.

این در حالی است که او حتی در زمان بحران کرونا، حضور در مراسم اربعین بیت را ترک نکرده بود: هرچند در ۱۳۹۹ در یک مراسم اختصاصی نوحه‌خوانی در بیت حاضر شد و در سال ۱۴۰۰، برای «دانشجویان» از راه دور سخنرانی کرد. اما در سایر اربعین‌های این دوره ۱۵ ساله، رهبر جمهوری اسلامی مطابق سنتی سالانه، همواره در گردهم‌آیی «هیات‌های دانشجویی» در بیت حاضر شد و سخنرانی کرد.

چه بسا او در هفته‌ها یا روزهای آینده، در مراسمی دیگر حاضر شود یا سخنرانی کند. ولی نفس غیبت او در مراسم امروز، قابل توجه است: به‌ویژه، در شرایطی که اطرافیان علی خامنه‌ای، حتما می‌دانسته اند که غیبت نامتعارف او در مراسم اربعین بیت رهبری، مشخصا حامیانش را دلواپس خواهد کرد.

@HosseinBastaniChannel

🔻تجربه‌ای از دعوت به مشارکت پیش از سرکوب

در سال ۱۹۵۶، مائو تسه‌تونگ، رهبر وقت چین، خواستار مشارکت ملی و‌ گفتگوی سراسری در مورد بهبود سیاست‌های حکومت شد. در داخل و خارج حزب کمونیست، افراد زیادی این دعوت را جدی گرفتند -درواقع زیادی جدی گرفتند- و به طرح دیدگاه‌های انتقادی پرداختند. نتیجه آنکه به‌تدریج، حکومت مائو حدود نیم میلیون نفر از آنها را دستگیر کرد.

ماجرا مشخصا از این قرار بود که رهبر وقت، در سخنرانی معروفی در مه ۱۹۵۶ گفت همانند «گل»‌های متنوع، دیدگاه‌های مختلف -ولو انتقادی- هم ممکن است زیبا باشند. مائو در سخنرانی خود، به این عبارت معروف در ادبیات چینی استناد کرد که «بگذار ۱۰۰ گل بشکفند»، که نقطه آغاز حرکتی تحت عنوان «کمپین ۱۰۰ گل» شد. در جریان این حرکت، بسیاری از فعالان و از جمله اعضای حزب کمونیست، به بیان انتقادات خود به روش های اداره کشور پرداختند که در داخل و خارج از چین، منجر به سوءتفاهم‌های شتابزده در مورد روند تحولات در چین شد.

برخی تحلیل‌گران، «کمپین ۱۰۰ گل» را تله‌ای برای شناسایی منتقدان رهبر و حزب ارزیابی کرده‌اند و شاید این نگاه، بیش از حد بدبینانه باشد. اما حداقل این بود که با شروع کمپین ۱۰۰ گل، دامنه انتقادات در ابعادی فراتر از تصورات مائو و حزب گسترش پیدا کرد. در نتیجه، آنچه در دستور کار قرار گرفت، سرکوب شدید تمام افرادی بود که تصور کرده بودند ممکن است رهبر وقت، آماده نوعی تجدیدنظر در سیاست‌های کلان شده باشد.

برای اطلاعات بیشتر در مورد «کمپین صد گل» و سرانجام آن، از دقیقه ۲۷ به بعد لینک زیر را ملاحظه بفرمایید. لازم به تاکید نیست که وضعیت چین، با تمام کشورهای دیگر دنیا، و از جمله ایران، تفاوت‌های بنیادین دارد. ولی مطالعه تاریخ معاصر آن کشور -و مشخصا دوران حکمرانی مائو- همواره برای درک بهتر الگوهای رفتاری حکومت‌های اقتدارگرا مفید بوده است.

https://www.youtube.com/watch?v=JNZcOgPh8eQ&list=PLZXzrhrD_YqW_YsglQUsK0HQ78bNIP45Q&index=73

@HosseinBastaniChannel

🔻«پیش بینی» جلوگیری روسیه و چین از «مکانیسم ماشه»

دبیر شورای عالی امنیت ملی، یک هفته قبل در مصاحبه اختصاصی با سایت رهبر جمهوری اسلامی گفت تا جایی که «اطلاع» دارد روسیه و چین مانع فعال شدن «مکانیسم ماشه» می‌شوند: «تا آنجا که من اطلاع دارم بعضی از کشورها تلاش‌هایی دارند می‌کنند برای مذاکره که این کار نشود. روسیه و چین یک موضع دیگری دارند که مانعند.»

امروز رسما اعلام شد که کشورهای اروپایی، روند فعال‌سازی مکانیسم ماشه را آغاز کرده‌اند.

در چنین شرایطی، در محافل رسمی ایران بحث‌های داغی در جریان است که مثلا آیا در هفته‌های آینده پرونده کشور به شورای امنیت می‌رود یا نه؟ آیا تحریم‌های شورای امنیت باز می‌گردند یا نه؟ آیا در صورت بازگشت تحریم ها، صادرات نفتی -بیش از یک و نیم میلیون بشکه در روز- ایران به چین ادامه خواهد یافت یا نه؟ ... و قس علی هذا.

اینکه آخر و عاقبت چنین‌بحث‌هایی به کجا برسند یا نرسند، مشخص نیست. ولی تعجب نباید کرد اگر مبنای بسیاری از این بحث‌ها، کماکان «اطلاعات» منابعی باشد که مواضع روسیه و چین را، برای توقف مکانیسم ماشه کافی می‌دانند.

@HosseinBastaniChannel

🔻حکومت بلاتکلیف

حکومت ایران -تا اطلاع ثانوی- در همه چیز «بلاتکلیف» است: از کنسرت و حجاب گرفته... تا مذاکره و غنی‌سازی.

@HosseinBastaniChannel

🔻یک یادآوری در سالگرد حملات ۱۱ سپتامبر

تیتر اول روزنامه کیهان، دو روز بعد از حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱، «ناراضیان آمریکایی» و مشخصا «بازماندگان جنگ ویتنام» را به عنوان عاملان حملات معرفی می‌کند.
منبع: «استاد ایرانی دانشگاه‌های آمریکا»

* اشتباه است اگر تصور کنیم این «جنس» اطلاعات، در داخل نظام جدی گرفته نمی‌شدند/نمی‌شوند.

@HosseinBastaniChannel

🔻 تجربه نیروی هوایی ایران در جنگ

۴۵ سال پیش، جنگ ایران و عراق در حالی کلید خورد که نیروی هوایی ایران، بر اثر مجموعه‌ای از تحولات مخرب، شامل دستگیری‌ها، تصفیه‌ها و اعدام‌های گسترده، به‌شدت تضعیف شده بود. تنها به دنبال کودتای نقاب یا نوژه، در دو ماه منتهی به جنگ حدود ۱۵ هزار افسر و درجه دار ارتش دستگیر یا برکنار شدند و ۱۱۰ نفر آنها و از جمله ۳۵ خلبان را اعدام کردند. ارتشی‌هایی که به بهانه کودتا حذف شدند، علاوه بر نیروی هوایی عمدتا عضو لشکر ۹۲ زرهی اهواز، یعنی مهم‌ترین سد دفاعی ایران در مقابل عراق بودند.

اما نیروی هوایی زخم‌خورده ایران در آغاز جنگ، علی‌رغم تخریب عظیم ساختار پرسنلی، فرماندهی، لجستکی و آموزشی خود، کماکان قدرتی سهمگین داشت. اغراق نیست اگر گفته شود که برخی اسناد از طبقه‌بندی خارج شده عراقی، توصیفاتی را از توانایی‌های خلبانان ایرانی ارائه کرده اند که مشابه آنها، در روایت متولیان رسمی تاریخ جنگ در ایران، دیده نمی‌شود.

ویلیامسن ماری در کتاب «تاثیرات و کارآمدی عملیات، بررسی نیروی هوایی در جنگ خلیج [فارس]»، یک گزارش اطلاعاتی آمریکا در مورد مجموعه عملیات هوایی ایران و عراق در ابتدای جنگ را نقل کرده که تصریح دارد خلبانان هر دو طرف از موشک های هدایت شونده با رادار ترس زیادی داشته اند ولی هراس خلبانان عراقی به‌مراتب بیشتر بوده. تا جایی که اگر رادار جنگنده های ایرانی روی جنگنده های عراقی قفل می کرده، نوعا باعث می شده تا خلبانان عراقی عملیات خود را نیمه تمام بگذارند و به پایگاه برگردند. به بیان گزارش: «حتی وقتی شرایط به طرز قابل ملاحظه ای به نفع نیروی هوایی عراق بود، تاکتیک‌های خلبانان عمدتا برای حفظ بقا بوده... مثلا با سرعت گرفتن تا آخرین حد ممکن، یا شلیک موشک از دورترین فاصله ممکن، و سپس فرار و بازگشت.»

ادامه این وضعیت، باعث افزایش گزارش های حاکی از تمرّد خلبانان عراقی از درگیری با خلبان های ایران می‌شود. در ۸ مهر ۵۹، صدام در گفتگو با وزیر دفاع عراق، دستور می دهد «خلبان هایی که از انجام وظایف شان خودداری کنند اعدام شوند». در متن اظهارات صدام حسین خطاب به وزیر دفاعش، توصیفی خشمگینانه و البته اغراق‌آمیز از نتایج درگیری نزدیک (داگ فایت) جنگنده های عراقی با هواپیماهای ایرانی دیده می شود که حکایت دارد: «ما تا کنون حتی یک هواپیما را نزده ایم. خلبانان ما پرواز می کنند و [بی فایده] فرود می‌آیند، در حالی که خلبانان دشمن مانند موشک به ما حمله میکنند.» در همین جلسه، وزیر دفاع اطمینان می دهد اعدام خلبانانی که وظایف شان را انجام نداده اند شروع شده است.

مطابق اسناد عراقی، در دی ۵۹ تلفات نیروی هوایی عراق به حدی می‌رسد که صدام دستور می‌دهد کلیه عملیات پرریسک ۲ ماه متوقف شوند. او در توجیه این فرمان می گوید: «ما نیروی هوایی مان را [تماما] مصرف نمی کنیم؛ بلکه آن را حفظ خواهیم کرد. دو سال دیگر، نیروی هوایی ما در موقعیتی خواهد بود که ضربه بزند.»

لازم به توضیح نیست که فرصت مورد نیاز صدام برای تغییر موازنه هوایی، در سال‌های بعد و در نتیجه مجموعه عظیمی از اشتباهات راهبردی مدیران جمهوری اسلامی ایران فراهم می‌آید. مدیرانی که گویی در محاسبات آنها در مورد ادامه جنگ -یا نحوه ادامه جنگ- اساسا فهم مشخصی راجع به نقش و اهمیت نیروی هوایی وجود ندارد.

فهم ناقصی که حتی تجربه جنگ هم، باعث افزایش محسوس آن نمی شود و بعید است تا همین امروز هم، تغییر معنی داری کرده باشد.

https://www.bbc.com/persian/iran-features-61564470

@HosseinBastaniChannel

🔻دستاورد جدید «سندروم دیرپاشدن از پای میز»

پیوستن مشروط جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون مقابله با تامین مالی تروریسم را، باید از جدیدترین نتایج «سندروم دیرپاشدن از پای میز» دانست.

رهبر جمهوری اسلامی، ۳۰ خرداد ۹۷ با اشاره به کنوانسیون مقابله با تامین مالی تروریسم -و نیز کنوانسیون مقابله با پول شویی- گفته بود: «هیچ لزومی ندارد برویم چیزهایی را که نمی‌دانیم تهِ آن چیست... قبول بکنیم». در آن زمان، حرف اصلی مدافعان نظام در توجیه موضع رهبر این بود که پیوستن به کنوانسیون مقابله با تامین مالی تروریسم، دست تهران را در حمایت از گروه‌هایی مانند حزب‌الله لبنان می‌بندد.

در ۱۱ دی ۱۴۰۳، دوماه بعد از ترور حسن نصرالله و دیگر فرماندهان حزب الله توسط اسرائیل و نابودی ساختار فرماندهی این گروه، در تهران اعلام شد که علی خامنه‌ای با «بررسی» کنوانسیون مقابله با تامین مالی تروریسم و کنوانسیون مقابله با پول شویی در مجمع تشخیص مصلحت نظام موافقت کرده است.

اخیرا اما، در حالی که حزب‌الله یا حماس یا جهاد اسلامی در زمان جنگ ۱۲ روزه اسرائیل و ایران حتی توان شلیک یک گلوله در دفاع از جمهوری اسلامی را نداشته‌اند -و درست پس از بازگشت تحریم‌های شورای امنیت علیه تهران- اعلام شده که مجمع تشخیص، با پیوستن «مشروط» کشور به کنوانسیون مقابله با تامین مالی تروریسم موافقت کرده است.

به این ترتیب، هفت سال پس از تاکید رهبر جمهوری اسلامی مبنی بر اینکه «هیچ لزومی ندارد برویم چیزهایی را که نمی‌دانیم تهِ آن چیست... قبول بکنیم»، گویی نظام سرانجام متوجه شده که «ته آن چیست».

هرچند شاید دیگر، کمی دیر شده باشد.

🔹 در مورد سندروم دیر پاشدن از پای میز (قمار)، لینک زیر را ملاحظه بفرمایید:
https://www.youtube.com/watch?v=5eAMMIIuf54&t=32s

@HosseinBastaniChannel

🔻حکایت «عمق راهبردی»

دو سال پیش، جمهوری اسلامی در توجیه هزینه‌های خود برای دولت سوریه، حماس و حزب‌الله لبنان، آنها را «محور مقاومت» در مقابل دشمنان تعریف می‌کرد.

با عملیات ۷ اکتبر حماس، صدر تا ذیل نظام -با هیجان‌زدگی تمام- اعلام «پیروزی» کردند.

در پیامد تحولات بعد از ۷ اکتبر، اکنون ساختار نظامی حماس، سوریه و حزب‌الله نابود شده. در جنگ ۱۲روزه هم، هیچ کدام از آنها -مطلقا- به کار جمهوری اسلامی ایران نیامده‌اند.

نظام اما، حتی همزمان با انتشار پیام تشکر حماس از دونالد ترامپ به خاطر «توقف جنگ» در غزه، کماکان اعلام «پیروزی» می‌کند.

@HosseinBastaniChannel

🔻تاثیر مجازات اعدام در «مصونیت» عاملان تجاوز یا قتل

مجازات اعدام در جمهوری اسلامی ایران، عملا باعث مصونیت مرتکبان قتل یا تجاوز شده است. چون پیگیری قربانیان یا بازماندگان‌، نهایتا به اعدام یا قصاص مجرم می‌رسد: اگر بخواهند کسی کشته نشود، چاره‌ای جز بخشیدن قاتل یا پیگیری نکردن تجاوز ندارند. در خیلی موارد خانواده یا فرد -زیر فشار- همین تصمیم را می‌گیرند.

تجربه جهانی، مشخصا حکایت از تاثیر منفی حکم اعدام در مجازات متجاوزان جنسی دارد. مثلا در بریتانیا، لغو اعدام برای تجاوز جنسی در سال ۱۸۴۱ باعث شد پس از آن، موارد محکومیت کسانی که به خاطر تجاوز به دادگاه می رفتند حدود «سه برابر» افزایش پیدا کند. چون پیش از آن، بسیاری از دادگاه‌ها برای پرهیز از صدور احکام -برگشت‌ناپذیر- اعدام، از محکوم دانستن جنایتکاران طفره می‌رفتند.

در مورد خاص اعدام در ایران، اگر خانواده از قصاص صرف‌نظر کند قاتل به خاطر «جنبه عمومی جرم» نهایتا ممکن است -طبق ماده ۶۱۲ قانون مجازات اسلامی- به ۳ تا ۱۰ سال حبس محکوم ‌شود. این در حالی است که حداکثر زندان پیش بینی شده در ماده ۶۱۲، بسیار به ندرت اجرا می شود و معمولا قاتل، حداکثر ۵ سال در زندان می‌ماند.

برای جزئیات بیشتر، مقاله زیر را ملاحظه بفرمایید:

https://www.bbc.com/persian/iran-features-58851605

@HosseinBastaniChannel

🔻«واهمه داشتیم اتفاقی برای رهبر بیفتد»

مسعود پزشکیان: «زمان جنگ... واهمه داشتم خدای نکرده یک اتفاقی برای رهبری رخ بدهد؛ آن وقت ما با همدیگر دعوا می‌کنیم، اصلا لازم نیست اسرائیل بیاید.»

حکایت حکومت جمهوری اسلامی، حکایت خانواده‌ای پدرسالار است. با بچه‌های سرکوب‌شده ای که از شخصیت و استقلال تهی شده اند. در عوض، خوب یاد گرفته‌اند برای جلب نظر بابا «هر» کاری بکنند.

طبیعتا وقتی پدر بمیرد هم، برای «زدن» همدیگر و تصاحب ارثیه‌ا، «هر» کاری می‌کنند.

@HosseinBastaniChannel

🔻تاسیس «اندیشکده کشورداری شهید رئیسی» به درخواست «بنیاد بین‌المللی شهید رئیسی»

با درخواست «بنیاد بین‌المللی شهید رئیسی» و موافقت «کمیسیون نظارت و راهبری اندیشکده‌های استادان و دانشگاه‌های کشور»، تاسیس «اندیشکده حکومت و کشورداری شهید رئیسی» تصویب شد.

به گزارش خبرگزاری تسنیم، قرار شده در این «اندیشکده»، جماعتی دور هم به «برگزاری میزگردهای تخصصی، نشست‌های دوره‌های و فصلی درباره موضوعات مرتبط با مدیریت کشور، ارائه راهکار در راستای مسائل کشور، برگزاری دوره‌های تخصصی و...» بپردازند.

حتی اگر رعیت نان خوردن هم نداشته باشد، بحمدالله برای «بنیاد»ها و «کمیسیون»ها و «اندیشکده»های خواص، بودجه لایزال موجود است.

@HosseinBastaniChannel

🔻 سهم «۸۰ هزار مؤسسه فرهنگی چندمنظوره و تک منظوره» از بیت‌المال

بعد از اعلام تاسیس «اندیشکده کشورداری شهید رئیسی»، خیلی‌ها پرسیده‌اند بودجه‌ این تشکیلات جدید از کجا می‌آید؟

پارسال وقتی «بنیاد بین‌المللی شهید رئیسی» تاسیس شد، کیهان در توجیه «کمک» مالی دولت به آن نوشت «۸۰ هزار مؤسسه فرهنگی چند منظوره و تک منظوره» دارند پول دولتی می‌گیرند، این یکی هم روی بقیه.

طبیعتا سهم «اندیشکده کشورداری شهید رئیسی» از بیت‌المال هم -با استدلالی مشابه با سهم «بنیاد بین‌المللی شهید رئیسی»- محفوظ خواهد بود. درست مثل سهم «۸۰ هزار مؤسسه فرهنگی چند منظوره و تک منظوره» دیگر -که لابد از پارسال تا به حال تعدادشان بیشتر هم شده است.

دوستانی که ممکن است سهم «۸۰ هزار» موسسه فرهنگی «چندمنظوره و تک‌منظوره» از بیت‌المال را باور نکنند، لینک مطلب کیهان را ملاحظه بفرمایند.

@HosseinBastaniChannel