۱۰ پیشنهاد برای بهتر شدن حال و روزمان (بخش دوم)
https://www.instagram.com/p/CbZ87aWN_Ar/?utm_medium=copy_link

@HosseinGaeeni

در اینستاگرام داستان‌واره‌ (story) هایی درباره ترس نوشته بودم و تعدادی از دوستان از ترس‌هایشان گفتند. اولا که آنها را می توانید در بخش برگزیده (highlight) "مواجهه با ترس" ببینید و بخوانید و بشنوید.
در ضمن درباره نحوه مواجهه با هیجان‌ها هم به چند نکته اشاره کردم و کتابی را هم در این زمینه معرفی کردم.

https://www.instagram.com/s/aGlnaGxpZ2h0OjE3OTA5MjE3NTY2NTE5NjIx?story_media_id=2804000092451176505_193868016&utm_medium=copy_link

بحث کمک گرفتن رو اگه بخوام به زبان و‌تجربه خودم بگم میشه استفاده مفید از یک تسهیلگر یا همان کوچ. من دوره اول دانشجویی در اینجا اصلا سراغ student counsulting نرفتم. فکر می‌کردم چی میخوان بهم بگم، این قوانین هست و‌من هم باید اینجوری کارها رو انجام بدم. نتیجه این شد که من پایان نامه‌ فوق‌ لیسانسم به جای شش ماه، یکسال و نیم طول کشید. فکر میکردم دفاع از پایان نامه یعنی تمام و چون ۱۵ واحد از ترم اول ندارم مدرک نمیتونم بگیرم و دنبالش نرفتم. تا زد با نیکلاس آشنا شدم و پرسید تو چرا مدرک نداری؟ و براش تعریف کردم و گفت با مشاور تحصیلی صحبت کن! باز پشت گوش انداختم و وقتی رفتم سراغش و برام راه‌حلهایی که میتونستم بهره ببرم رو جلوم گذاشت مات و مبهوت نگاهش کردم. مهمترین اتفاق بعد از مراجعه به تسهیلگر این بود که من بالاخره مدرکم را با عنوان فوق لیسانس یکساله در علوم محیط زیست گرفتم و فهمیدم هرلحظه تصمیم بگیرم آن پانزده واحد را بگذرانم نام مدرکم به فوق لیسانس مدیریت آب و خاک تغییر می‌کند. (که قرار نیست هرگز این کار را بکنم).

با اینکه این تجربه موفقی بود، من کماکان در استفاده از تسهیلگر یا راهبر کله‌خر‌بودم و‌فکر می‌کردم آنها کاری از دستشان برنمیاید. تا زد رفیق نازنینم، «حسین گائینی» که سالهاست در ایران تسهیلگر و کوچ است وقتی یکبار از رنج‌هایم مینالیدم گفت بیا صحبت کنیم. در واقع درد و دل رفیقانه بود، من مثل همیشه از بدبختی‌هام میگفتم اما مخاطب من هم رفیق بود هم متخصص. لابلای گفتگو ‌تلنگرهایی به من زد. البته که من چموش دو سالی طول کشید تا بفهمم و فکر می‌کردم سیستم ایران با اینجا فرق داره پس هرچقدر هم رفیقم حرفه‌ای باشه اما مشکلات من حل نمیشه. اما در حقیقت بدون کمکهای فکری و راهبری‌های حسین نمیتونستم به انتخاب مسیر امروزم برسم. مسیری که با همه سختی‌ها و ریسک‌هایش بسی شیرین است.

و اما امروز، با studievägledare که کلمه سوئدی Student counsulting هست و به نظرم خیلی قشنگتره چون اسمش مشاوره نیست بلکه «راهبر تحصیلی» یا راهنماگر تحصیلی، است، قرار داشتم. یعنی با انبوهی سوال و نگرانی رفتم سراغش و‌وقتی از در میامدم‌بیرون آینده روشنی میدیدم. لابلای حرفهاش فهمیدم حتی من چطور میتونم از شغلی که فکر می‌کنم بیربط هست بنویسم که برای آینده مفید باشه. چند جایی رو برای کارآموزی مثال زد که من اصلا در تصورم نمیگنجید که آنها را در لیست بگذارم. از تصمیمی برایش گفتم و پرسیدم آیا با شرایط من (سن و بک‌گراند کاری نامرتبط) تصمیم درستی است؟ چنان استقبال کرد و امتیازهای تصمیم رو بر شمرد که خودم بهشون فکر نکرده بودم.
از در میامدم بیرون دیدم چیزی که من فقط با خوندن اطلاعات در سایت دانشگاه و سایت های دیگر نسبت به رشته و آینده کاری‌ام دارم شاید یک دهم به من کمک کند و من واقعا برای انتخاب بهتر، مواجهه با ترسها و نگرانی‌ها نیاز به کمک حرفه‌ای دارم. که از سعادتم این بس، حسین را دارم که من را همه جوره میشناسد و دانشگاه یک مشاور تحصیلی فوق‌العاده.
در راستای ترس حسین در اینستاگرامش یک رشته استوری دارد که توصیه می‌کنم بخونید. کانال هم دارد که میتونید دنبال کنید. اما اگر روزی احتیاج به کمک حرفه‌ای برای توسعه فردی و شغل و مهارت داشتید بدون شک حسین مشاوری است که نیاز دارید.
https://t.me/HosseinGaeeni

دوستانی درخواست داشتند آواپیام (voice) های مربوط به موضوع "مواجهه با ترس" را در کانال تلگرام هم بگذارم تا دسترسی ساده تری به آنها داشته باشند.
#کوچینگ #توسعه_فردی #مهارت_نرم
👇

مواجهه با #ترس -۱
@HosseinGaeeni

مواجهه با #ترس -۲
@HosseinGaeeni

مواجهه با #ترس -۳
@HosseinGaeeni

https://www.instagram.com/s/aGlnaGxpZ2h0OjE3OTA5NDE1ODIxMzQ5Mjky?story_media_id=2809137436865614386_193868016&igshid=YmMyMTA2M2Y=
#کوچینگ #توسعه_فردی #مهارت_نرم

چند هفته پیش در اینستاگرام درباره رنجِ زندگی پس از "آگاهی" نوشته بودم.

حالا در این ویدئو دکتر #جردن_پیترسون اشاره می‌کند که زندگی سراسر رنج است. و پیشنهادش این است که ارزش‌های شخصی خود را در زندگی دنبال کنیم، تا بتوانیم تا حدی از این رنج‌ فراتر برویم.
پیترسون می‌گوید اگر انسان نتواند معنایی برای زندگی خود بسازد، تلخکام و رنجیده خاطر خواهد شد و این می‌تواند او را انتقام‌جو و ظالم کند و پتانسیل آن را هم دارد که از ظالم‌بودن فراتر برود. 😥

به زبان دیگر برای طراحیِ مسیر زندگیِ مناسب لازم است "چرایی" ویژه خود را کشف کنیم و معنای ویژه‌ای برای زندگی خود بسازیم.

این چرایی و دلیل و معنا برای هر کدام از ما می‌تواند متفاوت باشد.

و پرسش مهم:
آیا ارزش‌های فردی خود را می‌شناسیم؟
چقدر در دایره ارزش‌های خود زندگی می‌کنیم؟
@HosseinGaeeni
#کوچینگ #مهارت_نرم #توسعه_فردی #تفکر_پرسشگرانه

🎬 مسیر توسعه شغلی؛ بالا رفتن از نردبان یا صخره‌نوردی؟

#کوچینگ
#کوچینگ_مسیر_شغلی
@HosseinGaeeni

نوشتن را به چشم نوعی گفتگوی زنده‌ی پرسش‌گرانه ببینیم. یعنی هم‌زمان و در حین نوشتن پرسش‌گری کنیم. پرسش‌گری کنیم تا بفهمیم. تا نوشته‌ی خود را در حین نوشتن ارزیابی کنیم. تا اندیشه‌های مهم را در تفکرمان فرا بخوانیم.

چه پرسش‌هایی را در حین نوشتن پیشنهاد می‌کنید؟

🎬 در این ویدیو #جردن_پیترسون نوشتن را یکی از ابزارهای مهم برای پروش تفکر نقادانه می‌داند.
@HosseinGaeeni
#تفکر_پرسشگرانه

هر کدام از ما استعدادهای متفاوت و ویژه‌ای داریم که لازم است آنها را بشناسیم و توسعه دهیم.
گزاره بالا را از زبان افراد مختلف زیاد می‌شنویم.
اما نکته مهمی در این میانه نادیده گرفته می‌شود؛ برای بروز استعدادهای فردی نیازمند یک بستر (کانتکست) مناسب و بدون مانع هستیم.

آزادی نبودن مانع است و جامعه‌ای را آزاد می‌توان گفت که افراد آن برای دنبال کردن سعادت و پیشرفت خود به موانع برخورد نکنند. این موانع ممکن است موانع سیاسی باشند که حکومت اعمال کرده است و یا موانعی باشند که پیشوایان دینی ایجاد کرده‌اند. و یا موانعی باشند که عقاید عموم (فرهنگ غالب) برپا کرده‌ است.

"جان استوارت میل" معتقد بود که پیشرفت همه جانبه یک اجتماع تنها در نتیجه‌ی بهتر شدن افراد محقق می‌شود و بهتر شدن افراد تنها در این صورت ممکن است که آزادی داشته باشند، استعدادهای فردی خود را پرورش دهند و به کمال خود برسند.

رسیدن به کمال فردی همان امکان بروز "فردیت" یعنی رشد صفاتی است که فردی را از فرد دیگر متمایز می‌کند.

در نظر "استوارت میل" چیزی مهم‌تر از این نیست که سیستم حاکم و اجتماع شرایطی فراهم کند که فرد بتواند استعدادهای خود را آزادانه شناسایی و بروز دهد.
چنان که مهم‌ترین وظیفه‌ی باغبان آن است که موانع را برطرف کند و شرایطی ایجاد نماید که هر یک از درختان بتوانند در نوع خود درخت کاملی شوند، در اجتماع نیز چنین است.

نه تنها سیستم حاکم، بلکه فرهنگ عمومی هم اغلب از اینکه یک "فرد" ابراز وجود کند، ناراحت می‌شوند! این تنفر از فرد و فردیت به قدری ریشه‌دار است که می‌توان نشان داد چندین جریان‌ فکری، فلسفی و ایدئولوژیک اساساً شمشیر کشیده‌اند که سر همین "فرد" را ببرند، البته هر کدام با استدلال و بیان خاص خود.

در دوران دانشگاه دوستی تعریف می‌کرد که به دلیل موهای بلندش از طرف حراست اخطار گرفته بود و جالب اینکه وقتی یکی از اساتیدش که تفکرات سوسیالیستی/مارکسیستی داشته نیز از ماجرا خبردار می‌شود کار برادران حراست را با نیشخندی تایید می‌کند و صراحتاً به او می‌گوید: "هر چیز که آدم را انگشت‌نما کند (بخوانید: شاخص کند!) بد است!" گویا حتا هواداران لاییک این "ایسم"ها هم اصولاً از "بلندی" خوششان نمی‌آید! حالا فرق نمی‌کند، موی بلند! باشد یا قد بلند! یا صدای بلند!...
و معتقدند هر چیز بلند را باید کوتاه کرد!
کلی هم دلیل و برهان در آستین دارند مبنی بر اینکه: "این فردیت اصولاً چیز مزخرفی‌ست!" ظلم است! بی‌ادبی‌ است! گستاخی‌ است! تجمل است! لوکس است! و...

به نظر شما چرا "فردیت" اینقدر دشمن دارد؟
@HosseinGaeeni
#فردیت
#آزادی
#تفکر_پرسشگرانه
#پادیادگیری

✅ روی "کسی که می‌تونیم باشیم" تمرکز کنیم یا "همینی که هستیم، کافیه"؟
🎬 از #جردن_پیترسون بشنویم.
@HosseinGaeeni
#تفکر_پرسشگرانه #توسعه_فردی

نخستین مواجهه من با کاربرد کوچینگ در سازمان‌ها به حدود ۱۲ سال پیش باز می‌گردد که به واسطه مسئولیت اجرای یک پروژه در حوزه توسعه منابع انسانی در صنعت خودرو، با یافتن هندبوک فرایند مدیریت عملکرد شرکت IBM، به واژه کوچینگ برخوردم و کاربرد آن را بسیار جذاب یافتم.
امروز خوشحالم که پس از سال‌ها فعالیت جدی حرفه‌ای در حوزه آموزش مهارت‌های کوچینگ و منتورینگ برای مدیران (مدیر در نقش کوچ/منتور) و ارایه خدمات تخصصی کوچینگ فردی برای مدیران مختلف و صاحبان کسب‌وکارها، نتایج ملموسِ بهبود عملکرد به واسطه به‌کارگیری این شیوه مدیریتی، سازمان‌های ایرانی بیشتری را علاقمند به توسعه مهارت‌های مدیران در این زمینه کرده است.

در این ویدیو خیلی مختصر درباره چگونگی اجرای کوچینگ عملکرد توضیح دادم.
ویدیو مربوط به ۸ تیر ۱۴۰۱ و سومین روز از پنجمین دوره کارگاه آموزشی "مدیر در نقش کوچ" برای مدیران مشتاق شرکت ایرانسل است.
@HosseinGaeeni
#مدیر_در_نقش_کوچ #کوچینگ #توسعه_فردی #مهارت_نرم #یادگیری

✅ نسیم نیکولاس طالب در بخشی از #کتاب "پوست در بازی" با اشاره به اینکه نامُداراترین‌ها پیروز می‌شوند، درباره سلطه‌ی اقلیت یک‌دنده، سخت‌گیر و متعصب می‌گوید. و اشاره می‌کند که قانون "اقلیت" مادر تمامیِ عدم‌ تقارن‌ها محسوب می‌شود.
اقلیت یک‌دنده‌ای که دارای پوست در بازی هستند کاری می‌کنند که سرتاسر جامعه به ترجیحات آنها تن بدهند. همین سلطه‌ی اقلیت، نوعی توهم را به وجود می‌آورد: یک ناظر ساده‌لوح تصور خواهد کرد که این انتخاب‌ها و ترجیحات متعلق به اکثریت هستند.
🎬 چگونه اقلیت سخت‌گیر و متعصب جامعه را با خود همراه می‌کند؟
@HosseinGaeeni

#کنکور #تفکر_سیستمی