جشن #سوری #تبریز :
آتشبازی و گرهگشایی از گذشته متداول بودهاست. آتشافروختن در این پایان ها متداول شدهاست. در گذشته به جای آتشافروختن و پریدن از روی آتش بامداد روز چهارشنبه کودکان و جوانان از روی آب روان پریده و گذاره «آتیل ماتیل چرشنبه بختیم آچیل چرشنبه» را میگفتند. آجیل و میوه خشک خوردن از بایسته ها است و ترک نمیشود اگر دوست یا مهمان و تازهواردی داشته باشند باید حتماً شب جشن سوری خوانچهای از آجیل خام و میوه خشک برای او بفرستند.
شب چهارشنبه سوری در پشتبامها، آتش روشن میکردند و هنگام پریدن از روی آن ترانه “آتیل باتیل …” را میخواندند .
از ترانه های خوانده شده در این روز می توان به این چامه اشاره کرد:
آتیل ماتیل چرشنبه
بختیم آچیل چرشنبه
آغریم اوغروم تؤکولسون
اودا توشوب کول اولسون
یانسین اَلُو ساچیلسین
منیم بختیم آچیلسین
آغیرلیغیم، اوغورلوغوم گِئت
قادا بالام، یورقونلوقوم گِئت
چارشنبه یمیشی
از دیگر رسم های این دیار این بود که مردم همراه خانواده روز سه شنبه و به خصوص شام روز سه شنبه برای خرید به چهارشنبه بازاری می رفتند و خوردنی هایی همچون آجیل و شیرینی آماده می کردند و به آن آجیل ، چهارشنبه یمیشی که آمیزه آن از مغز گردو ، بادام ، فندق ، کشمش ، نخود و …می گفتند.
جارشنبه بالالاری
یکی از مراسم دیگر خرید لباس تازه برای بچه ها بود و به آن بچه ها (چهارشنبه بالالاری ) می گفتند در واقع چهارشنبه سوری جشن کودکان بود به طوری که مردم به طنز و ظرافت می گفتند چهارشنبه اوشاغی بشی بیر شاهی.
در تبریز آبپاشی از بام خانهها بر سر رهگذران نیز رایج است که از آداب دوران #ساسانیان بوده و هنوز در میان #ارمنیان و #زردشتیان #ایران رایج است که در یکی از جشنهای خود بر یکدیگر آب میریزند .
دل جهان است ایرانشهر 🔥
پاینده ایران
#جاویدشاه
#قهر_ملی
#رنسانس_ایرانی
🔥
💎
آتشبازی و گرهگشایی از گذشته متداول بودهاست. آتشافروختن در این پایان ها متداول شدهاست. در گذشته به جای آتشافروختن و پریدن از روی آتش بامداد روز چهارشنبه کودکان و جوانان از روی آب روان پریده و گذاره «آتیل ماتیل چرشنبه بختیم آچیل چرشنبه» را میگفتند. آجیل و میوه خشک خوردن از بایسته ها است و ترک نمیشود اگر دوست یا مهمان و تازهواردی داشته باشند باید حتماً شب جشن سوری خوانچهای از آجیل خام و میوه خشک برای او بفرستند.
شب چهارشنبه سوری در پشتبامها، آتش روشن میکردند و هنگام پریدن از روی آن ترانه “آتیل باتیل …” را میخواندند .
از ترانه های خوانده شده در این روز می توان به این چامه اشاره کرد:
آتیل ماتیل چرشنبه
بختیم آچیل چرشنبه
آغریم اوغروم تؤکولسون
اودا توشوب کول اولسون
یانسین اَلُو ساچیلسین
منیم بختیم آچیلسین
آغیرلیغیم، اوغورلوغوم گِئت
قادا بالام، یورقونلوقوم گِئت
چارشنبه یمیشی
از دیگر رسم های این دیار این بود که مردم همراه خانواده روز سه شنبه و به خصوص شام روز سه شنبه برای خرید به چهارشنبه بازاری می رفتند و خوردنی هایی همچون آجیل و شیرینی آماده می کردند و به آن آجیل ، چهارشنبه یمیشی که آمیزه آن از مغز گردو ، بادام ، فندق ، کشمش ، نخود و …می گفتند.
جارشنبه بالالاری
یکی از مراسم دیگر خرید لباس تازه برای بچه ها بود و به آن بچه ها (چهارشنبه بالالاری ) می گفتند در واقع چهارشنبه سوری جشن کودکان بود به طوری که مردم به طنز و ظرافت می گفتند چهارشنبه اوشاغی بشی بیر شاهی.
در تبریز آبپاشی از بام خانهها بر سر رهگذران نیز رایج است که از آداب دوران #ساسانیان بوده و هنوز در میان #ارمنیان و #زردشتیان #ایران رایج است که در یکی از جشنهای خود بر یکدیگر آب میریزند .
دل جهان است ایرانشهر 🔥
پاینده ایران
#جاویدشاه
#قهر_ملی
#رنسانس_ایرانی
🔥
💎
نوروز 🌸 در دوره ساسانیان
مردم در زمان #ساسانیان #نوروز را به شادمانی و استراحت میپرداختند و نوروز بزرگ در میان جشنهای فراوان ایران باستان به ویژه در آن دوره از سپندینگی ویژهای بهرهمند بوده است.
از کارهایی که در پنج روز نخست نوروز (نوروز عام) در دورهی ساسانیان انجام میشده، این آداب بودهاست: حق حشم و لشکر را میگزاردند و درخواست آنان را روا میکردند. زندانیان را آزاد و مجرمان را بخشش میکردند.
انوشیروان و باقی پادشاهان در نوروز به کسانی که در جنگ پیروز میشدند، جایزه میدادند و حتا به کشاورزان و دامپروران نمونه نیز پیشکش و خلعت میدادند. در این جشن کسانی که کار میکردند، دست از کار کشیده و به آرمیدن و شادمانی میپرداختند.
در نوروز در میان دربار، رسمی جاری بود که اربابان نقش بندگان را بردوش میگرفتند و وارون (:برعکس). در جشن بزرگ نوروز، دادخواهی و بار عام شاه و رسوم هدیه پیشکشها بسیار مهندی داشت و با تشریفات فراوان اجرا میشد.
پنج روز نخست فروردین، جشن نوروز، جنبه همگانی داشته و همهی مردم به اجرای مراسم و سرور و شادمانی میگذرانیدهاند؛ از این رو آن را نوروز عامه یا نوروز کوچک یا نوروز صغیر نامیدهاند.
نوروز بزرگ نیز خردادروز، نام ششمین روز فروردینماه در گاهشماری اوستایی بودهاست. این روز در میان جشنهای فراوان ایران باستان به ویژه دوران ساسانیان از اهمیت، ارزش و تقدس ویژهای بهرهمند بوده است.
ررخدادهای بسیاری به خردادروز نسبت داده شده است، مانند: زاده شدن حضرت زرتشت و همچنین به پیامبری برگزیده شدن ایشان، به وقوع پیوستن رستاخیز، روز تولد «سیاوش» در تقویمهای «سغدی» و «خوارزمی» (بنا بر اساتیر زرتشتی خردادروز، روزی است که کین سیاوش گرفته میشود)، روز نیایش و سپاس از «رپیتون» (ایزد رپیتون سرورِ تابستان) است.
بنابر باورهای زرتشتی، رپیتون در آغاز زمستان راهی دنیای زیرزمینی میشود، خویشکاری او نبرد با دیو سرما و یاری رساندن به چشمههای آب زیرزمینی است تا ریشهی گیاهان را گرم نگاه دارند که ریشهها در اثر سرمای شدید زمستان خشک نشوند. بازگشت هر ساله رپیتون در بهار نشانی از پیروزی نهایی خیر بر شر، گرما بر سرما و روشنی بر تاریکی است. ایزد رپیتون زمینهی شکوفایی در بهار را فراهم میسازد. به همین دلیل به مناسبت آمدن او بر روی زمین، نیایشهای ویژهای در کنار آیینهای نوروزی اجرا میشود.
دل جهان است ایرانشهر 🔥
پاینده ایران
#جاویدشاه
#رنسانس_ایرانی
🔥
💎
مردم در زمان #ساسانیان #نوروز را به شادمانی و استراحت میپرداختند و نوروز بزرگ در میان جشنهای فراوان ایران باستان به ویژه در آن دوره از سپندینگی ویژهای بهرهمند بوده است.
از کارهایی که در پنج روز نخست نوروز (نوروز عام) در دورهی ساسانیان انجام میشده، این آداب بودهاست: حق حشم و لشکر را میگزاردند و درخواست آنان را روا میکردند. زندانیان را آزاد و مجرمان را بخشش میکردند.
انوشیروان و باقی پادشاهان در نوروز به کسانی که در جنگ پیروز میشدند، جایزه میدادند و حتا به کشاورزان و دامپروران نمونه نیز پیشکش و خلعت میدادند. در این جشن کسانی که کار میکردند، دست از کار کشیده و به آرمیدن و شادمانی میپرداختند.
در نوروز در میان دربار، رسمی جاری بود که اربابان نقش بندگان را بردوش میگرفتند و وارون (:برعکس). در جشن بزرگ نوروز، دادخواهی و بار عام شاه و رسوم هدیه پیشکشها بسیار مهندی داشت و با تشریفات فراوان اجرا میشد.
پنج روز نخست فروردین، جشن نوروز، جنبه همگانی داشته و همهی مردم به اجرای مراسم و سرور و شادمانی میگذرانیدهاند؛ از این رو آن را نوروز عامه یا نوروز کوچک یا نوروز صغیر نامیدهاند.
نوروز بزرگ نیز خردادروز، نام ششمین روز فروردینماه در گاهشماری اوستایی بودهاست. این روز در میان جشنهای فراوان ایران باستان به ویژه دوران ساسانیان از اهمیت، ارزش و تقدس ویژهای بهرهمند بوده است.
ررخدادهای بسیاری به خردادروز نسبت داده شده است، مانند: زاده شدن حضرت زرتشت و همچنین به پیامبری برگزیده شدن ایشان، به وقوع پیوستن رستاخیز، روز تولد «سیاوش» در تقویمهای «سغدی» و «خوارزمی» (بنا بر اساتیر زرتشتی خردادروز، روزی است که کین سیاوش گرفته میشود)، روز نیایش و سپاس از «رپیتون» (ایزد رپیتون سرورِ تابستان) است.
بنابر باورهای زرتشتی، رپیتون در آغاز زمستان راهی دنیای زیرزمینی میشود، خویشکاری او نبرد با دیو سرما و یاری رساندن به چشمههای آب زیرزمینی است تا ریشهی گیاهان را گرم نگاه دارند که ریشهها در اثر سرمای شدید زمستان خشک نشوند. بازگشت هر ساله رپیتون در بهار نشانی از پیروزی نهایی خیر بر شر، گرما بر سرما و روشنی بر تاریکی است. ایزد رپیتون زمینهی شکوفایی در بهار را فراهم میسازد. به همین دلیل به مناسبت آمدن او بر روی زمین، نیایشهای ویژهای در کنار آیینهای نوروزی اجرا میشود.
دل جهان است ایرانشهر 🔥
پاینده ایران
#جاویدشاه
#رنسانس_ایرانی
🔥
💎
