۱۳ تیرماه، تیرگان را باشکوه برگزار کنیم.
در حکومتی که آب بازی ممنوع است، به فرمانش نه میگوییم (نافرمانی مدنی) و پنج شنبه ۱۳ بمناسبت تیرگان، یادآور آرش کمانگیر، همگی در پارکها و خیابانها به جشن و شادی و آب بازی میپردازیم.

جشنهای ملی سنگرهای پدافند از کیان میهن و هویت ملی ایرانیان است.

تیرگان تیریست از چله کمان آرش بر دیدگان اهریمنی ایرانستیزان، بسان هرسال آرزویمان را به ریسمان تیروباد گره زدیم، باشد که سیمرغ بر فراز البرز از خاکستر خویش بپا خیزد.
بازوان قدرتمند آرش، نیرو و اراده آهنین میهن پرستان است و پیکان شتابانش آرمان ایران بزرگ .
مژده که ستاره باران (تیشتر) چشم انتظار فرزندان ایران است.
از شاخاب همیشگی پارس تا آنسوی کرانه های ارس، از خُتن تا ارزروم فلات ایران غرق در شادمانی و گرامیداشت تیرگان، این حماسی ترین جشن ملی است.
آب پاشی یکی از آیینهای نیک ایرانیان در این روز خجسته میباشد تا با ارزنده ترین عنصر برخاسته ازخاک “شادزیستی” به پیکار اهریمن همیشه در ماتم نشسته رهسپار شویم، آری این منم فرزند آرش
از گستره خاک پاک ایرانزمین.
پای میکوبم براین خاک و گرامی میدارم آتش و باد و آب را ،سرای اهریمن ویرانه باد.

🔸صائب تبریزی
میرزا محمد علی صائب تبریزی از شاعران عهد صفویه است که در حدود سال ۱۰۰۰ تازی در اصفهان (و به گفته ای در تبریز) زاده شد. در جوانی مانند بیشتر چامه سرایان آن زمان به هندوستان رفت و از نزدیکان دربار شاه جهان شد. در سال ۱۰۴۲ هجری قمری به کشمیر رفت و از آنجا به ایران بازگشت و به جایگاه ملک‌الشعرایی شاه عباس ثانی درآمد. در زمان پیری در باغ تکیه در اصفهان زندگانی کرد و همواره شماری از ارباب هنر گرد او جمع می‌شدند. وی در سال ۱۰۸۰ تازی درگذشت و در همان جا (باغ تکیه) در کنار زاینده‌رود به خاک سپرده شد.

آب خضر و می شبانه یکی‌ست مستی و عمر جاودانه یکی‌ست
بر دل ماست چشم، خوبان را صد کمان‌دار را نشانه یکی‌ست
پیش آن چشم‌های خواب‌آلود نالهٔ عاشق و فسانه یکی‌ست
پلهٔ دین و کفر چون میزان دو نماید، ولی زبانه یکی‌ست
گر هزار است بلبل این باغ همه را نغمه و ترانه یکی‌ست
پیش مرغ شکسته‌پر صائب قفس و باغ و آشیانه یکی‌ست


#ایران_معبد_ماست

دل جهان است ایرانشهر 🔥

پاینده ایران
#جاویدشاه
#رنسانس_ایرانی
🔥
💎

#دوهزارپرچم_شیرخورشیدتاجدار و هزاران فرتور پادشاهان ایران ساز پهلوی توسط سربازان شجاع #ارتش_سری در سراسر ایران پخش و به دست هموطنان رسید.
ما ملت ایران دیگر فریب سناریو های انحرافی رژیم را نخواهیم خورد
فقط #بازگشت_به_پادشاهی
#ارتش_سری
#رستاخیزسیمرغ
#رسانه_سیمرغ
#جاویدشاه

دیروز زادروز مهدیس حسینی بود. امروز زادروز پیمان منبری و سعید یعقوبی است؛ و فردا زادروز سارینا اسماعیل‌زاده.

این چهار قهرمان جاویدنام وطن، به ترتیب ۱۷، ۲۶، ۳۸، و ۱۷ ساله می‌شدند اگر که رژیم جوان‌کش و کودک‌کش خامنه‌ای جان‌شان را نمی‌گرفت.

یاد این فرزندان دلیر ایران گرامی و همیشگی‌ست.

زن زندگی آزادی
مرد میهن آبادی

@OfficialRezaPahlavi

سربازان شجاع #ارتش_سری در طول چهارماه ۲۵۰۰ #پرچم_شیرخورشیدتاجدار به همراه هزاران فرتور از #پادشاهان ایران ساز پهلوی را در سراسر کشور بین مبارزان مهین پرست پخش کردند
#رستاخیزسیمرغ براین باور است که در صورتی انقلاب ملت ایران پیروز می‌شود که #انقلاب_شناسنامه_دار باشد
به عمل کار برآید به سخن گفتن نیست
#ارتش_سری
#نور_شاهی
#رسانه_سیمرغ
#رستاخیزسیمرغ
#انقلاب_شناسنامه_دار
#جاویدشاه

جشن باستانی تیرگان:
جشن تیرگان در روز سیزدهم تیرماه خجسته و شاد باد.

درود بر هم میهنان ایراندوست ایرانشهری در سرتاسر جهان که با اراده ای راستین جشنهای ملی را برپا میکنند.
جشن تیرگان، یادگار آرش در جای جای این پهنه پهناور را به شادی و پایکوبی بپردازیم تا شادزیستی این ارزش گهربار فرهنگ ایرانشهری را در همبودگاه گسترش دهیم.
جشنهای ملی ما در برابر شیون و ماتم، یک نافرمانی مدنی و مبارزه بدون خشونت برای پیروز و آزادی میباشد.
جشن تیرگان در روز سیزدهم تیرماه برابر با سوم جولای را میتوانید در پارکها و فضاهای سبز با آب پاشی به یکدیگر و پایکوبی و شاهنامه خوانی به خوبی و خوشی سپری کنید.
شادی پیراگیری ( محیطی) سازگار برای پرورش روحیه گروهی ایجاد میکند و در پی ان اتکا و پشتگرمی را به جامعه باز میگرداند.
تیرگان جشنی بسیار فرخنده است که داستان دلکشی دارد و راهنمای سودمندی از دانش می باشد. جدا از این ها این روز روزیست که آرش کمانگیر ایران را رها ساخت و نامش را در داستان های شکوهمند این سرزمین به جای گذاشت.
تیرگان شاید نمودار آن باشد که در فرهنگ ایرانی «سیزده» بسیار فرخنده است. سیزدهم هر ماه تیر روز نامیده می شود و جشن بزرگ تیرگان، در تیر روز از تیر ماه (سیزدهم تیر ماه) جای دارد.
در ایران باستان هر روز از ماه نام ویژه ای داشته است و روز سیزدهم هر ماه که برخلاف تصورات امروزی روز فرخنده ای است، تیر روز نام داشته است.

#ایران_معبد_ماست

دل جهان است ایرانشهر 🔥

پاینده ایران
#جاویدشاه
#رنسانس_ایرانی
🔥
💎

ایران به کجا می‌رود


ایران دوران حساس و پر تجربه‌ای را طی می‌کند. افت و خیزهای سیاسی و تلاش‌های اپوزیسیون با همه تضادهایش نشان از آزمون بزرگ تاریخی است و ملت ایران فرصت یافته تا توان سیاسی و قدرت سازماندهی و میزان تحمل و تعامل با دیگران را تجربه کند. ملت ایران در سخت‌ترین شرایط دارد می‌آموزد که آیا ائتلاف کارساز است یا اتحاد. آیا خیزش ملی بدون نگاه به قدرت‌های بیرونی میسر است یا نه. آیا روش‌های مبارزاتی دیگران می‌تواند چراغ راه باشد؟
بدیهی است که بسیاری از صاحب نظران در این زمینه ارائه طریق می‌کنند و در این آزمون بزرگ ملی سهمی دارند. ... اما چرا همه این فداکاری‌ها، تلاش‌ها، خون دادن‌ها، تظاهرات و مبارزات به سقوط رژیم ملاها نمی‌انجامد؟ چرا ملت ایران به دروازه‌های پیروزی می‌رسد ولی نمی‌تواند از آن عبور کند؟ زیرا در سیاست و مدیریت جهانی اخلاق جایی ندارد و نیروی جهنمی مافیا بر ملت‌های جهان سایه افکنده است. ملت‌ها جدا از یکدیگرند ولی قدرت‌های شیطانی در کنار هم. مافیای جهانی مرز ندارد. مافیا به شئونات اخلاقی و انسانی پشت کرده و افسار نظام مالی و پولی جهان را بدست گرفته و از حلقه‌های حکومت‌های فاسد و جابر زنجیری ساخته و آن را بر گردن مردم جهان آویخته است.
ملت ایران در این صبح بیداری و فرصت تاریخی و در این دوران آزمون و خطای سیاسی تنها است. مافیای جهانی که از جنازه حقوق بشر عبور کرده هنوز نمی‌خواهد دل از گاوهای شیرده بردارد. هنوز آن زنجیره شوم ضد انسانی، حافط منافع مافیاست. هنوز خاورمیانه با خرافات مذهبی و مسلکی نفس می‌کشد. هنوز با فریاد الله و اکبر بهتر می‌توان جان آزادگان و فرهیختگان و سربداران را گرفت. هنوز خاورمیانه خوابیده در اقیانوس انرژی فسیلی و منابع طبیعی است. هنوز در این وادی، جان انسانی بر سر شعارها معامله می‌شود ... اینجاست که مافیای شیطانی جهانی بقای فرزندان ناخلف‌اش را ضروری دانسته و بر آزادیخواهان و آزاداندیشان و میهن‌پرستان و ایران‌گرایان یورش می‌برد و سنگ سر راه مبارزان می‌اندازد.
مافیا اتاق فکر دارد. مافیا پول برای سازماندهی دارد. مافیا ابزار سرکوب دارد. مافیا برای آشامیدن خون جوانان و هر آزاده‌ای رحم ندارد ... و بالاخره اعمال تمامی این ستم‌ها برای غارت ملتها است و بس.
در چنین شرایطی و پس از سرکوب اعتراضات و ایجاد جو پادگانی، واکنش مردم تغییر می‌یابد و مبارزات منفی شکل می‌گیرد. 
نبرد بین حاکمیت خون و فساد با مردم، خاموش پیش می‌رود. اپوزیسیون اشتباهاتش را اصلاح می‌کند. خردگرایی جمعی آرام آرام شکل می‌گیرد و فاصله حکومت و مردم افزایش می‌یابد و حکومت سرمست از پیروزی بدون توجه به قهر ملی چند اسبه در سرازیری سقوط به دره پیش می‌راند و در یک غروب سیاسی به خاموشی غم‌انگیز سلام می‌کند.

https://youtu.be/G9ht5sswxqM


منوچهر یزدی
تیرگان ۱۴۰۲ خورشیدی - ۲۵۸۲ شاهنشاهی

@paniranist_org

#قهر_ملی ، تنها راه بیرون آمدن از #گرداب_فریب اهریمنان و گام نهادن در مسیر درست و سره مبارزاتی برای #براندازی در تمامیت این رژیم #جمهوری اشغالگر #اسلامی است .

در پایین بخوانید 👇🏻

#ارتجاع_نوین #سرخ_سیاه ( توله های بابااکبر و ارسالی های سپاه تروریستی تیم کلاشیون پشت نام #مشروطه )خوب بداند
لحظه ای از سازماندهی و پخش پرچم های شیرخورشید تاجدار ایران در داخل و افشای شما مزدوران ارسالی دست بر نخواهیم داشت
هستیم تا ریشه شما ایرانستیزان (اهریمن۵۷) را از خاک کشور کامل بیرون کنیم در این تردید نکنید
#ارتش_سری
#رستاخیزسیمرغ
#مهران_کمالپور
#سعید_قاسمی
#جاویدشاه

🔸تیرگان' یکی از جشن‌های ایرانی در روز تیر از ماه تیر برابر با سیزدهم تیرماه است

«از جمله ۶ گاهنبار مهم مِیدیوشَهم به معنی « میان تابستان » است که جشن برداشت خرمن نیز بوده است. افزون بر تیر روز ۱۵ تیرماه(۱۰۵ روز از سال گذشته) بتیکان (دی به مهر) جشن می گرفته اند، آفرینش آب در این گهنبار رخ داده است. در بندهشن آمده است:

«دیگر، آب را آفرید به پنجاه و پنج روز كه از روز مهر، ماه اردیبهشت است تا روز آبان، ماه تیر، پنج روز درنگ كرد تا روز دی به مهر. آن پنج روز گاهنبار و آن را نام مدیوشم(فرنبغ دادگی، ترجمه بهار،۱۳۷۵، ص ۴۱)» در اوستا، کرده ی چهارم می خوانیم: « تشتر، ستارهی رایومند فرهمند را می ستاییم؛ که شتابان به سوی فراخکرت بتازد چون آن تیر ِدر هوا پَران که آرش تیرانداز - بهترین تیرانداز ایرانی -از کوه «اَیریو خشتوثَ» به سوی کوه «خوانونـَت» بیانداخت ...

آنگاه آفریدگار اهوره مزدا بدان دمید، پس آنگاه [ایزدان] آب و گیاه، مهر فراخ چراگاه، آن [تیر] را راهی پدید آوردند.(دوستخواه،ج ۱ ، ص ۳۳) » «جشن تیرگان» از بزرگ ترین جشن های ایران باستان است در ستایش و گرامیداشت «تیشتـَر» (تِشتـَر- تیر-شباهنگ- شِعرای یَمانی)، ستاره ی باران آور در باورهای مردمی، و درخشان ترین ستاره ی آسمان که در نیمه ی دوم سال، همزمان با افزایش بارندگی ها، در آسمان سرِ شبی دیده می شود.

جشن تیرگان در آیین های آب پاشی (آب ریزان یا آب پاشان) ، فال کوزه، دست بند تیر و باد نمود بارزد دارد.»

این جشن در کنار آب‌ها، همراه با مراسمی وابسته با آب و آب پاشی و آرزوی بارش باران در سال پیش ِرو همراه بوده و همچون دیگر جشن‌هایی که با آب در پیوند هستند، با نام عمومی «آبریزگان» یا «آب پاشان» یا «سر شوران» یاد شده‌است.

در گذشته «تیرگان» روز بزرگداشت نویسندگان و گاه به «روز آرش شیواتیر» منسوب شده‌است.

ابوریحان بیرونی و گردیزی در «زین الاخبار» ناپدید شدن یکی از جاودانان ایرانی یعنی «کیخسرو» را در این روز و پس از شستشوی خود در آب چشمه‌ای دانسته‌اند.

جشن تیرگان بجز این روز در نخستین تیر روز از سال یعنی سیزدهم فروردین (سیزده‌بدر) و سیزدهم مهرماه (قالیشویان اردهال) نیز برگزار می‌شود.

ارمنیان ایران نیز در روز سیزدهم ژانویه آیین‌هایی برگزار می‌کنند که برگرفته و در ادامه جشن تیرگان است. در برخی مناطق مانند فراهان صدها سال است این جشن به شکل با شکوه در اول تیر برگزار می‌شود

یکی دیگر از مراسم این جشن مانند بسیاری از جشن‌های ایرانی «فال کوزه» (چکُ دولَه) می‌باشد. روز قبل از جشن تیرگان، دوشیزه‌ای را برمی‌گزینند و کوزه سفالی سبز رنگ دهان گشادی به او می‌دهند که «دوله» نام دارد، او این ظرف را از آب پاکیزه پر می‌کند و یک دستمال سبز ابریشمی را بر روی دهانه آن می‌اندازد آنگاه «دوله» را نزد همه کسانی که می‌برد که آرزویی در دل دارند و می‌خواهند در مراسم «چک دولَه» شرکت کنند و آن‌ها جسم کوچکی مانند انگشتری، گوشواره، سنجاق سر، سکه یا مانند این‌ها در آب دوله می‌اندازند.

سپس دختر دوله را به زیر درختی همیشه سبز چون سرو یا مورد می‌برد و در آن‌جا می‌گذارد. در روز جشن تیرگان و پس از مراسم آبریزان، همه کسانی که در دوله جسمی انداخته‌اند و نیت و آرزویی داشتنه‌اند در جایی گرد هم می‌آیند و دوشیزه، دوله را از زیر درخت به میان جمع می‌آورد. در این فال‌گیری بیشتر بانوان شرکت می‌کنند و سال خوردگان با صدایی بلند به نوبت شعرهایی می‌خوانند و دختر در پایان هر شعر، دست خود را درون دوله می‌برد و یکی از چیزها را بیرون می‌آورد، به این ترتیب صاحب آن جسم متوجه می‌شود که شعر خوانده شده مربوط به نیت، خواسته و آرزوی او بوده‌است.

در باورهای مردم، درباره جشن تیرگان دو روایت وجود دارد که روایت نخست همچنان که در بالا گفته شد مربوط به فرشته باران یا تیشتر می‌باشد و نبرد همیشگی میان نیکی و بدی است: در اوستا، تشتر یشت (تیر یشت)، تیشتر فرشته باران است که در ده روز اول ماه به چهره جوانی پانزده ساله در می‌آید و در ده روز دوم به چهره گاوی با شاخ‌های زرین و در ده روز سوم به چهره اسبی سپید و زیبا با گوش‌های زرین.
👇🏻