نهم آبان هشت هزار و پانصد و هشتاد پنج ،شصت و ششمین سالروز زادروز شاهنشاه دادمهر رضا پهلوی، وارث تاج و تخت کیانی، همایون باد .

چو رفت از میان نامور شهریار / پسر شد بجای پدر نامدار
گرانمایه جمشید فرزند اوی / کمر بسته و دل پر از پند اوی

باشد که فرزند، ادامه‌دهندهٔ همان مسیر ورجاوندی باشند که پدر بزرگوارشان، شاهنشاه آریامهر، برای شکوفایی، آبادانی و سربلندی ایران برگزیدند ، مسیری که جز بر پایهٔ ایران‌گرایی، میهن‌دوستی و دلباختگی به سرزمین کهن ایران استوار نبود.
امید این راه پرافتخار پدر ، در این هنگامه پرآشوب و فرود و جایگاهی بس ورجاوند و تاریخی که کنون بوسیله اشموغان و خرفستران احاطه شده ، به دست توانای ایشان پی گرفته شود و آرمان بازپس گیری و سپس سربلندی ایران چراغ راهشان باشد.
و اهورا مزدای ایران یار و یاور شاهنشاه ایران باشد و او را در پناه خویش در امان بدارد .

پاینده ایران 👑
#جاویدشاه 👑
#رنسانس_ایرانی 👑
🔥
💎

چنین روزی؛ بازپس‌گیری شهر اَمِد
مِهرروز از ماه آبان، برابر با دوشنبه ۱۰ آبان‌ماه سال ۸۵۸۵ و یکم نوامبر سال ۲۰۲۶ ترسایی
۱۴۴۳ سال پیش، در یکم نوامبر سال ۵۷۸ ترسایی، دو سپهبد ایرانی با شکست سپاهیان روم خاوری، شهر اَمِد (Amida)، دیاربکر امروزی، را بازپس گرفتند.
این دو سپهبد ایرانی، تَهم‌خسرو (خسرو نیرومند)، از سرداران نامدار ارتش ساسانی در جنگ‌های ایران و روم در سده ششم ترسایی و از سپهبدان برجسته دوران شاهنشاهی خسرو یکم، خسرو انوشیروان دادگر، و سپهبد دیگر، آذرماهان بودند.
آنان پس از شکست سپاهیان روم خاوری، پیشروی خود را به سوی شمال‌باختری پی گرفتند. تیبریوس دوم، شاهنشاه تازه روم خاوری در قسطنطنیه، با دیدن پیشروی سپاه ایران و شکست نیروهای خود، خواستار پایان دشمنی و آشتی شد و آمادگی خود را برای پرداخت خراج به ایران اعلام کرد.
خسرو انوشیروان، بیست‌ودومین شاهنشاه ساسانی، با وجود سالخوردگی، همچنان راهبری و راهبردپردازی جنگ‌ها را بر دوش داشت. پیش از آن، ژوستین دوم، شاهنشاه پیشین روم خاوری، در پی شکست‌های سنگین و پرکشته از ارتش ایرانشهر، دچار اندوه و ناتوانی شده و از گرداندن کشور کناره گرفته بود.

- درباره شهر اَمِد
اَمِد، یا دیاربکر امروزی، شهری در جنوب‌باختری ترکیه و مرکز استان دیاربکر است. این شهر از دیرباز به باروهای سنگی و استوار خود شناخته می‌شده است. باروهای تاریخی آن که بخش‌هایی از آن‌ها به روزگار روم خاوری بازمی‌گردد، در گذر سده‌ها جایگاهی راهبردی داشته‌اند و در روزگار عثمانی نیز از آن‌ها به‌عنوان سنگری نظامی برای رویارویی با سپاهیان ایران بهره گرفته می‌شد.

پاینده ایران 👑
#جاویدشاه👑
#رنسانس_ایرانی 👑
#بیداری_آریایی 🦁
#نظم_آریایی 👑
🔥
💎

👑👑👑
دهم آبان ماه جشن آبانگان
جشن پاسداشت آب‌های پاک و زندگی‌بخش و بزرگداشت آناهیتا، ایزدبانوی آب‌ها، باروری و آبادانی است
جشنی به شکوه زلالی و پاکی، به پاس گرامیداشت گوهری که سرچشمه زندگی و مایه آبادانی ایران‌زمین است.

آبانگان بر همه آریاییان خجسته باد .

پیرامون این جشن در تارنمای رسمی جنبش بیشتر بخوانید و بدانید
https://iircf.com/?page_id=435

پاینده ایران 👑
#جاویدشاه 👑
#رنسانس_ایرانی 👑
🔥
💎

سالروز بنیان‌گذاری شهر قزوین به فرمان شاپور یکم، شاهنشاه ایران از دودمان ساسانی
سوم نوامبر سال ۲۴۵ ترسایی، شاپور یکم، شاهنشاه ایران از دودمان ساسانی، که در روزگار پادشاهی خود ایرانشهر را به یکی از نیرومندترین ابرقدرت‌های جهان دگرگون ساخت، فرمان ساخت شهر قزوین را داد.
ساخت این شهر سه سال به درازا کشید و در اکتبر سال ۲۴۸ ترسایی، هم‌زمان با جشن مهرگان، به پایان رسید.
نام قزوین را برگرفته از نام تیره‌ای کهن به نام «کَسپین» دانسته‌اند. یونانیان و رومیان باستان و امروزه دیگر مردمان جهان، دریای مازندران را به نام این تیره، دریای کاسپین می‌خوانند؛ زیرا زیستگاه این تیره ایرانی در روزگاران کهن، از کرانه‌های باختری دریای مازندران تا دیلمان و گیلان گسترده بوده است.
شاپور یکم در روزگار پادشاهی خود شهرهای تازه‌ای بنیاد نهاد و نام خود را بر برخی از آن‌ها نهاد؛ با این همه، گفته می‌شود که فرمان داد شهر تازه‌بنیاد در این سرزمین، به نام تیره کهن کسپین خوانده شود. این نام در گذر زمان و بر اثر دگرگونی‌های زبانی، به گونه امروزی قزوین درآمده است. در نوشته‌های روزگار میانه نیز از دریای مازندران با نام دریای قزوین یاد شده است.
قزوین در سال ۶۴۴ ترسایی به دست تازیان مسلمان افتاد و در سده شانزدهم ترسایی، در روزگار شاه تهماسب صفوی، پایتخت ایران شد. شاه تهماسب ساختمان‌ها و کاخ‌های بسیاری در این شهر برپا کرد. سرانجام شاه عباس در سال ۱۵۹۸ ترسایی، تختگاه کشور را از قزوین به اصفهان، شهر میانی ایران، جابه‌جا کرد.
یکی از انگیزه‌هایی که برای جابه‌جایی تختگاه به اصفهان یاد کرده‌اند، رویداد تلخ کشته‌شدن مادر شاه عباس به دست سران قزلباش در قزوین بود. گفته می‌شود این رویداد چنان شاه را آزرده بود که ماندن در آن شهر، خاطره تلخ آن پیشامد را پیوسته در یاد او زنده می‌کرد.
قزوین در جریان هر دو جنگ جهانی نخست و دوم، به دست نیروهای بیگانه افتاد. در سپتامبر ۱۹۴۱ ترسایی نیز هواپیماهای شوروی این شهر را بمباران کردند.
رضاخان میرپنج نیز از همین شهر آهنگ رفتن به تهران و سرنگونی دولت زمان خود را کرد رویدادی که به دگرگونی بزرگی در سرنوشت سیاسی ایران انجامید.
امروزه قزوین مرکز استانی به همین نام و یکی از شهرهای کهن و ارزشمند ایران است شهری که در درازای تاریخ، جایگاهی برجسته در فرهنگ، سیاست و تاریخ ایران‌زمین داشته است.

پاینده ایران 👑
#جاویدشاه 👑
#رنسانس_ایرانی 👑
🔥
💎

شوربختانه، باز شماری امت جوگیر و هماره در صحنه، درگیر سناریوهای مضحک توله های بابا اکبر و نوچه های سوروس در بدنه نظام شده اند و قرار نیست سرشان به سنگ زمانه بخورد و همچنان غوطه ور در خریت و نابخردی و سرگردان در گرداب فریب گرفتار مانده اند !!
مردمی که از رستاخیز آریایی دیماه درس نگرفته باشند و سرشان به سنگ زمانه نخورده باشد و به اصطلاح از خواب خرگوشی بیدار نشده باشند، لایق آزادی و آسایش نیستند و آخوند نیز از سرشان زیادیست .

امروز چشم را بر روی بیراهه ها ببندید و با ششدانگ هوش و حواستان تنها و با همه قوا ، مسیر خواست ملت ایران در دیماه را دنبال کنید، خواسته ای که یک ملت برای آن جان دادند .
" بازگشت پادشاهی "

#اصلاحطلب_اصولگرا_سرشو_بخور_بپر_بالا

خرد یارتان

پاینده ایران 👑
#جاویدشاه 👑
#رنسانس_ایرانی 👑
#بیداری_آریایی 🦁
#نظم_آریایی 👑
🔥
💎

یورش انگلستان به ایران و جدایی هرات از مام میهن
۱۷۰ سال پیش، در چنین روزی، سیزدهم آبان‌ماه سال ۲۴۱۵ شاهنشاهی (۱۸۵۶ ترسایی)، دولت وقت انگلستان، پس از اعلان جنگ به ایران، نیروهای جنگی و ناوهای توپدار خود را از هندوستان به سوی ایران گسیل کرد؛ یورشی که سرانجام به جدایی هرات از ایران انجامید.
جدایی هرات از ایران یکی از اندوهبارترین رخدادهای تاریخ ایران و افغانستان به‌شمار می‌رود. در روزگار قاجار، پافشاری ایران بر فرمانروایی بر هرات با مخالفت و یورش انگلستان روبه‌رو شد. در پی تهدیدهای نظامی این کشور، ناصرالدین‌شاه قاجار ناگزیر به آغاز گفتگوهای سازش با انگلستان شد؛ گفتگوهایی که سرانجام به پیمان پاریس و جدایی هرات از ایران انجامید.
هشدارهای دیپلماتیک دولت انگلستان به ایران درباره چشم‌پوشی از هرات و سرزمین‌های باختری افغانستان امروزی، از سوی تهران پذیرفته نشد. انگلستان از ایران می‌خواست نیروهای خود را از هرات بیرون ببرد و از فرمانروایی بر این شهر دست بکشد.
دولت انگلستان که پیش‌تر هندوستان را زیر فرمان خود درآورده بود، پس از اعلان جنگ به ایران، نیروهای نظامی و ناوهای توپدار خود را از هندوستان روانه کرانه‌های جنوبی ایران کرد. این نیروها در دو گروه به بوشهر، جزیره خارک و خرمشهر رسیدند.
ناوهای جنگی انگلستان پس از رسیدن به آب‌های بوشهر، شهر و پیرامون آن را به توپ بستند و سپس نیروهای خود را در کرانه‌های ایران پیاده کردند. مردم بوشهر و آبادی‌های پیرامون آن در برابر این یورش ایستادگی کردند و با دلاوری به پدافند از سرزمین خود پرداختند.
سرانجام، در پی چندین درگیری و نبرد، نیروهای انگلستان به فرماندهی ژنرال «جیمز اوترام» (James Outram) توانستند بوشهر و پیرامون آن را به اشغال خود درآورند. این یورش نظامی بخشی از فشار انگلستان بر دولت تهران برای وادار کردن ایران به چشم‌پوشی از هرات بود.
سرانجام، با شکست ایران در این رویارویی و امضای پیمان پاریس در سال ۱۸۵۷ ترسایی، دولت قاجار پذیرفت از هرات چشم بپوشد و نیروهای خود را از آن بیرون ببرد.
هرات، شهری کهن در خراسان بزرگ، از روزگاران باستان پیوندی استوار با فرهنگ، زبان و تاریخ ایران داشته است. این شهر در گذر سده‌ها یکی از کانون‌های بزرگ فرهنگ و ادب پارسی و از جایگاه‌های برجسته فرمانروایی در خراسان بوده است.
نام هرات در بخش نخست وندیداد اوستا، با نام «هَرویوا» (Harōiva) آمده است. در این بخش، از هَرویوا به‌عنوان ششمین سرزمینی یاد شده که اهورامزدا آفریده است.
پیش از گسترش راه‌های دریایی در اقیانوس هند، هرات در گذرگاه راه ابریشم جایگاهی برجسته در بازرگانی میان شبه‌خشکاد هند، میان‌رودان، آسیای میانه و اروپا داشت.
هرات از دیدگاه جایگاه جغرافیایی، در درازنای تاریخ همواره یکی از کانون‌های برخورد و پیوند فرهنگ‌ها و تمدن‌های خاوری و باختری بوده است. از همین رو، این شهر یکی از گهواره‌های شهریگری و فرهنگ پربار خراسان به‌شمار می‌رود.
سرزمین هرات بخشی جدایی‌ناپذیر از پهنه تاریخی و فرهنگی ایران‌زمین بود؛ سرزمینی که در روزگار باستان با نام‌هایی چون آریانا و خراسان شناخته می‌شد. جدایی سیاسی این سرزمین توسط استعمار غرب از ایران، هرگز نتوانست پیوندهای دیرینه فرهنگی، زبانی و تاریخی آن را با ایران‌زمین از میان ببرد.

#ایران_را_پس_میگیریم و تکه های جدا شده را به مام میهن باز میگردانیم .

پاینده ایران 👑
#جاویدشاه 👑
#رنسانس_ایرانی 👑
#بیداری_آریایی 👑
#نظم_آریایی 👑
🔥
💎

هر آن‌کس که نتیجه انتخابات آمریکا را به سرنوشت ملت ایران برای بازپس گیری و نجات ایران گره می‌زند، یا نادان و ساده‌اندیش است یا مزدور و دست‌نشانده!
در ایالات متحده، تصمیم‌گیری‌های کلان و به‌ویژه سیاست‌های فرامرزی، صرفاً در اختیار رئیس‌جمهور یا پارلمان نیست. شبکه‌های قدرت، اندیشکده ها که تماما در خدمت مافیای جهانی هستند و لابی‌های بانفوذ و منافع تثبیت‌شده نیز نقشی تعیین‌کننده در شکل‌گیری و جهت‌دهی به سیاست‌های داخلی و خارجی این کشور دارند.
در قبال ایران نیز نباید تفاوت ظاهری میان احزاب جمهوری‌خواه و دموکرات را با تفاوت بنیادین در منافع و رویکردهای راهبردی آن‌ها اشتباه گرفت. هیچ‌یک از این دو جریان سیاسی، به‌سادگی حاضر نخواهد شد نظمی را بپذیرد که منافع لابی‌های قدرت را از منابع و ثروت‌های بیکران ایران و خاورمیانه کوتاه کند.
درک این واقعیت می‌تواند پاسخ بسیاری از پرسش‌ها باشد و پرده از بسیاری از کژفهمی‌ها بردارد.

خرد یارتان

پاینده ایران 👑
#جاویدشاه 👑
#رنسانس_ایرانی 👑