اشتراک و افتراق منافع با چین!
هنوز بحث و جنجال پیرامون توافقنامه همکاری جامع میان چین و ایران داغ بود که به دنبال سخنان وزیر خارجه مساله توسعه توافقنامه همکاری با روسیه نیز تنور این بحث‌ها داغ‌تر و چشم‌انداز پازل شرقی شدن رویکرد سیاست خارجی کشور نیز روشن‌تر شد. با کنکاش آرای موافقان و مخالفان این رویکرد، به نظر می‌رسد که غالب جهت‌گیری‌ها از خاستگاهی سوگیرانه و نه واقع‌بینانه بر می‌خیزد و توجیهات هر دو طیف نیز بیشتر منبعث از دو گانه غرب‌ستیزی و شرق‌ستیزی است تا برگرفته از واقعیتهای سیاست و الزامات روابط بین‌الملل در جهان معاصر و ضرورت توسعه مناسبات خارجی. در وهله اول، این رویکرد سیاست خارجی ایران منعکس کننده نوعی همسویی ناچاری میان دو طیف طرفدار روابط با شرق و غرب در حاکمیت به دنبال شکست برجام و سست شدن موقعیت طیف طرفدار بهبود روابط با آمریکاست.
در درجه بعدی نیز، پر واضح است که کاربست رویکرد به شرق در سیاست خارجی نتیجه طبیعی شدت گرفتن کارزار با غرب و به ویژه آمریکا است و به نظر می‌رسد همین بالا گرفتن تنش و گره خوردن هر نوع گشایشی در روابط با غرب به مابازاهای کلان، نزدیکی بیشتر به چین و روسیه را به الزامی ناگزیر مبدل ساخته که جدا از اهداف راهبردی بلندمدت، گویا هدف مقطعی یافتن گریزگاهی در مقابل سیاست فشار حداکثری آمریکا در بعد اقتصادی آن برای عبور از این دوره دشوار است.
پیداست که ایران همذات‌پنداری سیاسی و امنیتی با دو قدرت شرقی در تقابل با غرب و شدت گرفتن اختلافات میان دو بلوک را محملی طبیعی برای نزدیکی به اجماع شرق و توسعه روابط با آن به ویژه در شرایط کنونی می‌داند و از این رهگذر منافعی را به ویژه در بعد اقتصادی برای تاب‌آوری در مواجهه با آمریکا جستجو می‌کند.
واقعیت اما این است که تقابل میان جمهوری اسلامی و غرب به ویژه آمریکا با تنش میان دو اجماع شرق و غرب از یک جنس نیست، بلکه اولی از خاستگاه عداوت و دشمنی است و دیگری از جنس رقابت است که در چارچوبی متعارف و بر پایه پذیرش نظم جهانی برآمده از جنگ جهانی دوم، جنگ سرد و فروپاشی شوروی صورت می‌گیرد. در این میان، چین بر عکس روسیه که همچنان به ماهیت سخت‌افزاری و نظامی رقابت باور دارد، زود دریافت که اقتصاد مهمترین فاکتور در این رقابت است و برنامه توسعه اقتصادی مدونی به اجرا گذاشت كه بر اساس آن، روابط اقتصادی خود را با رقیب آمریکایی به طرز چشمگیری توسعه داد؛ تا جایی که از 4 میلیارد دلار صادرات در سال 1985 به هم اکنون حدود 300 میلیارد دلار رسانده و همین هر نوع مواجهه با چین را برای آمریکا بسیار پرهزینه کرده است.
اما از طرف دیگر، چنان منافع اقتصادی چین با آمریکا در هم تنیده شده که عملا تشدید جنگ اقتصادی آمریکا علیه کشور به همان اندازه که مشوق ایران برای نزدیکی به چین است، مانع پکن برای تجارت با ایران و دور زدن تحریم‌هاست و توقع این که این ائتلاف برآیند اقتصادی چشمگیری در این شرایط تحریم داشته باشد، واقع‌بینانه نیست.
تالی منطقی چنین مساله‌ای هم این است که بدون کاهش تنش با غرب و آمریکا که آن هم فعلا متصور نیست، نزدیکی به شرق و هر توافق‌نامه‌ای برگردان اقتصادی ملموسی نخواهد داشت؛ هر چند در دیگر زمینه‌های سیاسی و امنیتی می‌تواند همگرایی میان ایران و این دو قدرت شرقی را بیشتر کند. البته نباید غافل از این مساله هم شد که این نزدیکی در عین حال می‌تواند قدرت چانه‌زنی پکن و مسکو در تنش با غرب بالا برد.
اما فارغ از اینها، هم چین و هم روسیه سیاست خاورمیانه‌ای متوازنی را دنبال می‌کنند و عملا در بلوک‌بندی‌های ژئوپلیتیک منطقه‌ای (میان تهران و ریاض) که آن هم در حقیقت تابعی از تنش مرکب میان آمریکا و ایران شده است، از قرار گرفتن له یا علیه طرفی خودداری، ولی در عین حال بجد منافع اقتصادی خود را پیگیری کرده و شرایط را برای توسعه مناسبات اقتصادی با رقبای منطقه‌ای ایران به ویژه عربستان مهیاتر می‌دانند و اساسا حجم مبادلات تجاری چین با آنها بسیار بیشتر است؛ به عنوان مثال اکنون بزرگ‌ترین شریک تجاری عربستان با حدود 80 میلیارد دلار مراوده تجاری سالیانه شده که یک همپیمان مهم آمریکا در منطقه است؛ در حالی که مبادلات تجاری عربستان با آمریکا 46 میلیارد دلار است.
مخلص کلام این که توسعه روابط خارجی به ویژه با قدرتی اقتصادی مثل چین یک امر مطلوب و ضرورت است؛ اما تحقق همزمان آن در همه زمینه‌ها الزامات، ظرافت‌ها و شرایط خاصی را می‌طلبد. امروزه هر چند روابط اقتصادی کشورها متاثر از فاکتورهای سیاسی و امنیتی وغیره است، اما تا حدود زیادی مسیر جداگانه‌ای را طی می‌کند و بیشتر تابع منافع اقتصادی است. از این رو، اشتراک منافع سیاسی و امنیتی لزوما نمی‌تواند به معنای اشتراک منافع اقتصادی هم باشد؛ چه بسا کشورهایی در عین تعارض منافع ژئوپلیتکی و سیاسی، اما منافع اقتصادی در هم تنیده‌ای دارند.
صابر گل‌عنبری
هنوز بحث و جنجال پیرامون توافقنامه همکاری جامع میان چین و ایران داغ بود که به دنبال سخنان وزیر خارجه مساله توسعه توافقنامه همکاری با روسیه نیز تنور این بحث‌ها داغ‌تر و چشم‌انداز پازل شرقی شدن رویکرد سیاست خارجی کشور نیز روشن‌تر شد. با کنکاش آرای موافقان و مخالفان این رویکرد، به نظر می‌رسد که غالب جهت‌گیری‌ها از خاستگاهی سوگیرانه و نه واقع‌بینانه بر می‌خیزد و توجیهات هر دو طیف نیز بیشتر منبعث از دو گانه غرب‌ستیزی و شرق‌ستیزی است تا برگرفته از واقعیتهای سیاست و الزامات روابط بین‌الملل در جهان معاصر و ضرورت توسعه مناسبات خارجی. در وهله اول، این رویکرد سیاست خارجی ایران منعکس کننده نوعی همسویی ناچاری میان دو طیف طرفدار روابط با شرق و غرب در حاکمیت به دنبال شکست برجام و سست شدن موقعیت طیف طرفدار بهبود روابط با آمریکاست.
در درجه بعدی نیز، پر واضح است که کاربست رویکرد به شرق در سیاست خارجی نتیجه طبیعی شدت گرفتن کارزار با غرب و به ویژه آمریکا است و به نظر می‌رسد همین بالا گرفتن تنش و گره خوردن هر نوع گشایشی در روابط با غرب به مابازاهای کلان، نزدیکی بیشتر به چین و روسیه را به الزامی ناگزیر مبدل ساخته که جدا از اهداف راهبردی بلندمدت، گویا هدف مقطعی یافتن گریزگاهی در مقابل سیاست فشار حداکثری آمریکا در بعد اقتصادی آن برای عبور از این دوره دشوار است.
پیداست که ایران همذات‌پنداری سیاسی و امنیتی با دو قدرت شرقی در تقابل با غرب و شدت گرفتن اختلافات میان دو بلوک را محملی طبیعی برای نزدیکی به اجماع شرق و توسعه روابط با آن به ویژه در شرایط کنونی می‌داند و از این رهگذر منافعی را به ویژه در بعد اقتصادی برای تاب‌آوری در مواجهه با آمریکا جستجو می‌کند.
واقعیت اما این است که تقابل میان جمهوری اسلامی و غرب به ویژه آمریکا با تنش میان دو اجماع شرق و غرب از یک جنس نیست، بلکه اولی از خاستگاه عداوت و دشمنی است و دیگری از جنس رقابت است که در چارچوبی متعارف و بر پایه پذیرش نظم جهانی برآمده از جنگ جهانی دوم، جنگ سرد و فروپاشی شوروی صورت می‌گیرد. در این میان، چین بر عکس روسیه که همچنان به ماهیت سخت‌افزاری و نظامی رقابت باور دارد، زود دریافت که اقتصاد مهمترین فاکتور در این رقابت است و برنامه توسعه اقتصادی مدونی به اجرا گذاشت كه بر اساس آن، روابط اقتصادی خود را با رقیب آمریکایی به طرز چشمگیری توسعه داد؛ تا جایی که از 4 میلیارد دلار صادرات در سال 1985 به هم اکنون حدود 300 میلیارد دلار رسانده و همین هر نوع مواجهه با چین را برای آمریکا بسیار پرهزینه کرده است.
اما از طرف دیگر، چنان منافع اقتصادی چین با آمریکا در هم تنیده شده که عملا تشدید جنگ اقتصادی آمریکا علیه کشور به همان اندازه که مشوق ایران برای نزدیکی به چین است، مانع پکن برای تجارت با ایران و دور زدن تحریم‌هاست و توقع این که این ائتلاف برآیند اقتصادی چشمگیری در این شرایط تحریم داشته باشد، واقع‌بینانه نیست.
تالی منطقی چنین مساله‌ای هم این است که بدون کاهش تنش با غرب و آمریکا که آن هم فعلا متصور نیست، نزدیکی به شرق و هر توافق‌نامه‌ای برگردان اقتصادی ملموسی نخواهد داشت؛ هر چند در دیگر زمینه‌های سیاسی و امنیتی می‌تواند همگرایی میان ایران و این دو قدرت شرقی را بیشتر کند. البته نباید غافل از این مساله هم شد که این نزدیکی در عین حال می‌تواند قدرت چانه‌زنی پکن و مسکو در تنش با غرب بالا برد.
اما فارغ از اینها، هم چین و هم روسیه سیاست خاورمیانه‌ای متوازنی را دنبال می‌کنند و عملا در بلوک‌بندی‌های ژئوپلیتیک منطقه‌ای (میان تهران و ریاض) که آن هم در حقیقت تابعی از تنش مرکب میان آمریکا و ایران شده است، از قرار گرفتن له یا علیه طرفی خودداری، ولی در عین حال بجد منافع اقتصادی خود را پیگیری کرده و شرایط را برای توسعه مناسبات اقتصادی با رقبای منطقه‌ای ایران به ویژه عربستان مهیاتر می‌دانند و اساسا حجم مبادلات تجاری چین با آنها بسیار بیشتر است؛ به عنوان مثال اکنون بزرگ‌ترین شریک تجاری عربستان با حدود 80 میلیارد دلار مراوده تجاری سالیانه شده که یک همپیمان مهم آمریکا در منطقه است؛ در حالی که مبادلات تجاری عربستان با آمریکا 46 میلیارد دلار است.
مخلص کلام این که توسعه روابط خارجی به ویژه با قدرتی اقتصادی مثل چین یک امر مطلوب و ضرورت است؛ اما تحقق همزمان آن در همه زمینه‌ها الزامات، ظرافت‌ها و شرایط خاصی را می‌طلبد. امروزه هر چند روابط اقتصادی کشورها متاثر از فاکتورهای سیاسی و امنیتی وغیره است، اما تا حدود زیادی مسیر جداگانه‌ای را طی می‌کند و بیشتر تابع منافع اقتصادی است. از این رو، اشتراک منافع سیاسی و امنیتی لزوما نمی‌تواند به معنای اشتراک منافع اقتصادی هم باشد؛ چه بسا کشورهایی در عین تعارض منافع ژئوپلیتکی و سیاسی، اما منافع اقتصادی در هم تنیده‌ای دارند.
صابر گل‌عنبری
ديكتاتورها بی‌كس و تنهايند!
محمدحسین كریمی‌پور
مرگ ژوزف استالين، درس بزرگيست. شاخص‌ترين ديكتاتور قرن بيستم تا ساعت‌ها بعد از سكته، هنوز در بسترش، زنده‌بود و در تنهايي، جان می‌كند. در حالی كه تيم پزشکیِ مخصوص ، تنها چند قدم دورتر مستقر بودند، ژوزفِ مخوف از رسيدن ساده‌ترين امداد طبي، محروم ماند.
صبح بعد از سكته، عليرغم تاخير طولاني و بی‌سابقه او برای آغاز برنامه روزانه، هيچ یک از اعضاي مضطرب دفتر و گارد، جرات نكرده بودند در بزنند و حالش را بپرسند. شب قبل، پيرمرد مخوف وقتي مي رفت بخوابد به لفظِ مباركِ خودش، گفته بود كسي مزاحمش نشود! فرمان او، هرچه بود ، در سراسر دنياي سرخ، ياسايي مقدس بود.
ساعت‌ها طول كشيد تا مسئولين دفتر جرات كردند تا به هيات رييسه اتحاد جماهير شوروي خبر دهند كه استالين از اتاق خواب خارج نشده است . اعضاي دفتر و افسران گارد، مي‌ترسيدند تمام اينها، نقشه پيرمرد موذي براي سنجش ميزان وفاداري آنها باشد. اعضاي كادر رهبري شوروي هم تا همه‌شان جمع نشدند، جرات نكردند در اتاق خواب را بگشايند. آنها هم می‌ترسيدند مانند دهها چهره شاخص حزب و ارتش، به اتهام واهي دسيسه عليه استالين، راهي سياه چال‌هاي موحش ک.گ.ب. در ميدان لوبيانكا شوند.
آنجا روي تخت، صورت بنفش پيرمرد مفلوک، اصلا شبيه امپراطور نيمي از ارض مسكون نبود. مردي كه چند سال پيش از آن، نظم دو قطبي جهان را معماري كرده بود، از تنظيم مصلحت شخص خودش ناتوان ماند!
ديكتاتورها، چون نيک بنگري، به طرز رقت باري، بی‌كس و تنهايند.
جان آگه با #فرهیختگان
محمدحسین كریمی‌پور
مرگ ژوزف استالين، درس بزرگيست. شاخص‌ترين ديكتاتور قرن بيستم تا ساعت‌ها بعد از سكته، هنوز در بسترش، زنده‌بود و در تنهايي، جان می‌كند. در حالی كه تيم پزشکیِ مخصوص ، تنها چند قدم دورتر مستقر بودند، ژوزفِ مخوف از رسيدن ساده‌ترين امداد طبي، محروم ماند.
صبح بعد از سكته، عليرغم تاخير طولاني و بی‌سابقه او برای آغاز برنامه روزانه، هيچ یک از اعضاي مضطرب دفتر و گارد، جرات نكرده بودند در بزنند و حالش را بپرسند. شب قبل، پيرمرد مخوف وقتي مي رفت بخوابد به لفظِ مباركِ خودش، گفته بود كسي مزاحمش نشود! فرمان او، هرچه بود ، در سراسر دنياي سرخ، ياسايي مقدس بود.
ساعت‌ها طول كشيد تا مسئولين دفتر جرات كردند تا به هيات رييسه اتحاد جماهير شوروي خبر دهند كه استالين از اتاق خواب خارج نشده است . اعضاي دفتر و افسران گارد، مي‌ترسيدند تمام اينها، نقشه پيرمرد موذي براي سنجش ميزان وفاداري آنها باشد. اعضاي كادر رهبري شوروي هم تا همه‌شان جمع نشدند، جرات نكردند در اتاق خواب را بگشايند. آنها هم می‌ترسيدند مانند دهها چهره شاخص حزب و ارتش، به اتهام واهي دسيسه عليه استالين، راهي سياه چال‌هاي موحش ک.گ.ب. در ميدان لوبيانكا شوند.
آنجا روي تخت، صورت بنفش پيرمرد مفلوک، اصلا شبيه امپراطور نيمي از ارض مسكون نبود. مردي كه چند سال پيش از آن، نظم دو قطبي جهان را معماري كرده بود، از تنظيم مصلحت شخص خودش ناتوان ماند!
ديكتاتورها، چون نيک بنگري، به طرز رقت باري، بی‌كس و تنهايند.
جان آگه با #فرهیختگان
⭕️آقای روحانی! با تشویق به تجمع‌های محرم زمینه‌ساز صدها مرگ می‌شوید
محمدرضا جلائی‌پور
آقای روحانی! امروز فرموده‌اید تجمع‌های عزاداری محرم «باید» برگزار شود، «حتی در مناطق قرمز و زرد»! تصریح کرده‌اید که با «رعایت پروتکل‌های بهداشتی»، اما گویی توجه نداشته‌اید که با باید گفتن شما این پروتکل‌ها در همه جا رعایت نخواهد شد و به همین دلیل است که طبق پیشنهاد سازمان بهداشت جهانی و اجماع متخصصان، دولت‌های مسئول همهٔ تجمعات را در ماه‌های گذشته ممنوع کرده‌اند.
مناسک جمعی عزاداری‌های محرم، در کنار نوروز، بزرگ‌ترین آیین جمعی ایرانیان است و ممنوع نشدن این تجمعات در شرایط شیوع کرونا بدون شک به ابتلای دهها هزار و مرگ صدها ایرانی خواهد انجامید. خودتان بهتر می‌دانید هیچ نهاد ناظری توانایی ضمانت رعایت پروتکل‌های بهداشتی توسط میلیون‌ها شرکت‌کننده در تجمع‌های عزاداری را ندارد و اگر برگزاری عزاداری‌های جمعی حضوری ممنوع نباشد عملا دهها هزار تجمع انسانی، بعضا متراکم و عموما در فضاهای بسته تشکیل خواهد شد. در فضاهای بسته یا جمعیت‌های متراکم حتی با زدن ماسک هم امکان مبتلا کردن دیگران بالاست.
این تصمیم بسیار غیرمسئولانهٔ دولت در شرایطی گرفته می‌شود که ایران تنها کشور بزرگ جهان است که با موج دوم مرگِ بلندتر از موج اول مواجه است و تنها سه استان ایران شهرستان قرمز ندارند، در سطح کشور وضعیت ۱۷۲ شهرستان قرمز (بسیار پرخطر) و ۱۳۸ شهرستان نارنجی (پرخطر) است و تنها یک شهرستان (ابوموسی) وضعیت سبز (بی‌خطر) دارد. هیچ متخصصی تردید ندارد که در این شرایط برگزاری دهها هزار اجتماع عزاداری به وخامت بیشتر وضعیت و ابتلای هزاران و مرگ پیشگیری‌پذیرِ صدها هم‌وطنمان خواهد انجامید.
شما در صورت تجدیدنظر نکردن در این تصمیم غیرمسئولانه و غیرکارشناسانه زمینه‌ساز صدها مرگ خواهید بود. صدها جان شیرینی که زندگی ارزشمندشان با این تصمیم اشتباه پایان می‌گیرد و هزاران هم‌وطنمان را داغدار می‌کند. عزاداران سیدالشهدا را با این تصمیم اشتباه قربانی نکنید. هم‌وطنان‌تان را با این خطای آشکار به کام مرگ نفرستید. آیا اگر یکی از صدها انسانی که در اثر این تصمیم اشتباه جانشان را از دست خواهند داد خودتان یا فرزندتان یا یکی از عزیزان‌تان باشد هم به همین راحتی می‌گویید حتی در شهرهای قرمز هم باید اجتماعات عزاداری برگزار شود؟ جان صدها هم‌وطنی که قطعا با عدم ممنوعیت برگزاری اجتماعات محرم در شرایط بحرانی کرونا از دست خواهد رفت برایتان ارزشی ندارد؟
مناسک جمعی نوروز و اجتماعات رمضان به خاطر حفظ جان انسان‌ها در شرایط شیوع کرونا امسال ممنوع بود. از این جهت چه تفاوتی است میان نوروز و رمضان و محرم؟ امروز تعداد مرگ روزانهٔ کرونا و تعداد شهرستان‌های قرمز حتی از رمضان و نوروز هم بیشتر است. کلاس‌های حضوریِ مدارس و دانشگاه‌ها و عروسی‌ها و ختم‌ها به خاطر پیشگیری از ابتلا و مرگ هم‌وطنان‌مان تعطیل شده‌اند. چرا به همین دلیل (وجوبِ حفظ سلامتی و جان انسان‌ها) که اخلاقا و شرعا بر هر مستحب دیگری مقدم است تجمع‌های حضوری محرم نباید ممنوع شود؟ مهمترین وظیفهٔ دولت حفاظت از جان و سلامت شهروندانش نیست؟ آیا خدای سیدالشهدا به مرگ پیشگیریپذیر هزاران عزادار او و این تصمیم فوق‌العاده غیرمسئولانهٔ دولت راضی است؟
مگر تعطیلی اضطراری و استثنایی تجمع‌های رمضانی در امسال مانع برگزاری مناسک جمعی رمضانی در سال‌های بعد است که یک سال ممنوعیت تجمع‌های حضوری محرم برای پیشگیری از مرگ عزاداران مانع تداوم پررونق مناسک محرم در سال‌های بعد باشد؟ وقتی کلاس‌های میلیون‌ها دانش‌آموز و دانشجو به اضطرار غیرحضوری و آنلاین می‌شود، مگر نمی‌شود یک‌سال استثنائا عزاداری هم آنلاین و در رسانه‌ها برگزار شود؟
شک نکنید که این تصمیم غیرمسئولانه اگر تغییر نکند به هزاران ابتلا خواهد انجامید و انتشار اخبار این ابتلاهای پیشگیریپذیر و مرگ عزاداران حسینی مایهٔ انتقاد به‌حق بسیاری از شهروندان به دولت شما و وهنِ مناسک دینی خواهد شد. شما در قبال نتایج پیش‌بینی‌پذیر این تصمیم مسئولید. با این تصمیم زمینه‌ساز مرگ صدها انسان نشوید.
به جای این تصمیمات غیرکارشناسانه برای کنترل موج بلند و دوم مرگ کرونا در ایران تصمیمات کارساز و موثر بگیرید و فکری به حال وضعیت تاسف‌بار تامین داروهای بیماران کرونا بکنید. کادر درمان در حال فرسایش است، دهها هزار ایرانی داغدار عزیزانشان و میلیون‌ها ایرانی بیکار شده‌اند. به جای مدیریت بهتر و موثرتر بحران با استفاده از تجربهٔ جوامع موفق‌تر، با آزاد کردن دهها هزار تجمع محرم بر عمق بحران و تعداد قربانیان کرونا نیفزایید.
جان آگه با #فرهیختگان
محمدرضا جلائی‌پور
آقای روحانی! امروز فرموده‌اید تجمع‌های عزاداری محرم «باید» برگزار شود، «حتی در مناطق قرمز و زرد»! تصریح کرده‌اید که با «رعایت پروتکل‌های بهداشتی»، اما گویی توجه نداشته‌اید که با باید گفتن شما این پروتکل‌ها در همه جا رعایت نخواهد شد و به همین دلیل است که طبق پیشنهاد سازمان بهداشت جهانی و اجماع متخصصان، دولت‌های مسئول همهٔ تجمعات را در ماه‌های گذشته ممنوع کرده‌اند.
مناسک جمعی عزاداری‌های محرم، در کنار نوروز، بزرگ‌ترین آیین جمعی ایرانیان است و ممنوع نشدن این تجمعات در شرایط شیوع کرونا بدون شک به ابتلای دهها هزار و مرگ صدها ایرانی خواهد انجامید. خودتان بهتر می‌دانید هیچ نهاد ناظری توانایی ضمانت رعایت پروتکل‌های بهداشتی توسط میلیون‌ها شرکت‌کننده در تجمع‌های عزاداری را ندارد و اگر برگزاری عزاداری‌های جمعی حضوری ممنوع نباشد عملا دهها هزار تجمع انسانی، بعضا متراکم و عموما در فضاهای بسته تشکیل خواهد شد. در فضاهای بسته یا جمعیت‌های متراکم حتی با زدن ماسک هم امکان مبتلا کردن دیگران بالاست.
این تصمیم بسیار غیرمسئولانهٔ دولت در شرایطی گرفته می‌شود که ایران تنها کشور بزرگ جهان است که با موج دوم مرگِ بلندتر از موج اول مواجه است و تنها سه استان ایران شهرستان قرمز ندارند، در سطح کشور وضعیت ۱۷۲ شهرستان قرمز (بسیار پرخطر) و ۱۳۸ شهرستان نارنجی (پرخطر) است و تنها یک شهرستان (ابوموسی) وضعیت سبز (بی‌خطر) دارد. هیچ متخصصی تردید ندارد که در این شرایط برگزاری دهها هزار اجتماع عزاداری به وخامت بیشتر وضعیت و ابتلای هزاران و مرگ پیشگیری‌پذیرِ صدها هم‌وطنمان خواهد انجامید.
شما در صورت تجدیدنظر نکردن در این تصمیم غیرمسئولانه و غیرکارشناسانه زمینه‌ساز صدها مرگ خواهید بود. صدها جان شیرینی که زندگی ارزشمندشان با این تصمیم اشتباه پایان می‌گیرد و هزاران هم‌وطنمان را داغدار می‌کند. عزاداران سیدالشهدا را با این تصمیم اشتباه قربانی نکنید. هم‌وطنان‌تان را با این خطای آشکار به کام مرگ نفرستید. آیا اگر یکی از صدها انسانی که در اثر این تصمیم اشتباه جانشان را از دست خواهند داد خودتان یا فرزندتان یا یکی از عزیزان‌تان باشد هم به همین راحتی می‌گویید حتی در شهرهای قرمز هم باید اجتماعات عزاداری برگزار شود؟ جان صدها هم‌وطنی که قطعا با عدم ممنوعیت برگزاری اجتماعات محرم در شرایط بحرانی کرونا از دست خواهد رفت برایتان ارزشی ندارد؟
مناسک جمعی نوروز و اجتماعات رمضان به خاطر حفظ جان انسان‌ها در شرایط شیوع کرونا امسال ممنوع بود. از این جهت چه تفاوتی است میان نوروز و رمضان و محرم؟ امروز تعداد مرگ روزانهٔ کرونا و تعداد شهرستان‌های قرمز حتی از رمضان و نوروز هم بیشتر است. کلاس‌های حضوریِ مدارس و دانشگاه‌ها و عروسی‌ها و ختم‌ها به خاطر پیشگیری از ابتلا و مرگ هم‌وطنان‌مان تعطیل شده‌اند. چرا به همین دلیل (وجوبِ حفظ سلامتی و جان انسان‌ها) که اخلاقا و شرعا بر هر مستحب دیگری مقدم است تجمع‌های حضوری محرم نباید ممنوع شود؟ مهمترین وظیفهٔ دولت حفاظت از جان و سلامت شهروندانش نیست؟ آیا خدای سیدالشهدا به مرگ پیشگیریپذیر هزاران عزادار او و این تصمیم فوق‌العاده غیرمسئولانهٔ دولت راضی است؟
مگر تعطیلی اضطراری و استثنایی تجمع‌های رمضانی در امسال مانع برگزاری مناسک جمعی رمضانی در سال‌های بعد است که یک سال ممنوعیت تجمع‌های حضوری محرم برای پیشگیری از مرگ عزاداران مانع تداوم پررونق مناسک محرم در سال‌های بعد باشد؟ وقتی کلاس‌های میلیون‌ها دانش‌آموز و دانشجو به اضطرار غیرحضوری و آنلاین می‌شود، مگر نمی‌شود یک‌سال استثنائا عزاداری هم آنلاین و در رسانه‌ها برگزار شود؟
شک نکنید که این تصمیم غیرمسئولانه اگر تغییر نکند به هزاران ابتلا خواهد انجامید و انتشار اخبار این ابتلاهای پیشگیریپذیر و مرگ عزاداران حسینی مایهٔ انتقاد به‌حق بسیاری از شهروندان به دولت شما و وهنِ مناسک دینی خواهد شد. شما در قبال نتایج پیش‌بینی‌پذیر این تصمیم مسئولید. با این تصمیم زمینه‌ساز مرگ صدها انسان نشوید.
به جای این تصمیمات غیرکارشناسانه برای کنترل موج بلند و دوم مرگ کرونا در ایران تصمیمات کارساز و موثر بگیرید و فکری به حال وضعیت تاسف‌بار تامین داروهای بیماران کرونا بکنید. کادر درمان در حال فرسایش است، دهها هزار ایرانی داغدار عزیزانشان و میلیون‌ها ایرانی بیکار شده‌اند. به جای مدیریت بهتر و موثرتر بحران با استفاده از تجربهٔ جوامع موفق‌تر، با آزاد کردن دهها هزار تجمع محرم بر عمق بحران و تعداد قربانیان کرونا نیفزایید.
جان آگه با #فرهیختگان
https://t.me/bbcpersian/73664
از وقتی ایا صوفیا دوباره مسجد شده، رسانه ها روی لعن و نفرین اردوغان متمرکز شده اند. من در گزارشم درباره نخستین نماز جمعه در ایا صوفیا پس از ۸۶ سال، کوشیده ام از این نگاه یکسویه بپرهیزم و نشان دهم که تا از روزن هواداران تبدیل ایا صوفیا به مسجد هم نگاه نکنیم، درک درستی از این تصمیم نخواهیم داشت. عنایت داشته باشید که چه در گزارشم و چه در این نوشته، به واقعیتهای موجود پرداخته ام که نادیده گرفته شده نه اینکه این واقعیتها را تبلیغ یا با آنها همدلی کنم. واقعیتهای دیگر را ده روز است صداهای بلندتر از من دارند می گویند.
ایا صوفیا برای ترکیه فراتر از کلیسایی است که مسجد شده، مسجد ایا صوفیا نماد غرور ملی ترکیه است، نماد تاریخ و هویت این مردم است. تمام غرور و روحیه ملی ترکیه بر پایه فتح قسطنطنیه بنا شده. سلطان محمد فاتح برای مردم ترکیه، تنها پادشاه و حکمرانی در پانصد سال پیش نبوده، پدر و بانی ملت بوده و قداست دارد. همان گونه که سقوط شاهنشاهی ساسانی هزار و چهارصد سال است عقده ای در دل ملت ایران شده، همان گونه که گلستان و ترکمانچای بر پیکر این ملت زخم زده، عقده سقوط امپراتوری عثمانی هم بر دل مردم ترکیه مانده، هنوز عزادار کشوری اند به پهناوری کانادا که به سرزمینی تقریبا نصف ایران فرو کاسته شد.
داغ ایا صوفیا ۸۶ سال بر دل مذهبی و ملی ماند. جمع مذهبی و ملی یعنی اکثریت قاطع مردم ترکیه. بر خلاف ملی گرایی ایرانی که امروزه مد شده اسلام ستیزی را هم چاشنی خود کند، ملی گرایی ترکی از دین اسلام جدایی ناپذیر است. نماز جمعه در ایا صوفیا، آرزویی بود که ۸۶ سال بر دل ملتی مانده بود. در ترکیه البته اقلیت انتلکتوئل (به قول خودشان سوسیته) با مسجد شدن ایا صوفیا مخالفند اما هیچ جای دنیا این اقلیت، مردم را نمایندگی نمی کند. همان گونه که در ایران هم اقلیت انتلکتوئل با هر آنچه نشانی از میهن و ملیت داشته باشد، دشمنی می ورزد.
اگر اردوغان بزودی به هجده سالگی فرمانروایی اش می رسد، برای این است که همه اینها را بخوبی می داند. آنهایی که هر بار انتخابات می شود، سقوط اردوغان را پیش بینی می کنند، این واقعیتها را نمی فهمند و درک نمی کنند. هجده سال است می گویند اردوغان می خواهد ترکیه را ایران کند و چادر سر زنها و کشور را اسلامی کند. کدام اسلامی؟ ترکیه همچنان دارد از گازینوها (کاباره ها) و کارخانه ها (روسپی خانه ها) پول در می آورد و توریستهای لخت و پتی را در ساحلش به آغوش می کشد. رابطه اش با اسرائیل اندکی خدشه دار نشده. بازارهای اسرائیل پر از کالای ترکیه ای است.
اردوغان هر چه کرده، نمایش اسلام بوده نه پیاده کردن اسلام. بخوبی انگشت روی نقاط حساس ملی و مذهبی مردم گذشته و حکومت کرده. اگر هم روزی به زیر کشیده شود، از سر اسلامگرایی نخواهد بود. او ردای سلطان محمد فاتح را به تن کرده، ردایی که به تنش گشاد است و زار می زند. سقوط او روزی خواهد که بخواهد اسب سلطان محمد فاتح را هم سوار شود و این اسب به زمینش بزند.
مهرداد فرهمند
جان آگه با #فرهیختگان
از وقتی ایا صوفیا دوباره مسجد شده، رسانه ها روی لعن و نفرین اردوغان متمرکز شده اند. من در گزارشم درباره نخستین نماز جمعه در ایا صوفیا پس از ۸۶ سال، کوشیده ام از این نگاه یکسویه بپرهیزم و نشان دهم که تا از روزن هواداران تبدیل ایا صوفیا به مسجد هم نگاه نکنیم، درک درستی از این تصمیم نخواهیم داشت. عنایت داشته باشید که چه در گزارشم و چه در این نوشته، به واقعیتهای موجود پرداخته ام که نادیده گرفته شده نه اینکه این واقعیتها را تبلیغ یا با آنها همدلی کنم. واقعیتهای دیگر را ده روز است صداهای بلندتر از من دارند می گویند.
ایا صوفیا برای ترکیه فراتر از کلیسایی است که مسجد شده، مسجد ایا صوفیا نماد غرور ملی ترکیه است، نماد تاریخ و هویت این مردم است. تمام غرور و روحیه ملی ترکیه بر پایه فتح قسطنطنیه بنا شده. سلطان محمد فاتح برای مردم ترکیه، تنها پادشاه و حکمرانی در پانصد سال پیش نبوده، پدر و بانی ملت بوده و قداست دارد. همان گونه که سقوط شاهنشاهی ساسانی هزار و چهارصد سال است عقده ای در دل ملت ایران شده، همان گونه که گلستان و ترکمانچای بر پیکر این ملت زخم زده، عقده سقوط امپراتوری عثمانی هم بر دل مردم ترکیه مانده، هنوز عزادار کشوری اند به پهناوری کانادا که به سرزمینی تقریبا نصف ایران فرو کاسته شد.
داغ ایا صوفیا ۸۶ سال بر دل مذهبی و ملی ماند. جمع مذهبی و ملی یعنی اکثریت قاطع مردم ترکیه. بر خلاف ملی گرایی ایرانی که امروزه مد شده اسلام ستیزی را هم چاشنی خود کند، ملی گرایی ترکی از دین اسلام جدایی ناپذیر است. نماز جمعه در ایا صوفیا، آرزویی بود که ۸۶ سال بر دل ملتی مانده بود. در ترکیه البته اقلیت انتلکتوئل (به قول خودشان سوسیته) با مسجد شدن ایا صوفیا مخالفند اما هیچ جای دنیا این اقلیت، مردم را نمایندگی نمی کند. همان گونه که در ایران هم اقلیت انتلکتوئل با هر آنچه نشانی از میهن و ملیت داشته باشد، دشمنی می ورزد.
اگر اردوغان بزودی به هجده سالگی فرمانروایی اش می رسد، برای این است که همه اینها را بخوبی می داند. آنهایی که هر بار انتخابات می شود، سقوط اردوغان را پیش بینی می کنند، این واقعیتها را نمی فهمند و درک نمی کنند. هجده سال است می گویند اردوغان می خواهد ترکیه را ایران کند و چادر سر زنها و کشور را اسلامی کند. کدام اسلامی؟ ترکیه همچنان دارد از گازینوها (کاباره ها) و کارخانه ها (روسپی خانه ها) پول در می آورد و توریستهای لخت و پتی را در ساحلش به آغوش می کشد. رابطه اش با اسرائیل اندکی خدشه دار نشده. بازارهای اسرائیل پر از کالای ترکیه ای است.
اردوغان هر چه کرده، نمایش اسلام بوده نه پیاده کردن اسلام. بخوبی انگشت روی نقاط حساس ملی و مذهبی مردم گذشته و حکومت کرده. اگر هم روزی به زیر کشیده شود، از سر اسلامگرایی نخواهد بود. او ردای سلطان محمد فاتح را به تن کرده، ردایی که به تنش گشاد است و زار می زند. سقوط او روزی خواهد که بخواهد اسب سلطان محمد فاتح را هم سوار شود و این اسب به زمینش بزند.
مهرداد فرهمند
جان آگه با #فرهیختگان
Telegram
BBCPersian
برای نخستین بار پس از ۸۶ سال در مسجد ایاصوفیای استانبول نماز جمعه بر پا شد. جمعیت زیادی در این نماز جمعه شرکت کردند.
این در حالی است که در سطح بین المللی اعتراض به تبدیل آن از موزه به مسجد همچنان ادامه دارد.
گزارش مهرداد فرهمند
@BBCPersian
این در حالی است که در سطح بین المللی اعتراض به تبدیل آن از موزه به مسجد همچنان ادامه دارد.
گزارش مهرداد فرهمند
@BBCPersian
هویت شهروندی، پیشنیاز هویت ملی؛
چرا تنوع قومی، سرمایه‌ای توسعه‌آفرین است؟
از مجموعه یادداشت‌های استخراج شده از میزگردهای توسعه
برگرفته از سخنان محسن رنانی
▫️چرا تنوع قومی می‌تواند سرمایه باشد؟ همان‌طور که اگر یک کشور منابع اقتصادی متنوع‌تری داشته باشد پایداری اقتصادی بالایی دارد، کشوری که تنوع قومی و مذهبی و فرهنگی دارد هم در دراز‌مدت از مزایای این تنوع بهره‌مند می‌شود.
▫️بحرانی که در ایران با آن مواجه هستیم تک‌منبع‌بودن اقتصاد است. همه زندگی ما وابسته به قیمت و درآمد نفت است. بیماری هلندی، تورم مزمن، رانت‌خواری و انواع فساد، همه محصولات این اقتصاد تک‌محصولی هستند.
▫️برای رهایی از بیماری هلندی و فساد و رانت، راهی نداریم جز آنکه نفت را از سبد درآمدهای دولت حذف کنیم و اقتصادمان را بر مبنای توانایی‌های علمی و تولیدی و نو آفرینانه مردم این کشور بنا کنیم.
▫️تنوع فرهنگی، تنوع زبان‌ها، تنوع اقوام، تنوع آداب‌و‌رسوم، تنوع موسیقی و رقص ایرانی همه اینها سرمایه هستند. اما متأسفانه همان‌طور که اکنون ما در اقتصاد بر نفت متمرکز شده‌ایم و همه ساختار بودجه دولت و اقتصاد ملی را بر نفت بنا کرده‌ایم، در فرهنگ هم تنها بر دارایی‌های فرهنگی که مرتبط با فارس‌هاست تمرکز کرده‌ایم.
▫️زبان، پوشش، گویش، خورش و منش فارس‌ها را معیار قرار داده‌ایم و تمامی دارایی‌های دیگر ایران که متعلق به انواع اقوام ایرانی است را کتمان کرده‌ایم. در مقایسه با جمعیت اقوام ما، چند ساعت موسیقی‌های قومی در صداوسیما پخش می‌شود؟ کدام شاعر ترک، شاعر عرب، شاعر لر، شاعر ترکمن، شاعر کُرد را در رسانه‌های ملی تکریم کردیم؟ کدام‌یک از شخصیت‌های تاریخی اقوام را به مردم معرفی کردیم؟ کدام لباس و سنت و رسم قومی را بزرگ داشتیم؟
▫️در جامعه‌ای که رنگین‌کمانی از اقوام و مذاهب وجود دارد، تکیه انحصاری بر یک زبان و فرهنگ یک قوم، موجب می‌شود که منابع متنوع فرهنگی به عوامل تضاد ملی تبدیل شوند؛ یعنی نه‌تنها نقش سرمایه را بازی نکنند بلکه به تهدید ملی تبدیل شوند.
▫️در پیش‌گرفتن مسیر انحصار فرهنگی، همان‌گونه که الان حکومت ما در پیش گرفته است و تنها بر بخشی از منابع فرهنگی فارس‌ها تکیه می‌کند، خطر دیگری را در پیش دارد و آن این است که عناصر ضد توسعه و تضاد‌آمیز فرهنگ‌های قومی و مذهبی رشد کرده و به منبعی از اندیشه‌ها و رفتارهای ضد توسعه تبدیل می‌شوند. در حالی که اگر رویه چند‌فرهنگی در پیش گرفته شود، خرده‌فرهنگ‌ها یکدیگر را تکمیل و تصحیح می‌کنند.
▫️بنابراین یکی از معیارهای توسعه‌‌خواه‌بودن حکومت در ایران این است که آیا آگاهانه با مسئله تنوع قومی برخورد می‌کند و آیا به جای انحصارگری فرهنگی می‌کوشد بر تنوع فرهنگی تکیه کند یا نه؟/پویش فکری
متن کامل یادداشت را اینجا بخوانید:
Telegra.ph/-07-20-266
جان آگه با #فرهیختگان
چرا تنوع قومی، سرمایه‌ای توسعه‌آفرین است؟
از مجموعه یادداشت‌های استخراج شده از میزگردهای توسعه
برگرفته از سخنان محسن رنانی
▫️چرا تنوع قومی می‌تواند سرمایه باشد؟ همان‌طور که اگر یک کشور منابع اقتصادی متنوع‌تری داشته باشد پایداری اقتصادی بالایی دارد، کشوری که تنوع قومی و مذهبی و فرهنگی دارد هم در دراز‌مدت از مزایای این تنوع بهره‌مند می‌شود.
▫️بحرانی که در ایران با آن مواجه هستیم تک‌منبع‌بودن اقتصاد است. همه زندگی ما وابسته به قیمت و درآمد نفت است. بیماری هلندی، تورم مزمن، رانت‌خواری و انواع فساد، همه محصولات این اقتصاد تک‌محصولی هستند.
▫️برای رهایی از بیماری هلندی و فساد و رانت، راهی نداریم جز آنکه نفت را از سبد درآمدهای دولت حذف کنیم و اقتصادمان را بر مبنای توانایی‌های علمی و تولیدی و نو آفرینانه مردم این کشور بنا کنیم.
▫️تنوع فرهنگی، تنوع زبان‌ها، تنوع اقوام، تنوع آداب‌و‌رسوم، تنوع موسیقی و رقص ایرانی همه اینها سرمایه هستند. اما متأسفانه همان‌طور که اکنون ما در اقتصاد بر نفت متمرکز شده‌ایم و همه ساختار بودجه دولت و اقتصاد ملی را بر نفت بنا کرده‌ایم، در فرهنگ هم تنها بر دارایی‌های فرهنگی که مرتبط با فارس‌هاست تمرکز کرده‌ایم.
▫️زبان، پوشش، گویش، خورش و منش فارس‌ها را معیار قرار داده‌ایم و تمامی دارایی‌های دیگر ایران که متعلق به انواع اقوام ایرانی است را کتمان کرده‌ایم. در مقایسه با جمعیت اقوام ما، چند ساعت موسیقی‌های قومی در صداوسیما پخش می‌شود؟ کدام شاعر ترک، شاعر عرب، شاعر لر، شاعر ترکمن، شاعر کُرد را در رسانه‌های ملی تکریم کردیم؟ کدام‌یک از شخصیت‌های تاریخی اقوام را به مردم معرفی کردیم؟ کدام لباس و سنت و رسم قومی را بزرگ داشتیم؟
▫️در جامعه‌ای که رنگین‌کمانی از اقوام و مذاهب وجود دارد، تکیه انحصاری بر یک زبان و فرهنگ یک قوم، موجب می‌شود که منابع متنوع فرهنگی به عوامل تضاد ملی تبدیل شوند؛ یعنی نه‌تنها نقش سرمایه را بازی نکنند بلکه به تهدید ملی تبدیل شوند.
▫️در پیش‌گرفتن مسیر انحصار فرهنگی، همان‌گونه که الان حکومت ما در پیش گرفته است و تنها بر بخشی از منابع فرهنگی فارس‌ها تکیه می‌کند، خطر دیگری را در پیش دارد و آن این است که عناصر ضد توسعه و تضاد‌آمیز فرهنگ‌های قومی و مذهبی رشد کرده و به منبعی از اندیشه‌ها و رفتارهای ضد توسعه تبدیل می‌شوند. در حالی که اگر رویه چند‌فرهنگی در پیش گرفته شود، خرده‌فرهنگ‌ها یکدیگر را تکمیل و تصحیح می‌کنند.
▫️بنابراین یکی از معیارهای توسعه‌‌خواه‌بودن حکومت در ایران این است که آیا آگاهانه با مسئله تنوع قومی برخورد می‌کند و آیا به جای انحصارگری فرهنگی می‌کوشد بر تنوع فرهنگی تکیه کند یا نه؟/پویش فکری
متن کامل یادداشت را اینجا بخوانید:
Telegra.ph/-07-20-266
جان آگه با #فرهیختگان
Telegraph
هویت شهروندی، پیشنیاز هویت ملی
چرا تنوع قومی، سرمایه‌ای توسعه‌آفرین است؟ از مجموعه یادداشت‌های استخراج شده از میزگردهای توسعه برگرفته از سخنان دکتر محسن رنانی تدوین شده توسط پویش فکری توسعه مقدمه تنوع فرهنگی و چند‌فرهنگ‌گرایی برای توسعه یک سرمایه است. در تبیین این ادعا ابتدا تعریف خود…
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
کرونا هم غرور علمی تمدن غربی را به چالش کشیده و هم روایت‌های رسمی روحانیت ادیان را (ازجمله اسلام)
آیت‌الله سیدکمال حیدری
"امام زمانی که مشکل یک انسان گم شده را در بیابان حل می‌کند چرا اکنون مشکل صدها میلیون انسان را حل نمی‌کند؟"
موسسات حوزوی در مقابل این مشکل چه جوابی دارند!؟
در ایران اثر دعا و توسل در مورد این بیماری چه بوده است!؟
ما که معتقد به مکتب اهل بیت و دین هستیم چه چیزی برای حل این مشکل داریم که دیگر کشورها ندارند؟
گزارشهایی که طبق اعتقاد شیعیان هر ماه به امام زمان می‌رسد، ایشان چه‌کار کرده‌اند؟
کشورهایی که معتقد به امام زمان نیستند در مقابله با کرونا از ما جلوترند!
هر زمان جایی گیر می‌کنید می‌گویید دین در امور علمی دخالت نمی‌کند، چرا قبلاً نگفتید؟
کرونا مسجد الحرام را هم تعطیل کرد چه رسد به مساجد، حرمها و امام زاده‌ها
شمایی که معتقدید توسل داریم، اهل بیت داریم، دعا داریم، امام زمان داریم، اسلام داریم و... چه وجه امتیازی نسبت به دیگر کشورها دارید که آنها ندارند؟
چرا دیگران باید مسلمان و شیعه شوند در حالی که شما هیچ چیز سالمی از نظر اقتصاد، جامعه شناسی و... ندارید؟
جان آگه با #فرهیختگان
آیت‌الله سیدکمال حیدری
"امام زمانی که مشکل یک انسان گم شده را در بیابان حل می‌کند چرا اکنون مشکل صدها میلیون انسان را حل نمی‌کند؟"
موسسات حوزوی در مقابل این مشکل چه جوابی دارند!؟
در ایران اثر دعا و توسل در مورد این بیماری چه بوده است!؟
ما که معتقد به مکتب اهل بیت و دین هستیم چه چیزی برای حل این مشکل داریم که دیگر کشورها ندارند؟
گزارشهایی که طبق اعتقاد شیعیان هر ماه به امام زمان می‌رسد، ایشان چه‌کار کرده‌اند؟
کشورهایی که معتقد به امام زمان نیستند در مقابله با کرونا از ما جلوترند!
هر زمان جایی گیر می‌کنید می‌گویید دین در امور علمی دخالت نمی‌کند، چرا قبلاً نگفتید؟
کرونا مسجد الحرام را هم تعطیل کرد چه رسد به مساجد، حرمها و امام زاده‌ها
شمایی که معتقدید توسل داریم، اهل بیت داریم، دعا داریم، امام زمان داریم، اسلام داریم و... چه وجه امتیازی نسبت به دیگر کشورها دارید که آنها ندارند؟
چرا دیگران باید مسلمان و شیعه شوند در حالی که شما هیچ چیز سالمی از نظر اقتصاد، جامعه شناسی و... ندارید؟
جان آگه با #فرهیختگان
Audio
آیا دموکراسی در ایران بدون توجه به موانع ژئوپلیتیکی امکانپذیر می‌باشد؟ آلترناتیوهای جمهوری اسلامی توهم هستند یا واقعی؟
تحلیل های تلگرامی
سیدجوادمیری
۱ مرداد ۱۳۹۹
#فرهیختگان صدای فرزانگان
تحلیل های تلگرامی
سیدجوادمیری
۱ مرداد ۱۳۹۹
#فرهیختگان صدای فرزانگان
ما یک جامعه توسعه نایافته تاریخی هستیم
نسل وارث ما یک نسل سردرگم خواهد بود، سؤالات اساسی و تصمیمات بزرگ برای جهت گیری های کلی را پاسخ نداده ایم
بیژن عبدالکریمی
♦️مسئله امروز ما مسئله «توسعه نایافتگی تاریخی» است؛ ما یک جامعه توسعه نایافته هستیم لذا هرنوع رابطه ای که داریم همه و همه ناعادلانه است.
♦️بسیاری از این روابط ناعادلانه به دلیل همین «توسعه نایافتگی تاریخی» است.
♦️تا نتوانیم بر معضل و مشکل توسعه نایافتگی تاریخی خودمان غلبه پیدا کنیم، این مشکلات کما کان وجود خواهد داشت.
♦️مسئله اصلی ما امروز توزیع عادلانه ثروت نیست بلکه مسأله نبود ثروت و عدم تولید ثروت است.
♦️امروز مسئله اصلی ما این است که ۸۵ میلیون هستیم، درآمدمان صرفا نفت است.
♦️در واقع همه ملت دهن‌های گشادی برای مصرف‌اند و بخش عمده در مسیر تولید هیچ نقشی ندارند و فقط مصرف کننده هستند.
♦️متأسفانه راه اصلی یعنی "مسیر توسعه" را هنوز پیدا نکرده ایم./ خبرگزاری مهر
جان آگه با #فرهیختگان
نسل وارث ما یک نسل سردرگم خواهد بود، سؤالات اساسی و تصمیمات بزرگ برای جهت گیری های کلی را پاسخ نداده ایم
بیژن عبدالکریمی
♦️مسئله امروز ما مسئله «توسعه نایافتگی تاریخی» است؛ ما یک جامعه توسعه نایافته هستیم لذا هرنوع رابطه ای که داریم همه و همه ناعادلانه است.
♦️بسیاری از این روابط ناعادلانه به دلیل همین «توسعه نایافتگی تاریخی» است.
♦️تا نتوانیم بر معضل و مشکل توسعه نایافتگی تاریخی خودمان غلبه پیدا کنیم، این مشکلات کما کان وجود خواهد داشت.
♦️مسئله اصلی ما امروز توزیع عادلانه ثروت نیست بلکه مسأله نبود ثروت و عدم تولید ثروت است.
♦️امروز مسئله اصلی ما این است که ۸۵ میلیون هستیم، درآمدمان صرفا نفت است.
♦️در واقع همه ملت دهن‌های گشادی برای مصرف‌اند و بخش عمده در مسیر تولید هیچ نقشی ندارند و فقط مصرف کننده هستند.
♦️متأسفانه راه اصلی یعنی "مسیر توسعه" را هنوز پیدا نکرده ایم./ خبرگزاری مهر
جان آگه با #فرهیختگان
بهترین برهان علیه خداوند.pdf
1.6 MB
📕«بهترین برهان علیه خداوند»
نوشته‌ی گراهام آپی (فیلسوف تحلیلی)
برگردان: زهیر باقری نوع‌پرست
▪️مقدمه
▪️فصل اول: موضوعات مقدماتی
▪️فصل دوم: برخی ایدههای بزرگ
▪️فصل سوم: رویکرد حداقلی در خداباوری و طبیعت‌گرایی
▪️فصل چهارم: خداباوری استاندارد و طبیعت‌گرایی استاندارد
▪️فصل پنجم: نتیجه‌گیری
ضمیمه ↙️
▪️گفتگویی با تام استونهم درباره خداناباوری و ندانم‌گرایی
▪️مدخل دانشنامه استنفورد. جی. جی اسمارت
▪️آیا وجود خداوند برای وجود خوبی و اخلاق ضروری است؟ مناظره بین پیتر سینگر و اندی بنیستر
جان آگه با #فرهیختگان
نوشته‌ی گراهام آپی (فیلسوف تحلیلی)
برگردان: زهیر باقری نوع‌پرست
▪️مقدمه
▪️فصل اول: موضوعات مقدماتی
▪️فصل دوم: برخی ایدههای بزرگ
▪️فصل سوم: رویکرد حداقلی در خداباوری و طبیعت‌گرایی
▪️فصل چهارم: خداباوری استاندارد و طبیعت‌گرایی استاندارد
▪️فصل پنجم: نتیجه‌گیری
ضمیمه ↙️
▪️گفتگویی با تام استونهم درباره خداناباوری و ندانم‌گرایی
▪️مدخل دانشنامه استنفورد. جی. جی اسمارت
▪️آیا وجود خداوند برای وجود خوبی و اخلاق ضروری است؟ مناظره بین پیتر سینگر و اندی بنیستر
جان آگه با #فرهیختگان
معنای تغییر کاربری ایاصوفیه و اهمیت آن
محمد مسجدجامعی
۵ مرداد ۱۳۹۹
در روزهای گذشته، تغییر کاربری ایاصوفیه از موزه به مسجد توسط دولت ترکیه، خبرساز شد و واکنش‌هایی را در سراسر دنیا برانگیخت. اهمیت این بنا در چیست و چرا این تغییر کاربری بدین اندازه جلب توجه کرده است؟
ایاصوفیه یک مکان عادی نیست و یکی از رموز و بلکه از مهمترین رموز جهان مسیحیت است و حساسیت خیلی زیادی نسبت بدان وجود دارد. بدین لحاظ و با توجه به شرایط جهانی و جغرافیای دینی موجود، سؤال این است که واقعاً اردوغان به چه انگیزه‌ای این اقدام تنش‌آفرین را انجام داده است؛ مضافاً که در استانبول مساجدِ فراوان و بعضاً بسیار بزرگی وجود دارد، مانند «مسجد سلطان احمد»، «مسجد سلیمانیه» و «مسجد چاملیجا».
زبان عموم مسلمانان داخل روسیه ترکی یا به بیان دقیق‌تر، «آلتایی» است. آنها از نظر نژادی نیز خود را ترک می‌دانند و در منطقۀ بزرگ ما، از جمله اقوامی هستند که نسبت به قومیت خود، یعنی نسبت به ترک بودن و ترک‌زبان بودن خود، خیلی حساسند.
بنابراین، اینکه تغییر کاربری ایاصوفیه را «ترکیۀ ترک‌زبان» انجام داده است، به طور طبیعی نوعی ناآرامی نهفته به وجود می‌آورد. و این ناآرامی نهفته را کلیسای ارتدوکس کاملاً می‌فهمد و در نتیجه، دچار مشکل می‌شود و به احتمال خیلی زیاد، تمایلش به اینکه مسلمان‌ها را بخشی از جامعۀ طبیعی روسیه تلقی کند، کاهش می‌یابد.
واقعیت این است که اقدام اخیر اردوغان چیزی جز یک سیاست پوپولیستی و عوام‌پسندانه نیست؛ تحریک تنش‌برانگیزی است که هیچ نوع مصلحت مسلمانی یا کلی ندارد و جز به نفع جایگاه داخلی خود اردوغان و حزب او نیست.
پیوند به متن کامل این مطلب در سایت دین‌آنلاین
جان آگه با #فرهیختگان
محمد مسجدجامعی
۵ مرداد ۱۳۹۹
در روزهای گذشته، تغییر کاربری ایاصوفیه از موزه به مسجد توسط دولت ترکیه، خبرساز شد و واکنش‌هایی را در سراسر دنیا برانگیخت. اهمیت این بنا در چیست و چرا این تغییر کاربری بدین اندازه جلب توجه کرده است؟
ایاصوفیه یک مکان عادی نیست و یکی از رموز و بلکه از مهمترین رموز جهان مسیحیت است و حساسیت خیلی زیادی نسبت بدان وجود دارد. بدین لحاظ و با توجه به شرایط جهانی و جغرافیای دینی موجود، سؤال این است که واقعاً اردوغان به چه انگیزه‌ای این اقدام تنش‌آفرین را انجام داده است؛ مضافاً که در استانبول مساجدِ فراوان و بعضاً بسیار بزرگی وجود دارد، مانند «مسجد سلطان احمد»، «مسجد سلیمانیه» و «مسجد چاملیجا».
زبان عموم مسلمانان داخل روسیه ترکی یا به بیان دقیق‌تر، «آلتایی» است. آنها از نظر نژادی نیز خود را ترک می‌دانند و در منطقۀ بزرگ ما، از جمله اقوامی هستند که نسبت به قومیت خود، یعنی نسبت به ترک بودن و ترک‌زبان بودن خود، خیلی حساسند.
بنابراین، اینکه تغییر کاربری ایاصوفیه را «ترکیۀ ترک‌زبان» انجام داده است، به طور طبیعی نوعی ناآرامی نهفته به وجود می‌آورد. و این ناآرامی نهفته را کلیسای ارتدوکس کاملاً می‌فهمد و در نتیجه، دچار مشکل می‌شود و به احتمال خیلی زیاد، تمایلش به اینکه مسلمان‌ها را بخشی از جامعۀ طبیعی روسیه تلقی کند، کاهش می‌یابد.
واقعیت این است که اقدام اخیر اردوغان چیزی جز یک سیاست پوپولیستی و عوام‌پسندانه نیست؛ تحریک تنش‌برانگیزی است که هیچ نوع مصلحت مسلمانی یا کلی ندارد و جز به نفع جایگاه داخلی خود اردوغان و حزب او نیست.
پیوند به متن کامل این مطلب در سایت دین‌آنلاین
جان آگه با #فرهیختگان
دین‌آنلاین
معنای تغییر کاربری ایاصوفیه و اهمیت آن* | دین‌آنلاین
در روزهای گذشته، تغییر کاربری ایاصوفیه از موزه به مسجد توسط دولت ترکیه، خبرساز شد و واکنش‌هایی را در سراسر دنیا برانگیخت. اهمیت این بنا در چیست و چرا این تغییر کاربری بدین اندازه جلب توجه کرده است؟
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
«گل نرگس»
از تو باغچه های بیدار
گل نرگس و ربودن
پشت میله های زندان
شعر وحشت میسرودن
نمیدونن گل نرگس
در حصار رنگ نمیبازه
روی پرده ی سیاهی
خورشید خوشرنگ میسازه
نمیدونن که پرنده
آخر قصه رو دیده
سر در اوین نوشته
عمر تو به سر رسیده
دست گلچین نمیدونه
که زمستون موندگار نیست
مقصد هر گل نرگس
جایی جز فصل بهار نیست
وقتی با دستهای خونی
گل نرگس توی حصره
مسجد و‌صومعه ی ما
زندان اوین و قصره
از چکاوک ها شنیدم
یک چکامه ی بهاری
باغچه ای به رنگ نرگس
بعد فصل بیقراری
باغچه گفت از انتظارو
باد نوشت بروی دیوار
یه کبوتر سفید خوند
میرسه لحظه ی دیدار
مینویسم گل نرگس
تو بخوان امروز اسیره
ماه میگفت ریشه دوانده
دیگه هیچ وقت نمیمیره
حسن یوسفی اشکوری
جان آگه با #فرهیختگان
از تو باغچه های بیدار
گل نرگس و ربودن
پشت میله های زندان
شعر وحشت میسرودن
نمیدونن گل نرگس
در حصار رنگ نمیبازه
روی پرده ی سیاهی
خورشید خوشرنگ میسازه
نمیدونن که پرنده
آخر قصه رو دیده
سر در اوین نوشته
عمر تو به سر رسیده
دست گلچین نمیدونه
که زمستون موندگار نیست
مقصد هر گل نرگس
جایی جز فصل بهار نیست
وقتی با دستهای خونی
گل نرگس توی حصره
مسجد و‌صومعه ی ما
زندان اوین و قصره
از چکاوک ها شنیدم
یک چکامه ی بهاری
باغچه ای به رنگ نرگس
بعد فصل بیقراری
باغچه گفت از انتظارو
باد نوشت بروی دیوار
یه کبوتر سفید خوند
میرسه لحظه ی دیدار
مینویسم گل نرگس
تو بخوان امروز اسیره
ماه میگفت ریشه دوانده
دیگه هیچ وقت نمیمیره
حسن یوسفی اشکوری
جان آگه با #فرهیختگان
📄 مقاله: "ایران در چشم‌انداز کوتاه‌مدت"
حمیدرضا جلایی‌پور، در مقاله‌ای برای "راهبرد" نوشت:
✍ دربارهٔ یک سال آینده دو ارزیابی قطبی و سفید و سیاه در حوزه عمومی قابل شناسایی است. اول، ارزیابی حاکمیت و اصول‌گرایان تندرو است که معتقدند روزهای سخت ایران در حال اتمام است. ارزیابی دوم مربوط به سرنگونی‌طلبان است که ایران را در معرض شورش‌های غیرقابل‌کنترل و آبستن بیگ‌بنگ و تغییرات بنیادین غیرقابل پیش‌بینی می‌بینند. هدف این نوشته بررسی این ارزیابی‌ها است.
✍ ارزیابی نگارنده برآمده از پاسخ به دو پرسش اصلی است:
۱- جامعه چه معضلات یا بحران‌های اصلی‌ای دارد؟
۲- نیروهای دارای عاملیت تاثیرگذار در جامعه چه نسبتی با این بحران‌ها دارند؟
✍ جامعهٔ ایران «با معضلات چندگانهٔ همزمان» روبرو است. حداقل به شش معضل اصلی می‌توان اشاره کرد:
اول، معضل «معیشت» بیش از نیمی از شهروندان. دهک‌های بهره‌مند در التهاب این هستند که چگونه ارزش ثروت خود را حفاظت کنند و هر روز شاهد بی‌ارزش شدن پول ملی‌اند. کافی است به التهابات بازار ارز، طلا، مسکن، زمین و بورس نگاه کنیم. بخش بزرگ‌تری از جامعه هم برای امرار معاش روزانه به تنگنا افتاده است. سه دهک محروم‌تر وضعیت بدتری پیدا کرده اند (به نمودار «سی‌سال رشد و نابرابری اقتصاد ایران» از امیر کرمانی در کانال نگارنده مراجعه کنید).
دوم، معضل نگرانی از آثار کرونا برای سلامتی شهروندان است. متاسفانه یک «وحشت جمعی و خاموش» خصوصا در میان میان‌سالان در جامعه در حال شکل‌گیری است و چند میلیون شهروند هم در اثر شیوع کرونا بیکار شده‌اند. با نزدیک شدن پاییز و وضعیت فعلی حکمرانی در مبارزه با کرونا بعید است مبتلایان و مرگ کرونا افزایش نیابد و تا تولید و توزیع فراگیر واکسن و داروی کرونا هم شاید بیش از یک‌سال طول بکشد.
سوم، معضل تداوم «توهین سیاسی» از بالا به شهروندان است. این توهین را در انتخابات مجلس یازدهم دیدیم. میزان مشارکت مردم تهران حدود بیست درصد بود و نشان داد حاکمیت به گشایش سیاسی فکر نمی‌کند و نگرانی‌ها و توهمات دیگری دارد.
چهارم، معضل تکرار «ناامنی»های داخلی و خارجی است. از جمله آتش‌سوزی‌ها، انفجارها، حمله به تاسیسات نطنز و نگرانی مسافران هواپیمای ماهان در آسمان لبنان و سوریه.
پنجم، معضل تداوم تخریب شدید محیط زیست ایران است و در برابر فرسایش جبران‌ناپذیر آن نیروی موثر کنترل‌کننده‌ای وجود ندارد. فعالان محیط زیست هم با سیلی نهادهای امنیتی روبرو بوده و تعدادی از آنها هنوز در زندان‌اند.
معضل ششم (به نظرم مهم‌تر از همهٔ معضلات قبلی) این است که حاکمیت (مهمترین نهادی که می‌تواند از تبدیل «معضلات جامعه» به «وضعیت بحرانی غیرقابل کنترل» جلوگیری کند) ظاهرا اراده‌ای برای حل معضلات پیش‌گفته ندارد.
✍ در برابر این جامعه و شرایط بحرانی به نظر من سه نیروی دارای عاملیت تاثیرگذار در کوتاه‌مدت وجود دارد. به ترتیب اهمیت: نیروی حاکمیت، نیروی پاپولیست‌ها و نیروی اصلاح‌طلبان و میانه‌روها.
✍ باید ببینیم این سه نیرو چگونه می‌خواهند با توجه به بحران‌های کشور جامعه را از این وضعیت عبور دهند؟ روشن است هر نیرویی که «برنامه» و از آن مهم‌تر «توان اجرا» داشته باشد در یک سال آینده موثرتر است.
✍ حاکمیت در ایران هم دولت (وزارتخانه‌ها) و نهادهای انتخابی و هم جامعهٔ مدنی را در کنترل خود گرفته است. طبقه متوسط فرهنگی و بخش بزرگی از اقشار فرودست و فرادست در ایران حاکمیت ایران را نامقبول، ناکارآمد و رانتی می‌داند و معتقد است سیاست‌های کلان این حاکمیت در بعد داخلی و خارجی پرهزینه و روند توسعه درون‌زا و برون‌نگر ایران را آهسته کرده است.
✍ با این‌همه، حاکمیت به‌خاطر امکانات و سازمان بروکراتیکی که در اختیار دارد مهمترین نیروی موثر برای عبور جامعه از وضعیت بحرانی کنونی است. خود حاکمیت این تصویر انتقادی از خود را قبول ندارد و معتقد است در یک سال آینده ایران از گردنهٔ ترامپ و تحریم‌های حداکثری او خواهد گذشت.
✍ حاکمیت سعی می‌کند بحران اقتصادی و بحران ناشی از کرونا را با هر مصیبتی که شده در چهار ماه آینده مدیریت کند و حاکمیت را یکپارچه و مقتدرتر سازد. می‌گوید قوه‌قضاییه و قوه‌مقننه را یکپارچه کردیم و با گرفتن قوه اجراییه در انتخابات۱۴۰۰ این فرآیند را به پایان می‌بریم.
✍ البته، از اکنون روشن نیست حاکمیت می‌خواهد رییس‌جمهوری۱۴۰۰ را بدون انتخاباتی پرشور به دست تیپی مثل رییسی بدهد یا با یک انتخابات پرشور، رییس‌جمهوری را به دست تکنوکراتی پخته و کاربلد و دارای پایگاه اجتماعی بدهد.
🔅متن کامل مقاله را در لینک زیر بخوانید:
https://telegra.ph/ایران-در-چشم‌انداز-کوتاه‌مدت-07-27
#فرهیختگان صدای فرزانگان
حمیدرضا جلایی‌پور، در مقاله‌ای برای "راهبرد" نوشت:
✍ دربارهٔ یک سال آینده دو ارزیابی قطبی و سفید و سیاه در حوزه عمومی قابل شناسایی است. اول، ارزیابی حاکمیت و اصول‌گرایان تندرو است که معتقدند روزهای سخت ایران در حال اتمام است. ارزیابی دوم مربوط به سرنگونی‌طلبان است که ایران را در معرض شورش‌های غیرقابل‌کنترل و آبستن بیگ‌بنگ و تغییرات بنیادین غیرقابل پیش‌بینی می‌بینند. هدف این نوشته بررسی این ارزیابی‌ها است.
✍ ارزیابی نگارنده برآمده از پاسخ به دو پرسش اصلی است:
۱- جامعه چه معضلات یا بحران‌های اصلی‌ای دارد؟
۲- نیروهای دارای عاملیت تاثیرگذار در جامعه چه نسبتی با این بحران‌ها دارند؟
✍ جامعهٔ ایران «با معضلات چندگانهٔ همزمان» روبرو است. حداقل به شش معضل اصلی می‌توان اشاره کرد:
اول، معضل «معیشت» بیش از نیمی از شهروندان. دهک‌های بهره‌مند در التهاب این هستند که چگونه ارزش ثروت خود را حفاظت کنند و هر روز شاهد بی‌ارزش شدن پول ملی‌اند. کافی است به التهابات بازار ارز، طلا، مسکن، زمین و بورس نگاه کنیم. بخش بزرگ‌تری از جامعه هم برای امرار معاش روزانه به تنگنا افتاده است. سه دهک محروم‌تر وضعیت بدتری پیدا کرده اند (به نمودار «سی‌سال رشد و نابرابری اقتصاد ایران» از امیر کرمانی در کانال نگارنده مراجعه کنید).
دوم، معضل نگرانی از آثار کرونا برای سلامتی شهروندان است. متاسفانه یک «وحشت جمعی و خاموش» خصوصا در میان میان‌سالان در جامعه در حال شکل‌گیری است و چند میلیون شهروند هم در اثر شیوع کرونا بیکار شده‌اند. با نزدیک شدن پاییز و وضعیت فعلی حکمرانی در مبارزه با کرونا بعید است مبتلایان و مرگ کرونا افزایش نیابد و تا تولید و توزیع فراگیر واکسن و داروی کرونا هم شاید بیش از یک‌سال طول بکشد.
سوم، معضل تداوم «توهین سیاسی» از بالا به شهروندان است. این توهین را در انتخابات مجلس یازدهم دیدیم. میزان مشارکت مردم تهران حدود بیست درصد بود و نشان داد حاکمیت به گشایش سیاسی فکر نمی‌کند و نگرانی‌ها و توهمات دیگری دارد.
چهارم، معضل تکرار «ناامنی»های داخلی و خارجی است. از جمله آتش‌سوزی‌ها، انفجارها، حمله به تاسیسات نطنز و نگرانی مسافران هواپیمای ماهان در آسمان لبنان و سوریه.
پنجم، معضل تداوم تخریب شدید محیط زیست ایران است و در برابر فرسایش جبران‌ناپذیر آن نیروی موثر کنترل‌کننده‌ای وجود ندارد. فعالان محیط زیست هم با سیلی نهادهای امنیتی روبرو بوده و تعدادی از آنها هنوز در زندان‌اند.
معضل ششم (به نظرم مهم‌تر از همهٔ معضلات قبلی) این است که حاکمیت (مهمترین نهادی که می‌تواند از تبدیل «معضلات جامعه» به «وضعیت بحرانی غیرقابل کنترل» جلوگیری کند) ظاهرا اراده‌ای برای حل معضلات پیش‌گفته ندارد.
✍ در برابر این جامعه و شرایط بحرانی به نظر من سه نیروی دارای عاملیت تاثیرگذار در کوتاه‌مدت وجود دارد. به ترتیب اهمیت: نیروی حاکمیت، نیروی پاپولیست‌ها و نیروی اصلاح‌طلبان و میانه‌روها.
✍ باید ببینیم این سه نیرو چگونه می‌خواهند با توجه به بحران‌های کشور جامعه را از این وضعیت عبور دهند؟ روشن است هر نیرویی که «برنامه» و از آن مهم‌تر «توان اجرا» داشته باشد در یک سال آینده موثرتر است.
✍ حاکمیت در ایران هم دولت (وزارتخانه‌ها) و نهادهای انتخابی و هم جامعهٔ مدنی را در کنترل خود گرفته است. طبقه متوسط فرهنگی و بخش بزرگی از اقشار فرودست و فرادست در ایران حاکمیت ایران را نامقبول، ناکارآمد و رانتی می‌داند و معتقد است سیاست‌های کلان این حاکمیت در بعد داخلی و خارجی پرهزینه و روند توسعه درون‌زا و برون‌نگر ایران را آهسته کرده است.
✍ با این‌همه، حاکمیت به‌خاطر امکانات و سازمان بروکراتیکی که در اختیار دارد مهمترین نیروی موثر برای عبور جامعه از وضعیت بحرانی کنونی است. خود حاکمیت این تصویر انتقادی از خود را قبول ندارد و معتقد است در یک سال آینده ایران از گردنهٔ ترامپ و تحریم‌های حداکثری او خواهد گذشت.
✍ حاکمیت سعی می‌کند بحران اقتصادی و بحران ناشی از کرونا را با هر مصیبتی که شده در چهار ماه آینده مدیریت کند و حاکمیت را یکپارچه و مقتدرتر سازد. می‌گوید قوه‌قضاییه و قوه‌مقننه را یکپارچه کردیم و با گرفتن قوه اجراییه در انتخابات۱۴۰۰ این فرآیند را به پایان می‌بریم.
✍ البته، از اکنون روشن نیست حاکمیت می‌خواهد رییس‌جمهوری۱۴۰۰ را بدون انتخاباتی پرشور به دست تیپی مثل رییسی بدهد یا با یک انتخابات پرشور، رییس‌جمهوری را به دست تکنوکراتی پخته و کاربلد و دارای پایگاه اجتماعی بدهد.
🔅متن کامل مقاله را در لینک زیر بخوانید:
https://telegra.ph/ایران-در-چشم‌انداز-کوتاه‌مدت-07-27
#فرهیختگان صدای فرزانگان
Telegraph
ایران در چشم‌انداز کوتاه‌مدت
حمیدرضا جلایی‌پور جامعه‌شناس و فعال سیاسی اصلاح‌طلب
وَجد شراب الفت است؛ وَجد پرتو نورِ آفتابِ قدس است که از مَطلعِ اُنس بر آید، بر جان عاشقان تابد، اوقات ایشان را منّور گرداند تا از خود بیگانه شوند و با حق آشنا؛ چون بنشینند در انس اند و چون برخیزند در قُرب، چون بِگردند در یافت اند و چون بروند در صاعقهٔ توحید اند، و چون بِگریند در حس فَقر اند، و چون بخندند در مشاهده اند و چون دست زنند درصبحِ صادقِ مکاشفه اند، چون نعره زنند در خطاب اند، و چون بُگریزند در عتاب اند، چون نیست شوند در هستی اند و هست باشند. از جذبِ هویت در صرف اتحاد افتند. از اعراض و جواهر و مکان و زمان منزه شوند، به عجائب و غرائب تجلّی در افتند. نورِ تجلی مشاهده کنند، از ادراکِ ذات مجنون گردند. از خود بیگانه شوند، جانِ ایشان به لذت مشاهده مُتلذّذ.
زان مِی خوردم که روح پیمانه ی اوست
زان مست شدم که عقل دیوانه ی اوست
دودی به من آمد، آتشی در من زد
زان شمع که آفتاب پروانه ی اوست
حدیقه الحقیقه، احمد جام(ژنده پیل)، به اهتمام دکتر محمدعلی موحد
#فرهیختگان پیک آگاهی شماست
زان مِی خوردم که روح پیمانه ی اوست
زان مست شدم که عقل دیوانه ی اوست
دودی به من آمد، آتشی در من زد
زان شمع که آفتاب پروانه ی اوست
حدیقه الحقیقه، احمد جام(ژنده پیل)، به اهتمام دکتر محمدعلی موحد
#فرهیختگان پیک آگاهی شماست