🏴 محرم و اندیشوران دینی

عبدالکریم سروش؛ عاشورا عرصه‌ای برای انتقام‌خواهی نیست

عبدالکریم سروش نیز از جمله متفکرانی است که به بحث پیرامون حرکت امام حسین (ع) پرداخته است.

عبدالکریم سروش از مواضع مختلفی بحث از عاشورا را پیش کشیده و به آن توجه داده است. رویکرد سروش غالباً از منظری عقلانی و انتقادی است و می‌کوشد تا پیرایه‌ها و زوائدی که حول این موضوع شکل گرفته است را نشان دهد. سروش با تعبیر «قیام امام حسین» موافقتی ندارد و معتقد است که این‌گونه تعابیر، برساخته‌های زمانه ماست. به تعبیر سروش «یکی از دلایلی که باعث شد امام حسین (ع) حرکتش را آغاز کند عبارت بود از فضای رعب آور امنیتی، سازش ناپذیری با یزید و جستجو به دنبال جای امن». بر همین مبنا وی مدعی است که «هیچ سند معتبری وجود ندارد که هدف امام حسین (ع) قیام و انقلاب بوده است. این واژه‌ها ترمینولوژی زمانه ما هستند و ابداً ارتباطی با انگیزه امام حسین (ع) ندارند».

📎
#فرهیختگان صدای فرزانگان

کربلا به روایت یزید!!


آیا درست است شیعیان کربلا را به روایت یزید بشنوند؟ کربلا روایت‌ها و گفتمان‌های بسیاری دارد و از دیدگاه‌های مختلف بیان شده است. #یاسر_عرب، نویسنده، کارگردان و تهیه‌کننده خوش‌فکر، مجموعه‌ای با عنوان عجیب و غریب «#کربلا_به_روایت_یزید» در قالب تلویزیون جمهور (جمهور تی‌وی) تهیه کرده و تاکنون سه قسمت آن‌را منتشر کرده است.

علاقمندان به دیدن مباحثه‌ای درباره جامعه جاهلی، #معنای_جاهلیت، آن‌چه محمد (ص) پیامبر اسلام انجام داد، تحولی که پدید آمد و انحراف به سمت ساختار و حکومت اُمَوی و پیدایش واقعه عاشورا می‌توانند این مجموعه را مشاهده کنند.

⭕️ کربلا به روایت یزید (قسمت اول)،
سی دقیقه

⭕️ کربلا به روایت یزید (قسمت دوم)،
بیست‌وهفت دقیقه

⭕️ کربلا به روایت یزید (قسمت سوم)،
بیست دقیقه


محمدفاضلی


#فرهیختگان صدای فرزانگان

🔺عاشورا: تکامل الهیات صغارت به الهیات بلوغ

📍سخنرانی اینستاگرامی محمدحسین بادامچی در شب تاسوعای محرم ۱۳۹۹


🔗لینک تصویری بخشی از ارائه در پویش #هر_خانه_یک_حسینیه

جان آگه با #فرهیختگان

مانده تنها حسین/ سوی او بی امان/ سنگ می بارد/ نیزه می آید


#فرهیختگان، در سوگ ماتم حسینی

متن آیدین آغداشلو در رد اتهامات اخیر علیه وی

🔴 یاد و نام مصدق همچنان بر پیشانی بلند تاریخ ایران می‌درخشد

حبیب‌الله پیمان:

🔸به لحاظ کارکرد، ملی‌گرایی پهلوی، صرفا هویتی جهت مشروعیت بخشیدن به حکومت خودکامه وسرکوب و حذف مخالفان بود، در حالی که کارکرد «ملیت» در نهضت ملی، تحکیم همبستگی و وحدت عمل همه‌ی مردم ایران، شامل همه‌ی اقوام و پیروان همه‌ی مذاهب و ادیان، برای مبارزه با استبداد و تحقق آزادی، عدالت، توسعه و پیشرفت کشور بود.

🔸مسلما هر دولتی با پشتیبانی مردم، قدرت بقا و دوام بیشتری می‌یابد. اما وقتی ما صحبت از توده‌ی مردم یا انبوه خلق می‌کنیم، باید ببینیم این انبوه و توده‌های خلق چگونه و بر اساس چه مشترکاتی از دولت پشتیبانی می‌کنند؟ تفاوت ارتفاع دیدگاه‌های توده‌های مردمی که اهداف و ارزش‌های مشترک به آنان پیوندی ارگانیک بخشیده است و بر اساس همبستگی آگاهانه، اشتراکات فرهنگی و چشم‌انداز واحد در دفاع از دولت دلخواهشان به خیابان‌ها می‌ریزند، با افرادی که فاقد هرگونه نقطه‌ی اشتراک و آگاهی جمعی هستند و چون موزاییک تک تک به طور مکانیکی کنار هم قرار داده شده‌اند، زمین تا آسمان است.

🔸توسعه‌ی سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی بدون امنیت و صلح درون و برون ممکن و مقدور نخواهد شد. از جامعه‌ی درگیر خشونت و ناامنی و تحت فشار تبعیض و بیعدالتی نمی‌توان انتظار داشت قدم در راه توسعه‌ی همه‌جانبه بگذارد. این یک اصل کلی است. علاوه بر صلح و امنیت، از دیگر لوازم توسعه، آگاهی مردم و قبول حق تعیین سرنوشت آن‌هاست. مردم اگر احساس کنند در انتخاب سرنوشتشان، در مشارکت سیاسی، اجتماعی و اقتصادیشان از حقوق انسانی برابر برخوردار نیستند، انگیزه‌ی فعالیت خلاق را در تمامی زمینه‌ها از دست می‌دهند و همبستگی بین ایشان تضعیف می‌شود. مردم برای مشارکت در امر توسعه و برای پیشرفت انگیزه‌ای قوی لازم دارند. انگیزه‌ای که آنان را وادار به تولید اندیشه و تولید ارزش‌های مادی و معنوی و اخلاقیات کند.

🔸ما در مقام بت‌سازی از مصدق نیستیم. اما رویه‌ی او می‌تواند سرمشق خوبی برای سیاستمداران باشد. مصدق آزادی‌خواهی وفادار به مردم بود و به قانون اساسی سخت پایبند بود. حقوق مردم را پاس می‌داشت. در زمان صدارت مصدق، حتی یک روزنامه به دلیل انتقاد یا توهین و فحاشی به شخص نخست‌وزیر تعطیل و توقیف نشد. یک نفر به این دلایل محاکمه و زندانی نشد. افراد آزاد بودند، افکار و عقاید آزاد بودند. هر کسی میخواست حزب یا نهاد بسازد، آزاد بود. منتهی میگفت در چارچوب قانون عمل بکنید./کلمه

👈 متن کامل


#فرهیختگان ندای آگاهی

🔴 داستان روستای ابوالفضل برسد به دست ساده اندیشان

مجتبی نجفی:

🔸این داستان روستای ابوالفضل در اهواز برسد به دست ساده اندیشانی که گمان میکنند با یک سخنرانی مشکل فساد سیستماتیک در ایران حل میشود. هنوز بعد از فریبکاری احمدی نژاد،دیدم هیجان زده هایی که با سخنان فتاح به وجد آمده بودند. فتاح با احمدی نژاد تفاوتی دارد. او جَنَمِ احمدی نژاد را ندارد. لیست مفسدان در جیب احمدی نژاد بود و او این لیست را نه برای حل فساد که ابزار فشار مخالفان کرده بود. احمدی نژاد در برابر مخالفت های بیت و سپاه تا آخرین لحظه بر انتشار لیست پافشاری میکرد و در مجلس، برادر لاریجانی ها را افشا کرد اما ایراد او این بود بازوهای راست و چپش مفسد بودند. او حامی سرسخت قاضی مرتضوی بود. معاون اولش به زندان رفت. دیگر معاونش به همین سرنوشت دچار شد تا همگان بفهمند آن دولت پاکدست مورد نظر رهبری سرابی بیش نبود، تا زمانی که قدرت مطلقه، ولی فقیه نظارت ناپذیر و دست نظامیان در اقتصاد و سیاست باز باشد فساد هست آن هم نه موردی که همیشگی.

🔸پروژه رهبری برای دولت پاکدست جوان انقلابی با چموش بازی احمدی نژاد روی هوا رفت و حاصلش شد اقتصاد بی سامان، شکاف بیشتر حاکمیت و مردم،جنبش سبز و بیش از دویست شهید، حصر لاینحل و جولان هر چه بیشتر سردارها. حالا حاکمیت بدون درس از گذشته، عقب تر میرود،کورمال کورمال به تاریکی بیشتری گام میگذارد و دیگر سخن درمانی تیپ هایی مثل فتاح با ژست عدالتخواهی و مبارزه با فساد هم چاره کار نیست چرا که در جنگ قدرت که چشم انداز پساخامنه ای هم در آن دخیل است فتاح هم تحمل نمیشود. او بسان یک بچه مودب از پدران مفسدش عذرخواهی کرد و چه نمادین اهالی روستای ابوالفضل را با ساچمه تفنگ ضرب و شتم میکنند تا نشان دهند در نظامی که مافیای فساد در آن ریشه دوانده، قدرت مطلقه نظارت ناپذیر خود منشا فساد است و هر گونه شعار عدالت خواهی بدون حل مساله قدرت مطلقه، عوامفریبی یا در بهترین حالت ساده اندیشی بیش نیست.

🔸شما به جهان نشانه ها ایمان ندارید؟ ببینید نظامی که با شعار به صدر نشاندن مستضعفان مستقر شد به کجا رسیده:فرودستان معترض را در خیابانها در آن آبان خونین کشت، غیزانیه ها و آسیه خانم آلونک نشین در آن تمامی ندارند و بنیاد ضد مستضعفین، در ایام تاسوعای حسینی ساکنان روستای ابوالفضل را ضرب و شتم میکند. اینها همه نشانه هایی است برای خردمندان که بدانند هر قدرتی بدون نظارت، بدون جامعه مدنی قدرتمند، بدون بی طرفی دین در دولت و بازگشت نظامیان سهامدار دیپلمات و سیاستمدار به پادگانها منشا فساد است. فرقی نمی کند به نام ولایت باشد یا سلطنت. منشا فساد نمی تواند با فساد مبارزه کند.


#فرهیختگان ندای آگاهی

مکن ای صبح طلوع

لوریس چکناوریان
"شب قبل از عاشورا"
ارکستر سمفونیک البرز
و گروه کر فیلارمونیک ایران

#فرهیختگان ندای آگاهی

📌چند نکته گذرا به مناسبت عاشورا

* جز چند اثر هیچ کار آکادمیک و پژوهشی قابل عرضه و توجهی در باره اصل رویداد کربلا به زبانهای غربی من نیافتم.
* پیامدهای سیاسی تاریخی ماجرای کربلا بویژه در اسلام معاصر جذاب‌تر و مهم‌تر از پرداختن به اصل رویداد بوده است که بنظر من پرداختن به آن بسیار مهم و حیاتی است.
* نوآوری‌ها و بازخوانی انتقادی این رویداد بر پایه ضدروایت یا خوانش‌های "مقبول" و مستندِ جایگزین در غرب، اندک و تقریبا نایافتنی است.
* بنظر می‌رسد شیعیان شبه‌قاره سهم بیشتری در انتشار ادبیات جهانی کربلا داشته‌اند.
* تفسیر رویداد حسینی بشدت در معرض بدفهمی، سوءاستفاده و تحریف به‌ویژه در فضای سیاسی امروز است.
* تفکیک داستان کربلا به عنوان موتور محرکه پتانسیل از اسلام سیاسی ممکن نیست و همین، تهدیدِ خوانش اخلاقی انست.
* جنبه‌های اخلاقی و انسانی الهام‌بخش این رویداد غم‌انگیز بشدت مهجور و غریب و قربانی تصرف طبقاتی و صنفی شده است .
* ظرفیت آیینی و مناسکی عاشورا نسبت به سایر ابعاد در اوج و بنابراین خطر تجاری‌سازی (به‌مفهوم عام)، نمایه‌پردازی و تولیت‌بازی در ان بسیار بالاست.
* ماجرای عاشورا مهم‌تر از آنست که بتوان آن را به حاشیه راند، ندیده گرفت، تخفیف یا دستمایه برخی لودگی‌های شبه سیاسی کرد (کاری که امروز به ویژه از سوی برخی هم‌وطنان می‌شود).
* ابعاد مهم باطنی عاشورا از جمله زوایای مهجور و مغفول این رویداد است. ورود در این حوزه ظرائف، عوارض و صلاحیت‌های خاص خود را دارد و نمی‌تواند به سود روایت تاریخی تصرف شود، بنابراین عمومیت آن، انزوای آنست.
* راه شناسایی عاشورا از بازخوانی و تنوع روزآمد روایت‌های آن می‌گذرد و خطر لفاظی، وراقی، سندبازی و حسین‌نمایی و یزیدخویی هم درست در همین روزنه لانه کرده است.
* بهترین راه نزدیکی به ساحت اخلاقی و میراث انسانی کربلا، شناسایی راویان آن به ویژه راویان مسلح معاصر است. شیوه زندگی، رفتار شخصی، ملکات و پیشینه آدمها و تعهد اخلاقی جریانها خط تمیز میان کسبه فرومایه و فرزندان معنوی و حقیقی حسین‌ابن‌علی است. در این راه هرچه راوی به پول، عنوان، رسانه، سند، و لفاظی مسلح‌تر است، خطرناک‌تر است.

رضا بهشتی‌معز
فیسبوک نگارنده



#فرهیختگان ندای آگاهی

روسفیدی های یزید روسیاه

رضا بابایی

تاریخ عاشورا، بی‌تردید نمایش زشت‌کاری و سنگدلی گروهی از مسلمانان علیه گروهی دیگر از اهل اسلام است. بیش از هزار سال است که دربارۀ نامردمی‌ها و ستمگری‌های سپاه شام و کوفه گفته‌اند و می‌گویند و هنوز گفتنی است. به قول عطار نیشابوری در خسرونامه:
هر آن خونی که بر روی زمانه است
برفت از چشم و اين خون جاودانه است

با وجود این، همین سپاه سنگدل و بی‌عاطفه، رفتارهایی نیز داشت که خالی از مُروّت عربی یا نوعی اصولگرایی در جنگ نیست. اشاره به برخی از این رفتارها در داخل پرانتز، خالی از فایده نیست؛ به‌‌ویژه از آن رو که قرآن دو بار مسلمانان را به عدالت و انصاف دربارۀ دشمنانشان فراخوانده است(و لایجرمنّکم شنئان قوم علی ان لاتعدلوا اعدلوا هو اقرب للتّقوی). نیز از آن رو که در برخی جنگ‌ها و منازعات دیروز و امروزِ مسلمانان با یک‌دیگر، همین مقدار مروت و آداب انسانی در جنگ‌ها مراعات نشده است و گویا اوضاع چنان است که از یزید هم باید درس آموخت!
در زیر به شماری از سفیدی‌ها در کارنامۀ سیاه یزید اشاره می‌کنم:
۱. سپاه کوفه به‌رغم همۀ سخت‌گیری و سنگدلی علیه امام(ع) و خاندان و یارانش، به روی زنان و کودکان و بیماران شمشیر نکشید و حتی ابن زیاد، شفاعت زینب(س) را در حق امام سجاد(ع) پذیرفت و او را نکشت.
۲. اکثر فرماندهان جنگ، هیچ‌گاه به کشتن امام حسین(ع) افتخار نکردند و ابن زیاد و ابن سعد و یزید، خیلی زود پشیمانی را جایگزین افتخار کردند و گناه جنگ را بر گردن دیگری انداختند. حتی وقتی از شمر پرسیدند که چرا حسین(ع) را کشتی، گفت: من سرباز بودم و آیا سرباز را از امر خلیفه گزیری است؟ وقتی کاروان اسیران به شام رسید، پس از دیدار با یزید، ورق برگشت، و یزید پس از چند روز، سخن از پرداخت خسارت به کاروان اسیران گفت و سپس آنان را با موکب شاهانه به کاروان‌سالاری بشیر(از محبان اهل بیت) روانۀ مدینه کرد. می‌گویند: فشار افکار و عواطف عمومی موجب شد که یزید در شام تغییر روش بدهد و رفتاری مهربانانه با امام سجاد و اسیران در پیش گیرد و در ماجرای کشتار بی‌رحمانۀ مردم مدینه(واقعۀ حره)، به امام سجاد(ع) و همۀ نان‌خواران ایشان امان دهد. آری؛ ممکن است همین‌گونه باشد. اما مگر ما قدرت‌هایی را نمی‌شناسیم که هرگز تسلیم افکار عمومی نمی‌شوند و سرانجام آن می‌کنند که دوست دارند؟

۳. سپاه کوفه، هیچ کوششی برای اختفای قبرها نکرد. اکنون ما می‌دانیم که حسین(ع) و مسلم بن عقیل و حر بن یزید و حبیب بن مظاهر و... در کدام نقطه دفن شده‌اند. کوفیان می‌توانستند جنازۀ شهدا را در زمین‌های دوردست و مخفیانه دفن کنند تا کسی بر سر قبر آنان حاضر نشود؛ اما آنچنان که از ابن زیاد نقل شده است: ما پس از کشتن، مردگان را رها می‌کنیم تا بازماندگانشان هر جا خواستند دفن کنند.
۴. به‌رغم جنگ طولانی معاویه با رومیان و تصمیم یزید برای ادامۀ جنگ با آنان، حکومت اموی امام حسین(ع) را به همراهی با کشور بیگانه و کمک به دشمن متهم نکرد.

۵. یزید به حضرت زینب و زنان هاشمی اجازه داد که در مدینه برای امام حسین(ع) عزاداری کنند و مجلس ترحیم و ختم بگیرند. اما آنگاه که خواست این عزاداری‌ها در مدینه خاتمه یابد، محترمانه از امام سجاد(ع) گلایه کرد که عمۀ شما مدینه را آمادۀ شورش می‌کند. اسیران کربلا حتی اجازه یافتند که در کاخ ابن زیاد و خانۀ یزید برای شهیدان عاشورا عزاداری کنند.

۶. ابن سعد و ابن زیاد حاضر شدند با اسیران گفت‌‌وگو کنند و یزید نیز سخنان زینب و امام سجاد را شنید. در همین گفت‌وگوها بود که یزید به اشتباه خود پی برد و ابن مرجانه را لعنت کرد.

۷. از یاران امام حسین(ع)، هر کس که از معرکۀ جنگ گریخت، در امان بود و تعقیب نمی‌شد.
۸. یزید، اگرچه هیچ مخالفی را برنمی‌تافت و برای حفظ خلافت خویش والی خونخواری همچون ابن زیاد را به کوفه فرستاد تا کاروان امام(ع) را بشدت قلع و قمع کند، اما بر مردم عادی سخت نمی‌گرفت. بخشش یک‌سوم مالیات‌ها در زمان خلافت او رخ داد و جانشین‌های او همین شیوه را پی گرفتند.

۹. یزید با وجود اینکه می‌دانست فرزندش معاویة بن یزید، محبت خاندان پیامبر(ص) را در دل دارد، مانع خلافت او نشد، بلکه برای او بیعت گرفت.

۱۰. پس از بازگشت امام سجاد(ع) به مدینه، همۀ میراث خاندان پیامبر(ص) که پیشتر در اختیار امام حسین(ع) بود، بدون هیچ مزاحمت و مانعی به تصرف ایشان درآمد.

آنچه در بالا گفتم، اولا بر پایۀ گزارش‌ها و دانسته‌های مشهور دربارۀ تاریخ عاشورا است؛ وگرنه امور قطعی و مستند در داستان کربلا انگشت‌شمار است. ثانیا کارنامۀ یزید و به‌ویژه این زیاد چندان سیاه است که این سفیدی‌ها تغییری در رنگ آن نمی‌دهد؛ اما دریغا که برخی حکومت‌ها و حاکمان همین مقدار را هم دریغ کرده‌اند.



#فرهیختگان ندای آگاهی

📝هر زمان عاشورا، هر مکان کربلا؟

🔹دکتر علی شریعتی پیام عاشورا را در مبارزه و رسوا کردن ظالم می‌دیدند و این پیام را برای جمیع اعصار جاری می‌دانستند. جمله معروف ایشان درباره عاشورا چنین است: «آنان که رفتند کاری حسینی کردند، آنان که ماندند باید کاری زینبی کنند و الّا یزیدی‌اند.» در همین راستا شریعتی در کتاب حسین وارث آدم می‌گوید: «این پرچم، پرچم آدم است؛ یعنی چه؟ یعنی پرچم آغاز تاریخ بشری است، یعنی با شروع تاریخ شروع شده و ادامه دارد؛ به حسین تمام می‌شود؟ نه! اعلام می‌کند: کل یوم عاشورا.» و جالب آنکه علی رغم مخالفت اکثریت روحانیت با شریعتی، در این فقره روحانیون انقلابی نیز با این تلقی از عاشورا همراه بودند و به همین دلیل امام خمینی، عاشورا را نه یک امر فرافقهی، بلکه به عنوان یک وظیفه دینی همگانی تحت عنوان امر به معروف و نهی از منکر تحلیل می‌کردند. امام خمینی در فتاوای خود تصریح کرده اند که در اموری که مورد اهتمام شارع است (مانند حفظ جان مسلمانان یا اموری که گمراهی گسترده ای درپی دارند)، ولی نهی از منکر نسبت به آنها متوقف بر تحمل ضرر یا حتی فدا شدن جان است، در این صورت‌ها نیز نهی از منکر لازم می شود. (زبدة الاحکام، ص108) ایشان قیام امام حسین را نیز از همین باب تحلیل می کنند و آن را تکلیف همه مسلمین عنوان می کنند. (صحیفه امام، ج5، ص162)

🔸هم در میان فقهاء و هم در میان برخی از روشنفکران دینی، نسبت به تعمیم پذیری قیام امام حسین و قاعده بودن آن، مخالفانی وجود دارد. به عنوان نمونه، صاحب جواهر (محمد حسن نجفی) بعد از بیان قواعدی مثل حرمت به هلاکت انداختن جان، یکی از احتمالات در قیام امام حسین را اینگونه بیان می‌کند که این قیام از اسرار الهی بوده و امام حسین علیه السلام تکلیف خاصی داشتند، بنابراین عموم مکلفین باید به قواعدی مثل پرهیز از به هلاکت انداختن نفس و مثل آن عمل کنند. (جواهر الکلام، ج21، ص296) عبدالکریم سروش نیز به عنوان کسی که روشنفکری دینی را دنبال می‌کند، با طرح عنوان «استفاده ابزاری از پیامبر و ائمه در عرصه سیاست» می‌گوید: «مرحوم شریعتی در اینجا حقیقتاً یک تحریف تاریخی میکرد. امام حسین که در سلسله امامان یک استثنا بود، آن را تبدیل به یک قاعده کرده بود. حتی تاریخ به ما می‌گوید که امام حسین دنبال یک قیام نبود. جلوی امام حسین را گرفتند و او مجبور به مقاومت شد.»

🔹قابل توجه آنکه برخی از فقهایی که با نگرش سیاسی امام خمینی نیز همراه نبودند، قاعده مند بودن قیام امام حسین را ذکر کرده اند. آیت الله خویی به عنوان کسی که با نظریه ولایت فقیه در عرصه حکمرانی همراه نبود، می‌گوید: «گاهی در اثر اهمیت تکلیف دیگری، نهی از منکر و لو آنکه ضرر بر آن مترتب شود، واجب می‌شود.» (منهاج الصالحين (للخوئي)، ج‌1، ص 352‌) همچنین آیت الله خویی می‌گوید: «گاهی خود تقیه کردن مفسده دارد و شاید به همین دلیل بوده که امام حسین و اصحابشان در برابر یزید تقیه نکردند. یا برخی از اصحاب ائمه و فقهاء مانند شهید اول و شهید ثانی نیز حاضر به تقیه نشدند.» (موسوعة الامام الخویی، ج5، ص244)

🔸بنابراین اصل تعمیم پذیری قیام امام حسین در شرائط مشابه، مختص به روحانیون انقلابی نظیر امام خمینی نیست. اما به هر حال برخی از فقهاء سرشناس قیام امام حسین را نه یک قاعده بلکه به عنوان یک تکلیف الهی تحلیل می‌کردند یا حداقل در تطبیق آن در شرائط مشابه تاملاتی داشتند. به عنوان نمونه در گفتگوی امام خمینی با آیت الله حکیم، وقتی امام خمینی از قیام سید الشهداء می گوید و آیت الله حکیم را به قیام علیه پهلوی ترغیب می کند، آیت الله حکیم با عصبانیت می‌گوید: «ای آقا! شما خود را با امام حسین قیاس می کنید؟ امام حسین(علیه السلام) امام مفترض الطاعه و عالم و مأمور از جانب خداوند بود. شما چرا امام حسن (علیه السلام) را نمی گویید. هر کاری که می خواهید بکنید و هر خونی که می خواهید ریخته شود امام حسین(علیه السلام) را در میان می آورید. ریختن یک قطره خون بی گناه در نزد خداوند مسئولیت عظیم دارد.» /مدرسه آزادفکری

متن کامل این یادداشت را در اینستنت ویو مطالعه کنید


#فرهیختگان ندای آگاهی

روز واقعه
استاد بهرام بیضایی

#فرهیختگان در عاشورای حسینی

صحیح ترین مقتل حضرت سیدالشهداء (ع) و اصحاب ایشان.

ترجمه فارسی مقتل
https://t.me/arshivefarhikhtegan/429


#فرهیختگان در عاشورای حسینی

روحانیت و عاشورا
محسن کمالیان

مراسم عاشورای امسال هم برگزار شد. اما بی‌محتواتر از هر سال دیگر. درس جاودان حرکت امام حسین (ع) و پیام او به‌ما امروزیان چه بود؟ رفتار حسینی در برابر ظلمِ حکومت! روحِ رفتار حسینی چیست؟ یک جمله: امر به‌معروف و نهی از منکرِ حکومت! یعنی عدمِ سکوت در برابر مظالمِ حکومت! خصوصاً حکومتی که به‌نام اسلام ظلم می‌کند و مظالمش را با شریعت توجیه می‌کند. حرکت حسینی یعنی: اولاً در پیش گرفتن چنین رفتاری، ثانیاً فداکاری در این راه تا سرحد شهادت و اسارت خود، اصحاب و بستگان! آیا مجالس عزاداری ما چنین پیامی را منعکس و چنین رفتاری را ترویج می‌کند؟ آیا مجالس عزاداری ما انسان‌های حسینی می‌پروراند؟ امام حسین (ع) اگر خود امروز می‌بود، آیا این همه احکامِ ظالمانه‌ی دستگاه قضا را در حق شهروندانِ معترضِ آمرِ به‌معروف و ناهی از منکرِ حکومت، امضا می‌کرد؟ یا بالعکس، این رفتار ظالمانه را مورد اعتراض قرار می‌داد؟ چرا از مجالس عزاداری حسینی ما چنین اعتراضاتی بر نمی‌خیزد؟ چرا مجالس عزاداری ما در استبداد اموی متوقف مانده و در برابر مصائب امروز ساکت است؟ آیا این بدترین مصداقِ نفوذِ فرهنگی دشمنانِ اسلام و تشیع نیست که مراسم دینی‌مان، از محتوای تربیتی سازنده‌ی خود خالی شده است؟ مجالس عزاداری حسینی که با هر حکومتی کنار بیاید و در برابر مظالمِ آن بی‌اعتنا باشد، جز نفی رفتار حسینی و بلکه بدآموزی و تحریف آن، چه ثمری دارد؟ صریحاً می‌گویم: ضربه‌‌ای که بانیانِ روحانی این نوع مجالس به‌راهِ امام حسین (ع) می‌زنند، از ضربات امویان و کوفیان به‌مراتب بیشتر است. چه دو گروه اخیر، جسمِ امام حسین (ع) را از ما گرفتند؛ گروه دوم اما درس و پیام جاودانی را که آن بزرگوار همراه اصحاب و عزیزانش، برای انتقالِ آن به‌ما، شهید و اسیر شدند! روحانیت با برپایی این نوع مجالس خالی از محتوای عاشورا، خون امام حسین (ع) را پایمال می‌کند .

محسن کمالیان



#فرهیختگان ندای آگاهی

شرح زندگانی روحی امام حسین

https://t.me/arshivefarhikhtegan/430


#فرهیختگان در عاشورای حسینی

این چه اراجیف و خزعبلاتی است که در گعده دروغ پراکنی و تحریفتان منتشر می کنید

فرزندان و وکلای یزید هستید یقینا

و الا پدرتان یزید در هنگام رسیدن اسرا به شام مقابل جمع شعر خواند با این مضمون : بنی هاشم حکومت ما را بازیچه کردند ، وحی و نبوت دروغی بیش نبود

حال شما یهودی های یزیدی می گویید جنگ عاشورا جنگ بین مسلمانان بوده؟


ای یهودی زاده های کذاب

پدرانتان زن و بچه نکشتند؟

زن و مادر وهب نصرانی را کشتند

عبدالله بن حسن 7 ساله و اصغر 6 ماهه را کشتند


گوشوار از گوشهای اطفال کندند و گوشها بریدند

حجاب از سر زنها برداشتند و اقدام به قتل امام سجاد که در بستر بیماری بود کردند

اطفال را با غل و زنجیر در حالی که سر پدرانشان مقابلشان بر نیزه بود تا شام بردند

بعد شما یهودی زاده های اموی در حال تطهیر چهره اینها هستید

لعنت بر شما و پدران یزیدی تان و بر فرهیختگی نجستان

پاسخ یکی از همراهان کانال به یادداشت مرحوم استاد رضا بابایی
https://t.me/IRANINtellectuals/14706

پ ن:
در پناه خداوند دانا باشید

کجائید ای شهیدان خدایی بلاجویان دشت کربلائی

کف دریاست صورتهای عالم زکف بگذر اگر اهل صفایی

‌روان‌‌شناسی زامبی‌ها

به لحاظ تأثیرگذاری، اعضای جامعه را به سه گروه می‌توان تقسیم کرد: شیادان، نخبگان، زامبی‌ها یا ربات‌های زنده. تکلیف گروه اول و دوم روشن است. گروه سوم، یعنی ربات‌های گوشتی، کسانی‌اند که تحت فرمان و برنامه‌ریزی گروه اول عمل می‌کنند. این گروه، مظلوم‌ترین طبقۀ اجتماعی‌اند؛ چون برای رنجی که می‌‌کشند، دست‌مزد نمی‌گیرند. آنها تربیت شده‌اند برای وظیفه‌شناسی، نگرانی و اقدام. ویژگی مهم آنها، بیشترین عمل‌گرایی و کمترین اندیشه‌گری است. برنامه‌ای که در روح و اندیشۀ آنان نصب شده است، آنان را به این باور رسانده است که آگاه‌تر از دیگران‌اند و می‌توانند هر مسئله‌ای را از زوایه‌ای ببینند که حتی نخبگان جامعه از آن غافل‌اند. دربارۀ این گروه رقت‌انگیز اما بسیار تأثیرگذار در سرنوشت جامعه، کتاب‌ها باید نوشت؛ خصوصا از منظر روان‌شناشی.

مرحوم استاد رضا بابایی

خدایش بیامرزد



#فرهیختگان ندای آگاهی

مَقتَل‌سَراییِ کِسایی مروزی


...دست از جهان بشویم، عزّ و شرف نجویم
مدح و غزل نگویم، مَقتَل کنم تقاضا

میراث مصطفی را، فرزند مرتضی را
مقتولِ کربلا را تازه کنم تولّا

آن نازش محمّد، پیغمبرِ مؤبَّد
آن سیّد ممجّد، شمع و چراغ دنیا

آن میرِ سربُریده، در خاک خوابنیده
از آب ناچشیده، گشته اسیرِ غوغا

تنها و دل‌شکسته، بر خویشتن گرسته
از خان و مان گسسته وز اهل بیتِ آبا

از شهرِ خویش رانده وز مُلک برفشانده
مولی ذلیل مانده، بر تختِ مُلک مولی

مجروح خیره گشته، ایّام تیره گشته
بدخواه چیره گشته، بی‌رحم و بی‌مُحابا

بی‌شرم شمرِ کافر، ملعون سَنانِ ابتر
لشکر زده برو بر چون حاجیان بَطحا

تیغ جفا کشیده، بوقِ ستم دمیده
بی‌آب کرده دیده، تازه شده مُعادا

آن کور بسته مِطرَد، بی‌طَوع گشته مُرتَد
بر عترت محمّد، چون ترک غُزّ و یغما

صِفّین و بدر و خندق، حجّت گرفته با حق
خیل یزید احمق، یک یک، به خونْش کوشا

پاکیزه‌آل‌یاسین گم‌راه و زار و مسکین
وان کینه‌های پیشین آن روز گشته پیدا

آن پنج‌ماهه کودک، باری چه کرد، ویحک!
کز پای تا به تارک مجروح شد مُفاجا

بیچاره شهربانو مَصقول کرده زانو
بیجاده گشته لؤلؤ، بر درد ناشکیبا

آن زینبِ غَریوان اندر میانِ دیوان
آل زیاد و مروان نظّاره گشته عمدا

مؤمن چنین تمنّی هرگز کند؟ نگو، نی!
چونین نکرد مانی، نه هیچ گبر و ترسا

آن بی‌وفا و غافل غِرّه شده به باطل
ابلیس‌وار و جاهل کرده به کفر مَبدا

رفت و گذاشت گیهان، دید آن بزرگ برهان
وین رازهای پنهان پیدا کنند فردا

تخمِ جهانِ بی‌بر این است و زین فزون‌تر
کِهتر عَدوی مِهتر، نادان عَدوی دانا

بر مَقتَل ای کِسایی برهان همی‌نمایی
گر هم بر این بپایی، بی‌خار گشت خرما

مؤمن دِرَم پذیرد تا شمعِ دین بمیرد
ترسا به زر بگیرد سُمّ خر مسیحا

تا زنده‌ای چنین کن دل‌های ما حزین کن
پیوسته آفرین کن بر اهل بیت زهرا


کِسایی مروزی. زندگی، اندیشه و شعر او. تألیف و تحقیق دکتر محمّدامین ریاحی. ص ۶۹-۷۲
از مجمع پریشانی




#فرهیختگان ندای آگاهی

به نظرم اینجا یک مناقشه جدی در حال شکل گرفتن است و من نام آن را "مناقشه دوران" نام می نهم که جهتگیری روحِ آینده جهان اسلام در پس آن شکل خواهد گرفت. زیرا هر دو جریان در بستر حاکمیت قرار گرفته اند و هر دو جریان مدعی تفسیر راستین "سنت شیعی" و "روح انقلاب" هستند. وقت آن رسیده است جامعه شناسی معرفت ورود جدی به این مناقشه کند و ساختار این منافسه و مصارعه را صورتبندی نظری کند. از درون این مصارعه مفاهیم دوران ساز فوران خواهد کرد.


سیدجوادمیری


#فرهیختگان ندای آگاهی