بیانیّه‌ی جمعی از نواندیشان دینی ایرانی
🍃 در محکومیّت قتل‌های وحشیانه‌ی اخیر در فرانسه

زیتون- جمعی از نواندیشان دینی ایرانی٬ ضمن انتشار بیانیه‌ای «قتل‌های وحشیانه اخیر» در فرانسه را به «شدت و سراسر محکوم» کردند.

امضا کنندگان این بیانیه تاکید کردند که در همه‌ی ادیان الهی و اندیشه‌های بزرگ‌ترین مصلحان بشری، مجوّزی برای رفتارهای ضدّ انسانی و کشتار دیگر انسان‌ها نمی‌توان یافت.

به گزارش «زیتون» در ادامه این بیانیه آمده است: «اگر مسلمانان احساس می‌کنند به «مقدّسات»شان توهین شده، آن‌گاه تنها دستور قرآنی در مورد استهزای آیات خدا (چه رسد به پیامبر و امام)؛ بی اعتنایی و ترک محترمانه و موقّت مجلس است، آن هم تا زمانی که استهزاء‌کنندگان مسخره می‌کنند. پس از آن می‌توان، باز با حفظ اصول، با همان‌ها نشست‌وبرخاست کرد.»

در بخش دیگری از بیانیه نواندیشان دینی افزودند: «از سوی دیگر قابل تاکید است که به گمان ما به خاطر جنایت چند عنصر تندروی عضو جامعه‌ا‌ی مذهبی نمی‌توان و نباید کلّ این جامعه را تحت فشار قرار داد و به اسلام‌هراسی دامن زد. اسلام‌هراسی خود بخشی از مشکل و نه راه حل‌ّ افراط‌گرایی مذهبی است.»

متن کامل این بیانیه که برای انتشار در اختیار «زیتون» قرار گرفته به شرح زیر است:

ما جمعی از نواندیشان دینی ایرانی عمل وحشیانه و ضدّ انسانی قتل تروریستی شماری از شهروندان فرانسوی را به شدت و سراسر محکوم کرده، به خانواده‌های داغ‌دار تسلیت می‌گوییم و در اندوه مردم فرانسه شریک هستیم. بر اساس فهم ما از اسلام قتل حتی یک انسان چونان قتل همه‌ی انسان‌ها است (تلمیحی به قرآن آیه‌ی ۳۲ سوره‌ی مائده).

ما بر این باوریم که در همه‌ی ادیان الهی و اندیشه‌های بزرگ‌ترین مصلحان بشری، مجوّزی برای رفتارهای ضدّ انسانی و کشتار دیگر انسان‌ها نمی‌توان یافت. انسان‌ها‌، از هر دین و ملت و مذهبی، را همان خدایی آفریده که مسلمان، مسیحی، یهودی، بودایی و زرتشتی را آفریده است.

متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/81483


#فرهیختگان، ندای آگاهی

رای دادگاه اروپایی حقوق بشر


#فرهیختگان، ندای آگاهی

بهمن فرمان آرا به علت ابتلا به کرونا در بیمارستان لاله بستری شد

جامعه سازی فقهی فراسوی اسلام لیبرال و اسلام مارکسیستی

علیرضا کیانپور

چهل و یک سال از حکمرانی جمهوری اسلامی به عنوان حکومتی که در فلسفه سیاسی و قانون اساسی خود دعوی ابتنای بر شریعت را دارد می گذرد اما آیا به راستی عرصه حکمرانی در این دوره مبتنی بر اسلام فقاهتی بوده است. کدام اسلام فقاهتی؟ این پرسش اساسی است
قبل از پرداختن به این مسئله لازم است نکته ای را طرح کنم و آن این است که هر دو طیف روشنفکری دینی که نگارنده به آن تعلق ندارد و نواندیشی دینی که من دل در گرو آن دارم با این عرصه مواجه ای حقوقی و حقوق بشری و هرمنوتیکی داشته اند که از سنخ نخبه گرایی و با دغدغه نخبه گرایانه بوده حال وقت آن است که خوانش اجتماعی، معطوف به زندگی روزمره عموم شهروندان، آزادی های اجتماعی، سیاستگذاری اجتماعی و عدالت اجتماعی و در یک کلام خوانشی جامعه شناسانه از ظرفیت های فقاهت به مثابه یک نظام نرماتیو و هنجاری داشته باشیم. آیا به راستی در خوانش علوی از فقه ما رد پایی از سیاست های پلیسی در حوزه اجتماعی می بینیم یا رد پای این نوع نگاه را باید در شیوه حکومت داری خلیفه دوم و به نحو اتم و اکمل در حکومت بنی امیه و اسلام اموی ببنیم. آیا دیدگاه فقه شیعه به راستی در حوزه زندگی، امر جنسی و خانواده متصلب و جامعه فقهی جامعه بسته ای است. کسانی که منصفانه به احکام و تراث تاریخی حکومت نبوی و علوی می نگرند آیا می توانند چنین نگاهی داشته باشند. آیا نگاه بسته در امر جنسی و خانواده نگاه تاریخی پرده پوشانده در این حوزه محصول فرهنگ صوفیستی و کج عرفانی است یا محصول نرماتیزم فقهی آیا زن که مالکیت و فعالیت اقتصادی او به رسمیت شناخته شده اسیر یک فرهنگ بسته تاریخی و عناصر گوناگون آن بوده یا هنجارهای فقاهت. به نظر می رسد سیطره نگاه پلیسی، امنیتی، جامعه بسته و راز آلودگی، پرده پوشی، جهالت در سیاستگذاری عمومی بیش از آنکه محصول یک جامعه سازی فقهی معطوف به زندگی اجتماعی باشد، محصول نگاهی است که ترکیبی از صوفیسم، رویکرد کژ عرفانی و خوانش مارکسیستی از سیاستگذاری در حوزه عمومی است. در حوزه عدالت هرچند حرکت به سمت نیو لیبرال سازی در سه دهه گذشته نفس جامعه را از فرط فقر و شکاف طبقاتی به شماره انداخته اما باید به خاطر بیاوریم که بنیانگذار جمهوری اسلامی از اواسط دهه شصت با تقریری هوشمندانه از مقوله مصلحت از ابزار مصلحت و احکام حکومتی در راستای هموار کردن مسیر عدالت اجتماعی استفاده نمود در حالی که در سالهای پس از جنگ مفهوم مصلحت در خدمت نئولیبرال سازی و بسط الیگارشی قرار گرفت. نکته دیگر اینکه رسوخ دو گانه مسموم چپ و راست مدرن رقابتی را در عرصه سیاسی ایجاد نموده که در یک سو خوانش لیبرال نخبه گرا از آزادی و در سوی دیگر قرائت پوپولیستی از عدالت است. حال آنکه آزادی های عمومی یگانه مسیر مطالبه عدالت است. باز اگر به تاریخ برگردیم دو نوع خوانش از عدالت می بینیم. عدالت متصلب و توام با مشی پلیسی امنیتی را در مشی خلیفه دوم و عدالت اجتماعی توام با آزادی های اجتماعی و امکان نقد قدرت و نهی از منکر را در الگوی علوی. آنچه به نظر می رسد فارغ از ضرورت تغییر نگاه حاکمیت تغییر نگاه نو اندیشان دینی و خروج آنان از لاک مواجهه حقوقی و معرفت شناختی و نخبه گرا و گذار به مواجهه ای جامعه شناختی و معطوف به زندگی و عرصه عمومی است.


جان آگه با #فرهیختگان

جنایت علیه شارلی ابدو را محکوم می‌کنم اما شارلی ابدو نیستم

✍️محسن آرمین

جنایت ضد دین و عقل و انسانیت حمله به دفتر شارلی ابدو و کشته شدن انسان‌های بی‌گناه ، وجدان جهانی را متأثر کرده است.

آن چه تلخی این جنایت را دوچندان می‌کند این است که این جنایت نفرت انگیز به نام دفاع و در ایام سالروز میلاد پیامبری صورت می‌گیرد که خداوند او را رحمة للعالمین می‌نامد و به رواداری و خلق عظیم توصیف می‌کند. پیامبری که مهم‌ترین توصیه‌اش در دعوت و تبلیغ این بود که به جای نفرت پراکنی بشارت بدهید و به جای سخت‌گیری آسان بگیرید «یا معاذ بشر و لا تنفر, يسر و لا تعسر»(سيره ابن هشام، 4: 237) یا می‌گفت این دین متین و استوار است و نیازی به اجبار و کراه ندارد پس آن را به رفق و مدارا بیارایید که تندروی و افراط نه به مقصد می‌رساند و نه سودی می‌بخشد «يا جابر! ان هذا الدين لمتين فإوغل فيه برفق فان المنبت لا ارضا قطع و لا ظهرا ابقى»(كافى، 2: 86 و 87(

بحث در باره سازگاری آموزه‌های دینی با شفقت و مدارا و مخالفت آن با خشونت و افراط اگر چه مهم اما عاجل‌تر از آن در شرایط کنونی تحلیل واکنش‌ها نسبت به این جنایت است. زیرا چنین تحلیلی می‌تواند تصویر روشنی از نسبت وضع و جایگاه جهان امروز به وضعیت مطلوب انسانی به دست دهد. آیا واکنش‌های جاری نسبت به جنایت پاریس می‌تواند راهگشای جامعه جهانی برای برون رفت از خشونت و رادیکالیسمی باشد که امروز در افغانستان و عراق و سوریه و نیجریه رشد می‌کند و سایه خود را تا قلب اروپا می‌گستراند؟ آیا این واکنش‌ها از جنسی هست که بتواند ما را در عبور از وضعیتی به شدت آسیب پذیر از خشم و نفرت و جنایت امروز به سوی جامعه‌ای عاری از خشونت و یا دستکم جهانی بهتر از آن چه امروز در آن به سر می‌بریم، یاری برساند؟ امروز در واکنش به جنایت پاریس صدای «من شارلی ابدو هستم» در اروپا بلند است. با توجه به قدرت برتر رسانه‌ای غرب بسیار طبیعی است اگر گفتمان «من شارلی ابدو هستم»در فضای احساسی پدید آمده طنین انداز شود، آن گونه که همدلی و همسویی روشنفکران و نخبگان دیگر کشورها را نیز برانگیزد و همگی در اعلام موضع وصدور اطلاعیه در محکومیت این فاجعه از یکدیگر پیشی بگیرند. اما آیا این مواضع و اطلاعیه‌ها همان سروش نجات بخشی است که تقویت و گسترش آن می‌تواند راهنمای ما در گذار به سوی جهانی مطلوب باشد؟ اجازه بدهید در بررسی وضعیت موجود رویکردی خوشبینانه داشته باشیم و از تلاش‌های تهوع آوری نظیر تحرکات فاشیست‌های پگیدا و متهمان به جنایت علیه بشریت نظیر نتنیاهو برای سوء استفاده از این ماجرا به عنوان بخش دیگری از چهره کریه رادیکالیسم موجود که واقعیت جهان کنونی ما را تشکیل می‌دهد، سخنی نگوییم و با کارتونیست فرانسوی همراه شویم که پگیدا و امثال آن را همچون لاشخورهایی تصویر کرده‌ است که اطراف دفتر شارلی ابدو می‌گردند تا از جنازه‌های برجای مانده تغذیه کنند. اکنون به نحوی آشکار در برابر پرسشی مشخص قرار داریم آیا شعار «من شارلی ابدو هستم» از ظرفیت‌ها لازم برای تبدیل شدن به گفتمانی جهانی و ایجاد حرکتی مؤثر در دفاع از آزادی بیان در برابر بنیادگرایی خشن و ضد انسانی داعشیسم و طالبانیسم برخوردار است؟




جان آگه با #فرهیختگان

👁‍🗨معرفی برخی از کانال های مفید


عنقاء (جستارهای نقادانه در دین پژوهی)
@anqanotes
صدانت
@Sedanet
سروش مولانا
@sorooshemewlana
مستند مدیا
@Documentaryy
فرهیختگان
@IRANINtellectuals
مصطفی محقق داماد
@ostad_mohagheghdamad
علی زمانیان
@kherade_montaghed
ایرج رضایی
@irajrezaie
غلامعلی کشانی
@GahFerestGhKeshani
امیرحسین ترکاشوند
@baznegari
یاسر عرب
@yaser_arab57
شرح آرزومندی
@sharhe_arezoomandi
مرکز شناخت
@shenakhtcenter
فرهنگ‌ساز
@farhangsaz_youtube
رسول جعفریان
@jafarian1964
حسن محدثی
@NewHasanMohaddesi
سیذجوادمیری
@seyedjavadmiri
محمدرضاجلایی‌پور
@jalaeipour

این مملکت بیچاره از دست این پیرمردهای ناتوان چه میکشد؟!



سخن را با خاطره ای از مرحوم بهلول که اسوه والگو بود در طهارت نفس در سده اخیر آغاز میکنم.

🔸علامه شیخ محمدتقی بهلول (همان سخنور مشهوری که در قضیه کشف حجاب ، مردم را در مسجد گوهرشاد علیه رضا خان برانگیخت) چنین میگفت : "من بر قوای شهوت وغریزه خودم در همان جوانی فائق شدم اما پس از هشتاد سال هنوز بر حُب ریاست فائق نشده ام ..."


🔸متاسفانه نسل اول انقلاب که هر کدام به فراخور مسئولیتهایشان خدماتی داشته اند حاضر به خدا حافظی از قدرت نیستند.
مسئولیتهای بسیار مهمی در دست کسانیست که نه پای راه رفتن دارند نه زبان سخن گفتن ونه حافظه ای برای تامل وتفکر .
این در حالیستکه میانسالان اندیشمند وکاربلد شایسته ای توانایی لازم جهت انجام این مسئولیتها را دارند . این عزیزان گمان میکنند بواسطه تجربیاتشان ،برای تصدی مسئولیت ، بر دیگران مقدم اند . حال آنکه زوال توانایی های جسمانی اجازه بهره برداری مناسب از آن تجربه های اندوخته شده را نخواهد داد .

بی شک بخش قابل توجهی از تصمیمهای غلط و مشکلات انباشته مملکت ، نتیجه همین ناتوانی در استعفا وجدایی از قدرت است .

🔸سخن را با چند روایت در همین زمینه به پایان میبرم


قال النبی(صلی الله علیه و آله) : "«مَنْ تَقَدَّمَ عَلی قَوْمٍ مِنَ الْمُسْلِمینَ وَ هُوَ یَری أَنَّ فیهِمْ من هو افضل منه فقد خان اللَّه و رسوله و المسلمین.
هر کس متکفل امری از امور عده ای از مسلمانان گردد در حالی که می داند در بین مسلمین فردی بهتر از او وجود دارد پس خائن به خدا، رسولش و مسلمانان خواهد بود"
و در روایتی دیگر پیامبر(صلی الله علیه و اله) فرمود:
«مَنْ اسْتَعْمَلَ غُلاماً فی عِصابَةٍ فیها مَنْ هُوَ أَرْضی لِلّهِ مِنْهُ فَقَدْ خانَ اللَّهَ؛ هر کس ، شخصی را به مدیریت جمعی بگمارد در حالی که فردی در بین آن جمع وجود دارد که بیشتر مورد رضای خداست به خداوند خیانت کرده است.»

برخی روایات نیز از کسانی که صلاحیت کاری را نداشته و خود را متولی آن نیز می کنند، به عنوان افرادی که شخصیت خویش را ذلیل نموده اند یاد شده است. در حدیثی از پیامبر(صلی الله علیه و اله)

«لایَنْبَغی لِلْمُؤمِنِ أَنْ یُذِلَّ نَفْسَهُ قیلَ لَهُ: وَ کَیْفَ یُذِلّ نَفْسَهُ؟ قالَ: یَتَعَرَّضَ لِمالایُطیقُ؛ مؤمن حق ندارد خود را به ذلّت بیندازد. پرسیده شد چگونه به ذلت می افتد؟ فرمود: خود را داوطلب کاری کند که بیش از توان اوست.»


شهاب الدین حائری شیرازی



جان آگه با #فرهیختگان

مدارای دینی و مرزهای آن

سیدعلیرضا حسینی بهشتی

✅این روزها انتشار تصاویر وهن‌‌آمیز از پیامبر اسلام از سوی مدعیان حمایت از ایدئولوژی سکولاریسم و واکنش خشونت‌‌آمیز از سوی مدعیان دفاع از اسلام، اظهارنظرهای انتقادی فراوانی را بر انگیخته است. از آنجا که نزدیک به سه دهه است درباره مبانی فکری مدارا و حدود آن خوانده و نوشته‌ام، استدلال‌هایی را که پشتوانه نکاتی است که در این یادداشت خواهم آورد مطرح نخواهم کرد و تنها به بیان گزاره‌ها خواهم پرداخت.

✅در بحث درباره ضرورت مداراگری، در سنت فکری مغرب‌زمین، دو رویکرد قابل تمیز است: یکی رویکرد حداقلی که مبنای آن استدلال‌های جان لاک، فیلسوف سده هفدهم است، و دیگری رویکرد حداکثری که نماینده فکری آن جان استوارت میل، فیلسوف سده نوزدهم است. رویکرد اول در امتداد نگرش حداقلی به وجود تعدد و تنوع (پلورالیسم) و رویکرد دوم در راستای نگرش حداکثری به آن متکی است. بر اساس نگرش اول، تعدد و تنوع الگوهای زیستی موجود در جوامع بشری، واقعیت انکارناپذیری است که محو آن به‌لحاظ عقلانی ناممکن (هیچ دیکتاتور و دستگاه سانسوری به اندیشه آدمی راه نمی‌یابد) و نادیده‌گرفتن آن تنها با اعمال سرکوب و ستم ممکن است (که حتی در صورت موفقیت، به رواج ریاکاری و دورویی می‌انجامد). نگرش دوم، علاوه بر تأکید بر واقعیت تعدد و تنوع، آن را ارزشمند هم می‌شمرد و حراست از آن را باعث گسترش طیف گزینه‌های در دسترس افراد برای انتخاب الگوی زیستی خود می‌شمرد. هر دو رویکرد اما، حدی برای مداراگری قائل هستند، یعنی همان حدی که برای همه انواع آزادی مترتب است: آزادی تا جایی محترم شمرده می‌شود که به آزادی دیگران زیان نرساند./کلمه

متن کامل



جان آگه با #فرهیختگان

چهارگاه

آواز: استاد ابوالحسن اقبال السّلطان
کمانچه: باقرخان رامشگر

محل و تاریخ ضبط: تفلیس،فروردین۱۲۹۳ خورشیدی


#فرهیختگان، ندای آگاهی

#فرهیختگان، با آرزوی حاکمیت عدالت و اخلاق نبوی، میلاد پیامبر نور و رحمت حضرت محمد مصطفی ص را به شما همراهان عزیز، تبریک و تهنیت می‌گوید.

چرا مملکت طومارنویسی ندارد؟

محمد فاضلی

✅ صدای مردم باید شنیده شود. این اصل مهم حکومت دموکراتیک یا مردم‌سالار است. مردم نه فقط به یک راه، بلکه به راه‌های مختلف برای رساندن و شنیده شدن صدای‌شان نیاز دارند. حاکمان باید از راه‌های مختلف صدای مردم را بشنوند. یک راه طومارنویسی است.

✅ مردم در قدیم برای شنیده شدن صدای‌شان طومار می‌نوشتند. طومار می‌نوشتند و هزاران نفر زیرش را امضا می‌کردند تا شاید صدای‌شان شنیده شود. طومار نوشتن در دنیای خارج از ایران هم راهکار جاافتاده‌ای است. این نوع طومارها را در زبان انگلیسی Petition می‌گویند.

بگذارید سایت طومار یا Petition دولت یا پارلمان انگلستان را مختصر بررسی کنیم. این سایتی است که هر شهروند یا مقیم انگلستان می‌تواند در آن یک طومار بنویسد و از دیگران بخواهد که آن‌را امضا کنند. دولت به طوماری که ده هزار نفر آن‌را امضا کنند پاسخ می‌دهد؛ و اگر امضاها به صد هزار نفر برسد، طومار در پارلمان انگلستان بررسی می‌شود.

✅ مردم می‌توانند در این سایت ببینند که چه طومارهایی وجود دارد. اگر کد پستی را وارد کنید، طومارهایی را که توسط شهروندان نزدیک به نشانی شما امضا کرده‌اند نمایش داده می‌شوند. امروز دوازده آبان است و در این سایت نوشته:

⭕️ دولت به 211 طومار پاسخ گفته و مجلس 24 طومار را بررسی کرده است.

⭕️ تعداد طومارهای باز که می‌شود امضا کرد 2399 طومار است.

⭕️ طوماری درخصوص پایان دادن به فقر غذایی کودکان با بیش از یک میلیون امضا، بیشترین امضا را دارد.

⭕️ دولت انگلستان به طومار درخواست کاهش هزینه دانشگاه‌ها تا زمان پایان یافتن تدریس آنلاین بر اثر کرونا پاسخ گفته و چون 163 هزار امضا داشته، نوشته شده که در مجلس بررسی می‌شود.

✅ سؤال این است که چرا در مملکت ایران که قانون اساسی‌اش مبتنی بر مردم‌سالاری است و حقوق ملت در آن تعریف شده، نباید ابزار طومارنویسی به اندازه کشور انگلستان وجود داشته باشد؟

✅ لازم نیست دولت و مجلس و قوه قضائیه دائم از جانب مردم حرف بزنند و داد بکشند؛ ابزار قانونی طومارنویسی، همان پِتیشن فرنگی، به صورت رسمی و با تکلیف دولت، مجلس و قوه قضائیه به بررسی و پاسخ دادن به مردم راه بیفتد.

✅ چرا شما خودتان را با داد کشیدن و حرف زدن از جانب مردم خسته می‌کنید، بگذارید مردم خودشان بنویسند و شما انرژی‌تان را برای پاسخ‌گویی صرف کنید. این راه بهتر از #دادکش شدن است.

✅ مجلس اگر راست می‌گوید که می‌خواهد صدای مردم باشد، طرحی آماده کند که در آن کشور قانونی برای طومارنویسی، امضا شدن، و الزام دولت و مجلس و قوه قضائیه به رسیدگی و پاسخ‌گویی شفاف داشته باشد. این یکی را می‌توانیم از اجنبی جماعت یاد بگیریم.

✅ صدای مردم را این گونه، مسالمت‌آمیز، بدون خشونت، شفاف و با مسیر تعریف‌شده برای پیگیری بشنوید. طومارنویسی، روشی غربی و استعماری نیست، ریشه در سنت نیز دارد.

#فرهیختگان، ندای آگاهی

«پیامبر شنوا»

بمناسبت ولادت پیامبر اکرم(ص)


محمد سروش محلاتی


#فرهیختگان، ندای آگاهی

گِره‌ی کار در خانه است، امید به انتخابات آمریکا نبندید!

حسین رفیعی


🔴 چهل سال است که ـ از 14 آبان 1358ـ همه چیز مملکت ما به آمریکا وصل شده است. از تشویق صدام به شروع جنگ تا خروج شرکت های نفتی جهانی از فعالیت در ایران، از تحریم فروش هواپیمای مسافربری تا «جنگ با ریال» ترامپ. از رصد کردن بازار سیاه خریدهای مربوط به انرژی هسته ای نت «نگاه به شرق». از فشار هسته ای و انزوای سیاسی تا قرارداد نامعلوم 25 ساله با چین. از انزوای سیاسی تا اقناع پوتین به دخالت نظامی در سوریه و حفظ بشار اسد، از ترور دانشمند در روز روشن تا تخریب در مراکز هسته ای و نظامی، از هاله ی نور در سازمان ملل تا «دهه 80 دهه ظهور»، از شعار نابودی اسرائیل تا انکار هولوکاست، از کاغذ پاره های قطع نامه های شورای امنیت سازمان ملل تا جلوگیری از انتقال تکنولوژی و سرمایه خارجی و قفل کردن توسعه و رشد مملکت، از حمله هر امام جمعه به آمریکا و گران شدن کالاها و دلار در روز بعد، از دوچرخه سواری زنان تا تعطیلی کنسرت های رسمی مجوز دار. از حجاب اجباری زنان تا حمله با مهر و تسبیح به سخنرانی مسئولان، از نظارت استصوابی و بعد حمله به شخص منتخب با همان نظارت و زمین گیر کردن او. از دور زدن تحریم ها تا بسته شدن بسیاری از این منافذ. از شبیخون فرهنگی تا سانسور کتاب، از تکریم «بسیج اعتقادی» تا محکومیت او به اعدام به جرم فساد اقتصادی، از بازداشت فعالان محیط زیست تا خودکشی فرد شاخص آن ها در زندان، از جاسوسی وزیر سابق اسرائیل برای ما تا سرقت آرشیو راکد هسته ای، از فرسودگی مدیران تا فساد گسترده ی سیستماتیک در ماشین عظیم حکومتی. از سکولاریسم در حوزه های علمیه تا جدایی ایمان جوانان از شریعت، از سرنگونی هواپیمای مسافربری ما در خلیج فارس تا سرنگونی هواپیمای اوکراینی در حومه فرودگاه تهران، از ناتوانی در کنترل ویروس کرونا تا مهاجرت پرستاران خسته و ناامید، از سلاخی تاریخ توسط طرفداران دو کودتای 1299 و 1332 تا دین گریزی و دین ستیزی رو به رشد و از هزاران چیز دیگر تا هزاران چیز دیگر !!!

🔴 خدایا به چه فلاکتی افتاده ایم که آمریکا توانسته همه چیز ما را با آن انقلاب شکوهمند و منحصر به فرد در قرن بیستم این چنین تحت تاثیر قرار دهد و امروز عده ای برای پیروزی ترامپ ادعا کنند و عده ای دیگر برای پیروزی بایدن و هردو مسخره و بیهوده. می گویند که : «ملا نصرالدین در کوچه و زیر نور برق شهرداری دنبال کلید خانه اش می گشت که در خانه اش گم شده بود. از او پرسیدند که چرا در کوچه دنبال کلید می گردی؟ گفت آخر در خانه نور نیست!!» حکایت امروز ماست.

🔴 در 150 سال گذشته از جنبش تنباکو، در کاخ سفید، در کرملین، در پکن و در لندن، در پاریس و در عمان، نوری نیست. چراغ خانه را خاموش کرده ای! بیهوده دنبال روشنایی در تاریکی می گردیم.

🔴 هرکدام از دو کاندیدای آمریکا که انتخاب شوند برای ما فرق معنادار و تاثیر گذاری نخواهد کرد. یا مجبور به مذاکره با او هستیم و باز یک دور باطل اتلاف وقت و سرمایه های ملی( فیزیکی و انسانی). یا باید تن به تداوم وضع موجود تا نابودی کامل و اجرای طرح های اسرائیل ، آوانجلیک های آمریکا و فروپاشی ایران بدهیم.

🔴 انتخاب ترامپ یک حسن داشت که به حاکمان ما عملا تفهیم کرد که تحریم ها را همیشه و در همه جا نمی توان دور زد حتی اگر در دور زدن آن دکتری داشت. با اروپا و چین و روسیه نمی توان مشکلات را حل کرد حتی اگر متعهد به برجام باشند. اوبامای «کبوتر» آنچنان اجماعی علیه ما در سطح جهان ایجاد کرد که در مرحله اول راهی جز «برجام» نداشته ایم و البته چه خوب که در آن مقطع خطرناک ، این یک کار را کردیم.

🔴 جنگ های نیابتی، تشکیل دولت مقاومت و ایجاد تمدن اسلامی با رویکرد کنونی، به تدریج کارایی خود را از دست داده و ژئواستراتژی منطقه عوض می شود. البته بر علیه ما:
1) طالبان، دشمن خون ریز آمریکا که در 2001 با بی رحمی سرنگون شد، متحد آمریکا می شود و در آینده افغانستان اگر وجه غالب حکومت نشود، تاثیرگذار اصلی خواهد بود.
2) دشمنی دیرینه مسلمانان- اسرائیل و اعراب- اسرائیل به دوستی اعراب- اسرائیل و دشمنی اعراب- ایران و سنی و شیعه تبدیل شده است.
3) ما قرار بود دولت مقاومت و کریدور تهران- مدیترانه تشکیل دهیم و با اسرائیل هم مرز شویم. اسرائیل به حیاط خلوت ما وارد شده و یک صهیونیست با وقاحت و خوشحالی اعلام می کند « اسرائیل با ۴۷ دقیقه پرواز می تواند تاسیسات نطنز را بمباران کند» و ما در عراق و سوریه و لبنان و یمن گرفتاریم و حتما باید تجدید نظر کنیم. بشار اسد که با حمایت ما سر کار ماند در جلوی دوربین رسانه ها اعلام می کند که مذاکره با اسرائیل ممکن است!!/ایران‌فردا

ادامه در لینک زیر :
https://bit.ly/3mG9Cif


#فرهیختگان، ندای آگاهی

شمس تبریزی:
"اول رسول خدا از خلق سخت پرهیز می‌کرد از غایتِ اُنس با حق. و از بد و نیک می‌رمید، تا نباید که قبولِ خلق، حجاب شود یک دم یا یک ساعت. آخر چون به کمال رسید و از آن گذشت که در او قبولِ هژده هزار عالم اثر کند یا ردِّ کسی، می‌فرماید: بیّعونی علی النّاس، ای یاران مرا بفروشید بر مردمان، که من خود در بیع نیایم، و چه زیان کند مرا؟"

مقالات شمس، ج ۱، ص ۲۸۷

با #فرهیختگان بمانیم

به یاد هفدهمین سال خاموشی دکتر شرف‌الدین خراسانی («شرف»)

🔶 چندی پیش که به یاد شرف افتادم متوجه شدم که چهارشنبه ۱۴ آبان سالگرد هفدهمین سال درگذشت اوست. تأسف خوردم که چرا این همه سال از یاد او غافل شده بودم و به‌ویژه ادای دینی که باید در جایی دیگر به او می‌کردم. امیدوارم این ادای دین را اگر عمری بود همین امسال، هرچند مختصر، انجام دهم. عمر بیش‌تری بود کاری بزرگ‌تر خواهم کرد. مطلب زیر را چند روز بعد از درگذشت او در وبگاه قدیم‌ام نوشتم. اکنون با پیوندهایی دربارهٔ او و آثارش آن را کامل و در وبگاه جدید بازنشر کرده‌ام.

م. سعید ح. کاشانی



#فرهیختگان، ندای آگاهی

«نه به کینه»

علیه انواع نژادپرستی
در شب میلاد پیام‌آور مهر

احسان شریعتی

🔸نژادپرستی(راسیسم) در آغاز نگرشی بود قایل به وجود نژادهای انسانی و نوعی سلسله‌مراتب پایگانی تمایزگذارنده میان نژادهای برتر و پست‌تر. پیآمد عملی چنین عقیده‌ای تفکیک و تبعیض، ستم‌گری و بهره‌کشی و گاه تخاصم فعال و خشونت‌آمیز میان انسان‌ها بود. نژادپرستی با به‌کار‌بستن مفهوم نژاد در مورد انسان‌ها و خلط تفاوت‌های طبیعی مشهود با تمایزات اجتماعی و رفتاری اقوام، همه را به شاخص‌های نژادی تعبیر می‌کرد. نژادپرستی این پیش‌فرض جعلی را تبلیغ می‌کرد که علت انحصاری همهٔ تفاوت‌های فرهنگی بیولوژیکی(۱) است . نژادپرستی زیست‌شناختی اما ساده‌ترین شکل انواع خودپرستی‌های جمعی و قوم‌وقبیله و تبار و خاندان‌گرایی‌های افراطی شبه‌ناسیونالیستی و شووینیستی بود. همین شکل ابتدایی نژادپرستی هم هنوز حتی در پیشرفته‌ترین کشورهای صنعتی جهان مانند ایالات متحده حضور فعال دارد؛ که استمرار آن‌را در حوادث اخیر این کشور، و جنبش اعتراضی فراگیری که در غرب برانگیخت، دیدیم. اما بطورکلی، پس از جنگ دوم جهانی و برملا شدن ابعاد نسل‌کشی نژادی، نه تنها واژهٔ «نژاد» (و کاربردش در مورد انسان) زیر سؤال رفته که امروزه مفهوم «راسیسم» فراتر از حوزهٔ نژادی، به هر نوع خودگرایی جمعی حذف کنندهٔ دیگری نیز اطلاق می‌شود و از انواع‌ و اشکال‌ گوناگون نژادپرستی نه فقط قومی بلکه همچنین فرهنگی (و از جمله دینی و حتی متافیزیکی) سخن می‌رود، که البته در این موارد واژهٔ دیگری باید جست و نژادپرستی مفهوم گویایی برای رساندن این معنای کلی و دربرگیرندهٔ مصادیق متنوع گرایش‌های خودمحورانهٔ بشر نیست، و فقط برای رساندن منظور و تسهیل تبادل آراء در گفت‌وگو با تسامح غیرعلمی، چه رسانه‌ای چه عامیانه، از این قبیل اصطلاحات رایج و سرسام‌آور استفاده می‌شود: بنیادگرایی، رادیکالیسم، اسلام‌گرایی، اسلام سیاسی، اسلام‌هراسی، اسلام‌ستیزی، سکولاریسم و لائیسیسم جنگی، و نوزایی جنگ‌های صلیبی دیروز در پوش جنگ تمدن‌های امروز و...

🔹هنگامی‌که قدرت‌ها و دولت‌ها پای به وادی دین و دکترین می‌نهند و خلاصه، در جشن و جنگ تبلیغاتی و رسانه‌ای جمعی و جهانی امروز، در بازار مکاره و زبان زرگریِ واژگان و معیارهای افراط‌وتفریطی، اعم از دینی و ضددینی، تمدنی و ضدمدنی، فستیوالی برپا می‌شود از جنون و عدم‌تساهل، هراس و کینه، ستیز و تحریک، خون و خشونت، فناتیسم‌ و پروفاناسیون(هتک حرمت)، آنچه در این «رژیم‌های حقیقت» قربانی می‌شود، نفس حقیقت است، و عدالت و ارج‌شناسی دیگری، و انسانیت و دوستی، و صلح و آزادی.

🔸درچنین فضای شبهه‌ناک و آلوده‌ای از سوء ظنّ و فهم سوء نسبت به دیگری، بار دیگر در شرایطی مشابه آستانهٔ جنگ جهانی اول قرار گرفته‌ایم، دورانی از گسترش سراسر ارضی بیماری‌های همه‌گیر و برآمدن انواع نژادپرستی و اقتدارگرایی‌، و در چنین زمانی بود که برجسته‌ترین فیلسوف آن‌زمان فرانسه، هانری برگسون، در برابر تمامی «اخلاق های بسته» و «دین‌های ایستا» که «خاستگاهی» جز ترس از فروپاشی و مرگ، و عقل و پرسش‌گری نداشتند، بازگشت به سرچشمهٔ اخلاق «باز» و دین «پویا» را فرامی‌خواند(۲)، «سرچشمه»ای که جز «عشق و عرفان» نبود: دین و اخلاقِ همهٔ قهرمانان و قدیسان، بنیانگذاران و اصلاح‌گران، «عارفان» تحول‌‌خواه و تعالی‌جو .

————————————————————

۱- در طبقه‌بندی‌های بیولوژیک، واژهٔ «نژاد»(race، از ریشهٔ ایتالیایی razza به‌معنای خانواده، خاستگاه، نوع)، یک پله پایین‌تر از «نوع» است که آن‌را به زیرمجموعه‌هایی قابل تلفیق با یکدیگر تقسیم‌پذیر می‌سازد (مثل اسب و خر). مفهوم نژاد که به‌لحاظ بیولوژیکی پیچیده‌تر و مسئله‌زاتر از «نوع» است،غالبا غلط استفاده می‌شود. از آنجا که جمیعت‌های انسانی با تفاوت‌های ژنتیکی معناداری از هم متمایز نمی‌شوند، کاربرد آن بر موجودات انسانی بیشتر معنایی قراردادی و دلبخواهی دارد. (J.Ruffié, De la biologie à la culture, pp.99,102,144)

۲- نگا. هانری برگسون، "دو سرچشمه اخلاق و دین"،


#فرهیختگان، ندای آگاهی

عبدالکریم سروش خطاب به رئیس جمهور فرانسه: آقای مکرون در جبهه سکولاریزم ستیزه‌گر قرار نگیرید
رفتار با مسلمانان را از حکومت‌های انگلیس و کانادا بیاموزید


همزمان با میلاد پیامبر گرامی اسلام، دکتر عبدالکریم سروش، اندیشمند و فیلسوف ایرانی به برخوردهای دولت فرانسه و امانوئل مکرون با مسلمانان انتقاد کرد و از ماکرون و دولتش خواست رفتار با مسلمانان و نگاه به اسلام را از دولت‌های انگلیس و کانادا بیاموزند و در جبهه سکولاریزم ستیزه‌گر و بنیادگرا قرار نگیرند.

فايل صوتى كامل👇🏻


جان آگه با #فرهیختگان

جان آگه با #فرهیختگان

رحمت پیامبر واژه‌ای مانوس، اما غریب


رسولی از جنس مردم با پیغام‌های آسمانی پای بر زمین گذاشت . آنگاه که خداوند از رنج کشیدن او برای هدایت آدمی سخن می‌گوید. به او می‌گوید شاید برای ایمان آوردن آدمیان جان دهی. "لَعَلَّكَ باخِعٌ نَفْسَكَ أَلاَّ يَكُونُوا مُؤْمِنين‏". خود نیز گواهی می‌دهد که هیچ پیامبری به اندازه من در راه هدایت اذیت نشد. اما هیچ‌گاه پا پس نمی‌کشد و تا آخرین نفس برای هدایت بشر استقامت می‌کند.

بله رسالت او رحمت است و مهربانی "و ما ارسلناک الا رَحْمَةً لِلْعالَمين‏". خداوند متعال در مقام توصیف یاران پیامبر نیز، همراهان او را بر یکدیگر مهربان و سختگیر بر کافران معرفی می‌کند. مگر ایشان نفرمود من برانگیخته نشده‌ام تا انسان ها را نفرین کنم، بلکه من برای دعوت به حق و رحمت برانگیخته شده ام. خدایا قوم مرا هدایت کن، زیرا که آنها نمی‌فهمند. آیا در روز فتح مکه در برابر مشرکین نفرمود الیوم یوم المرحمه؟ کسی که در آن روز اعلان عفو عمومی کرد و در جنگ طائف به شخصی همانند ابوسفیان یکصد شتر داد تا به اسلام متمایل شود.

راست گفته‌اند که پیامبر گل سرخ توحید در کویر شرک بود و تنها راز هدایت بت‌پرستان و جمع کردن ملحدین از پای بت‌ها جز اخلاق‌مداری ایشان نبود. با این وصف آیا وقت آن نرسیده که اخلاق پیامبر برای ما اسوه حسنه باشد و در برابر یکدیگر مهربان باشیم؟

مقدم‌ترین فرد برای الگوی‌پذیری از پیامبر حوزه علمیه است. کسی که دینداری مردم و داعیه هدایت ایشان بر دوش اوست. حوزه‌ای که باید سخن مخالفان را برتابد و با اخلاق کریمانه مایه هدایت گمراهان و سعادت هادیان گردد.

انتظار نیست که بزرگان حوزه در مقام مخالفت با دیدگاه‌های مخالف، اولین گزینه را بر توطئه و جیره‌خواری از دشمن قرار دهند. سخن مخالف را با انگ بی‌سوادی طرد نمایند. آری هدایت حلم و صبر می‌خواهد تا جبر و زور. چگونه است که در مقام خطابه از اخلاق پیامبر دم می‌زنیم اما در برابر سخنان یکدیگر طاقتمان طاق می‌شود؟ چگونه می‌توان کسی را با رمی و تکفیر هدایت کرد؟ لکن چه می‌توان کرد که رحمت ایشان در میان واژه‌ها مانوس، اما غریب است.

آیت‌الله سیدکمال حیدری


#فرهیختگان، ندای آگاهی