فرهیختگان
12.8K subscribers
18.3K photos
9.74K videos
1.55K files
48.2K links
فرهیختگی از آزادیِ اندیشه، گفت‌وگو و خرد آغاز می‌شود.
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..

۰امام علی(ع):
«شجاع‌تر از خردمند، کسی نیست.»


ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin


گفت‌وگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
Download Telegram
جُستاری درباره توهین نخست‌وزیر فرانسه به ساحت قدسی پیامبر(ص)

محسن الویری:

🔹 چندی پیش یکی از دانش‌آموختگان دانشگاه باقر العلوم علیه‌السلام در باره پیوند کاریکاتور اهانت‌آمیز نشریه فرانسوی به ساحت قدس پیامبر صلی الله علیه و آله با سنت استشراقی غرب پرسشی را مطرح ساخت تا پاسخ شفاهی آن را در گروه مورد نظر خود در شبکه اجتماعی نشر دهد. متن پیش رو ویراسته آن پاسخ همراه با افزوده‌هایی اندک است


#فرهیختگان، ندای آگاهی
آمریکای بدون شرح !

با #فرهیختگان بمانیم
ترامپ و لقمان حکیم

محمد فاضلی

✅ لقمان را گفتند ادب از که آموختی گفت از بی‌ادبان. این جمله را می‌توان بر دیوار سیاست پساترامپ هم نوشت و آویزه گوش کرد. ترامپ نمونه آدم‌هایی است که می‌شود خیلی راحت به هر سیاست‌مداری گفت: اگر می‌خواهی سیاست‌مدار خوبی باشی، کارهای ترامپ را تکرار نکن. برخی را از باب مثال ذکر می‌کنم.

⭕️ یک. دروغ نگو، بالاخص زیاد دروغ نگو، مهم‌تر این‌که در دنیای رسانه‌های آزاد و فضای مجازی دروغ نگو.

⭕️ دو. کرامت انسان‌ها را زیر سؤال نبر و میان سفید، سیاه، لاتین‌تبار، زن، مرد، مسلمان و غیرمسلمان در رعایت حقوق شهروندی تفاوت و تمایز قائل نشو.

⭕️ سه. به محیط‌زیست احترام بگذار و اهمیت آن‌را دریاب و مثل ترامپ، از کنوانسیون‌ها و توافق‌های بین‌المللی برای حفاظت از کره زمین، خارج نشو.

⭕️ چهار. اهمیت سازمان‌های بین‌المللی را دریاب، نقش آن‌ها در توسعه خرد و عقلانیت در نظام پیچیده جهانی امروز را درک کن، نقد آن‌ها آزاد و برشمردن کاستی‌های‌شان واجب است، اما احترام گذاشتن به خرد جهانی را یاد بگیر و در اوج بیماری کرونا سازمان بهداشت جهانی را ترک نکن.

⭕️ پنج. اخلاق سیاسی داشته باش، از سیاست‌مداران دیگر با احترام یاد کن، و به رؤسای جمهوری پیش از خودت یا بقیه سیاست‌مداران توهین نکن.

⭕️ شش. از ابزارهای رسانه‌ای نظیر توئیتر غیرمسئولانه استفاده نکن.

⭕️ هفت. حرمت اصحاب رسانه را نشکن، و رسانه‌هایی را که مخالف و منتقد تو هستند به صفات نامناسب و ناروا متهم نکن.

⭕️ هشت. انسجام اجتماعی جامعه را با تفکیک‌های هویتی ساختگی، برانگیختن گروه‌های انسانی علیه یکدیگر و دوقطبی‌سازی بر هم نزن.

⭕️ نهم. حقوق زنان را محترم بشمار، و سهم آنان در اداره جهان و نقش‌شان در جامعه را کم‌اهمیت جلوه نده.

⭕️ دهم. میان انسان‌ها جدایی نینداز و جز با معیار انسانیت و حقوق بشر با ایشان مواجه نشو.

⭕️ یازدهم. از قدرت عمومی برای رسیدن به منافع شخصی خود و خانواده‌ات استفاده نکن.

⭕️ دوازدهم. خودشیفته نباش.

⭕️ سیزدهم. قدرت را غیرمسئولانه و برای افزودن بر میزان کلی خشونت در جامعه انسانی به‌کار نبر.

⭕️ چهاردهم. بسیج سیاسی خشونت‌آمیز را تسهیل و ترغیب نکن.

⭕️ پانزدهم. قانون عادلانه محصول فرایندهای دموکراتیک را حتی وقتی به زیان توست، محترم بشمار.

✅ اگر لقمان حکیم در احوالات آقای ترامپ دقت کند و با همان قاعده آموختن ادب از بی‌ادبان، سیاست‌نامه تنظیم کند، کتابی می‌شود که هر سیاست‌مداری شایسته است آن‌را چند بار بخواند.

#فرهیختگان راهی به رهایی
حالا چه می شود؟

محمّد حسین کریمی پور

رفتنِ ترامپ و تقویت گزینه برجام در مقابل سیاستِ فشارِ حداکثری می تواند برای ایران، یک فرصت راهبردی باشد یا نباشد!

بیش از همه بدان بستگی دارد که آیا حکومت، درس آموخته و قد و‌قواره ایران در معادلات جهان را دریافته؟ آیا ایران حالا می داند باید نه در قالب یک ابرقدرت بل در اندازه یک قدرت منطقه ای (با حقوقِ مشروعِ ملی و‌ منطقه ای) با همسایگان و جهان تعامل کند؟ آیا واقع بینی به سیاست خارجی بر خواهد گشت؟ آیا اهداف توسعه ملی بجای اهداف ایدئولوژیک آخرالزمانی در راهبردهای حکومت، اولویت خواهند یافت؟
یا همچنان ج.ا. ابر قدرتی خود خوانده خواهد ماند که کائنات رسالتِ اخراج آمریکا از غرب آسیا - ریختن صیهونیست ها به دریا - آزادسازی ملل مسلمان - زمینه سازی فیزیکی ظهور و صد البته اصلاحِ یک تنه نظمِ جهانی را به دوشش نهاده؟

به این بستگی دارد که آیا دریافته اند حمایت مردم از حکومت حتی در قبال دشمن خارجی رو به افول است؟ آیا فهمیده اند شیوع باور به “دشمن ما همینجاست” چگونه پایه های قدرت را می جود؟ آیا ترمیمِ رابطه بحرانیِ حکومت-ملت در دستور کار خواهد بود؟ آیا احیاء صندوق و بازگرداندن کرامت به مردم در برنامه است؟ یا لااقل آیا حکومت قادر خواهد بود مثل حکومت سرهنگ های کُره، موضع “دیکتاتوری سازنده” را اتخاذ کند؟ یا همچنان قرارست حاکم در لباسِ نماینده مقدسِ آسمان در ایران، روز به روز در کار قبضه زوایایِ قدرت و درخواست انقیادِ جماعت بوده، خود را همچنان اجلّ از پاسخگویی به ملت بداند؟

اگر موضع حکومتِ ایران در خارج و داخل، همان باشد که بود، روزگار با ما مهربان نخواهد بود. دیر یا زود باز کار به فشار حداکثری می رسد. این بار ما فرسوده تر ، ترکش تهی تر، جمع پراکنده تر و حریق در خانه گسترده تر خواهد بود. این بار آمریکای دموکرات باز اجماع جهانی خواهد ساخت.

شرائط پیش رو فرصت است بشرطی که سلطان دریابد در بعدِ داخلی و خارجی محتاج باز تعریف راهبردی است. کار از تنظیم تاکتیک ها گذشته.

کاش آن بالا در عالی قاپو، کسی به فکر بیفتد. طوفان ها در راهست و دور نیست که حکومت، جان پناهی نیابد. نه در گستره جهان ، نه در خانه همسایگان و نه در آغوشِ ملتِ خسته و پشیمان!

درد، این جاست. دوا نیز! حکومتیان به جدّ باید نگران عاقبت خود باشند. آن چیز که ملت باید نگرانش باشد، تمامیت و بقای ایران است!

خدا کشور را حفظ فرماید. آمین!

#فرهیختگان راهی به رهایی
نخستین سخنرانی کامیلا هریس معاون رئیس جمهوری منتخب:

جان لوئیس پیش از مرگش گفت دومکراسی یک عمل است و همان قدر قوی هست که ازش محافظت کنیم و آن را بدیهی فرض نکنیم. تلاش و کوشش میخواهد حفظ و نگهداری آن. مردم قدرت آن را دارند تا فردای بهتری بسازند.

وقتی روح امریکا مطرح بود و دنیا مارا نگاه میکرد شما مارا به روز جدیدی برای آمریکا رهنمون شدید. تمام کسانی که در کمپین ما کار کردند از همه شما برای این تلاش دموکراتیک متچکرم.

همه کسانی که نظرسنجی کردند و تلاش کردند به همه شما مدیونیم، شما تمامیت دموکراسی مارا محافظت کردید و به مردم آمریکا میگویم شما کشور زیبای مارا ساختید و متچکرم در بی سابقه ترین سطح تلاش کردید.

شاهد شجاعت و ایستادگی و سخاتمندی روح شما بودیم. چهارسال تلاش کردید برای برابری و آزادی و بعد رای دادید. امنیت و علم و تواضع و بله حقیقت را انتخاب کردید.

شما جو بایدن را به عنوان رئیس جمهور بعدی امریکا انتخاب کردید. جو بایدن متحد کننده و شفا دهنده هست، خودش از دست دادن اعضای خانواده را تجربه کرده و این به ما کمک کند تا حس هدفمان را به دست آوریم. عشقی که زن جو بایدن به او ورزیده که میتواند بانوی اول بی نظیری باشد.

نسل‌های زنان سیاه‌پوست، لاتین، آسیایی و زنان دیگر که تاریخ ساز بودند و راه را هموار کردند برای امشب، جنگیدن و فداکاری کردن برای عدالت و برابری، به ویژه زنان سیاه‌پوست که توجه‌ای به آنها نشد و ثابت کردند که ستون دموکراسی بودند و از حق ما محافظت کردند و امسال تلاش کردند برای اینکه شنیده شوند. و به حق شنیده شدند. امشب من فکر می‌کنم به تلاش و عزمشان و بینشی که داشتند، ببینند آنچیزی که میشود ساخت برای آینده.

جو این عزم و تلاش را داشت برای کشور تلاش کند و یک زن را به عنوان معاون اول انتخاب کند. ممکن است من اولین زن در این مقام باشم اما آخرین نیستم به خاطر اینکه هر دختر کوچکی که امشب نگاه کند می‌بیند که در این کشور امکان‌پذیر است. فارغ از جنسیت کشور ما یک پیام روشن رسانده، با بلند پروازی نگاه کنید و چون قبلا این طور نبوده نباید شما را مایوس کند.

آمریکا اماده است و من و جو هر دو آماده‌ایم.. ما رئیس جمهوری را انتخاب کردیم که بهترین‌ها را نمایندگی می‌کند، رهبری که دنیا به او احترام می‌گذارد. و حالا با افتخار معرفی می‌کنم رئیس جمهور منتخب ایالات متحده امریکا جو بایدن

#فرهیختگان راهی به رهایی
مرگی به نام زندگی: تأملاتی دربارۀ کرانۀ باختری

🖊برای اکثر مردم، زندگی روزمره طوری طراحی شده است که تحمل‌ناپذیر باشد

کره‌ای‌ها بعد از جنگ جهانی دوم، تکنیک بسیار کارآمدی را برای شکنجه اختراع کردند که طی آن قربانی را مجبور می‌کردند تا کاری را که برایش اندکی ناخوشایند است، برای مدتی بسیار بسیار طولانی انجام دهد. مثلاً لبۀ صندلی بنشیند یا با زاویه‌ای ناراحت به دیوار تکیه دهد. با طولانی‌شدن زمان، قربانی حاضر می‌شد به هر چیزی اعتراف کند تا از این عذاب خلاص شود. دیوید گریبر، انسان‌شناس آمریکایی، می‌گوید این شبیه تکنیکی است که اسرائیل روی کل یک ملت به کار بسته است.

متن کامل یادداشت دیوید گریبر را که سایت ترجمان ترجمه و منتشر کرده را در instantview بخوانید



#فرهیختگان راهی به رهایی
فرهیختگان pinned «مرگی به نام زندگی: تأملاتی دربارۀ کرانۀ باختری 🖊برای اکثر مردم، زندگی روزمره طوری طراحی شده است که تحمل‌ناپذیر باشد کره‌ای‌ها بعد از جنگ جهانی دوم، تکنیک بسیار کارآمدی را برای شکنجه اختراع کردند که طی آن قربانی را مجبور می‌کردند تا کاری را که برایش اندکی…»
فیرحی و تداوم مسیر نواندیشی دینی

از میان متفکران دانشگاهی در دو دهه گذشته در حوزه اندیشه سیاسی حجت الاسلام دکتر داود فیرحی شخصیتی ممتاز است. رشته اندیشه سیاسی علیرغم قدمتی به طول چند دهه طفلی نوپا و بسیار نارس است و شاید بتوان گفت دکتر داود فیرحی یکی از دو شخصیتی است که با کارهای محققانه در جهت حیثیت آکادمیک این رشته در ایران تلاش نموده، از سوی دیگر فیرحی نواندیشی دینی است که ضمن متانت و تلاش در جهت گفتگو و با حفظ مرزبندی خود با روشنفکری دینی افراطی مدرنیست. تلاش نموده تا به عنوان یکی از علمداران نواندیشی دینی در ایران امروز مسیری را که متفکران اصیل مسلمان در طول یکصد و پنجاه سال گذشته پیموده اند ادامه دهد او باور مند به تداوم مسیر و میراثی است که از سید جمال تا مطهری، صدرین و بهشتی بر آن اهتمام داشتند. من گرچه هیچگاه دانشجو و یا شاگرد ایشان نبودم و با برخی رویکردهای ایشان همدل نیستم اما همواره از تلاش های آکادمیک این استاد ارزشمند بهره مند شده ام. حقیر به عنوان دانشجو و پژوهشگری کوچک یکی از اشکالات را در مسیر حرکت علمی ایشان از موضع نواندیشی دینی تمرکز تامه بر خوانشی صرفا آزادی بنیاد از مردم سالاری، توجه بیش از حد به لیبرالیسم و غفلت از عدالت اجتماعی می دانم. اما خوشبختانه نشانه هایی از توجه بیشتر این استاد عزیز به مقوله حیاتی و سترگ عدالت اجتماعی در دو سه سال اخیر به چشم می خورد که مایه امیدواری است. در روزهای اخیر خبر ابتلای ایشان به بیماری کرونا موجی از تاتر و نگرانی را در میان علاقه مندان به نواندیشی دینی و اصحاب اندیشه ایجاد نمود. از خداوند سبحان شفای عاجل برای این دانشمند ارجمند مسئلت دارم.

علیرضا کیانپور پژوهشگر حقوق اساسی و مردم سالاری دینی

جان آگه با #فرهیختگان
شباهت احمدی نژاد و ترامپ؟ چه شباهتی؟

برخی از دوستان از من خواسته‌اند که شباهت بین احمدی‌نژاد و ترامپ را توضیح دهم. راستش من هر چه با ذهن‌ام کلنجار رفتم، شباهتی بین این دو ندیدم. تا آنجا که من می‌دانم بین این دو شباهتی وجود ندارد چرا که:
ترامپ متولد نیویورک است و احمدی‌نژاد بچۀ آرادان!
ترامپ ثروتمند است و احمدی‌نژاد از خانواده‌ای آسیب‌پذیر و به قول قدیمی‌ها مستضعف!
ترامپ قدِ بلند و هیکل تنومندی دارد اما احمدی‌نژاد هر جور که حساب کنیم ریزه میزه محسوب می‌شود!
ترامپ موهای بورِ متمایل به طلایی و ریشی تراشیده دارد اما احمدی‌نژاد موی سرش مشکی و تازگی‌ها جو - گندمی است و ریشی تنک با همین رنگ دارد!
ترامپ عاشق استیک بزرگ آبدار است اما احمدی‌نژاد نانِ پنیر و سبزی می‌خورد و حداکثر به آشپزِ ریاست جمهوری دستور تهیۀ آبگوشتِ اصیل ایرانی و طبخ کدو تنبل داده است!
ترامپ گلف بازی می‌کند اما احمدی‌نژاد ظاهراً قدیما تو یک زمین خاکی فوتبال بازی کرده است!
ترامپ دو تا زن گرفته.....نه این را ول کن!
ترامپ رئیس جمهور یک دوره‌ای شد اما احمدی نژاد دو دور ریاست جمهوری کرد!
ترامپ کمک‌های آمریکا به سازمان‌ها و گروه‌ها و کشورهای دیگر را قطع کرد تا خزانۀ دولت فدرال را پر کند اما احمدی‌نژاد در به در دنبال کشور یا گروهی مفلوک در جهان می‌گشت تا از خزانۀ مردم ایران، جیب آنها را پر کند!
ترامپ میلیون‌ها شغل در آمریکا ایجاد کرد اما احمدی‌نژاد گفته شد که حدود ده هزار شغل ایجاد کرده است!
ترامپ همۀ دنیا را در خدمت آمریکا می‌خواست اما احمدی‌نژاد ایران را در خدمت همۀ دنیا!
ترامپ مدعی تقلب حزب رقیب خود در انتخابات شد، اما احمدی نژاد خودش متهم به تقلب در انتخابات از سوی رقیبانش شد!
ترامپ بعد از ریاست جمهوری هیچ پست رسمی و دولتی نصیبش نخواهد شد اما احمدی‌نژاد به عضویت مجمع تشخیص مصلحت در آمد!
خلاصه اینکه بعید است بتوان بین این دو شباهتی پیدا کرد مگر اینکه هر دو بعضاً از کلمات مشابهی در گفتار خود استفاده می‌کنند مثلاً ترامپ، بایدن را "جوی خواب‌آلود" و سندرز را "برنی دیوانه" صدا می‌زند و احمدی‌نژاد هم به شورای امنیت می‌گفت اینقدر قطعنامه بدین تا قطعنامه‌دونتون پاره بشه! یا اینکه مثلاً می‌دونست کجای کی سوخته و باید کجا آب بریزه! همین وبس!


احمد زیدآبادی


#فرهیختگان، ندای آگاهی
کرونا در کمین است
ما در مقابل جان دیگران مسئولیم !

#فرهیختگان
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
وقتی مبتلا به کرونا هستیم چه کارهایی انجام بدیم


#فرهیختگان
تو را چه سود!

✨آنجلوس سیلِسیوس:

«اگر مسیح هزار بار در بیت‌اللحم زاده شود،
تو را چه سود،
که یک بار در تو زاده نشد
و همچنان دلمرده و بی‌نوا ماندی.
این صلیب بزرگ کلیسای اعظم نیست
که روح تو را نجات خواهد بخشید،
بلکه صلیب درون توست
که می‌تواند روح بیمارت را شفا بخشد
و نقصانت را به کمال آورد.»

ترجمه حسین محی‌الدین الهی قمشه‌ای
(از کتاب ۳۶۵ روز با ادبیات انگلیسی، ص۵۳۸، نشر سخن)

✨ شمس تبریزی:

گفت: خدا یکی است. گفتم: اکنون تو را چه؟ چون تو در عالَم تفرقه‌ای، صدهزاران ذره، هر ذره در عالَم‌ها پراگنده پژمرده، فروفسرده. او خود هست، وجود قدیم او هست. تو را چه، چون تو نیستی.(ص۲۸۰)

او یکی است تو کیستی؟ تو شش هزار بیشی! تو یکتا شو، وگرنه از یکی او تو را چه؟ تو صدهزار ذره، هر ذره به هوایی بُرده، هر ذره به خیالی بُرده!...(ص۲۵۹)

از عالَم توحید تو را چه؟ از آنکه او واحد است تو را چه؟ چو تو صدهزار بیشی. هر جزوت به طرفی. هر جزوت به عالَمی.(ص۶۳۹)

اگر در جای است و اگر بی جای است، هر جا که هست عمرش دراز باد! دولتش پاینده باد! تو درویشی خود کن و از درویشی خود اندیش.(ص۱۷۸)

تو را از قِدَم عالَم چه؟ تو قِدَم خویش را معلوم کن، که تو قدیمی یا حادث؟ این قدر عمر که تو را هست در تفحص حال خود خرج کن در تفحص قدم عالم چه خرج می‌کنی؟ شناخت خدا عمیق است! ای احمق عمیق تویی! اگر عمیقی هست تویی. (ص۲۲۱)

به هستی خدا را چه سزا گفتن باشد که خدا هست؟ تو هستی حاصل کن.(ص۶۸۸)

(از: مقالات شمس تبریزی، تحقیق محمدعلی موحد، نشر خوارزمی)/از کانال صدیق قطبی



#فرهیختگان، ندای آگاهی
دانلود متن کامل کتاب الکترونیکی “مجازات ارتداد و آزادی مذهب: نقد مجازات مرتد و سبّ‌النبی با موازین فقه استدلالی” محسن کدیور

برای دانلود کتاب اینجا کلیک یا لمس کنید

#فرهیختگان راهی به رهایی
دین و عقل عمومی

حسین هوشمند

🔆 تنش میان التزام دینی و تکالیف شهروندی، ماهیت و جریان دموکراسی مدرن را شکل داده است. دموکراسی‌های مدرن با تکثر آموزه‌های جامع فلسفی، اخلاقی و دینی توصیف می‌شوند. این واقعیت، پرسش مهمی را طرح می‌کند: «چگونه می‌توان در طول زمان، جامعه‌ای عادلانه و پایدار و متشکل از شهروندان آزاد و برابر داشته باشیم که عمیقاً تحت تأثیر آموزه‌های دینی، فلسفی و اخلاقی معقول و متفاوتی قرار می‌گیرند؟

🔆 جان رالز در لیبرالیسم سیاسی «ایده عقل عمومی» را مطرح ‌کرده که بر وفق آن شهروندان باید مباحث اساسی سیاسی خود را در چارچوب یک برداشت سیاسی از عدالت ارائه کنند که مبتنی بر ارزش‌هایی است که دیگران به طور معقول پذیرفته‌اند. این ایده به این معنی است که شهروندان باید آماده باشند و بتوانند نشان دهند که دیدگاه‌های سیاسی آنها می‌تواند توسط «عقل عمومی» یعنی دلایل مشترک و همگانی حمایت شود؛ زیرا از این طریق است که شهروندان همکاری خود را نشان می‌دهند و قصدشان این نیست که دیگران را به پذیرش دلایلی مجبور کنند که آنها نمی‌توانند به طور معقول تأیید کنند.

🔆 این امر ایجاب می‌کند تا آنها در حوزه سیاسی برای اهداف مدنی مشترک، از طرح اختلافات عمیق و فیصله ناپذیر متافیزیکی، معرفت شناختی، اخلاقی و دینی خود در باره حقیقت جهان، عقلانیت، خدا و ماهیت آدمی، اجتناب ورزند. آنها باید بکوشند تا مهمترین فضایل سیاسی و مدنی مانند مدارا و همکاری اجتماعی بر اساس احترام متقابل را در پرتو نظام اخلاقی ـ دینی خویش یا به منزله مؤلفه آن، مورد تصدیق قرار دهند.

🔆 رالز می‌گوید فلسفه سیاسی باید به دنبال زمینه‌های مشترک قابل دستیابی برای عموم شهروندان باشد. از آنجایی که در جوامع متکثر، همه شهروندان به نحو معقولی نمی‌توانند یک آموزه جامع را به اشتراک بگذارند، ایده عقل عمومی رالز، یک وظیفه اخلاقی را ایجاد می‌کند که شهروندان باید در مرزها و محدوده آن زندگی کنند .این مقاله معطوف به تبیین نظریه رالز در باره مدعیات اساسی لیبرالیسم سیاسی بخصوص ایده عقل عمومی و نسبت آن با عمل متقابل است که پایه و اساس یک جامعه دموکراتیک شمرده می‌شود.

🔆 دکتر حسین هوشمند ابتدا این مقاله را در جلسه‌ای در پژوهشکده اندیشه دینی معاصر ارائه کرد و متن مکتوب آن در دفتر دوم نواندیشی دینی منتشر شد.

#فرهیختگان راهی به رهایی
«اهمیت ریشه‌یابی پدیده فاشیسم/ترامپیسم در اپوزیسیون ایرانی»

تا چندین دهه بعد از جنگ جهانی دوم، روانشناسان و نویسندگان و فیلسوفان زیادی در جهان غرب به آوارهای جنگ چشم دوختند و کوشیدند تا ریشه‌های روانشناختی، فلسفی، اجتماعی و سیاسی ظهور و همه‌گیری پدیده «فاشیسم» را بررسی کنند. بلکه به آیندگان ابزاری بدهند تا بتوانند از بروز و شکل‌گیری مجدد آن جلوگیری کنند.

اوژن یونسکو در نمایش‌نامه «کرگدن» همه‌گیری فاشیسم را یک روند «نامحسوس» معرفی می‌کند که در آن افراد جامعه‌ بدون اینکه خودشان متوجه بشوند، یا اتفاقی «غیرعادی»ای را در اطرافشان احساس کنند، ماهیت‌شان به طور بنیادین تغییر می‌کند و از انسان به «کرگدن» (فاشیست) تبدیل می‌شوند.

ویلهلم رایش ریشه‌های روانشناختی فاشیسم را در سرسپردگی مطلق به اصول خشک اخلاقی و‌ سرکوب شدید غریزه جنسی در جامعه سنتی آلمان آن زمان‌ جستوجو می‌کند و معتقد است که احساس تشویش و اضطراب و شرم ناشی از این سرکوب، نوجوانان و جوانان آلمانی را برای یافتن نوعی تسکین به سمت «نظم جمعی» و اقتدارگرایی سوق داده بود‌‌‌.

عده‌ای دیگر از متفکران قرن بیستم، با بازخوانی نوشته‌ها و تحلیل‌های نویسندگان و فلاسفه گذشته - مانند نیچه و داستایوفسکی- که فروپاشی ساختارهای اخلاقی سنتی و دینی را دیده بودند و ورود به عصر «پوچگرایی» را پیش‌بینی کرده بودند، کوشیدند تا زمینه‌های فلسفی ظهور فاشیسم را نیز بررسی کنند تا از سقوط مجدد بشر در پرتگاه پوچگرایی جلوگیری نمایند. ویکتور فرانکل یافتن مجدد «معنی» در زندگی را راه‌حل انسان برای بیرون آمدن از این دره سیاه معرفی می‌کند.

در این چند سال گذشته، فاشیسم بار دیگر در جهان به اشکال مختلف ظهور کرده و راه خود را تا قلب کاخ سفید آمریکا و داونینگ استریت انگلستان و چند قدمی کاخ الیزه فرانسه و همایش‌ها‌ی احزاب نژادپرست در سراسر اروپا - از لهستان و یونان و ایتالیا تا کشورهای اسکاندیناوی - و حتی در آمریکای جنوبی و خاورمیانه، باز کرده است.

ما امروز در جامعه خودمان نیز شاهد ظهور‌ این پدیده هستیم.‌

امروز اگر نگاهی به صحنه سیاسی اپوزیسیون ایرانی بیاندازیم، با افکار و رفتارها و شخصیت‌هایی مواجه می‌شویم که تا چندی پیش حتی تصورش برایمان غیرممکن بود.

چه کسی فکر می‌کرد که روزی در صحنه سیاسی ایران، افرادی در خارج و حتی داخل کشور، ظهور کنند که با جریان‌های «برتری نژادی سفید» در آمریکا همدست‌اند، در موسسات و رسانه‌ها و اتاق فکر‌های جنگ اقتصادی و روانی‌‌شان علیه ملت خود فعالیت می‌کنند، صراحتا صلح را «کسل‌کننده» و بمباران را «شیمی‌درمانی» می‌خوانند و از زبان مردم ایران بابت تحریم‌های «خردکننده» از تحریم‌گران تشکر می‌کنند؟ در میان اقشار و اقوام مختلف نفرت‌آفرینی و آتش‌افروزی می‌کنند. فعالان سیاسی و اجتماعی معتدل را با کمپین‌های ارعاب و اخراج و فحاشی حذف می‌کنند و برای توجیه و عادی‌سازی مداخله نظامی خارجی و تحریم‌های اقتصادی - حتی در اوج پاندمی کشنده کرونا - زمینه‌سازی و نظریه‌پردازی می‌کنند.

این «کرگدن»ها در کدام روند «نامحسوس» بدین شکل درآمدند و وارد زندگی‌ سیاسی و‌ اجتماعی‌مان‌ شدند؟ خشونت، خودتحقیری، بیگانه‌پرستی و دگرستیزی امروزشان ریشه در کدام سرکوب‌های اجتماعی و فرهنگی گذشته دارد؟ پوچگرایی و بی‌پروایی‌شان نتیجه فروپاشی کدام ساختارهای اخلاقی و ارزشی است؟

اگر امروز به آسیب‌شناسی و ریشه‌یابی و ریشه‌کنی این پدیده نپردازیم، شاید نسل‌های فردای ما نیز، خیره در آوارها، مجبور به این کار شوند.

علی نصری

#فرهیختگان راهی به رهایی
⭕️ چرا از شکست ترامپ خوشحالم؟


دوستی پرسیده چرا از شکست ترامپ خوش‌حالم. خوش‌خیال نیستم که بایدن بخواهد خیری به ایران برساند. حزب دموکرات در بسیاری زمینه‌ها از مطلوبات ما و حتی پیشروهای آمریکایی فاصلهٔ زیادی دارد و البته این فاصله‌اش از حزب جمهوری‌خواه کمتر است. این را هم می‌فهمم که دموکرات‌ها کاری که جمهوری‌خواهان با اره می‌کنند را گاهی با پنبه می‌کنند و این‌که شکست ترامپ به نفع ایران باشد یا نه از جمله بستگی به عملکرد حکمرانان و نیروهای سیاسی و مدنی خود ما دارد. با این حال، از شکست ترامپ خوشحالم:

🔹 چون در سیاست هیچ کشوری در جهان سگ زرد برادر شغال نیست و همیشه بین دو حزب اصلی که پایگاه اجتماعی گسترده دارند تفاوت‌هایی هست و احزابی که از رقیب‌شان عدالت‌خواه‌تر و دموکراسی‌خواه‌ترند معمولا شر کمتر و خیر بیشتری به عموم شهروندان‌شان می‌رسانند.

🔹 چون برآمدن احزاب عدالت‌خواه‌تر در هر کشورِ جهانِ به‌هم‌پیوسته‌ترِ ما برای ساکنان بقیهٔ مناطق جهان هم خبر خوبی است و همانطور که احمدی‌نژاد و ترامپ و سایر پوپولیست‌های اقتدارگرا به هم پاس گل می‌دهند، نیروهای پیشروی کشورهای مختلف هم هم‌افزایی می‌کنند. احمقانه است نفهمیدن فرق کسی که برجام را امضا می‌کند با کسی که سردار سلیمانی را ترور می‌کند و به ملت ایران می‌گوید «ملت تروریست».

🔹چون بازگشت فوری آمریکا به معاهدهٔ پاریس برای صیانت از محیط زیست مشترک بشر در برابر تخریب‌های برگشت‌ناپذیر ضروری است.

🔹چون بن‌سلمان و نتانیاهو عزا گرفته‌اند و بعد از این برای نقض حقوق بشرشان بیشتر تحت فشار قرار می‌گیرند و به نسبت دورهٔ ترامپ میدان بازی‌شان برای ایران‌ستیزی بسته‌تر خواهد شد.

🔹چون میلیون‌ها مهاجر و مسلمانی که در آمریکا زندگی می‌کنند بعد از ترامپ زندگی بهتری خواهند داشت.

🔹چون زنان و ده‌ها میلیون رنگین‌پوست و ده‌ها میلیون فقیر آمریکا بعد از ترامپ زندگی کم‌تبعیض‌تری خواهند داشت
.
🔹 چون نهادها و قوانین و همکاری‌های بین‌المللی در دورهٔ دموکرات‌ها قوی‌تر می‌شوند و یکجانبه‌گرایی غیرقانونی آمریکا کمتر.

🔹 چون احترام به «علم» و «حقیقت» بیشتر و جایگاه نهادهای نشرشان تقویت می‌شود.

🔹چون در بحران کرونا با مدیریت دموکرات‌ها ده‌ها هزار نفر - که اغلب از طبقات فرودست‌اند - در آمریکا کمتر می‌میرند و همکاری‌های جهانی برای مدیریت این بحران جهانی هم تقویت می‌شود.

🔹 چون ده‌ها میلیون کارگر حداقل حقوق‌شان به ساعتی ۱۵ دلار افزایش می‌یابد.

🔹 چون بچه‌های مهاجران غیرقانونی در آمریکا دیگر از والدینشان جدا و در قفس زندانی نمی‌شوند.

🔹 چون ده‌ها میلیون نفر بیمهٔ درمانی رایگان و آموزش عمومی بهتری دریافت می‌کنند.

🔹 چون زمینه برای تاثیرگذاری بیشتر نیروهای پیشرو بر سیاست و فشارشان برای اصلاح سیاست‌های نواستعاری و مداخله‌جویانهٔ آمریکا فراهم‌تر می‌شود.

🔹 چون اپوزیسیون وابسته به پول آمریکا و کاسبِ تحریم و جنگ و نقض حقوق بشر ضعیف‌تر می‌شود.

🔹چون صدها هزارنفر بیماران خاص در ایران و مبتلایان کرونا ارزان‌تر می‌توانند داروهایشان را بخرند یا از بی‌دارویی یا ناتوانی اقتصادی برای خرید دارو رنج کمتری می‌کشند.

🔹چون چشم‌انداز رفع تحریم‌های غیرانسانی علیه ایران ضمن حفظ منافع ملی و قدرت دفاعی ایران روشن‌تر شد.

🔹چون سایهٔ تهدید نظامی علیه ایران، لااقل موقتا، برداشته شد.

🔹 چون همسایگان افغانستانی‌ام خوشحالند که طالبانی که با ترامپ توافق کرده بودند ضعیف‌تر می‌شود.

🔹 چون ارتباط ایرانیان با سایر کشورها و ارتباط ایرانیان خارج از ایران با ایران راحت‌تر می‌شود.

🔹چون در فضایی که تهدید علیه امنیت کشورم کمتر و اقتصاد کشور سرپاتر باشد، زمینه برای بسط عدالت و دموکراسی و آزادی و توسعه و توانمندسازی جامعه و بهبود حکمرانی فراهم‌تر می‌شود. امروز با خیال راحت‌تر از کاهش تهدیدهای خارجی، می‌توان با توان و تمرکز و هم‌افزایی بیشتری به اصلاحِ اصلاح‌طلبان و اصلاحات ساختاری و غیرساختاری در نهادهای حکمرانی پرداخت.

🔹 چون چند میلیارد کودک و جوان و میان‌سال و کهنسال در جهان ریخت مجمع‌الرذائلی چون ترامپ و رفتار و گفتار تهوع‌آورش را دیگر نمی‌بینند یا کمتر می‌بینند.

کافی نیست؟

محمدرضا جلائی‌پور

#فرهیختگان راهی به رهایی
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🔲نسخه کامل مستند «یادی از مبارزاتِ دکتر حسین فاطمی»
▪️کارگردان: محمد تهامی‌نژاد(۱۳۵۹)

شامل گفتگوهایی ویژه با سلطنت فاطمی(خواهر حسین فاطمی)، سعید فاطمی(خواهرزاده حسین فاطمی) و دکتر مهدی آذر(وزیر فرهنگ دکترمصدق).

▪️دو نکته درباره فیلم؛ اول اینکه سعید فاطمی، خواهرزاده حسین فاطمی و منشی دکتر مصدق و سردبیر روزنامه «باختر امروز» بود که بعد از کودتای ۲۸مرداد دستگیر و زندانی شد. برخی به اشتباه از او به عنوان برادر دکتر حسین فاطمی یاد می‌کنند. برادر حسین فاطمی، نصرالله سیف‌پور فاطمی نام داشت که در سال ۱۳۲۴ برای ادامه تحصیلات از ایران به انگلستان و سپس به آمریکا رفت. او در دوران دکتر مصدق نماینده ایران در سازمان ملل و یونسکو بود و تا پایان عمر در آمریکا ماند.
دوم اینکه طی سال‌های گذشته، بخش‎هایی از فیلم استاد تهامی‌نژاد در مستندهای مختلف استفاده شده و گاهی افراد به اشتباه، رفرنس اصلی تصاویر این فیلم را فیلم‎های دیگری اعلام می‌کنند.
من همواره تجربه کرده‌ام که به ندرت بتوان چيزی دشوارتر از «دوست داشتن» يافت. دوست داشتن يک کار است. کاری روزمزد که بايد برای آن آمادگی پيدا کرد. همه جا قرارداد و عرف، پيوندِ دوستی را چيزی آسان وانمود می‌کنند که گویی همگان توانایی آن را دارند. البته که چنين نيست. عشق چيز دشواری است. زيرا در ساير درگيری‌ها، طبيعتِ انسانْ او را برمی‌انگيزد تا خودش را جمع‌وجور کند و محکم نگه‌دارد؛ در حالی که در مورد عشق، آنگاه که در نقطۀ اوج است، به عکس، اين انگيزه در انسان وجود دارد که خود را کاملاً رها کند: رها کردنی نه همچون يک کل و با نظم، که پاره‌پاره و برحسب تصادف به هر گونه که پيش آيد و اتّفاق افتد! که اين نه شادی است و نه خوشبختی. تو وقتی گلهایی به کسی می‌دهی آنها را قبلاً منظّم می‌کنی. اما انسان‌های جوانی که عاشق يکديگرند، در بی‌صبری و شتاب و [فقط با] شوقِشان خويشتن را به آغوش يکديگر می‌افکنند و اصلاً توجّه نمی‌کنند که در اين تفويض ناسنجيده چه نقصان‌هايی در ارزيابی‌هایِ دوسويه‌شان وجود دارد... به محض بروز عدم يگانگی در ميان آنها، آشفتگی هر روز افزون‌تر می‌شود و هر يک، در ناايمنیِ خود، در برابر ديگری ناعادل‌تر می‌شود. آنها که در ابتدا می‌خواستند به يکدگر نيکی کنند. اکنون به گونه‌ای نابردبار با هم برخورد می‌کنند... از آنجا که زندگی دقيقاً دگرگون کردن خويشتن است، پيوند‌های انسانی که عصاره‌ای از زندگی است، دگرگون شونده‌ترين [میانِ] همه است و هر آن، در حالِ صعود و نزول يا استحکام و تزلزل است. در پيوند و تماسِ عاشقان، هيچ لحظه‌ای، مانندِ لحظۀ ديگر نيست. هيچ چيزِ عادت‌شده، چيزی که يک بار ميانشان بوده، روی نمی‌دهد؛ بلکه بسی چيزهای نو، نامنتظر و ناشنيده روی می‌دهد. چنان پيوندهاست که بايد يک خوشبختیِ بزرگ، ميان انسان‌هایِ پُربار پديد آورد. ميان انسان‌هایی که هر يک في‌نفسه پُربار و منظّم و متمرکز اند. در واقع، دو جهان دور و ژرف و منحصر به خود است که با هم پيوند داده می‌شود.
جوان‌ها اگر زندگی خودشان را درک کنند می‌توانند آهسته‌آهسته برای چنان خوشبختی رشد کنند و خود را آماده سازند. هنگامی که عشق می‌ورزند بدانند که مبتديان‌اند و خام‌دستانِ زندگي و نوآموزان در عشق. [جوان‌ها] بايد عشق را بياموزند و اين مانند هر آموختنی، مستلزم آرامش، صبر و تمرکز است. عشق ورزيدن و رنج بردن به مثابهٔ آموختنِ يک کار- اين است آنچه برایِ انسان‌هایِ جوان لازم است. مردم اغلب موقعيت عشق را، همانند بسياری از چيزهای ديگر زندگی، بد فهميده‌اند و آن را بازی و سرگرمی ساخته‌اند. چنين پنداشته‌‌اند که بازی و سرگرمی مبارک‌تر از کار است. اما هيچ چيز خوشبختی‌آور‌تر از کار نيست، و عشق، از آن رو که برترين خوشبختی است، نمی‌تواند چيزِ ديگری جز کار باشد. کسی که عشق می‌ورزد بايد بکوشد چنان رفتار کند که انگار کارِ بزرگی دارد: او بايد بسيار تنهايی بکشد و در خود فرو رود و خود را جمع و محکم نگاه دارد. بايد کار کند؛ بايد چيز بشود! زيرا هر چه شخص پربارتر است، همۀ آنچه تجربه می‌کند غنی‌تر است. و کسی که می‌خواهد در زندگی‌اش عشقی ژرف داشته باشد بايد ذخيره کند و برای آن عسل گرد آورد و حمل کند.

◽️ نامهٔ ریلکه به فردريش وست هوف؛ آوريل ۱۹۰۴؛ برگردان شرف‌الدین خراسانی؛ ماهنامه بخارا.

از کانال زنده‌باد فلسفه (مسعود زنجانی)


#فرهیختگان، ندای آگاهی
اختلاف هاشمی رفسنجانی و رهبر درباره مذاكره با امريكا
مصاحبه جعفر شیرعلی‌نیا با آیت‌الله رفسنجانی

به رهبری گفتم در روز قيامت از من و شما می‌پرسند كه چرا اين همه ضرر و مشكلات برای نظام و مسلمين ايجاد كرديد رهبری گفت جواب خدا با من باشد!
پس از اين مذاكره من با ايشان سر اين قضيه بسته شد

#فرهیختگان راهی به رهایی