اندیشه‌ها و آموزه‌های محمدرضا حکیمی

در instant view بخوانید
https://telegra.ph/Hakimi-07-08



جان آگه با #فرهیختگان

یادی از استاد ابراهیم پورداود


«خاطره‌ای که از کلاس‌های درس استاد ابراهیم پورداود دارم این است که با مظلومیّت و سادگی هرچه تمام‌تر [در سنّی نزدیک به هشتاد سالگی] می‌گفت: فرزندانم من مسلمانم. بعضی تهمت می‌زنند که من یهودی‌ام یا می‌گویند من زردشتی‌ام. من فقط حوزهٔ تحقیق و مطالعه‌ام ایران باستان و اوستاست، وگرنه مسلمان و معتقد به قرآنم. قدر قرآن را بدانید. اگر به زیارت مشهد مقدّس می‌روید قدر آن بارگاه روحانی را بدانید.»


فرار از فلسفه (زندگی‌نامهٔ خودنوشت فرهنگی)، بهاءالدّین خرّمشاهی، ص ۱۹۲
مجمع پریشانی



جان آگه با #فرهیختگان

فرار از فلسفه
میثم موسوی


کتابِ «فرار از فلسفه» زندگی‌نامهٔ خودنوشتِ بهاءالدّین خُرّمشاهی است که در سال ۱۳۷۶ نگاشته شده است. کتابی که گویی نام و شالودهٔ اصلی آن وام‌دارِ ابوحامد غزالی و کتابِ فرار از مدرسه، اثر دکتر عبدالحسین زرینکوب است. چنان که نویسندهٔ کتاب ضمن ابرازِ احترام به فلسفه و پذیرفتن اهمّیّت و فواید آن (ص 10 از مقدّمه و 599)، خود را منتقد و بدگمان به فلسفه و عرفانِ فلسفی معرّفی می کند (ص8 از مقدمه) و می‌آورد: من اعتقادی به اتقان فلسفه ندارم و مدّعیات فلسفه بیش از آن که یافتنی باشد، بافتنی است (ص598)، و با غزالی همدلی و همدردی دارم که برنمی‌تابم که فلسفه خود را قیّم و حاکم اندیشه‌ها و اعتقادات دینی بینگارد و بگوید هر اعتقادی از جمله معاد یا واقعیّت فرشتگان و یا حقّانیّت بهشت و دوزخ باید توجیه و توضیح عقلی داشته باشد. (ص599) کتابِ فرار از فلسفه، پناه بردن از غربت فلسفه به قربت حکمت قرآنی است.(ص68) آن هم از سوی من که سی سال با قرآن و حافظ مأنوس بوده و به ترجمه و شرح آن دو پرداخته‌ام. (ص8 از مقدّمه)
خرّمشاهی در این کتابِ خود که فاقد نثری جذّاب است، به تمجید از اندیشمندان و نویسندگان متعدّدی مانند محمد مصدّق، مهدی بازرگان، روح‌الله خمینی، علی خامنه‌ای، محمد خاتمی، عطاءالله مهاجرانی، عبدالکریم سروش، غلامعلی حداد عادل، حسن حبیبی، داریوش شایگان، عبدالحسین زرینکوب، محمدرضا شفیعی کدکنی و... می‌پردازد. هرچند در پاره‌ای از کتاب سارتر را فیلسوفِ کافه نشین کم‌اهمّیّتی می‌شمارد (ص241) و احمد شاملو را با تمام احترامی که برای او به عنوان یک شاعر قائل است (چنان که شاملو نیز در مصاحبه با ناصر حریری با همهٔ بد و بیراهی که به خرّمشاهی گفته است، بهترین نقد شعرِ خود را نقد خرّمشاهی بر دفترِ ابراهیم در آتش دانسته است.) پهلوان‌پنبه‌ای می‌خواند که جرأت ورزیده است با کمترین اطّلاع از چون و چند شیوهٔ علمی نقد و تصحیح متون، دیوان حافظ را بر مبنای چند نسخهٔ مندرس و جدید و بی‌اعتبارِ چاپی، روایت کند. (ص392و393)
او در ادامه از دوستیِ خود با دکتر غلامحسین ساعدی سخن می گوید و این که ترجمهٔ کتابِ درد جاودانگی را به ساعدی و کامران فانی اهدا کرده اما غلامحسین ساعدی پس از انقلاب اسلامی دوستی‌اش با وی را خاتمه داده است؛ چرا که ساعدی باور نمی‌کرد من مسلمانی معتقد و عاشق قرآن و اسلامم. و حتی مرا پس از مصاحبه‌ای که با دوستان کیهان فرهنگی در مشهد با استاد سیدجلال آشتیانی انجام داده بودم، هجو کرد؛ یعنی نمایشنامهٔ کوتاهی نوشت و بنده و آقای دکتر رضا داوری را با همین اسامی واقعی به باد هجو و تمسخر گرفت. (ص394)
من با همهٔ تزلزلی که در ایّام دانشجویی در اعتقاداتم افتاده بود و گاه می‌شد که نمازهایم قضا یا فراموش می‌شد و یا گاهی به محض کوچکترین ناراحتی گوارشی روزه‌ام را می‌خوردم، اما حتی یک لحظه اعتقادم را به وجود و وحدانیّت خداوند یا نبوّت انبیای الهی و حضرت رسول (ص) یا صدق و صحّت وحیانی قرآن از دست ندادم. (ص231) همیشه به زیارت امامزاده‌ها می‌رفتم و به نذر و نیاز و عوالم معنویِ وابسته به آنها هم اعتقاد داشتم و دارم. (ص13)
بهاءالدّین خرّمشاهی ضمن آن که از بی‌علاقگی‌اش به سیاست سخن می‌گوید (ص28)، خود را یک سنّت‌گرا معرّفی می‌کند و می‌نویسد: من یک سنّت‌گرای تمام عیارم. حتی اگر به ارتجاع یا محافظه‌کاری متّهم شوم باکی نیست. همهٔ اینها هستم، اما تعهّدی نسبت به تجدّد ندارم. تجدّد جز آنکه زندگی را روز به روز کم‌عمق‌تر و کم‌معناتر سازد و ما را از عهد اَلَست دورتر کند و بعیدالعهد گرداند کاری نمی‌کند. (ص8 از مقدّمه)

فرار از فلسفه (زندگی‌نامهٔ خودنوشت فرهنگی)، بهاءالدّین خرّمشاهی، نشر جامی، تهران، 1377
مجمع پریشانی



#فرهیختگان، ندای آگاهی و آزادی

تطهیر روسیه در کتب درسی

آقای «حسین طریقت» از دبیران ادبیات در مطلبی از حذف برخی مطالب با هدف «تطهیر روسیه» در اذهان کودکان منتشر کردند، که در ابتدا باور پذیر نبود، اما متاسفانه با بررسی کتب، شاهد سانسور عجیب تاریخ هستیم، که موارد به صورت #رشتو بیان می شود.

🔹چاپ اول (۹۷-۹۶) : «تبریز، این شهر کهن، مرکز فرماندهی خط مقدم دفاع در برابر دست‌درازی‌های همسایهُ شمالی ایران، یعنی روسیه بود»
چاپ جدید: حذف!

🔷چاپ اول: «جنگ "روس‌ها" با ما جنگ میان ارتش دو کشور نبود.»
چاپ جدید: «جنگ "سپاه روس" با ما...»

🔹چاپ اول (۹۷-۹۶): «روسیه چشم طمع بر آذربایحان دوخته‌بود.»
چاپ جدید: حذف!

🔷چاپ اول (۹۷-۹۶): "روس‌ها" مثل مور و ملخ در شهر پراکنده شدند.
چاپ سال بعد: "سپاه روس" مثل مور و ملخ...

🔹چاپ اول: «دیری نگذشت پرچم روس‌ها در خاک آغشته به خون بی‌گناهان به اهتزاز درآمد.»
چاپ جدید: «دیری نگذشت که این منطقه به تصرف سپاه روس درآمد.»

🔷چاپ اول: «نگاه فزون‌خواهانه و دهشتبار روس‌ها به فراتر از این‌ها دوخته‌شده‌بود.»
چاپ جدید: حذف!



جان آگه با #فرهیختگان

«بخش هایی از پیام آیت الله منتظری پس از شکسته شدن حرمت دانشجو و دانشگاه در ۱۸ تیر »

۲۰ تیر ۱۳۷۸

🔹در روزهای اخير دست رسوای خشونت، يک بار ديگر جنايت آفريد و اين بار فرزندان راستين امت، چشم و چراغ ملت، دانشجويان عزيزمان شبانه مورد هجوم و حمله ناجوانمردانه عده ای تهی مغز و فريب خورده قرار گرفتند، كه اين جنايت هولناک يقينا در تاريخ كشور ما چون نقطه سياهی خواهد ماند، چرا كه در هيچ رژيمی شكستن حرمت دانشگاه و دانشجو تا اين حد نبوده است.

🔹جمع زيادی از نيروهای انتظامی و گروه های متشكل شبه نظامی به نام انصار حزب الله نيمه های شب و در نوبت های پياپی و از جمله در حالی كه اكثر دانشجويان دانشگاه تهران در خواب بودند با چوب، باتوم، چاقو و اسلحه گرم به خوابگاه آنان حمله كردند و با ضرب و جرح بسياری از آنان و شكستن درب ها و كمدها و ابزار و وسايل زندگيشان و آتش زدن اطاق ها و كتاب ها و دفاتر و حتی قرآن كريم، آنان را به خاک و خون كشيدند و برحسب آنچه نقل شد حتی در حال نماز مورد ضرب و جرح قرار دادند و جمعی را از طبقه بالا به پايين پرت كردند و در نتيجه چند نفر به شهادت رسيدند، و جمع زيادی را بازداشت نمودند و بدين وسيله حريم مقدس دانش و دانشگاه را شكستند.

🔹ولی كيست كه نداند محرک و پشتيبان و تأمين كننده امكانات برای اينها چه كسانی می باشند؛ و در واقع اينان نيروهايی رسمی هستند كه جهت سركوب مردم تربيت شده اند و در موقع حمله لباس شخصی می پوشند و به نام نيروهای مردمی حمله می كنند و متأسفانه از بودجه مردم شريف ارتزاق می نمايند.

🔹بسياری از برادران و خواهران به ياد دارند كه در رژيم گذشته در مقاطع گوناگون برای حمله به مردم امثال شعبان بی مخ ها و چماقداران حرفه ای را به صحنه می فرستادند، اينک نيز همان شيوه غلط به نام انصار حزب الله انجام می شود، ولی سازمان دهندگان و محركين اين گروه های فشار و چماقدار بايد توجه كنند اگر رژيم گذشته از اين شيوه های زور و چماق نتيجه گرفت آقايان نيز نتيجه خواهند گرفت.

🔹اينجانب صريحا اعلام می كنم كه آمرين و عاملين اين جنايات در هر پست و مقامی كه هستند خائن به دين و ملت اند و بايد مجازات شوند، چرا كه: (لكم فی القصاص حيوة يا اولی الالباب) و سكوت بزرگوارانه ملت پايانی دارد.

🔹حوزه های علميه كانون تربيت فلاسفه الهی و مراجع عظام و فقهای والامقام، و دانشگاه ها مركز تربيت دانشمندان و اساتيد رشته های مختلف علوم انسانی و طبيعی و... است و عظمت و شوكت جامعه و كشور به حرمت و اقتدار اين دو قشر مؤثر و ارزشمند است.

🔹انتظار می رود دولت و مسؤولين قاطعانه عمل نمايند و مسببين اين حوادث ناگوار را تعقيب و مجازات كنند و مانند قتل های فجيع زنجيره ای دفع الوقت ننمايند. در ماجرای قتل ها نيز مسؤولين آن را محكوم نمودند ولی طولانی شدن رسيدگی به پرونده و ندادن پاسخ قانع كننده به مردم سؤال برانگيز شده است كه اين قاتلين به كجا وابسته اند كه با آنان برخورد قاطع نمی شود. مردم منتظر عمل می باشند و بيش از اين سهل انگاری در برابر تحميل های ناروا را نمی پذيرند و از رئيس جمهور منتخب خود انتظار تصميمات قاطعانه و عمل به وعده ها را دارند.

🔹اينجانب در حالی كه خود به طور غيرقانونی در خانه محصور هستم، اين مصيبت بزرگ را به حضرت ولی عصر (عجل الله تعالی فرجه الشريف) و علما و دانشمندان و اساتيد و دانشجويان و همه ملت ايران و خانواده ها و بازماندگان دانشجويان شهيد تسليت می گويم و برای همه شهدای عزيز رحمت واسعه حق تعالی و علو درجات را مسألت می نمايم.

کتاب دیدگاهها جلد اول، صفحه ۱۲۳




#فرهیختگان، ندای آگاهی و آزادی

«در شورای امنیت کشور با دعوا، شأن جلسه را اصلا رعایت نکردم و گفتم امشب هرکس در کوی دانشگاه بیاید لوله ‌اش میکنم! محکم ایستادم و مجوز تیراندازی را گرفتم.»

حرفهای "قالیباف" از اتفاقات کوی دانشگاه در ١٨ تير سال ۱۳۸۲



#فرهیختگان، ندای آگاهی و آزادی

یزید و معاویه و استالین پدیده‌های ساده‌ای هستند، مظاهر فزون‌خواهی و شیفتگیِ‌انسان به قدرت. آنها تفاوت ماهوی با آن انسانِ مثلا سی‌هزارسال پیش ندارند که برای‌ ربودن توشه هم‌نوع‌اش او را به قتل می‌رساند. اما فهمِ امثال این قاآنی به سادگیِ درک‌نمودنِ معاویه و حجاج‌ابن‌یوسف نیست.

این‌ هم که بگوییم طرف ایمان‌ ندارد، یا اسلام را نفهمیده، یا گرفتار تبلیس ابلیس است یا خائن و تبهکار است و از این قبیل، هیچ گره معرفتی از فهمِ پدیده این آدم و امثال او، که در این بساط فراوان‌اند، نمی‌گشاید زیرا همه این ادعاها "خطابیات"اند و نه توضیحات و تبیین‌ها.


مسئله اینجاست که آدمی غرایز اولیه خودش را در ظرفِ "شاکله‌هایِ ذهنیتی" موردقبولِ عام می‌ریزد تا اولا در پیگیری آن غرایز پیش خودش سرافکنده نباشد، و ثانیا آنگاه که آن غرایز اولیه را پی‌می‌گیرد درمیان جمعیتی که همان "شاکله‌هایِ ذهنیتی" را دارند "موجه" جلوه کند.

قرآن که درهنگامه یک جدالِ بزرگ اجتماعی تکوین یافت، بسیار متوجه این پدیده‌انسانی است. مثلا آنجا که گفت: "مِن‌الناس مَن یُعجِبُک قُوله فی‌الحیات‌الدّنیا و یُشهِدالله علی ما فی قَلبه و هو اَلَدُّالخِصام" (از مردمان کسان‌اند که در دنیا سخن‌شان تو را شیفته کند، و خدا را گواه دُرستی آنچه در دل دارند گیرند، (ولی) از سرسخت‌ترین دشمنانت باشند!).


متن کامل یادداشت علی صاحب‌الحواشی را در Instant view بخوانید

https://telegra.ph/Yazid-07-09



جان آگه با #فرهیختگان

ولایتی پزشک منتقد را تهدید کرد

در پی انتشار کلیپ‌های انتقادی محمدرضا هاشمیان، پزشک بیمارستان مسیح دانشوری از قطعی برق، علی اکبر ولایتی، رئیس بیمارستان مسیح دانشوری در نامه‌ای به او تذکر داد./جماران



جان آگه با #فرهیختگان

پس از بیعت نوبت به دعوی الوهیت می‌رسد

علیرضا کفایی

طالبان در افغانستان انسان می‌کشد، ویران می‌کند و از اسلام می‌گوید، در ایران هم عده‌ای به حمایت از آنان تاکید دارند و خواستار مناسبات سیاسی هستند حتی اعلام می‌کنند که طالبان می‌تواند یکی از ابزارهای نیرومند در منطقه و جهان برای بازیهای دیپلماتیک ایران باشد.

اگر این فرض آنها درست باشد که در بازیهای سیاسی داخلی و خارجی به حقیقت یا مصلحت می‌توان با طالبان مناسباتی داشت؛ جای سوال است که چرا با آمریکا و حتی اسرائیل نمی‌توان تعامل کرد و ابزار نیرومندتری در دست داشت.
طالبان فقط تفنگ دارد آن هم عاریتی! و قساوت قلب دارد آن هم ذاتی! که با دین آنرا توجیه می‌کند؛ اما آمریکا علاوه بر اینها علم هم دارد، واکسن هم دارد، ثروت هم دارد، به دین هم کاری ندارد که در کار توجیه دینی باشد.

معلوم نیست بنای جمهوری اسلامی را بر کدام فرض و ادله از دین قرار داده‌اند که حاضرند با جانیان و خونریزان و آدمکشان هم کاسه و هم مسلک شوند اما مشخص است که انقیاد و تسلیم ملت را می‌خواهند.
بیعت! می‌خواهند، می‌خواهند طرحی را پیش برند (همانطور که در سالهای اخیر مشاهده کرده‌ایم) که مردم راه بیعت کردن در پیش گیرند، بیعت مسئله اصلی است و طالبان هم در راهی که تا کنون طی نموده تسلیم مردم و بیعت کردن با سرکرده را در راس امور قرار داده است.
معنایی بی‌اعتبار از اسلام را گسترش می‌دهند و با تاکید اعلام نظر می‌کنند که هر کس با فلان! بیعت نکند از اسلام خارج شده است، این نسخه هیچگاه مورد قبول عامه قرار نخواهد گرفت، مردم در قرن پیشرفت و تکنولوژی و ارتباطات زندگی می‌کنند و به مراتب بالایی از آگاهی و اختیار و شناخت رسیده‌اند که تحت قیمومیت هیچکس قرار نمی‌گیرند، سعی باطلی می.کنند بر بیعت گرفتن، دوامی نخواهند داشت، باید دریابند که ما همه انسانیم و امکان خطا و سهو از هرکس می‌رود و چنین بی پروا به حمایت از طالبان نپردازند.

آن سوی بیعت و طالبانیسم، تحدید آزادی انسان است، تهدید آگاهی است (آگاهی چشم اسفندیار خودکامگان است)، کاتولیک ها هم در برهه ای از تاریخ همین کردند و هنوز هم سبک مغزانی بر این روش هستند اما انسان آزاد و آگاه می داند که گفتار و کردار و نوشتار و فهم کاتولیک ها و طالب ها و هر آنکه بر حمایت از این تهی مغزان شمشیر بدست! اصرار دارد برای جامعه و انسانیت مخرب و ویرانگر است، می داند پس از بیعت نوبت به دعوی الوهیت! می رسد. هشیار باید بود!



جان آگه با #فرهیختگان

‍ دکتر «محرز» : سفیر کوبا گفته پروژه مشترک ساخت واکسن با ایران نداریم، واکسن برای کوباست و در اختیار ایران قرار دادیم - واکسن‌هایمان را برای مردم خودمان و آمریکای جنوبی لازم داریم
‌
یک هفته پس از صدور مجوز مصرف اضطراری واکسن کرونای «سوبرانا ۰۲» در ایران که انستیتو پاستور نام تجاری آن را به «پاستوکووک» تغییر داده، ابهام‌های تازه‌ای درباره نقش ایران در این پروژه مطرح شده است
‌
روز یکشنبه ۱۳ تیر، «پیام طبرسی» رئیس بخش عفونی بیمارستان مسیح دانشوری، در اظهارات مشابهی به پایگاه خبری «آنا» گفت: «در رابطه با واکسن پاستور، سفارت کوبا اظهاراتی متفاوت از آنچه که مسئولان ما می‌گویند داشت. این سفارت اعلام کرد این واکسن ایرانی - کوبایی نیست و کاملا کوبایی است و ما آن را برای تحقیقات به ایران دادیم که ایرانی‌ها به آن مجوز اضطراری مصرف دادند، مسئله این است که ما باز باید از کوبا واکسن را خریداری کنیم و مال ما حساب نمی‌شود» - «پیام طبرسی» نیز یکی از اعضای تاثیرگذار در ساخت واکسن «برکت» است./ فرارو
‌
جهانپور مدعی شد: این اظهارات کذب محض بوده و متاسفانه انگیزه برخی افراد برای ما هم نامشخص است. کار مشترکی که بخوبی پیش رفته است و شاید از بسیاری کارهای مشترک در حوزه واکسن، هماهنگ‌تر و منظم‌تر باشد این چنین مورد هجمه قرار گرفته است.

پ‌ن:
تجربه نشان داده تکذیبیه‌های مسئولین حکم تایید دارد و این یعنی اینکه تا اینجا ۶=۱-۷



جان آگه با #فرهیختگان

در اوصاف «بی‌شرفان»

فردین علیخواه

شرافتمند ماندن سخت است

✅ گئورگ زیمل، جامعه شناس آلمانی- که در اوایل قرن بیستم چشم از جهان فروبست- از جمله جامعه‌شناسانی بود که به ساخت تیپ اجتماعی بسیار علاقه داشت. او در آثارش از تیپ خسیس، ولخرج، غریبه، ماجراجو و فقیر نوشت. در این نوشته کوتاه با تأثیر از میراث زیمل، تیپ اجتماعی « بی‌شرف» معرفی می‌شود.

✅ تیپِ اجتماعی بی‌شرف در همه عرصه‌های جامعه، از بالا تا پایین، قابل‌ِ شناسایی است و محدود به حرفه خاصی نیست. «بی‌شرفی» در کردار، مهم‌ترین ویژگی این تیپ است. در سیاست، در اقتصاد، و در فرهنگ می‌توان مصداق‌های بی‌شرفی را یافت.

✅ در عرصه اقتصاد، «آدم بی‌شرف» همواره خودش را آدمی زرنگ و فرصت‌ساز می‌داند. او بی‌شعور نیست بلکه همه شعورش را در جهت منافع فردی بکار می‌گیرد. اگر جامعه گرفتار ویروس کرونا می‌شود او تلفن را برمی‌دارد و با جاهای مختلف تماس می‌گیرد و در یک روز تعداد زیادی ماسک و مواد ضدعفونی‌کننده را به انبارها منتقل می‌کند و بعد با فروش آنها میلیون‌ها تومان به جیب می‌زند. او به فرصت‌سازی اقتصادی در پس هر بلا یا مصیبتی می‌اندیشد. با بروز هر مصیبت، او از خوشحالی در پوستش نمی‌گنجد چون فکر می‌کند نردبانی برای صعود یافته است. به همین دلیل به هنگام رانندگی به شکل تحسین‌آمیزی در آینۀ ماشین، خودش را تماشا می‌کند و به خاطر شکار فرصت‌ها با چشمک زدن در آینه به خودش می‌گوید « مخلصیم قربان» و خرکیف می‌شود.

✅ سلبریتی‌هایی که در اوج هراس مردم برای مواجهه با کرونا به تبلیغ تجاری کالاهای در‌انبار‌مانده می‌پردازند، استادِ داوری که حتی یک سطر از پایان‌نامه دانشجو را نخوانده ولی در جلسه دفاع یک ساعت درباره ضعف‌های پایان‌نامه پرحرفی می‌کند، مأموری که علیرغم تأکید فرمانده‌اش بر عدم برخورد فیزیکی با دانشجویان معترض، به دلیل ناکامی های شخصی‌اش در ادامه تحصیل، دانشجویان را کتک می‌زند، فردی که دو سال است در مقابل داروخانه‌ها می‌ایستد و با نشان دادن نسخه و جلب ترحم مردمِ آشفته‌حال از آنان اخّاذی می کند، مقامی که صحبت‌هایش را در جلسات با خواندن سوره‌ای آغاز می‌کند و بعد در حالی که دندانش را خلال می‌کند به دوستانش می‌گوید راه پیشرفت در جمهوری اسلامی همین است، مدّاحی که پس از مجلس ترحیم و پس از شمارش ولع‌آمیز اسکناس‌های داخل پاکت، آنرا به سمت پدر متوفی پرتاب می‌کند،پزشکی که در راهروهای بیمارستان بریدۀ یک کاغذ مندرس حاوی شماره کارت را به خانواده بیمار میدهد و به آنان می‌گوید که کاری با بیمه و بیمارستان ندارد و تا پیامک واریز بیست‌و‌هشت میلیون تومان را دریافت نکند عمل را آغاز نخواهد کرد، مسئولی که مستقیم به دوربین نگاه میکند و لبخندزنان به مردم دروغ میگوید، جوانی که چند سال است در مراسم درگذشتگان در بهشت زهرا حاضر میشود و روزی چند کارتن ساندیس جمع می‌کند و به دکه‌های همانجا می‌فروشد نمونه‌هایی از تیپ بیشرف‌اند.

✅ بین «بیشرفی اولیه/آغازین» و «بیشرفی ثانویه» باید تمایز قائل شد. هر فرد معمولی ممکن است به ناچار یا به هر دلیلی در اوقاتی از زندگی‌اش بیشرف شود. در اینجا «بی‌شرفی» می‌آید و می‌رود.در بی‌شرفی اولیه فرد هنوز می‌تواند بی‌شرفی خود را تشخیص دهد. او می‌داند که بی‌شرفی خوب نیست و هنگام نگاه کردن به خودش در آینه روشویی، از بی‌شرف‌بودن شرمگین می‌شود و خودش را سرزنش می کند. ولی در بی‌شرفی ثانویه، «بی‌شرفی» بخشی از شخصیت فرد می‌شود. بی‌شرفی می‌آید ولی نمی‌رود و مانند چرکِ روی یقه پیراهن، میماند. در بی‌شرفی ثانویه مرز بین فرد و بی‌شرفی مشخص نیست. بیشرفی میشود فرد و فرد می‌شود بیشرفی. در اینجا فرد بیشرفی‌اش را با افتخار اعلام هم می‌کند. برای اینان، بی‌شرفی نه یک روش بلکه یک منش میشود.

✅جامعه ایران شکاف‌های اجتماعی فراوانی دارد که شکاف قومیتی، شکاف مذهبی، شکاف طبقاتی، شکاف حکومت/مردم، شکاف جنسیتی، شکاف نسلی از آن جمله‌اند. ولی به باور من مهم‌ترین شکاف جامعه ایرانی در این روزهای سخت، ابَرشکاف «شرافتمند / بیشرف» است.منظور آنکه در همه شکاف‌های اجتماعی یادشده می‌توان آدم بی‌شرف یافت. این روزها همانقدر که ثروتمندِ بی‌شرف داریم فقرایی داریم که در بی‌شرفی به مراتب بدترند و برای مثال با زخمی کردن دست کودکانِ گریان و هراسان طلای آنان را به سرقت می‌برند.به دلیل بحران‌های اقتصادی و اجتماعی گسترده، وسوسه‌های گوناگونی به سراغ‌مان می‌آید.وسوسه‌هایی که تحقق آنها با پایمال کردن منافع جمعی به نفع منافع فردی میسر است.

✅ در نتیجه شرافتمند ماندن در این روزها آزمونی سخت برای هر ایرانی است. تصور جامعه‌ای که در آن بیشرفی ثانویه پاندمی شود تصوری ترسناک است. روزی که دیگر نه شاهد اقلیت بیشرف، بلکه شاهد جامعه‌ای بیشرف باشیم.





#فرهیختگان، صدای فرزانگان

«سحر جعفری جوزانی» بازیگر سینما و تلویزیون ماجرای معلولیت و از کار افتادن فک خود را در جریان یک درمان دندانپزشکی شرح می‌دهد. فک از کار افتاده و برای اینکه بتواند حرف بزند مجبور است فکش را با دستش بگیرد.

او می‌گوید قبلا هم سر ماجرایی از پزشکی شکایت کرده، تهش به توبیخ جزئی پزشک ختم شده و او اکنون مشغول طبابت است. ماجرای تجارت پزشکی در ایران فراتر از فاجعه است، خوفناک است. اگر اتفاقی افتاد باید به کجا شکایت برد؟ سازمان نظام پزشکی که ارکان و روسایش را خود پزشکان انتخاب کرده اند! با تعارض منافعشان چه طور می‌خواهند به تخلفات پزشکی رسیدگی کنند؟

دو دقیقه آخر فیلم بسیار مهم است و به مشکلات عمومی این حوزه یعنی بی‌اخلاقی برخی پزشکان و وجود تعارض منافع شدید در حوزه پزشکی و بی‌نتیجه بودن شکایت از آن‌ها اشاره دارد.

اینجانب بارها در مورد مشکلات ساختاری حوزه بهداشت و عدم رسیدگی عادلانه به شکایات از پزشکان؛ مطلب نوشته‌ام. جالب است بدانید برخی از افراد این قشر بسیار مغرور و متکبر شده‌اند و کوچکترین نقدی را با توهین و فحاشی و مغلطه پاسخ می‌دهند.

کمیل نظام بهادری


جان آگه با #فرهیختگان

تحریم تا زمانی است که مردم تحمل کنند. همین امروز اگر طاقت مردم طاق شود و اراده کنند، بساط کاسبان تحریم را جمع می‌کنند. اما تا طاقت هست دروغ هست، تحریم هست، فقر هست، حرمت نیست و .... !

#فرهیختگان

روزگاری فروغی


روزگاری زبان فارسی و فرهنگ ایرانی نگهبانانی از نوع محمدعلی فروغی و ملک‌الشعرای بهار و عبّاس اقبال و دهخدا و نفیسی و فروزانفر و معین و خانلری داشت.
اینان گنجوران گذشته و معماران آیندهٔ این زبان و فرهنگ بودند. بسیاری از کسانی که امروز خود را جانشینان این بزرگان می‌شمارند از خواندن کتاب‌ها و مقالاتی که به نام خود چاپ کرده‌اند عاجزند. آزمونِ این کار، اگر مصالح سیاسی اجازه دهد، کار دشواری نخواهد بود.
با چراغ و آینه، ص ۲۱–۲۰

▪️سال‌ها قبل، در کلاس درسی در دانشگاه تهران می‌خواستم نمونهٔ قابل قبولی از روشنفکر در ایران مثال بیاورم، با تأمل بسیار بدین نتیجه رسیدم که از نسل قدیم محمدعلی فروغی و سید حسن تقی زاده و دکتر تقی ارانی و از جمعِ زندگان، نجفِ دریابندری را باید یادآور شوم و بعدها، هرگز ازین گزینهٔ خویش پشیمان نشدم. البته با استصحابِ طلبگی خودم باید یادآور شوم که «اثباتِ شئ نفی ما عَدا» نمی‌کند.
محمدرضا شفیعی کدکنی
تهران، ۹۶/۱۱/۴
مجلهٔ سیاه‌مشق، شمارهٔ یازدهم

۱۹ تیرماه؛ زادروزِ خدمتگزارِ بزرگِ فرهنگِ ایران شادروان استاد محمدعلی فروغی




#فرهیختگان، صدای فرزانگان

از فعالیت های پسندیده ای که در دانشگاه واگنینگن صورت می گیرد، انتخاب معلم سال هست که از سال ۱۹۸۱ جایزه معلم سال به معلمی که بهترین کیفیت آموزش و بیشترین رضایت آموزش را داشته است اهدا می‌شود.

نکته آموزنده برای اهدای این جایزه برای سال ۲۰۲۱ که همراه با دوران کرونا و آنلاین شدن آموزش بود، این است که دانشگاه تصمیم گرفت تا همه معلمان دانشگاه را که در این دوران سخت با تلاش های فداکارانه و نوآورانه خود توانسته اند، آموزش با کیفیت ارائه دهند، تقدیر و تشکر کرده و به عنوان معلم سال انتخاب کند.

در یک فیلم کوتاهی، دانشگاه از دانشجویان واخنینگن با فرهنگ‌ها و ملیت‌های مختلف درخواست کرده است تا از معلمان‌شان‌ تشکر کنند و دلیل این تشکر را هم ذکر کنند.

انجام چنین کاری نه تنها باعث رفع خستگی از تن معلمان شده و نشاندهنده این است که دانشگاه و دانشجویان قدردان زحمات معلمان هست، بلکه نشان می دهد چه عواملی منجر به رضایت دانشجویان شده است.

نقل از کانال امید نوروزی، استاد دانشگاه واخینگن



جان آگه با #فرهیختگان

شرط عبث اجتهاد در قوانین ایران
پیامد نقض مکرر شرط اجتهاد در نصب مقامات عالی

تصدی پنج مقام اصلی در جمهوری اسلامی مطابق قانون اساسی در انحصار مجتهدان است:

رهبری، فقهای شورای نگهبان، رئیس قوه قضائیه، دادستان کل و رئیس دیوان عالی کشور.


تصدی وزارت اطلاعات مطابق قانون عادی، و نمایندگی مجلس خبرگان بر اساس مصوبه خود این مجلس نیز منحصر به مجتهدان است.
این هفت سمت مجموعا نود و نُه مقام را مخصوص مجتهدان کرده است.

برای کسانی که هنوز جمهوری اسلامی را اصلاح پذیر می دانند شرط اجتهاد در قانون اساسی و قوانین عادی بتدریج به قدری رنگ و رویش رفته که قابل حذف است.

بحرانها وابربحرانهای فراروی کشور راه حل علمی و عملی می طلبند.
راه حل این بحرانها یقینا به دست فقیه و مجتهد نیست.

انبوه این مشکلات ساختاری داد می زنند:
شما اینکاره نیستید!
لطفا زحمتتان را هر چه زودتر کم کنید.

نظام جمهوری اسلامی در تعیین مقاماتی که شرطشان اجتهاد است با حداکثر تساهل و تسامح رفتار کرده است اما وقتی نوبت به احراز اجتهاد متجزی نمایندگان مجلس خبرگان می رسد نهایت سخت گیری صورت می گیرد.

این سیاست دقیقا یک بام و دو هوا و خودکامگی شرط اجتهاد را به ابزار اعمال سیاستهای دلبخواه تبدیل کرده تا روحانیون حکومتی به میزان تقرب به رهبری و چاکرمآبی بالا کشیده شوند و مجتهدان مطلق مستقل به لطایف الحیل حذف شوند.

زمانی که اعضای شورای نگهبان حقیقتا فقیه بودند، برای آقای خمینی محرز شد که با استنباط سنتی فقهی کشور اداره نمی شود.

الآن که فقهای شورای نگهبان جوانترین، کم تجربه ترین و کم دانش ترین دوران خود را تجربه می کنند به علت خشک ذهن بودن فقهای منصوب مصوبات آنها علی الاغلب خلاف موازین اسلام است و تفکر طالبانی در شورای نگهبان (اعم از فقها و حقوقدانان) سیطره یافته است.

شورای نگهبان عملا رکن جمهوریت، رای مردم و انتخابات را کاملا بی معنی کرده است.

مهمترین شرایط مدیران ارشد قضایی دانش حقوقی، تجربه کافی قضائی و سلامت اخلاقی است، مجتهد باشند یا مقلد.

وقتی در این ده مقام جمهوری اسلامی که اجتهاد مطلق شرط بوده غالبا این شرط به اجتهاد در حد تجزی سقوط کرده و در وزیر اطلاعات و هشتاد و هشت نماینده خبرگان که اجتهاد متجزی شرط بوده که محصول آن روحانیون مطیع چاکرمآب تشریفاتی و تزئینی شده، حفظ شرط اجتهاد کدام مسئله را حل کرده که نبود آن باعث مشکل شود؟

متاسفانه اجتهاد را هم مثل جمهوریت و انتخابات بی سیرت کرده اند.

با حذف شرط اجتهاد اقدامات متصدیان این سمتها پای دین و مذهب و فقه نوشته نمی شود، از ابتذال اجتهاد جلوگیری می شود و قوانین با واقعیت جمهوری اسلامی سازگار می شود.


متن کامل:

https://t.me/arshivefarhikhtegan/615/


#فرهیختگان، پیک آگاهی شماست

امام جواد ع:
اَلمُؤمِنُ یَحتاجُ إلی ثَلاثِ خِصالٍ: تَوفیقٍ مِنَ اللهِ، وَ واعِظٍ مِن نَفسِهِ وَ قَبُولٍ مِمَّن یَنصَحُهُ !

هر مؤمنی نیازمند سه ویژگی است: توفیق الهی، وجدان درون، گوش نصیحت نیوش
تحف العقول، ص۴۸۰

#فرهیختگان

‍ لیلا بهرامی (پژوهشگر و دانش‌آموخته‌ی جامعه‌شناسی) در یادداشتی اختصاصی به نقش سازوکارهای فرهنگی در خشونت علیه زنان می‌پردازد:

📍 نقش سازوکارهای فرهنگی با تأکید بر بدن در خشونت روانی علیه زنان

📌 خشونت علیه زنان ازجمله مسائلی است که از صفحه‌های روزنامه و نشریات، رسانه‌های دیداری و شنیداری، صفحه‌های تلگرامی و اینستاگرامی گرفته تا در بین مکالمات دوستانه و علمی، بسیار در مورد آن نوشته و گفته شده است؛ اما بااین‌همه راه طولانی و پرفرازونشیبی برای رسیدن به سرمنزل مقصود در پیش دارد.

📌 نظام پدرسالاری که با زندگی روزمره‌ی افراد درهم آمیخته است به‌عنوان رفتاری آموخته‌شده در حال بازتولید است. ساختارهای پدرسالارانه و مردسالارانه باعث می‌شوند آناتومی، سرنوشت زنان باشد. این ساختارها علاوه بر آن، مانع می‌شوند که زنان بتوانند آزادانه و به اختیار، بدن خویش را شخصاً مدیریت کنند و درباره‌ی نیازهای آن تصمیم بگیرند. این ساختارها، نشان می‌دهند که بدن زن نمود واقعی سلطه است.

📌 خشونت علیه زنان از یک‌سو زاییده‌ی تبعیض‌های اقتصادی_اجتماعی همراه با نابرابری‌های قانونی و حقوقی در مکان‌ها و موقعیت‌های متفاوت و از سوی دیگر نتیجه‌ی سازوکارهای فرهنگی‌ای است که موقعیت فرودستی زنان را تولید و تثبیت می‌کنند؛ باورهای نهادی شده غیرعادلانه که بی‌رحمانه و موذیانه در لایه‌های زندگی روزمره زنان به تاخت‌وتاز می‌پردازند.

📌 خشونت علیه زنان پدیده‌ای است که در تمام مراحل زندگی و حتی قبل از تولد نوزاد دختر، در فرهنگ سنتی یک جامعه جریان دارد. چنان‌که تمایل به داشتن فرزند پسر از دیرباز میان ملل گوناگون وجود داشته است. گرچه این خرده‌فرهنگ در حال حاضر به نظر می‌رسد که دچار گسست شده است؛ اما همچنان در میان بسیاری از انسان‌ها رواج دارد.

📌 نوعی از خشونت روانی، تعریفی است که زن را ناموس و شرافت مرد تعریف می‌کند. چیزی که بوردیو با عنوان سلطه‌ی مردانه از آن یاد می‌کند. در این نظام زن مشروعیت لازم را ندارد و به همین دلیل در موقعیت فرودستی قرار می‌گیرد. زنان مایملک جمعی مردان مذکر خانواده محسوب می‌شوند و با جان گرفتن مفاهیمی مانند غیرت و تعصب در معرض خشونت قرار می‌گیرند. هنگامی‌که حریم خصوصی زن مورد تعدی و تجاوز قرار می‌گیرد، علاوه بر ناراحتی و احساس ناخوشایندی که از آن شرایط تجربه می‌کند، از یک‌سو به دلیل حاکم بودن فرهنگ تجاوز که قربانی را مورد مذمت قرار می‌دهد و از سوی دیگر به خاطر اینکه ناموس و آبروی یک خانواده محسوب می‌شود قدرت دفاع از خود را از دست می‌دهد.

📌 خشونت روانی می‌تواند کیفیت زندگی، مشارکت اجتماعی، اعتمادبه‌نفس و سلامت روان، تربیت فرزندان و رابطه زوجین را تحت تأثیر قرار دهد و اهمیت بیشتری از خشونت فیزیکی در زندگی افراد دارد؛ درحالی‌که چون یک آسیب پنهان است، غالباً نادیده گرفته می‌شود و به‌صورت زخمی تازه ................

متن کامل این یادداشت را در شماره‌‌ی نخست پنداشت بخوانید

نسخه‌ الکترونیکی پنداشت را با تخفیف ویژه از کیوسک جار و کتابخوان طاقچه دریافت کنید:
https://taaghche.com/book/95164

نکوداشت استاد فرزانه دکتر آذرتاش آذرنوش

سخنرانان:

🔹 سید احمدرضا خضری
🔹 حامد صدقی
🔹 بابک فرزانه
🔹 وحید سبزیانپور
🔹 هادی نظری منظم
🔹 مریم قاسم احمد
🔹 خلیل پروینی

دبیر نشست:
🔸 محمدمهدی امینی

پخش از طریق لینک زیر (ورود با گزینه میهمان):

https://www.skyroom.online/ch/hossein5092811/history



#فرهیختگان

آذربایجان دستی از پیکر ایران

دربارۀ پیوند آذربایجان و هویت ملی ایرانی باید از شاعری هراتی به نام صدرالدین هروی- که در قرن هشتم هجری به اصفهان آمده و دربارۀ آذربایجان شعر سروده است- نقل قول کنم. او اصفهان را به بهشت تشبیه می‌کند و آذربایجان را دستی از پیکر ایران‌زمین می‌داند. این سرزمین هیچگاه از ایران جدا نبوده است و در آینده هم نخواهد بود.

هویت ایرانی آذربایجان

تعاریف متعددی دربارۀ هویت ملی وجود دارد. به نظر من بهترین این تعریف‌ها همان روح جمعی است که میان مردمانی که در مرزها و سرزمینی مشترک با فرهنگ و اساطیر و آیین‌ها و خاطرات مشترک زندگی می‌کنند، وجود دارد. این هویت از اجزای مختلف تشکیل شده است باید بدانیم که نیاز نیست تمام عناصر متعلق به هویت ملی در تمام مناطق یک کشور وجود داشته باشد. مثلاً در منطقۀ آذربایجان زبان رایج زبان ترکی آذربایجانی است و فارسی زبان رایج نیست. این مسئله باعث نمی‌شود که آذربایجان را فاقد هویت ملی بدانیم. آنچه اهمیت دارد، میراث فرهنگی مشترک اقوام ایرانی است.

کتاب آذربایجان و شاهنامه یک کتاب مرجع است

بعد از انقلاب اسلامی و با شروع فعالیت‌های جلال خالقی مطلق ایرانیان پژوهش‌های ارزشمندی در حوزۀ شاهنامه‌شناسی داشته‌اند. اگر بخواهم چند نفر از شاهنامه‌شناسان برتر را نام ببرم، سجاد آیدنلو یکی از آنان است. او در تألیف به منابع پایبند است. وقتی که به کتاب آذربایجان و شاهنامه نگاه می‌کنیم متوجه می‌شویم که این کتاب بسیار مستند است و می‌توان به آن ارجاع داد. البته باید گفت الگویی که در این کتاب به کار گرفته شده است، قابل‌استفاده برای مناطق دیگر ایران نیست. این کتاب پاسخی به نیاز زمانه است و بر همین اساس نوشته شده است. بنابراین برای بررسی و مطالعۀ دیگر مناطق ایران از این منظر باید روش‌های دیگری به کار برد.

بخش‌هایی از سخنان دکتر ابوالفضل خطیبی در نخستین نشست سالانۀ «روز آذربایجان و هویت ملی ایران» که به همت مؤسسۀ «ندای آذرمهر ایرانیان» در ارومیه به مناسبت سالگرد انتشار کتاب «آذربایجان و شاهنامه» برگزار شد

[آذربایجان و شاهنامه: تحقیقی دربارۀ جایگاه آذربایجان، ترکان و زبان ترکی در شاهنامه و پایگاه هزارسالۀ شاهنامه در آذربایجان، دکتر سجاد آیدنلو، تهران: انتشارات دکتر محمود افشار، ۷۸۸ صفحه، ۱۵۰۰۰۰ تومان]

https://t.me/arshivefarhikhtegan/616


#فرهیختگان، ندای آگاهی و آزادی

بیانیه جمعی از فعالان سیاسی، اجتماعی، حقوق بشری و صنفی در دفاع از مطالبات کارگران اعتصابی

این بیانیه به شرح زیر است:


🔸کارگران‌ و کارکنان شرکت‌های پیمانکاریِ نیروی انسانی پس از نزدیک دو دهه تلاش برای برخورداری از «حقوق‌ و مزایای مساویً برای کار مساوی»، یا «کار یکسان- مزد یکسان» مجبور به اعلام کارزار ۱۴۰۰ واعتصاب سراسری کارگران شرکت‌های پیمانکاری‌ در‌ صنعت‌نفت شده‌اند. اعتصابی که با مشارکت کارگرانِ دهها شرکت پیمانکاری شکل گرفته واز حمایت جمع کثیری از روشنفکران،حقوقدانان،فعالان سیاسی‌ و اجتماعی وسندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوس‌رانی تهران‌وحومه،سندیکای کارگران شرکت نیشکر هفت‌تپه،‌اتحادیه آزاد کارگران ایران، شورای بازنشستگان ایران، کانون صنفی معلمان و نهادهای دانشجویان‌ و معلمان و… برخوردار شده است.ما نیز پشتیبانی خودرا ازمطالبات این کارگران اعتصابی اعلام نموده، برای تحقق آن خواهیم کوشید.

🔹ما تردید نداریم که ریشه بسیاری از نابرابریها،فسادها،ناکارامدیها وتبعیض های کنونی را جز از طریق شناخت و واکاوی قوانین،رویه ها و مناسبات رانتیِ درون ساختار نمی‌توان توضیح داد و هر گونه راه حل نهایی برای توقف بحرانهای متوالی کنونی جز از طریق اصلاح این ساختار ممکن نیست. اصرار بر تداوم سیاست‌های سراسر خطای پس از جنگ بویژه در عرصه اقتصادی،همچون بنیانی کج،ساختارناپایدار و بی‌ثباتی را پدید آورده که باید هر لحظه انتظار فروپاشی آن را داشت. برای مثال سیاستهای خصوصی سازی که با تفسیر غیر قابل قبول از اصل۴۴قانون اساسی راه را برای توزیع گسترده‌ی رانت حامیان سیاسی نظام فراهم آورد، به تاسیس یک شبه صدها شرکت پیمانکاریِ نیروی انسانی انجامید که با کمترین صلاحیت‌های فنی، سرنوشت بخش کثیری از نیروی انسانی ملی و هزاران کارگر نگون‌بخت را در دست گرفتند. در سال۱۳۶۹نیز دومین تبصره‌ی ماده‌ی هفتم قانون کار با صراحت به قراردادهای موقت و پیمانی،جنبه‌ی قانونی‌وحقوقی بخشید و وضعیت امروز سراسر رنج کارگران شرکت های پیمانکاری را رقم زد.


🔸این تبصره به پیمانکاران اجازه داد تا در­­کارهایی­که «طبیعتِ آنها جنبه‌ی مستمر دارد» _از جمله کارهای مربوط به نفت و گاز و پتروشیمی _ قراردادهای موقت و مدت‌دار منعقد کنند و بنا به میل و اراده‌ی خود دست به اخراج و تعدیل نیروی کار بزنند. از آن‌ تاریخ کارگران‌ و‌ کارکنان شرکت‌های پیمانکاریِ نیروی انسانی تلاش زیادی را برای رهایی ازاستثمار مضاعف‌ و نقض حقوق قانونی‌و‌انسانی خود انجام دادند، تا آن‌که به تصویب هیات وزیران،هرگونه به کارگیری نیروی انسانی برای انجام وظایف و فعالیت‌های کارشناسی،کمک کارشناسی و تخصصی از طریق شرکتهای طرف قرارداد و سایر تشکل‌های حقوقیِ غیردولتی به طور تمام وقت یا پاره‌وقت در دستگاه‌های اجرایی، از سال۱۳۸۵کلاً ممنوع شد، امّا از آن زمان حتی تحقّق این مصوبه در پروژه‌های عمرانی‌ و‌ در وزارت نفت نیز با مقاومت پیمانکارانِ متّکی به باندهای قدرت روبرو شد.
علی‌رغم صراحت بی‌چون و چرای مختصّات حقوقی، نظام و سازمان کار در ایران به‌شکل ویرانگرانه‌ای استثماری–رانتی است و جز با برهم زدن این مناسبات و تضمین و به رسمیت شناختن حقوق بنیادین کار، محو کار کودکان، رفع تبعیض‌درکار، اشتغال همه افراد جویای­کار،آزادی تشکیل انجمن‌ها و تشکل‌های مستقل برای حمایت از منافع صنفی و حرفه‌ای و مشارکت در مذاکرات و تصمیم‌سازیهایی که بر منافع آنها مؤثر است، بهبود وضع کنونی و خروج از بحرانها امکان‌پذیر نخواهدبود.

🔹دیر زمانی است که در ایران میثاق حکومت با مردم برای رفع هرگونه ستمگری و ستم‌کشی و ایجاد زمینه مشارکت مردم در تعیین سرنوشت خویش­و­ پی‌ریزی‌اقتصادی عادلانه برای ایجاد رفاه و رفع محرومیت و تبعیض، عامدانه زیرپا نهاده می‌شود. سیاستهای نولیبرالی از سال ۱۳۶۸ بدین‌سو جز ابزاری برای شکل‌دهی و قوام یک طبقه مسلّط رانتی–استثماری و انهدام سازمان عادلانه کار نبوده‌است. از یک‌سو تله‌های طبقاتی و فضایی فقر هرچه می‌گذرد چون فروچاله‌ها، تعداد بیشتری از مردم و مناطق گسترده‌تری را به‌ کام خود می‌کشد و از سوی دیگر در این هاویه‌ی فقر،بیکاری،بی‌آبی و بی‌پناهیِ ایجاد شده برای اکثریت مردم، شتاب انباشتِ غارتگرانه و پرفساد انحصارگران قدرت و ثروت و وابستگان آنها افزون می‌گردد. این معادله به سازمان و روابط ناهنجار و استثماری کار موجود منجر گردیده که بازسازی نسبی آن جز از راه مقاومتهای صنفی و سندیکایی و اعتصابهای سازمان‌یافته ممکن نخواهدبود.


نام امضا کنندگان در لینک زیر است.
https://bit.ly/3k5ltZe


جان آگه با #فرهیختگان