بیش از ۸۰۰ سینماگر و منتقد سینمایی در ایران با معترضان در خوزستان اعلام همبستگی کردند

بیش از ۸۰۰ سینماگر و منتقد سینمایی در ایران با معترضان در خوزستان اعلام همبستگی کردند. آن‌ها در این بیانیه که جمعه یکم مرداد در هشتمین روز اعتراضات خورستان و برخی استان‌های همجوار منتشر شده اعلام کردند که «جانِ پیام» آنان «همبستگی» با استان خوزستان است که به تعبیر این هنرمندان و منتقدان سینمایی «مردم شریف‌اش در تشنگی گلوله دیدند و سرکوب.» سازمان عفو بین‌الملل اعلام کرده است که تاکنون هشت نفر در این اعتراض‌ها کشته و تعدادی هم زخمی شده‌اند. سینماگران در این بیانیه اعلام کرده‌اند که نمی‌پذیرند «آنان که پیشتر، توشه خود و هفت پشت‌شان را گستاخانه از سفره فرزندان امروز و فردای این سرزمین به یغما برده‌اند، چوب حراج‌شان را بر جان و حرمت انسان و اصالتِ اندیشیدن نیز آوار کنند و به بهایی گزاف هربار دست‌هایی از ما را به دستِ دست‌های دیگر، مورد هجمه و سرکوب قرار دهند.» داریوش مهرجویی، محمد رسول‌اف، منیژه حکمت، رضا درمیشیان، بهتاش صناعی‌ها، مصطفی عزیزی، کیومرث پوراحمد، مریم مقدم و مجید برزگر از امضاکنندگان این بیانیه‌اند. تعداد امضاکنندگان همچنان در حال افزایش است./رادیو زمانه



جان آگه با #فرهیختگان

مکتب تفکیک و عقلانیت انتقادی

راوی #اندیشه: «عقلانیت انتقادی» ایده‌ای است که در دوران جدید سربرآورده است. بر اساس این نحوه از تفکر، گفته می‌شود که نظریات علمی و هر ادعایی در خصوص دانش را می‌توان و می‌باید عقلاً نقد کرد. این مبنا در قرن بیستم ارتقا یافت و ابطال‌پذیری (falsifiability) بر مبنای برخی فیلسوفان به ملاکی برای سنجش علمی یک مدعا بدل شد.

بسیاری از قدمای علمی نیز با وجود برخی اختلاف روش‌ها و نگرش‌ها تا حدی بر اساس عقلانیت انتقادی می‌اندیشیده و عمل می‌کرده‌اند.
آیت‌الله سید موسی زرآبادی قزوینی (1313-1256ش)؛ از بانیانِ مکتب تفکیک نیز همین باور را داشت. 24 تیرماه سالروز درگذشت اوست.

در احوالات زرآبادی نقل‌هایی است که نشان می‌دهد وی نیز به عقلانیت انتقادی ملتزم بوده و سخن را با پشتوانه‌های دلیل و استدلال عقلی می‌خواسته است.
گفته می‌شود که او در وادی عرفان و علوم غریبه هم وارد شده بود. وی می‌گفت که پس از مدتی سیر و سلوک، پرده‌ها از جلوی چشمم برداشته شد، دیوارها در برابر من حائل نبود و وقتی که در خانه نشسته بودم رهگذرها را در کوچه و خیابان می‌دیدم.
زرآبادی گفته بود روزی به من گفتند حالا که به این مقام رسیده‌ای اگر بخواهی به مدارج بالاتر برسی، یک راه دارد و آن ترک اعمال ظاهری است. وی اما موافقتی نمی‌کند. می‌گوید این اعمال ظاهری با دلائل قطعی و براهین مسلّم شرعی به ما ثابت شده است. من هرگز تا زند‌ه‌ام آنها را ترک نخواهم کرد. به او می‌گویند که در این صورت همه آنچه به شما داده شده از شما سلب خواهد شد. و سید پاسخ می‌گوید: به جهنم!
از همان لحظه، آن حالات از وی سلب شد. می‌گوید در آن هنگام متوجه شدم که شیطان از این اعمال ظاهری با آن همه نقشی که دارد، شدیداً در رنج و عذاب است و لذا تصمیم گرفتم که علاوه بر واجبات به اعمال مستحبی روی بیاورم و در حد توان، چیزی از مستحبات را ترک نکنم. پس از این بود که حالاتی به من دست داد که احوالِ پیشین در برابر آن ناچیز بود (نقل از محمدرضا حکیمی، مکتب تفکیک، ص 196).

زرآبادی با شهود خود مواجهه‌ای نقادانه کرده و به چنین ثمره‌ای دست یافته بود. وی این مواجهه را پای درس اساتید هم داشت، به راحتی سخنی را نمی‌پذیرفت و چون و چرا می‌کرد. خودش نقل کرده که پای درس ابوالحسن جلوه حاضر می‌شدم. در مطالبی که گفته می‌شد اشکال می‌کردم. گاه ایشان ناراحت می‌شد و من به درس حاضر نمی‌شدم. با گذشت دو سه روز مرحوم جلوه به طلاب درس می‌فرمود سیدِ با استعدادی است. بگویید به درس بیاید. و من دوباره می‌رفتم. و باز در موارد مناسب به اشکال کردن می‌پرداختم. تا بار آخر که با تند شدنِ استاد، دیگر به درس نرفتم. ایشان پیغام داد که بیایید و من پاسخ دادم که غرضم از آمدن و اشکال کردن این بود که شاگردانِ شما مقلّدوار به مطالب گوش ندهند و بدانند که آنچه گفته می‌شود، چنان وحی منزل نیست و قابل اشکال است. می‌خواستم این بیداری را به اذهان طلاب فلسفه بدهم که دادم (همان، ص 203).

وی اگرچه منشی عرفانی داشت، اما از نقد استاد هم پای پس نمی‌کشید. مورد دیگر مواجهه منتقدانه زرآبادی با مشروطه است. در زمان سید، جدال بر سر مشروطه بالا گرفت و زرآبادی از شاگردان شیخ فضل‌الله نوری بود. با این حال به دفاع از مشروطه پرداخت و رساله‌ای ده صفحه‌ای در دفاع از آن نوشت. اما بعدها از منتقدان و مخالفان مشروطه شد و به دیدگاه‌های خود نیز به دید منتقدانه نگریست (همان، ص 196).

حضرات آیات شیخ مجتبی قزوینی و شیخ هاشم قزوینی؛ دو متفکر دیگر مکتب تفکیک بودند که از شاگردان برجسته زرآبادی محسوب می‌شدند. آنها مکتبی را پدید آوردند که محمد رضا حکیمی نامش را «مکتب تفکیک» نام نهاد. اگر می‌خواهید درباره این مکتب بیشتر دانید، اینجا و اینجا را بخوانید.

📸عکس زرآبادی و شاگردش


جان آگه با #فرهیختگان

استعفای مدیر اجرایی ارشد کنفرانس اسقف‌های کاتولیک در آمریکا به دلیل عضویت در یک گروه دوستیابی دگرباشان جنسی


🔸بعد از آنکه داده‌های تلفن همراهش نشان داد که او عضو یک نرم‌افزار دوست‌یابی کوئیر است و اغلب به بارهای هم‌جنس‌گراها می‌رود از سمت خود استعفا داد.
در بیانیه‌ای که روز سه‌شنبه منتشر شد این سازمان بیان کرد که جفری بوریل پس از آنکه سازمان متوجه گزارش‌های یک رسانه درباره احتمال رفتار نامناسب وی شد از مقام خود استعفا داد.
از نوامبر گذشته بوریل مدیر ارشد سازمان بوده است. وی به‌عنوان دبیر کل مسئول هماهنگی همه کارهای اجرایی و برنامه‌ریزی برای کنفرانس بوده است که شبکه‌ای برای ارتباط اسقف‌های کاتولیک در کشور است.
خبرگزاری کاتولیک پیلار (Pillar) ابتدا با مشاهده داده‌های موقعیت‌یابی تلفن بوریل که از یک فروشنده داده به‌دست آورده بود متوجه اقدامات وی شد و سپس مشاوری برای تحلیل این داده‌ها استخدام کرد.
بر اساس اطلاعات دردسترس تجاری یک نرم‌افزار که به دست پیلار رسیده است یک گوشی موبایل که متعلق به بوریل است در سال‌های 2018 و 2019 و 2020 از نرم افزار دوست‌یابی مکان‌-محور گریندر (Grinder) استفاده کرده است. داده‌های این نرم‌افزار نشان می‌دهد که او در آن زمان درگیر چندین رابطه جنسی نامشروع بوده است.
به علاوه. داده‌های بدست آمده توسط پیلار نشان می‌دهد که در ژوئن 2018، موبایلی که متعلق به بوریل است در یک حمام هم‌جنس‌گراها در لاس وگاس بوده است.
بوریل به‌عنوان یک کشیش ملزم است که عهد تجرد ببندد. از سویی دیگر بسیاری از کاتولیک‌ها روابط جنسی خارج از ازدواج دگرجنس‌گراها را گناه می‌دانند.
اکنون هیچ قانون فدرالی وجود ندارد که خرید داده‌های ناشناس را منع کند. متخصصان فضای خصوصی بارها نگرانی خود را درباره چنین داده‌هایی که به وسیله نرم‌افزارها گردآوری می‌شود و سپس به شرکت‌های تبلیغاتی فروخته می‌شود ابراز کرده اند. حتی اگر اطلاعات روشنی مانند اسم و شماره تلفن نیز حذف شود داده‌های ناشناس همچنین می‌تواند شامل دیگر اطلاعات حیاتی مانند جنسیت، سن و آی‌دی گوشی باشد. به همین دلیل برخی از متخصصان ابراز می‌کنند که ناشناس‌بودن داده‌ها عملاً غیرممکن است.
گریندر گزارش پیلار را هم‌جنس‌گرا‌هراسانه توصیف کرده است و انتشار عمومی چنین داده‌هایی را انکار کرده است.
کشیش جیمز مارتین کشیش یسوعی که از طرفداران حضور جامعه LGBTQ در کلیساهای کاتولیک است نیز از این مقاله پیلار انتقاد کرده است.


جان آگه با #فرهیختگان

ای شهید

می گذرد کاروان
روی گل ارغوان
قافله سالار آن
سرو شهید جوان...


با صدای: "شهرام ناظری"
موسیقی: محمدرضا لطفی
آواز شوشتری


#فرهیختگان، ندای آگاهی و آزادی

بزرگان یک مملکت باید حواسشان جمع باشد که در این کوچه و بازار و میتینگ ها چه می‌گذرد. هیچ حمله ای به هیچ تظاهرات و هیچ میتینگی با هیچ اخلاق انسانی و دینی سازگار نیست.
یک دلیل برای من بیاورید که در آیات یا روایات آمده باشد که شما بروید تجمعات را به هم بریزید. هر کس سخن مخالف دارد بیاید سخنش را بگوید. به قول سعدی هر وقت حرفی برای گفتن نداشته باشید چنگول می‌زنید. از چنگول زدن مشخص می‌شود که حرفی برای گفتن ندارید.


مصطفی ملکیان



جان آگه با #فرهیختگان

تیپ ایده‌آل شترمرغ دولتی-دانشگاهی

یادداشتی خواندنی از رضا نساجی
https://telegra.ph/Uni-07-23


#فرهیختگان، صدای فرزانگان

دبیرستان که بودیم معلم ادبیات فرهیخته مان زنده‌یاد زین‌العابدین موتمن به اقتضای قطعه‌ای از ترجمه زیبای قاجاری میرزاحبیب اصفهانی از رمان "حاجی‌بابای اصفهانی" اثر جیمز موریه که در کتاب ادبیات‌مان بود گفتاری درباره ارزیابی مغرضانه موریه از ما "ایرانیان" ایران کرد، که همان زمان هم بگوش منِ نوجوان ناوارد آمد.

یادداشت آقای نساجی را که خواندم، یاد آن ماجرا و البته دغدغه خودم از فساداخلاق نهادینه در خودمان افتادم. وقتی به فقره نقدایشان از نوشته‌های آقای دکتر محمدفاضلی رسیدم که اندکی پیشتر هم خودم ایستار پرابهام ایشان را نقد کرده بودم، دلم قرص‌تر شد که آنچه را من می‌بینم سوءداوری نیست - که همه‌مان در معرض‌اش هستیم - بلکه کس دیگری هم آنچه را من ادراک کرده بودم، دیده است.

البته نقد من از دکترمحمدفاضلی ملایم‌تر بود و آن سلوک حرفه‌ای مذبذب ایشان، که هم به ایران‌ویرانگران مشاوره کارشناسی می‌دهند و هم روبه مردم حرف‌های قشنگ می‌گویند، را به حساب رشته تحصیلی "علوم‌اجتماعی آماری" ایشان گذاشتم.
این رشته "علوم‌انسانی" شکل اخته‌شده‌ای از جامعه‌شناسی است که برای هرچه اثباتگرایانه کردن جامعه‌شناسی، همه وجوه هرمنوتیکی را از بدنه این علم لخت کرده‌اند تا تنها‌تنها دربند "ارتباطات آماری" پارامترها باشد، بی کمتری چشم‌اندازِ فهمی‌ای.

داوری آقای نساجی در مورد آقایان، به ورای مال من می‌رود تا در دکتر محمدفاضلی و دیگر مدعیان "دانشگاهیِ" مشاور و معاون ایران‌ویرانگرانِ حکومتی، نسبت "حاجی بابا" بودنی را بدهند که جیمز موریه در رمان‌اش تصویر کرده بود.

من بجد برآنم که "تاریخِ‌ناامنی" ما، فرهنگ‌عمومی ما را فاسد کرده است تا علی‌العموم آدم‌هایی هراسان و بی‌جرات و بنده قدرت، و کاسه‌لیس تا سرحد بی‌شرف بشویم - درست همانطور که جیمز موریه در "حاجی بابای‌اصفهانی"اش ترسیم کرد. از هراسانِ بالا تا بی‌شرف، طیفی را می‌سازد که به باور من کثیری از مشاوران و معاونان حکومتی در سر وخیم‌اش هستند. من دکترفاضلی را بیش از پست‌های قشنگ "بدرد نخورش" نمی‌شناسم که بگویم ایشان کجای طیف ایستاده‌اند. اما به قطع و یقین می‌توانم گفت که همه آنان‌که صمیمانه دانش‌ومهارت خود را دراین سال‌ها به پای حکومتی ریختند که این برون‌ده و حاصل چهل‌ساله آن است، "مجرم"اند. شاید برای بیست‌سال اولی‌ها بشود تخفیف داد، که من معتقدم سزاوارش هستند چون هنوز خصلت ایران‌ویرانگری نظام برآفتاب نیفتاده بود، ولی برای بیست سال بعدی‌ها هرگز نمی‌توان و نمی‌باید بخشود. آنها باید در صف حسابرسیِ ملی منتظر بایستند!

علی صاحب‌الحواشی


#فرهیختگان، پیک آگاهی شماست

گفتگو و درنگی در الزامات آن
آیا حاکمیت صدای اعتراضی انتخابات۱۴۰۰ را شنیده است؟

✅ ابوطالب آدینه وند


🔻اساس گفتگو بر پذیرش تفاوت و تکثر و برسمیت شناختن دیگری است. اگر چنین نگاهی در میان نباشد لوازم و اسباب گفتگو برقرار نگشته و گفتگو صوری خواهد بود. گفتگو در کنه خود در پی برابری در موضع و موقف گفتگو است تا امری به دلالت، رجحان نظری و اولویتی عملی یابد و سبب اقناع و توافق شود.

🔹وفاق جمعی و ملی نیز به گفتگو نیاز دارد بدین معنی که در دل این گفتگو به توافق پیرامون چیستی مسائل و چگونگی راه حل ها برسند و این نتیجه، بی مقدمه ناممکن است و حاصل آن تبادل های غیر موثر و لو با نیت های نیکو خواهد شد.

🔻در یک جامعه پرشکاف که گسلهای آن در ساحتهای گوناگون فعالند، وضعیت بحرانی موقع گفتگوست و موقعیت شکافها، موقف گفتگو است. بدین معنی که حول شکافها و حل بحران ها گفتگو معنادار و موثر خواهد بود. زین رو اکنون، گفتگو در چهره ی ضرورت خود را برای ما نمایانده است. فی الواقع به ادبیات آینده پژوهانه(Futures studies) ما در روندکاویهای خود این راهبرد را در قلمرو عمومی به سان امر پیشینی تکثیر ننموده ایم، بل بر ما وارد گشته است. در این شرایط وجه انضمامیِ دشواره ها می تواند به مثابه رانه یِ پشتیبانِ رهیافتِ گفتگو عمل کند، اما فشار امر واقع این رهیافت را از چارچوب مفهومی که بتواند آن را در وضعیت اخیر توضیح دهد، بی نیاز نمی کند.

🔹چنانچه اشاره رفت فونداسیون گفتگو بر گشودگی در پذیرش، پذیرش تمایز و تکثر و به رسمیت شناختن استوار است، این به رسمیت شناختن و مواجهه برابر در کنش متقابل در حیات اجتماعی به گسترش ضریب مشارکت اجتماعی و نتیجه افزایش سرمایه اجتماعی منجر خواهد شد. ضرورتی که گسیختگی حیات اجتماعی را می تواند ترمیم کند و در بستر روابط تولید شده ناشی از آن امکان بازسازی همبستگی اجتماعی نیز میسر گردد. آیا حاکمیت صدای اعتراضی آشکار و رسای منتقدین و مخالفان را شنیده است و در پی اصلاح خود و اعتمادسازی از طریق نظرکرد به سخن مخالفان و معترضان است؟

🔻 سخن بر سر این است که آیا ما اینچنین وضعیتی را برای گفتگو مشاهده می کنیم ؟ آیا حاکمیت به این نتیجه رسیده است که باید با منتقدان و مخالفان وارد گفتگو شود؟ آیا اکنون خطر بحران‌های تودرتو توسط حاکمیت احساس شده است و به همگرایی و تجمیع سرمایه های انسانی و ملی رسیده است؟ آیا فشار جنبش اجتماعی فراگیری او را تهدید می کند که آن را به تعامل و شنیدن صدای مخالفان و منتقدان وا داشته است؟ آیا در یک ماه پس از انتخابات یک طرفه ۱۴۰۰ به جمع بندی تعامل با منتقدان رسیده است؟

🔹 به نظر می رسد این رویه دعوت به نظردهی ولو با نیت خیر عملا صوری و بی نتیجه است. هم در صورت و فرم کار مساله دارد و هم در در نتایج چیزی عاید طرفین و جامعه نخواهد شد. زیرا گفتگوها اگر حول شکافی واقعی و از مکانیزم و فرمی دموکراتیک ، کارشناسانه و موثر پیروی کند به طوری که اثرات آن روشن باشد. یعنی اگر روشنفکری منتقد ماه‌ها و به دفعات نامه بنویسد و باب گفتگویی مکتوب با رئیس جمهور و مقامات عالی کشور را بگشاید چگونه می توان سنجش کرد که بازخورد و اثرات آن در کجا به بار می نشیند. آیا می توان به رویه ای فردی در یک شخص مسول آن را فروکاست و یا در پاسخ به رضایت اخلاق فردی آن را تقلیل داد.

🔻حقیقتا سازوکارها برای گفتگوی منتقدین با حکومت تغییرات بنیادین کرده است و سیر تکاملی آن از چنین رویکردهایی عبور کرده است و نمی توان امکانی موثر را برای آن متصور شد. حکومت و قدرت اگر بنایی بر گفتگو و شنیدن نظر مخالفین و منتقدین دارد باید مطبوعات هرچه آزاد تر، رسانه ها( شبکه های اجتماعی و صوتی و تصویری) بیش از پیش دور از انحصار و سانسور ، احزاب و نهادهای صنفی و مدنی و سندیکایی در بازتاب صدای منتقدان و مطالبه گران و پیگیری آن آزاد تر و سازمان یافته تر باشند و حقوق و امنیت معترضین مورد تجاوز هیچ کس قرار نگیرد و آداب مواجهه با معترض و منتقد پاس داشته شود. اگر حاکمیت این روندها را آغاز کند می توان دریافت که زمینه ها برای گفتگوی جامعه و منتقدین با حاکمیت بر سر مطالبات انباشته شده ملی فراهم است./ایران‌فردا

متن کامل در instant view :
https://bit.ly/2Umfhl1

ستون پنجم دشمن
حاکم نادانی است که با سوء تدبیر و دشمن تراشی، کشوری آباد و مردمی ثروتمند را به فقر و نابودی رسانیده است.

#فرهیختگان در سوگ خوزستان

ما را چه شده است!


ما را چه شده است که صدای تاریخ را نمی‌شنویم؟ فریاد پدرانمان دیگر در گوشمان نمی‌پیچد؟ نکند خویشتن را از یاد برده‌ایم؟ یا که نه، از کار و کردار پدران عار داریم و نمی‌دانیم که: «هرکه از پدران ننگ داشت ناخلف است»!

به همین سرزمین خاک‌نشانِ طوس گوش بسپارید. چه می‌شنوید؟ همهمۀ سم‌کوب دشمنان و متجاوزان در پیشانی تهاجمات بیابان‌گردان خداناشناس؟ هنگامۀ رفت‌وآمد کاروانیان کالا و معرفت؟ یا که نه، زمزمۀ درس و بحث و علم و ادب و اندیشه ومراوده و آمدورفتِ عالمان و دانشوران و طالبان اندیشه و دانش و دل‌آگاهی؟ صدای نالۀ غزالی که توبرۀ دانایی‌اش به غارت رفت؟ صدای آوارگی ابن سینا در کوه‌های هزارمسجد؟ یا که نه، خِش وخِش جابه‌جایی گروهیِ یاران و مریدان بوسعید که با کوهی از نگاه بالابلند عارفانه در مسیر نیشابور در کوه و کمر و پناه‌گاه‌ها و روستاهای آن با مردمان کم‌نام و بی‌نشان هم‌زانو و هم‌کاسه شده و پرچم آزادمنشی و گشاده‌دلی افراشته‌اند؟ فردوسی در پس مرغزارهای آن در شبی «روی شسته به قیر» در کورسوی شمعی که یار مهربانش گیرانده است، بیژن و منیژه می‌سراید، نظام‌الملکش از فراسوی رادکان تدبیر نظامیه‌ها در سر می‌پروراند، شیخ ابوجعفر(طوسی)ش با استبصاری جانانه به تهذیب اعتقاد مردمانش کمر بسته است. نصیرالدینش افلاک را به تسخیر خود درآورده و خانان خون‌آشام مغول را در آستانۀ رصدخانه‌اش به خاک مذلت نشانده است! عارفان ابرده و فارمدش برای مریدان آن سوی جیحون نحله‌سازی کرده‌اند!

این همه گردنان علم و شعر و حماسه و ادب وعرفان و فقاهت و حدیث و هندسه و نجوم و تاریخ و تفسیر که از این دیار به دیاران دیگر صادر شده و پرتوهای دانش این سرزمین را به اقصای عالم از قندهار تا قیروان گسترانیده‌اند، اگر کم باشد همین امام رضایش که خدای مسلمانان او را از مدینه به اینجا کشاند، یا نه همین فردوسی و خالق شاهنامه‌اش ما را بس که بگوییم، یا که نه بگویند: طوس باید جهانی بشود. طوس جهانی هست باید به رسمیت شناخته شود. چه کسی و چه نهادی باید به رسمیتش فتوا دهد؟ در عرف جهان امروز، یونسکو.

ومن که از پنجاه‌و‌اندی سال پیش سر بر آستان طوس نهاده و دمی از آن غافل نبوده‌ام و امروز یا فردا بر خاک خوب آن برای همیشه سرخواهم نهاد، از همان روزهای آغازین چنین دغدغه‌ای داشته و چنین وسوسه‌ای را در سر می‌پرورانده‌ام: اگر در دانشگاه فردوسی با فردوسی ‌زبان باز کرده‌ام، اگر نخستین نوشته‌هایم از پنجاه سال پیش دربارۀ فردوسی بوده، اگر در سال 1369 نخستین شمارۀ کتاب پاژ را به نام فردوسی منتشر کرده‌ام، اگر اندکی بعد با یارانم برای معرّفی طوس و فردوسی کتابچه نوشته و شمارۀ 13 و 14 پاژ را اختصاصاً به طوس بخشیده‌ام، اگر چند سال بعد از تعطیلی ناخواستۀ پاژ مرکز خراسان‌شناسی راه انداخته و چند سال در عرصۀ تاریخناک طوس و خراسان پوییده‌ام، اگر با دغدغۀ فردوسی از سال‌ها پیش قطب علمی ادبیات خراسان و فردوسی را به دانشگاه فردوسی کشانیده‌ام، اگر از فرهنگسرای فردوسی اینک به خردسرای فردوسی و از کتاب پاژ به فصلنامۀ پاژ منتقل شده‌ام، اگر سال‌ها پیش در حضور سفیر کشورمان در مقر یونسکو در باب فردوسی داد سخن داده‌ام، اگر زمانی که دکل‌های بی‌قوارۀ شرکت برق موی دماغ آرامگاه فردوسی شده بود در مطبوعات و رسانه‌ها فریاد وامصیبتا برآورده‌ام، و ده‌ها اگر و مگر دیگر؛ همه برای آن بوده است که طوس جهانی بشود.

اینک از همۀ دردمندان تاریخ و فرهنگ و اصالت و شرافت و آزادگی و قدرشناسی و قدرِ خوددانان ایران و جهان می‌خواهم که یک‌صدا فریا برآورند: طوس باید ثبت جهانی شود. نه یک حرف کم نه یک کلمه زیاد!

محمدجعفر یاحقی
مدیر قطب علمی فردوسی و شاهنامه



#فرهیختگان، ندای آگاهی و آزادی

از آن‌جا که حکومت‌های فردی، معمولاً قشری از فاسدترین و سودجوترین افراد جامعه را به گرد خود متبلور می‌کند که جز سوء استفاده از قدرت هدفی ندارند، سانسور حصاری می‌شود که توده‌های مردم را از عمق فساد گروه حاکمه، از کشف ارقام نجومی غارت و چپاول ثروت‌های ملّی و از درک اسراری که در پس پرده‌های فرو افکنده و درهای بسته می‌گذرد بی‌خبر نگه می‌دارد.ــ این توجیه که پاره‌یی از لب‌ها را برای آن‌که دکه‌ی آزادی جامعه باز بماند می‌دوزیم، توجیه خررنگ‌کنی بیش نیست. زیرا وقتی که «جزئی از یک ملّت» نتواند آن‌چه را که در فکر و اندیشه‌ی جست‌وجوگر یا سازنده‌اش گذشته است به آزادی بیان کند، دیگر «آزادی کُل آن ملّت» حرف مفتی بیش نخواهد بود. و این موضوعی خنده‌آور است که معمولاً «دولت‌ها» همه میهن‌پرست و طرفدار آزادی هستند و «ملّت‌ها» همه دشمن آزادی و میهن خویش!


■ احمد شاملو | سخن سردبیر، ایرانشهر، شمارهٔ طلیعه | با دوستان ــ خوشه، شماره‌ٔ ۴۸ | صفحات وب‌سایت رسمی احمد شاملو
www.shamlou.org ■


جان آگه با #فرهیختگان

آذربایجان اویاخدی خوزستانا دایاقدی

▫️حمایت مردم ‎تبریز از اعتراضات مردم در خوزستان



#فرهیختگان، پیک آگاهی شماست

به مناسبت سالگرد رحلت میرسیدعلی همدانی/

وی عارف، عالم و شاعر ايراني قرن هشتم و از مبلّغان بزرگ اسلام در شبه قاره هند است، تعداد زیادی کتاب و رساله به وی منسوب است و باعث رونق زبان فارسی و هنرهای ایرانی شد، تا آنجا که کشمیر "ایران ثانی" لقب گرفت.
سید در ماه رجب ۷۱۴ق درهمدان به دنیا آمد در کشمیر و آسیای میانه بالید و در ذی الحجه ۷۸۶ق در کولاب تاجیکستان آرمید. او را با القابی همچون سلطان العارفین، علی ثانی، بانی اسلام، شاه همدان و حضرت امیرجان، یاد میکنند.
ماده تاریخ وفات او، عبارت: بسم الله الرحمن الرحیم (۷۸۶ق)، است.
یونسکو نام وی را در سال 2014 و 2015 میلادی در تقویم مشاهیر جهان جای داد.
اسکناس 10 سامانی تاجیکستان، مزین به تصویر میرسید علی همدانی و چند بیت از اشعار انسان دوستانۀ او است:
هر که مارا یاد کرد ایزد مر او را یار باد، هر که ما را خوار کرد از عمر برخوردار باد/....
در دو عالم نیست ما را بر کسی گرد غبار، هر که مارا رنجه دارد راحتش بسیار باد.....

مرتضی رضوانفر



#فرهیختگان، ندای آگاهی و آزادی

شاملو؛
ضد ابتذال‌ترین شاعرِ عصرِ ما


▪️شاملو هرچه هست، ضدّ ابتذال‌ترین شاعرِ عصرِ ماست. نیما، اخوان، فروغ، سپهری و... همه مقداری شعرِ مبتذل، سطر‌های مبتذل دارند. شاملو مثل خاقانی است، با ابتذال دشمن است.‌
اگر از کتاب‌ِ آهنگ‌های فراموش‌شده بگذریم، تقریباً شعر مبتذل در بساط او به دشواری می‌توان یافت. ممکن است صرفِ گریز از ابتذال هم هنر نباشد ولی مهم است که مردی، قریبِ نیم‌قرن و بیشتر، این همه شعر بگوید و حتی یک شعرِ مبتذل نداشته باشد.

محمدرضا شفیعی کدکنی
با چراغ و آینه، صفحهٔ ۵۲۷



جان آگه با #فرهیختگان

آقای رئیسی با طناب پوسیده امثال احمدخاتمی به چاه نرو!


▫️احمدخاتمی خطاب به ابراهیم‌رئیسی، رییس دولت سیزدهم گفته که باید اینترنت را قطع کند زیرا آمریکا می‌خواهد شهوت را به جوانان ما معرفی کند.

▫️از بخش دوم ادعاهای خاتمی که بگذریم درباره توصیه به قطع اینترنت باید به رئیسی هشدار دهیم که خود را مقابل مردم قرار ندهد.

▫️آقای رئیسی امثال خاتمی و هم‌کیشان او از طیف همان جماعتی هستند که زمانی دوش‌حمام، مترو، ویدئو، ماهواره و ... را نیز حرام می‌دانستند.

▫️وضعیت امروز ایران و جهان به گونه‌ای نیست که با خفقان رسانه‌ای به اسم صیانت از فضای‌مجازی بتوانید جلوی اعتراضات، افشاگری‌ها و گردش آزاد اطلاعات را بگیرید و اگر دست از پا در این زمینه خطا کنید بی‌شک خود را به چاه می‌اندازید.

▫️آقای رئیسی خود را مقابل مردم قرار ندهید اگر با توجه به شعارهای انتخاباتی خود برای تعامل و پیشبرد امور پا به میدان گذاشته‌اید به سخنان این عوامل گوش ندهید که عقوبت مبارکی در انتظارتان نخواهد بود./ قانون



#فرهیختگان، صدای فرزانگان

در بخش اول مصاحبه با رسانۀ تصویری اکوایران، به این موضوع پرداخته می‌شود که چرا علی‌رغم اهمیت زیاد وجود یک تیم اقتصادی هماهنگ، در دولت‌های مختلف این اتفاق نیفتاده است. در بخش دوم، به ابرچالش‌های اقتصاد ایران پرداخته شده و پیش‌نیازها و الزامات خروج از شرایط بسیار دشوار موجود مورد بررسی قرار گرفته است. در بخش انتهایی، دلایل لزوم توجه ویژه به مسئلۀ تورم و عوامل تأثیرگذار بر تشدید آن توضیح داده شده است.
@masoudnili

سخنان آیت‌الله محمود امجد به مناسبت عید سعید غدیر

از متن:

...بنده معتقدم حکومت دینی در عصر غیبت معصوم غیر ممکن است....

...این که پیغمبر زمامدار امت را بعد از خودش معرفی می‌کند و مردم مع‌الوصف کسان دیگری را انتخاب می‌کنند بهترین دلیل بر این مطلب است که مردم و مخاطبان پیامبر هرگز احساس جبر و تحمیل از جانب انبیا نداشتند. معنای “وما علی الرسول الا البلاغ” همین است، معنای “لا اکراه فی الدین” همین است، معنای “لست عليهم بمسيطر” همین است...


پ‌ن: این سخنرانی مربوط به ده سال قبل است

متن کامل در instant view
https://telegra.ph/Amjad-07-25

مصاحبه تکان دهنده محمدجواد عبدالهی رییس بازنشسته دانشکده زمین شناسی و دانشگاه چمران اهواز

✅۲۰ سال قبل از آنکه جانمایی سد گتوند در سال ۶۸ صورت بگیرد، آمریکایی‌ها پیشنهاد داده بودند ۲۰ کیلومتر بالاتر از مخزن فعلی، سد گتوند احداث شود. اما در آن سال‌ها مدیران شرکت مدیریت منابع آب ونیروی ایران بر این باور بودند که آمریکایی‌ها چون می‌خواستند مخزن سد کوچک باشد، این اختلاف مکانی را مطرح کردند. لذا تصمیمشان بر این شد که دریاچه سد درست بر روی گنبدهای نمکی گچساران جانمایی شود. سال ۱۳۸۰ در نامه‌ای به اداره صنایع و معادن تاکید کردم که مطالعات صورت‌ گرفته روی این سد کافی نیست.

✅سال۱۳۸۱ به همراه مهندس شمسایی مدیرکل وقت آب و فاضلاب خوزستان موضوع را مطرح کردم که این سد مشکلاتی دارد و می‌تواند کل استان خوزستان را از نظر شوری به مخاطره بیندازد.

✅شمسایی بعدها رئیس سد گتوند شد. به او توضیح دادم که اساساً سازندگان سد مطالعات زمین‌شناسی منطقه را مدنظر قرار نداده‌اند. هیچ گزارشی از مطالعات زمین‌شناسی نداشتند. آقای شمسایی بعد از آن مشاوره گروهی ۲۰ نفره برای مطالعات روی سد تشکیل داد گروه مطالعاتی آقای شمسایی در اولین گزارش به او نوشتند «جلوی ضرر را هر جا بگیرید منفعت است».

✅آقای مهندس شمسایی به عنوان رئیس اداره آب منطقه خوزستان آن زمان به تمامی مقامات مملکتی نامه نوشت و از آنها خواست جلوی ساخت سد گرفته شود. نامه خطاب به رئیس‌جمهوری، وزیر نیرو، مجلس و مدیر عامل شرکت آب و نیرو (شرکت مجری) ارسال شده بود.

✅بعد از اینکه سد ساخته شد، از قضا مهندس شمسایی را که آن زمان شهردار اهواز بود به عنوان رئیس سد انتخاب کردند! بعد از آن یکسری مشاوره از کشورهای مختلف و دانشگاه‌های ایران گرفتند و تصمیم بر این شد که پتوی رسی برای ایجاد فاصله میان لایه‌های ضخیم نمک و بستر دریاچه به وجود بیاید. رئیس سد با من تماس گرفت و پیشنهاد را مطرح کرد. آن زمان دو هزار و پانصد میلیارد تومان هزینه برای این سد صرف شده بود. من آن زمان به عنوان یکی از منتقدان دائمی ساخت این سد بودم که صدایم به گوش کسی نمی‌رسید. من با توجه به تجربه و علمی که داشتم گفتم که این کار با شکست مواجه خواهد شد. روز آبگیری فرا رسید و رئیس‌جمهوری وقت (محمود احمدی‌نژاد) ومدیرعامل شرکت آب و نیرو نیز برای آبگیری آمدند. آن روز با من تماس گرفتند و من به عوامل شرکت آب و نیرو گفتم هر چه ماشین‌آلات در پایین‌ دست پتوی رسی دارید جمع کنید و به بالا بیاورید چون اعتمادی به پایداری این دیواره رسی نیست و قطعاً تا یکی دو روز آینده می‌شکند و خسارت بیشتری به شما وارد می‌کند. این توصیه من را پذیرفتند و روز چهارشنبه آبگیری صورت گرفت. روز شنبه مسوول همین بخش با من تماس گرفت و خبر شکسته شدن پتوی رسی را داد و گفت چطور می‌دانستید؟

✅۱۰روز بعد از اینکه عملیات آبگیری صورت گرفت، بخش زیرین سد که معمولاً سیستم‌های زیرین و دستگاه‌های حساس و سنسورهای کنترل است پر ازنمک شده است؛ این مساله دقیقاً ۱۰ روز بعد از آبگیری رخ داد؛ اتفاقی که مثل روز برای ما روشن بود و هر چه هشدار می‌دادیم کسی گوش نمی‌کرد. بعد از آن مطالعات نشان ‌داد که تمامی مناطق اطراف گتوند و عقیلی، زمین‌های مرغوب کشاورزی این مناطق به دلیل گسترش نمک و تبخیر در حال شوره‌زار شدن هستند و مردم تمام دارایی خود را دارند از دست می‌دهند و هیچ استفاده‌ای از سد و آب ‌شور آن نمی‌توان کرد.

✅قبل از آبگیری ما بارها هشدار دادیم توربین‌هایی که برای سد خریداری شده برای آب شیرین است و شما میلیاردها میلیارد هزینه کرده‌اید برای آبی که شور خواهد شد. حالا آن توربین‌ها هم کاربردی برای آب شیرین ندارند. هم اکنون توربین‌ها از کار افتاده‌اند.

✅چندی پیش مدیر روابط عمومی شرکت آب و نیرو سد گتوند از من دعوت کرد از سد بازدید کنم. گفتند آن‌طور که شما تصور می‌کنید نمکی وجود ندارد و نهایتاً یک لایه چهارمتری نمک هست که آن را خارج می‌کنیم! با تعجب دیدم چند لایه نازک چهار تا پنج‌ متری زده‌اند. از جوانک خواستم که محدوده ۵۰ متری را برای گمانه‌زنی و حفاری انتخاب کند و تا عمق ۵۰ متری نیز جلو بروند بعد متوجه خواهند شد با دریای عظیمی از نمک مواجه خواهند شد. بعد از آن مهندسان آزمایشگاه مکانیک خاک برآورد کردند که تا ۹۳ متر ضخامت نمک است. بعد از آن دوستان ما در سد گتوند می‌گفتند ما می‌دانیم چه بلایی سر این منطقه آورده‌ایم اما تو را به خدا چیزی نگویید و رسانه‌ای نشود!
منبع: هفته نامه تجارت فردا


#فرهیختگان، ندای آگاهی و آزادی

خوزستان تشنه عدالت را دریابیم!

فریاد بلند اعتراض حق جویانه هموطنان عزیز خوزستانی از تشنگی و بی آبی، برخاسته است! فریادی از سر درد و رنج و ستمی که سال های بسیار بر آنان رفته و گوشی نیوش برای آن نیافته اند!
🔹آنان بیش از آب، تشنه عدالت اند و از تبعیض به ستوه آمده و جز خیابان راهی و جایی برای شنیدن فریادشان نیافته اند!
🔹ما با شعار آزادی و وعده عدالت، قرار بود نه تنها دنیا که آخرت مردم را هم آباد کنیم و افزون بر مادیات، آنان را به معنویات هم برسانیم! اما سهم اینان چه بود؟
🔹آیا در پوشش عدالت به آنان جور و ستم نورزیدیم؟ همان جوری که علی (ع) آن را بدترین جورها دانسته، زیرا در لباس عدل جلوه گر شده است!
🔹دیریست کامشان تلخ و درد و رنج، فرصت لبخند از آنان گرفته و بر ایشان زمنجنیق فلک سنگ فتنه می بارد!
🔹از روزگاری که جنگ خانمان سوز، عزیزانشان را گرفت و آنان را آواره کرد، تا امروز که از کم آبی و شورآبی، زندگی و کشت و زرع و احشام شان رو به نابودی است، پی در پی اسیر بلایایی بوده اند، که بیشتر ریشه در مدیریت ناکارآمد و حکمرانی نادرست داشته است!
🔹کارون پر آب؛ قلبی تپنده با آبی شیرین، که قرن های متمادی در رگ های این سرزمین جاری می کرد، به آن زندگی می بخشید و برای آن طبیعتی سرسبز، گلباران و لبریز از شادی به ارمغان می آورد، از کم آبی و شورابی به شمار افتاده و چیزی نمانده که از تپش بازایستد و اهواز؛ یکی از کانون های زنده و بالنده ایرانشهر، را در کام مرگ فروبرد.
🔹نخل های سوخته، هور ها و نهرهای خشکیده و گاو میش های تلف شده، بر ستمی که بر این سرزمین رفته گواهی می دهند و ما را به مسئولیتی فرامی خوانند که علی (ع)نیز با "انکم مسئولون حتی عن البقاع و البهائم" یادآور شده بود!
🔹آیا این بود آبادانی و عدالتی که وعده دادیم؟ نمی پرسم چرا مردم شریف را بدبخت کردیم، آیا برای ما بهتر و سودمندتر نبود اگر آنان را خوشبخت می ساختیم؟
🔹فریادی که امروز از مردم این دیار برخاسته، نشان از خشمی فروخفته و نفرتی انباشته دارد که ما آن را پدید آورده ایم! خشم و نفرتی که دل دیگر مردم این سرزمین را نیز فراگرفته است! و اگر به شیوه ای همدلانه و مسئولانه با آن برخورد نکنیم، دیر یا زود آتش نهفته در آن دامن همگان را می گیرد.
🔹هشدار را جدی بگیریم و از خواب و خیال تمدن نوین به درآییم و لختی به خود آییم. با بازنگری در شیوه نادرست مدیریت و حکمرانی گذشته، پیش داوری ها را کنار نهیم و از دیدگاه کارشناسان خبره برای حل این بحران یاری جوییم. به فرموده امام علی (ع) فرصت ها چون باد سپری می شوند، اندک فرصت باقیمانده را دریابیم.

علی میرموسوی ۱۴۰۰/۵/۱



#فرهیختگان، پیک آگاهی شماست