غدیریه‌ی من
محسن کمالیان

فردا عید سعید غدیر است. سخنی با دوستان روحانی خود دارم که وظیفه می‌دانم با منتهای صراحت باز گویم. ارزیابی‌ام از اوضاع جاری کشور چنین است: یکی از بدترین ادوار تاریخ ایران را داریم سپری می‌کنیم. پناه‌گاه اصلی و تاریخی ملت را نیز، روحانیت، از دست داده‌ایم. چه بخشی از روحانیت، حاکم کنونی کشور و خود به‌واسطه‌ی حکمرانی ناکارآمد و بلکه ظالمانه‌اش، مسئول اصلی نابسامانی‌های آن است. بخش دیگر روحانیت نیز که غیرحاکم است، ساکت نشسته و به‌بهانه‌ی واهی "تقیه"، ملت را تنها گذاشته است. چنین روحانیتی نمی‌تواند نماد اسلام، مذهب اهل بیت (ع) و مروج آنها باشد. آنچه از رفتار این روحانیت می‌بینیم، با رفتار محمدی، علوی و حسینی، زاویه‌ی بسیار دارد. وقتی به‌ظلم، خلخالی را از پای زن یهودی کشیدند، رفتار امام علی (ع) چگونه بود؟ همچنین آیا این جمله از آن بزرگوار نیست که "الساکت عن الحق، شیطان اخرس"؟ امام علی (ع) اگر فردا، در روز عید غدیر، رجعت می‌کرد و سیه‌روزی ملت مظلوم ما را می‌دید، چه می‌گفت و چه می‌نمود؟ چرا روحانیت غیرحاکم، همان گفتار و رفتار را در پیش نمی‌گیرد؟ چرا برخلاف آموزه‌های آن حضرت، به‌بهانه‌ی "تقیه"، ساکت است؟ چنین روحانیتی، آیا به‌ولایت اهل بیت (ع) عامل است؟ وقتی نیست، چطور به‌خود اجازه می‌دهد سنگ این ولایت را به‌سینه بزند؟ چطور به‌خود اجازه می‌دهد که تبیین‌کننده‌ی اهداف نهضت امام حسین (ع) باشد؟ بی‌دلیل نیست که از منابر این روحانیت، دیگر هدایت و معنویتی بر نمی‌خیزد. بی‌سبب نیست که بسیاری از جوانان و تحصیل‌کردگان، باور خویش را به‌دین و مذهب برساخته‌ی این آقایان، از دست داده و دنبال کورش و رضاشاه راه افتاده‌اند. مردم حقیقتاً حق دارند آن‌طور که آن استاد آزاده‌ی دانشگاه گفت، از این پس، حساب نه تنها حکومت، که حساب اصل ایمان را از "شریعت" جدا کنند! آیا دردی بزرگ‌تر از این شکست مطلق، برای روحانیت قابل تصور است؟ این جدایی دین‌داری از روحانیت، نتیجه‌ی مستقیم رفتار نادرست هر دو بخش روحانیت است. هیچ دشمنی نمی‌توانست ضربه‌ای سهم‌گین‌تر از این به‌دین‌داری مردم و ولایت وارد کند که خود روحانیت کرد. امام موسی صدر نیم قرن پیش، به‌مناسبت عید پرشکوه غدیر، شرایط امروز را به‌هم‌لباسانش هشدار داده بود و هزاران افسوس که حضرات، به‌جز چند استثنا، هنوز هم نفهمیده‌اند: "ما امروز پشت نمایشگاه گذاشته شده‌ایم. آقا سابقاً دنیا به‌هم ارتباط نداشت. هر غلطی که ما در دلمان می‌کردیم، در مملکت خودمان می‌کردیم. کسی به‌ما نگاه نمی‌کرد. امروز جامعه‌ی ما در دنیا منعکس است. هرچه بکنیم، همه کس می‌بیند. هر اخلاقی داشته باشیم، همه کس حس می‌کند. هر روشی داشته باشیم، مشخص است. به‌نام علی تمام می‌شود. ما شیعه‌ی علی هستیم. نباید دشمن او باشیم و امیدوارم که نباشیم".

محسن کمالیان


جان آگه با #فرهیختگان

روستای اورامانات به میراث جهانی یونسکو پیوست

#فرهیختگان با میراث

در مدح علی

ساز و صدای عبدالوهاب شهیدی



#فرهیختگان، ندای آگاهی و آزادی

🔺محمدسرور رجایی، شاعر افغانستانی بر اثر کرونا درگذشت

🔹«گل‌های باغ کابل» مجموعه شعر کودکان، «از دشت لیلی تا جزیره مجنون»، «مأموریت خدا» مجموعه خاطرات احمدرضا سعیدی و «در آغوش قلب‌‏ها» (مجموعه شعر و خاطره) از جمله آثار این شاعر فارسی‌زبان است.



جان آگه با #فرهیختگان

غدیر و مسئلۀ ما


مهم‌ترین و بزرگ‌ترین نزاع در میان مسلمانان، بر سر جانشینی پیامبر اسلام(ص) است. همۀ مسلمانان برای پیامبر(ص) دو منصب می‌شناسند: نبوت و سرپرستی سیاسی مسلمانان در عصر رسالت. اهل سنت، ارتحال پیامبر را پایان هر دو منصب می‌دانند؛ اما شیعیان به ادامۀ هر دو منصب(منهای وحی و رسالت پیامبرانه) در قالب امامت عقیده دارند. درنگ در ریشه‌ها و زمینه‌های اجتماعی و نیز ماهیت دینی این نزاع بزرگ تاریخی و گاه خونین، مجالی دیگر می‌طلبد؛ اکنون به نکته‌ای دیگر اشاره می‌کنم:

🔹نزاع بر سر جانشینی پیامبر، اگرچه مسلمانان را به دو گروه متخاصم تبدیل کرده است، در بیشتر باورها و احکام فقهی و مناسک دینی و زیست‌جهان فردی یا اجتماعی آنان، تفاوتی مهم پدید نیاورده است. آن مقدار اختلافات فقهی و مناسکی و اعتقادی که در میان اهل سنت و شیعیان وجود دارد، چندان نیست که بتوان از تقابل و تفاوتی در حد «دو مذهب» سخن گفت؛ مگر اینکه بگوییم مهم‌ترین اصل در مسلمانی، مسئلۀ جانشینی است، که در این صورت، امامت، هم مبدأ اختلاف خواهد بود و هم مهم‌ترین پیامد آن؛ وگرنه در دیگر اصول و فروع دین، چنان اختلاف و نزاعی نیست که پیدایی دو مذهب را توجیه کند؛ چنانکه اختلافات فقهی و کلامی در میان دانشمندان یک مذهب، منشأ مذهب‌سازی نمی‌شود. من می‌پذیرم که شیوۀ تعیین جانشین برای پیامبر بسیار مهم است، اما مهم‌تر از آن، این است که اختلاف بر سر جانشین، چه تفاوت‌های واقعی و ملموس در مهمات دینی مانند اخلاق و معنویت و یگانه‌‌پرستی و نوع‌دوستی به وجود می‌آورد.

🔹برخی باورها، به گونه‌ای است که اختلاف بر سر آنها به‌حقیقت منشأ دوگانگی است. مثلا کسی که به خدا و معاد عقیده دارد، در شیوۀ زندگی و علایق و جهان‌بینی و شناخت‌ها و ارزش‌ها و... با منکر خدا و معاد متفاوت است. عقیده به خدا مانند آگاهی از گم شدن تیر و کمان شخصی گمنام در روستایی گمنام نیست.

🔹گویند که در سقسین، شخصی دو کمان دارد
زان هر دو یکی گم شد، ما را چه زیان دارد
در فلسفۀ اسلامی، اختلاف شدیدی است بر سر اینکه اصالت با وجود است یا ماهیت. اما این اختلاف شدید، تأثیری در رفتار و اخلاق و منش و مرام و معنویت فلیسوفان ندارد. آیا اختلاف تشیع و تسنن، از جنس اختلاف فیلسوفان بر سر اصالت وجود است، یا همچون اختلاف کاتولیک و پروتستانتیسم است که دو الهیات و دو نگاه به انسان و جامعه، و پیامدهایی متفاوت در حد تفاوت آلمان و اسپانیا دارند؟ آیا عقیده به امامت، حوزه‌های مختلف نظری و عملی و مناسکی و عاطفی ما را به‌کل دگرگون می‌کند و از ما انسانی متفاوت می‌سازد؟ آیا عقیدۀ اهل سنت به عدالت صحابه، آنان را در ایمان و عمل صالح، ممتازتر کرده است؟ هیچ تردیدی نیست که اصل امامت، منشأ دوگانگی در جهان اسلام است؛ سخن بر سر این است که معتقدان به امامت و منکران آن، به غیر از اصل امامت، در چه حوزه‌های دیگری اختلاف پیدا می‌کنند و این اختلافات جزئی یا کلی، چه کم و کیفی دارد. پیروان سنت که همۀ اصحاب – حتی معاویه - را انسان‌هایی ممتاز می‌دانند، از این رهگذر به چه مقصودی در عالم نظر و عمل رسیده‌اند که شیعیان نرسیده‌اند؟

🔹 ولایت چون ولایت است مهم است یا چون تغییری در رفتار و گفتار ما می‌دهد؟ اگر اهمیت آن به نفس آن باشد، باید همچون عدالت، در شمار بدیهیات قرار گیرد که چنین نیست. ولایت اهل بیت، مهم است اگر کسی را از ولایت طاغوت بیرون بیاورد و طاغوت، ظلم و جهالت و قساوت و گناه و بی‌انصافی است. بنابراین اگر کسی از راهی دیگر به همین مقصود برسد، در ولایت طاغوت نیست؛ چه اهل سنت باشد و چه پیرو هر دین دیگری. پیروان اهل بیت(ع) نیز آن مقدار که اخلاقی‌تر و طرفدار صلح و مدارا و هم‌زیستی و حرمت نهادن به جان و مال و آبروی انسان‌ها و کاستن از رنج‌‌ها و شقاق‌ها و منازعات باشند، سهمی و حظی از سعادت دارند.

🔹اعتقاد به مرجعیت اهل بیت(ع)، اگر کسی را مهربان‌تر و منصف‌تر و مؤدب‌تر و معنوی‌تر و نوع‌دوست‌تر و بخشنده‌تر نکند، هیچ سودی ندارد، حتی اگر بر سر آن عقیده جان دهند و همۀ عمر را در عشق آن، به سر برند. آیا سیاست‌زدگی نیست اگر دربارۀ جایگاه سیاسی اهل بیت در تاریخ اسلام غیرت ورزیم اما هیچ امتیازی در اخلاق و معنویت و سلوک اجتماعی بر دیگران نداشته باشیم؟ اسلام اگر دین سیاسی هم باشد، مبلغ سیاست‌زدگی نیست. کسی که با دیدن چند خبر واحد، همۀ انصاف و تاریخ و صراحت‌های قرآنی و صدها روایت دیگر را وامی‌نهد و رسالت خود را در این جهان پیچیده و پر از رنج و عذاب انسان‌ها، لعن و نفرین اصحاب پیامبر تعریف می‌کند، پیرو اهل بیت نیست؛ بندۀ هویتی است که محیط برای او ساخته است. «نزاع برای نزاع»، ابلهانه‌ترین رفتار اجتماعی بشر است. تبدیل عقیدۀ دینی به ماهیت اجتماعی یا هویت فردی، فرایندی خطرناک است که دود آن، نخست به چشم همان عقیده می‌رود.

زنده‌یاد رضا بابایی



#فرهیختگان، ندای آگاهی و آزادی

هم‌اکنون گفتگوی "مصاحبه جنجالی با ابوالحسن بنی صدر"
در كلاب "ايران من" در كلاب هاوس👋
لينك ورود:
https://bit.ly/3jgJ0o3

#فرهیختگان

🔵🔴 آخرین میخ بر تابوت بهار عربی؟!

انقلاب‌های عربی موسوم به "بهار عربی" در دسامبر 2010 از تونس شروع شد؛ اما دیری نپایید که در دیگر کشورها مغلوب دولت پنهان و قوه قهریه شد، ولی همچنان در مهد انقلاب‌ها نظامی نسبتا دموکراتیک با مشکلات عدیده‌ آن برقرار بود و به عنوان یک الگو از آن یاد می‌شد. ولی این نظام برآمده از انقلاب تونس در طول یک دهه گذشته به دلیل تنازع داخلی، فشارهای دولت پنهان و قدرت‌های منطقه‌ای حامی آن و "انقلاب‌های معکوس" و در راس آن‌ها امارات نتوانست زمینه‌های توسعه سیاسی و اقتصادی در این کشور 12 میلیونی در شمال آفریقا با مساحت حدود 164 هزار کیلومتر مربع فراهم کند و درگیر بحران‌های عدیده داخلی شد.
در این وضعیت، اخیرا که بحران کرونا شدت یافت و اعتراضاتی شکل گرفت، قیس سعید رئیس جمهورِ حقوقدان تونس همان بهره‌برداری را از آن کرد که عبدالفتاح سیسی با اعتراضات 30 ژوئن انجام داد و دست به کودتا زد. سعید دیشب در خطابه‌ای با لحنی نظامی، قاطع و با تفسیر خاص خود از قانون اساسی، از برکناری دولت، تعلیق پارلمان، رفع مصونیت نمایندگان و به عهده گرفتن قدرت اجرایی کشور خبر داد و با این اقدام خود طومار اولین و آخرین انقلاب عربی معاصر و در کل بهار عربی را در هم پیچید که در صورت موفقیت نهایی، پیامدهای جامعه‌شناختی، روانشناختی و سیاسی آن نه فقط #تونس بلکه کل منطقه عربی را در بر می‌گیرد و نوعی سرخوردگی و احساس یاس به ملت‌های عربی نسبت به هر گونه تغییر و انقلابی تزریق خواهد کرد.
تصمیمات قیس سعید مخالفان و موافقان خود را در تونس دارد و خیلی‌ از احزاب و گروه‌های سیاسی از آن به عنوان کودتا یاد می‌کنند. فعلا باید منتظر تحولات امروز و چند روز آتی ماند؛ از یک جهت، پارلمان امروز نشست دارد و باید دید آیا قادر به برگزاری نشست خود خواهد بود و ارتش اجازه این کار را می‌دهد. راشد غنوشی رئیس پارلمان و تعدادی دیگر از نمایندگان جلو آن تحصن کرده‌اند و خواستار ملحق شدن بقیه نمایندگان به آن‌ها شده‌اند. از سوی دیگر، باید منتظر تظاهرات معترضان و حجم آن و باز رویکرد ارتش در قبال این تظاهرات بود. به هر حال، نقش ارتش که در انقلاب دسامبر 2010 حامی معترضان بود، تعیین کننده است و آن گونه که از اخبار و رصد تحولات جدید تونس بر می‌آید، رئیس جمهور آن با حمایت غیر مستقیم ارتش این تصمیمات را صادر کرده است. در واقع، ارتش و نیروهای امنیتی پشتوانه اجرایی این تصمیمات هستند که اگر از آن استنکاف کنند، فرامین رئیس جمهور تونس روی کاغذ خواهد ماند. اما عامل مهم سوم موضع اتحادیه عمومی کارگران تونس یا همان "اتحاد الشغل" است که یک نهاد تاثیرگذار است و امروز نشست اضطراری دارد. باید دید چه موضعی در قبال این تحولات اتخاذ خواهد کرد.
بامداد امروز که تحولات تونس را دنبال و با برخی کنشگران این کشور صحبت می‌کردم، غالبا معتقد بودند که سعید به احتمال زیاد در سایه شرایط داخلی (بحران اقتصادی و حمایت ارتش) و منطقه‌ای در پیشبرد تصمیمات خود موفق خواهد شد؛ اما در نهایت همه چیز را به تحولات چند روز آتی در جهت تثبیت یا لغو تصمیمات ریاست جمهوری حواله می‌دادند.
همچنین به احتمال زیاد، حامیان منطقه‌ای این تغییرات در تونس که از اهمیت سمبلیک خاصی برخوردار است، کمک‌های مالی و بهداشتی هنگفتی در کوتاه مدت در جهت حل بحران اقتصادی و کرونا تزریق خواهند کرد که برآیند آن راضی نگه داشتن بخش مهمی از جامعه است که از این مشکلات به ستوه آمده‌اند. چنین امری می‌تواند قدرت یارگیری احزاب و گروه‌های سیاسی در میان مردم را برای اعلام مخالفت و اعتراض به این تصمیمات کاهش دهد؛ البته ناگفته هم نماند که جایگاه اجتماعی نیروهای سیاسی تونس از هر طیف و سلیقه فکری در چند سال اخیر به شدت آسیب دیده و اساسا پیروزی قیس سعید در انتخابات اکتبر 2019 به عنوان یک چهره ناشناخته و غیر حزبی بر نامزدهای حزبی رقیب متاثر از تنزل جایگاه احزاب سیاسی و ناخرسندی مردم از آن‌ها بود. البته برخی احزاب مانند حزب النهضه پایگاه اجتماعی خاص خود را دارند، اما حتی این دست احزاب هم دچار افت و ریزش شدند.

صابر گل عنبری


جان آگه با #فرهیختگان

احتمال اعمال محدودیت گسترده بر پیام‌رسان‌ها و فیلترینگ

محمدجواد آذری جهرمی وزیر ارتباطات در واکنش به طرح موسوم به «صیانت از حقوق کاربران» در کانال تلگرامی خود نوشت:

به نظر نمی‌رسد به واسطه طرح صیانت، در کوتاه مدت شبکه‌های اجتماعی فیلتر شوند اما مکانیزم پیش‌بینی شده در این پیش‌نویس و ترکیب کمیسیون‌ها تعریف شده در آن احتمال اعمال محدودیت گسترده بر پهنای باند پیام‌رسان‌ها و حتی اعمال فیلتر را به شدت افزایش داده است.

چون سوالات مکرری درباره مصوبه اخیر مجلس شورای اسلامی از بنده پرسیده شد، این توضیحات را برای استحضار شما عزیزان منتشر می‌کنم.

نمایندگان مجلس شورای اسلامی بر اساس اصل ۸۵ قانون اساسی، «ضرورت» طرح صیانت از حقوق کاربران و حمایت از خدمات پایه شبکه‌ملی اطلاعات را تایید و حق تصمیم گیری خود برای قانون‌گذاری را به یک کمسیون تفویض کردند.

هر چند پرداختن به حکمرانی سایبری ضروری است و در جامعه در حال رشد مجازی، وضع قوانین و چارچوب‌های دقیق و مناسب می‌تواند باعث رشد اقتصاد دیجیتال و بهبود رضایت عمومی شود، اما از دیدگاه من، آخرین پیش نویس منتشر شده، نه تنها نظامی را برای حکمرانی سایبری کشور ایجاد نمی‌کند، بلکه نظام حکمرانی فضای حقیقی کشور را هم تضعیف خواهد کرد.

اختیارات دولت و شخص رییس جمهوری به کمیسیونی فراقوه‌ای واگذار شده که قدرت بالاتری از دولت دارد و ریاست آن با رییس جمهور هم نیست. حتی امکان نظارت نمایندگان مجلس بر عملکردها در این حوزه هم ضایع شده است.

در صورت تصویب این پیش‌نویس، حتما با بی‌نظمی بیشتری در حکمرانی کشور مواجه خواهیم بود.



#فرهیختگان، ندای آگاهی و آزادی

حمایت ۷۰۰ هزار ایرانی از کارزار مخالفت با محدودیت اینترنت/ شما هم امضا کنید

تعداد امضاهای کارزار مخالفت با محدودیت اینترنت از ۷۰۰ هزار عدد گذشت.

🔹این کارزار در حالی به راه افتاده که مجلس روز گذشته اختیار تصویب این طرح را به یک کمیسیون واگذار کرد.

🔷در حالی که مشخص نیست این کمیسیون چه زمانی طرح را بررسی و احیانا تصویب خواهد کرد، موج گسترده‌ای از مخالفت‌ها با این تصمیم مجلس اصولگرا، فضای مجازی را دربر گرفته است.

🔹امضای بیانیه اعتراضی خطاب به قالیباف رئیس مجلس، نقطه اوج این مخالفت‌ها بوده که همچنان ادامه دارد.
شما هم می‌توانید با مراجعه به نشانی زیر، به امضاکنندگان بپیوندید.

https://www.karzar.net/internet



جان آگه با #فرهیختگان

حضرت آیت الله خامنه ای
مقام محترم رهبری

با سلام و احترام


ابتدا به عنوان یک انقلابی از دهه پنجاه تا کنون، یک معلم و یک استاد دانشگاه به عرض می رسانم:
بوی دگرگونی، شورش، انقلاب یا هرچه می خواهید اسمش را بگذارید، سراسر کشور را پر کرده است.

مقام محترم رهبری:

متعاقب فشارهای شدید اقتصادی، کاهش شدید ارزش پول ملی، به زیر خط فقر رفتن اکثر آحاد جامعه، بی اعتبار شدن پاسپورت ایرانی، تحریم های گسترده بین المللی، بی تدبیری در واکسیناسیون عمومی و تلف شدن جان هزاران نفر از هموطنان و....... از یکطرف و همچنین، مشارکت حداقلی ملت در انتخابات مهندسی شده مجلس و ریاست جمهوری و نارضایتی اکثریت مردم از عملکرد نظارت استصوابی شورای نگهبان از طرف دیگر؛
اکنون همان طور که استحضار دارید، مجلس اقلیت دو طرح موسوم به صیانت را تصویب کرده که نخستین آن به نابودی برجام و ادامه و پایداری تحریم ها علیه ملت ایران منجر شده است و دومی به دنبال نابودی کسب و کار خیل عظیمی از کاربران در فضای مجازی، جلوگیری از دسترسی به فضای اطلاعات علمی و مقالات و یافته های سایت های خارجی توسط استادان، دانشجویان و پژوهشگران، ایجاد دسترسی سختگیرانه به اینترنت و در نهایت محروم کردن ملت ایران از یافته های تازه اطلاعاتی، فناوری و در نتیجه، کشیدن دیوار انزوا پیرامون جامعه خواهد شد؛ چیزی شبیه کره شمالی!

مطمئن باشید در صورت استمرار این دو طرح ضد ملی و طرح های مشابه که صد در صد علیه منافع ملی هستند و افزون بر ایجاد نارضایتی فراوان در میان قاطبه ملت، هزینه های سنگینی بر جامعه وارد کرده و موجبات فساد، رانت و ویژه خواری در میان کاسبان تحریم می شود، بغض ملت را سرانجام خواهد ترکاند و مقدمات برچیده شدن نظام سیاسی را فراهم خواهد کرد.

از جنابعالی به عنوان رهبر کشور تقاضا دارم اگر به آینده و استمرار این نظام که مدتهاست از مسیر اولیه و ارزش های انقلابی فاصله گرفته است، علاقه مندید، هرچه زودتر جلوی این قبیل طرح ها را گرفته و دست طراحان آنرا که قطعا در صدد نابودی نظام و منافع ملی کشورند، قطع و از ادامه فعالیت های ضد مردمی شان ساقط نمایید. درغیراینصورت، باید منتظر التهابات بسیار شدیدی توسط ملتی باشید که تنگناهای اقتصادی و سلامتی جانشان را به لب رسانده و فقط منتظر جرقه ای برای انتقام گیری از مسئولان نظام هستند.

تا چشم باز می کنید خواهید دید: نه از تاک نشان ماند و نه از تاک نشان.

باور بفرمائید:
دگرگونی و متاسفانه انقلابی دیگر نزدیک است.

رحیمی بروجردی



#فرهیختگان، ندای آگاهی و آزادی

صیانت از فضای مجازی مهم است یا صیانت از حقوق انسان ها؟

محمدباقر تاج الدین

✅در جهان مدرن یکی از مهم ترین کوشش ها بر این است که تا آن جایی که امکان دارد از حقوق انسان ها صیانت شود چرا که برخلاف جهان سنتی که انسان ها فقط تکلیف داشتند در جهان مدرن واجد حقوق گوناگونی شده اند از حق برخورداری از آزادی تا برخورداری از برابری و رفاه و بهزیستی. حال بسیار عجیب است که نمایندگان مجلس به جای پرداختن به این حقوق پایه ای و اساسی و صیانت از حقوق پیش گفته به صیانت از امری پرداخته اند که نه وظیفۀ نمایندگی شان است و نه امر مهمی برای شهروندان جامعه!!!

✳️به راستی از نمایندگان محترم باید پرسید آیا صدای حق خواهی کارگران، کشاورزان، معلمان، هنرمندان، پرستاران، بیکاران، حاشیه نشینان و محرومان جامعه که گوش فلک را پر کرده است نمی شنوید؟ و آیا مگر شما نمایندگان اینان نیستید؟ شما را چه شده است که وظیفۀ نمایندگی کردن این بخش از جامعه را رها کرده اید و به موضوعی کاملا فرعی پرداخته اید؟!!

❇️شهروندان جامعه خواهان برخورداری از حقوق خویش برای داشتن زندگی برخوردار از رفاه و بهزیستی هستند و این از جمله مهم ترین و پایه ترین امری است که ضرورت دارد مجلس محترم بدان بپردازد تا هم رضایت انسان ها و هم رضایت خداوند جلب شود. اما چه شده است که نمایندگان محترم چنین اقدام بنیادینی را رها کرده اند و به طرحی روی آورده اند که نه تنها رضایت شهروندان را در پی نخواهد داشت بلکه سبب ساز نارضایتی گسترده نیز خواهد شد که برای کل جامعه و کشور نیز نگران کننده است!!!


#فرهیختگان، ندای آگاهی و آزادی

نامه رضا کیانیان به قالیباف درباره صیانت از فضای مجازی

…سِلام همشهری و هم ولایتی عزیز ، آقای دکتر قالیباف.
امروز عید است. عید مولا علی‌ست که سلام خدا بر او و خانواده او. تبریک می‌گویم.
با این عیدی علی وار !!! از «۱۲۱ نفر از نمایندگان مجلس» تشکر می‌کنم . از تصویب طرح محدود کردن اینترنت!!!
طرحی که زمان ِ«معجزه‌ی هزاره سوم» علنی شد و سال‌ها خاک خورد…. و حالا شما به انجامش رسانیدید .
نمایندگان مجلس کنونی به قول شما، با شعار «رفع استضعاف» و به قول ما «از بین بردن فقر و فلاکت» و به قول معروف برای «توسعه‌ی اقتصادی کشور» بر کرسی‌ها نشستند.
آقای قالیباف!
جان امام رضا ’ع’ _”قسم مشَدی دادُم “_ از زمانی که آمدید مجلس ، در زمینه‌ی بهبود اقتصاد و رفع استضعاف چه لوایحی تصویب کردید؟ …. جان ِمولا ! آیا همه چیز گران تر نشده ؟! بیکاری بیشتر نشده؟ بی‌آبی فراوان تر نشده؟ . استضعاف رشد نکرده؟ ! و حالا در روز عید مولایمان ، هدیه شما به ما بستن اینترنت است؟. “دَمِتا گرم”
ما به شما نامه نوشتیم با «۶۳۳۴۰۷ امضا» ششصد و سی و سه هزار و چهار صد و هفت امضا !! و خواهش کردیم این طرح را ، در صحن مجلس، طرح نکنید! اما جواب شما ، بدون این که جواب نامه‌ی ما را بدهید ، طرح ِ همین طرح و تصویبش در صحن مجلس بود!
آیا تا به امروز ، به شهادت خودتان و بقال و چقال، و جیب مردم. هر روز استضعافِ واقعی گسترش پیدا نمی‌کند. ؟ حالا نوبتِ استضعاف مجازی ست؟!
“ای وَل دِداش. البَت خودِتا بهتر مِدِنِن بِسْتن ای لاکردار . گوشنِگی رِه بِی تَر نوموکنه که بدترم موکونَه.”
بگذریم هم ولایتی!
چه عیدیِ هم مضمونی با راه و روش و دستورها و نصیحت‌های صاحب عید.
“قالیباف جان، بِچه ی مِشَد! “
چه کشورهایی دامنه اینترنت را تنگ کرده‌اند. ؟چین، روسیه، هند و صد البته کره شمالی. آیا ما دنباله رویِ این کشورها هستیم !!!؟
پس اگر دنباله رو شان هستیم، چرا در زمینه رشد اقتصادی شان، دنباله رَوی نمی‌کنیم؟ چرا دنباله رویِ رشد اقتصادی هند و چین و روسیه نیستیم.
“جانِ بِچه‌های طُرقِبَه ! با ای حساب آخِرِش چی مِمانَه ؟ … هَمی کره شمالی لامَصَّب دیگَه. نِه؟! جان
ِما درست نِگُفتُم” ؟
فقط برای یادآوری !.. ما و ژاپن توسعه‌ی مدرن را با هم شروع کردیم.
سر انجام ما این است و سرانجام آن‌ها آن.! همین.
یاد عیدی‌تان افتادم.
آیا سرانجامِ راه و روشِ مولای ما هم کُره شمالی ست؟
“تو رِه به امام هشتم، جانِ هر کی دوس دِرِن نامه‌ی ما رَم تحویل بی گیرِن”.

#خوزستان_آب_ندارد

#نه_به_محدودیت_اینترنت

شما هم به سایت کارزار بروید و امضا کنید تا بشه میلیونی.


https://www.karzar.net/internet
جان آگه با #فرهیختگان

کسی که می‌گوید فقط جمهوری اسلامی ترور و سرکوب کرد و نه اپوزیسیون، یا اپوزیسیون را نمی‌شناسد یا خود را به تجاهل زده است. گرچه اپوزیسیون متنوع‌تر از آن است که آن را بتوان در «مجاهدین خلق» خلاصه کرد اما در هر صورت «مجاهدین خلق» تشیکلاتی‌ترین بخش و یکی از قدیمی‌ترین بخش‌های اپوزیسیون است؛ بخشی که هم پول دارد، هم آدم دارد، هم پادگان دارد، هم لابی قوی دارد و هم احیانا هنوز اسلحه. مجاهدین پس از انقلاب با ترور کار خودش را پیش برد و فرضا ترور (علنی) را زمین گذاشته باشد، هنوز هم با سرکوب بخش ناراضی خودش و «ترور شخصیت» مابقی بخش‌های اپوزیسیون به بقای خود ادامه می‌دهد (برای جدیدترین چشمه‌ی نفرت‌پراکنی این گروه بنگرید به بلایی که این گروه سر محمد رجوی تنها فرزند مسعود رجوی آورد و در نهایت هم محمد رجوی دادگاه را برد). مجاهدین خلق شبیه‌ترین گروه به جمهوری اسلامی است و نفرت عمومی مردم از این گروه اصلا به این معنا نیست که این گروه تا کنون اثرگذار نبوده و در آینده نیز اثرگذار نخواهد بود ــــ درست همان‌طور که نفرت از جمهوری اسلامی به این معنا نیست که این حکومت به زودی رخت برخواهد بست. از برخی تک‌چهره‌های مستقل و خوش‌نام اپوزیسیون که بگذریم (که البته بیش‌تر نظریه‌پرداز و فعال حقوق بشر اند تا اپوزیسیون حرفه‌ای)، گروه‌های دیگر اپوزیسیون ـــــ که به قدر مجاهدین خلق، غیردموکراتیک نیستند و گذشته‌ی آن‌چنان تاریکی هم ندارند ـــ آن قدر با هم اختلاف و بلکه عناد دارند، چنان دست‌شان از نظریه‌پردازی خالی است، چنان متوهم اند، چنان بی نیرو و سترون اند، چنان قبیله‌گرا هستند و چنان شناخت‌شان از جمهوری اسلامی غیرروزآمد و پر توهم است که بعید است در کوتاه مدت راه به هیچ جایی ببرند. جمهوری اسلامی، خود، بزرگ‌ترین خصم خویشتن است و اگر روزگاری رخت بربندد خود، خویشتن را به نابودی کشانده است. در این میان، از اپوزیسیون هیچ آبی گرم نمی‌شود. مثلا اگر تمام گروه‌های اپوزیسیون، به فرض نزدیک به محال، متحد می‌شدند باز هم نمی‌توانستند به قدر طرح سیاه‌نِت «صیانت» برای جمهوری اسلامی دشمنی، نفرت و بی آبرویی بخرند. مخالفت با جمهوری اسلامی نبایستی مخالفان را به کوررنگی سیاسی بکشاند و نسبت به وزن و اعتبار اپوزیسیون گرفتار خوش‌بینی متوهمانه کند؛ که اگر چنین کند حتی با فروریختن احتمالی حکومت هم آینده‌ی تاریکی در انتظار ایران پس از جمهوری اسلامی خواهد بود.


یاسر میردامادی


جان آگه با #فرهیختگان

دیدگاه سید ابراهیم رئیسی در مورد فضای مجازی که قبل از انتخابات مطرح شد


#فرهیختگان، ندای آگاهی و آزادی

کدام تلاش آقای روحانی؟

احمد زیدآبادی

حسن روحانی در واپسین روزهای ریاست جمهوری خود گفته است: "البته همۀ ما یقین داریم که حکومتی که امروز چهل و چند سال است در ایران به نام جمهوری اسلامی ایران وجود دارد با آن حکومت مولایمان امیرالمومنین فاصله زیادی دارد، اما در عین حال تلاش زیادی کردیم که همان مسیر امام علی را پیش بگیریم."
در بخش نخست صحبت آقای روحانی مناقشۀ چندانی نیست جز تعیین مقدار همان "فاصلۀ زیاد"! در مورد بخش دوم صحبت روحانی اما باید پرسید که مشخصاً کدام "تلاش زیاد" را کردید تا مسیر علی را در پیش گیرید؟
اگر منشور حکومت علی همان است که در نامه‌اش به مالک اشتر آمده است و اگر سیره‌اش همان است که سید رضی در نهج البلاغه گرد آورده است، جملگی حتی اجازه ندادید که آن منشور و سیره برای مردم به درستی تبیین شود چه رسد به ادعای تلاش برای در پیش گرفتن آن مسیر!
همۀ آنچه مردم در این سال‌ها از ارجاع به منش و سیرۀ زمامداری علی به یاد دارند، تکرار مکرر قیاس مخالفان و منتقدان حکومت با طلحه و زبیر است! آن هم به صورتی کاملاً تحریف‌آمیز چنانکه گویی این علی بوده که به دلیل مخالفت لفظی طلحه و زبیر با نوع حکمرانی خود به جنگ با آنها برخاسته و جز همین یک اتفاق هم در تمام دوران زمامداری او رخ نداده است.



#فرهیختگان، پیک آگاهی شماست

بدون شرح و نظر!


شیعه
سیدحسین مدرّسی طباطبایی


تشيّع ما همان است که صحابی بزرگ امام صادق، اَبان بن تَغلِب، ‌هزار و سيصد سال پيش گفت: «شيعه کسی است که در مواردی که‌ سخن پيامبر به گونه‌های مختلف گزارش شده باشد گزارش علی را برمی‌گزيند و اگر سخن علی هم به شيوه‌های مختلف نقل شده باشد سخن امام صادق را پيروی می‌کند».
اين، خطِّ فاصل ميان دو گرايش اسلامی و دو تفسير از اسلام است. ‌اعتقاد به مرجعيت نهاییِ علی و امام صادق يا اعتقاد به مرجعيت نهایی صحابه به‌خصوص شيخَين.
تشيع‌ تفسير عَلَوی و تفسير اهل بيت از اسلام است و تسنّن‌ تفسير صحابه. با کمال احترام به صحابه و به برادران اهل سنّت، معتقديم که به مقتضای حديث ثَقَلَين‌ ملزم و مکلّف به پيروی از تفسير اهل بيت هستيم و در اين اعتقاد خود هم پابَرجاييم.

تشيّع را بايد به عنوان يک فکر، يک مکتب، و يک محتوا‌ مطرح کنيم.‌ اين که تصوّر شود برای جدا کردن صفوف شيعه و سنّی بايد بر سبّ و لعن و علم غيب‌و معجزه و تبديل نقش پرده به شير درنده به فرمان امام‌، تکيه و احتجاج کرد ‌بيراهه رفتن است.‌
اين کارها بهانهٔ کم‌کاری و برای فرار از تکليف شاقّ تفکر و عرضهٔ فکر نو در عرصهٔ تشيع است؛ يعنی به جای اين که مخلصانه کمرِ همّت ببنديم ‌و مرام‌نامهٔ روزآمدی برای اسلام علوی تدوين کنيم و مجموعهٔ آموزش‌های ائمهٔ اَطهار را در حوزه‌های فکری و فلسفی و اخلاقی و حقوقی برابر با گفتمان روز ارائه دهيم‌، راه راحت‌تر را پيش گرفته‌ايم. ‌تشيّع‌ اين حرف‌ها نيست.
تشيع‌ يک ميراث فکری و فرهنگی عظيم است.‌ پيام اخلاق و معنويت و روحانيت اسلام است.‌ تفسير بلند عرفانی و عاشقانه از خدا و از جهان، از رابطه خدا با جهان و رابطه انسان با خداست.‌

اخلاق ‌اجتماعی آن «Golden Rule» است که فقط در تفسير علویِ اسلام می‌توان يافت: «اِجعَل نفسَک ميزاناً فيما بينک و بينَ غيرِک فأَحبِبْ لِغَيرِک ما تُحِبُّ لِنَفسِکَ و اِکرَه لَه ما تَکرَهُ لَها و استَقبِح مِن نَفسِکَ ما تَستَقبِحُه مِن غَيرِک»، این همان اصلی است که‌ امروز مسيحيت اين‌قدر روی آن تبليغ می‌کند و آن را اصل زرّينِ تعليمات مسيح می‌داند، و دين‌شناسان غربی هم به خاطر بی‌‌اطلاعی از نسخهٔ علوی اسلام‌، هم‌آواز با کليسا می‌پندارند که آن مختص مسيحيت است و در هيچ دين و آیين ديگری نيست.
جهان‌بينی آن اين که هر انسانی «إِمّا أَخٌ لَكَ فِي الدّينِ وَ إِمَّا نَظيرٌ لَكَ فِي الخَلْقِ». ‌دعای آن‌ راز و نياز عاشق و معشوق: «إلهی إن أَخَذتَنی بِذُنوبِي أَخَذتُكَ بِمَغفِرَتِكَ و إِن أَدخَلتَنِي النّارَ أَعلَمتُ أَهلَهَا أَنّي أُحِبُّكَ».
خداشناسی آن راه يافتن به حضرت دوست که: «أَلَستَ تَراه في وَقتِکَ هذا؟»
عرفان آن ذوب شدن در محبوب است که: «لا حَجابَ بَينَه و بَينَ خَلقِه غَيرَ خَلقِه». ‌
پيامبرشناسیِ آن: «بَعَثَ فيهم رُسُلَه لِيُثيروا لَهم دَقائِقَ العُقول».‌
نظام اجتماعی آن: «لَن تُقَدَّسَ أُمَّةٌ لا یُؤْخَذُ لِلضَّعیفِ فیها حَقُّه مِنَ القَوىِّ غَیرَ مُتَتَعتِعٍ». ‌
نظام جنگ و صلحش: «اللّهُمَّ احقِن دِمائَنا و دِمائَهُم و أَصلِح ذاتَ بَينِنا و بَينَهُم». نگرش تاريخی آن: «و لا تَنقُض سُنَّةً صالِحَةً عَمِلَ بِها صُدورُ هذِهِ الأُمَّةِ». پيامش به انسان‌ها: «لا تَکن عبدَ غَيرِکَ و قد خَلَقَکَ اللهُ حُرّاً».
احترام آن به آزادی و استقلال فکری: «لا تَستَوحِشوا في طريقِ الهُدیٰ لِقِلَّةِ أهلِه». اين‌هاست که تفسير ما و مکتب فکری ما را از مکتب‌ها و انديشه‌هاب اسلامی ديگر مشخص و ممتاز می‌کند، نه صرف چند واقعه در گذشته‌ها، يا چند نقل و روايت که احياناً‌ می‌تواند مورد نقد و تشکيک قرار گيرد، يا دعوی وقوع عجائب محيّرالعُقول که امروز نمی‌توان ‌بر خِرَد هيچ انسان فرهيختهٔ تحصيل‌کرده‌ای تحميل کرد.

هر کس کمترين آشنايی با گفتمان مذهبی معاصر دنيا داشته باشد می‌داند که ‌امروز ميزان داوری دربارهٔ ارزش هر پيام و مکتب،‌ محتوای آن است و درجهٔ توفيق آن در انسان‌سازی و در ايجاد يک جامعه پاک اخلاقی... . تشيّع اين‌هاست نه تبرّا و سَبّ و لعن چهار ضرب، يا گذاشتن امام در کارگاه معجزه‌سازی. آيا اين خيلی هنرست که تشيّع را جوری معرفی کنيم که‌ هانری کُربَن‌ها آن را بازماندهٔ آیين‌های جادومحورِ ادوار نخستين تاريخ بشريت، ‌با ترکيبی از عقائد مانوی و ثنويت‌گرا و آرمان‌های فرجام‌باوری و نجات‌باوری در ادوار متأخّرتر، بشناسند و بشناسانند؟ آيا فراهم ساختن بستر اين گونه تحليل‌ها از مکتب پاک اهل بيت، خدمت به آرمان اهل بيت است؟!


#فرهیختگان، صدای فرزانگان

برای زن همیشه "تصمیم‌می‌گیرند"، او را اختیاری به سرِ خود نیست.
از اینرو چنین است که زن "ملعبه" مردان شدست، برخی برهنه‌اش می‌خواهند و برخی پوشیده. در هرحال زن تمکین می‌کند، چه برهنه‌اش کنند، چه پوشیده‌اش دارند. زنان آموخته‌اند که "سربراه" باشند!

زن، زن به دنیا نمی‌آید، او را "زن می‌کنند"! چه برهنه، چه پوشیده؛ چه آراسته، چه ژولیده؛ چه مشارکت‌کننده در حیات‌جمعی، چه خلوت‌گزین خانه‌هایِ مردان:
"حور مقصورات فی‌الخیام" (خوبرویانِ خیمه‌نشین)، آن‌که فانتزی جنسیِ مردِعربِ بدوی بود؛
یا که آن لَوَندهای برهنه لاس‌وگاس که فانتزی جنسی مرد آمریکاییِ متوسط‌الحال امروز است؛
یا آن معلول‌شده کوچک‌پای که فانتزیِ جنسیِ مرد چینی بود؛
یا "شاهدِ ساقی" که فانتزی جنسی مرد ادبیات هزارساله فارسی بود، همو که در مکاشفه علامه‌طباطبایی براو ظاهر گشت و وظیفه "دلبری" گذاشت تا آن عارف مُتَقَشِف خدای را، دست رد بر خواهش‌اش زند و آزرده‌اش کند - شعری که در خیالِ زاهدی‌پشیمان یا عارفی‌پریشان آمد و رفت! ("مهرتابان" - یادنامه علامه‌طباطبایی)
مردان چه‌ها که با زنان نکردند، و زنان چه تمکین‌ها که ننمودند!

علی صاحب‌الحواشی

پ‌ن: عکس: جلسه تصمیم‌گیری برای پوشش زنان، شوروی ۱۹۴۷
https://t.me/arshivefarhikhtegan/626


#فرهیختگان، پیک آگاهی شماست

تروریست‌های خون‌آشام طالبان به طنزپرداز هم رحم نکردند

انتشار ویدئویی از نظرمحمد مشهور به «خاشه جوان قندهاری»، طنزپرداز مشهور افغانستان نشان می‌دهد که او پیش از آنکه توسط طالبان تیرباران شود، مورد ضرب و شتم قرار گرفته است.

🔹این ویدئو که در شبکه‌های اجتماعی منتشر شده است، خاشه جوان را پس از بازداشت نشان می‌دهد که افراد مسلح کنار او هستند و یکی از این افراد به صورت این طنزپرداز افغان سیلی می‌زند و به او خبیث می‌گوید.
🔹طالبان در پی انتشار خبر تیرباران نظرمحمد با پذیرش مسئولیت قتل او اعلام کرده که او در عملیات چریکی کشته شده است.


اخیرأ تعداد زیادی از نمایندگان مجلس با حمایت از طالبان آنها را جنبش اصیل منطقه نامیده‌اند


#فرهیختگان، ندای آگاهی و آزادی

اگر شیعه بر اساس این «تحریر الاعتقاد» یا «عقایدنگاشت» منسوب به آقای دکتر مدرسی طباطبایی فهمیده و ورزیده شود، علمای اهل تحقیق و منصف اهل سنت هم به‌آسانی می‌توانند نه‌تنها حقانیت این روی‌کرد خاص تشیع به اسلام را بپذیرند، بلکه در عین باقی ماندن بر طریقت اهل سنت، خود را شیعه بدانند.
برای نمونه، این سخنان شیخ طارق یوسف المصری، امام جماعت اهل سنت مسجد اولی الالباب در نیویورک، با این که کمی طولانی است، بسیار شنیدنی و چشم‌گشا ست. از حدود اواسط سخنرانی به بعد، درمورد این که چرا و چطور به عنوان یک عالم اهل سنت، روی‌کردش به تشیع و جای‌گاه امام علی و روایت غدیر تغییر کرد، توضیح می‌دهد. البته او در مواضع دیگر توضیح داده است چرا تشیع را چنان که امروز فهمیده و ورزیده می‌شود، نمی‌پذیرد.
https://www.aparat.com/v/unSWc/


محمدمهدی مجاهدی


#فرهیختگان، پیک آگاهی شماست

"شما" نور هستید ، پس از این نور بهرمند بوده و روشنایی بخش باشید.

شیخ شهاب‌الدین سهروردی (شیخ اشراق)


"اللَّهُ نُورُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ" (نور/۳۵)

هشتم مرداد بزرگداشت"شیخ اشراق"




جان آگه با #فرهیختگان

سهروردی اندیشمند بی وطن

‍ شیخ شهاب الدین سهروردی (۵۴۹–۵۸۷ ق / ۱۱۵۴–۱۱۹۱ م) مؤسس مکتب اشراقی در حکمت اسلامی یکی از فلاسفه ی بزرگ جهان اسلام است. سهروردی مشهور به شیخ اشراق حکمت نوری را بنیان نهاد و روش های نوئی را در فلسفه پایه گذاری کرد. دکتر قاسم پورحسن استاد فلسفه دانشگاه علامه طباطبایی تهران در گفتگوی اختصاصی با ساعد نیوز از جایگاه حکمت اشراقی در دنیای مدرن می گوید.


ما از سالمرگ کانت به این سو در دنیای روشنگری زندگی می کنیم/ رجوع به سنت می تواند زمینه ترمیم بنیادهای خرد جدید را فراهم کند.

ساعد نیوز: مختصات مفهومی جغرافیای فکری دنیایی که امروز ما در آن زیست می کنیم چیست؟

دکتر قاسم پورحسن: شاید بتوانیم آغاز سده ی نوزدهم را متعلق به قلمرویی بدانیم که دوره جدید نام دارد. در این سده خردی پا به عرصه وجود نهاد که اساساً بر بنیادی متفاوت استوار بود. سنخ پرسش هایی که این خرد به تأمل و تفکر درباره آن می پرداخت متفاوت بود. آرمان خواهی کنار رفت و عینیت گرایی حاکم شد. خرد جدید معطوف به روشنگری است. من معتقدم ما از سال ۱۸۰۴ سال مرگ کانت به این سو، در دنیای روشنگری زندگی میکنیم. دورانی که ما به عنوان عصر روشنگری می شناسیم دو برهه داشته است. برهه نخست، برهه ای است که در آن، انقطاع از سنت رخ می دهد. این وضعیت تا پنجاه سال گذشته ادامه داشت. از دهه ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ به این سو، پرسش هایی شکل گرفت که ضرورت رجوع دوباره به سنت ها و احیای سنت ها را از نو مطرح ساخت. تصور من این است که ما در میانه دو وضعیت قرار داریم. تقدیس خرد جدید، از یک سو، و یأس از نابسندگی این خرد، از سوی دیگر. معتقد هستم که برای برونرفت از این وضعیت نیاز مبرم به توجه به سنت ها داریم تا بنیادهای دنیای جدید را ترمیم کنیم.

بحران های انسانی در دنیای جدید زمینه را برای طرح دوباره سنت و معنویت مهیا کرد/ سنت وجهه هستی گونه ای دارد که بدون بازجست آن، راه آینده را نمی توانیم بیابیم/ التفات ما به سهروردی و ابن سینا از سنخ تفاخر، قوم مداری و برتری جویی نیست/ ابن سینا و سهروردی اندیشمندانی بی وطن هستند.

ساعد نیوز: چگونه می توان در چنین دنیای جایی برای تفکر اشراقی و نوری باز کرد؟

دکتر قاسم پورحسن: از دهه سی قرن بیستم در غرب، حلقه های متفاوت فکری به وجود آمد. یکی از این حلقه ها، حلقه اورانوس با محوریت افکار فیلسوفانی همچون اوتو و کربن بود. این حلقه ها خواهان التفات بنیادین به وجه معنوی انسان بودند. اوتو در کتاب “عرفان شرق و غرب”، به تفصیل از این حلقه در اروپا سخن گفته است. از زمانی که نیچه درباره بحران انسان اروپایی سخن گفت، مفاهیمی مانند ذوق، معنویت و عرفان بار دیگر در گفتمان فکری فلسفی اروپا از نو مطرح شد. سال ها تلاش شده بود که دین از صحنه زندگی کنار رود و این به تعبیری، به ناخرسندی هایی در حیات بشر دامن زد. البته مطرح کردن نام کربن در ایران به عنوان کسی که آمد و ابن سینا و سهروردی را به ما شناساند، حرف درستی نیست. این مسأله رجوع به سنت و معنویت به ایران محدود نیست. سنخ تفکر بشر تغییر یافته است.

بحران هایی که جنگ های خانمان برانداز جهانی در کل جهان به وجود آورد، گرایش جهانی به رهیافت هایی را دامن زد که ندای سنت و معنویت در آنها به گوش می رسد. معتقدم که در ایران به سنت از دو منظر می توانیم نظر کنیم؛ نگاه اول این است که سنت، حاوی یک نگاه بنیادین به بشر و بشریت است. و حیث دوم یا منظر دوم این است که سنت بنیاد است. میراث ماست. سنت وجهه هستی گونه ای دارد که بدون بازجست آن، راه آینده را نمی توانیم پیدا کنیم. التفات به سهروردی از باب برتری جویی و قوم مداری نیست، بلکه بحث ما از سهروردی در اصل بحث از اندیشمندی است که به انسان می اندیشد و روی سخن اش با انسان بماهو انسان است.

امروز در غرب، فیلسوفی همچون لویناس از غفلت از دیگری سخن میگوید. اوتو بحث غفلت از شرق را مطرح می سازد و می گوید که این غفلت در اصل به معنای غفلت از معنویت به عنوان وجهی بنیادین از وجود انسان است.

ما در این دوران به خرد نیاز داریم ولی به همان میزان نیز به معنویت هم نیاز داریم. البته این نیاز باید قرین نگاهی بنیادین به هر دو مقوله خرد و معنویت باشد. دوای درد امروز ما احیای نسبت بنیادینی است که ما با سنت داریم. ابن سینا و سهروردی اندیشمندانی بی وطن هستند چرا که روی سخن آنها نه با انسان ایرانی که با کل بشریت است. توجه به معنویت و وجه آسمانی وجود آدمی به عنوان موجودی خردمند می تواند زمینه ای باشد برای وصول به نگاهی جامع تر به انسان و حل بحران های موجود.

سهروردی معنای جامع تری از رهایی را برای کل بشریت بسط می دهد/ انسان در مرکز تأملات فلسفی سهروردی قرار دارد/ فارابی آغاز است، ابن سینا بنیاد است و سهروردی گسترش دهنده و بسط دهنده حکمت مشرقیه سینوی است.


ادامه گفت و گو در اینجا

قاسم پورحسن


جان آگه با #فرهیختگان