با یاد روانشاد خاشه طنزپرداز نامدار افغانستان که بدست طالبان مظلومانه جان داد.
#فرهیختگان در مصاف خشونت
#فرهیختگان در مصاف خشونت
ضامن نارنجک را کشیدند...
مجید یونسیان
مجلس ضامن نارنجکی را کشیده که بهطور قطع، ترکشهای آن دولت و حکومت را نشانه گرفته است. مشکلات معیشتی، فقر، گرانی، عطش بیآبی، مرگومیر کرونا و ناامیدی، مردم را مستاصل کرده است.
شاید مردم فقر و گرانی و اینهمه فشار را تحمل کنند، به امید روزهای بهتری که آقای رئیسی وعده داده است؛ اما قطعا هیچکس تحقیر را تحمل نمیکند.
طرح مجلس تحقیر ملت است. صغیر فرض کردن آنهاست، بیاحترامی به مردم است. تحمیل و زورگویی بیحدومرز است. دسترسی آزاد به اطلاعات حق هر انسانی است.
اما از همه اینها که بگذریم، طرح مجلس یک اعتراف است. اعتراف به شکست همه پروژههای فرهنگی و اجتماعی که طی این چهل سال با هزینههای سنگین اجرا شده است.
نه توانستند جوانان و نوجوانانی در طراز ادعاهای خود تربیت کنند، نه توانستند زیست مومنانه و مبتنی بر ارزشهای خود ارائه دهند، نه توانستند الگوی یک حکومت سالم دینی ارائه کنند، نه نظم مطلوب سیاسی بهوجود آوردند، نه سامان و سازمان اقتصادی مناسبی رقم زدند.
اکنون درمانده شدهاند و میخواهند با اخلال در فضای مجازی، نبض تحولات جامعه را کنترل کنند. اما نمیتوانند؛ چون نمیشود و اینبار هم شکست میخورند.
ولی این شکست ممکن است فاجعه به بار آورد. کشیدن کبریت بر انبار کاه، شعلهور شدن آتشی است که تر و خشک را خواهد سوزاند...
#فرهیختگان، ندای آگاهی و آزادی
مجید یونسیان
مجلس ضامن نارنجکی را کشیده که بهطور قطع، ترکشهای آن دولت و حکومت را نشانه گرفته است. مشکلات معیشتی، فقر، گرانی، عطش بیآبی، مرگومیر کرونا و ناامیدی، مردم را مستاصل کرده است.
شاید مردم فقر و گرانی و اینهمه فشار را تحمل کنند، به امید روزهای بهتری که آقای رئیسی وعده داده است؛ اما قطعا هیچکس تحقیر را تحمل نمیکند.
طرح مجلس تحقیر ملت است. صغیر فرض کردن آنهاست، بیاحترامی به مردم است. تحمیل و زورگویی بیحدومرز است. دسترسی آزاد به اطلاعات حق هر انسانی است.
اما از همه اینها که بگذریم، طرح مجلس یک اعتراف است. اعتراف به شکست همه پروژههای فرهنگی و اجتماعی که طی این چهل سال با هزینههای سنگین اجرا شده است.
نه توانستند جوانان و نوجوانانی در طراز ادعاهای خود تربیت کنند، نه توانستند زیست مومنانه و مبتنی بر ارزشهای خود ارائه دهند، نه توانستند الگوی یک حکومت سالم دینی ارائه کنند، نه نظم مطلوب سیاسی بهوجود آوردند، نه سامان و سازمان اقتصادی مناسبی رقم زدند.
اکنون درمانده شدهاند و میخواهند با اخلال در فضای مجازی، نبض تحولات جامعه را کنترل کنند. اما نمیتوانند؛ چون نمیشود و اینبار هم شکست میخورند.
ولی این شکست ممکن است فاجعه به بار آورد. کشیدن کبریت بر انبار کاه، شعلهور شدن آتشی است که تر و خشک را خواهد سوزاند...
#فرهیختگان، ندای آگاهی و آزادی
✅ شکست استبداد دینی در ایران قطعی است
مجتبی نجفی
در برنامه صفحه دو تاکید کردم پروژه قتل اینترنت را باید راهبردی دید و فراتر از دعواها در جمهوری اسلامی است. بعد از حوادث سال هشتاد و هشت رهبر جمهوری اسلامی کمیته ای برای شناسایی آسیب ها و تهدیدهای فضای مجازی تشکیل داد. مساله تقابل ارتباطات و دیکتاتوری است.
* توسعه عرصه عمومی ، افزایش بازیگران، نمایش تکثر جامعه ، افزایش قدرت روایتگری، شکل گیری فرم های جدید جامعه پذیری در ایران، تغییر مرجعیت های سیاسی ، افزایش رویت پذیری ،...دلایل مهمی بودند تا بیش از ده سال جمهوری اسلامی امکانات خود و از بودجه ملی برای مهار دشمن خود یعنی ارتباطات بسیج کند.
* در این برنامه اما توضیح دادم این موضوع راهبردی تر از آن است که به تحلیل تله گذاشتن برای دولت رئیسی محدود شود. این برنامه در راستای کنترل جامعه متکثر ایران است. سیاستی که شکست خورده اما جمهوری اسلامی بر اجرایش اصرار دارد. از ویدیو تا ماهواره تا فیلترینگ و اکنون هم بومی سازی اینترنت.
* تاکید کردم به خاطر اهمیت کانتکست در پژوهش هر گونه مقایسه میان ایران با چین و کره شمالی و ...را رد می کنم. این مقایسه ها علمی نیستند. معتقدم طرحهایی از این دست اگر توفیقات کوتاه مدت داشته باشند در بلند مدت شکست خورده اند. در جامعه اعتراضی ایران این طرحها، اقشار بیشتری از مردم را با حاکمیت درگیر می کند و معمولا دیکتاتوری ها گاها اشتباهات مهلکی انجام می دهند و متوجه نیستند ضربه نهایی را از کجا می خورند.
* توسعه عرصه عمومی نیروی زیادی در کشور ایجاد کرده و کنترل این نیرو بسیار دشوار است. تحولات تکنوژیک در کنار این جامعه اعتراضی فرجام این طرح را در دهه آتی با شکست مواجه می کند به خصوص اینکه روند شکل گیری جهان هوشمند در سال دو هزار و سی تغییرات ساختاری را بر دولت ملتها تحمیل خواهد کرد.
* همانگونه که سیاست تحمیل اسلامیزاسیون با تئوری ولایت فقیه در اوایل انقلاب بر جامعه شکست خورد، همانگونه که ممنوعیت ویدیو و ماهواره و فیلترنیگ شکست خورد این طرح ها هم فرجامی جز شکست برای حاکمیتی که در خوابی بی تعبیر در صدد کنترل جامعه متکثر ایران است ندارند. تنها بیچاره ایران و مردم کشورمان هستند که چوب و هزینه اخلال در روند توسعه را می خورند. این را نه از روی آرزو اندیشی که از روی تحلیل می گویم شکست استبداد دینی در ایران قطعی است.
#فرهیختگان، صدای فرزانگان
مجتبی نجفی
در برنامه صفحه دو تاکید کردم پروژه قتل اینترنت را باید راهبردی دید و فراتر از دعواها در جمهوری اسلامی است. بعد از حوادث سال هشتاد و هشت رهبر جمهوری اسلامی کمیته ای برای شناسایی آسیب ها و تهدیدهای فضای مجازی تشکیل داد. مساله تقابل ارتباطات و دیکتاتوری است.
* توسعه عرصه عمومی ، افزایش بازیگران، نمایش تکثر جامعه ، افزایش قدرت روایتگری، شکل گیری فرم های جدید جامعه پذیری در ایران، تغییر مرجعیت های سیاسی ، افزایش رویت پذیری ،...دلایل مهمی بودند تا بیش از ده سال جمهوری اسلامی امکانات خود و از بودجه ملی برای مهار دشمن خود یعنی ارتباطات بسیج کند.
* در این برنامه اما توضیح دادم این موضوع راهبردی تر از آن است که به تحلیل تله گذاشتن برای دولت رئیسی محدود شود. این برنامه در راستای کنترل جامعه متکثر ایران است. سیاستی که شکست خورده اما جمهوری اسلامی بر اجرایش اصرار دارد. از ویدیو تا ماهواره تا فیلترینگ و اکنون هم بومی سازی اینترنت.
* تاکید کردم به خاطر اهمیت کانتکست در پژوهش هر گونه مقایسه میان ایران با چین و کره شمالی و ...را رد می کنم. این مقایسه ها علمی نیستند. معتقدم طرحهایی از این دست اگر توفیقات کوتاه مدت داشته باشند در بلند مدت شکست خورده اند. در جامعه اعتراضی ایران این طرحها، اقشار بیشتری از مردم را با حاکمیت درگیر می کند و معمولا دیکتاتوری ها گاها اشتباهات مهلکی انجام می دهند و متوجه نیستند ضربه نهایی را از کجا می خورند.
* توسعه عرصه عمومی نیروی زیادی در کشور ایجاد کرده و کنترل این نیرو بسیار دشوار است. تحولات تکنوژیک در کنار این جامعه اعتراضی فرجام این طرح را در دهه آتی با شکست مواجه می کند به خصوص اینکه روند شکل گیری جهان هوشمند در سال دو هزار و سی تغییرات ساختاری را بر دولت ملتها تحمیل خواهد کرد.
* همانگونه که سیاست تحمیل اسلامیزاسیون با تئوری ولایت فقیه در اوایل انقلاب بر جامعه شکست خورد، همانگونه که ممنوعیت ویدیو و ماهواره و فیلترنیگ شکست خورد این طرح ها هم فرجامی جز شکست برای حاکمیتی که در خوابی بی تعبیر در صدد کنترل جامعه متکثر ایران است ندارند. تنها بیچاره ایران و مردم کشورمان هستند که چوب و هزینه اخلال در روند توسعه را می خورند. این را نه از روی آرزو اندیشی که از روی تحلیل می گویم شکست استبداد دینی در ایران قطعی است.
#فرهیختگان، صدای فرزانگان
✅ آب قرارِ زندگی بود، نه بهانهی مرگ و جدایی…
محسن چاوشی
🔗باور کردنی نیست که در نتیجهی چندین سال سیاستهای نادرست و غلط، نخلهایی که گلولههای صدّام نتوانست خم به ابرویشان بیاورد، سوختند و افتادند.
🔗باید بازگردیم و ببینیم که چگونه این همه تصمیم اشتباه کنار هم قرار میگیرند تا بر لب خشک کارون ترک بنشیند. مگر این سرزمین بدون تکتک اقوامش، بدون تُرک، کرد، لر، عرب و… معنا و هویت دارد!؟ سر بازکردن دوبارهی زخمی که بر سینهی سرزمین و زادگاهم، بر قلب خوزستان نشسته است باعث شد که جای جای ایران بیشتر از گذشته با این رنج و اندوه همراه شوند.
🔗برای من شنیدن صدای حمایت تُرک و لر و فارس از خوزستانِ لب تشنه مرهمی بود بر زخمی که به جان داریم. هرچند همیشه هراسم از این بوده که به خاطر جهل، ظلم و اشتباهات عدهی قلیلی، جداییطلبان و دشمنان این آب و خاک، از آب گلآلود ماهی بگیرند و ایران را به سمت تجزیه ببرند. باور دارم که تودهی مردم و همهی اقلیتها دشمن این جدایی هستند. همانهایی که ۸ سال دست در دست هم، نگذاشتند یک وجب از این خاک کم شود، بعد از این هم نخواهند گذاشت که کسی از ایشان سوءاستفاده کند.
🔗تبدیل کردن ندای لب تشنههای عدالتجو به نجوای فاسد جداییطلبی، جز ظلم بیشتر به این مردم و این سرزمین نیست.
باور قلبی من این است که تودهی مردم ایران، جز مهر و دوستی و اتحاد، کلامی ندارند و جز عدالت، آزادی و آبادانی، سودایی را در سر نمیپرورند. ما دست در دست هم سرود ایران میخوانیم، برای مظلومیت خوزستان، سیستان و دیگر نقاط این سرزمین گریه میکنیم و فریاد سر میدهیم اما نمیگذاریم که حتی یک نفر از این آواز ما رویای تکه پاره شدن ایران را در سر بپروراند.
🔗اگر مسئولِ دلسوزی هست که صدای ما را بشنود، از او میخواهم که به داد خوزستان برسد. لطفا نگذارید زخمی بیش از این بر تن این سرزمین بنشیند. ما نیازمند تصمیمات درست، عاقلانه و فوری هستیم و از وعده، رنج و فراموش شدنها خستهایم…
#فرهیختگان، پیک آگاهی شماست
محسن چاوشی
🔗باور کردنی نیست که در نتیجهی چندین سال سیاستهای نادرست و غلط، نخلهایی که گلولههای صدّام نتوانست خم به ابرویشان بیاورد، سوختند و افتادند.
🔗باید بازگردیم و ببینیم که چگونه این همه تصمیم اشتباه کنار هم قرار میگیرند تا بر لب خشک کارون ترک بنشیند. مگر این سرزمین بدون تکتک اقوامش، بدون تُرک، کرد، لر، عرب و… معنا و هویت دارد!؟ سر بازکردن دوبارهی زخمی که بر سینهی سرزمین و زادگاهم، بر قلب خوزستان نشسته است باعث شد که جای جای ایران بیشتر از گذشته با این رنج و اندوه همراه شوند.
🔗برای من شنیدن صدای حمایت تُرک و لر و فارس از خوزستانِ لب تشنه مرهمی بود بر زخمی که به جان داریم. هرچند همیشه هراسم از این بوده که به خاطر جهل، ظلم و اشتباهات عدهی قلیلی، جداییطلبان و دشمنان این آب و خاک، از آب گلآلود ماهی بگیرند و ایران را به سمت تجزیه ببرند. باور دارم که تودهی مردم و همهی اقلیتها دشمن این جدایی هستند. همانهایی که ۸ سال دست در دست هم، نگذاشتند یک وجب از این خاک کم شود، بعد از این هم نخواهند گذاشت که کسی از ایشان سوءاستفاده کند.
🔗تبدیل کردن ندای لب تشنههای عدالتجو به نجوای فاسد جداییطلبی، جز ظلم بیشتر به این مردم و این سرزمین نیست.
باور قلبی من این است که تودهی مردم ایران، جز مهر و دوستی و اتحاد، کلامی ندارند و جز عدالت، آزادی و آبادانی، سودایی را در سر نمیپرورند. ما دست در دست هم سرود ایران میخوانیم، برای مظلومیت خوزستان، سیستان و دیگر نقاط این سرزمین گریه میکنیم و فریاد سر میدهیم اما نمیگذاریم که حتی یک نفر از این آواز ما رویای تکه پاره شدن ایران را در سر بپروراند.
🔗اگر مسئولِ دلسوزی هست که صدای ما را بشنود، از او میخواهم که به داد خوزستان برسد. لطفا نگذارید زخمی بیش از این بر تن این سرزمین بنشیند. ما نیازمند تصمیمات درست، عاقلانه و فوری هستیم و از وعده، رنج و فراموش شدنها خستهایم…
#فرهیختگان، پیک آگاهی شماست
کدام عوامل آزادی انتخاب را از جامعه ایران گرفتهاند؟
پرویز گیلانی/ تحلیلگر اقتصاد
سکانس معروف «دوغ یا نوشابه؟» از سریال طنز «نون خ» را یادتان هست؟ سکانس درخشانی که هنوز هم در فضای مجازی دست به دست میشود و احتمالا هر کدام از ما چند بار آن را دیدهایم.
این سکانس بهتر از هر کتاب و مقالهای، نقض «حق انتخاب» را به تصویر کشیده و نشان داده؛ سیاستمدار چگونه میتواند انتخابهای جامعه را محدود کند.
در سکانس مورد اشاره، عده زیادی از افراد یک روستا مهمان یکی از شخصیتهای سریال شدهاند. هنگام غذا خوردن، دختری از خانواده میزبان که در یکی از دستهایش بطری نوشابه و در دست دیگرش پارچ دوغ دارد از مهمانان میپرسد؛ آقایان دوغ یا نوشابه؟ اغلب، نوشابه را انتخاب میکنند اما میزبان در لیوانشان دوغ میریزد. وقتی یکی از مهمانان اعتراض میکند، میزبان خطاب به همه میگوید: «آقایان، نوشابه کم داریم، وقتی میپرسم دوغ یا نوشابه، لطفاً بگویید دوغ.» این سکانس نشان میدهد دیگران چگونه برای ما تصمیم میگیرند که چه در لیوانمان بریزند و ما را از خوردن چه چیزهایی محروم کنند.
اگرچه جامعه ایران در ۱۰۰ سال گذشته در هیچ بازاری-نه سیاست و نه اقتصاد و فرهنگ- آزادی انتخاب به معنای واقعی نداشته اما در مقاطعی، از دامنه انتخاب بیشتری برخوردار بوده است. طرفه آنکه هرچه زمان گذشته حق انتخابمان محدودتر و محدودتر شده است.
این روزها شاید در بدترین وضعیت آزادی انتخاب قرار داریم؛ سیاست، تحریم، تورم، سیاستگذاری، کرونا، مجلس شورای اسلامی، ذینفعان، مخالفان، معاندان،مدافعان و همه و همه دست به دست هم دادهاند تا انتخاب جامعه ایران را محدودتر از همیشه کنند.
تحریم ما را از خیلی مواهب جهان آزاد محروم کرده؛ از جمله اینکه نمیتوانیم آزادانه تجارت کنیم و حق انتخاب کالای خوب از ما گرفته شده است. شورای نگهبان انتخاب سیاسی ما را محدود کرده و مجلس به جای ما تصمیم میگیرد که وارد شبکههای اجتماعی نشویم و وزارت ارشاد موسیقی مورد تایید خودش را روانه بازار میکند.
سیاستگذاری غلط اقتصادی، آزادی انتخاب را از جامعه گرفته است؛ تورم به ما اجازه نمیدهد غذای دلخواهمان را سر سفره بگذاریم و انواع انحصار باعث شده دیگران برای ما تصمیم بگیرند که چه کالایی در بازار موجود باشد. کرونا هم بهانه خوبی دست سیاستمداران داده که به اقتضای زمان، همه چیز را تعطیل کنند و دوباره به اقتضای زمان، همه چیز را بگشایند.
در این پرونده، تعاریف و اهمیت آزادی انتخاب را مطرح کردهایم و به صورت ویژه به این پرسش پاسخ دادهایم که جامعهای که آزادی انتخاب ندارد به کدامسو میرود؟/تجارتفردا
https://t.me/arshivefarhikhtegan/627
#فرهیختگان، ندای آگاهی و آزادی
پرویز گیلانی/ تحلیلگر اقتصاد
سکانس معروف «دوغ یا نوشابه؟» از سریال طنز «نون خ» را یادتان هست؟ سکانس درخشانی که هنوز هم در فضای مجازی دست به دست میشود و احتمالا هر کدام از ما چند بار آن را دیدهایم.
این سکانس بهتر از هر کتاب و مقالهای، نقض «حق انتخاب» را به تصویر کشیده و نشان داده؛ سیاستمدار چگونه میتواند انتخابهای جامعه را محدود کند.
در سکانس مورد اشاره، عده زیادی از افراد یک روستا مهمان یکی از شخصیتهای سریال شدهاند. هنگام غذا خوردن، دختری از خانواده میزبان که در یکی از دستهایش بطری نوشابه و در دست دیگرش پارچ دوغ دارد از مهمانان میپرسد؛ آقایان دوغ یا نوشابه؟ اغلب، نوشابه را انتخاب میکنند اما میزبان در لیوانشان دوغ میریزد. وقتی یکی از مهمانان اعتراض میکند، میزبان خطاب به همه میگوید: «آقایان، نوشابه کم داریم، وقتی میپرسم دوغ یا نوشابه، لطفاً بگویید دوغ.» این سکانس نشان میدهد دیگران چگونه برای ما تصمیم میگیرند که چه در لیوانمان بریزند و ما را از خوردن چه چیزهایی محروم کنند.
اگرچه جامعه ایران در ۱۰۰ سال گذشته در هیچ بازاری-نه سیاست و نه اقتصاد و فرهنگ- آزادی انتخاب به معنای واقعی نداشته اما در مقاطعی، از دامنه انتخاب بیشتری برخوردار بوده است. طرفه آنکه هرچه زمان گذشته حق انتخابمان محدودتر و محدودتر شده است.
این روزها شاید در بدترین وضعیت آزادی انتخاب قرار داریم؛ سیاست، تحریم، تورم، سیاستگذاری، کرونا، مجلس شورای اسلامی، ذینفعان، مخالفان، معاندان،مدافعان و همه و همه دست به دست هم دادهاند تا انتخاب جامعه ایران را محدودتر از همیشه کنند.
تحریم ما را از خیلی مواهب جهان آزاد محروم کرده؛ از جمله اینکه نمیتوانیم آزادانه تجارت کنیم و حق انتخاب کالای خوب از ما گرفته شده است. شورای نگهبان انتخاب سیاسی ما را محدود کرده و مجلس به جای ما تصمیم میگیرد که وارد شبکههای اجتماعی نشویم و وزارت ارشاد موسیقی مورد تایید خودش را روانه بازار میکند.
سیاستگذاری غلط اقتصادی، آزادی انتخاب را از جامعه گرفته است؛ تورم به ما اجازه نمیدهد غذای دلخواهمان را سر سفره بگذاریم و انواع انحصار باعث شده دیگران برای ما تصمیم بگیرند که چه کالایی در بازار موجود باشد. کرونا هم بهانه خوبی دست سیاستمداران داده که به اقتضای زمان، همه چیز را تعطیل کنند و دوباره به اقتضای زمان، همه چیز را بگشایند.
در این پرونده، تعاریف و اهمیت آزادی انتخاب را مطرح کردهایم و به صورت ویژه به این پرسش پاسخ دادهایم که جامعهای که آزادی انتخاب ندارد به کدامسو میرود؟/تجارتفردا
https://t.me/arshivefarhikhtegan/627
#فرهیختگان، ندای آگاهی و آزادی
Telegram
آرشیو
دوغ یا نوشابه
سخنرانی آرش نراقی تحت عنوان «تنهایی عارضه ای فراگیر در جهان مدرن؟»:
https://www.youtube.com/watch?v=VGwqmkqNWjU
جان آگه با #فرهیختگان
https://www.youtube.com/watch?v=VGwqmkqNWjU
جان آگه با #فرهیختگان
YouTube
تنهایی عارضه ای فراگیر در جهان مدرن؟
سخنرانی آرش نراقی در تاریخ ۲۹ جولای ۲۰۲۱
«دروغ» واضح مرکز پژوهشهای مجلس درباره فیلترینگ فضای مجازی؛ چرا واقعیت را نمیگویید؟
🔹مرکز پژوهشهای مجلس مدعی است نگرانی مردم از فیلترینگ در صورت احتمال تصویب طرح صیانت بلاوجه است. این مرکز در یک توئیت نوشت: «در طرح حمایت از حقوق کاربران پلتفرمهایی نظیر تلگرام یا اینستاگرام با ضوابط کشور را بپذیرند و چه بسا اگر بپذیریند شاهد رفع فیلتر تلگرام یا توئیتر باشیم. اما اگر نپذیرند دولت باید طی یک سال جایگزین آنها را تهیه کند و اگر قدام نکند با دولت برخورد خواهد شد اما محدودسازی مطرح نیست.» ساعاتی پس از این هم مرکز پژوهشها در توئیت دیگری نوشت: «سؤال: آیا با تصویب طرح حمایت ازحقوق کاربران، واتسآپ، اینستاگرام، گوگل و سایت های پرمراجعه خارجی فیلتر خواهد شد؟ پاسخ: خير؛ هیچکدام فیلتر نمیشوند چون هيچ نمونه جايگزينی وجود ندارد و همچنين برای بازاريابی بينالمللی و جهانیسازی محتواهای فاخر ايرانی به استفاده از آنها نياز داريم.»
🔹اما اوضاع با چیزی که در توئیت های مرکز پژوهشها آمده فرق دارد. به عبارتی هر چند به صورت مستقیم بحث فیلترینگ در این طرح نیامده اما طراحان، آن را با پیچیدگیهایی حقوقی و پاسکاری بین مواد مختلف عملا در این طرح گنجاندهاند و با نهایی شدن آن باید به شکل جدی منتظر فیلتر شدن سرویسهای خارجی بود. برای مثال فقط به بخشی از این موضوع اشاره میکنیم.
🔹ماده ٢٧ این طرح مواردی را ذکر میکند که اشخاص، شرکتها و سرویسدهندهها در صورت عدم اجرای آن متخلف شناخته میشوند. از جمله موارد این بخش دادن ترافیک بیش از حد به سرویسهای خارجی است. این یعنی کند کردن سرعت پلتفرمهای خارجی در همان قدم اول. اما مهمتر از همه تاکید بر اجرای ماده ٢۵ است که تکالیفی برای ارائه دهندگان داخلی و خارجی سرویسهای اینترنتی مشخص میکند. مثلا در یک مورد در بند ١٣ تبصره این ماده به اجرای دستورها و احکام صادره از سوی مقامات صالحیتدار قانونی براساس مجوز قضایی اشاره شده. به این معنا که پلتفرمها و سرویسدهندگان خارجی باید احکام صادره قضایی از سوی مقامات ایران را تمکین کنند. تا اینجا مشخص شد که که مثلا اگر یک پلتفورم خارجی احکام قضایی داخلی ما را تمکین نکند، متخلف شناخته میشود. اما پس از آن چه خواهد شد؟
🔹ماده ٢٨ این طرح موضوع «ضمانت اجراهای قابل اجرا در خصوص تخلفات موضوع ماده (۲۷)» را تشریح کرده و بندهای ث و ج این ماده صراحتا به «محدودیت در ترافیک» و همینطور «مسدودسازی» اشاره دارد. فراتر از این در تبصره ٢ همین ماده هم میگوید سرویسدهندگان خارجی ملزم به دریافت مجوز برای فعالیت هستند و در صورتی که این کار را نکنند تا اعمال بند «ج» این ماده یا همان مساله «محدودسازی» برای آنها تا زمان تامین جایگزین مناسب داخلی یا خارجی تا یک سال پس از لازمالاجرا شدن این قانون الزم نیست.
🔹اما در عمل چه خواهد شد؟ اولا بسیار روشن است که پلتفرمهای خارجی به دلایل مختلف که یکی از آنها بحث تحریمهای بانکی است امکان فعالیت رسمی در ایران را نخواهند داشت. بنابراین از همین ابتدا بحث گرفتن مجوز منتفی است و باید سراغ این بحث برویم که آیا این پلتفرمها مشابه داخلی دارند یا خیر؟ از نظر بسیاری از کارشناسان و کاربران پاسخ این سوال خیر است، اما از نظر کارشناسان مرتبط با تدوین این طرح چه؟ فقط در یک نمونه، روحالله مومننسب از چهرههای فعال در این حوزه و از مدافعان سرسخت این طرح گفته که « حداقل ۵ اپلیکیشن بومی و داخلی شبیه اینستاگرام داریم و یکی از آنها روبینوست که هم لایو دارد و هم استوری.» او و امثال او و همینطور تدوینکنندگان این طرح معتقدند برای تمام آن پلتفرمهای خارحی، نمونه داخلی وجود دارد و مثلا پیام رسان سروش چیزی کم از تلگرام و واتس آپ ندارد. صرفا بر مبنای همین یک مسیر قانونی پیشبینی شده در این طرح و ادعای وجود پلتفرمهای مشابه داخلی، زمینه فیلترینگ شبکههای اجتماعی و پیام رسانهای خارجی در همان مدت ۴ ماه اولیه پس از قانونی شدن این طرح تقریبا قطعی است و حتی سایتهایی نظیر گوگل هم شامل این مورد خواهند شد. یعنی حتی نیاز به گذشت مدت یک ساله مورد اشاره در تبصره ٢ ماده ٢٨ هم نیست. بگذریم از اینکه در طرح یاده شده حتی اگر جایگزین داخلی هم برای این پلتفرمها پیدا نشود، بر اساس متن صریح طرح، با گذشت یک سال، پلتفرمهای خارجی در هر شرایطی فیلتر خواهند شد.
علی مجتهدزاده
جان آگه با #فرهیختگان
🔹مرکز پژوهشهای مجلس مدعی است نگرانی مردم از فیلترینگ در صورت احتمال تصویب طرح صیانت بلاوجه است. این مرکز در یک توئیت نوشت: «در طرح حمایت از حقوق کاربران پلتفرمهایی نظیر تلگرام یا اینستاگرام با ضوابط کشور را بپذیرند و چه بسا اگر بپذیریند شاهد رفع فیلتر تلگرام یا توئیتر باشیم. اما اگر نپذیرند دولت باید طی یک سال جایگزین آنها را تهیه کند و اگر قدام نکند با دولت برخورد خواهد شد اما محدودسازی مطرح نیست.» ساعاتی پس از این هم مرکز پژوهشها در توئیت دیگری نوشت: «سؤال: آیا با تصویب طرح حمایت ازحقوق کاربران، واتسآپ، اینستاگرام، گوگل و سایت های پرمراجعه خارجی فیلتر خواهد شد؟ پاسخ: خير؛ هیچکدام فیلتر نمیشوند چون هيچ نمونه جايگزينی وجود ندارد و همچنين برای بازاريابی بينالمللی و جهانیسازی محتواهای فاخر ايرانی به استفاده از آنها نياز داريم.»
🔹اما اوضاع با چیزی که در توئیت های مرکز پژوهشها آمده فرق دارد. به عبارتی هر چند به صورت مستقیم بحث فیلترینگ در این طرح نیامده اما طراحان، آن را با پیچیدگیهایی حقوقی و پاسکاری بین مواد مختلف عملا در این طرح گنجاندهاند و با نهایی شدن آن باید به شکل جدی منتظر فیلتر شدن سرویسهای خارجی بود. برای مثال فقط به بخشی از این موضوع اشاره میکنیم.
🔹ماده ٢٧ این طرح مواردی را ذکر میکند که اشخاص، شرکتها و سرویسدهندهها در صورت عدم اجرای آن متخلف شناخته میشوند. از جمله موارد این بخش دادن ترافیک بیش از حد به سرویسهای خارجی است. این یعنی کند کردن سرعت پلتفرمهای خارجی در همان قدم اول. اما مهمتر از همه تاکید بر اجرای ماده ٢۵ است که تکالیفی برای ارائه دهندگان داخلی و خارجی سرویسهای اینترنتی مشخص میکند. مثلا در یک مورد در بند ١٣ تبصره این ماده به اجرای دستورها و احکام صادره از سوی مقامات صالحیتدار قانونی براساس مجوز قضایی اشاره شده. به این معنا که پلتفرمها و سرویسدهندگان خارجی باید احکام صادره قضایی از سوی مقامات ایران را تمکین کنند. تا اینجا مشخص شد که که مثلا اگر یک پلتفورم خارجی احکام قضایی داخلی ما را تمکین نکند، متخلف شناخته میشود. اما پس از آن چه خواهد شد؟
🔹ماده ٢٨ این طرح موضوع «ضمانت اجراهای قابل اجرا در خصوص تخلفات موضوع ماده (۲۷)» را تشریح کرده و بندهای ث و ج این ماده صراحتا به «محدودیت در ترافیک» و همینطور «مسدودسازی» اشاره دارد. فراتر از این در تبصره ٢ همین ماده هم میگوید سرویسدهندگان خارجی ملزم به دریافت مجوز برای فعالیت هستند و در صورتی که این کار را نکنند تا اعمال بند «ج» این ماده یا همان مساله «محدودسازی» برای آنها تا زمان تامین جایگزین مناسب داخلی یا خارجی تا یک سال پس از لازمالاجرا شدن این قانون الزم نیست.
🔹اما در عمل چه خواهد شد؟ اولا بسیار روشن است که پلتفرمهای خارجی به دلایل مختلف که یکی از آنها بحث تحریمهای بانکی است امکان فعالیت رسمی در ایران را نخواهند داشت. بنابراین از همین ابتدا بحث گرفتن مجوز منتفی است و باید سراغ این بحث برویم که آیا این پلتفرمها مشابه داخلی دارند یا خیر؟ از نظر بسیاری از کارشناسان و کاربران پاسخ این سوال خیر است، اما از نظر کارشناسان مرتبط با تدوین این طرح چه؟ فقط در یک نمونه، روحالله مومننسب از چهرههای فعال در این حوزه و از مدافعان سرسخت این طرح گفته که « حداقل ۵ اپلیکیشن بومی و داخلی شبیه اینستاگرام داریم و یکی از آنها روبینوست که هم لایو دارد و هم استوری.» او و امثال او و همینطور تدوینکنندگان این طرح معتقدند برای تمام آن پلتفرمهای خارحی، نمونه داخلی وجود دارد و مثلا پیام رسان سروش چیزی کم از تلگرام و واتس آپ ندارد. صرفا بر مبنای همین یک مسیر قانونی پیشبینی شده در این طرح و ادعای وجود پلتفرمهای مشابه داخلی، زمینه فیلترینگ شبکههای اجتماعی و پیام رسانهای خارجی در همان مدت ۴ ماه اولیه پس از قانونی شدن این طرح تقریبا قطعی است و حتی سایتهایی نظیر گوگل هم شامل این مورد خواهند شد. یعنی حتی نیاز به گذشت مدت یک ساله مورد اشاره در تبصره ٢ ماده ٢٨ هم نیست. بگذریم از اینکه در طرح یاده شده حتی اگر جایگزین داخلی هم برای این پلتفرمها پیدا نشود، بر اساس متن صریح طرح، با گذشت یک سال، پلتفرمهای خارجی در هر شرایطی فیلتر خواهند شد.
علی مجتهدزاده
جان آگه با #فرهیختگان
محمد کشوری، کارشناس حوزه ارتباطات و فناوری اطلاعات، نقد مستندی بر طرح صیانت! دارد که خواندن آن خالی از لطف نیست.
...«خلاصه آنکه اگر کسی به شما گفت این قانون باعث هیچ «محدودیت» یا مسدودیتی در خدمات پایه خارجی نمیشود یک کشیده آبدار و بلکه دوتا زیر گوشش بخوابانید. اگر گفت چرا میزنی، استدلالی که گفتم را برایش بگویید تا دیگر دروغ نگوید»...
متن کامل و منبع:
https://vrgl.ir/nV4Tc
#فرهیختگان، ندای آگاهی و آزادی
...«خلاصه آنکه اگر کسی به شما گفت این قانون باعث هیچ «محدودیت» یا مسدودیتی در خدمات پایه خارجی نمیشود یک کشیده آبدار و بلکه دوتا زیر گوشش بخوابانید. اگر گفت چرا میزنی، استدلالی که گفتم را برایش بگویید تا دیگر دروغ نگوید»...
متن کامل و منبع:
https://vrgl.ir/nV4Tc
#فرهیختگان، ندای آگاهی و آزادی
ویرگول
خوب، بد، زشت: هفت اشکال اساسی در طرح صیانت از کاربران فضای مجازی به زبان ساده
محمد کشوری نمیدانم چرا این شاهکارهای سینما حتی به وقت نقد شاهکارهای مجلس دست از سر من بر نمیدارد نقد اولی که نوشتم، فیلم لئون حرفهای…
جلال ستاری، نویسنده و اسطورهشناس ایرانی درگذشت
جلال ستاری، نویسنده، مترجم و اسطورهشناس مطرح ایرانی شنبه ۹ مرداد در منزل شخصی خود درگذشت.
ستاری از معدود چهرههایی بود که سالها در حوزه اسطوره و اسطورهپژوهی تلاشهایی پیگیر انجام داد و به همین خاطر در سطح بینالمللی چهرهای شناختهشده به شمار میرفت.
جلال ستاری در مقام نویسنده و مترجم تخصصی نزدیک به ۹۰ جلد کتاب در زمینههای افسانهشناسی، ادبیات نمایشی و نقد فرهنگی به رشته تحریر درآورده است.
از آثار او میتوان به "جانهای آشنا"، "آیین و اسطوره در تئاتر"، "افسون شهرزاد"، "پژوهشی در اسطوره گیلگمش و افسانه اسکندر" و "دانش اساطیر" اشاره کرد.
ستاری در سال ۱۳۸۴ از وزارت فرهنگ فرانسه نشان فرهنگ و هنر دریافت کرد.
#فرهیختگان، ندای آگاهی و آزادی
جلال ستاری، نویسنده، مترجم و اسطورهشناس مطرح ایرانی شنبه ۹ مرداد در منزل شخصی خود درگذشت.
ستاری از معدود چهرههایی بود که سالها در حوزه اسطوره و اسطورهپژوهی تلاشهایی پیگیر انجام داد و به همین خاطر در سطح بینالمللی چهرهای شناختهشده به شمار میرفت.
جلال ستاری در مقام نویسنده و مترجم تخصصی نزدیک به ۹۰ جلد کتاب در زمینههای افسانهشناسی، ادبیات نمایشی و نقد فرهنگی به رشته تحریر درآورده است.
از آثار او میتوان به "جانهای آشنا"، "آیین و اسطوره در تئاتر"، "افسون شهرزاد"، "پژوهشی در اسطوره گیلگمش و افسانه اسکندر" و "دانش اساطیر" اشاره کرد.
ستاری در سال ۱۳۸۴ از وزارت فرهنگ فرانسه نشان فرهنگ و هنر دریافت کرد.
#فرهیختگان، ندای آگاهی و آزادی
فرهیختگان
جلال ستاری، نویسنده و اسطورهشناس ایرانی درگذشت جلال ستاری، نویسنده، مترجم و اسطورهشناس مطرح ایرانی شنبه ۹ مرداد در منزل شخصی خود درگذشت. ستاری از معدود چهرههایی بود که سالها در حوزه اسطوره و اسطورهپژوهی تلاشهایی پیگیر انجام داد و به همین خاطر در سطح…
نسل ما جلال ستاری را با پژوهشها و ترجمههایش دربارهی اسطوره میشناخت. او پس از انقلاب روز و شبش را با نوشتن و ترجمه کردن سپری میکرد. دقیق یادم نیست چه سالی بود، اما یادم هست که پروژهای داشتم و شروع کرده بودم به خواندن کتابهای روشنفکران ایرانی و گفتوگو کردن با آنان برای روزنامهها. هنوز آن موقعها ارتباط میان اسطوره و سیاست و فرهنگ و روشنفکری را نمیفهمیدم که سراغ جلال ستاری بروم. یک روز کتابی از جلال ستاری دیدم با جلد زرشکی با نام «در بی دولتی فرهنگ». از سر کنجکاوی کتاب را باز کردم و مقاله ای در نقد روشنفکری ایرانی داشت. از موضع انتقادیاش هیجان زده شده بودم. کتاب مروری بود بر برخی از رویدادهای مهم دورهی پهلوی مثل جشنهای ۲۵۰۰ ساله و دفاعی زیر پوستی از این رویدادها در کنار نقد آن و نقد روشنفکران منتقد این رویدادها و مهمتر از همه طرح ایدهی بیدولتی فرهنگ که بعدها بسیار از آن بهره بردم.
پیش از آن برای احوالپرسی و گفتوگوهای خبری با او تماس داشتم. شب زنگ زدم و قرار گفتوگویی مفصل را گذاشتیم که هر چه گشتم متنش آن را پیدا نکردم.
بعدها گفتوگوی گروهی مفصلی هم دربارهی هریپاتر برای پژوهشنامهی ادبیات کودک و نوجوان با او داشتیم و چند بار دیگر سر موضوعها و کتابهای تازهاش.
جلال ستاری را به درستی اسطورهشناس و اسطورهپژوه لقب دادهاند و از نخستین سالهای دههی ۶۰ تا اواخر دههی ۸۰ کتابهای بسیاری منتشر کرد، اما برای من مهمتر تجربهنگاریها و دیدگاههای جلال ستاری از سالهای مدیریت فرهنگی اوست. او سالها با عنوانهای مدیرکل فرهنگی سازمان برنامه و بودجه و مدیرکل برنامه ریزی فرهنگی و مشاور در وزارت فرهنگ و هنر کار کرده بود و از معدود افرادی است که تجربههای خود از این دوران را مکتوب کرده است.
در بیدولتی فرهنگ اولین کتاب از این مجموعه است، اما بعدها دست کم در دو کتاب مفصل که منسجمترین آنها گفتوگو با جلال ستاری (ناصر فکوهی) است، تجربههایش از دوران مدیریتش را به تفصیل شرح داده است. چند سال پیش نیز در کتابی با نام «سازمان پرورش افکار و هنرستان هنرپیشگی» کماکان نوشت.
ناشر کتابهای او و از جمله این سه کتاب نشر مرکز است و این کتابها برای کنشگران و مدیران فرهنگی بسیار مفید و پر نکته است، به ویژه در این روزها که اغلب با پرسش ماندن و نماندن رو به رویند.
علی اصغر سیدآبادی
جان آگه با #فرهیختگان
پیش از آن برای احوالپرسی و گفتوگوهای خبری با او تماس داشتم. شب زنگ زدم و قرار گفتوگویی مفصل را گذاشتیم که هر چه گشتم متنش آن را پیدا نکردم.
بعدها گفتوگوی گروهی مفصلی هم دربارهی هریپاتر برای پژوهشنامهی ادبیات کودک و نوجوان با او داشتیم و چند بار دیگر سر موضوعها و کتابهای تازهاش.
جلال ستاری را به درستی اسطورهشناس و اسطورهپژوه لقب دادهاند و از نخستین سالهای دههی ۶۰ تا اواخر دههی ۸۰ کتابهای بسیاری منتشر کرد، اما برای من مهمتر تجربهنگاریها و دیدگاههای جلال ستاری از سالهای مدیریت فرهنگی اوست. او سالها با عنوانهای مدیرکل فرهنگی سازمان برنامه و بودجه و مدیرکل برنامه ریزی فرهنگی و مشاور در وزارت فرهنگ و هنر کار کرده بود و از معدود افرادی است که تجربههای خود از این دوران را مکتوب کرده است.
در بیدولتی فرهنگ اولین کتاب از این مجموعه است، اما بعدها دست کم در دو کتاب مفصل که منسجمترین آنها گفتوگو با جلال ستاری (ناصر فکوهی) است، تجربههایش از دوران مدیریتش را به تفصیل شرح داده است. چند سال پیش نیز در کتابی با نام «سازمان پرورش افکار و هنرستان هنرپیشگی» کماکان نوشت.
ناشر کتابهای او و از جمله این سه کتاب نشر مرکز است و این کتابها برای کنشگران و مدیران فرهنگی بسیار مفید و پر نکته است، به ویژه در این روزها که اغلب با پرسش ماندن و نماندن رو به رویند.
علی اصغر سیدآبادی
جان آگه با #فرهیختگان
برای فهم مقصود هستهٔ سخت قدرت از طرحهائی از این دست، هر جا عنوان صیانت است آنرا به نقض تبدیل کنید یا حقوق مردم را به بقای حکومت تغییر دهید. براین اساس #صیانت_از_حقوق_کاربران میشود #نقض_حقوق_کاربران یا #صیانت_از_بقای_حکومت اقلیت.
مصطفی تاجزاده
جان آگه با #فرهیختگان
مصطفی تاجزاده
جان آگه با #فرهیختگان
زندگی و آثار پیشروان فکر و ادب و هنر و فرهنگ
مستندی کوتاه در پنج دقیقه
🔺زندگی و آثار دکتر پرویز ناتِل خانلَری | https://t.me/Chraghdaran/221
🔺زندگی و آثارمجتبی مینُویِ طهرانی | https://t.me/Chraghdaran/200
🔺زندگی و آثار ابوالقاسم فردوسی طوسی | https://t.me/Chraghdaran/195
🔺زندگی و آثار علیاکبر شهنازی | https://t.me/Chraghdaran/190
🔺زندگی و آثار سهراب سپهری | https://t.me/Chraghdaran/188
🔺زندگی و آثار رضا سیدحسینی | https://t.me/Chraghdaran/182
🔺زندگی و آثار محمدرضا لطفی | https://t.me/Chraghdaran/171
🔺زندگی و آثار بدیعالزمان فروزانفر | https://t.me/Chraghdaran/162
🔺زندگی و آثار ابوالقاسم عارف قزوینی | https://t.me/Chraghdaran/144
🔺زندگی و آثار محمدحسن رهی معیری | https://t.me/Chraghdaran/66
🔺زندگی و آثار سیمین دانشور | https://t.me/Chraghdaran/103
🔺زندگی و آثار جلال ذوالفنون | https://t.me/Chraghdaran/53
🔺زندگی و آثار دکتر فضلالله رضا | https://t.me/Chraghdaran/92
🔺زندگی و آثار حسین سرشار| https://t.me/Chraghdaran/76
🔺زندگی و آثار سید جلالالدین آشتیانی| https://t.me/Chraghdaran/69
🔺زندگی و آثار شیخ الرئیس پورسینا | https://t.me/Chraghdaran/63
🔺زندگی و آثار عمادالدین بُرقَعی خراسانی | https://t.me/Chraghdaran/58
🔺زندگی و آثار ابوالحسن نجفی |https://t.me/Chraghdaran/245
🔺زندگی و آثار علی تجویدی | https://t.me/Chraghdaran/249
🔺زندگی و آثار غلامحسین بنان | https://t.me/Chraghdaran/281
🔺زندگی و آثار ابوالحسن اقبال آذر | https://t.me/Chraghdaran/285
🔺زندگی و آثار نجف دریابندری | https://t.me/Chraghdaran/289
🔺زندگی و آثار منوچهر نیستانی | https://t.me/Chraghdaran/307
🔺زندگی و آثار دکتر علیاشرف صادقی | https://t.me/Chraghdaran/309
🔺زندگی و آثار دکتر عبدالحسین زرینکوب|https://t.me/Chraghdaran/314
🔺زندگی و آثار دکتر احمد بیرشک | https://t.me/Chraghdaran/323
🔺زندگی و آثار امیر همایون خرم | https://t.me/Chraghdaran/328
🔺زندگی و آثار محمّد قهرمان | https://t.me/Chraghdaran/332
🔺زندگی و آثار پرویز کلانتری | https://t.me/Chraghdaran/384
🔺زندگی و آثار محمودمحمودی خوانساری| https://t.me/Chraghdaran/386
🔺زندگی و آثار دکتر محمدامینِ ریاحی | https://t.me/Chraghdaran/392
🔺زندگی و آثار احمدرضا احمدی | https://t.me/Chraghdaran/405
🔺زندگی و آثار دکتر قیصر امینپور | https://t.me/Chraghdaran/428
مستندی کوتاه در پنج دقیقه
🔺زندگی و آثار دکتر پرویز ناتِل خانلَری | https://t.me/Chraghdaran/221
🔺زندگی و آثارمجتبی مینُویِ طهرانی | https://t.me/Chraghdaran/200
🔺زندگی و آثار ابوالقاسم فردوسی طوسی | https://t.me/Chraghdaran/195
🔺زندگی و آثار علیاکبر شهنازی | https://t.me/Chraghdaran/190
🔺زندگی و آثار سهراب سپهری | https://t.me/Chraghdaran/188
🔺زندگی و آثار رضا سیدحسینی | https://t.me/Chraghdaran/182
🔺زندگی و آثار محمدرضا لطفی | https://t.me/Chraghdaran/171
🔺زندگی و آثار بدیعالزمان فروزانفر | https://t.me/Chraghdaran/162
🔺زندگی و آثار ابوالقاسم عارف قزوینی | https://t.me/Chraghdaran/144
🔺زندگی و آثار محمدحسن رهی معیری | https://t.me/Chraghdaran/66
🔺زندگی و آثار سیمین دانشور | https://t.me/Chraghdaran/103
🔺زندگی و آثار جلال ذوالفنون | https://t.me/Chraghdaran/53
🔺زندگی و آثار دکتر فضلالله رضا | https://t.me/Chraghdaran/92
🔺زندگی و آثار حسین سرشار| https://t.me/Chraghdaran/76
🔺زندگی و آثار سید جلالالدین آشتیانی| https://t.me/Chraghdaran/69
🔺زندگی و آثار شیخ الرئیس پورسینا | https://t.me/Chraghdaran/63
🔺زندگی و آثار عمادالدین بُرقَعی خراسانی | https://t.me/Chraghdaran/58
🔺زندگی و آثار ابوالحسن نجفی |https://t.me/Chraghdaran/245
🔺زندگی و آثار علی تجویدی | https://t.me/Chraghdaran/249
🔺زندگی و آثار غلامحسین بنان | https://t.me/Chraghdaran/281
🔺زندگی و آثار ابوالحسن اقبال آذر | https://t.me/Chraghdaran/285
🔺زندگی و آثار نجف دریابندری | https://t.me/Chraghdaran/289
🔺زندگی و آثار منوچهر نیستانی | https://t.me/Chraghdaran/307
🔺زندگی و آثار دکتر علیاشرف صادقی | https://t.me/Chraghdaran/309
🔺زندگی و آثار دکتر عبدالحسین زرینکوب|https://t.me/Chraghdaran/314
🔺زندگی و آثار دکتر احمد بیرشک | https://t.me/Chraghdaran/323
🔺زندگی و آثار امیر همایون خرم | https://t.me/Chraghdaran/328
🔺زندگی و آثار محمّد قهرمان | https://t.me/Chraghdaran/332
🔺زندگی و آثار پرویز کلانتری | https://t.me/Chraghdaran/384
🔺زندگی و آثار محمودمحمودی خوانساری| https://t.me/Chraghdaran/386
🔺زندگی و آثار دکتر محمدامینِ ریاحی | https://t.me/Chraghdaran/392
🔺زندگی و آثار احمدرضا احمدی | https://t.me/Chraghdaran/405
🔺زندگی و آثار دکتر قیصر امینپور | https://t.me/Chraghdaran/428
🔴🔴 آغاز ثبت نام مدرسه بین المللی خداباوری شریف: شرق و غرب (1402_1400)
#دانشگاه_صنعتی_شریف
🟢 40 ساعت سخنرانی و درسگفتار در دو هفته
🟢 با حضور 14 استاد برجسته بین المللی و ایرانی
📆 زمان ثبت نام: 5 تا 25 مرداد 1400
📴 #تخفیف_ویژه_دانشجویی
📄 #اعطای_گواهینامه
🔻توجه🔻
🎞 فیلم مدرسه بین المللی خداباوری شریف, پس از برگزاری رویداد, با زیرنویس فارسی در اختیار شرکت کنندگان گرامی قرار خواهد گرفت.
🔖 برای #ثبت_نام و کسب اطلاعات بیشتر به لینک زیر مراجعه فرمایید:
http://theismschool.philsci.sharif.ir/fa/خانه/
جان آگه با #فرهیختگان
#دانشگاه_صنعتی_شریف
🟢 40 ساعت سخنرانی و درسگفتار در دو هفته
🟢 با حضور 14 استاد برجسته بین المللی و ایرانی
📆 زمان ثبت نام: 5 تا 25 مرداد 1400
📴 #تخفیف_ویژه_دانشجویی
📄 #اعطای_گواهینامه
🔻توجه🔻
🎞 فیلم مدرسه بین المللی خداباوری شریف, پس از برگزاری رویداد, با زیرنویس فارسی در اختیار شرکت کنندگان گرامی قرار خواهد گرفت.
🔖 برای #ثبت_نام و کسب اطلاعات بیشتر به لینک زیر مراجعه فرمایید:
http://theismschool.philsci.sharif.ir/fa/خانه/
جان آگه با #فرهیختگان
هموطنان! خطر در همین چند قدمی ماست
متهم ردیف اول این وضعیت، بدون تردید مجموعۀ جناح اصولگراست که منافع خود را بر منفعت عمومی ترجیح داد و راه اصلاح امور در کشور را سد کرد...
احمد زیدآبادی
هموطنان! آنچه این روزها باید از آن سخت ترسید و از وحشت آن تا مغز استخوان لرزید، باتلاقی است که در چند قدمی کشور ما دهان گشوده تا همۀ هستی ما را در خود فرو برد. اگر خدای نخواسته در این باتلاق فرو رویم، کشور سالهای سال، دستخوش نوعی هرج و مرج خونبار خواهد شد. شرایطی که آدمی را به یاد شعر سرشار از اندوه و درماندگی کمالالدین اصفهانی پس از حملۀ مغول به اصفهان و قتلعام مردم آن شهر به سال ۶۳۳ هجری میاندازد:
کــو دیـده که تا بـر وطـن خـود گریـد
بر حال دل و واقعۀ بد گرید
دي بر سر مردهاي دو صـد شـیون بـود
امــروز یکــی نیســت کــه برصــد گرید!
باور بفرمایید این همه نگرانی، از سر هوی و هوس نیست. از جنس اتهامات مزخرفی چون "سازش با رژیم" نیست. از روی خیالبافی و وهم نیست. کافی است کمی تاریخ خوانده باشید و با ماهیت قدرت اندکی آشنا باشید و از شرایط آنومیک و پیامدهای پدیدۀ رکود- تورم در اقتصاد بیخبر نباشید و بعد بدون غرضی که حجاب را از دل به دیده آورد، نگاهی به دور و برتان بیاندازید تا متوجه شوید که خطر در همین چند قدمی کمین کرده و منتظر بلعیدن ماست.
متهم ردیف اول این وضعیت، بدون تردید مجموعۀ جناح اصولگراست که منافع خود را بر منفعت عمومی ترجیح داد و راه اصلاح امور در کشور را سد کرد. اکنون اما زمان مناسبی برای رجعت به گذشته و بازتولید کهنه دعواهای ویرانگر نیست بخصوص اینکه از طنز روزگار، بار این بحران بیسابقه بر دوش همین جناح افتاده و از قضای روزگار، حل این بحران نیز به دست همین جناح امکانپذیر است!
اینک قوای سه گانه به کنترل اصولگرایان در آمده است و آنها اگر صورت مسئله را به درستی درک و ارادهای برای حل آن پیدا کنند، قدرت و امکانات لازم را برای برونرفت از این شرایط در اختیار دارند. در واقع هیچ مانعِ بیرونی در برابر آنها برای حرکت در جهت صحیح قرار ندارد و تنها مانعی که پیش روی آنهاست، طیفی سرسخت و خو گرفته به تبعیض سیاسی و رایگان خوری و مفت زیستی و بیبنیادگویی از درون خود آنهاست.
برای این مقصود اما اصولگرایان نیازمند یک انقلاب مفهومی در بنیانهای فکری خود هستند و به ناچار باید در روابط خود با همۀ اقشار اجتماعی و محیط پیرامون تجدیدنظر اساسی کنند. برای حفظ جامعه از خطر هرج و مرج، این یک ضرورت تاریخی است اما ضرورت با اراده نیز پیوند دارد.
تا کنون نشانههای ضعیفی از فهم ابعاد هولناک صورت مسئله در بدنۀ برخی گرایشهای اصولگرایی بخصوص نیروهای فکورتر و جوانتر این جناح ظهور کرده است، اما اینکه این گرایشها بتوانند ابتکار عمل را به دست گیرند، به همراهی و هماهنگی سران سه قوه با آنها بستگی دارد.
عنصر زمان در این میان اما بسیار حیاتی است. بخش عظیمی از جامعه در تحمل بار طاقت فرسای زندگی بیتاب شده است و اگر اصولگرایان دیر بجنبند، فرصت از دست خواهد رفت.
خلاصه آنکه سرنوشت کشور تا حدود زیادی به نوع عملکرد اصولگرایان گره خورده است. اگر آنان با تجدید نظر در نگاه خود، مسیر حل مشکلات را در پیش گیرند، به رغم سوابق مخرب، تاریخ امتیاز نجات ایران را به حساب آنها خواهد نوشت، اما اگر به هر دلیلی بر سیاستهای نخنما و ناکارآمدِ مورد انزجار عمومیِ خود بچسبند، مسئولِ مستقیم همۀ مصائب ناشی از آن برای کشور شناخته خواهند شد.
گرچه وظیفۀ اصلی حل بحران به دوش اصولگرایان است، اما دیگر نیروهای سیاسی و اقشار اجتماعی نیز در این زمینه وظایف و مسئولیتهای بزرگی به عهده دارند که اگر در شناخت آنها قصور ورزند و در جهت درست حرکت نکنند، به سهم خود در شمار متهمانِ ویرانی کشور قرار خواهند گرفت.
در این میان، نوع نقش آفرینی اصلاحطلبان بخصوص مؤثر است. آنها هرچند که نفوذ سابق خود را از دست دادهاند، اما هنوز نیروی مؤثری در جهتگیریهای اجتماعی کشور به شمار میروند. اصلاحطلبان هم اما به اندازۀ اصولگرایان نیازمند تجدید نظر اساسی در نگاه خود هستند. آنها گرچه گمان میکنند که نیروی پیشروی جامعه بودهاند، اما اغلب آنها سالهاست که دچار سترونی فکر و انجماد تحلیلی شدهاند به گونهای که خود را در دایرۀ بستهای گرفتار کرده و امکان هر نوع ابتکار عمل را از خود گرفتهاند. در این مورد فردا توضیح داده میشود.
جان آگه با #فرهیختگان
متهم ردیف اول این وضعیت، بدون تردید مجموعۀ جناح اصولگراست که منافع خود را بر منفعت عمومی ترجیح داد و راه اصلاح امور در کشور را سد کرد...
احمد زیدآبادی
هموطنان! آنچه این روزها باید از آن سخت ترسید و از وحشت آن تا مغز استخوان لرزید، باتلاقی است که در چند قدمی کشور ما دهان گشوده تا همۀ هستی ما را در خود فرو برد. اگر خدای نخواسته در این باتلاق فرو رویم، کشور سالهای سال، دستخوش نوعی هرج و مرج خونبار خواهد شد. شرایطی که آدمی را به یاد شعر سرشار از اندوه و درماندگی کمالالدین اصفهانی پس از حملۀ مغول به اصفهان و قتلعام مردم آن شهر به سال ۶۳۳ هجری میاندازد:
کــو دیـده که تا بـر وطـن خـود گریـد
بر حال دل و واقعۀ بد گرید
دي بر سر مردهاي دو صـد شـیون بـود
امــروز یکــی نیســت کــه برصــد گرید!
باور بفرمایید این همه نگرانی، از سر هوی و هوس نیست. از جنس اتهامات مزخرفی چون "سازش با رژیم" نیست. از روی خیالبافی و وهم نیست. کافی است کمی تاریخ خوانده باشید و با ماهیت قدرت اندکی آشنا باشید و از شرایط آنومیک و پیامدهای پدیدۀ رکود- تورم در اقتصاد بیخبر نباشید و بعد بدون غرضی که حجاب را از دل به دیده آورد، نگاهی به دور و برتان بیاندازید تا متوجه شوید که خطر در همین چند قدمی کمین کرده و منتظر بلعیدن ماست.
متهم ردیف اول این وضعیت، بدون تردید مجموعۀ جناح اصولگراست که منافع خود را بر منفعت عمومی ترجیح داد و راه اصلاح امور در کشور را سد کرد. اکنون اما زمان مناسبی برای رجعت به گذشته و بازتولید کهنه دعواهای ویرانگر نیست بخصوص اینکه از طنز روزگار، بار این بحران بیسابقه بر دوش همین جناح افتاده و از قضای روزگار، حل این بحران نیز به دست همین جناح امکانپذیر است!
اینک قوای سه گانه به کنترل اصولگرایان در آمده است و آنها اگر صورت مسئله را به درستی درک و ارادهای برای حل آن پیدا کنند، قدرت و امکانات لازم را برای برونرفت از این شرایط در اختیار دارند. در واقع هیچ مانعِ بیرونی در برابر آنها برای حرکت در جهت صحیح قرار ندارد و تنها مانعی که پیش روی آنهاست، طیفی سرسخت و خو گرفته به تبعیض سیاسی و رایگان خوری و مفت زیستی و بیبنیادگویی از درون خود آنهاست.
برای این مقصود اما اصولگرایان نیازمند یک انقلاب مفهومی در بنیانهای فکری خود هستند و به ناچار باید در روابط خود با همۀ اقشار اجتماعی و محیط پیرامون تجدیدنظر اساسی کنند. برای حفظ جامعه از خطر هرج و مرج، این یک ضرورت تاریخی است اما ضرورت با اراده نیز پیوند دارد.
تا کنون نشانههای ضعیفی از فهم ابعاد هولناک صورت مسئله در بدنۀ برخی گرایشهای اصولگرایی بخصوص نیروهای فکورتر و جوانتر این جناح ظهور کرده است، اما اینکه این گرایشها بتوانند ابتکار عمل را به دست گیرند، به همراهی و هماهنگی سران سه قوه با آنها بستگی دارد.
عنصر زمان در این میان اما بسیار حیاتی است. بخش عظیمی از جامعه در تحمل بار طاقت فرسای زندگی بیتاب شده است و اگر اصولگرایان دیر بجنبند، فرصت از دست خواهد رفت.
خلاصه آنکه سرنوشت کشور تا حدود زیادی به نوع عملکرد اصولگرایان گره خورده است. اگر آنان با تجدید نظر در نگاه خود، مسیر حل مشکلات را در پیش گیرند، به رغم سوابق مخرب، تاریخ امتیاز نجات ایران را به حساب آنها خواهد نوشت، اما اگر به هر دلیلی بر سیاستهای نخنما و ناکارآمدِ مورد انزجار عمومیِ خود بچسبند، مسئولِ مستقیم همۀ مصائب ناشی از آن برای کشور شناخته خواهند شد.
گرچه وظیفۀ اصلی حل بحران به دوش اصولگرایان است، اما دیگر نیروهای سیاسی و اقشار اجتماعی نیز در این زمینه وظایف و مسئولیتهای بزرگی به عهده دارند که اگر در شناخت آنها قصور ورزند و در جهت درست حرکت نکنند، به سهم خود در شمار متهمانِ ویرانی کشور قرار خواهند گرفت.
در این میان، نوع نقش آفرینی اصلاحطلبان بخصوص مؤثر است. آنها هرچند که نفوذ سابق خود را از دست دادهاند، اما هنوز نیروی مؤثری در جهتگیریهای اجتماعی کشور به شمار میروند. اصلاحطلبان هم اما به اندازۀ اصولگرایان نیازمند تجدید نظر اساسی در نگاه خود هستند. آنها گرچه گمان میکنند که نیروی پیشروی جامعه بودهاند، اما اغلب آنها سالهاست که دچار سترونی فکر و انجماد تحلیلی شدهاند به گونهای که خود را در دایرۀ بستهای گرفتار کرده و امکان هر نوع ابتکار عمل را از خود گرفتهاند. در این مورد فردا توضیح داده میشود.
جان آگه با #فرهیختگان
ناگفتههایی از حلقه کیان
آرش نراقی
بانی خیر پیوند من با حلقه کیان، یکی از دوستان بسیار خوبم آقای دکتر ابراهیم سلطانی بود.
خود آقای خاتمی به جلسات حلقه کیان نمیآمدند ولی دوستان ایشان گه گاه میآمدند. آقای خاتمی آن زمان مورد غضب واقع شده بود و پس از استعفا از وزارت ارشاد به همراه آقای عرب سرخی به کتابخانهی ملی رفته بود. افرادی که به کیان رفت و آمد می کردند چند گروه بودند. دستهی اول خود بچه های کیان بودند: آقایان شمس الواعظین، قاضیان، گنجی، تهرانی، کاشی، پناهنده، یک مدتی آقای مردیها و.. . گروهی دیگر، اعضای دفتر تحقیقات استراتژیک ریاست جمهوری بودند مثل آقای حجاریان، عبدی، علوی تبار و کدیور. عدهی دیگر هم از نزدیکان آقای منتظری بودند مثل آقای عماد باقی و فاضل میبدی. عده ای هم از نزدیکان آقای خاتمی بودند مثل آقای عیسی سحر خیز، آقای عرب سرخی، مرحوم بورقانی، و آقای تاجزاده. آقای تاجزاده تا مدتها عضو فعال بحثهای علمی و فرهنگی کیان بودند. آقای امین زاده هم که بعدها معاون وزیرخارجه در دولت آقای خاتمی شد، گه گاهی به کیان می آمد.
ما چند نوع جلسه داشتیم. یکی از جلسات مربوط به خود نشریه بود که آقایان سلطانی، گنجی، پناهنده، کاشی، قاضیان، تهرانی، شمس الواعظین و من در آن شرکت می کردیم. این جمع خط مشی نشریه و محتوای مطالب آن را تعیین می کرد. جلسات دیگری هم داشتیم که در روزهای چهارشنبه برگزار می شد این جلسات بیشتر از جنس گپ و گفت بود. این جمع دوم افراد بیشتری حضور داشتند و جلسه بیشتر به بحثهای علمی و تبادل نظرهای فکری می گذشت و آقای تاجزاده مدیر این جلسات بود. یادم است که در همین جلسات بود که برای مدتی دکتر سروش درباره فقه، آقای حجاریان در خصوص مسائل فلسفه سیاسی، آقایان هادیان و سمتی در خصوص جان لاک و… صحبت می کردند. جلسات دیگری هر داشتیم که چهارشنبه های آخر هر ماه برگزار می شد. در این جلسات البته طیف بسیار وسیعتر و متنوعتری شرکت می کردند. این جلسات آخر ماه از محافلی شد که بعدها به شکل گیری دوم خرداد کمک کردند.
واقعیت این بود که در حق مرحوم بازرگان بیانصافی زیادی شد. برای مثال، کسانی این مرد محترم و وطن دوست را از میان شهر ربودند و به بیابانها بردند و کتک زدند. اما بازرگان مرد بسیار نجیبی بود و هیچ وقت از موضع یک منتقد مشفق تنزل نکرد. به هر حال، زمانی در جمع دوستان کیان مطرح شد که بازرگان از مهمترین چهره های اصلاح فکر دینی است و حق نیست که ایشان را اینطور به حاشیه رانده اند. به همین دلیل بنا بر این شد که با ایشان مصاحبه ای در خصوص مسائل دینی انجام شود. بعد از انجام مصاحبه آقای شمس الواعظین یادداشتی در ابتدای آن مصاحبه گذاشت و نوشت که نسلی از انقلابیون که در حقّ بازرگان جفا کرده اند باید از ایشان حلالیت بطلبند. ابتکار این دلجویی با شمس الواعظین بود.
درباره واکنشها به مقاله «آخرت، هذف بعثت انبیا»: نهضت آزادی براین فرض بنا شده بود که یکی از رسالت های پیامبر اسلام توجه و دخالت در امور سیاسی بوده است. بسیاری معتقد بودند که دیانت ما عین سیاست ماست و سیاست ما عین دیانت ماست. بنابراین سخنرانی بازرگان گویی به نوعی نقد بنیان نظری و عقیدتی نهضت تلقی می شد. البته بازرگان مردی بسیار تشکیلاتی و معتقد به کار جمعی بود. به همین دلیل پس از مشاهده ی این مخالفت ها، تغییراتی در متن داد ولی ادعای اصلی خود را نگه داشت.
دکتر سروش چندین نامه به آقای هاشمی نوشت. البته آن نامه ها نتیجه ای نداشت. آقای هاشمی تمرکزش روی مسائل اقتصادی بود و به عرصه ی فرهنگی توجهی نداشت. ظاهرا از مقولاتی مثل «توسعه سیاسی» هم چندان باخبر نبود.
جریان چپ پس از فوت رهبر انقلاب بزرگترین حامی خود را از دست داد و به حاشیه رانده شدو بسیاری از آنها از مشاغل و مناصب دولتی کنار نهاده شدند. به همین دلیل گروهی از ایشان شروع به تحصیل و کتاب خواندن کردند. اشخاصی نظیر دکتر بشیریه تأثیر فکری و علمی بسیار مؤثری برای روی این جمع داشت. آقایان حجاریان و تاجزاده از شاگردان دکتر بشیریه در دانشگاه تهران بودند. این کتاب خواندن ها روی این افراد تاثیر زیادی گذاشت. البته خیلی از اعضای سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی به هوشمندی تاجزاده و حجاریان نبودند.
بعد از دوم خرداد دست کم سه جریان از دل کیان بیرون آمد. افرادی نظیر آقایان شمس الواعظین، سازگارا، و جلایی پور روزنامه ی جامعه را راه انداختند. آقایان گنجی و تهرانی و حجاریان روزنامه ی صبح امروز را تاسیس کردند. کسانی مثل من و دکتر سلطانی یا آقای هومن پناهنده که تمایل کمتری به مباحث سیاسی داشتیم، در کیان ماندیم. آقای سلطانی مدتی بعد به جای آقای شمس الواعظین سردبیر کیان شد.
متن کامل در instant view
https://telegra.ph/Kian-08-01
جان آگه با #فرهیختگان
آرش نراقی
بانی خیر پیوند من با حلقه کیان، یکی از دوستان بسیار خوبم آقای دکتر ابراهیم سلطانی بود.
خود آقای خاتمی به جلسات حلقه کیان نمیآمدند ولی دوستان ایشان گه گاه میآمدند. آقای خاتمی آن زمان مورد غضب واقع شده بود و پس از استعفا از وزارت ارشاد به همراه آقای عرب سرخی به کتابخانهی ملی رفته بود. افرادی که به کیان رفت و آمد می کردند چند گروه بودند. دستهی اول خود بچه های کیان بودند: آقایان شمس الواعظین، قاضیان، گنجی، تهرانی، کاشی، پناهنده، یک مدتی آقای مردیها و.. . گروهی دیگر، اعضای دفتر تحقیقات استراتژیک ریاست جمهوری بودند مثل آقای حجاریان، عبدی، علوی تبار و کدیور. عدهی دیگر هم از نزدیکان آقای منتظری بودند مثل آقای عماد باقی و فاضل میبدی. عده ای هم از نزدیکان آقای خاتمی بودند مثل آقای عیسی سحر خیز، آقای عرب سرخی، مرحوم بورقانی، و آقای تاجزاده. آقای تاجزاده تا مدتها عضو فعال بحثهای علمی و فرهنگی کیان بودند. آقای امین زاده هم که بعدها معاون وزیرخارجه در دولت آقای خاتمی شد، گه گاهی به کیان می آمد.
ما چند نوع جلسه داشتیم. یکی از جلسات مربوط به خود نشریه بود که آقایان سلطانی، گنجی، پناهنده، کاشی، قاضیان، تهرانی، شمس الواعظین و من در آن شرکت می کردیم. این جمع خط مشی نشریه و محتوای مطالب آن را تعیین می کرد. جلسات دیگری هم داشتیم که در روزهای چهارشنبه برگزار می شد این جلسات بیشتر از جنس گپ و گفت بود. این جمع دوم افراد بیشتری حضور داشتند و جلسه بیشتر به بحثهای علمی و تبادل نظرهای فکری می گذشت و آقای تاجزاده مدیر این جلسات بود. یادم است که در همین جلسات بود که برای مدتی دکتر سروش درباره فقه، آقای حجاریان در خصوص مسائل فلسفه سیاسی، آقایان هادیان و سمتی در خصوص جان لاک و… صحبت می کردند. جلسات دیگری هر داشتیم که چهارشنبه های آخر هر ماه برگزار می شد. در این جلسات البته طیف بسیار وسیعتر و متنوعتری شرکت می کردند. این جلسات آخر ماه از محافلی شد که بعدها به شکل گیری دوم خرداد کمک کردند.
واقعیت این بود که در حق مرحوم بازرگان بیانصافی زیادی شد. برای مثال، کسانی این مرد محترم و وطن دوست را از میان شهر ربودند و به بیابانها بردند و کتک زدند. اما بازرگان مرد بسیار نجیبی بود و هیچ وقت از موضع یک منتقد مشفق تنزل نکرد. به هر حال، زمانی در جمع دوستان کیان مطرح شد که بازرگان از مهمترین چهره های اصلاح فکر دینی است و حق نیست که ایشان را اینطور به حاشیه رانده اند. به همین دلیل بنا بر این شد که با ایشان مصاحبه ای در خصوص مسائل دینی انجام شود. بعد از انجام مصاحبه آقای شمس الواعظین یادداشتی در ابتدای آن مصاحبه گذاشت و نوشت که نسلی از انقلابیون که در حقّ بازرگان جفا کرده اند باید از ایشان حلالیت بطلبند. ابتکار این دلجویی با شمس الواعظین بود.
درباره واکنشها به مقاله «آخرت، هذف بعثت انبیا»: نهضت آزادی براین فرض بنا شده بود که یکی از رسالت های پیامبر اسلام توجه و دخالت در امور سیاسی بوده است. بسیاری معتقد بودند که دیانت ما عین سیاست ماست و سیاست ما عین دیانت ماست. بنابراین سخنرانی بازرگان گویی به نوعی نقد بنیان نظری و عقیدتی نهضت تلقی می شد. البته بازرگان مردی بسیار تشکیلاتی و معتقد به کار جمعی بود. به همین دلیل پس از مشاهده ی این مخالفت ها، تغییراتی در متن داد ولی ادعای اصلی خود را نگه داشت.
دکتر سروش چندین نامه به آقای هاشمی نوشت. البته آن نامه ها نتیجه ای نداشت. آقای هاشمی تمرکزش روی مسائل اقتصادی بود و به عرصه ی فرهنگی توجهی نداشت. ظاهرا از مقولاتی مثل «توسعه سیاسی» هم چندان باخبر نبود.
جریان چپ پس از فوت رهبر انقلاب بزرگترین حامی خود را از دست داد و به حاشیه رانده شدو بسیاری از آنها از مشاغل و مناصب دولتی کنار نهاده شدند. به همین دلیل گروهی از ایشان شروع به تحصیل و کتاب خواندن کردند. اشخاصی نظیر دکتر بشیریه تأثیر فکری و علمی بسیار مؤثری برای روی این جمع داشت. آقایان حجاریان و تاجزاده از شاگردان دکتر بشیریه در دانشگاه تهران بودند. این کتاب خواندن ها روی این افراد تاثیر زیادی گذاشت. البته خیلی از اعضای سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی به هوشمندی تاجزاده و حجاریان نبودند.
بعد از دوم خرداد دست کم سه جریان از دل کیان بیرون آمد. افرادی نظیر آقایان شمس الواعظین، سازگارا، و جلایی پور روزنامه ی جامعه را راه انداختند. آقایان گنجی و تهرانی و حجاریان روزنامه ی صبح امروز را تاسیس کردند. کسانی مثل من و دکتر سلطانی یا آقای هومن پناهنده که تمایل کمتری به مباحث سیاسی داشتیم، در کیان ماندیم. آقای سلطانی مدتی بعد به جای آقای شمس الواعظین سردبیر کیان شد.
متن کامل در instant view
https://telegra.ph/Kian-08-01
جان آگه با #فرهیختگان
Telegraph
ناگفتههایی از حلقه کیان
دکتر آرش نراقی، متولد سال ۱۳۴۵ در تهران است. در کودکی و نوجوانی به دلیل ماموریت کاری پدرش چند سالی را در استانهای فارس و سمنان گذراند. او در سال ۱۳۶۳ به دانشکده ی داروسازی دانشگاه تهران وارد شده و در سال ۱۳۶۹ موفق به اخذ مدرک می شود. در سال ۲۰۰۸ هم از…
گزارش یک اعدام
نکاتی درباره اعدام شیخ فضلالله
1⃣عصر ۹ مرداد ۱۲۸۸ شمسی شیخ فضلالله نوری؛ مجتهد مشهور پایتخت به اتهام صدور دستور قتل مشروطهخواهان به حکم هیأت قضاتی که از طرف کمیسیون عالی اداره کشور منصوب شده بودند در میدان توپخانه تهران؛ جایی که الان ایستگاه متروی امام خمینی در آنجا ساخته شده، به دار کشیده شد. کمیسیون عالی پس از فتح تهران به دست قوای مشروطهخواه و سقوط حکومت تقریبا سه ساله محمدعلی شاه برای اداره کشور تشکیل شده بود.
2⃣در هیأت قضات علاوه بر شیخ ابراهیم زنجانی که نقش مشابه دادستان را نیز بر عهده داشت، سید محمد امامزاده؛ امام جمعه تهران و عموی دکتر سید حسن امامی (امام جمعه تهران در عصر پهلوی دوم و حقوقدان بزرگ ایرانی) به عنوان نمایندگان علما حضور داشتند. بقیه اعضای هیأت نیز از سیاسیون، نظامیان و دیگر رجال مشروطهخواه بودند. این هیأت علاوه بر شیخ فضلالله یک روحانی دیگر بهنام میرهاشم دوهچی را نیز به اتهام مشارکت در کشتار مشروطهخواهان اعدام کرد. همچنین یک مقام نظامی ارشد پایتخت، سردسته اوباش تهران و نیز حاکم تهران جزو اعدامیها بودند. شیخ ابراهیم زنجانی در خاطراتش گفته که روسیه و انگلیس از ادامه اعدامها جلوگیری کردند.
3⃣شمسالدین تندرکیا (نوه شیخ فضلالله) گفته: حاج میرزا عبداللَّه سُبّوحی واعظ به خود من گفت که رضاشاه پهلوی به او گفته است: «من وقتی که حاج شیخ فضلاللَّه را به دار زدند در قزاقخانه گریه میکردم. وقتی که دیدم صاحبمنصبانم دارند میآیند چشمانم را پاک کردم تا نفهمند گریه کردهام» (کتاب نگاه دوم، نوشته تندرکیا).
4⃣از محاکمه شیخ فضلالله گزارش و صورتجلسه رسمی و مشروحی بیرون نیامد، اما مهدی ملکزاده و مهدی بامداد که مورخان مهم مشروطه بودند بر اساس شنیدهها نوشتهاند از اتهامات مشترک مفاخرالملک(حاکم تهران)، شیخ فضلالله نوری و صنیعحضرت(سردسته اوباش تهران)، کشتن میرزا مصطفی آشتیانی (روحانی مشروطهخواه و پسر آیتالله میرزا حسن آشتیانی) و شیخ غلامحسین پیشنماز (پدربزرگ مرحوم آیتالله آقامجتبی و مرحوم حاجآقا مرتضی تهرانی) بود که شیخ فضلالله این اتهام را نپذیرفته و قتل این روحانیون مشروطهخواه را متوجه مفاخر و صنیعحضرت کرد. صنیعحضرت نیز ضمن پذیرفتن مباشرت در قتل این روحانیون مخالف محمدعلی شاه، در دادگاه گفت که به دستور شیخ فضلالله آنها را کشته است. با این حال شیخ فضلالله پذیرفت که فتوا به ارتداد حامیان مشروطه داده و طبق اجتهاد خود عمل کرده است. وی در انتهای رساله حرمت مشروطه گفته بود هرکس از مشروطه حمایت کند، چه عارف باشد و چه عامی، احکام چهارگانه قتل مرتد بر او جاری میشود.
5⃣پس از اعدام شیخ فضلالله در خیابانهای شهرری و نجف عدهای برای اعدام وی شادمانی کردند. علمای نجف نیز هیچ پیام تسلیتی ندادند و فقط مجلس فاتحهای برای او در نجف برپا شد که آخوند خراسانی؛ رهبر اصلی مشروطه نیز در آن شرکت کرد. اما چند هفته پس از اعدام، زمانی که میرزای نائینی در حضور شیخ عبدالکریم حائری یزدی رساله حرمت مشروطه را برای آخوند میخواند، آخوند از فتوای ارتداد مشروطهخواهان خشمگین شده و میگوید: از تأثرم برای اعدام شیخ متأثرم (نقل آیتالله بهجت و برخی علما از آیتالله شیخ مرتضی حائری و او هم از پدرش آیتالله شیخ عبدالکریم حائری).
6⃣نیم قرن پس از اعدام، شایع شد که شیخ مهدی؛ پسر مشروطهخواه شیخ نوری هنگام اعدام او کف میزده و شادمان بوده است. اما برخی شاهدان گفتهاند او در ساختمان مجاور گریه میکرده و مخالف اعدام بود. شیخ حسین لنکرانی از حامیان شیخ نوری هم گفت در صحنه اعدام بوده و چنین چیزی ندیده است. نورالدین کیانوری (پسر شیخ مهدی) هم با بیشرمانه خواندن این دروغ گفته که پدرش چند روز قبل از بازداشت شیخ از او خواسته مدتی به قم برود تا خطر اعدام متوجه او نشود. شیخ مهدی پنج سال پس از اعدام پدرش به دست عوامل روسیه ترور شد.
7⃣عکسی که از اعدام شیخ منتشر شده، به گفته تندرکیا؛ دیگر نوه شیخ جعلی است. همچنین اغلب محققین معتقدند اصالت فتوای علمای نجف که در محاکمه شیخ مورد استناد قرار گرفته، مورد تردید جدی است.
8⃣جلال آلاحمد با کتاب غربزدگی نقش مهمی در پررنگ شدن اعدام شیخ نوری داشت. جمله ماندگار او این بود: «من نعش آن بزرگوار را بر سر دار همچون پرچمی میدانم که به علامت استیلای غربزدگی پس از دویست سال کشمکش بر بام سرای این مملکت افراشته شد»./منبع: راوی
نکاتی درباره اعدام شیخ فضلالله
1⃣عصر ۹ مرداد ۱۲۸۸ شمسی شیخ فضلالله نوری؛ مجتهد مشهور پایتخت به اتهام صدور دستور قتل مشروطهخواهان به حکم هیأت قضاتی که از طرف کمیسیون عالی اداره کشور منصوب شده بودند در میدان توپخانه تهران؛ جایی که الان ایستگاه متروی امام خمینی در آنجا ساخته شده، به دار کشیده شد. کمیسیون عالی پس از فتح تهران به دست قوای مشروطهخواه و سقوط حکومت تقریبا سه ساله محمدعلی شاه برای اداره کشور تشکیل شده بود.
2⃣در هیأت قضات علاوه بر شیخ ابراهیم زنجانی که نقش مشابه دادستان را نیز بر عهده داشت، سید محمد امامزاده؛ امام جمعه تهران و عموی دکتر سید حسن امامی (امام جمعه تهران در عصر پهلوی دوم و حقوقدان بزرگ ایرانی) به عنوان نمایندگان علما حضور داشتند. بقیه اعضای هیأت نیز از سیاسیون، نظامیان و دیگر رجال مشروطهخواه بودند. این هیأت علاوه بر شیخ فضلالله یک روحانی دیگر بهنام میرهاشم دوهچی را نیز به اتهام مشارکت در کشتار مشروطهخواهان اعدام کرد. همچنین یک مقام نظامی ارشد پایتخت، سردسته اوباش تهران و نیز حاکم تهران جزو اعدامیها بودند. شیخ ابراهیم زنجانی در خاطراتش گفته که روسیه و انگلیس از ادامه اعدامها جلوگیری کردند.
3⃣شمسالدین تندرکیا (نوه شیخ فضلالله) گفته: حاج میرزا عبداللَّه سُبّوحی واعظ به خود من گفت که رضاشاه پهلوی به او گفته است: «من وقتی که حاج شیخ فضلاللَّه را به دار زدند در قزاقخانه گریه میکردم. وقتی که دیدم صاحبمنصبانم دارند میآیند چشمانم را پاک کردم تا نفهمند گریه کردهام» (کتاب نگاه دوم، نوشته تندرکیا).
4⃣از محاکمه شیخ فضلالله گزارش و صورتجلسه رسمی و مشروحی بیرون نیامد، اما مهدی ملکزاده و مهدی بامداد که مورخان مهم مشروطه بودند بر اساس شنیدهها نوشتهاند از اتهامات مشترک مفاخرالملک(حاکم تهران)، شیخ فضلالله نوری و صنیعحضرت(سردسته اوباش تهران)، کشتن میرزا مصطفی آشتیانی (روحانی مشروطهخواه و پسر آیتالله میرزا حسن آشتیانی) و شیخ غلامحسین پیشنماز (پدربزرگ مرحوم آیتالله آقامجتبی و مرحوم حاجآقا مرتضی تهرانی) بود که شیخ فضلالله این اتهام را نپذیرفته و قتل این روحانیون مشروطهخواه را متوجه مفاخر و صنیعحضرت کرد. صنیعحضرت نیز ضمن پذیرفتن مباشرت در قتل این روحانیون مخالف محمدعلی شاه، در دادگاه گفت که به دستور شیخ فضلالله آنها را کشته است. با این حال شیخ فضلالله پذیرفت که فتوا به ارتداد حامیان مشروطه داده و طبق اجتهاد خود عمل کرده است. وی در انتهای رساله حرمت مشروطه گفته بود هرکس از مشروطه حمایت کند، چه عارف باشد و چه عامی، احکام چهارگانه قتل مرتد بر او جاری میشود.
5⃣پس از اعدام شیخ فضلالله در خیابانهای شهرری و نجف عدهای برای اعدام وی شادمانی کردند. علمای نجف نیز هیچ پیام تسلیتی ندادند و فقط مجلس فاتحهای برای او در نجف برپا شد که آخوند خراسانی؛ رهبر اصلی مشروطه نیز در آن شرکت کرد. اما چند هفته پس از اعدام، زمانی که میرزای نائینی در حضور شیخ عبدالکریم حائری یزدی رساله حرمت مشروطه را برای آخوند میخواند، آخوند از فتوای ارتداد مشروطهخواهان خشمگین شده و میگوید: از تأثرم برای اعدام شیخ متأثرم (نقل آیتالله بهجت و برخی علما از آیتالله شیخ مرتضی حائری و او هم از پدرش آیتالله شیخ عبدالکریم حائری).
6⃣نیم قرن پس از اعدام، شایع شد که شیخ مهدی؛ پسر مشروطهخواه شیخ نوری هنگام اعدام او کف میزده و شادمان بوده است. اما برخی شاهدان گفتهاند او در ساختمان مجاور گریه میکرده و مخالف اعدام بود. شیخ حسین لنکرانی از حامیان شیخ نوری هم گفت در صحنه اعدام بوده و چنین چیزی ندیده است. نورالدین کیانوری (پسر شیخ مهدی) هم با بیشرمانه خواندن این دروغ گفته که پدرش چند روز قبل از بازداشت شیخ از او خواسته مدتی به قم برود تا خطر اعدام متوجه او نشود. شیخ مهدی پنج سال پس از اعدام پدرش به دست عوامل روسیه ترور شد.
7⃣عکسی که از اعدام شیخ منتشر شده، به گفته تندرکیا؛ دیگر نوه شیخ جعلی است. همچنین اغلب محققین معتقدند اصالت فتوای علمای نجف که در محاکمه شیخ مورد استناد قرار گرفته، مورد تردید جدی است.
8⃣جلال آلاحمد با کتاب غربزدگی نقش مهمی در پررنگ شدن اعدام شیخ نوری داشت. جمله ماندگار او این بود: «من نعش آن بزرگوار را بر سر دار همچون پرچمی میدانم که به علامت استیلای غربزدگی پس از دویست سال کشمکش بر بام سرای این مملکت افراشته شد»./منبع: راوی
خشکاندن هور برای یک مشت دلار؟
احمدزیدآبادی
در کشور ما خبرهای بسیاری منتشر میشود که به دلیل تکذیب آنها از طرف نهادهای مسئول، یک ناظر بیطرف به راحتی نمیتواند دربارۀ صحت و سقم آنها داوری منصفانهای کند.
در کشورهای دمکراتیک، یکی از کارهای اصلی مطبوعات تهیه و انتشار گزارشهای تحقیقی در مورد این گونه خبرهای مناقشهانگیز توسط روزنامهنگاران خبره و اعلام نتیجۀ نهایی ماجرا به افکار عمومی است.
در ایران متأسفانه به دلیل محدودیتهای امنیتی و ملاحظهکاری خاص مدیران مسئول روزنامهها، در مورد مسائل مناقشهانگیز گزارش تحقیقی تهیه و منتشر نمیشود؛ از همین رو این قبیل موضوعات یا بلاتکلیف میماند و یا حقیقت در پشت تکذیبهای مسئولان از یک طرف و شایعات گسترده از طرف دیگر مدفون میشود.
برای نمونه در جریان تظاهراتِ اعتراضآمیز مردم خوزستان در روزهای اخیر، این مسئله بارها مطرح شد که وزارت نفت در دولتهای احمدینژاد و روحانی، برای استخراج کم هزینهتر نفت از بستر هورالعظیم، اقدام به خشکاندن عمدی هور کرده و شرکتهای چینی در این زمینه نقش مهمی داشتهاند.
مسئولان وزارت نفت این خبر را تکذیب میکنند حال آنکه مطرح کنندگان این مسئله بر صحت و دقت خبر خود اصرار دارند.
طبعاً یک گزارش تحقیقی حرفهای میتواند از حقیت ماجرا پرده بردارد و برای این منظور مدیران مسئول مطبوعات برای یک بار هم که شده لازم است در این مورد، ترسها و ملاحظهکاریهای مرسوم را کنار بگذارند و به روشن شدن دقیق این ماجرا نزد افکار عمومی کمک کنند.
چنانچه این ماجرا حقیقت داشته باشد، عاملان و حامیان آن و همینطور صاحبان چنین بینشی باید به جامعه معرفی شده و بساطشان از این عرصه به کلی برچیده شود.
خشکاندن عمدی یک تالاب تاریخی و بسیار حیاتیِ استان خوزستان و مردم حاشیۀ آن، برای " چند مشت دلار " چنان فضاحت شرمآوری است که در حد خیانت به تداوم حیات ملی ایران قابل تقبیح و پیگیری است.
جان آگه با #فرهیختگان
احمدزیدآبادی
در کشور ما خبرهای بسیاری منتشر میشود که به دلیل تکذیب آنها از طرف نهادهای مسئول، یک ناظر بیطرف به راحتی نمیتواند دربارۀ صحت و سقم آنها داوری منصفانهای کند.
در کشورهای دمکراتیک، یکی از کارهای اصلی مطبوعات تهیه و انتشار گزارشهای تحقیقی در مورد این گونه خبرهای مناقشهانگیز توسط روزنامهنگاران خبره و اعلام نتیجۀ نهایی ماجرا به افکار عمومی است.
در ایران متأسفانه به دلیل محدودیتهای امنیتی و ملاحظهکاری خاص مدیران مسئول روزنامهها، در مورد مسائل مناقشهانگیز گزارش تحقیقی تهیه و منتشر نمیشود؛ از همین رو این قبیل موضوعات یا بلاتکلیف میماند و یا حقیقت در پشت تکذیبهای مسئولان از یک طرف و شایعات گسترده از طرف دیگر مدفون میشود.
برای نمونه در جریان تظاهراتِ اعتراضآمیز مردم خوزستان در روزهای اخیر، این مسئله بارها مطرح شد که وزارت نفت در دولتهای احمدینژاد و روحانی، برای استخراج کم هزینهتر نفت از بستر هورالعظیم، اقدام به خشکاندن عمدی هور کرده و شرکتهای چینی در این زمینه نقش مهمی داشتهاند.
مسئولان وزارت نفت این خبر را تکذیب میکنند حال آنکه مطرح کنندگان این مسئله بر صحت و دقت خبر خود اصرار دارند.
طبعاً یک گزارش تحقیقی حرفهای میتواند از حقیت ماجرا پرده بردارد و برای این منظور مدیران مسئول مطبوعات برای یک بار هم که شده لازم است در این مورد، ترسها و ملاحظهکاریهای مرسوم را کنار بگذارند و به روشن شدن دقیق این ماجرا نزد افکار عمومی کمک کنند.
چنانچه این ماجرا حقیقت داشته باشد، عاملان و حامیان آن و همینطور صاحبان چنین بینشی باید به جامعه معرفی شده و بساطشان از این عرصه به کلی برچیده شود.
خشکاندن عمدی یک تالاب تاریخی و بسیار حیاتیِ استان خوزستان و مردم حاشیۀ آن، برای " چند مشت دلار " چنان فضاحت شرمآوری است که در حد خیانت به تداوم حیات ملی ایران قابل تقبیح و پیگیری است.
جان آگه با #فرهیختگان