روحانی می‌خواست اما نتوانست چون نمی‌شد!
◀️ کار شیخ حسن روحانی در مقام ریاست جمهوری به پایان رسید. بررسی کارنامۀ دقیق او اگر هم فایده‌ای داشته باشد، در این شرایط ملال‌انگیز است.
با این حال، جمع‌بندی من از عملکرد او این است:
"می‌خواست اما نتوانست چون نمی‌شد!"
اینکه "می‌خواست" نقطه قوت او بود، اینکه "نتوانست" همه‌اش تقصیر او نبود، تقصیر اصلی او این بود که ندانست "نمی‌شود" و هنگامی هم که دانست "نمی‌شود" حقیقت را پنهان کرد و به تقلای بیهوده افتاد و بسیاری از مردم را به خشم آورد.
◀️ روحانی راه صاف و همواری پیش رو نداشت، چنانچه خلف او ندارد. پس به تدریج موقعیتش در افکار عمومی بهبود خواهد یافت.
احمدزیدآبادی
#فرهیختگان
◀️ کار شیخ حسن روحانی در مقام ریاست جمهوری به پایان رسید. بررسی کارنامۀ دقیق او اگر هم فایده‌ای داشته باشد، در این شرایط ملال‌انگیز است.
با این حال، جمع‌بندی من از عملکرد او این است:
"می‌خواست اما نتوانست چون نمی‌شد!"
اینکه "می‌خواست" نقطه قوت او بود، اینکه "نتوانست" همه‌اش تقصیر او نبود، تقصیر اصلی او این بود که ندانست "نمی‌شود" و هنگامی هم که دانست "نمی‌شود" حقیقت را پنهان کرد و به تقلای بیهوده افتاد و بسیاری از مردم را به خشم آورد.
◀️ روحانی راه صاف و همواری پیش رو نداشت، چنانچه خلف او ندارد. پس به تدریج موقعیتش در افکار عمومی بهبود خواهد یافت.
احمدزیدآبادی
#فرهیختگان
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
سخنرانی امروز آقای خامنه‌ای در مراسم تنفیذ سید ابراهیم رئیسی
#فرهیختگان:
حرفهایی که
برای مردم نان و آب و جان نمی‌شود
برای دو سوی تنفیذ لفت ولیس دارد
ایران را با خطرات تازه روبرو می‌کند
جان آگه با #فرهیختگان
#فرهیختگان:
حرفهایی که
برای مردم نان و آب و جان نمی‌شود
برای دو سوی تنفیذ لفت ولیس دارد
ایران را با خطرات تازه روبرو می‌کند
جان آگه با #فرهیختگان
تشییع پیکر جلال ستاری
▫️مراسم تشییع پیکر و خاکسپاری جلال ستاری اسطوره‌شناس، منتقد ادبی و پژوهشگر تئاتر روز سه شنبه با حضور نیکنام حسینی‌پور مدیرعامل موسسه هنرمندان پیشکسوت و اهالی فرهنگ و هنر در قطعه هنرمندان بهشت زهرا (س) برگزار شد./ ایرنا
جان آگه با #فرهیختگان
▫️مراسم تشییع پیکر و خاکسپاری جلال ستاری اسطوره‌شناس، منتقد ادبی و پژوهشگر تئاتر روز سه شنبه با حضور نیکنام حسینی‌پور مدیرعامل موسسه هنرمندان پیشکسوت و اهالی فرهنگ و هنر در قطعه هنرمندان بهشت زهرا (س) برگزار شد./ ایرنا
جان آگه با #فرهیختگان
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
حجت‌الاسلام احمد منتظری:
آیت الله ربانی املشی نقل می کرد که شهید بهشتی دست آیت الله خمینی را نمی بوسید و می گفت من دست بوسی را قبول ندارم
#فرهیختگان، پیک آگاهی شماست
آیت الله ربانی املشی نقل می کرد که شهید بهشتی دست آیت الله خمینی را نمی بوسید و می گفت من دست بوسی را قبول ندارم
#فرهیختگان، پیک آگاهی شماست
۱۲ مردادماه ۱۴۰۰
این که به دست‌تان سپردند،
چک سفیدامضا نیست.
اگر هم بود، انگار نبود،
وقتی برگشتی است،
حساب‌ها تهی است.
این که به دست‌تان سپردند،
افسار مرکبی راهوار نیست.
اگر هم بود، انگار نبود،
وقتی راهش بسته است،
از نفس افتاده است.
این که به دست‌تان سپردند،
حکم قیمومت صغار و کفالت مجانین نیست.
اگر هم بود، انگار نبود،
وقتی نوباوگان امروزین از کهن‌سالاران دیروزین رسیده‌تر اند،
سخن پروین را از بر دارند،
«هشیاری بیار، این‌جا کسی هشیار نیست!»
این که به دست‌تان سپردند،
جواز شکافتن سقف آسمان یا نبش قبر مردگان نیست.
اگر هم بود، انگار نبود،
وقتی آسمان چندی است خود بر سر گورخوابان فرو ریخته است.
این که به دست‌تان سپردند،
پیکر بی‌جان خوش‌آینده‌ترین نوباوه‌ی ملت است،
نامش امید، شهرتش ایران.
ملت داشت او را از درمانگاه انقلاب به درمانگاه آزادی می‌برد.
راهش را زدند.
چندی است در اغما ست.
دست‌به‌گریبانِ آخرین نفس‌ها ست.
زود، تند، فوری،
به کدام درمانگاهش می‌رسانید؟
محمدمهدی مجاهدی
۱۲ مرداد ۱۴۰۰
جان آگه با #فرهیختگان
این که به دست‌تان سپردند،
چک سفیدامضا نیست.
اگر هم بود، انگار نبود،
وقتی برگشتی است،
حساب‌ها تهی است.
این که به دست‌تان سپردند،
افسار مرکبی راهوار نیست.
اگر هم بود، انگار نبود،
وقتی راهش بسته است،
از نفس افتاده است.
این که به دست‌تان سپردند،
حکم قیمومت صغار و کفالت مجانین نیست.
اگر هم بود، انگار نبود،
وقتی نوباوگان امروزین از کهن‌سالاران دیروزین رسیده‌تر اند،
سخن پروین را از بر دارند،
«هشیاری بیار، این‌جا کسی هشیار نیست!»
این که به دست‌تان سپردند،
جواز شکافتن سقف آسمان یا نبش قبر مردگان نیست.
اگر هم بود، انگار نبود،
وقتی آسمان چندی است خود بر سر گورخوابان فرو ریخته است.
این که به دست‌تان سپردند،
پیکر بی‌جان خوش‌آینده‌ترین نوباوه‌ی ملت است،
نامش امید، شهرتش ایران.
ملت داشت او را از درمانگاه انقلاب به درمانگاه آزادی می‌برد.
راهش را زدند.
چندی است در اغما ست.
دست‌به‌گریبانِ آخرین نفس‌ها ست.
زود، تند، فوری،
به کدام درمانگاهش می‌رسانید؟
محمدمهدی مجاهدی
۱۲ مرداد ۱۴۰۰
جان آگه با #فرهیختگان
بیانیه انجمن ناشران دیجیتال کودک و نوجوان درباره طرح صیانت:
اکوسیستم دیجیتالی کشور را به مخاطره نیندازید!
منبع و متن کامل
ion.ir/news/729109/
#فرهیختگان، پیک آگاهی شماست
اکوسیستم دیجیتالی کشور را به مخاطره نیندازید!
منبع و متن کامل
ion.ir/news/729109/
#فرهیختگان، پیک آگاهی شماست
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
حیدر مدد
اجرای تنبور نوازان یارسان
به سرپرستی مظفر منصوریان
خود را ز ما پنهان مکن،من بار ها دیدم تورا
گاهی به پنهان ای صنم گه بر ملا دیدم تو را
جان آگه با #فرهیختگان
اجرای تنبور نوازان یارسان
به سرپرستی مظفر منصوریان
خود را ز ما پنهان مکن،من بار ها دیدم تورا
گاهی به پنهان ای صنم گه بر ملا دیدم تو را
جان آگه با #فرهیختگان
🔵🔴 ناقوس مرگ دریاسالار، یا شومناکیِ دریا
♈️ آنتونی بلینکن وزیر امورخارجه آمریکا ساعاتی پیش اعلام داشت:
اقدام ایران در حمله به کشتی مرسر استریت با «پاسخ جمعی» مواجه خواهد شد. این اقدام به چه معنا خواهد بود؟
✅ پاسخ مترصد:
ترافیک تماس های انجام گرفته بین مقامات نظامی و امنیتی اسراییل با همتایان آمریکایی و مقامات بریتانیایی و متقاعد شدن ایالات متحده نسبت به حق پاسخگویی اسراییل، همچنین ناامیدی از روند مذاکرات هسته ای و تعلیق آن توسط جمهوری اسلامی، به همراه پالس‌های منفی برآمده از روی کار آمدن دولت آتی در ایران که نگاه متصلبی نسبت به مذاکره با غرب دارد، نتایج خوش بینانه ای به دست نداده و روزها و چه بسا ساعات آینده را التهاب آمیز و تنش‌زا کرده است.
ناامید ساختن غرب از میز مذاکره توسط مقامات جمهوری اسلامی، یک اشتباه استراتژیک بود. بدین معنا که شاید جمهوری اسلامی برای افزایش قدرت چانه‌زنی خود به چنین قماری دست زده باشد. اما می‌دانیم همیشه قمارها فرجام خوشایندی به دنبال ندارند.
به همین اینها اضافه کنید وضعیت بی ثبات اقتصادی و نارضایتی های اجتماعی که هر بازیگر پیرامونی را به تحمیل اتوریته خود ترغیب خواهد کرد. یک نکته مهم را نیز نباید از خاطر برد:
رژیم اسراییل حداقل در دو سال گذشته، حملات متعددی در سوریه و ضربات عمده‌ای به صنایع نظامی و پروژه هسته‌ای ایران وارد کرده است و شوربختانه نه تنها پاسخی دریافت نکرده، بلکه در بسیاری از موارد با سکوت و انکار مقامات رسمی مواجه شده است. این خود نشانه مهمی است تا مجاب شود، در صورت تداوم با واکنش در خوری نسبت به حملاتش مواجه نخواهد بود.
☑️ اما سطح واکنش جمعیِ ائتلاف شکل گرفته عبری-غربی چگونه خواهد بود؟
به نظر می‌آید نیروهای ائتلافِ شکل گرفته، ابتدا به یک ضربه آنی، متوازن و البته محدود، بسنده خواهند کرد. چگونگی پاسخ ایران، پازل بعدی را تعیین خواهد کرد. اگر ایران به پاسخی متقابل مبادرت نکند، و تحقیر وارده را به جان بخرد، بحران مهار خواهد شد، در غیر اینصورت هر احتمالی را می‌توان برای پازل بعدی متصور شد.
پیش بینی دیگر آن است که؛ محاصره دریایی ایران می‌تواند در دستور کار نیروهایِ ائتلاف قرار بگیرد. موضوعی که همزمان با بازگشت مجدد طرفین مذاکرات احیاء برجام می‌تواند به مثابه‌ی اهرمی در دست کشورهای ۱+۵ قرار بگیرد. این محاصره دریایی به ویژه همراهی بریتانیا را با خود به دنبال خواهد داشت که یکی از پیشرفته ترین نیروهای دریایی جهان را در اختیار دارد. اکنون شرایط دست به دست هم داده و چون موهبتی به ایالات متحده رو کرده و دولت بایدن هم گویا چندان از موقعیت پیشامده، ناخشنود نیست!
ساعات و روزهای آینده، نفسگیر و سرنوشت ساز خواهند بود. راستی آیا ناخدای کشتی مرسر استریت، پیش از مرگ، ناقوس جنگ را بصدا درآورده بود، یا نه نفرینِ دریا دامنگیر شده است؟
غلامرضاعلیزاده
#فرهیختگان، ندای آگاهی و آزادی
♈️ آنتونی بلینکن وزیر امورخارجه آمریکا ساعاتی پیش اعلام داشت:
اقدام ایران در حمله به کشتی مرسر استریت با «پاسخ جمعی» مواجه خواهد شد. این اقدام به چه معنا خواهد بود؟
✅ پاسخ مترصد:
ترافیک تماس های انجام گرفته بین مقامات نظامی و امنیتی اسراییل با همتایان آمریکایی و مقامات بریتانیایی و متقاعد شدن ایالات متحده نسبت به حق پاسخگویی اسراییل، همچنین ناامیدی از روند مذاکرات هسته ای و تعلیق آن توسط جمهوری اسلامی، به همراه پالس‌های منفی برآمده از روی کار آمدن دولت آتی در ایران که نگاه متصلبی نسبت به مذاکره با غرب دارد، نتایج خوش بینانه ای به دست نداده و روزها و چه بسا ساعات آینده را التهاب آمیز و تنش‌زا کرده است.
ناامید ساختن غرب از میز مذاکره توسط مقامات جمهوری اسلامی، یک اشتباه استراتژیک بود. بدین معنا که شاید جمهوری اسلامی برای افزایش قدرت چانه‌زنی خود به چنین قماری دست زده باشد. اما می‌دانیم همیشه قمارها فرجام خوشایندی به دنبال ندارند.
به همین اینها اضافه کنید وضعیت بی ثبات اقتصادی و نارضایتی های اجتماعی که هر بازیگر پیرامونی را به تحمیل اتوریته خود ترغیب خواهد کرد. یک نکته مهم را نیز نباید از خاطر برد:
رژیم اسراییل حداقل در دو سال گذشته، حملات متعددی در سوریه و ضربات عمده‌ای به صنایع نظامی و پروژه هسته‌ای ایران وارد کرده است و شوربختانه نه تنها پاسخی دریافت نکرده، بلکه در بسیاری از موارد با سکوت و انکار مقامات رسمی مواجه شده است. این خود نشانه مهمی است تا مجاب شود، در صورت تداوم با واکنش در خوری نسبت به حملاتش مواجه نخواهد بود.
☑️ اما سطح واکنش جمعیِ ائتلاف شکل گرفته عبری-غربی چگونه خواهد بود؟
به نظر می‌آید نیروهای ائتلافِ شکل گرفته، ابتدا به یک ضربه آنی، متوازن و البته محدود، بسنده خواهند کرد. چگونگی پاسخ ایران، پازل بعدی را تعیین خواهد کرد. اگر ایران به پاسخی متقابل مبادرت نکند، و تحقیر وارده را به جان بخرد، بحران مهار خواهد شد، در غیر اینصورت هر احتمالی را می‌توان برای پازل بعدی متصور شد.
پیش بینی دیگر آن است که؛ محاصره دریایی ایران می‌تواند در دستور کار نیروهایِ ائتلاف قرار بگیرد. موضوعی که همزمان با بازگشت مجدد طرفین مذاکرات احیاء برجام می‌تواند به مثابه‌ی اهرمی در دست کشورهای ۱+۵ قرار بگیرد. این محاصره دریایی به ویژه همراهی بریتانیا را با خود به دنبال خواهد داشت که یکی از پیشرفته ترین نیروهای دریایی جهان را در اختیار دارد. اکنون شرایط دست به دست هم داده و چون موهبتی به ایالات متحده رو کرده و دولت بایدن هم گویا چندان از موقعیت پیشامده، ناخشنود نیست!
ساعات و روزهای آینده، نفسگیر و سرنوشت ساز خواهند بود. راستی آیا ناخدای کشتی مرسر استریت، پیش از مرگ، ناقوس جنگ را بصدا درآورده بود، یا نه نفرینِ دریا دامنگیر شده است؟
غلامرضاعلیزاده
#فرهیختگان، ندای آگاهی و آزادی
اما پروردگارا، این را چه می توان نامید؟
این چه مصیبتی است ؟
یا بالاتر از همه، این چه نکبتی است؟
ببینید این انبوه مردمانی را که فرمان نمی‌برند بلکه بندگی می‌کنند، که برایشان حکم رانده نمی‌شود بلکه ستم می رود، و نه مالشان و نه خانواده‌شان، نه همسر و نه فرزندانشان، و نه زندگی‌شان هم از آن خودشان نیست.
ببینید چگونه اینهمه دشنام و چپاول و کشتار را تاب می آورند و لشکری از ستیزه‌جویان نیست که به ایشان چنین بد می‌کند یا اردویی از بربران بل تنها یک نفر است، یک نفر که در پهلوانی هم به هراکلس نمی‌ماند و از جنگاوران هم نشانی ندارد، یک نفر که مردکی تنهاست و آن هم اغلب پست ترین و سست‌نهاد ترین فرد ملت، نه کسی که به گرد میدان نبرد خو کرده باشد بل کسی که با خاک گودبازی هم آشنا نیست، آیا این را پستی بنامیم
آیا هرگز باور می کردیم که یک تن صدهزار تن را مهار کرده باشد و آزادی شان را ستانده باشد ؟
اگر تنها خبر آن به ما می‌رسید که همه‌ی اینها در کشوری ناشناس و در سرزمینی دوردست رخ می‌دهند، آیا نمی‌پنداشتیم که چنین داستانی حقیقت ندارد و سراسر دروغ و ساختگی است؟
گفتار در بندگی خودخواسته
اتیین دولابوئسی
لاله قدکپور
#فرهیختگان، ندای آگاهی و آزادی
این چه مصیبتی است ؟
یا بالاتر از همه، این چه نکبتی است؟
ببینید این انبوه مردمانی را که فرمان نمی‌برند بلکه بندگی می‌کنند، که برایشان حکم رانده نمی‌شود بلکه ستم می رود، و نه مالشان و نه خانواده‌شان، نه همسر و نه فرزندانشان، و نه زندگی‌شان هم از آن خودشان نیست.
ببینید چگونه اینهمه دشنام و چپاول و کشتار را تاب می آورند و لشکری از ستیزه‌جویان نیست که به ایشان چنین بد می‌کند یا اردویی از بربران بل تنها یک نفر است، یک نفر که در پهلوانی هم به هراکلس نمی‌ماند و از جنگاوران هم نشانی ندارد، یک نفر که مردکی تنهاست و آن هم اغلب پست ترین و سست‌نهاد ترین فرد ملت، نه کسی که به گرد میدان نبرد خو کرده باشد بل کسی که با خاک گودبازی هم آشنا نیست، آیا این را پستی بنامیم
آیا هرگز باور می کردیم که یک تن صدهزار تن را مهار کرده باشد و آزادی شان را ستانده باشد ؟
اگر تنها خبر آن به ما می‌رسید که همه‌ی اینها در کشوری ناشناس و در سرزمینی دوردست رخ می‌دهند، آیا نمی‌پنداشتیم که چنین داستانی حقیقت ندارد و سراسر دروغ و ساختگی است؟
گفتار در بندگی خودخواسته
اتیین دولابوئسی
لاله قدکپور
#فرهیختگان، ندای آگاهی و آزادی
درباره‌ی مصطفی رحیمی
سقراط‌وار
احمد ابوالفتحی: مهرماه ۱۳۵۷ است. دو سه ماهی از شعله‌ور شدنِ خشمِ مردمان که در نهایت به سقوط سلطنت انجامید می‌گذرد و دو سه ماه مانده به روزی که مصطفی رحیمی جنجالی‌ترین و ماندگارترین مطلبِ عمرش را می‌نویسد. رحیمی حالا دارد مقدمه‌ی چاپِ تازه‌ی مجموعه‌مقالاتش را می‌نویسد. مقدمه‌ی «نگاه» را.
کتابِ نگاه اولین‌بار در سال ۴۸ منتشر شده بود و بعد از چهار چاپ انتشارش ممنوع شده بود؛ نه انتشارِ همه‌اش، انتشارِ نیمی از مطالبِ کتاب که سیاسی و اجتماعی بودند. رحیمی هم نیمه‌ی مجوزدارِ کتاب را با نامِ «نیم‌نگاه» منتشر کرده بود و به ریشِ اهلِ سانسور خندیده بود.
حالا مهرِ ۵۷ است و فضای بازِ سیاسی برقرار است و شاه صدای انقلابِ مردمِ ایران را حدوداً یک‌ماه بعد خواهد شنید. مصطفی رحیمی انتخابِ سختی در پیش دارد. خشمِ مردم غلیان کرده و صدا به صدا نمی‌رسد و او باید در مقدمه‌ی مجموعه مقالاتِ سیاسی‌اجتماعی‌اش موضعش را در برابرِ آنچه در خیابان جریان دارد مشخص کند.
او درباره‌ی دموکراسی حرف می‌زند. می‌گوید در مقالاتی از کتاب دموکراسی در غرب را نیمه‌کاره و بی‌رمق نامیده اما برایش مسلم است که همان دموکراسی بی‌رمق بر هر نوع از دیکتاتوری «با هر اسم و رسم و عنوان جدید یا قدیم» ارجحیت دارد. اینها را می‌گوید تا برسد به کلیدی‌ترین سخنش: «برعکس آنچه می‌پندارند توده‌ی مردمان منبع فیضان کرامات اخلاقی نیستند... ارتباط مدام میان روشنفکران و توده‌ی مردمان مبنای کار آینده‌سازی است. خلاء وحشتناکی که برخی دولت‌ها میان روشنفکر و مردم ایجاد می‌کنند بهترین وسیله است برای نابودی ملت.»
این کلمات زمانی روی کاغذ آمده‌اند که خیابان‌ها در اختیارِ «توده‌ی مردم» بود و مطبوعات در همراهی با توده اعتصاب کرده بودند. در روزگاری که توده‌ی مردم از سوی روشنفکران تقدیس می‌شدند. چند ماه بعد از نوشتن این مطلب، رحیمی «چرا مخالف جمهوری اسلامی هستم؟» را نوشت و علاوه بر روشنفکرانِ «مردم‌گرا» (!) و توده‌ی مردم، برابر حلقه‌ی اول انقلاب هم ایستاد.
او سقراط‌وار روشنفکری می‌کرد و ابایی از نوشیدن شوکران نداشت. شوکرانی که در قالب فحش و تبعاتی دیگر متجلی شده بود. شوکران اندک اندک به او نوشانده شد و در نهم مرداد ماه ۱۳۸۱ اثر کرد. روزی که رحیمی از پشت‌بامِ خانه‌اش سقوط کرد. چراییِ سقوطش هنوز در هاله‌ای از ابهام است./پل‌ها
جان آگه با #فرهیختگان
سقراط‌وار
احمد ابوالفتحی: مهرماه ۱۳۵۷ است. دو سه ماهی از شعله‌ور شدنِ خشمِ مردمان که در نهایت به سقوط سلطنت انجامید می‌گذرد و دو سه ماه مانده به روزی که مصطفی رحیمی جنجالی‌ترین و ماندگارترین مطلبِ عمرش را می‌نویسد. رحیمی حالا دارد مقدمه‌ی چاپِ تازه‌ی مجموعه‌مقالاتش را می‌نویسد. مقدمه‌ی «نگاه» را.
کتابِ نگاه اولین‌بار در سال ۴۸ منتشر شده بود و بعد از چهار چاپ انتشارش ممنوع شده بود؛ نه انتشارِ همه‌اش، انتشارِ نیمی از مطالبِ کتاب که سیاسی و اجتماعی بودند. رحیمی هم نیمه‌ی مجوزدارِ کتاب را با نامِ «نیم‌نگاه» منتشر کرده بود و به ریشِ اهلِ سانسور خندیده بود.
حالا مهرِ ۵۷ است و فضای بازِ سیاسی برقرار است و شاه صدای انقلابِ مردمِ ایران را حدوداً یک‌ماه بعد خواهد شنید. مصطفی رحیمی انتخابِ سختی در پیش دارد. خشمِ مردم غلیان کرده و صدا به صدا نمی‌رسد و او باید در مقدمه‌ی مجموعه مقالاتِ سیاسی‌اجتماعی‌اش موضعش را در برابرِ آنچه در خیابان جریان دارد مشخص کند.
او درباره‌ی دموکراسی حرف می‌زند. می‌گوید در مقالاتی از کتاب دموکراسی در غرب را نیمه‌کاره و بی‌رمق نامیده اما برایش مسلم است که همان دموکراسی بی‌رمق بر هر نوع از دیکتاتوری «با هر اسم و رسم و عنوان جدید یا قدیم» ارجحیت دارد. اینها را می‌گوید تا برسد به کلیدی‌ترین سخنش: «برعکس آنچه می‌پندارند توده‌ی مردمان منبع فیضان کرامات اخلاقی نیستند... ارتباط مدام میان روشنفکران و توده‌ی مردمان مبنای کار آینده‌سازی است. خلاء وحشتناکی که برخی دولت‌ها میان روشنفکر و مردم ایجاد می‌کنند بهترین وسیله است برای نابودی ملت.»
این کلمات زمانی روی کاغذ آمده‌اند که خیابان‌ها در اختیارِ «توده‌ی مردم» بود و مطبوعات در همراهی با توده اعتصاب کرده بودند. در روزگاری که توده‌ی مردم از سوی روشنفکران تقدیس می‌شدند. چند ماه بعد از نوشتن این مطلب، رحیمی «چرا مخالف جمهوری اسلامی هستم؟» را نوشت و علاوه بر روشنفکرانِ «مردم‌گرا» (!) و توده‌ی مردم، برابر حلقه‌ی اول انقلاب هم ایستاد.
او سقراط‌وار روشنفکری می‌کرد و ابایی از نوشیدن شوکران نداشت. شوکرانی که در قالب فحش و تبعاتی دیگر متجلی شده بود. شوکران اندک اندک به او نوشانده شد و در نهم مرداد ماه ۱۳۸۱ اثر کرد. روزی که رحیمی از پشت‌بامِ خانه‌اش سقوط کرد. چراییِ سقوطش هنوز در هاله‌ای از ابهام است./پل‌ها
جان آگه با #فرهیختگان
Instagram
طنز مشروطه
به مناسبت چهاردهم مرداد، سالروز امضای فرمان مشروطه
در جنبش مشروطیت، سه نیروی اجتماعی به هم پیوستند و سپس در مقابل هم ایستادند و دوباره در آستانۀ انقلاب اسلامی دست دوستی به یک‌دیگر دادند: بازار، روحانیان، روشنفکران.
همه چیز با اعتراض بازار به تعرفه‌های گمرک آغاز شد. عین‌الدوله، صدراعظم مظفرالدین شاه، نوز بلژیکی را مأمور سامان‌دهی به گمرک ایران کرده بود. سیاست‌های گمرکی نوز، بازار را خوش نیامد. روحانیان نیز با دو انگیزه به بازاریان پیوستند: نخست اینکه پس از دوران ناصری، دولت در ایران، ضعیف‌تر از آن بود که بتوان میان دولت و بازار اولی را برگزید. انگیزۀ دوم، دشمنی ساختاری و نهادینه روحانیت با تجدد دولتی بود که از زمان امیرکبیر و سپس سپهسالار آغاز شده بود. نیروی سوم، یعنی روشنفکران نیز از قافله عقب نماندند و اعتراض‌های صنفی را به سوی مشروطه‌خواهی هدایت کردند.
سرانجام شاه بیمار و ناتوان قاجار در مقابل اتحاد بازار و روحانیان و تجددخواهان کوتاه آمد و فرمان مشروطه و سپس تشکیل مجلس را امضا کرد. اما چندی نگذشت که اختلاف‌ها میان مشروطه‌خواهان آغاز شد. روحانیان سخن از مشروعه گفتند و روشنفکران خیال پارلمان مدرن و مطبوعات آزاد و عرفی‌سازی قانون در سر پروراندند و بازار که از بی‌نظمی و بی‌صاحبی کشور زیان می‌دید، بازگشت مقتدرانۀ سلطنت را آرزو می‌کرد. ایران سخت دست‌خوش آشوب و آنارشیسم شده بود و آغاز جنگ جهانی اول بر وخامت اوضاع افزود. اکنون مردم کوچه و بازار، نه پارلمان می‌خواستند و نه مطبوعات آزاد و نه گوش به فریادهای مشروعه‌خواهان می‌سپردند. نظم و امنیت و رفاه نسبی، تنها آرزوی چهارده میلیون رعیت ایرانی بود. در این وانفسا ناگهان رضاخان افسار امور را در دست میگیرد و هر سه نیروی اجتماعی پیشین را به حاشیه می‌راند. دست شریعت‌خواهان را از حکومت قطع می‌کند؛ جای روشنفکران را به تکنوکرات‌ها می‌دهد و جلو یکه‌تازی بازار می‌ایستد.
حدود پنجاه سال پس از رضاشاه، دوباره اهل شریعت و بازار و روشنفکران همدیگر را پیدا می‌کنند و در سال ۵۷، انقلاب اسلامی را به پیروزی می‌رسانند. سالی‌چند از انقلاب اسلامی نمی‌گذرد که آن اتحاد دوباره جای خود را به شقاق و نزاع می‌دهد. روحانیان در این نزاع، اندک‌اندک قدرت نرم و فرهنگی خود را از دست می‌دهند؛ اما جای خالی آن را با قدرت سخت و تصدی همۀ مراکز قانونی کشور پر می‌کنند. روشنفکران به نظریه‌پردازی در حوزه‌های دین و اندیشۀ سیاسی قناعت می‌کنند و بازار با تکنوکرات‌ها به توافق می‌رسد. قابل پیش‌بینی نیست؛ اما دور از انتظار هم نیست که قدرت در ایران همچنان دست‌به‌دست شود. اما اینکه کی و چگونه به دست صاحبان اصلی‌اش یعنی مردم می‌رسد، افقی روشن در چشم‌انداز نیست.
رضا بابایی
۹۸/۵/۱۳
#فرهیختگان، ندای آگاهی و آزادی
به مناسبت چهاردهم مرداد، سالروز امضای فرمان مشروطه
در جنبش مشروطیت، سه نیروی اجتماعی به هم پیوستند و سپس در مقابل هم ایستادند و دوباره در آستانۀ انقلاب اسلامی دست دوستی به یک‌دیگر دادند: بازار، روحانیان، روشنفکران.
همه چیز با اعتراض بازار به تعرفه‌های گمرک آغاز شد. عین‌الدوله، صدراعظم مظفرالدین شاه، نوز بلژیکی را مأمور سامان‌دهی به گمرک ایران کرده بود. سیاست‌های گمرکی نوز، بازار را خوش نیامد. روحانیان نیز با دو انگیزه به بازاریان پیوستند: نخست اینکه پس از دوران ناصری، دولت در ایران، ضعیف‌تر از آن بود که بتوان میان دولت و بازار اولی را برگزید. انگیزۀ دوم، دشمنی ساختاری و نهادینه روحانیت با تجدد دولتی بود که از زمان امیرکبیر و سپس سپهسالار آغاز شده بود. نیروی سوم، یعنی روشنفکران نیز از قافله عقب نماندند و اعتراض‌های صنفی را به سوی مشروطه‌خواهی هدایت کردند.
سرانجام شاه بیمار و ناتوان قاجار در مقابل اتحاد بازار و روحانیان و تجددخواهان کوتاه آمد و فرمان مشروطه و سپس تشکیل مجلس را امضا کرد. اما چندی نگذشت که اختلاف‌ها میان مشروطه‌خواهان آغاز شد. روحانیان سخن از مشروعه گفتند و روشنفکران خیال پارلمان مدرن و مطبوعات آزاد و عرفی‌سازی قانون در سر پروراندند و بازار که از بی‌نظمی و بی‌صاحبی کشور زیان می‌دید، بازگشت مقتدرانۀ سلطنت را آرزو می‌کرد. ایران سخت دست‌خوش آشوب و آنارشیسم شده بود و آغاز جنگ جهانی اول بر وخامت اوضاع افزود. اکنون مردم کوچه و بازار، نه پارلمان می‌خواستند و نه مطبوعات آزاد و نه گوش به فریادهای مشروعه‌خواهان می‌سپردند. نظم و امنیت و رفاه نسبی، تنها آرزوی چهارده میلیون رعیت ایرانی بود. در این وانفسا ناگهان رضاخان افسار امور را در دست میگیرد و هر سه نیروی اجتماعی پیشین را به حاشیه می‌راند. دست شریعت‌خواهان را از حکومت قطع می‌کند؛ جای روشنفکران را به تکنوکرات‌ها می‌دهد و جلو یکه‌تازی بازار می‌ایستد.
حدود پنجاه سال پس از رضاشاه، دوباره اهل شریعت و بازار و روشنفکران همدیگر را پیدا می‌کنند و در سال ۵۷، انقلاب اسلامی را به پیروزی می‌رسانند. سالی‌چند از انقلاب اسلامی نمی‌گذرد که آن اتحاد دوباره جای خود را به شقاق و نزاع می‌دهد. روحانیان در این نزاع، اندک‌اندک قدرت نرم و فرهنگی خود را از دست می‌دهند؛ اما جای خالی آن را با قدرت سخت و تصدی همۀ مراکز قانونی کشور پر می‌کنند. روشنفکران به نظریه‌پردازی در حوزه‌های دین و اندیشۀ سیاسی قناعت می‌کنند و بازار با تکنوکرات‌ها به توافق می‌رسد. قابل پیش‌بینی نیست؛ اما دور از انتظار هم نیست که قدرت در ایران همچنان دست‌به‌دست شود. اما اینکه کی و چگونه به دست صاحبان اصلی‌اش یعنی مردم می‌رسد، افقی روشن در چشم‌انداز نیست.
رضا بابایی
۹۸/۵/۱۳
#فرهیختگان، ندای آگاهی و آزادی
تحمل هر یوغ اسارتی، حتی اگر یوغ اسارت ایمان باشد، در همراهی جمعی آسان‌تر می‌شود. وقتی ما آدم دیگری را ببینیم که می‌خواهد از یوغی که ما بر گردن داریم، و از برداشتن آن از گردن خویش ناتوانیم، آزاد باشد، در خفایای دل ما گویی پنهانی جدالی درمی‌گیرد تا ما بکوشیم هرطور شده او را هم با خود هم‌عقیده کنیم.
استقرارشریعت درمذهب مسیح
فردریش هگل
#فرهیختگان، پیک آگاهی شماست
استقرارشریعت درمذهب مسیح
فردریش هگل
#فرهیختگان، پیک آگاهی شماست
به عمل کار برآید
حکم معاون اولی را تا سنجش وعدۀ پنجاه میلیون دُز واکسنِ قریب‌الوقوع دست نگه دارید
امیر ترکاشوند ۱۴۰۰/۰۵/۱۳
آنقدر در قرآن ایمان به عمل گره خورده و بلکه مشروط شده که انگار اصل عمل و عملکرد است.
و امّا چند ماهی است که رئیس ستاد اجرایی فرمان امام که واکسن برکت متعلّق به زیر مجموعۀ گروه داروسازیِ آن ستاد است پیاپی از تولید چند میلیونی و بلکه چند ده میلیونی آن واکسن تا فلان ماه سخن می‌گوید ولی آن ماه‌ها می‌آیند و می‌روند ولی خبری نه از آن میلیون‌ها است و نه طبیعتاً از آن ده‌ها میلیون. برخی از سخنان و وعده‌های وی:
(۲۱ ارديبهشت ۱۴۰۰) مخبر با بیان اینکه تا پایان اردیبهشت یک میلیون دز واکسن تحویل می‌شود، گفت: در خرداد ماه قطعا بین سه تا چهار میلیون دز می‌رسد ، در تیر ماه 10 تا 13 ملیون دز واکسن قابل تحویل است و در شهریور ماه به 25 میلیون تا 30 میلیون دز واکسن می‌رسد و راندمان ما به ده برابر رسیده است:
https://www.tasnimnews.com/fa/news/1400/02/21/2500958
(11 تیر 1400) مخبر در بخش دیگری از سخنانش به بحث تولید نخستین واکسن ایرانی کرونا توسط ستاد اجرایی فرمان امام اشاره کرد و گفت: همانطور که وزیر بهداشت اعلام کردند باتوجه به موفقیت خیره‌کننده واکسن کوو ایران برکت در مراحل مطالعات بالینی، به زودی مجوز تزریق اورژانسی این واکسن صادر خواهد شد و یک میلیون دوز از این واکسن که قبلا در کارخانه شفافارمد تولید و انبار شده در اختیار مردم قرار میگیرد. وی ادامه داد: تا پایان خرداد حداقل ۳ میلیون دوز و تا شهریور ۵۰ میلیون دوز واکسن تحویل وزارت بهداشت خواهیم داد:
https://www.farsnews.ir/news/14000311000609
(۲۶ تیر ۱۴۰۰) رییس ستاد اجرایی فرمان امام(ره) از آماده شدن خط دوم تولید واکسن در کارخانه شفافارمد خبر داد و یادآور شد: این خط در حال گذراندن تست‌های نهایی است و با راه‌اندازی آن از اوایل مرداد، هفته‌ای بیش از ۲ میلیون دز واکسن برکت تحویل وزارت بهداشت خواهیم داد. مخبر گفت: همچنین خط سوم تولید واکسن نیز تا پایان مردادماه راه‌اندازی می شود که می تواند هفته ای ۶ میلیون دوز واکسن تولید کند و همانطور که وعده دادیم تا پایان شهریور ماه حداقل ۵۰ میلیون دوز واکسن کوو ایران برکت تولید خواهیم کرد:
https://www.irna.ir/news/84406651
و امّا واقعیت:
امروز چهارشنبه - ۱۳ اَمرداد ۱۴۰۰ است و تاکنون تعداد واکسن‌های تحویلیِ آن ستاد به وزارت بهداشت و درمان گویا هنوز به یک میلیون دُز نرسیده است.
به این ترتیب:
اردیبهشت به پایان رسید و یک میلیون دُزِ وعده‌شده به کار خلق نیامد
خرداد سپری شد و سه تا چهار میلیون دُزِ وعده‌شده تحویل نشد
تیر ماه گذشت و از ده تا سیزده میلیون دُزِ ادعایی خبری نشد
اوایل مرداد آمد و گزارشی از تحویل هفته‌ای دو میلیون دُز نیست
اگر دو وعدۀ آینده نیز همانند چهار ادعای شعاری و محقق‌نشدۀ قبلی باشد در این صورت متأسفانه باید منتظر ماند و دید که:
اواخر مرداد آید و باید وعدۀ شش میلیونی برای هر هفته سراب شود
دفتر شهریور بسته شود و وعدۀ پنجاه میلیونی تبدیل به خندۀ گریه‌آور شود
من شخصاً و بلکه همه از اعماق جان آرزو می‌کنیم شعار ما می‌توانیمِ رئیس ستاد اجرایی در تولید چند ده میلیونیِ هفته‌های پایانی ماه جاری و پنجاه میلیونی ماه آتی محقق شود هر چند چهار وعدۀ پیشین این مقام در همین موضوع نادرست از آب درآمد و هیچ پوزشی از وی در این باره نشنیدیم؛ بنابراین حال که نام وی به عنوان مطرح‌ترین فرد برای پُست معاون اولیِ شنیده می‌شود و قرار است موتورِ شعار "ما می‌توانیم" به وسیلۀ او به چرخش درآید و مدیریت شود، بهتر است ابتدا به چهار وعدۀ محقق‌نشدۀ قبلی‌اش نگریست و نیز تا پایان همین مرداد دست نگه داشت تا تکلیف هفته‌های شش میلیونی را سنجید و سپس به داوری نشست که جان و سلامت مردم را کیلویی و میلیون‌هایی باید تبلیغ کرد یا بسیار دقیق و با حوصله. نباید کاری کرد که خدای ناکرده برچسب توهّمی بودن زیبندۀ گویندگان این آمارها شود
جان آگه با #فرهیختگان
حکم معاون اولی را تا سنجش وعدۀ پنجاه میلیون دُز واکسنِ قریب‌الوقوع دست نگه دارید
امیر ترکاشوند ۱۴۰۰/۰۵/۱۳
آنقدر در قرآن ایمان به عمل گره خورده و بلکه مشروط شده که انگار اصل عمل و عملکرد است.
و امّا چند ماهی است که رئیس ستاد اجرایی فرمان امام که واکسن برکت متعلّق به زیر مجموعۀ گروه داروسازیِ آن ستاد است پیاپی از تولید چند میلیونی و بلکه چند ده میلیونی آن واکسن تا فلان ماه سخن می‌گوید ولی آن ماه‌ها می‌آیند و می‌روند ولی خبری نه از آن میلیون‌ها است و نه طبیعتاً از آن ده‌ها میلیون. برخی از سخنان و وعده‌های وی:
(۲۱ ارديبهشت ۱۴۰۰) مخبر با بیان اینکه تا پایان اردیبهشت یک میلیون دز واکسن تحویل می‌شود، گفت: در خرداد ماه قطعا بین سه تا چهار میلیون دز می‌رسد ، در تیر ماه 10 تا 13 ملیون دز واکسن قابل تحویل است و در شهریور ماه به 25 میلیون تا 30 میلیون دز واکسن می‌رسد و راندمان ما به ده برابر رسیده است:
https://www.tasnimnews.com/fa/news/1400/02/21/2500958
(11 تیر 1400) مخبر در بخش دیگری از سخنانش به بحث تولید نخستین واکسن ایرانی کرونا توسط ستاد اجرایی فرمان امام اشاره کرد و گفت: همانطور که وزیر بهداشت اعلام کردند باتوجه به موفقیت خیره‌کننده واکسن کوو ایران برکت در مراحل مطالعات بالینی، به زودی مجوز تزریق اورژانسی این واکسن صادر خواهد شد و یک میلیون دوز از این واکسن که قبلا در کارخانه شفافارمد تولید و انبار شده در اختیار مردم قرار میگیرد. وی ادامه داد: تا پایان خرداد حداقل ۳ میلیون دوز و تا شهریور ۵۰ میلیون دوز واکسن تحویل وزارت بهداشت خواهیم داد:
https://www.farsnews.ir/news/14000311000609
(۲۶ تیر ۱۴۰۰) رییس ستاد اجرایی فرمان امام(ره) از آماده شدن خط دوم تولید واکسن در کارخانه شفافارمد خبر داد و یادآور شد: این خط در حال گذراندن تست‌های نهایی است و با راه‌اندازی آن از اوایل مرداد، هفته‌ای بیش از ۲ میلیون دز واکسن برکت تحویل وزارت بهداشت خواهیم داد. مخبر گفت: همچنین خط سوم تولید واکسن نیز تا پایان مردادماه راه‌اندازی می شود که می تواند هفته ای ۶ میلیون دوز واکسن تولید کند و همانطور که وعده دادیم تا پایان شهریور ماه حداقل ۵۰ میلیون دوز واکسن کوو ایران برکت تولید خواهیم کرد:
https://www.irna.ir/news/84406651
و امّا واقعیت:
امروز چهارشنبه - ۱۳ اَمرداد ۱۴۰۰ است و تاکنون تعداد واکسن‌های تحویلیِ آن ستاد به وزارت بهداشت و درمان گویا هنوز به یک میلیون دُز نرسیده است.
به این ترتیب:
اردیبهشت به پایان رسید و یک میلیون دُزِ وعده‌شده به کار خلق نیامد
خرداد سپری شد و سه تا چهار میلیون دُزِ وعده‌شده تحویل نشد
تیر ماه گذشت و از ده تا سیزده میلیون دُزِ ادعایی خبری نشد
اوایل مرداد آمد و گزارشی از تحویل هفته‌ای دو میلیون دُز نیست
اگر دو وعدۀ آینده نیز همانند چهار ادعای شعاری و محقق‌نشدۀ قبلی باشد در این صورت متأسفانه باید منتظر ماند و دید که:
اواخر مرداد آید و باید وعدۀ شش میلیونی برای هر هفته سراب شود
دفتر شهریور بسته شود و وعدۀ پنجاه میلیونی تبدیل به خندۀ گریه‌آور شود
من شخصاً و بلکه همه از اعماق جان آرزو می‌کنیم شعار ما می‌توانیمِ رئیس ستاد اجرایی در تولید چند ده میلیونیِ هفته‌های پایانی ماه جاری و پنجاه میلیونی ماه آتی محقق شود هر چند چهار وعدۀ پیشین این مقام در همین موضوع نادرست از آب درآمد و هیچ پوزشی از وی در این باره نشنیدیم؛ بنابراین حال که نام وی به عنوان مطرح‌ترین فرد برای پُست معاون اولیِ شنیده می‌شود و قرار است موتورِ شعار "ما می‌توانیم" به وسیلۀ او به چرخش درآید و مدیریت شود، بهتر است ابتدا به چهار وعدۀ محقق‌نشدۀ قبلی‌اش نگریست و نیز تا پایان همین مرداد دست نگه داشت تا تکلیف هفته‌های شش میلیونی را سنجید و سپس به داوری نشست که جان و سلامت مردم را کیلویی و میلیون‌هایی باید تبلیغ کرد یا بسیار دقیق و با حوصله. نباید کاری کرد که خدای ناکرده برچسب توهّمی بودن زیبندۀ گویندگان این آمارها شود
جان آگه با #فرهیختگان
خبرگزاری تسنیم | Tasnim
مخبر: واکسن "کوو ایران برکت" جزو بهترین واکسن‌های دنیاست / تولید ۳۰ میلیون دوز واکسن تا شهریور ماه + تصاویر
به گزارش خبرگزاری تسنیم از کرج، محمد مخبر در آیین رونمایی از اولین محصول تولید شده واکسن کوو ایران برکت در فاز یک کارخانه تولید واکسن که در شهرستان ساوجبلاغ برگزار شد، اظهار داشت: همکاران ستاد در این 15 ماه یک روز مرخصی نرفته اند و در حال حاضر این سایت…
توصیه‌های کلی نظری اما غلط انداز و فریبا
دخالت‌های جزیی عملی اما خانه خراب کن
همین فاصله حرف و عمل رهبری است که انقلاب و کشور را به این انحطاط رسانده و امید مردم را سوزانده است. هیچ دولتی حتی دولت دست نشانده از دخالت‌های غیرقانونی و غیرمسئولانه آن صدرالصدور برکنار نمانده است !
ما درین انبار گندم می‌کنیم
گندم جمع آمده گم می‌کنیم
می‌نیندیشیم آخر ما بهوش
کین خلل در گندمست از مکر موش
موش تا انبار ما حفره زدست
وز فنش انبار ما ویران شدست
اول ای جان دفع شر موش کن
وانگهان در جمع گندم جوش کن
گر نه موشی دزد در انبار ماست
گندم اعمال چل ساله کجاست !
مثنوی مولوی
با #فرهیختگان تا آگاهی
دخالت‌های جزیی عملی اما خانه خراب کن
همین فاصله حرف و عمل رهبری است که انقلاب و کشور را به این انحطاط رسانده و امید مردم را سوزانده است. هیچ دولتی حتی دولت دست نشانده از دخالت‌های غیرقانونی و غیرمسئولانه آن صدرالصدور برکنار نمانده است !
ما درین انبار گندم می‌کنیم
گندم جمع آمده گم می‌کنیم
می‌نیندیشیم آخر ما بهوش
کین خلل در گندمست از مکر موش
موش تا انبار ما حفره زدست
وز فنش انبار ما ویران شدست
اول ای جان دفع شر موش کن
وانگهان در جمع گندم جوش کن
گر نه موشی دزد در انبار ماست
گندم اعمال چل ساله کجاست !
مثنوی مولوی
با #فرهیختگان تا آگاهی
می توانید برهید اگر برای رهایی بکوشید.
نه اینکه بکوشید که برهید بلکه تنها بکوشید که بخواهید برهید!!
بر آن شوید که دیگر بندگی نکنید و آنک شما آزادید.
نمی گویم که او را بجنبانید یا بلرزانید، تنها دیگر پشتیبانش نباشید و خواهید دید که چون ستون گرانی که پایه‌اش را از جا ببرند زیربار خود فرو خواهد ریخت و در هم خواهد شکست.
گفتار در بندگی خودخواسته
اتین دولابوئسی
لاله قدکپور
جان آگه با #فرهیختگان
نه اینکه بکوشید که برهید بلکه تنها بکوشید که بخواهید برهید!!
بر آن شوید که دیگر بندگی نکنید و آنک شما آزادید.
نمی گویم که او را بجنبانید یا بلرزانید، تنها دیگر پشتیبانش نباشید و خواهید دید که چون ستون گرانی که پایه‌اش را از جا ببرند زیربار خود فرو خواهد ریخت و در هم خواهد شکست.
گفتار در بندگی خودخواسته
اتین دولابوئسی
لاله قدکپور
جان آگه با #فرهیختگان
شباهت نام گذاری های مجلس یازدهم، با نام گذاری های رمان ۱۹۸۴ جرج اورول...
سیدحسن پورصرافی
ذهنیت حاکم بر نام گذاری طرح صیانت، به اندازه محتوای خود طرح تاسف بار است.
نامگذاری طرح محدودیت و کنترل کاربران فضای مجازی تحت عنوان #صیانت_از_حقوق_کاربران_فضای_مجازی توسط مجلس یازدهم، انسان را یاد واژه های کتاب ۱۹۸۴ می‌اندازد که #جرج_اورول هفتاد سال پیش آنرا نوشت. این کتاب یک رمان تخیلی محسوب می‌شود که در توصیف فشارهای نظام‌های تمامیت‌خواه علیه مردم نوشته شده است. در این داستان حاکمیت، کنترل همه جانبه افکار عمومی مردم را در اختیار دارد و تمام منفذهای آگاهی غیر از تبلیغات حکومتی و دیکته واژه های تعریف شده خود را به روی مردم بسته است.
در این داستان، تمام نام گذاری‌ها، برعکس ماهیت واقعی واژه‌ها انتخاب شده‌اند. بر پایه شعار اصلی حزب حاکم، جنگ، صلح طلبی است، بردگی آزادی نام دارد، و نادانی، توانایی و اقتدار است.
✅ وینستون اسمیت قهرمان داستان که در این جامعه توتالیتر گرفتار است، تصمیم میگیرد مخفیانه خاطرات خود را بنگارد و با این جمله شگفت انگیز شروع می کند، "آیا ممکن است شرایط به‌گونه‌ای تغییر کند که انسان آرزو‌هایش برای آزادی، شرافت، کمال و عشق را فراموش کند؟"....
✅ بنظر من این بی نظیر ترین، اصیل ترین و واقع بینانه ترین سئوالی است که اگر حاکمیت‌های تمامیت خواه از خود بپرسند و در درون خود به آن پاسخ دهند، به بی‌نتیجه بودن تلاش‌های تمامیت خواهانه خود واقف می‌شوند.
✅ نام گذاری طرح اعمال محدودیت‌های عجیب و سنگین علیه اینترنت و شبکه‌های اجتماعی فضای مجازی از سوی مجلس یازدهم، تحت نام صیانت از حقوق کاربران فضای مجازی، شاید به اندازه خود طرح تاسف بار باشد. نام گذاری خلاف واقع این طرح که با مخالفت شدید اکثریت کاربران فضای مجازی روبرو شده است، یک توهین آشکار به شعور ده ها میلیون کاربر فضای فضای مجازی کشور است چرا که تو گویی ملت ایران بقدری محجور، صغیر و نادان است که صرفا با چنین نامگذاری بدون توجه به ماهیت طرح، آنرا صرفا به دلیل نام طرح، پذیرفته و آنرا تایید می کند.
✅ اینکه گفته شد نام گذاری مجلس انسان را به یاد کتاب کتاب ۱۹۸۴ می‌اندازد به همین دلیل است چرا که در این داستان نیز نام گذاری‌ها بر چنین شیوه‌ای صورت گرفته است.
✅ اسم وزارت امنیت که اعمال ترس، فشار امنیتی و سرکوب و شستشوی مغزی مردم را برعهده دارد وزارت عشق است.
وزارت صلح، مسئولیت جنگ را بر عهده دارد و در واقع وزارت جنگ است که وزارت صلح نام گرفته است و تبلیغات آن همواره حول محور جنگ با دشمنان می چرخد.
نام وزارت تبلیغات، وزارت حقیقت است. همانند سایر وزارتخانه‌های موجود در رمان، نام وزارت حقیقت نیز نام برعکسی است زیرا این وزارتخانه مسئول هرگونه جعل و روایت وارونه از وقایع تاریخی است.
✅ در این کتاب نام وزارت جیره بندی نیز اداره فراوانی نام نهاده شده است. مانند بسیاری دیگر از وزارتخانه‌ها، وزارت فراوانی نیز کاملاً بر عکس نامگذاری شده‌است، زیرا در واقع این این وزارتخانه مسئول حفظ وضعیت فقر دائمی و کمبود های مردم است.
✅ باید به مجلسی که نام انقلابی را بر خود نهاده است گفت شما را نسزد با ملت بزرگوار این کشور اینگونه برخورد کنید. اینگونه رویکرد ها روش‌های بسیار کهنه و رنگ باخته ای است که در کتاب‌های هفتاد سال پیش برملا شده اند و ملتها ده ها سال است با اینگونه نام گذاری ها و اهداف آنها آشنا هستند. ملت می‌داند مغز هایی که داعیه قانونگذاری در این عصر برای ملتی بزرگ را دارند اگر بروز، پویا و متفکر باشند به چنین روش هایی برای دستیابی به اهداف خود مبادرت نمی کنند. باید به مدعیان قانونگذاری در این عصر برای یک کشور کهنسال با فرهنگ افتخار آمیز گفت کمی وقت خود صرف شناخت بیشتر این ملت، کشور، تاریخ تمدن و فرهنگ آن کنید و دست از اینگونه روش‌هایی که جز عصبانی کردن مردم و افزایش نفرت درونی آنها از مراجع قانونی کشور نتیجه ای ندارد بردارید.
منبع: کانال فردای بهتر
جان آگه با #فرهیختگان
سیدحسن پورصرافی
ذهنیت حاکم بر نام گذاری طرح صیانت، به اندازه محتوای خود طرح تاسف بار است.
نامگذاری طرح محدودیت و کنترل کاربران فضای مجازی تحت عنوان #صیانت_از_حقوق_کاربران_فضای_مجازی توسط مجلس یازدهم، انسان را یاد واژه های کتاب ۱۹۸۴ می‌اندازد که #جرج_اورول هفتاد سال پیش آنرا نوشت. این کتاب یک رمان تخیلی محسوب می‌شود که در توصیف فشارهای نظام‌های تمامیت‌خواه علیه مردم نوشته شده است. در این داستان حاکمیت، کنترل همه جانبه افکار عمومی مردم را در اختیار دارد و تمام منفذهای آگاهی غیر از تبلیغات حکومتی و دیکته واژه های تعریف شده خود را به روی مردم بسته است.
در این داستان، تمام نام گذاری‌ها، برعکس ماهیت واقعی واژه‌ها انتخاب شده‌اند. بر پایه شعار اصلی حزب حاکم، جنگ، صلح طلبی است، بردگی آزادی نام دارد، و نادانی، توانایی و اقتدار است.
✅ وینستون اسمیت قهرمان داستان که در این جامعه توتالیتر گرفتار است، تصمیم میگیرد مخفیانه خاطرات خود را بنگارد و با این جمله شگفت انگیز شروع می کند، "آیا ممکن است شرایط به‌گونه‌ای تغییر کند که انسان آرزو‌هایش برای آزادی، شرافت، کمال و عشق را فراموش کند؟"....
✅ بنظر من این بی نظیر ترین، اصیل ترین و واقع بینانه ترین سئوالی است که اگر حاکمیت‌های تمامیت خواه از خود بپرسند و در درون خود به آن پاسخ دهند، به بی‌نتیجه بودن تلاش‌های تمامیت خواهانه خود واقف می‌شوند.
✅ نام گذاری طرح اعمال محدودیت‌های عجیب و سنگین علیه اینترنت و شبکه‌های اجتماعی فضای مجازی از سوی مجلس یازدهم، تحت نام صیانت از حقوق کاربران فضای مجازی، شاید به اندازه خود طرح تاسف بار باشد. نام گذاری خلاف واقع این طرح که با مخالفت شدید اکثریت کاربران فضای مجازی روبرو شده است، یک توهین آشکار به شعور ده ها میلیون کاربر فضای فضای مجازی کشور است چرا که تو گویی ملت ایران بقدری محجور، صغیر و نادان است که صرفا با چنین نامگذاری بدون توجه به ماهیت طرح، آنرا صرفا به دلیل نام طرح، پذیرفته و آنرا تایید می کند.
✅ اینکه گفته شد نام گذاری مجلس انسان را به یاد کتاب کتاب ۱۹۸۴ می‌اندازد به همین دلیل است چرا که در این داستان نیز نام گذاری‌ها بر چنین شیوه‌ای صورت گرفته است.
✅ اسم وزارت امنیت که اعمال ترس، فشار امنیتی و سرکوب و شستشوی مغزی مردم را برعهده دارد وزارت عشق است.
وزارت صلح، مسئولیت جنگ را بر عهده دارد و در واقع وزارت جنگ است که وزارت صلح نام گرفته است و تبلیغات آن همواره حول محور جنگ با دشمنان می چرخد.
نام وزارت تبلیغات، وزارت حقیقت است. همانند سایر وزارتخانه‌های موجود در رمان، نام وزارت حقیقت نیز نام برعکسی است زیرا این وزارتخانه مسئول هرگونه جعل و روایت وارونه از وقایع تاریخی است.
✅ در این کتاب نام وزارت جیره بندی نیز اداره فراوانی نام نهاده شده است. مانند بسیاری دیگر از وزارتخانه‌ها، وزارت فراوانی نیز کاملاً بر عکس نامگذاری شده‌است، زیرا در واقع این این وزارتخانه مسئول حفظ وضعیت فقر دائمی و کمبود های مردم است.
✅ باید به مجلسی که نام انقلابی را بر خود نهاده است گفت شما را نسزد با ملت بزرگوار این کشور اینگونه برخورد کنید. اینگونه رویکرد ها روش‌های بسیار کهنه و رنگ باخته ای است که در کتاب‌های هفتاد سال پیش برملا شده اند و ملتها ده ها سال است با اینگونه نام گذاری ها و اهداف آنها آشنا هستند. ملت می‌داند مغز هایی که داعیه قانونگذاری در این عصر برای ملتی بزرگ را دارند اگر بروز، پویا و متفکر باشند به چنین روش هایی برای دستیابی به اهداف خود مبادرت نمی کنند. باید به مدعیان قانونگذاری در این عصر برای یک کشور کهنسال با فرهنگ افتخار آمیز گفت کمی وقت خود صرف شناخت بیشتر این ملت، کشور، تاریخ تمدن و فرهنگ آن کنید و دست از اینگونه روش‌هایی که جز عصبانی کردن مردم و افزایش نفرت درونی آنها از مراجع قانونی کشور نتیجه ای ندارد بردارید.
منبع: کانال فردای بهتر
جان آگه با #فرهیختگان
در رابطه با بحران کنونی ویروس کرونا در ایران، نه تنها باید ناتوانی در شناخت علمی بموقع و اجرای قاطع تمهیدات پیشگیرانه، بویژه فاصله‌گذاری اجتماعی (و طرح مباحث خطرناکی چون ایمنی گله‌ای حتی از سوی رئیس‌جمهور)، و سوء یا احیاناً فساد مدیریت در واردات بموقع واکسن نقد شود، بلکه باید از میان متولیان پروژه‌های «واکسن ملی» کسانی نیز نقد شوند که واقعیت‌ها را قلب کردند و با اغراق درباره زمان تولید واکسن و وعده‌های گزاف در این زمینه در پدید آوردن وضع کنونی سهیم هستند.
هر کس که در کسوت «انقلابی» ادعا کند «ما می‌توانیم» انقلابی نیست؛ می‌تواند جاه‌طلبی افسارگسیخته یا متوهمی صادق باشد یا حتی خرابکاری که در ارزیابی توانمندی‌های ملی آگاهانه اغراق می‌کند، و اطلاعات نادرست و طرح‌های غیرواقع‌بینانه ارائه می‌دهد، تا بحرانی شبیه به وضع کنونی پدید آورد.
روش استفاده از شعار اغواگر «ما می‌توانیم»، به دلیل محاسبه نادرست و متوهمانه یا با مقاصد شخصی یا مالی و حتی خرابکاری عمدی، منحصر به «واکسن ملی» نیست. این روش باید از اساس بی‌رحمانه نقد شود و راه منوط کردن سرنوشت ملت و جان انسان‌ها به طرح‌های غیرواقع‌بینانه و بلندپروازانه، و سودجویی‌های ناشی از این روش، مسدود شود.
عبدالله شهبازی
جان آگه با #فرهیختگان
هر کس که در کسوت «انقلابی» ادعا کند «ما می‌توانیم» انقلابی نیست؛ می‌تواند جاه‌طلبی افسارگسیخته یا متوهمی صادق باشد یا حتی خرابکاری که در ارزیابی توانمندی‌های ملی آگاهانه اغراق می‌کند، و اطلاعات نادرست و طرح‌های غیرواقع‌بینانه ارائه می‌دهد، تا بحرانی شبیه به وضع کنونی پدید آورد.
روش استفاده از شعار اغواگر «ما می‌توانیم»، به دلیل محاسبه نادرست و متوهمانه یا با مقاصد شخصی یا مالی و حتی خرابکاری عمدی، منحصر به «واکسن ملی» نیست. این روش باید از اساس بی‌رحمانه نقد شود و راه منوط کردن سرنوشت ملت و جان انسان‌ها به طرح‌های غیرواقع‌بینانه و بلندپروازانه، و سودجویی‌های ناشی از این روش، مسدود شود.
عبدالله شهبازی
جان آگه با #فرهیختگان
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
بیست ودومین نشست از مجموعه درس‌گفتارهایی درباره‌ی بوعلی سینا در روز چهارشنبه ۱۳ مرداد۱۴۰۰ با عنوان «درنگی در زمانه‌ی ابن سینا» با سخنرانی مهدی سیدی، پژوهشگر تاریخ و ادبیات برگزارشد که فایل تصویری این درس گفتار در اختیارعلاقه مندان است.
جان آگه با #فرهیختگان
جان آگه با #فرهیختگان