شمس و فلسفه؛ عرفان عاشقانه/عرفان خائفانه، و مدارا
محمد زارع شیرین کنی
این عنوان که در بادی امر قدری عجیب و غریب می‌نماید شاید توجه کسی را برنیانگیزد ، اما اگر به دنباله آن نیز نگریسته شود احتمالا از غرابت آن قدری کاسته گردد. شمس تبریزی را شاید بتوان یگانه اعجوبۀ همۀ دوران‌های تاریخ ایران به شمار آورد که نظیرش در ساحت معنی و معرفت و عرفان و تصوف تاکنون دیده نشده است.
دربارۀ عنوان این یادداشت خواهند گفت شمس را در مقام شوریده‌سری بی‌دل و عاشق پیشه‌ای بی‌قرار و سرمست با فلسفه و تفکر فلسفی چه کار ؟! زیرا در نظر شمس و پیروان او تفکر فلسفی محدود کردن نظر و چشم‌اندازهای شناخت و تنگ کردن هستی و آفاق آن به مرزهای عقل کرانمند و متناهی بشر است، در حالی که اهل عرفان هیچ حدودی برای نظر کردن و وجود نامتناهی حق قائل نیستند.
خواهند پرسید شمس الحق تبریزی را با فلسفه چه کار، زیرا که خورشید عالمتاب را به هیچ ستاره و سیاره‌ای نیاز نیست، چرا که خورشید عالمتاب را به هیچ دلیل و برهان و فلسفه‌ای حاجت نیست، زیرا " یوسف کنعانیم روی چو ماهم گواست/ هیچ کس از آفتاب خط و گواهان نخواست" .
شمس می‌تابد چون می‌تابد، روشنایی می‌بخشد چون می‌بخشد، حرارت می‌دهد چون می‌دهد. وجود شمس‌الدین تبریزی دقیقا همانند هستی خورشید است: "بی علت و بی رشوت" ، انس و عشق و محبت و شناخت و حقیقت را عطا می‌کند . شمس فقط مولانا نساخته بلکه صد هزاران چون مولانا به یاری دست غایب او به اوج معرفت و عرفان رسیده‌اند. نیز خواهند پرسید فلسفه را با شمس چه کار ، ظاهر قضیه حاکی از آن است که آن دو کاری با یکدیگر ندارند اما فلسفه هم بر خلاف آنچه شمس از آموزه‌های فلسفی دورۀ اسلامی دیده و دریافته، بسی فراختر از
مابعدالطبیعۀ متعاطیان آن دوره است.
فلسفه منحصر به مابعدالطبیعۀ ارسطوییان نیست. فلسفه می‌تواند با شمس پیوندی فکری داشته باشد، از این حیث که فلسفه هیچ‌گاه از پرسندگی و جویندگی حقیقت به ستوه نمی‌آید و هرگز از اندیشندگی و تفکر و فراروی به دل آفتابِ معنا سیر نمی‌شود.
شمس در زمرۀ آن دسته از عارفان تاریخ ماست که به کلی عاری از جمود و تحجّر و جزمیّت و قشریّت بوده‌اند. شمس در عداد آن گروه از عارفان تاریخ ماست که سعّۀ صدر و مدارا و تسامح و آزادگی و بزرگواری و لطافت را در خود جمع کرده بودند، و چنین بزرگانی همواره فلسفه و اصحاب آن را به گونه‌ای تحمل کرده‌اند.
بنابراین شاید بتوان گفت که فلسفه و شمس از این حیث که هر دو نستوه و پایان‌ناپذیر و دریا صفت‌اند، مشترک‌اند. در حقیقت، عرفان عاشقانۀ شمس تبریزی - که شمس مبدع و مبتکر آن نبود بلکه پیدایی‌اش به سده‌های دیرینه باز می‌گشت- آغوشی گشوده به روی همۀ اندیشه‌ها و مکتب‌ها و نحله‌های فلسفی و عرفانی داشت.
این عرفان عاشقانه، برخلاف عرفان زاهدانه و خائفانۀ غزالی و هم مسلکان او، این استعداد را داشت که فرهنگ و تمدن دورۀ اسلامی را بارورتر و تناورتر از آنچه هست، بسازد. عرفان زاهدانه و خائفانۀ غزالی و امثال او در اصل و اساس با هر گونه فکر و فرهنگ و فلسفه و آزاداندیشی و خلاقیّت و استقلال‌جویی ضدیّت و خصومت داشت. اما عرفان عاشقانۀ شمس تبریزی نمی‌توانست با توسل به نیروی تفسیق و تکفیرِ فیلسوفان برای خود تقدّس و تقرّب کاذب دست و پا کند. زیرا عرفان شمس تبریزی عرفانی ناب و اصیل است. این عرفان گشوده‌تر و پذیراتر و وسیع‌تر و ژرف‌تر از آن بود که مانع حرکت و رشد تفکر فلسفی گردد. عرفان کثرت انگار(پلورالیست) شمس تبریزی می‌توانست خود را با هر عقیده و سلیقه و رای و نظری وفق دهد بی آنکه تسلیم آن شود، یا، مطابق آن باشد.
جان آگه با #فرهیختگان
محمد زارع شیرین کنی
این عنوان که در بادی امر قدری عجیب و غریب می‌نماید شاید توجه کسی را برنیانگیزد ، اما اگر به دنباله آن نیز نگریسته شود احتمالا از غرابت آن قدری کاسته گردد. شمس تبریزی را شاید بتوان یگانه اعجوبۀ همۀ دوران‌های تاریخ ایران به شمار آورد که نظیرش در ساحت معنی و معرفت و عرفان و تصوف تاکنون دیده نشده است.
دربارۀ عنوان این یادداشت خواهند گفت شمس را در مقام شوریده‌سری بی‌دل و عاشق پیشه‌ای بی‌قرار و سرمست با فلسفه و تفکر فلسفی چه کار ؟! زیرا در نظر شمس و پیروان او تفکر فلسفی محدود کردن نظر و چشم‌اندازهای شناخت و تنگ کردن هستی و آفاق آن به مرزهای عقل کرانمند و متناهی بشر است، در حالی که اهل عرفان هیچ حدودی برای نظر کردن و وجود نامتناهی حق قائل نیستند.
خواهند پرسید شمس الحق تبریزی را با فلسفه چه کار، زیرا که خورشید عالمتاب را به هیچ ستاره و سیاره‌ای نیاز نیست، چرا که خورشید عالمتاب را به هیچ دلیل و برهان و فلسفه‌ای حاجت نیست، زیرا " یوسف کنعانیم روی چو ماهم گواست/ هیچ کس از آفتاب خط و گواهان نخواست" .
شمس می‌تابد چون می‌تابد، روشنایی می‌بخشد چون می‌بخشد، حرارت می‌دهد چون می‌دهد. وجود شمس‌الدین تبریزی دقیقا همانند هستی خورشید است: "بی علت و بی رشوت" ، انس و عشق و محبت و شناخت و حقیقت را عطا می‌کند . شمس فقط مولانا نساخته بلکه صد هزاران چون مولانا به یاری دست غایب او به اوج معرفت و عرفان رسیده‌اند. نیز خواهند پرسید فلسفه را با شمس چه کار ، ظاهر قضیه حاکی از آن است که آن دو کاری با یکدیگر ندارند اما فلسفه هم بر خلاف آنچه شمس از آموزه‌های فلسفی دورۀ اسلامی دیده و دریافته، بسی فراختر از
مابعدالطبیعۀ متعاطیان آن دوره است.
فلسفه منحصر به مابعدالطبیعۀ ارسطوییان نیست. فلسفه می‌تواند با شمس پیوندی فکری داشته باشد، از این حیث که فلسفه هیچ‌گاه از پرسندگی و جویندگی حقیقت به ستوه نمی‌آید و هرگز از اندیشندگی و تفکر و فراروی به دل آفتابِ معنا سیر نمی‌شود.
شمس در زمرۀ آن دسته از عارفان تاریخ ماست که به کلی عاری از جمود و تحجّر و جزمیّت و قشریّت بوده‌اند. شمس در عداد آن گروه از عارفان تاریخ ماست که سعّۀ صدر و مدارا و تسامح و آزادگی و بزرگواری و لطافت را در خود جمع کرده بودند، و چنین بزرگانی همواره فلسفه و اصحاب آن را به گونه‌ای تحمل کرده‌اند.
بنابراین شاید بتوان گفت که فلسفه و شمس از این حیث که هر دو نستوه و پایان‌ناپذیر و دریا صفت‌اند، مشترک‌اند. در حقیقت، عرفان عاشقانۀ شمس تبریزی - که شمس مبدع و مبتکر آن نبود بلکه پیدایی‌اش به سده‌های دیرینه باز می‌گشت- آغوشی گشوده به روی همۀ اندیشه‌ها و مکتب‌ها و نحله‌های فلسفی و عرفانی داشت.
این عرفان عاشقانه، برخلاف عرفان زاهدانه و خائفانۀ غزالی و هم مسلکان او، این استعداد را داشت که فرهنگ و تمدن دورۀ اسلامی را بارورتر و تناورتر از آنچه هست، بسازد. عرفان زاهدانه و خائفانۀ غزالی و امثال او در اصل و اساس با هر گونه فکر و فرهنگ و فلسفه و آزاداندیشی و خلاقیّت و استقلال‌جویی ضدیّت و خصومت داشت. اما عرفان عاشقانۀ شمس تبریزی نمی‌توانست با توسل به نیروی تفسیق و تکفیرِ فیلسوفان برای خود تقدّس و تقرّب کاذب دست و پا کند. زیرا عرفان شمس تبریزی عرفانی ناب و اصیل است. این عرفان گشوده‌تر و پذیراتر و وسیع‌تر و ژرف‌تر از آن بود که مانع حرکت و رشد تفکر فلسفی گردد. عرفان کثرت انگار(پلورالیست) شمس تبریزی می‌توانست خود را با هر عقیده و سلیقه و رای و نظری وفق دهد بی آنکه تسلیم آن شود، یا، مطابق آن باشد.
جان آگه با #فرهیختگان
انجمن علمی دین‌پژوهی ایران، بسته برنامه اول را تقدیم می‌کند
هر دوهفته یک نشست، ساعت ۱۸ تا ۲۰
🔹فاطمه توفیقی
عضو هیئت علمی گروه دین‌پژوهی
دانشگاه ادیان ومذاهب، قم، ایران
⭕️ دین‌پژوهی ایرانی؛ مسائل و روش‌ها
دوشنبه ۲۵ مرداد ۱۴۰۰
———
🔹رسول رسولی‌پور
عضو هیئت علمی گروه فلسفه
دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
⭕️ الاهیات دیالوگی: فرصت‌ها و چالش‌های گفت‌و‌گوی دینی
یکشنبه ۷ شهریور ۱۴۰۰
———
🔹Richard Foltz
استاد دپارتمان ادیان و فرهنگ‌ها
دانشگاه کنکوردیا، مونترال، کانادا
⭕️ Were Non-Persian Iranian Peoples Zoroastrians?
یکشنبه ۲۱ شهریور ۱۴۰۰
———
🔹نعیمه پورمحمدی
عضو هیئت علمی گروه فلسفه دین
دانشگاه ادیان و مذاهب، قم، ایران
⭕️ دین‌پژوهی معلولیت‌نگر؛ بازخوانی علوم و سنت اسلامی از چشم‌انداز مطالعات معلولیت
یکشنبه ۴ مهر ۱۴۰۰
———
🔹حسین کمالی
عضو هیئت علمی گروه مطالعات اسلامی
مرکز علوم دینی هارتفورد، هارتفورد، آمریکا
⭕️ خدا و انسان در تهران
یکشنبه ۱۸ مهر ۱۴۰۰
🔗 لینک ورود به جلسه:
https://www.skyroom.online/ch/mmfallah/iars
لطفا از قسمت میهمان وارد شوید
جان آگه با #فرهیختگان
هر دوهفته یک نشست، ساعت ۱۸ تا ۲۰
🔹فاطمه توفیقی
عضو هیئت علمی گروه دین‌پژوهی
دانشگاه ادیان ومذاهب، قم، ایران
⭕️ دین‌پژوهی ایرانی؛ مسائل و روش‌ها
دوشنبه ۲۵ مرداد ۱۴۰۰
———
🔹رسول رسولی‌پور
عضو هیئت علمی گروه فلسفه
دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
⭕️ الاهیات دیالوگی: فرصت‌ها و چالش‌های گفت‌و‌گوی دینی
یکشنبه ۷ شهریور ۱۴۰۰
———
🔹Richard Foltz
استاد دپارتمان ادیان و فرهنگ‌ها
دانشگاه کنکوردیا، مونترال، کانادا
⭕️ Were Non-Persian Iranian Peoples Zoroastrians?
یکشنبه ۲۱ شهریور ۱۴۰۰
———
🔹نعیمه پورمحمدی
عضو هیئت علمی گروه فلسفه دین
دانشگاه ادیان و مذاهب، قم، ایران
⭕️ دین‌پژوهی معلولیت‌نگر؛ بازخوانی علوم و سنت اسلامی از چشم‌انداز مطالعات معلولیت
یکشنبه ۴ مهر ۱۴۰۰
———
🔹حسین کمالی
عضو هیئت علمی گروه مطالعات اسلامی
مرکز علوم دینی هارتفورد، هارتفورد، آمریکا
⭕️ خدا و انسان در تهران
یکشنبه ۱۸ مهر ۱۴۰۰
🔗 لینک ورود به جلسه:
https://www.skyroom.online/ch/mmfallah/iars
لطفا از قسمت میهمان وارد شوید
جان آگه با #فرهیختگان
"سادهلوحهای دوست داشتنی!"
آرمان امیری
✅ نخستین ساده‌لوح، به روایت دستگاه حاکمیتی ما، محمد مصدق بود. رهبر بزرگترین جنبش ملی در عصر خویش، احتمالا تنها سیاست‌مداری که مردم برایش فریاد زدند «یا مرگ یا مصدق». رهبری که از مرزهای یک کشور فراتر رفت، به الگویی برای تمامی جریانات ملی‌گرا از مصر تا مالزی بدل شد و در کنار اسطوره‌هایی چون گاندی، در رده سیاست‌مداران معیار و صاحب سبک جهانی قرار گرفت. در عین حال، در زیست شخصی خود چنان وسواسی داشت که حتی از حقوق قانونی شغل‌اش استفاده نمی‌کرد. به روایتی، هزینه هیات دولت را هم از دارایی‌های شخصی‌اش پرداخت تا حتی دشمنان‌اش نیز هرگز نتوانند کوچکترین شائبه‌ای از فسادپذیری در موردش مطرح کنند. وقتی شما بخواهید چنین سیاست‌مدار نابی را تخطئه کنید، طبیعتا از پیش خلع‌سلاح هستید. چه وصله‌ای ممکن است به او بچسبد؟ تنها راه حل این است که به سیاست «ساده‌لوح‌سازی» روی بیاورید: «مصدق آدم بدی نبود، میهن‌پرست هم بود اما ساده‌لوح! گول آمریکایی‌ها را خورد».
✅ساده‌لوح دوم، حسینعلی منتظری بود. از شاخص‌ترین روحانیون در سال‌های آغازین انقلاب و کسی که بی‌گمان پس از آیت‌الله خمینی، گزینه نخست رهبری به شمار می‌آمد. تسلط او در فقه تا سرحدی بود که آیت‌الله خمینی در زمان حیات‌اش نیز بسیاری از مسائل فقهی را به او ارجاع می‌داد. بدین ترتیب مخالفان‌اش نیز نتوانستند از پذیرش تعبیر «فقیه عالی‌قدر» خودداری کنند. مشکل کارنامه منتظری هم همین بود. هیچ تخلفی نداشت؛ در مرجعیت‌اش تردیدی نبود و مدت‌ها مورد تایید و حتی تبلیغ خود حکومت قرار داشت. اما روزی که در برابر فساد و جنایت قدم علم کرد، باید تخطئه می‌شد. ولی چگونه؟ نه فسادی داشت و نه نقطه ضعفی؛ جایگاه فقهی‌اش نیز چنان بود که حتی نمی‌شد با سکوت از کنارش گذشت. پس دوباره همان سناریوی معلوم در دستور قرار گرفت: «فقیه عالی‌قدری بود، اما ساده‌لوح بود و فریب اطرافیان ناباب‌اش را خورد»!
✅سال‌ها بعد، نوبت به میرحسین موسوی رسید. او که به «نخست‌وزیر امام» شهره بود و می‌گویند در زمان جنگ، هرگاه که زمزمه استعفای‌ش جدی می‌شد، از جبهه‌ها خبر می‌رسید که اگر او نباشد، رزمنده‌ها پشت‌گرمی ندارند. شاید تنها سیاست‌مدار تاریخ ما که مردم او را با نام کوچک خطاب می‌کنند. نشان‌گری از منش افتاده و مردم‌دارش که مردم باورش کرده بودند. نیازی نبود که تصاویر گزارش اموال‌اش، پیش و پس از نخست‌وزیری منتشر شود تا کسی به ساده‌زیستی و پاک‌دستی‌اش شهادت بدهد. اینبار نیز حتی هتاک‌ترین دشمنان‌اش خوب می‌دانستند که سلامت استثنایی و غیرقابل تکرار او عرصه‌ای نیست که بتوان بدان حمله برد. پس وقتی او هم در برابر استبداد ایستاد و سر به طغیان برآورد، باید از مسیر دیگری تخطئه‌اش می‌کردند: «آدم پاکدست و سالمی بود اما ساده لوح! فریب هاشمی و اطرافیان‌اش را خورد»!
✅پروژه اخیر سازمان سینمایی سپاه با عنوان «از سپیده تا فریاد»، جدیدترین پروژه «ساده‌لوح‌سازی» حکومتی است که اینبار گریبان استاد آواز ایران را گرفته است. محمدرضای شجریان، مردی که برای نیم قرن بار سنگین حراست و حتی رشد و بلوغ آواز ایرانی را یک تنه بر دوش کشید. در تمام طول عمرش کنار مردم ایستاد. در زمان انقلاب، مقابل استبداد قد علم کرد. در زمان جنگ برای رزمندگان خواند و آنگاه که ماشین سرکوب بر روی هم‌وطنان‌اش اسلحه کشید فریاد «تفنگ‌ات را زمین بگذار» سر داد. یعنی در طول نیم قرن فعالیت‌اش، دقیقا همانی بود که خودش به زیبایی گفت: «صدای خس و خاشاک».
✅اما شباهت شجریان به سادهلوحهای قبلی چیست که در دستور کار این پروژه قرار گرفته؟ برای قرار گرفتن در فهرست پروژه «ساده‌لوح‌سازی»، فرد باید دو ویژگی خاص داشته باشد:
✅نخست اینکه نقطه ضعفی نداشته باشد. نه فسادی، نه پیشینه‌ای از بدنامی. پس دست دشمنان برای تخریب‌اش بسته است. ویژگی دوم ساده‌لوح‌ها آن است که در زمینه کاری خود چنان بزرگ و اسطوره‌ای باشند که نتوان بایکوت‌شان کرد و از کنار نام‌شان با سکوت گذشت. پس باید حتما به پیاده‌نظام توضیح داده شود که چرا این فرد محکوم است.
✅پروپاگاندای «ساده‌لوح‌سازی»، در مواجهه با ابهام پیاده‌نظام خود، با یک فرار به جلو، آنها را در ژست و جایگاه دانای برتر قرار می‌دهد. آنانی که نمی‌دانند بر پایه کدام عیب یا گناه باید به این چهره‌های قابل احترام حمله کنند، ناگهان دست‌مایه‌ای می‌یابند که در ضمن تظاهر به انصاف و تایید نقاط مثبت افراد، مهر تخطئه را بکوبند: «شجریان هم در خوانندگی استاد مسلمی است، اما ساده‌لوح! فریب رسانه‌های غربی را خورد» .
✅به شخصه گمان می‌کنم، باید به احترام تک‌تک این سادهلوحهای تاریخ کشورمان بایستیم و کلاه از سر برداریم.
https://t.me/arshivefarhikhtegan/636
جان آگه با #فرهیختگان
آرمان امیری
✅ نخستین ساده‌لوح، به روایت دستگاه حاکمیتی ما، محمد مصدق بود. رهبر بزرگترین جنبش ملی در عصر خویش، احتمالا تنها سیاست‌مداری که مردم برایش فریاد زدند «یا مرگ یا مصدق». رهبری که از مرزهای یک کشور فراتر رفت، به الگویی برای تمامی جریانات ملی‌گرا از مصر تا مالزی بدل شد و در کنار اسطوره‌هایی چون گاندی، در رده سیاست‌مداران معیار و صاحب سبک جهانی قرار گرفت. در عین حال، در زیست شخصی خود چنان وسواسی داشت که حتی از حقوق قانونی شغل‌اش استفاده نمی‌کرد. به روایتی، هزینه هیات دولت را هم از دارایی‌های شخصی‌اش پرداخت تا حتی دشمنان‌اش نیز هرگز نتوانند کوچکترین شائبه‌ای از فسادپذیری در موردش مطرح کنند. وقتی شما بخواهید چنین سیاست‌مدار نابی را تخطئه کنید، طبیعتا از پیش خلع‌سلاح هستید. چه وصله‌ای ممکن است به او بچسبد؟ تنها راه حل این است که به سیاست «ساده‌لوح‌سازی» روی بیاورید: «مصدق آدم بدی نبود، میهن‌پرست هم بود اما ساده‌لوح! گول آمریکایی‌ها را خورد».
✅ساده‌لوح دوم، حسینعلی منتظری بود. از شاخص‌ترین روحانیون در سال‌های آغازین انقلاب و کسی که بی‌گمان پس از آیت‌الله خمینی، گزینه نخست رهبری به شمار می‌آمد. تسلط او در فقه تا سرحدی بود که آیت‌الله خمینی در زمان حیات‌اش نیز بسیاری از مسائل فقهی را به او ارجاع می‌داد. بدین ترتیب مخالفان‌اش نیز نتوانستند از پذیرش تعبیر «فقیه عالی‌قدر» خودداری کنند. مشکل کارنامه منتظری هم همین بود. هیچ تخلفی نداشت؛ در مرجعیت‌اش تردیدی نبود و مدت‌ها مورد تایید و حتی تبلیغ خود حکومت قرار داشت. اما روزی که در برابر فساد و جنایت قدم علم کرد، باید تخطئه می‌شد. ولی چگونه؟ نه فسادی داشت و نه نقطه ضعفی؛ جایگاه فقهی‌اش نیز چنان بود که حتی نمی‌شد با سکوت از کنارش گذشت. پس دوباره همان سناریوی معلوم در دستور قرار گرفت: «فقیه عالی‌قدری بود، اما ساده‌لوح بود و فریب اطرافیان ناباب‌اش را خورد»!
✅سال‌ها بعد، نوبت به میرحسین موسوی رسید. او که به «نخست‌وزیر امام» شهره بود و می‌گویند در زمان جنگ، هرگاه که زمزمه استعفای‌ش جدی می‌شد، از جبهه‌ها خبر می‌رسید که اگر او نباشد، رزمنده‌ها پشت‌گرمی ندارند. شاید تنها سیاست‌مدار تاریخ ما که مردم او را با نام کوچک خطاب می‌کنند. نشان‌گری از منش افتاده و مردم‌دارش که مردم باورش کرده بودند. نیازی نبود که تصاویر گزارش اموال‌اش، پیش و پس از نخست‌وزیری منتشر شود تا کسی به ساده‌زیستی و پاک‌دستی‌اش شهادت بدهد. اینبار نیز حتی هتاک‌ترین دشمنان‌اش خوب می‌دانستند که سلامت استثنایی و غیرقابل تکرار او عرصه‌ای نیست که بتوان بدان حمله برد. پس وقتی او هم در برابر استبداد ایستاد و سر به طغیان برآورد، باید از مسیر دیگری تخطئه‌اش می‌کردند: «آدم پاکدست و سالمی بود اما ساده لوح! فریب هاشمی و اطرافیان‌اش را خورد»!
✅پروژه اخیر سازمان سینمایی سپاه با عنوان «از سپیده تا فریاد»، جدیدترین پروژه «ساده‌لوح‌سازی» حکومتی است که اینبار گریبان استاد آواز ایران را گرفته است. محمدرضای شجریان، مردی که برای نیم قرن بار سنگین حراست و حتی رشد و بلوغ آواز ایرانی را یک تنه بر دوش کشید. در تمام طول عمرش کنار مردم ایستاد. در زمان انقلاب، مقابل استبداد قد علم کرد. در زمان جنگ برای رزمندگان خواند و آنگاه که ماشین سرکوب بر روی هم‌وطنان‌اش اسلحه کشید فریاد «تفنگ‌ات را زمین بگذار» سر داد. یعنی در طول نیم قرن فعالیت‌اش، دقیقا همانی بود که خودش به زیبایی گفت: «صدای خس و خاشاک».
✅اما شباهت شجریان به سادهلوحهای قبلی چیست که در دستور کار این پروژه قرار گرفته؟ برای قرار گرفتن در فهرست پروژه «ساده‌لوح‌سازی»، فرد باید دو ویژگی خاص داشته باشد:
✅نخست اینکه نقطه ضعفی نداشته باشد. نه فسادی، نه پیشینه‌ای از بدنامی. پس دست دشمنان برای تخریب‌اش بسته است. ویژگی دوم ساده‌لوح‌ها آن است که در زمینه کاری خود چنان بزرگ و اسطوره‌ای باشند که نتوان بایکوت‌شان کرد و از کنار نام‌شان با سکوت گذشت. پس باید حتما به پیاده‌نظام توضیح داده شود که چرا این فرد محکوم است.
✅پروپاگاندای «ساده‌لوح‌سازی»، در مواجهه با ابهام پیاده‌نظام خود، با یک فرار به جلو، آنها را در ژست و جایگاه دانای برتر قرار می‌دهد. آنانی که نمی‌دانند بر پایه کدام عیب یا گناه باید به این چهره‌های قابل احترام حمله کنند، ناگهان دست‌مایه‌ای می‌یابند که در ضمن تظاهر به انصاف و تایید نقاط مثبت افراد، مهر تخطئه را بکوبند: «شجریان هم در خوانندگی استاد مسلمی است، اما ساده‌لوح! فریب رسانه‌های غربی را خورد» .
✅به شخصه گمان می‌کنم، باید به احترام تک‌تک این سادهلوحهای تاریخ کشورمان بایستیم و کلاه از سر برداریم.
https://t.me/arshivefarhikhtegan/636
جان آگه با #فرهیختگان
Telegram
آرشیو
پس عزا بر خود کنید ای خفتگان
محمدباقر تاج الدین
شیعیان هر ساله در ماه محرم اقدام به عزاداری برای شهیدان کربلا و به ویژه امام حسین(ع) می کنند و از این طریق تو گویی که ارادت و علاقۀ خود را به آنان ابراز می دارند. مسألۀ مهمی که در این قضیّه خودنمایی می کند این است که این همه عزاداری و بر سر و روی خود کوبیدن و این همه گریه و زاری کردن چه فایده و نصیبی برای افراد و جامعه داشته است؟ و مهم تر این که چرا جامعۀ شیعیان به ویژه جامعۀ شیعیِ ایران این همه گرفتار انواع و اقسام مشکلات و مسائل گوناگون است؟ و با زهم مسألۀ مهم تر این که اینان که شب ها در مساجد و حسینیه ها و هیأت های عزاداری بر سر و روی خویش می کوبند و گریه می کنند چه کسانی اَند و آنان که در طول روز در بازار و کارخانه و سازمان و خیابان و همسایگی و محله و شهر و روستا این همه با یکدیگر بدرفتاری و خشونت می ورزند و نسبت به هم این همه با کینه توزی و دروغ و فریب و نیرنگ رفتار می کنند چی کسانی اَند؟!!! نکند آن آدمیان از سرزمین دیگری آمده اند و این آدمیان از سرزمین دیگر و هیچ ربط و نسبتی با یکدیگر ندارند؟!!
اما نیک می دانیم که این گونه نیست چرا که همان زنان و مردانی که شب ها اقدام به عزاداری می کنند همان زنان و مردانی اَند(منظور تمامی زنان و مردان جامعه نیستند بلکه منظور متوسط جامعه است) که روزها با انواع رذیلت های اخلاقی رفتار می کنند. اینان گویی که فقط یاد گرفته اند عزاداری کنند اما هزار افسوس و تأسّف که هرگز یاد نگرفته اند اخلاقی رفتار کنند و این که اساساً از اخلاق چیزی نیاموخته اند!! اینان همانانی هستند که عبادت های شان نیز چنین است و از دین و دینداری فقط فرم و ظاهرش را فراگرفته اند و هرگز به محتوا و مغز آن نپرداخته اند. اینان حقیقتاً در درجۀ اول باید به حال زار خویش گریه کنند چرا که خفتگانی اَند که تو گویی سال هاست که در خواب مانده اند!!! و هرگز بیدار نبوده اند!!!
متن کامل در Instant View:
https://telegra.ph/AZA-08-14
جان آگه با #فرهیختگان
محمدباقر تاج الدین
شیعیان هر ساله در ماه محرم اقدام به عزاداری برای شهیدان کربلا و به ویژه امام حسین(ع) می کنند و از این طریق تو گویی که ارادت و علاقۀ خود را به آنان ابراز می دارند. مسألۀ مهمی که در این قضیّه خودنمایی می کند این است که این همه عزاداری و بر سر و روی خود کوبیدن و این همه گریه و زاری کردن چه فایده و نصیبی برای افراد و جامعه داشته است؟ و مهم تر این که چرا جامعۀ شیعیان به ویژه جامعۀ شیعیِ ایران این همه گرفتار انواع و اقسام مشکلات و مسائل گوناگون است؟ و با زهم مسألۀ مهم تر این که اینان که شب ها در مساجد و حسینیه ها و هیأت های عزاداری بر سر و روی خویش می کوبند و گریه می کنند چه کسانی اَند و آنان که در طول روز در بازار و کارخانه و سازمان و خیابان و همسایگی و محله و شهر و روستا این همه با یکدیگر بدرفتاری و خشونت می ورزند و نسبت به هم این همه با کینه توزی و دروغ و فریب و نیرنگ رفتار می کنند چی کسانی اَند؟!!! نکند آن آدمیان از سرزمین دیگری آمده اند و این آدمیان از سرزمین دیگر و هیچ ربط و نسبتی با یکدیگر ندارند؟!!
اما نیک می دانیم که این گونه نیست چرا که همان زنان و مردانی که شب ها اقدام به عزاداری می کنند همان زنان و مردانی اَند(منظور تمامی زنان و مردان جامعه نیستند بلکه منظور متوسط جامعه است) که روزها با انواع رذیلت های اخلاقی رفتار می کنند. اینان گویی که فقط یاد گرفته اند عزاداری کنند اما هزار افسوس و تأسّف که هرگز یاد نگرفته اند اخلاقی رفتار کنند و این که اساساً از اخلاق چیزی نیاموخته اند!! اینان همانانی هستند که عبادت های شان نیز چنین است و از دین و دینداری فقط فرم و ظاهرش را فراگرفته اند و هرگز به محتوا و مغز آن نپرداخته اند. اینان حقیقتاً در درجۀ اول باید به حال زار خویش گریه کنند چرا که خفتگانی اَند که تو گویی سال هاست که در خواب مانده اند!!! و هرگز بیدار نبوده اند!!!
متن کامل در Instant View:
https://telegra.ph/AZA-08-14
جان آگه با #فرهیختگان
Telegraph
پس عزا بر خود کنید ای خفتگان
فرهیختگان محمدباقر تاج الدین شیعیان هر ساله در ماه محرم اقدام به عزاداری برای شهیدان کربلا و به ویژه امام حسین(ع) می کنند و از این طریق تو گویی که ارادت و علاقۀ خود را به آنان ابراز می دارند. مسألۀ مهمی که در این قضیّه خودنمایی می کند این است که این همه عزاداری…
@tarabesstaan
ابتهال‌حب‌الحسین_طه‌الفشنی
"ابتهال حب الحسین(ع) - طه الفشنی"
کلمه ابتهال در تعاریف لغوی به معنای زاری، به زاری دعا کردن، اخلاص ورزیدن در دعا و تضرّع کردن آمده است.
مولوی می گوید :
چون چنین شد ابتهال آغاز کن ناله و تسبیح و روزه سازکن
ابتهال در اصطلاح اهل موسیقی، نوعی سبک هنری و نغمه سرایی است که با حالتی خاشعانه و گریه آلود و بدون همراهی آلات موسیقی اجرا می شود و معمولاً هم بصورت انفرادی اجراء می گردد.
این قالب بیشتر برای راز و نیاز با خدا، مدح اولیای دین، اشعار و سروده هایی با درون مایه دینی و عرفانی به کار گرفته می شود.
جان آگه با #فرهیختگان
کلمه ابتهال در تعاریف لغوی به معنای زاری، به زاری دعا کردن، اخلاص ورزیدن در دعا و تضرّع کردن آمده است.
مولوی می گوید :
چون چنین شد ابتهال آغاز کن ناله و تسبیح و روزه سازکن
ابتهال در اصطلاح اهل موسیقی، نوعی سبک هنری و نغمه سرایی است که با حالتی خاشعانه و گریه آلود و بدون همراهی آلات موسیقی اجرا می شود و معمولاً هم بصورت انفرادی اجراء می گردد.
این قالب بیشتر برای راز و نیاز با خدا، مدح اولیای دین، اشعار و سروده هایی با درون مایه دینی و عرفانی به کار گرفته می شود.
جان آگه با #فرهیختگان
معین وزیر علوم اسبق و رییس شورایعالی نظام پزشکی کشور:
واکسن نخریدند چون خواسته‌اند محصولات چندین خط تولید واکسن داخلی، رقیب خارجی نداشته باشد !
وزارت خارجه نه مسئولیت مستقیمی در امور دارو و درمان دارد و نه مسئولان آن سهام دار شرکت‌های داروئی هستند !
#فرهیختگان در روزهای بی‌پناهی مردم
واکسن نخریدند چون خواسته‌اند محصولات چندین خط تولید واکسن داخلی، رقیب خارجی نداشته باشد !
وزارت خارجه نه مسئولیت مستقیمی در امور دارو و درمان دارد و نه مسئولان آن سهام دار شرکت‌های داروئی هستند !
#فرهیختگان در روزهای بی‌پناهی مردم
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
غوغا تابان (خواننده زن افغان)، برای این روزهای افغانستان نوشته:
«زمان به‌شکلِ دل‌آزاری می‌گذرد. اکنون آوازم به ساز نیازی ندارد. این صدای مردم است که سرودها را می‌سازد: شب‌های بی‌ترانه نمانه نمانه/بی‌مِهریِ زمانه نمانه نمانه...»
جان آگه با #فرهیختگان
«زمان به‌شکلِ دل‌آزاری می‌گذرد. اکنون آوازم به ساز نیازی ندارد. این صدای مردم است که سرودها را می‌سازد: شب‌های بی‌ترانه نمانه نمانه/بی‌مِهریِ زمانه نمانه نمانه...»
جان آگه با #فرهیختگان
Forwarded from کارزار
✌️همه به کلاب هاوس کارزار دعوتید!
✅ امشب (شنبه ۲۳ مرداد) ساعت ۲۲ در اتاق #کارزار در کلاب‌هاوس گرد هم جمع خواهیم شد تا به بهانه یک میلیونی شدن امضاهای کارزار مخالفت با #طرح_صیانت با کارشناسان، کنشگران، نمایندگان صنفی، نمایندگان مجلس و همچنین نمایندگان استارتاپ‌های مطرح کشور درباره نقشه راه جلوگیری از تصویب این طرح گفتگو کنیم.
✅ یادآوری می‌شود کلاب هاوس حالا نسخه‌ای رسمی برای اپلیکیشن اندروید نیز منتشر کرده است. البته این اپلیکیشن (متأسفانه) در برخی سرویس‌دهندگان اینترنت فیلتر شده است.
📌 منتظر حضور شما در این رویداد هستیم:
👉 https://www.clubhouse.com/event/M8nLadyb
#منفعل_نباشیم
@karzarnet
✅ امشب (شنبه ۲۳ مرداد) ساعت ۲۲ در اتاق #کارزار در کلاب‌هاوس گرد هم جمع خواهیم شد تا به بهانه یک میلیونی شدن امضاهای کارزار مخالفت با #طرح_صیانت با کارشناسان، کنشگران، نمایندگان صنفی، نمایندگان مجلس و همچنین نمایندگان استارتاپ‌های مطرح کشور درباره نقشه راه جلوگیری از تصویب این طرح گفتگو کنیم.
✅ یادآوری می‌شود کلاب هاوس حالا نسخه‌ای رسمی برای اپلیکیشن اندروید نیز منتشر کرده است. البته این اپلیکیشن (متأسفانه) در برخی سرویس‌دهندگان اینترنت فیلتر شده است.
📌 منتظر حضور شما در این رویداد هستیم:
👉 https://www.clubhouse.com/event/M8nLadyb
#منفعل_نباشیم
@karzarnet
این‌ها
این‌ها اگر از طالبان حمایت می‌کنند، نه به خاطرِ دشمنیِ ظاهری‌اش با آمریکا است. آمریکا که اصلا افغانستان را رها کرد و رفت. بلکه به خاطر اشتراک فکری‌شان با امارت اسلامی است. و همدلی‌شان در براندازی جمهوریت، مشروطیت و انتخابات. و دشمنی با هرنوع از آزادی، تنوع سبک زندگی، هنر و زنان.
حسین دهباشی
جان آگه با #فرهیختگان
این‌ها اگر از طالبان حمایت می‌کنند، نه به خاطرِ دشمنیِ ظاهری‌اش با آمریکا است. آمریکا که اصلا افغانستان را رها کرد و رفت. بلکه به خاطر اشتراک فکری‌شان با امارت اسلامی است. و همدلی‌شان در براندازی جمهوریت، مشروطیت و انتخابات. و دشمنی با هرنوع از آزادی، تنوع سبک زندگی، هنر و زنان.
حسین دهباشی
جان آگه با #فرهیختگان
خیالِ باطلِ اکسیر کردن
محمدباقر تاج الدین
انسان هایی که با برخی اعمال و رفتارهای غیر عقلانی، غیر اخلاقی و غیر انسانی شان هم زندگی خود و هم زندگی دیگران را دستخوش مشکلات و گرفتاری های فراوان می کنند و یا حتی تباه می سازند اما در عین حال می پندارند که اکسیر می کنند حقیقتاً جای نقد و بررسی فراوان دارند. این دسته از انسان ها که شوربختانه باید گفت که تعدادشان کم هم نیست نه تنها برای خود بلکه حتی برای دیگران و جامعه نیز دستاوردهای تیره و تاری به ارمغان می آورند و با تأسف این که چنین دستاوردهای شومی را تعبیر به نیکی و خوبی می کنند و این دیگر بسیار عجیب و دلهره آور است!!!! یعنی اگر بخواهیم چندین امر دلهره آور هستی را بر بشماریم یکی همین کار و کردار این دسته از آدمیانی است که با جان خود و دیگران چنین جفا می کنند!!! به گفتۀ فریدون مشیری: هیچ حیوانی به حیوانی نمی دارد روا/ آن چه این نامردمان با جان انسان می کنند!!!! در واقع، بسیار ناجوانمردی است که انسان یا انسان هایی پیدا شوند که با باورها و رفتارهای غیر عقلانی، غیر اخلاقی و غیر انسانیِ خویش جامعه و بل جهانی را تیره و تار بسازند و تازه دادِ سخن بدهند که ای آدمیان ما را ببینید که چگونه جهانی آباد و سرشار از خوبی و خوشی برای تان ساخته ایم!!!! و بدتر این که برخی ساده دلان و خام باوران نیز این سخنان مزوّرانه و آمیخته با دروغ و نیرنگ آنان را باور کنند!!!
متن کامل در Instant View:
https://telegra.ph/Khial-08-14
جان آگه با #فرهیختگان
محمدباقر تاج الدین
انسان هایی که با برخی اعمال و رفتارهای غیر عقلانی، غیر اخلاقی و غیر انسانی شان هم زندگی خود و هم زندگی دیگران را دستخوش مشکلات و گرفتاری های فراوان می کنند و یا حتی تباه می سازند اما در عین حال می پندارند که اکسیر می کنند حقیقتاً جای نقد و بررسی فراوان دارند. این دسته از انسان ها که شوربختانه باید گفت که تعدادشان کم هم نیست نه تنها برای خود بلکه حتی برای دیگران و جامعه نیز دستاوردهای تیره و تاری به ارمغان می آورند و با تأسف این که چنین دستاوردهای شومی را تعبیر به نیکی و خوبی می کنند و این دیگر بسیار عجیب و دلهره آور است!!!! یعنی اگر بخواهیم چندین امر دلهره آور هستی را بر بشماریم یکی همین کار و کردار این دسته از آدمیانی است که با جان خود و دیگران چنین جفا می کنند!!! به گفتۀ فریدون مشیری: هیچ حیوانی به حیوانی نمی دارد روا/ آن چه این نامردمان با جان انسان می کنند!!!! در واقع، بسیار ناجوانمردی است که انسان یا انسان هایی پیدا شوند که با باورها و رفتارهای غیر عقلانی، غیر اخلاقی و غیر انسانیِ خویش جامعه و بل جهانی را تیره و تار بسازند و تازه دادِ سخن بدهند که ای آدمیان ما را ببینید که چگونه جهانی آباد و سرشار از خوبی و خوشی برای تان ساخته ایم!!!! و بدتر این که برخی ساده دلان و خام باوران نیز این سخنان مزوّرانه و آمیخته با دروغ و نیرنگ آنان را باور کنند!!!
متن کامل در Instant View:
https://telegra.ph/Khial-08-14
جان آگه با #فرهیختگان
Telegraph
خیالِ باطلِ اکسیر کردن
محمدباقر تاج الدین انسان هایی که با برخی اعمال و رفتارهای غیر عقلانی، غیر اخلاقی و غیر انسانی شان هم زندگی خود و هم زندگی دیگران را دستخوش مشکلات و گرفتاری های فراوان می کنند و یا حتی تباه می سازند اما در عین حال می پندارند که اکسیر می کنند حقیقتاً جای نقد…
توهم اصلاح‌طلبان
بیژن اشتری
🔗 حکومتی اقتدارگرا که ظاهرا تا دیروز دچار چندپارگی بوده از امروز یکپارچه و متحد شده است. خوشحالی حاکمیت از این یکپارچگی و یکدستی را درک می‌کنم اما خوشحالی کسانی را که به «اصلاح طلبان» معروفند و خود را «دموکراسی‌خواه» می‌نامند درک نمی‌کنم. آقای تاجزاده را که معتقد است یکدست شدن حکومت موجب پاسخگو شدن آن می‌شود درک نمی‌کنم. آقای زیدآبادی را که این مطالب را نوشته درک نمی کنم: «اینک قوای سه‌گانه به کنترل اصولگرایان درآمده است و آنها اگر صورت مسئله را به درستی درک و اراده‌ای برای حل آن پیدا کنند، قدرت و امکانات لازم را برای برون رفت از این شرایط در اختیار دارند... حل این بحران به دست همین جناح امکان‌پذیر است» و یا آقای ابطحی را که نوشته «آقای رئیسی شانس بزرگی دارید که همهٔ قوا و رهبری حامی‌تان هستند و با این پشتوانه کاری کنید که لبخند امید و زندگی جاری شود» درک نمی‌کنم.
🔗 این بزرگواران ظاهراً فراموش کرده‌اند که «قدرت فساد می‌آورد و قدرت مطلق فساد مطلق می آورد.» فعالان سیاسی طی دو قرن اخیر از زمان مونتسکیو تا زمان حاضر همواره کوشیده‌اند که جلوی یکپارچه شدن قدرت سیاسی را بگیرند. اصل تفکیک قوا تضمینی است بر اینکه حکومت در دست یک فرد یا یک گروه خاص متمرکز نشود. یک دستی حکومت نه تنها موجب پاسخگو کردن حکومت نمی شود بلکه آن را پاسخگوگریزتر و مستبدتر می‌کند. آنچه حکومت را پاسخگو می‌کند وجود رسانه‌های آزاد، وجود نهادهای مدنی و وجود نهادهای نظارتی مستقل است. دموکراسی مبتنی بر نظام «چک اند بالانس» یا «نظارت کردن و توازن‌بخشی» است. به این معنا که هر بخشی از حکومت باید بخش دیگر را نظارت و قدرت آن را متوازن کند تا هیچکدام نتواند به استبداد رو آورد.
🔗 قدرت سیاسی اگر به آفت تمرکز و انحصار آلوده شود فساد و تباهی‌اش افزون تر می‌شود. تنها با اجرای اصل تفکیک قوا و پیاده کردن نظام «نظارت و توازن» است که می‌توان قدرت سیاسی را از فاسد شدن، عدم شفافیت و گرایش به استبداد باز داشت. به‌نظرم هیچ نیرویی نمی‌تواند خود را دموکرات بداند و از یکپارچه شدن یک حاکمیت اقتدارگرا حمایت کند یا این یکپارچگی را چیز مثبتی بپندارد./امتداد
جان آگه با #فرهیختگان
بیژن اشتری
🔗 حکومتی اقتدارگرا که ظاهرا تا دیروز دچار چندپارگی بوده از امروز یکپارچه و متحد شده است. خوشحالی حاکمیت از این یکپارچگی و یکدستی را درک می‌کنم اما خوشحالی کسانی را که به «اصلاح طلبان» معروفند و خود را «دموکراسی‌خواه» می‌نامند درک نمی‌کنم. آقای تاجزاده را که معتقد است یکدست شدن حکومت موجب پاسخگو شدن آن می‌شود درک نمی‌کنم. آقای زیدآبادی را که این مطالب را نوشته درک نمی کنم: «اینک قوای سه‌گانه به کنترل اصولگرایان درآمده است و آنها اگر صورت مسئله را به درستی درک و اراده‌ای برای حل آن پیدا کنند، قدرت و امکانات لازم را برای برون رفت از این شرایط در اختیار دارند... حل این بحران به دست همین جناح امکان‌پذیر است» و یا آقای ابطحی را که نوشته «آقای رئیسی شانس بزرگی دارید که همهٔ قوا و رهبری حامی‌تان هستند و با این پشتوانه کاری کنید که لبخند امید و زندگی جاری شود» درک نمی‌کنم.
🔗 این بزرگواران ظاهراً فراموش کرده‌اند که «قدرت فساد می‌آورد و قدرت مطلق فساد مطلق می آورد.» فعالان سیاسی طی دو قرن اخیر از زمان مونتسکیو تا زمان حاضر همواره کوشیده‌اند که جلوی یکپارچه شدن قدرت سیاسی را بگیرند. اصل تفکیک قوا تضمینی است بر اینکه حکومت در دست یک فرد یا یک گروه خاص متمرکز نشود. یک دستی حکومت نه تنها موجب پاسخگو کردن حکومت نمی شود بلکه آن را پاسخگوگریزتر و مستبدتر می‌کند. آنچه حکومت را پاسخگو می‌کند وجود رسانه‌های آزاد، وجود نهادهای مدنی و وجود نهادهای نظارتی مستقل است. دموکراسی مبتنی بر نظام «چک اند بالانس» یا «نظارت کردن و توازن‌بخشی» است. به این معنا که هر بخشی از حکومت باید بخش دیگر را نظارت و قدرت آن را متوازن کند تا هیچکدام نتواند به استبداد رو آورد.
🔗 قدرت سیاسی اگر به آفت تمرکز و انحصار آلوده شود فساد و تباهی‌اش افزون تر می‌شود. تنها با اجرای اصل تفکیک قوا و پیاده کردن نظام «نظارت و توازن» است که می‌توان قدرت سیاسی را از فاسد شدن، عدم شفافیت و گرایش به استبداد باز داشت. به‌نظرم هیچ نیرویی نمی‌تواند خود را دموکرات بداند و از یکپارچه شدن یک حاکمیت اقتدارگرا حمایت کند یا این یکپارچگی را چیز مثبتی بپندارد./امتداد
جان آگه با #فرهیختگان
هرگز ندیده بودم چشم تو را چنین
در خون و اشک غوطه‌ور؛
ای مامِ رنج‌ها!
ای میهنی که در تو به خواری
مِثلِ اسیرِ جنگی یک عمر زیستم
زین گونه زیستم و به هِق‌هِق گریستم
محمدرضا شفیعی کدکنی
جان آگه با #فرهیختگان
در خون و اشک غوطه‌ور؛
ای مامِ رنج‌ها!
ای میهنی که در تو به خواری
مِثلِ اسیرِ جنگی یک عمر زیستم
زین گونه زیستم و به هِق‌هِق گریستم
محمدرضا شفیعی کدکنی
جان آگه با #فرهیختگان
سرزمین من_داوود سرخوش
@tarabesstaan
سرزمین من
بی آشیانه گشتم
خانه به خانه گشتم
بی تو همیشه با غم
شانه به شانه گشتم
عشقِ یگانه ی من
از تو، نشانه ی من
بی تو نمک ندارد
شعر و ترانه ی من....
زبان حال
این روزهای کشور "افغانستان"
متن این ترانه را امیرجان صبوری
شاعر افغان سروده و اولین بار داوود سرخوش آن را اجرا کرده است.
جان آگه با #فرهیختگان
بی آشیانه گشتم
خانه به خانه گشتم
بی تو همیشه با غم
شانه به شانه گشتم
عشقِ یگانه ی من
از تو، نشانه ی من
بی تو نمک ندارد
شعر و ترانه ی من....
زبان حال
این روزهای کشور "افغانستان"
متن این ترانه را امیرجان صبوری
شاعر افغان سروده و اولین بار داوود سرخوش آن را اجرا کرده است.
جان آگه با #فرهیختگان
با این هزیمت غم‌انگیز، بعید است کابل همین امروز و فردا سقوط نکند!
سقوط دوباره افغانستان به عصر تباهی طالبان یک فاجعه برای مردم کشورهای منطقه است. مردمی که بدون فرصت آموزش و تمرین کافی در نهادهای دمکراتیک، در چرخه پیوسته و بسته سقوط و خروجند. مردمی که با دولتمردان عصر جهاد سودای مدارای مدنی دارند اما با استقرار نیمه نظمی مردان جهاد دیروز را دلالان پول و قدرت امروز یافته‌اند و نومید و نگران، رهسپار سقوطی دیگرند.
هیچ‌یک از بازیگران میدان تصویری واقعی از هم ندارند (یا نمی‌خواهند و نمی‌توانند): نیروی خارجی برای نجات قطعی مردم و رساندن آنها به شاهد دمکراسی نیامده است، مردمِ خسته دوست دارند نیروی خارجی را نماینده دمکراسی آزاد جهان (!) بدانند، دولت خود را خادم میهمان مردم نمی‌داند و مردم را "راضی ناگزیر" فرض می‌کند، مردم اما دل به حاکمیتی خوش کرده‌اند که بر او کنترل و از فرجام خوش او اطمینان ندارند، ارتش مسئول تمامیت ارضی کشور است اما باید دید فرماندهان به کدام صنم دل بسته‌اند، حتی مردم از خود تصویری دقیق و همدل ندارند، مطالبات برخی کابوس برخی دیگر است، غم فرهنگ و مدنیت با ارزوی قدرت و ثروت هم‌خانه نیست که فاصله‌هاست. در میانه این چرخه جستن و افتادن از/در دام بلا، فرصتی برای پیوند پایدار میان این عناصر نبوده است. همسایگان هم چندان غم‌خوارند که ریسمان از دستشان بدر نرود و هریکی در صفحه شطرنج رخ و پیل خویش میرانند.
باری طالبان خوب و بد ندارد، "جنبش اصیل" هم قدرت نرینگی خلق این شیاطین در زهدان خشونت و نادانی است. این لفاظی‌های خطرساز هم رنگ کردن قورباغه کریه سیاست خاورمیانه است تا مگر دلالان قدرت عفریتی را بجای قناری خوش‌خوان به افکار عمومی قالب کنند.
کابل سقوط می‌کند (الهی نکند) و چیزی از جنس آبگینه پیوند هم در دل ما می‌شکند.
هیچ یک از ما چند کشور خط استوای بلا (عراق و ایران و افغانستان) بی غم دیگری نمی‌تواند فیل دولت دمکراتیک در اینجا هوا کند و دولت رشک جنان بسازد، سرنوشت همه ما بهم گره خورده است و خط خشونت هرگز فرصت تامل و مدارا و آموزش بما نمی‌دهد. آنها که در میان ما صدای نکره "پیوند مردم با طالبان" و "طالبان مردمی" را بلند کرده‌اند، سایه‌های بویناک همان مردان ریشوی ناموس‌رُبای طالب‌ند که سودای خام استقرار شریعت می‌پزند اما کور خوانده‌اند.
ما خود آنقدر غصه داریم که مردم عزیز همسایه را از یاد نبریم، هرچند دولتمردان بی‌تمیز ما برای طالبان آلوده در تهران آغوش گشاده باشند !
رضا بهشتی معز
#فرهیختگان، صدای فرزانگان
سقوط دوباره افغانستان به عصر تباهی طالبان یک فاجعه برای مردم کشورهای منطقه است. مردمی که بدون فرصت آموزش و تمرین کافی در نهادهای دمکراتیک، در چرخه پیوسته و بسته سقوط و خروجند. مردمی که با دولتمردان عصر جهاد سودای مدارای مدنی دارند اما با استقرار نیمه نظمی مردان جهاد دیروز را دلالان پول و قدرت امروز یافته‌اند و نومید و نگران، رهسپار سقوطی دیگرند.
هیچ‌یک از بازیگران میدان تصویری واقعی از هم ندارند (یا نمی‌خواهند و نمی‌توانند): نیروی خارجی برای نجات قطعی مردم و رساندن آنها به شاهد دمکراسی نیامده است، مردمِ خسته دوست دارند نیروی خارجی را نماینده دمکراسی آزاد جهان (!) بدانند، دولت خود را خادم میهمان مردم نمی‌داند و مردم را "راضی ناگزیر" فرض می‌کند، مردم اما دل به حاکمیتی خوش کرده‌اند که بر او کنترل و از فرجام خوش او اطمینان ندارند، ارتش مسئول تمامیت ارضی کشور است اما باید دید فرماندهان به کدام صنم دل بسته‌اند، حتی مردم از خود تصویری دقیق و همدل ندارند، مطالبات برخی کابوس برخی دیگر است، غم فرهنگ و مدنیت با ارزوی قدرت و ثروت هم‌خانه نیست که فاصله‌هاست. در میانه این چرخه جستن و افتادن از/در دام بلا، فرصتی برای پیوند پایدار میان این عناصر نبوده است. همسایگان هم چندان غم‌خوارند که ریسمان از دستشان بدر نرود و هریکی در صفحه شطرنج رخ و پیل خویش میرانند.
باری طالبان خوب و بد ندارد، "جنبش اصیل" هم قدرت نرینگی خلق این شیاطین در زهدان خشونت و نادانی است. این لفاظی‌های خطرساز هم رنگ کردن قورباغه کریه سیاست خاورمیانه است تا مگر دلالان قدرت عفریتی را بجای قناری خوش‌خوان به افکار عمومی قالب کنند.
کابل سقوط می‌کند (الهی نکند) و چیزی از جنس آبگینه پیوند هم در دل ما می‌شکند.
هیچ یک از ما چند کشور خط استوای بلا (عراق و ایران و افغانستان) بی غم دیگری نمی‌تواند فیل دولت دمکراتیک در اینجا هوا کند و دولت رشک جنان بسازد، سرنوشت همه ما بهم گره خورده است و خط خشونت هرگز فرصت تامل و مدارا و آموزش بما نمی‌دهد. آنها که در میان ما صدای نکره "پیوند مردم با طالبان" و "طالبان مردمی" را بلند کرده‌اند، سایه‌های بویناک همان مردان ریشوی ناموس‌رُبای طالب‌ند که سودای خام استقرار شریعت می‌پزند اما کور خوانده‌اند.
ما خود آنقدر غصه داریم که مردم عزیز همسایه را از یاد نبریم، هرچند دولتمردان بی‌تمیز ما برای طالبان آلوده در تهران آغوش گشاده باشند !
رضا بهشتی معز
#فرهیختگان، صدای فرزانگان
بیانیه ۱۲۰۰فعال ایرانی و افغانستانی:
صدای زنان افغانستان را بشنوید
بیش از ۱۲۰۰ فعال مدنی، سیاسی ، حقوق زنان و روزنامه‌نگار در ایران و افغانستان با صدور بیانیه ی مشترکی از جامعه جهانی درخواست کرده‌اند که صدای زنان افغانستان را بشنوند و حقوق آنان را پیش شرط تمام مذاکرات خود با طالبان قرار دهند.
🔹در بخشی از این بیانیه آمده است:«هم‌زمان با این جنگ و خشونت، مذاکرات صلح نیز بیش از آنکه باهدف بهبودی اوضاع در افغانستان باشد، در جهت مشروعیت بخشیدن به متهمان جنایت‌های جنگی و بانیان فجایع انسانی بی‌شمار، پیش می‌رود. مذاکراتی که در آن جامعه مدنی مستقل افغانستان هیچ نماینده‌ای در آن ندارد و صدای زنانی که همین امروز در ولایات تحت امر طالبان، شلاق می‌خورند و سنگسار می‌شوند و به‌اجبار به عقد نکاح سربازان طالب درمی‌آیند، شنیده نمی‌شود. مذاکراتی که هیچ نشانی از صلح در آن نیست و بیشتر به چانه زنی برای کسب قدرت می‌ماند.»
🔹به گزارش «زیتون» امضا کنندگان این بیانیه با تأکید بر اینکه دوستان واقعی افغانستان هستند، ضمن حمایت از خواسته‌های زنان افغانستان اعلام کرده‌اند:« زنان افغانستان شهروندانی برابر هستند و حقوق انسانی آنها می‌بایست در هر مذاکرات صلحی به‌عنوان پیش‌شرط مطرح و موردقبول طرفین قرار گیرد. زنان افغانستان نباید بار دیگر قربانی جنگهای نیابتی شوند و دستاوردهایشان در آتش جنگهایی که در آن نقشی ندارند، از میان برود.»
متن کامل این بیانیه که برای انتشار در اختیار «زیتون» قرار گرفته است:
https://www.zeitoons.com/90468
جان آگه با #فرهیختگان
صدای زنان افغانستان را بشنوید
بیش از ۱۲۰۰ فعال مدنی، سیاسی ، حقوق زنان و روزنامه‌نگار در ایران و افغانستان با صدور بیانیه ی مشترکی از جامعه جهانی درخواست کرده‌اند که صدای زنان افغانستان را بشنوند و حقوق آنان را پیش شرط تمام مذاکرات خود با طالبان قرار دهند.
🔹در بخشی از این بیانیه آمده است:«هم‌زمان با این جنگ و خشونت، مذاکرات صلح نیز بیش از آنکه باهدف بهبودی اوضاع در افغانستان باشد، در جهت مشروعیت بخشیدن به متهمان جنایت‌های جنگی و بانیان فجایع انسانی بی‌شمار، پیش می‌رود. مذاکراتی که در آن جامعه مدنی مستقل افغانستان هیچ نماینده‌ای در آن ندارد و صدای زنانی که همین امروز در ولایات تحت امر طالبان، شلاق می‌خورند و سنگسار می‌شوند و به‌اجبار به عقد نکاح سربازان طالب درمی‌آیند، شنیده نمی‌شود. مذاکراتی که هیچ نشانی از صلح در آن نیست و بیشتر به چانه زنی برای کسب قدرت می‌ماند.»
🔹به گزارش «زیتون» امضا کنندگان این بیانیه با تأکید بر اینکه دوستان واقعی افغانستان هستند، ضمن حمایت از خواسته‌های زنان افغانستان اعلام کرده‌اند:« زنان افغانستان شهروندانی برابر هستند و حقوق انسانی آنها می‌بایست در هر مذاکرات صلحی به‌عنوان پیش‌شرط مطرح و موردقبول طرفین قرار گیرد. زنان افغانستان نباید بار دیگر قربانی جنگهای نیابتی شوند و دستاوردهایشان در آتش جنگهایی که در آن نقشی ندارند، از میان برود.»
متن کامل این بیانیه که برای انتشار در اختیار «زیتون» قرار گرفته است:
https://www.zeitoons.com/90468
جان آگه با #فرهیختگان