اینها
اینها اگر از طالبان حمایت میکنند، نه به خاطرِ دشمنیِ ظاهری‌اش با آمریکا است. آمریکا که اصلا افغانستان را رها کرد و رفت. بلکه به خاطر اشتراک فکری‌شان با امارت اسلامی است. و همدلی‌شان در براندازی جمهوریت، مشروطیت و انتخابات. و دشمنی با هرنوع از آزادی، تنوع سبک زندگی، هنر و زنان.
حسین دهباشی
جان آگه با #فرهیختگان
اینها اگر از طالبان حمایت میکنند، نه به خاطرِ دشمنیِ ظاهری‌اش با آمریکا است. آمریکا که اصلا افغانستان را رها کرد و رفت. بلکه به خاطر اشتراک فکری‌شان با امارت اسلامی است. و همدلی‌شان در براندازی جمهوریت، مشروطیت و انتخابات. و دشمنی با هرنوع از آزادی، تنوع سبک زندگی، هنر و زنان.
حسین دهباشی
جان آگه با #فرهیختگان
خیالِ باطلِ اکسیر کردن
محمدباقر تاج الدین
انسان هایی که با برخی اعمال و رفتارهای غیر عقلانی، غیر اخلاقی و غیر انسانی شان هم زندگی خود و هم زندگی دیگران را دستخوش مشکلات و گرفتاری های فراوان می کنند و یا حتی تباه می سازند اما در عین حال می پندارند که اکسیر می کنند حقیقتاً جای نقد و بررسی فراوان دارند. این دسته از انسان ها که شوربختانه باید گفت که تعدادشان کم هم نیست نه تنها برای خود بلکه حتی برای دیگران و جامعه نیز دستاوردهای تیره و تاری به ارمغان می آورند و با تأسف این که چنین دستاوردهای شومی را تعبیر به نیکی و خوبی می کنند و این دیگر بسیار عجیب و دلهره آور است!!!! یعنی اگر بخواهیم چندین امر دلهره آور هستی را بر بشماریم یکی همین کار و کردار این دسته از آدمیانی است که با جان خود و دیگران چنین جفا می کنند!!! به گفتۀ فریدون مشیری: هیچ حیوانی به حیوانی نمی دارد روا/ آن چه این نامردمان با جان انسان می کنند!!!! در واقع، بسیار ناجوانمردی است که انسان یا انسان هایی پیدا شوند که با باورها و رفتارهای غیر عقلانی، غیر اخلاقی و غیر انسانیِ خویش جامعه و بل جهانی را تیره و تار بسازند و تازه دادِ سخن بدهند که ای آدمیان ما را ببینید که چگونه جهانی آباد و سرشار از خوبی و خوشی برای تان ساخته ایم!!!! و بدتر این که برخی ساده دلان و خام باوران نیز این سخنان مزوّرانه و آمیخته با دروغ و نیرنگ آنان را باور کنند!!!
متن کامل در Instant View:
https://telegra.ph/Khial-08-14
جان آگه با #فرهیختگان
محمدباقر تاج الدین
انسان هایی که با برخی اعمال و رفتارهای غیر عقلانی، غیر اخلاقی و غیر انسانی شان هم زندگی خود و هم زندگی دیگران را دستخوش مشکلات و گرفتاری های فراوان می کنند و یا حتی تباه می سازند اما در عین حال می پندارند که اکسیر می کنند حقیقتاً جای نقد و بررسی فراوان دارند. این دسته از انسان ها که شوربختانه باید گفت که تعدادشان کم هم نیست نه تنها برای خود بلکه حتی برای دیگران و جامعه نیز دستاوردهای تیره و تاری به ارمغان می آورند و با تأسف این که چنین دستاوردهای شومی را تعبیر به نیکی و خوبی می کنند و این دیگر بسیار عجیب و دلهره آور است!!!! یعنی اگر بخواهیم چندین امر دلهره آور هستی را بر بشماریم یکی همین کار و کردار این دسته از آدمیانی است که با جان خود و دیگران چنین جفا می کنند!!! به گفتۀ فریدون مشیری: هیچ حیوانی به حیوانی نمی دارد روا/ آن چه این نامردمان با جان انسان می کنند!!!! در واقع، بسیار ناجوانمردی است که انسان یا انسان هایی پیدا شوند که با باورها و رفتارهای غیر عقلانی، غیر اخلاقی و غیر انسانیِ خویش جامعه و بل جهانی را تیره و تار بسازند و تازه دادِ سخن بدهند که ای آدمیان ما را ببینید که چگونه جهانی آباد و سرشار از خوبی و خوشی برای تان ساخته ایم!!!! و بدتر این که برخی ساده دلان و خام باوران نیز این سخنان مزوّرانه و آمیخته با دروغ و نیرنگ آنان را باور کنند!!!
متن کامل در Instant View:
https://telegra.ph/Khial-08-14
جان آگه با #فرهیختگان
Telegraph
خیالِ باطلِ اکسیر کردن
محمدباقر تاج الدین انسان هایی که با برخی اعمال و رفتارهای غیر عقلانی، غیر اخلاقی و غیر انسانی شان هم زندگی خود و هم زندگی دیگران را دستخوش مشکلات و گرفتاری های فراوان می کنند و یا حتی تباه می سازند اما در عین حال می پندارند که اکسیر می کنند حقیقتاً جای نقد…
توهم اصلاح‌طلبان
بیژن اشتری
🔗 حکومتی اقتدارگرا که ظاهرا تا دیروز دچار چندپارگی بوده از امروز یکپارچه و متحد شده است. خوشحالی حاکمیت از این یکپارچگی و یکدستی را درک می‌کنم اما خوشحالی کسانی را که به «اصلاح طلبان» معروفند و خود را «دموکراسی‌خواه» می‌نامند درک نمی‌کنم. آقای تاجزاده را که معتقد است یکدست شدن حکومت موجب پاسخگو شدن آن می‌شود درک نمی‌کنم. آقای زیدآبادی را که این مطالب را نوشته درک نمی کنم: «اینک قوای سه‌گانه به کنترل اصولگرایان درآمده است و آنها اگر صورت مسئله را به درستی درک و اراده‌ای برای حل آن پیدا کنند، قدرت و امکانات لازم را برای برون رفت از این شرایط در اختیار دارند... حل این بحران به دست همین جناح امکان‌پذیر است» و یا آقای ابطحی را که نوشته «آقای رئیسی شانس بزرگی دارید که همهٔ قوا و رهبری حامی‌تان هستند و با این پشتوانه کاری کنید که لبخند امید و زندگی جاری شود» درک نمی‌کنم.
🔗 این بزرگواران ظاهراً فراموش کرده‌اند که «قدرت فساد می‌آورد و قدرت مطلق فساد مطلق می آورد.» فعالان سیاسی طی دو قرن اخیر از زمان مونتسکیو تا زمان حاضر همواره کوشیده‌اند که جلوی یکپارچه شدن قدرت سیاسی را بگیرند. اصل تفکیک قوا تضمینی است بر اینکه حکومت در دست یک فرد یا یک گروه خاص متمرکز نشود. یک دستی حکومت نه تنها موجب پاسخگو کردن حکومت نمی شود بلکه آن را پاسخگوگریزتر و مستبدتر می‌کند. آنچه حکومت را پاسخگو می‌کند وجود رسانه‌های آزاد، وجود نهادهای مدنی و وجود نهادهای نظارتی مستقل است. دموکراسی مبتنی بر نظام «چک اند بالانس» یا «نظارت کردن و توازن‌بخشی» است. به این معنا که هر بخشی از حکومت باید بخش دیگر را نظارت و قدرت آن را متوازن کند تا هیچکدام نتواند به استبداد رو آورد.
🔗 قدرت سیاسی اگر به آفت تمرکز و انحصار آلوده شود فساد و تباهی‌اش افزون تر می‌شود. تنها با اجرای اصل تفکیک قوا و پیاده کردن نظام «نظارت و توازن» است که می‌توان قدرت سیاسی را از فاسد شدن، عدم شفافیت و گرایش به استبداد باز داشت. به‌نظرم هیچ نیرویی نمی‌تواند خود را دموکرات بداند و از یکپارچه شدن یک حاکمیت اقتدارگرا حمایت کند یا این یکپارچگی را چیز مثبتی بپندارد./امتداد
جان آگه با #فرهیختگان
بیژن اشتری
🔗 حکومتی اقتدارگرا که ظاهرا تا دیروز دچار چندپارگی بوده از امروز یکپارچه و متحد شده است. خوشحالی حاکمیت از این یکپارچگی و یکدستی را درک می‌کنم اما خوشحالی کسانی را که به «اصلاح طلبان» معروفند و خود را «دموکراسی‌خواه» می‌نامند درک نمی‌کنم. آقای تاجزاده را که معتقد است یکدست شدن حکومت موجب پاسخگو شدن آن می‌شود درک نمی‌کنم. آقای زیدآبادی را که این مطالب را نوشته درک نمی کنم: «اینک قوای سه‌گانه به کنترل اصولگرایان درآمده است و آنها اگر صورت مسئله را به درستی درک و اراده‌ای برای حل آن پیدا کنند، قدرت و امکانات لازم را برای برون رفت از این شرایط در اختیار دارند... حل این بحران به دست همین جناح امکان‌پذیر است» و یا آقای ابطحی را که نوشته «آقای رئیسی شانس بزرگی دارید که همهٔ قوا و رهبری حامی‌تان هستند و با این پشتوانه کاری کنید که لبخند امید و زندگی جاری شود» درک نمی‌کنم.
🔗 این بزرگواران ظاهراً فراموش کرده‌اند که «قدرت فساد می‌آورد و قدرت مطلق فساد مطلق می آورد.» فعالان سیاسی طی دو قرن اخیر از زمان مونتسکیو تا زمان حاضر همواره کوشیده‌اند که جلوی یکپارچه شدن قدرت سیاسی را بگیرند. اصل تفکیک قوا تضمینی است بر اینکه حکومت در دست یک فرد یا یک گروه خاص متمرکز نشود. یک دستی حکومت نه تنها موجب پاسخگو کردن حکومت نمی شود بلکه آن را پاسخگوگریزتر و مستبدتر می‌کند. آنچه حکومت را پاسخگو می‌کند وجود رسانه‌های آزاد، وجود نهادهای مدنی و وجود نهادهای نظارتی مستقل است. دموکراسی مبتنی بر نظام «چک اند بالانس» یا «نظارت کردن و توازن‌بخشی» است. به این معنا که هر بخشی از حکومت باید بخش دیگر را نظارت و قدرت آن را متوازن کند تا هیچکدام نتواند به استبداد رو آورد.
🔗 قدرت سیاسی اگر به آفت تمرکز و انحصار آلوده شود فساد و تباهی‌اش افزون تر می‌شود. تنها با اجرای اصل تفکیک قوا و پیاده کردن نظام «نظارت و توازن» است که می‌توان قدرت سیاسی را از فاسد شدن، عدم شفافیت و گرایش به استبداد باز داشت. به‌نظرم هیچ نیرویی نمی‌تواند خود را دموکرات بداند و از یکپارچه شدن یک حاکمیت اقتدارگرا حمایت کند یا این یکپارچگی را چیز مثبتی بپندارد./امتداد
جان آگه با #فرهیختگان
هرگز ندیده بودم چشم تو را چنین
در خون و اشک غوطه‌ور؛
ای مامِ رنج‌ها!
ای میهنی که در تو به خواری
مِثلِ اسیرِ جنگی یک عمر زیستم
زین گونه زیستم و به هِق‌هِق گریستم
محمدرضا شفیعی کدکنی
جان آگه با #فرهیختگان
در خون و اشک غوطه‌ور؛
ای مامِ رنج‌ها!
ای میهنی که در تو به خواری
مِثلِ اسیرِ جنگی یک عمر زیستم
زین گونه زیستم و به هِق‌هِق گریستم
محمدرضا شفیعی کدکنی
جان آگه با #فرهیختگان
سرزمین من_داوود سرخوش
@tarabesstaan
سرزمین من
بی آشیانه گشتم
خانه به خانه گشتم
بی تو همیشه با غم
شانه به شانه گشتم
عشقِ یگانه ی من
از تو، نشانه ی من
بی تو نمک ندارد
شعر و ترانه ی من....
زبان حال
این روزهای کشور "افغانستان"
متن این ترانه را امیرجان صبوری
شاعر افغان سروده و اولین بار داوود سرخوش آن را اجرا کرده است.
جان آگه با #فرهیختگان
بی آشیانه گشتم
خانه به خانه گشتم
بی تو همیشه با غم
شانه به شانه گشتم
عشقِ یگانه ی من
از تو، نشانه ی من
بی تو نمک ندارد
شعر و ترانه ی من....
زبان حال
این روزهای کشور "افغانستان"
متن این ترانه را امیرجان صبوری
شاعر افغان سروده و اولین بار داوود سرخوش آن را اجرا کرده است.
جان آگه با #فرهیختگان
با این هزیمت غم‌انگیز، بعید است کابل همین امروز و فردا سقوط نکند!
سقوط دوباره افغانستان به عصر تباهی طالبان یک فاجعه برای مردم کشورهای منطقه است. مردمی که بدون فرصت آموزش و تمرین کافی در نهادهای دمکراتیک، در چرخه پیوسته و بسته سقوط و خروجند. مردمی که با دولتمردان عصر جهاد سودای مدارای مدنی دارند اما با استقرار نیمه نظمی مردان جهاد دیروز را دلالان پول و قدرت امروز یافته‌اند و نومید و نگران، رهسپار سقوطی دیگرند.
هیچ‌یک از بازیگران میدان تصویری واقعی از هم ندارند (یا نمی‌خواهند و نمی‌توانند): نیروی خارجی برای نجات قطعی مردم و رساندن آنها به شاهد دمکراسی نیامده است، مردمِ خسته دوست دارند نیروی خارجی را نماینده دمکراسی آزاد جهان (!) بدانند، دولت خود را خادم میهمان مردم نمیداند و مردم را "راضی ناگزیر" فرض می‌کند، مردم اما دل به حاکمیتی خوش کرده‌اند که بر او کنترل و از فرجام خوش او اطمینان ندارند، ارتش مسئول تمامیت ارضی کشور است اما باید دید فرماندهان به کدام صنم دل بسته‌اند، حتی مردم از خود تصویری دقیق و همدل ندارند، مطالبات برخی کابوس برخی دیگر است، غم فرهنگ و مدنیت با ارزوی قدرت و ثروت هم‌خانه نیست که فاصله‌هاست. در میانه این چرخه جستن و افتادن از/در دام بلا، فرصتی برای پیوند پایدار میان این عناصر نبوده است. همسایگان هم چندان غم‌خوارند که ریسمان از دستشان بدر نرود و هریکی در صفحه شطرنج رخ و پیل خویش میرانند.
باری طالبان خوب و بد ندارد، "جنبش اصیل" هم قدرت نرینگی خلق این شیاطین در زهدان خشونت و نادانی است. این لفاظی‌های خطرساز هم رنگ کردن قورباغه کریه سیاست خاورمیانه است تا مگر دلالان قدرت عفریتی را بجای قناری خوش‌خوان به افکار عمومی قالب کنند.
کابل سقوط می‌کند (الهی نکند) و چیزی از جنس آبگینه پیوند هم در دل ما می‌شکند.
هیچ یک از ما چند کشور خط استوای بلا (عراق و ایران و افغانستان) بی غم دیگری نمی‌تواند فیل دولت دمکراتیک در اینجا هوا کند و دولت رشک جنان بسازد، سرنوشت همه ما بهم گره خورده است و خط خشونت هرگز فرصت تامل و مدارا و آموزش بما نمی‌دهد. آنها که در میان ما صدای نکره "پیوند مردم با طالبان" و "طالبان مردمی" را بلند کرده‌اند، سایه‌های بویناک همان مردان ریشوی ناموس‌رُبای طالب‌ند که سودای خام استقرار شریعت می‌پزند اما کور خوانده‌اند.
ما خود آنقدر غصه داریم که مردم عزیز همسایه را از یاد نبریم، هرچند دولتمردان بی‌تمیز ما برای طالبان آلوده در تهران آغوش گشاده باشند !
رضا بهشتی معز
#فرهیختگان، صدای فرزانگان
سقوط دوباره افغانستان به عصر تباهی طالبان یک فاجعه برای مردم کشورهای منطقه است. مردمی که بدون فرصت آموزش و تمرین کافی در نهادهای دمکراتیک، در چرخه پیوسته و بسته سقوط و خروجند. مردمی که با دولتمردان عصر جهاد سودای مدارای مدنی دارند اما با استقرار نیمه نظمی مردان جهاد دیروز را دلالان پول و قدرت امروز یافته‌اند و نومید و نگران، رهسپار سقوطی دیگرند.
هیچ‌یک از بازیگران میدان تصویری واقعی از هم ندارند (یا نمی‌خواهند و نمی‌توانند): نیروی خارجی برای نجات قطعی مردم و رساندن آنها به شاهد دمکراسی نیامده است، مردمِ خسته دوست دارند نیروی خارجی را نماینده دمکراسی آزاد جهان (!) بدانند، دولت خود را خادم میهمان مردم نمیداند و مردم را "راضی ناگزیر" فرض می‌کند، مردم اما دل به حاکمیتی خوش کرده‌اند که بر او کنترل و از فرجام خوش او اطمینان ندارند، ارتش مسئول تمامیت ارضی کشور است اما باید دید فرماندهان به کدام صنم دل بسته‌اند، حتی مردم از خود تصویری دقیق و همدل ندارند، مطالبات برخی کابوس برخی دیگر است، غم فرهنگ و مدنیت با ارزوی قدرت و ثروت هم‌خانه نیست که فاصله‌هاست. در میانه این چرخه جستن و افتادن از/در دام بلا، فرصتی برای پیوند پایدار میان این عناصر نبوده است. همسایگان هم چندان غم‌خوارند که ریسمان از دستشان بدر نرود و هریکی در صفحه شطرنج رخ و پیل خویش میرانند.
باری طالبان خوب و بد ندارد، "جنبش اصیل" هم قدرت نرینگی خلق این شیاطین در زهدان خشونت و نادانی است. این لفاظی‌های خطرساز هم رنگ کردن قورباغه کریه سیاست خاورمیانه است تا مگر دلالان قدرت عفریتی را بجای قناری خوش‌خوان به افکار عمومی قالب کنند.
کابل سقوط می‌کند (الهی نکند) و چیزی از جنس آبگینه پیوند هم در دل ما می‌شکند.
هیچ یک از ما چند کشور خط استوای بلا (عراق و ایران و افغانستان) بی غم دیگری نمی‌تواند فیل دولت دمکراتیک در اینجا هوا کند و دولت رشک جنان بسازد، سرنوشت همه ما بهم گره خورده است و خط خشونت هرگز فرصت تامل و مدارا و آموزش بما نمی‌دهد. آنها که در میان ما صدای نکره "پیوند مردم با طالبان" و "طالبان مردمی" را بلند کرده‌اند، سایه‌های بویناک همان مردان ریشوی ناموس‌رُبای طالب‌ند که سودای خام استقرار شریعت می‌پزند اما کور خوانده‌اند.
ما خود آنقدر غصه داریم که مردم عزیز همسایه را از یاد نبریم، هرچند دولتمردان بی‌تمیز ما برای طالبان آلوده در تهران آغوش گشاده باشند !
رضا بهشتی معز
#فرهیختگان، صدای فرزانگان
بیانیه ۱۲۰۰فعال ایرانی و افغانستانی:
صدای زنان افغانستان را بشنوید
بیش از ۱۲۰۰ فعال مدنی، سیاسی ، حقوق زنان و روزنامه‌نگار در ایران و افغانستان با صدور بیانیه ی مشترکی از جامعه جهانی درخواست کرده‌اند که صدای زنان افغانستان را بشنوند و حقوق آنان را پیش شرط تمام مذاکرات خود با طالبان قرار دهند.
🔹در بخشی از این بیانیه آمده است:«هم‌زمان با این جنگ و خشونت، مذاکرات صلح نیز بیش از آنکه باهدف بهبودی اوضاع در افغانستان باشد، در جهت مشروعیت بخشیدن به متهمان جنایت‌های جنگی و بانیان فجایع انسانی بی‌شمار، پیش می‌رود. مذاکراتی که در آن جامعه مدنی مستقل افغانستان هیچ نماینده‌ای در آن ندارد و صدای زنانی که همین امروز در ولایات تحت امر طالبان، شلاق می‌خورند و سنگسار می‌شوند و به‌اجبار به عقد نکاح سربازان طالب درمی‌آیند، شنیده نمی‌شود. مذاکراتی که هیچ نشانی از صلح در آن نیست و بیشتر به چانه زنی برای کسب قدرت می‌ماند.»
🔹به گزارش «زیتون» امضا کنندگان این بیانیه با تأکید بر اینکه دوستان واقعی افغانستان هستند، ضمن حمایت از خواسته‌های زنان افغانستان اعلام کرده‌اند:« زنان افغانستان شهروندانی برابر هستند و حقوق انسانی آنها میبایست در هر مذاکرات صلحی به‌عنوان پیش‌شرط مطرح و موردقبول طرفین قرار گیرد. زنان افغانستان نباید بار دیگر قربانی جنگهای نیابتی شوند و دستاوردهایشان در آتش جنگهایی که در آن نقشی ندارند، از میان برود.»
متن کامل این بیانیه که برای انتشار در اختیار «زیتون» قرار گرفته است:
https://www.zeitoons.com/90468
جان آگه با #فرهیختگان
صدای زنان افغانستان را بشنوید
بیش از ۱۲۰۰ فعال مدنی، سیاسی ، حقوق زنان و روزنامه‌نگار در ایران و افغانستان با صدور بیانیه ی مشترکی از جامعه جهانی درخواست کرده‌اند که صدای زنان افغانستان را بشنوند و حقوق آنان را پیش شرط تمام مذاکرات خود با طالبان قرار دهند.
🔹در بخشی از این بیانیه آمده است:«هم‌زمان با این جنگ و خشونت، مذاکرات صلح نیز بیش از آنکه باهدف بهبودی اوضاع در افغانستان باشد، در جهت مشروعیت بخشیدن به متهمان جنایت‌های جنگی و بانیان فجایع انسانی بی‌شمار، پیش می‌رود. مذاکراتی که در آن جامعه مدنی مستقل افغانستان هیچ نماینده‌ای در آن ندارد و صدای زنانی که همین امروز در ولایات تحت امر طالبان، شلاق می‌خورند و سنگسار می‌شوند و به‌اجبار به عقد نکاح سربازان طالب درمی‌آیند، شنیده نمی‌شود. مذاکراتی که هیچ نشانی از صلح در آن نیست و بیشتر به چانه زنی برای کسب قدرت می‌ماند.»
🔹به گزارش «زیتون» امضا کنندگان این بیانیه با تأکید بر اینکه دوستان واقعی افغانستان هستند، ضمن حمایت از خواسته‌های زنان افغانستان اعلام کرده‌اند:« زنان افغانستان شهروندانی برابر هستند و حقوق انسانی آنها میبایست در هر مذاکرات صلحی به‌عنوان پیش‌شرط مطرح و موردقبول طرفین قرار گیرد. زنان افغانستان نباید بار دیگر قربانی جنگهای نیابتی شوند و دستاوردهایشان در آتش جنگهایی که در آن نقشی ندارند، از میان برود.»
متن کامل این بیانیه که برای انتشار در اختیار «زیتون» قرار گرفته است:
https://www.zeitoons.com/90468
جان آگه با #فرهیختگان
«توصیه وزارت ارشاد به مدیران رسانه‌ها:" از به کار بردن عباراتی چون وحشی‌گری، جنایت و کلمات مشابه در مورد طالبان پرهیز شود."
توصیه ما به وزارت ارشاد:"لطفا دهن‌تون رو ببندید."»
سیامک رحمانی
#فرهیختگان در مصاف طالبان وطنی
توصیه ما به وزارت ارشاد:"لطفا دهن‌تون رو ببندید."»
سیامک رحمانی
#فرهیختگان در مصاف طالبان وطنی
ارتش آمریکا ۲۰ سال زمان صرف کرد تا یک ارتش و نیروی منظم برای افغانستان آموزش دهد و میلیارد ها دلار نیز برای این کار هزینه کرد. تا جایی که در دو سه سال اخیر سطح تجهیزات انفرادی و گشت زنی نیروهای ارتش افغانستان در محافل میلیتاری خودمان تحسین میشد و گاها با سطح تجهیزات نیروهای کشور خودمان مقایسه شده و انتقاد های شدیدی هم به تبع آن وجود داشت ( البته قطعا انتقادها نسبت به عدم تجهیز نیرو های ایرانی کاملا درست و بجا بود).
اما بعد از ملاقات مایک پامپئو با نماینده طالبان و شروع فرآیند واگذاری افغانستان به طالبان (یا بهتر بگوییم ول کردن افغانستان توسط آمریکا) و خروج نیروهای آمریکایی از افغانستان ، پیشروی‌های طالبان شروع شد و اینجا بود که باید عیار آن ارتش آموزش دیده و مجهز مشخص میشد.
مشخصا و بر اساس تجربه آن چیزی که انتظار می رفت خودش را نشان داد ، در کنار تجهیزات و آموزش های کافی ، وجود عرضه و جَنَم جنگیدن لازم بود که ارتش سوپر واکسی افغانستان نهایت برعرضگی و بی غیرتی را از خود نشان داد.
دریغ از یک جبهه درگیری قوی در برابر طالبان ! دریغ از یک مقاومت سنگین در برابر طلبان ! دریغ از یک اقدام موثر علیه طالبان ! همه ارتش افغانستان یا تسلیم شدند و تجهیزاتشان را به طالبان غنیمت دادند یا اینکه به ایران گریختند!
یعنی اگر آمریکا طی بیست سال گذشته به جای آموزش این افراد ، در خاک افغانستان درخت میکاشت و پوشش گیاهی ایجاد میکرد بیشتر جلوی پیشروی طالبان را میگرفت.
طبق چیزی که من مشاهده کردم و البته خیلی هم فشار آورد این است که حداقل عمده قشر مردم افغانستان که در فضای مجازی فعال هستند ایران را مقصر می دانند که چرا طالبان شهرهای آنها را گرفته است!
مقامات ایرانی اخیرا دیدارهایی با طالبان داشتند و خبرهایی از به رسمیت شناختن طالبان تا دیدارهای دوجانبه و چندجانبه بین طالبان و گروه های افغانستانی دیگر و نماینده دولت این کشور نیز در ایران برگزار شده است ولی ایران اولین یا تنها کشوری نبود که با نماینده های طالبان دیدار و گفتگو داشته است و اصولا هیچ حمایت نظامی خاصی از طالبان وجود ندارد ( به غیر از حمایت های اطلاعاتی و تاکتیکی سرویس اطلاعاتی پاکستان / isi) و اینها با سلاح انفرادی و RPG-7 کل افغانستان را فتح کرده اند.
حال مردم افغانستان باید بروند یقه دولتمردان و نظامیان خود را بگیرند که چرا بعد این همه هزینه و آموزش به صورت رسمی حتی یک ماه هم نتواستند جلوی طالبان مقاومت کنند؟ آیا قرار بود همیشه آمریکا بماند و هزینه کند و تلفات دهد ؟ یا انتظار دارند ایران که خود درگیر شدید ترین مشکلات اقتصادی و سیاسی داخلی است و کرونا دمار از مردم آن در آورده ، در حالی که سیاست مداران ضد ایرانی دولت آنها گاها حتی علنا به ایران توهین میکنند، بیاید و با طالبان بجنگد در حالی که هیچ نفعی در این کار ندارد ؟
شاید حتی اگر مشابه قضیه سوریه و وجود مخالفان اسد و بعد پیدایش داعش که تهدید اصلی بر حاکمیت اسد در سوریه بود ، الان در افغانستان هم پیش می آمد ، باز هم ایران فعلی توانی برای درگیری در جنگ داخلی یک کشور دیگر را نداشت زیرا اقتصاد ایران نسبت به زمان جنگ سوریه و عراق به شدت تضعیف و متزلزل شده است. حال آنکه حاکمیت اسد بر سوریه و حفظ نفوذ در عراق و ابقای تمامیت عرضی آن از جهات استراتژیکی و جغرافیایی برای ایران ( حداقل حاکمیت ایران ) لازم بود ولی این مقوله در مورد افغانستان اصلا وجود ندارد.
بارها کشور ما هم درگیر جنگ داخلی شده یا با هجوم کشورهای خارجی روبرو شده است ولی مردان و زنان این خاک ایستاند و با همه امکاناتشان تا آخرین نفس جنگیدند که یک عده مثل طالبان خانه به خانه دنبال تجاوز به دختر ها و زنان نباشند.
پس بهتر است بگویند مرگ بر آن بی عرضه ای که بدون شلیک حتی یک فشنگ یا انداختن یک بمب از هواپیما ، بیانیه رسمی داد و تسلیم شد یا فرار کرد به خاک کشور همسایه !
از کانال پارتیزان
https://t.me/arshivefarhikhtegan/639
جان آگه با #فرهیختگان
اما بعد از ملاقات مایک پامپئو با نماینده طالبان و شروع فرآیند واگذاری افغانستان به طالبان (یا بهتر بگوییم ول کردن افغانستان توسط آمریکا) و خروج نیروهای آمریکایی از افغانستان ، پیشروی‌های طالبان شروع شد و اینجا بود که باید عیار آن ارتش آموزش دیده و مجهز مشخص میشد.
مشخصا و بر اساس تجربه آن چیزی که انتظار می رفت خودش را نشان داد ، در کنار تجهیزات و آموزش های کافی ، وجود عرضه و جَنَم جنگیدن لازم بود که ارتش سوپر واکسی افغانستان نهایت برعرضگی و بی غیرتی را از خود نشان داد.
دریغ از یک جبهه درگیری قوی در برابر طالبان ! دریغ از یک مقاومت سنگین در برابر طلبان ! دریغ از یک اقدام موثر علیه طالبان ! همه ارتش افغانستان یا تسلیم شدند و تجهیزاتشان را به طالبان غنیمت دادند یا اینکه به ایران گریختند!
یعنی اگر آمریکا طی بیست سال گذشته به جای آموزش این افراد ، در خاک افغانستان درخت میکاشت و پوشش گیاهی ایجاد میکرد بیشتر جلوی پیشروی طالبان را میگرفت.
طبق چیزی که من مشاهده کردم و البته خیلی هم فشار آورد این است که حداقل عمده قشر مردم افغانستان که در فضای مجازی فعال هستند ایران را مقصر می دانند که چرا طالبان شهرهای آنها را گرفته است!
مقامات ایرانی اخیرا دیدارهایی با طالبان داشتند و خبرهایی از به رسمیت شناختن طالبان تا دیدارهای دوجانبه و چندجانبه بین طالبان و گروه های افغانستانی دیگر و نماینده دولت این کشور نیز در ایران برگزار شده است ولی ایران اولین یا تنها کشوری نبود که با نماینده های طالبان دیدار و گفتگو داشته است و اصولا هیچ حمایت نظامی خاصی از طالبان وجود ندارد ( به غیر از حمایت های اطلاعاتی و تاکتیکی سرویس اطلاعاتی پاکستان / isi) و اینها با سلاح انفرادی و RPG-7 کل افغانستان را فتح کرده اند.
حال مردم افغانستان باید بروند یقه دولتمردان و نظامیان خود را بگیرند که چرا بعد این همه هزینه و آموزش به صورت رسمی حتی یک ماه هم نتواستند جلوی طالبان مقاومت کنند؟ آیا قرار بود همیشه آمریکا بماند و هزینه کند و تلفات دهد ؟ یا انتظار دارند ایران که خود درگیر شدید ترین مشکلات اقتصادی و سیاسی داخلی است و کرونا دمار از مردم آن در آورده ، در حالی که سیاست مداران ضد ایرانی دولت آنها گاها حتی علنا به ایران توهین میکنند، بیاید و با طالبان بجنگد در حالی که هیچ نفعی در این کار ندارد ؟
شاید حتی اگر مشابه قضیه سوریه و وجود مخالفان اسد و بعد پیدایش داعش که تهدید اصلی بر حاکمیت اسد در سوریه بود ، الان در افغانستان هم پیش می آمد ، باز هم ایران فعلی توانی برای درگیری در جنگ داخلی یک کشور دیگر را نداشت زیرا اقتصاد ایران نسبت به زمان جنگ سوریه و عراق به شدت تضعیف و متزلزل شده است. حال آنکه حاکمیت اسد بر سوریه و حفظ نفوذ در عراق و ابقای تمامیت عرضی آن از جهات استراتژیکی و جغرافیایی برای ایران ( حداقل حاکمیت ایران ) لازم بود ولی این مقوله در مورد افغانستان اصلا وجود ندارد.
بارها کشور ما هم درگیر جنگ داخلی شده یا با هجوم کشورهای خارجی روبرو شده است ولی مردان و زنان این خاک ایستاند و با همه امکاناتشان تا آخرین نفس جنگیدند که یک عده مثل طالبان خانه به خانه دنبال تجاوز به دختر ها و زنان نباشند.
پس بهتر است بگویند مرگ بر آن بی عرضه ای که بدون شلیک حتی یک فشنگ یا انداختن یک بمب از هواپیما ، بیانیه رسمی داد و تسلیم شد یا فرار کرد به خاک کشور همسایه !
از کانال پارتیزان
https://t.me/arshivefarhikhtegan/639
جان آگه با #فرهیختگان
Telegram
آرشیو
این ویدیو و تصویر را ببینید ، و مطلب مرتبط را بخوانید
گرامیداشت محمد قائد، نویسنده و مترجم معاصر
گفتگویی درباره‌ی او و آثارش در کلاب‌هاوس
جمعه 29 مرداد 1400 ساعت 18:30 تا 20 به وقت تهران
(لندن: جمعه 20 آگوست ساعت 3 بعدازظهر
نیویورک: جمعه 20 آگوست ساعت 10 صبح ،
ونکوور: جمعه 20 آگوست 7 صبح
سیدنی: جمعه 20 آگوست، نیمه‌شب)
https://www.clubhouse.com/event/xkLjLE82
گفتگویی درباره‌ی او و آثارش در کلاب‌هاوس
جمعه 29 مرداد 1400 ساعت 18:30 تا 20 به وقت تهران
(لندن: جمعه 20 آگوست ساعت 3 بعدازظهر
نیویورک: جمعه 20 آگوست ساعت 10 صبح ،
ونکوور: جمعه 20 آگوست 7 صبح
سیدنی: جمعه 20 آگوست، نیمه‌شب)
https://www.clubhouse.com/event/xkLjLE82
✅ چگونه ارتش افغانستان به این آسانی مغلوب طالبان شد؟
جمال‌الدین موسوی
این روزها بسیاری می پرسند، چطور ارتش افغانستان به این آسانی مغلوب طالبان شد؟ مغلوب یک نیروی واپس‌گرا و متهم به کشتار؟ ارتشی که با هزینه‌ای زیاد تشکیل شد، تجهیزاتی پیشرفته در اختیار داشت و سالها توسط آمریکا و ناتو آموزش دید!
همین طور می‌پرسند که چطور دولت تا این اندازه آسیب‌پذیر است؟
از اینجا شروع می کنم، از مشاهدات شخصی تمام این سالهای خودم. در سطح اکثر رهبران، مقامهای ارشد دولتی و سران، مسابقه ای از تجمل جریان داشت، خانه‌های اعیانی، کاروان ماشینهای گرانقیمتِ ضد گلوله و سفرهای خارجی خانوادگی. همینطور سرمایه‌گذاری در بازار ملک در دوبی و ترکیه ... آن هم رهبران کشوری که حتی در مرکز تجاری پایتخت آن، صدها معلول، یتیم، کودکِ کار و بیوه زن برای گدایی پرسه می زدند و فقر از سر و روی مردم می بارید.
من از نوجوانی با دقت و از نزدیک تحولات افغانستان را دنبال کرده ام و بیشتر از بیست سال است که با طرفهای مختلف در دولت و مخالفان در تماس بوده ام. اشکالات زیادی در دولت وجود داشته ولی از نظر من، مهمترین آن همین فساد مالی و اداری بوده و هست.
این فساد باعث شد تا بسیاری از مردم افغانستان خود را در برابر نیرویی خشن مثل طالبان، تنها و بی‌دفاع ببینند. گروهی که متهم ردیف اول کشتار کور و بی‌رحمانه غیرنظامیان و نقض گسترده حقوق زنان است و از حکومت آن، تحت عنوان سالهایی سیاه یاد می شود.
همین فساد، سیستم تصمیم گیری، خصوصا تصمیم گیری در حلقه های امنیتی را فلج کرد و در سطحی ملی و بین المللی باعث دلسردی از دولت شد. محمد اشرف غنی بیست سال پیش به عنوان وزیر مالیه و بعد به عنوان رییس جمهور یکی از طراحان اصلی سیستمهای مالی در افغانستان بوده است.
البته آقای غنی معتقد است که کوشش کرده تا شفاف ترین سیستم مالی ممکن را ایجاد کند، ولی پرونده های بزرگ فساد مالی در دولت او خلاف این را نشان می دهد. اسناد متعددی وجود دارد که نشان می دهد او به عنوان یک مقام ارشد، مسئولیت مستقیم و غیر مستقیم داشته و دارد.
ضمن این، بر اساس تحقیقات نهادهای متعدد از جمله موسسه آمریکایی SIGAR خیلی از موارد فساد - علی رغم شواهد بسیار - پیگیری نشده و حتی به مرحله ایجاد پرونده نرسیده است. کارشناسان بین المللی متعددی می گویند که دلیل آن نبود اراده سیاسی برای مبارزه با فساد بوده است.
هر کسی که با دولتی ها در افغانستان مراوده داشته، در همان نگاه اول در می‌یافت که عمده بحث ها بر سر چگونگی تصاحب کرسی‌های اصطلاحا "پولساز" برای جذب امکانات مالی است. بررسی اوضاع خیلی از مقام هایی که به این کرسی ها رسیدند، نشان می دهد که آنها بعدا به ثروتهای عظیمی دست یافتند.
من در این چند سال با مقام های امنیتی متعددی درباره روحیه سربازان افغان برای دفاع از دولت صحبت کرده ام. تمام آنها از تاثیر فساد مالی مقامات ارشد حکومت بر روحیه سربازان شکایت داشتند.
حتی یکی از آنها اسنادی را منتشر کرد که نشان می داد، همین روزها دعوایی اساسی میان تعدادی از مقامها بر سر پول جریان دارد. جایی گابریل گارسیا مارکز نویسنده کلمبیایی از یک متن مذهبی نقل می کند و می گوید: پول مدفوع شیطان است!
جان آگه با #فرهیختگان
جمال‌الدین موسوی
این روزها بسیاری می پرسند، چطور ارتش افغانستان به این آسانی مغلوب طالبان شد؟ مغلوب یک نیروی واپس‌گرا و متهم به کشتار؟ ارتشی که با هزینه‌ای زیاد تشکیل شد، تجهیزاتی پیشرفته در اختیار داشت و سالها توسط آمریکا و ناتو آموزش دید!
همین طور می‌پرسند که چطور دولت تا این اندازه آسیب‌پذیر است؟
از اینجا شروع می کنم، از مشاهدات شخصی تمام این سالهای خودم. در سطح اکثر رهبران، مقامهای ارشد دولتی و سران، مسابقه ای از تجمل جریان داشت، خانه‌های اعیانی، کاروان ماشینهای گرانقیمتِ ضد گلوله و سفرهای خارجی خانوادگی. همینطور سرمایه‌گذاری در بازار ملک در دوبی و ترکیه ... آن هم رهبران کشوری که حتی در مرکز تجاری پایتخت آن، صدها معلول، یتیم، کودکِ کار و بیوه زن برای گدایی پرسه می زدند و فقر از سر و روی مردم می بارید.
من از نوجوانی با دقت و از نزدیک تحولات افغانستان را دنبال کرده ام و بیشتر از بیست سال است که با طرفهای مختلف در دولت و مخالفان در تماس بوده ام. اشکالات زیادی در دولت وجود داشته ولی از نظر من، مهمترین آن همین فساد مالی و اداری بوده و هست.
این فساد باعث شد تا بسیاری از مردم افغانستان خود را در برابر نیرویی خشن مثل طالبان، تنها و بی‌دفاع ببینند. گروهی که متهم ردیف اول کشتار کور و بی‌رحمانه غیرنظامیان و نقض گسترده حقوق زنان است و از حکومت آن، تحت عنوان سالهایی سیاه یاد می شود.
همین فساد، سیستم تصمیم گیری، خصوصا تصمیم گیری در حلقه های امنیتی را فلج کرد و در سطحی ملی و بین المللی باعث دلسردی از دولت شد. محمد اشرف غنی بیست سال پیش به عنوان وزیر مالیه و بعد به عنوان رییس جمهور یکی از طراحان اصلی سیستمهای مالی در افغانستان بوده است.
البته آقای غنی معتقد است که کوشش کرده تا شفاف ترین سیستم مالی ممکن را ایجاد کند، ولی پرونده های بزرگ فساد مالی در دولت او خلاف این را نشان می دهد. اسناد متعددی وجود دارد که نشان می دهد او به عنوان یک مقام ارشد، مسئولیت مستقیم و غیر مستقیم داشته و دارد.
ضمن این، بر اساس تحقیقات نهادهای متعدد از جمله موسسه آمریکایی SIGAR خیلی از موارد فساد - علی رغم شواهد بسیار - پیگیری نشده و حتی به مرحله ایجاد پرونده نرسیده است. کارشناسان بین المللی متعددی می گویند که دلیل آن نبود اراده سیاسی برای مبارزه با فساد بوده است.
هر کسی که با دولتی ها در افغانستان مراوده داشته، در همان نگاه اول در می‌یافت که عمده بحث ها بر سر چگونگی تصاحب کرسی‌های اصطلاحا "پولساز" برای جذب امکانات مالی است. بررسی اوضاع خیلی از مقام هایی که به این کرسی ها رسیدند، نشان می دهد که آنها بعدا به ثروتهای عظیمی دست یافتند.
من در این چند سال با مقام های امنیتی متعددی درباره روحیه سربازان افغان برای دفاع از دولت صحبت کرده ام. تمام آنها از تاثیر فساد مالی مقامات ارشد حکومت بر روحیه سربازان شکایت داشتند.
حتی یکی از آنها اسنادی را منتشر کرد که نشان می داد، همین روزها دعوایی اساسی میان تعدادی از مقامها بر سر پول جریان دارد. جایی گابریل گارسیا مارکز نویسنده کلمبیایی از یک متن مذهبی نقل می کند و می گوید: پول مدفوع شیطان است!
جان آگه با #فرهیختگان
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
قاطرهای برقی تِسلا
اشتباه آمده‌اید برگردید
صور اسرافیل ندمیده جهنم تان را برپا کرده‌اید
تمنا داریم برگردید.
پلک می‌زنید و غبار مژه‌های‌تان
دل‌مان را تاریک می‌کند.
چه نصیب می‌برید
از این‌همه اندوه که نصیب‌مان می‌کنید
تمنا داریم که به غارهای‌تان برگردید
به همزیستی با ماموت‌ها
و کشتی ارواح و میهمانی شبانه‌شان
تمنا داریم که به جنگل استخوان‌ها برگردید
و به عکس‌های یادگاری‌تان با شب‌پره‌ها خیره باشید.
بمب اتم بازیچه بچه‌ها نیست
با اسب‌های بنزینی‌تان
با قاطرهای برقی تِسلا
به کنسول‌های سنگی‌تان برگردید
و هر از چندگاهی بیائید
از دور روشنایی شهر را ببیند
که چگونه بی‌حضور شما چون پلنگی آرام خواب رفته است.
اشتباه آمده‌اید
برگردید
پیش از آن
که در آتش شهرها خاکستر شوید.
شمس لنگرودی
#فرهیختگان، ندای آگاهی و آزادی
اشتباه آمده‌اید برگردید
صور اسرافیل ندمیده جهنم تان را برپا کرده‌اید
تمنا داریم برگردید.
پلک می‌زنید و غبار مژه‌های‌تان
دل‌مان را تاریک می‌کند.
چه نصیب می‌برید
از این‌همه اندوه که نصیب‌مان می‌کنید
تمنا داریم که به غارهای‌تان برگردید
به همزیستی با ماموت‌ها
و کشتی ارواح و میهمانی شبانه‌شان
تمنا داریم که به جنگل استخوان‌ها برگردید
و به عکس‌های یادگاری‌تان با شب‌پره‌ها خیره باشید.
بمب اتم بازیچه بچه‌ها نیست
با اسب‌های بنزینی‌تان
با قاطرهای برقی تِسلا
به کنسول‌های سنگی‌تان برگردید
و هر از چندگاهی بیائید
از دور روشنایی شهر را ببیند
که چگونه بی‌حضور شما چون پلنگی آرام خواب رفته است.
اشتباه آمده‌اید
برگردید
پیش از آن
که در آتش شهرها خاکستر شوید.
شمس لنگرودی
#فرهیختگان، ندای آگاهی و آزادی
شرمتان باد! در حال کشتار جمعی مردم هستید
مهدی نوربخش
بحران کرونا در امروز ایران، ما را به فهم دو واقعیت نزدیک می‌کند. اول؛ نظام در ایران خود زمانی پیش‌قدم برای ایجاد یک بحران می‌شود و دوم؛ در ایران، نظام ما در مدیریت بحران بسیار ناکارامد است و کشوری که دائم از بحرانی به بحران دیگری می‌رود، بی‌کفایتی در مهار و یا مدیریت بحران می‌تواند ضایعات بزرگی را برای کشور رقم بزند، که تا به‌حال زده است.
در پایان سال ۱۳۹۸ ویروس کرونا ابتدا در قم شناسایی شد. جمهوری اسلامی اطلاعات کافی را در مورد خطر و تهدید این بیماری از مردم مخفی کرد تا تظاهرات ۲۲ بهمن و انتخابات مجلس گذشته برگزار شود. در ششم اسفندماه سال ۱۳۹۸، پس از شرکت در اولین جلسه «ستاد مبارزه با کرونا» آقای روحانی گفت: «توطئه دشمنان ماست که با هراس افکنی زیاد در جامعه کشور را به تعطیلی بکشند.» اگرچه او در همین صحبت اعلام می‌کند که اقدامات ضروری در مورد کرونا از طرف ستاد ابلاغ خواهد شد اما باز مشکل را کوچک دانسته و می‌گوید که نیروهای حوزه سلامت در مبارزه با این ویروس توفیق حاصل می‌نمایند. در این رابطه باید گفت که وقتی برای ماهها، مسافرت به چین و پروازها از چین کنترل نمی‌شود و درِ حرم‌های زیارتی خصوصا در قم برای هفته‌ها باز می‌ماند، رئیس جمهور کشور نمیداند و یا اعتراف نمیکند که برای توفیق این ستاد باید اعتماد سازی ملی شود و نهادهای مختلف اجتماعی و دولتی در این رابطه میبایست به کمک این ستاد بروند. وقتی حریرچی، معاون وزیر بهداشت، در ششمین روز اعلام این بیماری در ایران با مبتلا شدن به بیماری کرونا در یک مصاحبه مطبوعاتی شرکت کرد، عمق فاجعه به نمایش گذاشته شد و بر بی‌اعتمادی مردم نسبت به دولت افزود. حضور بیمار او در این مصاحبه رسانه‌ای از شجاعت او خبر نمی‌داد بلکه می‌خواست بگوید که این بیماری جدی نیست و باید به شکل یک سرماخوردگی به آن نگاه کرد.
رهبر جمهوری اسلامی، آقای خامنه‌ای، در ابتدای شیوع کرونا و در چند هفته اول ایجاد این مشکل در کشور می‌گوید: «این بلا به نظر ما بلای آنچنان بزرگی نیست، از این بلاها بزرگتر داشته‌ایم و داریم. میتوانند با دعا و توسل و طلب شفاعت و وساطت از ائمه اطهار علیهم السلام و کمک از آن بزرگواران و توسل به ائمه اطهار علیهم السلام و نبی مکرم اسلام؛ خیلی از مشکلات را حل کنند. اما به طور مشخص دعای هفتم صحیفه سجادیه را بخوانید.» آقای خامنه‌ای که اصولا به اسلامِ تعقلی، اعتقادی ندارد؛ بر احساس دینی تکیه می‌کند، و او که سیاست و عرصه مشارکت سیاسی را تکیف میداند و نه حق، و بر پایگاه اجتماعی اقلیتی خود و نه اکثریتی جامعه متکی می-شود، مردم را به دعا و ثنا دعوت می‌کند. به خاطر اینکه اینگونه فکر می‌کند و از دنیای علم خبری ندارد. صحبت او بیشتر در جهت اقناع پایگاه اجتماعی خود اوست به خاطر اینکه این بخش از اجتماع این رهبر را در همین حد و بضاعت فکری پذیراست. او نه برای اکثریت و نه خصوصا نیروی فرهیخته جامعه صحبت نمیکرد، بلکه نظر او بیشتر معطوف به پایگاه اجتماعی او بود. به شکل دیگر، او خود را رهبر همه مردم نمیداند او بخش خاصی را تکلیفی و از بالا رهبری می‌کند و بقیه را درصورت اعتراض سزاوار حقوق شهروندی نمیداند و با خشونت پاسخ می‌گوید.
وزیر بهداشت دولت روحانی، آقای نمکی، هم که در تملق و چاپلوسی، سبقت را از همه ربوده، مکرارا اطلاعات غلط و نادرست در مورد کرونا به مردم می‌داد. او روزی گفته بود: «بسیاری از کشورهای اروپایی با ما تماس می‌گیرند که شما چه کردید تا توانستید این موج سنگین که به اندازه چند کشور اروپایی بوده را جمع کنید. کاری که ما کردیم فقط یک معجزه بود.»
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/90476
جان آگه با #فرهیختگان
مهدی نوربخش
بحران کرونا در امروز ایران، ما را به فهم دو واقعیت نزدیک می‌کند. اول؛ نظام در ایران خود زمانی پیش‌قدم برای ایجاد یک بحران می‌شود و دوم؛ در ایران، نظام ما در مدیریت بحران بسیار ناکارامد است و کشوری که دائم از بحرانی به بحران دیگری می‌رود، بی‌کفایتی در مهار و یا مدیریت بحران می‌تواند ضایعات بزرگی را برای کشور رقم بزند، که تا به‌حال زده است.
در پایان سال ۱۳۹۸ ویروس کرونا ابتدا در قم شناسایی شد. جمهوری اسلامی اطلاعات کافی را در مورد خطر و تهدید این بیماری از مردم مخفی کرد تا تظاهرات ۲۲ بهمن و انتخابات مجلس گذشته برگزار شود. در ششم اسفندماه سال ۱۳۹۸، پس از شرکت در اولین جلسه «ستاد مبارزه با کرونا» آقای روحانی گفت: «توطئه دشمنان ماست که با هراس افکنی زیاد در جامعه کشور را به تعطیلی بکشند.» اگرچه او در همین صحبت اعلام می‌کند که اقدامات ضروری در مورد کرونا از طرف ستاد ابلاغ خواهد شد اما باز مشکل را کوچک دانسته و می‌گوید که نیروهای حوزه سلامت در مبارزه با این ویروس توفیق حاصل می‌نمایند. در این رابطه باید گفت که وقتی برای ماهها، مسافرت به چین و پروازها از چین کنترل نمی‌شود و درِ حرم‌های زیارتی خصوصا در قم برای هفته‌ها باز می‌ماند، رئیس جمهور کشور نمیداند و یا اعتراف نمیکند که برای توفیق این ستاد باید اعتماد سازی ملی شود و نهادهای مختلف اجتماعی و دولتی در این رابطه میبایست به کمک این ستاد بروند. وقتی حریرچی، معاون وزیر بهداشت، در ششمین روز اعلام این بیماری در ایران با مبتلا شدن به بیماری کرونا در یک مصاحبه مطبوعاتی شرکت کرد، عمق فاجعه به نمایش گذاشته شد و بر بی‌اعتمادی مردم نسبت به دولت افزود. حضور بیمار او در این مصاحبه رسانه‌ای از شجاعت او خبر نمی‌داد بلکه می‌خواست بگوید که این بیماری جدی نیست و باید به شکل یک سرماخوردگی به آن نگاه کرد.
رهبر جمهوری اسلامی، آقای خامنه‌ای، در ابتدای شیوع کرونا و در چند هفته اول ایجاد این مشکل در کشور می‌گوید: «این بلا به نظر ما بلای آنچنان بزرگی نیست، از این بلاها بزرگتر داشته‌ایم و داریم. میتوانند با دعا و توسل و طلب شفاعت و وساطت از ائمه اطهار علیهم السلام و کمک از آن بزرگواران و توسل به ائمه اطهار علیهم السلام و نبی مکرم اسلام؛ خیلی از مشکلات را حل کنند. اما به طور مشخص دعای هفتم صحیفه سجادیه را بخوانید.» آقای خامنه‌ای که اصولا به اسلامِ تعقلی، اعتقادی ندارد؛ بر احساس دینی تکیه می‌کند، و او که سیاست و عرصه مشارکت سیاسی را تکیف میداند و نه حق، و بر پایگاه اجتماعی اقلیتی خود و نه اکثریتی جامعه متکی می-شود، مردم را به دعا و ثنا دعوت می‌کند. به خاطر اینکه اینگونه فکر می‌کند و از دنیای علم خبری ندارد. صحبت او بیشتر در جهت اقناع پایگاه اجتماعی خود اوست به خاطر اینکه این بخش از اجتماع این رهبر را در همین حد و بضاعت فکری پذیراست. او نه برای اکثریت و نه خصوصا نیروی فرهیخته جامعه صحبت نمیکرد، بلکه نظر او بیشتر معطوف به پایگاه اجتماعی او بود. به شکل دیگر، او خود را رهبر همه مردم نمیداند او بخش خاصی را تکلیفی و از بالا رهبری می‌کند و بقیه را درصورت اعتراض سزاوار حقوق شهروندی نمیداند و با خشونت پاسخ می‌گوید.
وزیر بهداشت دولت روحانی، آقای نمکی، هم که در تملق و چاپلوسی، سبقت را از همه ربوده، مکرارا اطلاعات غلط و نادرست در مورد کرونا به مردم می‌داد. او روزی گفته بود: «بسیاری از کشورهای اروپایی با ما تماس می‌گیرند که شما چه کردید تا توانستید این موج سنگین که به اندازه چند کشور اروپایی بوده را جمع کنید. کاری که ما کردیم فقط یک معجزه بود.»
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/90476
جان آگه با #فرهیختگان
غنی: برای جلوگیری از سیلاب خون، تصمیم گرفتم که بروم
اشرف غنی، رییس‌جمهور پیشین افغانستان می‌گوید: «امروز با یک انتخاب سخت روبرو شدم. اگر در ارگ می‌ماندم، طالبان نشان داده بودند که برای دور کردنم حاضر اند بالای کابل و مردم آن حمله کنند. اگر باقی می‌ماندم وطنداران بی‌شمار شهید می‌شدند و کابل برباد و با ویرانی روبرو میشد. برای جلوگیری از سیلاب خون، بهتر دانستم که بروم.»
جان آگه با #فرهیختگان
اشرف غنی، رییس‌جمهور پیشین افغانستان می‌گوید: «امروز با یک انتخاب سخت روبرو شدم. اگر در ارگ می‌ماندم، طالبان نشان داده بودند که برای دور کردنم حاضر اند بالای کابل و مردم آن حمله کنند. اگر باقی می‌ماندم وطنداران بی‌شمار شهید می‌شدند و کابل برباد و با ویرانی روبرو میشد. برای جلوگیری از سیلاب خون، بهتر دانستم که بروم.»
جان آگه با #فرهیختگان
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
همانطور که قبلا هم در یادداشت سقوط زبان فارسی به زبان بردگان نوشتم، آنچه در حال وقوع است اراده‌ای عجیب و بی‌سابقه برای ایجاد گسست هستی‌شناختی وحشتناکی در جهان ایرانی است که می‌خواهد نه تنها ارتباطات نیم‌بند بلکه کل خاطره «انسان بودن» را از قاموس زبانی و تاریخی ایران و ایرانی پاکسازی کند. به کلمات دقت کنید: طرح صیانت از حقوق کاربران؛ جوان مومن حزب‌اللهی تحصیل‌کرده‌ای که فریاد وقیحانه چهارچهارش گوش را کر کرده؛ ساختمانی که نامش مجلس است؛ دینی که نامش اسلام است؛ و عیدی‌ای که اینبار هم مثل شب عید میلاد پیامبر در آبان ۹۸ در شب عید غدیر به مردم داده می‌شود. این بزرگ‌ترین مهندسی اجتماعی تاریخ است که پیش چشمان ما قورباغه‌های روی اجاق در حال رخ دادن است…
محمدحسین بادامچی
جان آگه با #فرهیختگان
محمدحسین بادامچی
جان آگه با #فرهیختگان