بیانیه ۱۲۰۰فعال ایرانی و افغانستانی:

صدای زنان افغانستان را بشنوید

بیش از ۱۲۰۰ فعال مدنی، سیاسی ، حقوق زنان و روزنامه‌نگار در ایران و افغانستان با صدور بیانیه ی مشترکی از جامعه جهانی درخواست کرده‌اند که صدای زنان افغانستان را بشنوند و حقوق آنان را پیش شرط تمام مذاکرات خود با طالبان قرار دهند.

🔹در بخشی از این بیانیه آمده است:«هم‌زمان با این جنگ و خشونت، مذاکرات صلح نیز بیش از آنکه باهدف بهبودی اوضاع در افغانستان باشد، در جهت مشروعیت بخشیدن به متهمان جنایت‌های جنگی و بانیان فجایع انسانی بی‌شمار، پیش می‌رود. مذاکراتی که در آن جامعه مدنی مستقل افغانستان هیچ نماینده‌ای در آن ندارد و صدای زنانی که همین امروز در ولایات تحت امر طالبان، شلاق می‌خورند و سنگسار می‌شوند و به‌اجبار به عقد نکاح سربازان طالب درمی‌آیند، شنیده نمی‌شود. مذاکراتی که هیچ نشانی از صلح در آن نیست و بیشتر به چانه ‎زنی برای کسب قدرت می‌ماند.»

🔹به گزارش «زیتون» امضا کنندگان این بیانیه با تأکید بر اینکه دوستان واقعی افغانستان هستند، ضمن حمایت از خواسته‌های زنان افغانستان اعلام کرده‌اند:« زنان افغانستان شهروندانی برابر هستند و حقوق انسانی آن‌ها می‌بایست در هر مذاکرات صلحی به‌عنوان پیش‌شرط مطرح و موردقبول طرفین قرار گیرد. زنان افغانستان نباید بار دیگر قربانی جنگ‎های نیابتی شوند و دستاوردهایشان در آتش جنگ‎هایی که در آن نقشی ندارند، از میان برود.»

متن کامل این بیانیه که برای انتشار در اختیار «زیتون» قرار گرفته است:
https://www.zeitoons.com/90468


جان آگه با #فرهیختگان

#فرهیختگان، در سوگ حسینی

«توصیه وزارت ارشاد به مدیران رسانه‌ها:" از به کار بردن عباراتی چون وحشی‌گری، جنایت و کلمات مشابه در مورد طالبان پرهیز شود."

توصیه ما به وزارت ارشاد:"لطفا دهن‌تون رو ببندید."»

سیامک رحمانی

#فرهیختگان در مصاف طالبان وطنی

ارتش آمریکا ۲۰ سال زمان صرف کرد تا یک ارتش و نیروی منظم برای افغانستان آموزش دهد و میلیارد ها دلار نیز برای این کار هزینه کرد. تا جایی که در دو سه سال اخیر سطح تجهیزات انفرادی و گشت زنی نیروهای ارتش افغانستان در محافل میلیتاری خودمان تحسین میشد و گاها با سطح تجهیزات نیروهای کشور خودمان مقایسه شده و انتقاد های شدیدی هم به تبع آن وجود داشت ( البته قطعا انتقادها نسبت به عدم تجهیز نیرو های ایرانی کاملا درست و بجا بود).

اما بعد از ملاقات مایک پامپئو با نماینده طالبان و شروع فرآیند واگذاری افغانستان به طالبان (یا بهتر بگوییم ول کردن افغانستان توسط آمریکا) و خروج نیروهای آمریکایی از افغانستان ، پیشروی‌های طالبان شروع شد و اینجا بود که باید عیار آن ارتش آموزش دیده و مجهز مشخص میشد.

مشخصا و بر اساس تجربه آن چیزی که انتظار می رفت خودش را نشان داد ، در کنار تجهیزات و آموزش های کافی ، وجود عرضه و جَنَم جنگیدن لازم بود که ارتش سوپر واکسی افغانستان نهایت برعرضگی و بی غیرتی را از خود نشان داد.

دریغ از یک جبهه درگیری قوی در برابر طالبان ! دریغ از یک مقاومت سنگین در برابر طلبان ! دریغ از یک اقدام موثر علیه طالبان ! همه ارتش افغانستان یا تسلیم شدند و تجهیزاتشان را به طالبان غنیمت دادند یا اینکه به ایران گریختند!

یعنی اگر آمریکا طی بیست سال گذشته به جای آموزش این افراد ، در خاک افغانستان درخت میکاشت و پوشش گیاهی ایجاد میکرد بیشتر جلوی پیشروی طالبان را میگرفت.

طبق چیزی که من مشاهده کردم و البته خیلی هم فشار آورد این است که حداقل عمده قشر مردم افغانستان که در فضای مجازی فعال هستند ایران را مقصر می دانند که چرا طالبان شهرهای آن‌ها را گرفته است!

مقامات ایرانی اخیرا دیدارهایی با طالبان داشتند و خبرهایی از به رسمیت شناختن طالبان تا دیدارهای دوجانبه و چندجانبه بین طالبان و گروه های افغانستانی دیگر و نماینده دولت این کشور نیز در ایران برگزار شده است ولی ایران اولین یا تنها کشوری نبود که با نماینده های طالبان دیدار و گفتگو داشته است و اصولا هیچ حمایت نظامی خاصی از طالبان وجود ندارد ( به غیر از حمایت های اطلاعاتی و تاکتیکی سرویس اطلاعاتی پاکستان / isi) و اینها با سلاح انفرادی و RPG-7 کل افغانستان را فتح کرده اند.

حال مردم افغانستان باید بروند یقه دولتمردان و نظامیان خود را بگیرند که چرا بعد این همه هزینه و آموزش به صورت رسمی حتی یک ماه هم نتواستند جلوی طالبان مقاومت کنند؟ آیا قرار بود همیشه آمریکا بماند و هزینه کند و تلفات دهد ؟ یا انتظار دارند ایران که خود درگیر شدید ترین مشکلات اقتصادی و سیاسی داخلی است و کرونا دمار از مردم آن در آورده ، در حالی که سیاست مداران ضد ایرانی دولت آن‌ها گاها حتی علنا به ایران توهین میکنند، بیاید و با طالبان بجنگد در حالی که هیچ نفعی در این کار ندارد ؟

شاید حتی اگر مشابه قضیه سوریه و وجود مخالفان اسد و بعد پیدایش داعش که تهدید اصلی بر حاکمیت اسد در سوریه بود ، الان در افغانستان هم پیش می آمد ، باز هم ایران فعلی توانی برای درگیری در جنگ داخلی یک کشور دیگر را نداشت زیرا اقتصاد ایران نسبت به زمان جنگ سوریه و عراق به شدت تضعیف و متزلزل شده است. حال آنکه حاکمیت اسد بر سوریه و حفظ نفوذ در عراق و ابقای تمامیت عرضی آن از جهات استراتژیکی و جغرافیایی برای ایران ( حداقل حاکمیت ایران ) لازم بود ولی این مقوله در مورد افغانستان اصلا وجود ندارد.

بارها کشور ما هم درگیر جنگ داخلی شده یا با هجوم کشورهای خارجی روبرو شده است ولی مردان و زنان این خاک ایستاند و با همه امکاناتشان تا آخرین نفس جنگیدند که یک عده مثل طالبان خانه به خانه دنبال تجاوز به دختر ها و زنان نباشند.

پس بهتر است بگویند مرگ بر آن بی عرضه ای که بدون شلیک حتی یک فشنگ یا انداختن یک بمب از هواپیما ، بیانیه رسمی داد و تسلیم شد یا فرار کرد به خاک کشور همسایه !

از کانال پارتیزان


https://t.me/arshivefarhikhtegan/639


جان آگه با #فرهیختگان

گرامیداشت محمد قائد، نویسنده‌ و مترجم معاصر
گفتگویی درباره‌ی او و آثارش در کلاب‌هاوس
جمعه 29 مرداد 1400 ساعت 18:30 تا 20 به وقت تهران
(لندن: جمعه 20 آگوست ساعت 3 بعدازظهر
نیویورک: جمعه 20 آگوست ساعت 10 صبح ،
ونکوور: جمعه 20 آگوست 7 صبح
سیدنی: جمعه 20 آگوست، نیمه‌شب)
https://www.clubhouse.com/event/xkLjLE82

✅ چگونه ارتش افغانستان به این آسانی مغلوب طالبان شد؟

جمال‌الدین‌ موسوی

این روزها بسیاری می پرسند، چطور ارتش افغانستان به این آسانی مغلوب طالبان شد؟ مغلوب یک نیروی واپس‌گرا و متهم به کشتار؟ ارتشی که با هزینه‌ای زیاد تشکیل شد، تجهیزاتی پیشرفته در اختیار داشت و سالها توسط آمریکا و ناتو آموزش دید!

همین طور می‌پرسند که چطور دولت تا این اندازه آسیب‌پذیر است؟

از اینجا شروع می کنم، از مشاهدات شخصی تمام این سالهای خودم. در سطح اکثر رهبران، مقامهای ارشد دولتی و سران، مسابقه ای از تجمل جریان داشت، خانه‌های اعیانی، کاروان ماشینهای گرانقیمتِ ضد گلوله و سفرهای خارجی خانوادگی. همینطور سرمایه‌گذاری در بازار ملک در دوبی و ترکیه ... آن هم رهبران کشوری که حتی در مرکز تجاری پایتخت آن، صدها معلول، یتیم، کودکِ کار و بیوه زن برای گدایی پرسه می زدند و فقر از سر و روی مردم می بارید.

من از نوجوانی با دقت و از نزدیک تحولات افغانستان را دنبال کرده ام و بیشتر از بیست سال است که با طرفهای مختلف در دولت و مخالفان در تماس بوده ام. اشکالات زیادی در دولت وجود داشته ولی از نظر من، مهمترین آن همین فساد مالی و اداری بوده و هست.

این فساد باعث شد تا بسیاری از مردم افغانستان خود را در برابر نیرویی خشن مثل طالبان، تنها و بی‌دفاع ببینند. گروهی که متهم ردیف اول کشتار کور و بی‌رحمانه غیرنظامیان و نقض گسترده حقوق زنان است و از حکومت آن، تحت عنوان سالهایی سیاه یاد می شود.

‏همین فساد، سیستم تصمیم گیری، خصوصا تصمیم گیری در حلقه های امنیتی را فلج کرد و در سطحی ملی و بین المللی باعث دلسردی از دولت شد. محمد اشرف غنی بیست سال پیش به عنوان وزیر مالیه و بعد به عنوان رییس جمهور یکی از طراحان اصلی سیستمهای مالی در افغانستان بوده است.

البته آقای غنی معتقد است که کوشش کرده تا شفاف ترین سیستم مالی ممکن را ایجاد کند، ولی پرونده های بزرگ فساد مالی در دولت او خلاف این را نشان می دهد. اسناد متعددی وجود دارد که نشان می دهد او به عنوان یک مقام ارشد، مسئولیت مستقیم و غیر مستقیم داشته و دارد.

ضمن این، بر اساس تحقیقات نهادهای متعدد از جمله موسسه آمریکایی SIGAR خیلی از موارد فساد - علی رغم شواهد بسیار - پیگیری نشده و حتی به مرحله ایجاد پرونده نرسیده است. کارشناسان بین المللی متعددی می گویند که دلیل آن نبود اراده سیاسی برای مبارزه با فساد بوده است.

هر کسی که با دولتی ها در افغانستان مراوده داشته، در همان نگاه اول در می‌یافت که عمده بحث ها بر سر چگونگی تصاحب کرسی‌های اصطلاحا "پولساز" برای جذب امکانات مالی است. بررسی اوضاع خیلی از مقام هایی که به این کرسی ها رسیدند، نشان می دهد که آنها بعدا به ثروتهای عظیمی دست یافتند.

من در این چند سال با مقام های امنیتی متعددی درباره روحیه سربازان افغان برای دفاع از دولت صحبت کرده ام. تمام آنها از تاثیر فساد مالی مقامات ارشد حکومت بر روحیه سربازان شکایت داشتند.

حتی یکی از آنها اسنادی را منتشر کرد که نشان می داد، همین روزها دعوایی اساسی میان تعدادی از مقامها بر سر پول جریان دارد. جایی گابریل گارسیا مارکز نویسنده کلمبیایی از یک متن مذهبی نقل می کند و می گوید: پول مدفوع شیطان است!




جان آگه با #فرهیختگان

قاطرهای برقی تِسلا


اشتباه آمده‌اید برگردید
صور اسرافیل ندمیده جهنم تان را برپا کرده‌اید
تمنا داریم برگردید.

پلک می‌زنید و غبار مژه‌های‌تان
دل‌مان را تاریک می‌کند.

چه نصیب می‌برید
از این‌همه اندوه که نصیب‌مان می‌کنید
تمنا داریم که به غارهای‌تان برگردید
به همزیستی با ماموت‌ها
و کشتی ارواح و میهمانی شبانه‌شان
تمنا داریم که به جنگل استخوان‌ها برگردید
و به عکس‌های یادگاری‌تان با شب‌پره‌ها خیره باشید.

بمب اتم بازیچه بچه‌ها نیست
با اسب‌های بنزینی‌تان
با قاطرهای برقی تِسلا
به کنسول‌های سنگی‌تان برگردید
و هر از چندگاهی بیائید
از دور روشنایی شهر را ببیند
که چگونه بی‌حضور شما چون پلنگی آرام خواب رفته است.

اشتباه آمده‌اید
برگردید
پیش از آن
که در آتش شهرها خاکستر شوید.

شمس لنگرودی




#فرهیختگان، ندای آگاهی و آزادی

شرمتان باد! در حال کشتار جمعی مردم هستید

مهدی نوربخش

بحران کرونا در امروز ایران، ما را به فهم دو واقعیت نزدیک می‌کند. اول؛ نظام در ایران خود زمانی پیش‌قدم برای ایجاد یک بحران می‌شود و دوم؛ در ایران، نظام ما در مدیریت بحران بسیار ناکارامد است و کشوری که دائم از بحرانی به بحران دیگری می‌رود، بی‌کفایتی در مهار و یا مدیریت بحران می‌تواند ضایعات بزرگی را برای کشور رقم بزند، که تا به‌حال زده است.

در پایان سال ۱۳۹۸ ویروس کرونا ابتدا در قم شناسایی شد. جمهوری اسلامی اطلاعات کافی را در مورد خطر و تهدید این بیماری از مردم مخفی کرد تا تظاهرات ۲۲ بهمن و انتخابات مجلس گذشته برگزار شود. در ششم اسفندماه سال ۱۳۹۸، پس از شرکت در اولین جلسه «ستاد مبارزه با کرونا» آقای روحانی گفت: «توطئه دشمنان ماست که با هراس افکنی زیاد در جامعه کشور را به تعطیلی بکشند.» اگرچه او در همین صحبت اعلام می‌کند که اقدامات ضروری در مورد کرونا از طرف ستاد ابلاغ خواهد شد اما باز مشکل را کوچک دانسته و می‌گوید که نیروهای حوزه سلامت در مبارزه با این ویروس توفیق حاصل می‌نمایند. در این رابطه باید گفت که وقتی برای ماهها، مسافرت به چین و پروازها از چین کنترل نمی‌شود و درِ حرم‌های زیارتی خصوصا در قم برای هفته‌ها باز می‌ماند، رئیس جمهور کشور نمیداند و یا اعتراف نمی­کند که برای توفیق این ستاد باید اعتماد سازی ملی شود و نهادهای مختلف اجتماعی و دولتی در این رابطه میبایست به کمک این ستاد بروند. وقتی حریرچی، معاون وزیر بهداشت، در ششمین روز اعلام این بیماری در ایران با مبتلا شدن به بیماری کرونا در یک مصاحبه مطبوعاتی شرکت کرد، عمق فاجعه به نمایش گذاشته شد و بر بی‌اعتمادی مردم نسبت به دولت افزود. حضور بیمار او در این مصاحبه رسانه‌ای از شجاعت او خبر نمی‌داد بلکه می‌خواست بگوید که این بیماری جدی نیست و باید به شکل یک سرماخوردگی به آن نگاه کرد.
رهبر جمهوری اسلامی، آقای خامنه‌ای، در ابتدای شیوع کرونا و در چند هفته اول ایجاد این مشکل در کشور می‌گوید: «این بلا به نظر ما بلای آنچنان بزرگی نیست، از این بلاها بزرگتر داشته‌ایم و داریم. میتوانند با دعا و توسل و طلب شفاعت و وساطت از ائمه اطهار علیهم السلام و کمک از آن بزرگواران و توسل به ائمه اطهار علیهم السلام و نبی مکرم اسلام؛ خیلی از مشکلات را حل کنند. اما به طور مشخص دعای هفتم صحیفه سجادیه را بخوانید.» آقای خامنه‌ای که اصولا به اسلامِ تعقلی، اعتقادی ندارد؛ بر احساس دینی تکیه می‌کند، و او که سیاست و عرصه مشارکت سیاسی را تکیف میداند و نه حق، و بر پایگاه اجتماعی اقلیتی خود و نه اکثریتی جامعه متکی می-شود، مردم را به دعا و ثنا دعوت می‌کند. به خاطر اینکه اینگونه فکر می‌کند و از دنیای علم خبری ندارد. صحبت او بیشتر در جهت اقناع پایگاه اجتماعی خود اوست به خاطر اینکه این بخش از اجتماع این رهبر را در همین حد و بضاعت فکری پذیراست. او نه برای اکثریت و نه خصوصا نیروی فرهیخته جامعه صحبت نمیکرد، بلکه نظر او بیشتر معطوف به پایگاه اجتماعی او بود. به شکل دیگر، او خود را رهبر همه مردم نمیداند او بخش خاصی را تکلیفی و از بالا رهبری می‌کند و بقیه را درصورت اعتراض سزاوار حقوق شهروندی نمیداند و با خشونت پاسخ می‌گوید.

وزیر بهداشت دولت روحانی، آقای نمکی، هم که در تملق و چاپلوسی، سبقت را از همه ربوده، مکرارا اطلاعات غلط و نادرست در مورد کرونا به مردم می‌داد. او روزی گفته بود: «بسیاری از کشورهای اروپایی با ما تماس می‌گیرند که شما چه کردید تا توانستید این موج سنگین که به اندازه چند کشور اروپایی بوده را جمع کنید. کاری که ما کردیم فقط یک معجزه بود.»

متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/90476



جان آگه با #فرهیختگان

غنی: برای جلوگیری از سیلاب خون‌، تصمیم گرفتم که بروم

اشرف غنی، رییس‌جمهور پیشین افغانستان می‌گوید: «امروز با یک انتخاب سخت روبرو شدم. اگر در ارگ می‌ماندم، طالبان نشان داده بودند که برای دور کردنم حاضر اند بالای کابل و مردم آن حمله کنند. اگر باقی می‌ماندم وطنداران بی‌شمار شهید می‌شدند و کابل برباد و با ویرانی روبرو می‌شد. برای جلوگیری از سیلاب خون، بهتر دانستم که بروم.»



جان آگه با #فرهیختگان

همانطور که قبلا هم در یادداشت سقوط زبان فارسی به زبان بردگان نوشتم، آنچه در حال وقوع است اراده‌ای عجیب و بی‌سابقه برای ایجاد گسست هستی‌شناختی وحشتناکی در جهان ایرانی است که می‌خواهد نه تنها ارتباطات نیم‌بند بلکه کل خاطره «انسان بودن» را از قاموس زبانی و تاریخی ایران و ایرانی پاکسازی کند. به کلمات دقت کنید: طرح صیانت از حقوق کاربران؛ جوان مومن حزب‌اللهی تحصیل‌کرده‌ای که فریاد وقیحانه چهارچهارش گوش را کر کرده؛ ساختمانی که نامش مجلس است؛ دینی که نامش اسلام است؛ و عیدی‌ای که‌ اینبار هم مثل شب عید میلاد پیامبر در آبان ۹۸ در شب عید غدیر به مردم داده می‌شود. این بزرگ‌ترین مهندسی اجتماعی تاریخ است که پیش چشمان ما قورباغه‌های روی اجاق در حال رخ دادن است…


محمدحسین بادامچی



جان آگه با #فرهیختگان

*گفتگوی علی علیزاده با محمد حسین جعفریان درباره وضعیت افغانستان بعد از سقوط هرات و قندهار


این گفتگو را میتوانید در پلتفرمهای پادکستی جدال از جمله کست‌باکس هم بشنوید
https://castbox.fm/vd/413996740



جان آگه با #فرهیختگان

آقای خامنه‌ای! شما را متهم می‌کنیم
ابراهیم نبوی

آقای خامنه‌ای
رهبر حکومت جمهوری اسلامی ایران
اخبار منتشره در رسانه‌های رسمی کشور گویای این واقعیت تلخ و دردناک است که روزانه ۵۰۰ تا ۶۰۰ نفر از مردم ایران به دلیل بیماری کرونا(کووید-۱۹) کشته شده و به این ترتیب ماهانه ۱۵ تا ۲۰ هزار خانواده به همین دلیل عزادار می‌شوند. اغلب کارشناسان و پزشکان معتقدند که رقم رسمی که توسط مسئولان حاکم بر بهداشت و رسانه‌ها اعلام می‌شود تقریبا یک سوم رقم واقعی است و همین ابعاد فاجعه کشتار جمعی کرونا را دردناک‌تر می‌کند. این فاجعه به این دلیل صورت گرفته است که علیرغم هشدارهای مسئولان پزشکی و کادر پزشکی کشور که خود بیشترین قربانی را در مبارزه با کرونا دادند، حضرتعالی به دلیل لجاجت کور، بیماری بیگانه‌ستیزی، بی‌لیاقتی در رهبری کشور و ناتوانی از تصمیم‌گیری که همیشه در شما بوده است، ماه‌هاست که مانع واردات واکسن‌های آمریکایی و انگلیسی کرونا شدید و با این تصمیم ده‌ها هزار ایرانی را به کشتن دادید. شما بارها اعلام کرده‌اید که تحریم‌های سیاسی آمریکا و غرب ضد انسانی است، اما خود نیز سیاستی ضدانسانی را در پیش گرفتید و ده‌ها هزار خانواده را عزادار کردید. شما به‌خاطر هیستری غرب‌ستیزی مانع دریافت اهدای واکسن مجانی کشورهای غربی به ایران شدید و به‌خاطر لجاجت، چندین برابر هزینه خرید واکسن‌هایی که هیچکس تحریم نکرده است، هزینه کردید تا واکسن ایرانی تولید شود. و با خیال راحت روی صندلی‌تان نشستید، در حالی‌که گورستان‌های کشور با انبوه مردگانی مواجه شده بود و هست که قربانی بی‌کفایتی شخص شما شده‌اند.

آقای خامنه‌ای!
شما در دی‌ ماه سال ۱۳۹۹ در سخنرانی زنده تلویزیونی دستور دادید که «ورود واکسن آمریکایی و انگلیسی کرونا ممنوع است.» در همان سخنرانی از تلاش‌هایی که برای ساختن واکسن کرونا در کشور انجام می‌شود تقدیر کردید. این در حالی بود که سازنده اصلی واکسن فایزر اوغور شاهین استاد دانشگاه ماینز آلمان بود. وی مسلمانی ترک‌تبار است که این واکسن را همراه با همسر مسلمان خودش تولید کرد و شرکت آلمانی بیون‌تک آن را به بازار فرستاد. شما احتمالا می‌دانید آلمان چه کشوری است؟ همان کشوری است که آقای هاشمی شاهرودی برای درمان بیماری‌اش به آنجا رفته بود و این احتمال می‌رفت که او را در همان کشور دستگیر کنند، و او تقریبا از بیمارستان فرار کرد. آلمان و انگلیس همان کشورهایی هستند که بسیاری از روحانیون عالی‌مقام ایرانی از جمله آقای گلپایگانی رئیس دفتر شخص شما و آقای مصباح یزدی برای مداوای خودشان به آن کشورها می‌رفتند، با این همه شما به‌خاطر همان پارانویای خودتان اولا این واکسن را آمریکایی خواندید و ثانیا اعلام کردید که ممکن است که «آمریکا در قالب کمک دارویی محصولاتی به ایران بفرستد که ویروس را ماندگار کند.» شما دشمنان «جنی و انسی» را در این توطئه همکار دانستید. به‌راستی جز یک بیمار پارانوئیدی چنین سخنانی را از چه موجودی می‌توان شنید؟ در همان زمان افرادی مانند شما در صدا و سیمای جمهوری اسلامی مطرح کردند که «این ویروس برای کشتن مردم ایران طراحی شده و علت رواج این بیماری در ایتالیا هم شباهت ژن ایتالیایی‌ها به ایرانی‌هاست.» در همان زمان سخنگوی هلال احمر به دلیل گفته شما اعلام کرد که واردات ۱۵۰ هزار دوز واکسن فایزر را که چند انجمن خیریه به دنبال آن بودند منتفی کرده است. در فردای آن روز عده‌ای در قم پلاکاردهایی را در دست گرفته بودند که روی آن نوشته بود که «‌ما واکسن داروی امام کاظم داریم» شما در ۱۳ اسفند همان سال ۱۳۹۹ کرونا را بلایی خواندید که «آنچنان بزرگ نیست». در نوروز سال ۱۴۰۰ نیز اعلام کردید که: «گفته شده که یک بخش با استفاده از آشنایی با ژنتیک ایرانی به خصوص برای ایران درست شده است.»

متن‌کامل در زیتون:

https://www.zeitoons.com/90553


#فرهیختگان، ندای آگاهی و آزادی

جنگ پایان خواهد یافت
و رهبران با هم گرم خواهند گرفت
و باقى می‌ماند آن مادر پیرى که چشم به راه فرزند شهیدش است
و آن دختر جوانى که منتظر معشوق خویش است
و فرزندانى که به انتظار پدر قهرمانشان نشسته‌اند
نمیدانم چه کسى وطن را فروخت
اما دیدم چه کسى بهاى آن را پرداخت.
محمود درویش


تصویر سلیمه مزاری متولد ۱۳۵۹ تهران، دانش آموخته جامعه‌شناسی از دانشگاه خوارزمی، فرماندار شهرستان «کنت» افغانستان و فرمانده شجاع نیروهای مردمی در برابر تجاوز طالبان، که اسیر دشمن شد !

#فرهیختگان در سوگ افغانستان

حسن نصرالله: قطعا از ایران سوخت و بنزین خواهیم آورد؛ این کار را نه در شب بلکه در روز روشن انجام خواهیم داد !


#فرهیختگان: وقتی کبک میهمانان دایمی سفره تنگدستی ایرانیان، خروس می‌خواند !

سخنرانی سیدجواد میری در دانشگاه صنعتی شریف به مناسبت محرم ۱۴۴۳ هجری قمری


محیای حسینی و سه سنخ از "فهم دین"

۱. فهم ربانی از دین
۲. فهم جستجوگرانه از دین
۳. فهم احمقانه از دین


شنبه ۲۴ مرداد ۱۴۰۰


#فرهیختگان، پیک آگاهی شماست

«آیندۀ ما و طالبان»

مهدی تدینی


تصاویر و اخباری که از همسایۀ شرقی هر روز به چشم و گوش می‌رسد، دل‌ها را به درد می‌آورد و نگرانی‌های عمیقی در جان هر انسان‌دوست و ایران‌دوستی جاری می‌کند. البته گویا این نگرانی‌ها فقط برای بخشی از مردم است. بخشی بی‌تفاوتند و انگار خبر ندارند این درد که به جان همسایه افتاده، به سرنوشت ما هم مرتبط است. و البته عجیب‌تر سکوت رسانه‌های داخلی و بی‌تفاوتی آزاردهندۀ دولتمردان است. گویا این تغییر دولت هم فرصت داده تا قبلی‌ها خود را مسئول ندانند و بعدی‌ها عجله‌ای برای موضعگیری نداشته باشند. البته چشم امید من همچنان به موضع‌گیری علمای اعلام و حضرات روحانی است و چند هفته پیش موضع‌گیری آیت‌الله صافی گلپایگانی مایۀ دلخوشی بود که اگر اشتباه نکنم از سوی دیگران چندان دنبال نشد.

در اینجا می‌خواهم فقط چند سؤال از دولتمردان و بزرگان کشور بپرسم، بلکه تأمل این بندۀ ناچیز را جدی بگیرند. طالبان از زمانی که شکل گرفت در دهۀ ۱۳۷۰ فقط به پیروزی با زور اسلحه می‌اندیشید و هیچ رخداد و مقاومتی، هیچ قدرت و تهاجمی آن‌ها را از این هدف باز نداشت، به ویژه به این دلیل که هدفی جز برپای «امارت» مطلوب خود ندارند، و از آن‌جا که حاضر نیستند در این امارت‌سازی هیچ قرائت و آرمانی مگر خواست خود را مبنا قرار دهند، یگانه راه تحقق آن خشاب و مسلسل است. طالبان اگر اراده می‌کردند می‌توانستند با شرکت در انتخابات به سادگی وارد قدرت سیاسی شوند و هر آنچه می‌خواستند به تصویب برسانند، اگر که همدلی مردم را داشتند. اما اساساً به چنین راهی اعتقاد ندارند. پرسش‌های ما هم به عنوان همسایۀ حکومت آتی طالبان از همین‌جا آغاز می‌شود...

آیا نیرویی که در سیاست داخلی فقط اسلحه را می‌شناسد و هموطن خود را می‌خواهد به زور سرنیزه مطیع کند، در سیاست خارجی اهل مصالحه خواهد بود؟ (البته باید اشاره کنم که در مورد طالبان مفهوم «سیاست داخلی» و «هموطن» را با ملاحظه باید به کار برد، زیرا برای آن‌ها میهن چندان معنایی ندارد.) ما به عنوان شهروند از پساپردۀ سیاست خبر نداریم، دیده‌ایم هیئتی از طالبان به تهران آمده و احترام فراوانی از دستگاه دیپلماسی ما دیده است. چون بی‌خبریم باید بر اساس شناخت و عقلمان تحلیل کنیم. آیا وعده‌های نیرویی سیاسی که آرمان سیاسی مطلقی دارد، قابل‌اتکاست؟ به فرض هم که طالبان امروز به مای ایرانی و شیعه قول‌هایی دارد، اگر نیرویی سر آن داشت که راهش را با مصالحه و بده‎بستان باز کند، دیگر چه نیازی داشت ده‌ها سال شبانه‌روز کلاشنیکف بر دوش داشته باشد؟

اگر از بد روزگار پیشروی‌های طالبان به پیروزی نهایی رسد، محال است این نیرو سر سوزنی از آن «امارت اسلامی» مطلوب خود کوتاه بیاید. آیا چنین حاکمیتی دیر یا زود به همپیمان تندخوترین مخالفان ایران و ایرانی بدل نخواهد شد؟ به فرض هم که امروز ضدیت با آمریکا ما و طالبان را در یک سنگر نهاد، آیا فردا پس از پیروزی نهایی می‌توانیم به حاکمیت طالبان به عنوان همسایه‌ای قابل‌اعتماد نگاه کنیم؟ آیا دلارهای نفتی و پول‌های هنگفتی از سوی همفکرانشان در دیگر کشورها به سوی آن‌ها جاری نخواهد شد؟ آن‌گاه چگونه می‌توانیم از جماعتی در امان باشیم که به زودی یاد اختلافاتشان با ما می‌افتند و ۸۰۰ کیلومتر مرز مشترک با ما دارند؟ آیا خریدن کل حاکمیت طالبان برای عربستان کار سختی است؟

اما نکتۀ دوم: طالبان فقط از یک منظر تغییر کرده‌اند... آن‌ها یاد گرفته‌اند تاکتیک‌ورزی کنند. راهبرد همان است که بود، اما به قدرت رسانه پی برده و فهمیده‌اند باید به بده‌بستان‌های تاکتیکی تن دهند. پس مراقبند با خشونت بی‌محابا پیروزی خود را سخت نکنند. اما به ساده‌ترین زبان: حالا گور بابای آمریکا، ما سی سال مسلسل به دوش بودن طالبان را باور کنیم یا تاکتیک‌های موقتشان را؟

در پاسخ به همۀ این نگرانی‌ها برخی خوش‌خیالانه و با شکست‌باوری می‌گویند: طالبان به هر حال پیروزند، پس کاری نکنیم که عصبانی شوند و در پی انتقام از ما یا شیعیان افغانستان باشند. گرامیان! طالبان تنها زمانی از شما راضی خواهند شد که همعقیده‌شان شوید. طالبان از قدرت زیاد دشمنشان نمی‌ترسند! اگر می‌ترسیدند با آمریکا گلاویز نمی‌شدند. تفاوت ما با طالبان تفاوت تاجر و دوره‌گرد است. دوره‌گرد چیزی برای از دست دادن ندارد، چون دنیایی ندارد، اما تاجر هزار مال و اموال دارد که به زحمت اندوخته است. دوره‌گرد به سادگی می‌تواند آتشی به خرمن تاجر اندازد. طالبان به این دنیا کاری ندارند، می‌توانند ده‌ها سال دیگر هم بجنگند، خوش‌خیالی است اگر فکر کنیم با همسایۀ دگراندیش خود دوستی خواهند کرد. جنگجویانی که ده‌ها سال اسلحه را از دست زمین نگذاشتند، فردای پیروزی هم اسلحه را کنار نمی‌گذارند و دنبال دشمن جدیدی می‌گردند.


#فرهیختگان، ندای آگاهی و آزادی

یک توطئه بزرگ برای ایران طراحی شده است/ طالبان کاملاً به روش «داعش» در حال تسخیر شهر هاست

فریدون مجلسی :
مقامات ایران باید بدانند که یک توطئه بزرگ برای کشورمان طراحی شده است؛ آنکه ایران وارد یک جنگ فرسایشی در مرزهای شرقی بشود

متن کامل در Instant View


#فرهیختگان، ندای آگاهی و آزادی

جناب حجت الاسلام سید ابراهیم رئیسی
رئیس محترم جمهوری اسلامی ايران

با سلام و تحیات

با توجه به اوضاع کشور دوست و همسایه افغانستان وظیفه انسانی خود می دانم که پیشنهاداتی در این رابطه خدمت شما اعلام دارم. امید است که مورد توجه قرار گیرد و دستور اقدام لازم صادر فرمایند.

پیشنهاد می کنم سریعا دولت ایران:

۱- به نخبگان علمی و مالی، خبرنگاران، فعالین مدنی و به ویژه زنان و کودکان افغانستانی متقاضی مهاجرت و مسافرت به ایران ویزا بدهد.

۲- اگر برای این کار قانون جدیدی لازم است هرچه سریعتر طرحی با قید سه فوریت به مجلس داده شود.

۳- در سرتاسر مرز اردوگاهای قبلی را فعال کند و اردوگاه های جدیدی برقرار کند و پناهندگان را چون مهمان بپذیرد.

۴- اقدامات کمکی، بهداشتی و کنترل کرونا و سایر بیماری هاانجام شود.

۵-جامعه افعانستانی ایران را جهت کمک های مالی و ... به هم میهنان خود تشویق و راهنمایی کند.

۶-اتاق بازرگانی از تجار و صنعتگران طرف معامله با افغانستان بخواهد کمک های خود را به پناهندگان به حساب اتاق واریز کنند.

۷- خیرین ایرانی را تشویق به کمک و مساعدت به پناهندگان نمایند.

امید که مثل همیشه کشور ایران خانه دوم پناهندگانش باشد.

با احترام
محمد حسین پاپلی یزدی
استاد بازنشسته دانشگاه تربیت مدرس تهران و رئیس اسبق انجمن ژئوپلیتیک ایران

مشهد. ۲۴ مرداد ۱۴۰۰


#فرهیختگان، صدای فرزانگان