کانون مدافعان حقوق بشر خواستار تجدید نظر مولوی عبدالحمید در حمایتش از طالبان شد

این کانون اظهار امیدواری کرده است که مولوی عبدالحمید با تجدیدنظر در عقاید و مواضع اخیرش، نسبت به ایجاد نگرانی‌ها پاسخ مناسبی بدهد

در پی اظهار نظر مولوی عبدالحمید، امام‌جمعه اهل‌ سنت زاهدان، در خصوص مشروعیت طالبان و حمایت از این گروه «کانون مدافعان حقوق بشر» ایران ضمن صدور بیانیه‌ای در خصوص شرایط اعطاء جایزه این کانون در سال ۱۳۹۳ به این شخصیت مذهبی اهل تسنن در سیستان و بلوچستان به نکاتی اشاره کرد.

🔹در این بیانیه آمده است: «کانون مدافعان حقوق بشر در شرایطی جایزه سالانه خود را به آقای مولوی عبدالحمید تقدیم کرد که ایشان به‌ عنوان میانجی برای نجات جان سربازان هم‌وطنمان نقش مثبت و بی‌نظیری ایفا نمودند. این اقدام شجاعانه در کنار ایفای نقش ایشان به‌ عنوان فرد طرفدار صلح و آشتی در حل اختلافات و مناقشات درونی آن منطقه و همچنین پافشاری و باور ایشان برای تحقق حقوق قومیت‌ها و برابری آن‌ها با سایر شهروندان کشور، نظر مثبت اعضای کانون را جلب نمود




جان آگه با #فرهیختگان

http://bit.ly/3mlddW3


جان آگه با #فرهیختگان

پيام خداحافظى ظريف در مقام وزير امور خارجه
.
🔸خدانگهدار

🔹ای رستخیز ناگهان، وی رحمت بی‌منتها ای آتشی افروخته بر بیشه اندیشه‌ها

سلام بر مردم دلاور ایران،

در این واپسین روزهای خدمت در کسوت وزیر امور خارجه، از همه شما مردم خوب ایران، برای بزرگواری‌ها و بنده نوازی‌های‌ سخاوتمندانه‌تان سپاسگزاری می‌کنم. و همزمان برای تمامی نارسایی‌ها و کاستی‌ها پوزش ‌می‌خواهم و درخواست گذشت و حلالیت دارم.

حتماً در 8 سال گذشته به همه اهداف خود در سیاست خارجی نرسیدیم. تاریخ، هم در مورد ارزش دستاوردهای ما و هم در مورد علل ناکامی‌های ما قضاوت خواهد کرد. ولی همیشه در حد توان همراه با همکاران خوب و لایقم کوشیدیم سیاست خارجی موجب ارتقای آرامش، سلامتی و رفاه مردم باشد و از حقوق ملت، اقتصاد ملی و توسعه کشور پاسداری نماید.

کوشیدیم نقشی ولو اندک در حل مشکلات ایفا کنیم. و آرزو داشتیم لبخند بر لبانتان بنشانیم و جلوه غرور ملی را در وجودتان ببینیم.

می‌دانم که پاره‌ای از کارهایم را نپسندیدید:

گروهی از راه رفتنم با آقای کری رنجیدید و جمعی از استقبال و بدرقه‌ام از نمایندگان طالبان.

گروهی از برجام به خروش آمدید و جمعی از کنوانسیون خزر و توافق 25 ساله.

می‌دانم که برخی از حرف‌هایم برای گروه‌هایی از شما گران آمده است:

جمعی زبان تیزم در برابر قدرت‌های جهانی را تندروی دانستید و گروهی اعلام آمادگی‌ام برای مذاکره را وادادگی.

گروهی از این که گفتم «خودمان انتخاب کردیم» بر آشفتید و جمعی از انتقال صادقانه‌ تجربیات و یافته‌هایم – آن هم در یک مصاحبه محرمانه برای کارگزاران آینده – خشمگین شدید.

بسیاری از شما سکوت و یا توجیه برخی سیاست‌ها و رفتارها –که خود نیز نسبت به برخی از آنها منتقد بوده‌ام – را نپسندیدید و حتی برخی حمل بر منفعت طلبی و تلاش برای حفظ موقعیت کردید.

در مقابل برخی دیگر بیان ملایمم برای توجیه همان سیاست‌ها را غیرانقلابی و حتی بازی در زمین دشمن خواندید.

مرا ببخشید ولی برای پاسداری از منافع ملی، همیشه نمی‌توانستم آن گونه که دوست داشتم سخن بگویم و حتی از عملکرد خود دفاع کنم. و شهادت می‌دهم در 4 دهه خدمت در سیاست خارجی جز منافع مردم این مرز و بوم هیچ معیار و سنجه‌ای نداشتم. اکنون نیز برآنم که در دانشگاه تهران در حوزه دیگری همین وظیفه را ادامه دهم.

ما را سری است با تو که گر خلق روزگار دشمن شوند و سر برود هم برآن سریم

خداوند بزرگ همواره یار و نگهدار همه شما و ایران عزیر و ایرانیان سرفراز باشد.

محمد جواد ظریف
۳۱مرداد۱۴۰۰



جان آگه با #فرهیختگان

شعری از عبدالجبار کاکایی در وصف همسایگان نورسیده یا همان "جنبش اصیل" مورد علاقه حاکمان تهران

#فرهیختگان

دوستانی دارم که هفت روز شده در میدان هوایی کابل منتظرند تا از افغانستان خارج شوند. بدون کمپل و کالا و نان و آب کافی. رفقای بیشتری در شهر منتظرند — در خانه‌هایی پنهان شده‌اند. بعضی ویزا دارند اما راهی برای برآمدن از خانه و رفتن به فرودگاه نیست. فامیل‌هایی بوده‌اند که ساعت‌ها پیش میدان هوایی منتظر ماندند اما دست آخر تصمیم گرفتند برگردند. اطفالی که به بغل داشتند تحمل فشار جمعیت و مرمی‌ طالبان را نداشت. اولویت برای خارجی‌ها با کسانی‌ست که با دولت‌های غربی/اتحادیه‌ی اروپا/مؤسسات بین‌المللی کار کرده‌باشند. معلوم نیست تکلیف نویسندگان و شاعران و فعالان مدنی مستقلی که به هیچ دولت خارجی وصل نبوده‌اند چه می‌شود. تکلیف شهروندانی که حتی پاسپورت ندارند اما با آمدن طالبان نمی‌توانند آزادانه در شهر رفت‌وآمد کنند چه. اولویت با کسانی‌ست که انگلیسی و آلمانی و فرانسوی حرف بزنند. که روابط‌شان با سفارت‌خانه‌ها خوب بوده‌باشد. که در مهمانی خارجی‌ها شرکت کرده‌باشند. خدای من! این‌جا هم توزیع امتیاز وابسته به روابط و طبقه و زبان و نسب فامیلی و حتی قومی‌ست. طالبان به خانه‌های بعضی روزنامه‌نگاران و هنرمندان رفته‌. در بامیان موترهای مردم را از خانه‌هاشان دزدیده‌. در غور و هرات آدم‌هایی بازداشت شده‌اند. خانم‌ها را نمانده‌اند در کابل سر کار بروند. پیام رسیده از محصل سال‌های دور. از نگهبان خوش‌برخورد یکی از دانشگاه‌ها. از پسر توانایی که در رستورانت کار می‌کرد. از دختر هوشیاری که در مؤسسه‌ای باهم بودیم. همه دنبال راهی می‌گردند که برآیند. آدم حتما شرمنده می‌شود وقتی کار مؤثری نمی‌تواند انجام دهد. حتما شرمنده می‌شود آدم که توانش برای کمک به اویی که در کابل و بامیان مانده کم است. دولت‌های غربی‌ می‌خواهند با خروج چند هزار افغانستانی از شانه‌های خود رفع تکلیف کنند. همین دولت‌ها اما مسئول به وجود آمدنِ وضعیت‌اند. دولت فاسدی که در کابل بود مسئول این وضعیت است. چند روز پیش در استانبول دو تا از نفرهای ارگ را اتفاقی در جمعی دیدم. همان تبختر و نگاه بالا-به-پایین به مردم در وجودشان بود. همان غرور و ناآگاهی‌شان از وضع مردمِ کوچه و خیابان. آدم‌های دو پاسپورته و ناراست با معاش‌های بیست‌هزار دالری. مردم را تنها گذاشتند و مملکت را دو دستی به طالبان دادند و گریختند. مردم را تنها ماندند و گریختند آن دروغ‌گوها.

اگر چیزی از خشم و ناامیدی و استیصال و غم در این یادداشت‌های کوتاه هست، بازتاب کم‌نوری‌ست از آن‌چه بر روانِ مردم افغانستان می‌گذرد این روزها. ما به میانجی رسانه و شبکه‌های اجتماعی شاهد آن وضعیت‌ایم. او که در خانه‌ای در کابل پنهان شده تجربه‌ی هول‌ناک‌تری دارد . . . و می‌دانم که از جهان درونم دور شده‌ام و فاصله گرفتم دوباره از چیزهایی. قرار بود دیگر از افغانستان ننویسم. بر عهدم نمانده‌ام انگار. شرایط پیش‌بینی‌ناپذیری پیش آمده. اما می‌گذرند این روزها هم. مثل هر چیز دیگری در جهان آدمی‌زادی. که جهان در گذر است و ریسمانی برای چنگ زدن نیست.


https://t.me/arshivefarhikhtegan/642

علی عبدی


جان آگه با #فرهیختگان

«پریود»
گزارشی از مشکلات زنان عشایر و روستایی و شهری لُر

در این فیلم کوتاه که توسط «گروهی از فعالین زن لُر زاگرسْ‌نشین» تهیه شده‌ است، به مواجهه‌ی زنان عشایر و روستایی و شهری لُر، با مشکلات و باورهای غلطی که در ارتباط با پریود زنان وجود دارد پرداخته شده است.
علاقمندان به همکاری با «گروهی از فعالین زن لُر زاگرس‌نشین» می‌توانند از طریق تماس با «وانو»، در پروژه‌های مطالعاتی، هنری و اجرایی بعدی این گروه از زنان فعال لُر مشارکت و همکاری کنند. سپاس از تمام افرادی که در تهیه‌ی این ویدئو همکاری کرده‌اند.

📲راه‌های تماس با وانو:
vaanou.lur@gmail.com
Instagram.com/Vaanou.team
@TamasBaAdminn
@vaanou

جان آگه با #فرهیختگان

‍ توهم و فریب بزرگ تغییر طالبان



این روزها طالبان در افغانستان، ضمن استقرار کامل و تحکیم حاکمیت مطلق مذهبی و سیاسی خود، همراه با اعلام عفو عمومی موقتی، در باغ سبز هم نشان می‌دهد و گاه در گفتگو با برخی رجال سیاسی پیشین افغانستان و یا جامعه جهانی از تشکیل «دولت ملی فراگیر» یعنی دولتی متشکل از تمامی اقوام یاد می‌کند و در ارتباط با سیاست داخلی نیز وعده‌های ظاهرا مقبولی می‌دهد و از جمله می‌گوید فعالیت زنان هست و حقوق آنان تأمین است و یا رسانه‌ها مورد تأیید است ولی بلافاصله می‌افزاید تمامی اینها در چهارچوب شریعت است و مشروط به رعایت با احکام شریعت باشد.

هرچند همه چیز کم و بیش آشکار است و ماهیت این گروه فاسد و جانی و تباه بر همگان روشن است ولی در این میان افرادی و یا نهادهای محدودی در داخل و خارج از افغانستان نسبت به این سخنان و وعده‌ها با خوشبینی نگریسته و حداقل منتظرند که چه خواهد شد و طالبان تا کجا به وعده‌ها عمل خواهند کرد. به ویژه کم نیستند کسانی که می‌پندارند طالبان تغییر کرده و این بار به گونه‌ای متفاوت عمل خواهند کرد.

واقعیت این است که اگر در جهان غیر افغانی و به طور کلی در جهان غیر خاورمیانه‌ای و یا حتی برخی سیاستمداران افغانی به دلایلی با احتیاط سخن بگویند و به طور غیر مستقیم طالبان حاکم را به چالش بکشند، قابل فهم است و چندان دور از انتظار نیست؛ ولی آیا چنین پنداری در داخل افغانستان و در جهان اسلام و از جمله در ایران قابل تصور و قابل فهم است؟ واقعا برای من یکی مفهوم نیست. دلیلش را نمی‌فهمم.

هرچند گفتار من تکرار مکررات است ولی اشاره می‌کنم که طالبان از روز اول و دوم، عنوان رسمی نظام مطلوب خود را «امارت اسلامی افغانستان» اعلام کرده و سربرگ‌های اداری خود را نیز منتشر کرده است و اجرای مقررات مذهبی خود را هم با شتاب آغاز کرده است. در این صورت، گفتن ندارد که دیگر عناوینی مانند جمهوری، دموکراسی، حق حاکمیت ملت، حقوق بشر الزامات آنها بلاموضوع است. در این وضعیت، پرسیدنی است که جهان و یا سیاستمداران این کشور منتظر چه هستند و قرار است در باره چه موضوعی گفتگو کنند؟ روشن است که طالبان برآنند تا زمان بخرند و با اندکی تعدیل در گفتار و رفتار آن هم در شهرهای بزرگ نظر مساعد جامعه جهانی را برای اخذ مشروعیت سیاسی و همکاری در آینده جلب کنند و بعد به راه خود ادامه دهند.

واقعیت این است که، اگر قرار بر گفتگو و تفاهم ملی در باره نظام سیاسی آینده می بود، دیگر استفاده از عناوینی چون «امارت اسلامی» اسلامی و انتخاب «امیرالمؤمنین» برای امیر خودخوانده شان و اصرار پیشینی بر اجرای بدون قید شریعت، برای چیست؟ اصولا اگر آنان به گفتگو برای تعیین نظام آینده باور داشتند، می بایست پیش از ورود جبارانه به کابل و برانداختن نظام رسمی و قانونی حاکم چنین می شد. نیز پرسیدنی است که، اگر طالبان تغییر کرده اند، چرا خودکامانه قانون اساسی موجود و حتی پرچم رسمی کشور جرم و قابل تعقیب شمرده می شود؟

نکته دوم در باب توهم تغییر طالبان در باب دعوی اجرای شریعت را به زودی خواهم نوشت.

حسن یوسفی اشکوری
جمعه ٣٠ مرداد ١۴٠٠



جان آگه با #فرهیختگان

حداقل دست‌هایمان را بالا ببریم و بگوییم ما عرضه‌اش را نداریم!



#فرهیختگان، ندای آگاهی و آزادی

حسین‌بن‌علی در برابر فساد سیستماتیک

🔻دولت صدر اسلام به نوعی یک دولت رانتی است، رانت مبتنی بر غنیمت به این معنی که پول زیادی دست دولت است و بنابراین همه چیز سرنوشت جامعه وارد کف باکفایت یا بی کفایت دولتمردان می شود و به همین دلیل در چنین جامعه ای ما شاهد یکه تازی دولت هستیم، دولت ها در چنین جامعه ای تمامیت خواه می شوند و سرنوشت کلیت جامعه را در دست می گیرند، نه تنها قدرت اقتصادی دستشان است، یعنی به جای اینکه سیاست منطق اقتصاد پیدا کند، اقتصاد منطق سیاست پیدا می کند و دولت با پولی که دستش هست، دین، فرهنگ و نظام آموزش و پرورش، افکار عمومی و رسانه ها را کنترل می کند و در چنین شرایطی یکی اختناق برای آزادی خواهان و فرصت طلبی برای فرصت طلبان رخ می دهد و لذا جامعه را به دو بخش معترضان و بهره مندان از وضعیت موجود تقسیم می کند.

🔻با نگاهی به جامعه عرب قبل از اسلام، مشاهده می کنیم که هنوز دولت به معنای علمی امروز آن شکل نگرفته است و آنچه وجود دارد دولت- شهر، ادامه سنت یونانی – رومی است که از طریق شام به مکه سرازیر شده و در حال ورود به مدینه هم هست. از درون این سنت تاریخی ما با دو الگوی کوچک حکمرانی مکه با سنت اشرافی و الگوی مدینه با سنت شورایی روبرو هستیم؛ وقتی پیامبر اسلام وارد مدینه می شود، سنت مدنی را انتخاب می کند و حکومت را به سمت سلسله قراردادها کشانده و یک رگه شورایی به حکومت می دهد اما از بعد از پیامبر کم کم شاهد ادغام سنت مدینه با مکه و به تدریج غلبه سنت مکه بر تمدن اسلامی هستیم.

🔻ابن خلدون در مقدمه خود می گوید: «اگر مناقشه بین بنی هاشم و بنی امیه شکل بگیرد چون پتانسیل قدرت بنی امیه بالاست، سرانجام، بنی امیه، قدرت را خواهد برد». یعنی خلافت، ظاهر مبتنی بر بیعت پیدا می کند اما باطنی در درون اشرافیت در حال ساخت است و به تدریج ابن خلدون توضیح می دهد که چنین خلافتی در سه مرحله قابل انتقال به سلطنت است. ابتدا کمی دموکراتیک است، سپس ظاهر دموکراتیک پیدا می کند و سرانجام بعد از ۴۰ سال به شدت و سرعت به سلطنت می غلتد و عناصر خود را نشان می دهد.

🔻سال ۱۵ هجرت برای تاریخ ایران و شام سال مهمی است چون در این دوره، قادسیه در حال شکل گیری است و به پایانش می رسد و امپراطوری ثروتمند ایران و بلافاصله روم در هم می شکند و تمام ثروت آن وارد مدینه می شود و به این ترتیب سیستمی با توجه به ورود این ثروت به خزانه دولت، پدیده ای به نام رانت وارد مدینه می شود. تا سال ۱۳ هجرت، اگر غنیمتی هم بود به صورت مساوی تقسیم می شد، نویسنده ای به نام الکان دهلوی در کتاب حیات الصحابه توضیح دقیقی از این دگردیسی و تحولات داده است و می گوید وقتی خلیفه اول می خواست بیت المال را تقسیم کند می گفت برای من مجاهد و غیر مجاهد تفاوتی ندارد، فضل و امتیاز و ثواب آنها نزد خداوند است، این پول برای شکم آنهاست، فرقی ندارد مجاهد باشد یا قائد.

🔻خلیفه دوم در سال ۱۵ هجرت فرمولی را برای توزیع غنائم تعریف کرد که این فرمول تا آخر بنی امیه باقی بود و آغاز فساد دولت اسلامی بود، فرمول از این قرار بود که سهم هر شهروند یا مسلمان مساوی با میزان نزدیکی نسبی به پیامبر، ضرب در سبقت در اسلام می شود. عمر خلیفه دوم مساله را فهمیده بود و بنابراین گفت حق تبدیل ثروت به سرمایه را ندارید اما می توانید از ثروت استفاده کنید جالب این که فرزندان اینها به فساد افتادند. در مقابل، خلیفه سوم، خصوصی سازی را آغاز کرد و سکه را تبدیل به زمین های زراعی کرد و تمام انفال کم کم به صحابه فروخته شد.

🔻در این شرایط گسست ساختاری بین دولت و جامعه به وجود می آید و دولت به شدت امنیتی می شود و تلاش می کند خود را حفظ کند و برای حفظ خود ازهیچ اقدام خشنی پرهیز نمی کند. در این شرایط از لحاظ روانشناسی اجتماعی، در مدینه و مکه و جاهای دیگر، یک دوگانگی شکل گرفت، یعنی مردم مدینه و مکه و شام غرق ثروت هستند و جاهای دیگر دارد تبدیل به جوامع فرسوده می شود و در آن ها نوعی احساس پوچی شکل می گیرد.

🔻جامعه ای که دچار ظلم ساختاری و فساد سیستماتیک شد و مصلحان در آن جامعه، صدایشان، خفه شد، آن جامعه به صورت اتوماتیک در چرخه ویرانی افتاده و در حرکت است و هیچ کسی، ترمزی برای آن نمی تواند داشته باشد. امام حسین می بیند که جامعه در این شیب قرار گرفته است و لذا تلاش هایی را مأیوسانه آغاز می کند.

سخنرانی مرحوم داود فیرحی استاد علوم سیاسی دانشگاه تهران ، در دارالزهراء، تهران، ۲۶ شهریور۹۷، شب هشتم محرم


#فرهیختگان، ندای آگاهی و آزادی

خدا فراموش نمی کند


در برخورد با افراد باید هر کس را به قرقگاه خود ببریم تا او گمان کند که ما فقط با او اینقدر صمیمانه رفتار میکنیم، این مهم است چون هر کس یک امنیت خاطر پیدا میکند. با تمام اشتغالاتی که داریم باید چنان رفتار کنیم که هر کس گمان کند ما فقط به او اختصاص داریم. این پشتگرمی دادن سبب عنایت خاص خدای متعال میشود. خداوند میفرماید: «محبوبترین شما نزد من، محبوبترین فرد یا نافعترین شما در میان مردم است» و این نشان میدهد که خدا این دوستی در حق انسانهای دیگر را فراموش نمیکند.

مصطفی ملكيان
رويكرد وجودی به نهج البلاغه



#فرهیختگان، ندای آگاهی و آزادی

‍ آقای وزیر پیشنهادی ارشاد
جنابعالی از سینما چه میدانی؟

کیومرث پور احمد کارگردان و فیلمنامه نویس با سابقه سینما با انتشار متنی در صفحه شخصی اش خطاب به وزیر پیشنهادی ارشاد نوشت:

آقای وزیر پیشنهادی ارشاد! تا به حال چندتا فیلم دیده ای که درصد بی حیایی زن ها را تشخیص داده ای؟چندتا کتاب خوانده اي؟و چه کتاب هايي؟ چند نمایش برصحنه ديده اي؟ چندکنسرت رفته اي؟ به چند نمایشگاه نقاشی و عکاسی رفته اي؟ بعید میدانم هوشنگ سیحون و ذکاء الملک را بشناسی! جنابعالی ازخانۀ سینماچه می دانی !؟ فرموده ای مرکز بحران، خانۀ موسیقی است!

اسم مرتضا حنانه و حشمت سنجری و هرمز فرهت و امین الله حسین تا به حال به گوشَت خورده؟ آقای وزیر پیشنهادی ارشاد، امثال شما (مثل جواد شمقدری) با احساس خدایی می‌آئید و می‌روید و بارِ بدنامی تا همیشه سربارتان است. ولی ما که خالق هنر هستیم بعد از مرگ هم زنده‌ایم به خوشنامی!
سیف فرغانی می‌فرماید : آن کس که اسب داشت غبارش فرو نشست ـ گَردِ سم خران شما نیز بگذرد.



#فرهیختگان، ندای آگاهی و آزادی

استاد محمدرضا حکیمی بانی "مکتب تفکیک"، اندیشمند دینی، وصی علی شریعتی و نویسنده سرشناس دهها جلد اثر ماندگار، منادی عدالت و یاور محرومان شامگاه ۳۱ مرداد در ساعت ۲۲ پس از تحمل دوره‌ای بیماری به دلیل ایست قلبی ناشی از کرونا در بیمارستان درگذشت. روحش شاد و نام و یادش ماندگار.

#فرهیختگان

نکاتی در باب محمد رضا حکیمی از منظر مصطفی ملکیان

☑️ آنچه در ایشان شایسته تقدیر و ذکر است:

1️⃣زندگی سوسیالیستی خود ایشان در جامعه مصرف زده افسارگسیخته به لحاظ مصرف زدگی خیلی جالب است که آدم این قدر با قناعت و این قدر با سادگی زندگی کند.

2️⃣یک نوع شجاعتی که در بیان عقایدشان است و این با روحیه محافظه کاری و نفاق و تزویر و دورویی رایج در کشور ما خیلی در تقابل است،من را خیلی به احترام ایشان بر می انگیزاند.من خیلی شجاعت ایشان را تقدیر می کنم.

☑️ انتقادات به دیدگاه های محمدرضا حکیمی:

1️⃣ من دیدگاه مکتب تفکیک که آقای حکیمی مروجشان هستند را اصلا قبول ندارم.

2️⃣نکته دوم دقیقا عکس نکته اول است.من می گویم اصلا چرا ایشان تفکیکی نیستند؟چرا تفکیکی نیستند؟زیرا به نظر من تفسیرشان از اسلام یک تفسیر سوسیالیستی-مارکسیستی است.اصلا تفسیرشان تفسیر تفکیکی نیست. آخر تفکیک می گوید اسلام را با هیچ آموزه دیگری نیامیزید.من نمی گویم مارکسیست ها خوب یا بدند ولی به جرئت می گویم تفسیری که ایشان از فقر،غنا،عدالت اجتماعی،ارتباط لایه های اجتماعی با یکدیگر و تفسیری که ایشان از حکومت علی ابن ابی طالب و آرزوی حکومتی که برای بقیه عرضه می کند دارند من فکر می کنم یک تفسیر سوسیالیستی و حتی مارکسیستی است.

🔹 من اصلا این را یک تفسیر ناب اسلامی از متون نمی بینم. از این نظر هم اگر شما کتاب ایشان –الحیاه-را ببینید،آنچه در این کتاب آمده است باید از دو لحاظ محل توجه قرار بگیرد.
یکی اینکه آنچه در این کتاب آمده است،چگونه سامان یافته است؟سامان کاملا سوسیالیستی دارد.یکی این.دیگر اینکه بپرسیم چرا آن چیزهایی که نیامده است،نیامده؟یک چیزهایی در الحیاه نیامده است که با این تفسیر سوسیالیستی مارکسیستی کاملا ناسازگار است.به آن نیامده های کتاب باید دقت کرد.این هم جهت دوم.

🔹اصلا ببینید زندگی اشرافی امام محمدباقر و زندگی اشرافی امام جعفر صادق و زندگی اشرافی امام رضا به این ها اصلا اشاره ای در این کتاب نیست.
اما زندگی علی ابن ابی طالب چون خیلی به آن آرمان نزدیک است در آن مبالغه هم شده است به نظر من.یا دراین کتاب درباره "عدالت" چیزی فروگذار نشده است اما راجع به "آزادی" هیچ چیز گفته نشده است.راجع به یک نوع تکثر گروی که درون دینی هم هست چیزی گفته نشده است. اصلا سخنی درباره اینها اصلا و ابدا وجود ندارد.

3️⃣تصویری که ایشان از مخالفان مکتب تفکیک به دست می دهد بسیار غیر منصفانه و غیرعادلانه است و بعضی جاها دروغ است اصلا.نسبت هایی که ایشان به بعضی از فیلسوفان اسلامی می دهد برای اینکه آن فیلسوفان اسلامی را یا قائل به مکتب تفکیک نشان دهد یا نشان دهد اگر قائل به مکتب تفکیک نیستند چه قدر آرائشان سخیف و بی ارزش است واقعا غیر منصفانه است.یعنی با روحیه علمی و حقیقت طلبی منافات دارد.


مصطفی ملکیان
گفتگوی شفاهی ، بهار ۹۵


#فرهیختگان، ندای آگاهی و آزادی

امسال هشتادمین سال تبعید رضا شاه و آغاز سلطنت محمدرضا شاه پهلوی در شهریور ۱۳۲۰ است.
برنامۀ «دست اول» که روزهای زوج، ساعت ۱۹ به وقت ایران، از شبکۀ مستند پخش می‌شود و‌دو بار دیگر تکرار خواهد دلشت، به بررسی اسناد آرشیو ملی بریتانیا در دورۀ پهلوی می‌پردازد.

تمرکز من در این برنامه بطور خاص بر دو مقطع تاریخی است:
سال ۱۹۷۷ و دوران کودتای ۱۲۹۹
مجید تفرشی

قسمت اول این برنامه را که ۳۹ مرداد پخش شد، می‌توانید از پیوند زیر تماشا کنید:
https://www.telewebion.com/episode/2638575


جان آگه با #فرهیختگان

یادی از مردان نیک روزگار
صادق آیینه وند. میرحسین موسوی. محمدرضا حکیمی. میرمصطفی عالی‌نسب

عکس از هادی حیدری
#فرهیختگان

https://telegra.ph/ideology-08-23


#فرهیختگان، ندای آگاهی و آزادی

خون به خون شستن محال آمد محال



https://www.etemadnewspaper.ir/fa/main/detail/172532/

جان آگه با #فرهیختگان

درباره محمدرضا حکیمی


نوشتن از «محمدرضا حکیمی» (14فروردین1314مشهدـ31اَمرداد1400تهران) چقدر عجیب است: سختی بس ساده و ساده‌ای بس سخت! همو که جهانی از اندیشه و حکمت را در دو کلمه خلاصه کرد: «توحید و عدل». و براستی موحد زیست و به عدل، مستقیم ماند: کوله‌بارش همیشه بر دوش، با رختی ساده و بساطی اندک، بی‌ تکلفِ القاب و عناوین، ابوذرسان زیست و یک عمر از عدالت گفت ...
حکیمی در تراز برترین عالمان دانش دین جای داشت. اگر به رتبه‌ها و مشغله‌های سنتی حوزه علمیه گره می‌خورد، نامش در قله مرجعیت ثبت می‌گشت. اگر به مناصب حکم و حکومت روی خوش نشان می‌داد، سهمی سترگ برای خود دست و پا می‌کرد. اگر به کنگره‌ها و انجمن‌ها گوشه چشمی نشان می‌داد، نام و نشانش شرق و غرب جهان را می‌آکنْد. اما حکیمی، دریای حکمت بود. دریای حکمت، آلوده‌ی این جوی‌ها نمی‌شود؛ که اگر می‌شد، دیگر نمی‌توانست از «الحیاة» ـ زیستنِ خالص ـ بگوید و بنویسد.
حکیمی حتی عبا و قبا را ردای تن نکرد تا به آزادی و آزادگی، از «اصلاح روحانیت» سخن بگوید. زیر بار هیچ شهرت و شهوتی نرفت تا بتواند «تعهد و مسئولیت» را به امانت و اصالت، فریاد بزند. مهم نیست که تریبون داشت یا نداشت. مهم نیست که دار و دسته‌ای داشت یا نداشت. حتی مهم نیست که یک دفتر و دستک ساده داشت یا نداشت. مهم این است که دین را برای انسان ـ آری برای انسان ـ فهمید و دید و تپید و تراوید. حتی همین «درد انسان» بود که او را به سوی «تفکیک» کشاند؛ که دید این مکاتب درآمیخته با سوداهای شرقی و غربی، همواره آدمی را سر در هوا نگاه می‌دارند و نیازهای او برای زیستن در همین زمین سراسر فقر و بی‌عدالتی و ستم و تبعیض را پاسخ نمی‌گویند. عرفان و فلسفه و کلام و فقه و اصول، برای او معنایی جز زیستن «مِنهای فقر» نداشت.
و دریای حکمت، هیچ گاه از خروش بازنخواهد ماند. «فریاد روزها» همواره در صدایش موج خواهد زد و «بیدارگران اقالیم قبله» با هر نفس او «سرود جهش‌ها» را همراه با «سپیده‌باوران» تا آستانه‌ی «خورشید مغرب» امتداد خواهند داد.

سید ابوالقاسم حسینی(ژرفا)
سحرگاه دوشنبه اول شهریور ۱۴۰۰

جان آگه با #فرهیختگان

در سوگ استاد حکیمی و رثای مکتب تفکیک

متاسفانه مکتب تفکیک صرفا یک تفکر و اندیشه دینی نیست بلکه یک جریان ضد عرفان تصوف و فلسفه است که بر اقتدار و استیلای ظاهر گرایی، بدون پشتوانه حکمی و عرفانی تاثیر منفی بر جامعه ایران گذاشته است
اگر چه بر اهمیت و ارزش‌های مکتب وحی ایمان داریم ولیکن به قول ملاصدرا اگر کسی با تاکید بر قرآن و وحی،با عقل مخالفت کند همانند کسی است که بگوید با وجود نور خورشید چه نیازی به چشم و بینایی داریم.
حتی جریان ضد فلسفی و عرفانی مکتب تفکیکی مشهد در همان آوايل انقلاب با فشار حداکثری و نامه نگاریهای متعدد آیت اله خمینی را از ادامه تفسیر سوره حمد( که بر پایه عرفان ابن عربی و اندیشه های حکمی بود)منصرف نمود و مجبور ساخت تا تفسیر اشعار مولانا دکتر سروش را که از صدا و سیما پخش می شد،متوقف سازد و در نتیجه فرهنگ و معرفت اسلامی دجار قشریت و محدودیت گردید که تاکنون نیز ادامه دارد.
نکته جالب آنکه خلا اندیشه ورزی عقلانی و فلسفی استاد حکیمی در همان رویکرد و تمایل ایشان به مارکسیست و اقتصاد سوسیالیستی مشخص می گردد که تصور می کرد با همان سنت احکام و احادیث و بدون پشتوانه فلسفی می توان جامعه را مدیریت کرد و عدالت اجتماعی و اقتصاد اسلامی را پیاده نمود و دقیقا این همان راهی بود که شریعتی نیز با تاریخ اسلام و شیعی بدون پشتوانه فلسفی می خواست تحقق بخشد و شاید به همین دلیل بود که استاد مطهری که در هر دو بستر فلسفه اسلامی و مدرن اندیشه ورزی و تعقل نموده بود راهی متمایز و جدا از آنها رفت و بیشتر به نهضت آزادی و مهندس بازرگان تمایل داشت و کتاب اقتصاد اسلامی استاد مطهری بیشتر به اقتصاد لیبرال و آزاد و توجه به اصل سرمایه داشت و بر اساس آیات قرآن و احادیث مساوات و عدالت اجتماعی را در کنار آزادی و مالکیت خصوصی ارزشمند تلقی می نمود.

متاسفانه استاد حکیمی و اصحاب مکتب تفکیک اگرچه در صف منتقدان و معترضان حاکمیت هستند ولیکن از سویی در تله مارکسیست و دام اسلام مارکسیستی افتاده اند که اولین قربانی این دیدگاه خود عدالت و مردم فقیری هستند که آنها ادعای حمایت از آنها را دارند و برای آن گریبان چاک می نمایند.

سید محمد دیباجی

https://t.me/arshivefarhikhtegan/643

#فرهیختگان، ندای آگاهی و آزادی