یکی از اشتباهات بزرگ در نظام آموزشی مدرن جدا کردن آموزش فنی از آموزش اخلاقی و سیاسی بوده است. مهندسان اغلب یاد میگیرند فناوری کنند و بسازند، اما کمتر به این فکر میکنند که چه نوع جهانی باید بسازند. در مقابل، دانشجویان علوم انسانی دربارهی عدالت و جامعه میآموزند، اما اغلب شناخت اندکی از فناوری دارند.
aasoo.org/fa/articles/5363
#فرهیختگان راهی به رهایی
aasoo.org/fa/articles/5363
#فرهیختگان راهی به رهایی
👍8❤2
شتاب تورم دوازدهماهه در اقتصاد ایران به گزارش بانک مرکزی
احمد علوی
۱. مقدمه
تورم بهعنوان یک پدیده پولی–ساختاری، نقش تعیینکنندهای در توزیع درآمد، رفاه اجتماعی و ثبات اقتصاد کلان ایفا میکند. در اقتصادهایی با تورم مزمن، شاخصهای مختلف تورم—شامل تورم ماهانه، نقطهبهنقطه و دوازدهماهه—ابعاد متفاوتی از شتاب سطح قیمتها را منعکس میکنند.
تورم دوازدهماهه بهعنوان یک شاخص هموارشده، تصویری از روند میانمدت سطح قیمتها ارائه میدهد و بهطور گسترده در تصمیمگیریهای سیاستی، تعیین دستمزدها و ارزیابی قدرت خرید مورد استفاده قرار میگیرد. افزایش این شاخص به ۵۰.۶ درصد در فروردین ۱۴۰۵ نشاندهنده ورود مجدد اقتصاد ایران به محدوده تورمهای بسیار بالا است؛ سطحی که میتواند پیامدهای گستردهای برای ثبات اقتصادی و انتظارات عاملان اقتصادی به همراه داشته باشد.
۲. شواهد تجربی و روند دادهها
بر اساس دادههای رسمی بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران، مسیر تورم دوازدهماهه در ماههای اخیر روندی صعودی و شتابدار داشته است:
دی ۱۴۰۴: ۴۴.۲ درصد
بهمن ۱۴۰۴: ۴۶.۳ درصد
اسفند ۱۴۰۴: ۴۸.۳ درصد
فروردین ۱۴۰۵: ۵۰.۶ درصد
این روند نشان میدهد که طی یک دوره کوتاه سهماهه، تورم دوازدهماهه بیش از ۶ واحد درصد افزایش یافته است. چنین افزایشی معمولاً بازتاب تورمهای نقطهای بالا در دورههای پیشین است. شواهد موجود حاکی از آن است که تورم نقطهای در بهمن و اسفند ۱۴۰۴ به سطوحی بالاتر از ۶۰ درصد رسیده که این امر بهطور طبیعی با یک وقفه زمانی در شاخص دوازدهماهه منعکس شده است.
این الگو با ویژگیهای آماری تورم در اقتصادهای با تورم مزمن سازگار است، جایی که شاخصهای میانگینگیر (مانند تورم دوازدهماهه) نسبت به شوکهای کوتاهمدت با تأخیر واکنش نشان میدهند.
۳. چارچوب نظری تحلیل تورم
۳.۱ نظریه مقداری پول
در چارچوب نظریه مقداری پول (MV = PY)، تورم در بلندمدت پدیدهای پولی تلقی میشود که از رشد نقدینگی فراتر از رشد تولید واقعی ناشی میشود (فریدمن، ۱۹۶۸). در اقتصاد ایران، کسری بودجههای مزمن دولت و تأمین مالی آن از طریق شبکه بانکی و پایه پولی، یکی از مهمترین عوامل فشارهای تورمی بهشمار میرود.
۳.۲ نظریه انتظارات تورمی
مطابق دیدگاه میلتون فریدمن و توسعههای بعدی در چارچوب انتظارات عقلایی، انتظارات تورمی نقشی محوری در پویایی تورم دارند. زمانی که عاملان اقتصادی تورم بالا را پایدار تلقی کنند، رفتارهای پیشنگرانه مانند افزایش دستمزدهای اسمی و قیمتگذاری مجدد تشدید میشود. این فرآیند به شکلگیری چرخههای خودتقویتکننده تورم میانجامد.
۳.۳ مدلهای نوکینزی و چسبندگی قیمتها
در مدلهای نوکینزی (مانند مدلهای مبتنی بر گریگوری منکیو)، چسبندگی قیمتها و دستمزدها موجب میشود که شوکهای اقتصادی بهصورت تدریجی در سطح عمومی قیمتها منعکس شوند. در این چارچوب، شوکهای تورمی نیمه دوم سال ۱۴۰۴—که بهصورت تورم نقطهای بالا ظاهر شدند—با وقفه زمانی در شاخص تورم دوازدهماهه فروردین ۱۴۰۵ تجلی یافتهاند.
۴. تحلیل روند فروردین ۱۴۰۵ در پرتو نظریه
افزایش تورم دوازدهماهه به ۵۰.۶ درصد را میتوان نتیجه برهمکنش سه عامل اصلی دانست:
تداوم رشد نقدینگی و فشارهای پولی
اثر انتقالی (Lag Effect) از تورم نقطهای بالا به میانگین سالانه
لنگرگسیختگی انتظارات تورمی
این سه عامل در تعامل با یکدیگر، به ایجاد یک پویایی تورمی پایدار منجر شدهاند. عبور تورم از آستانه ۵۰ درصد، در ادبیات اقتصاد کلان اغلب بهعنوان نقطهای بحرانی تلقی میشود که در آن خطر «چسبندگی تورم بالا» افزایش مییابد. در چنین شرایطی، حتی در صورت کاهش تورم ماهانه، شاخص دوازدهماهه با کندی قابلتوجهی تعدیل خواهد شد.
۵. پیامدهای سیاستی
تورم دوازدهماهه بالای ۵۰ درصد پیامدهای چندبعدی برای اقتصاد کلان دارد:
کاهش دستمزد واقعی و تضعیف رفاه خانوارها
افزایش نااطمینانی و کوتاهشدن افق تصمیمگیری بنگاهها
کاهش اثربخشی سیاست پولی کوتاهمدت
۶. نتیجهگیری
این گزارش نشان داد که نرخ ۵۰.۶ درصدی تورم دوازدهماهه در فروردین ۱۴۰۵، نتیجه یک شوک ناگهانی نیست، بلکه حاصل روندی تدریجی و قابلردیابی در دادههای ماههای پیشین است. تحلیل نظری بیانگر آن است که پویایی کنونی تورم در اقتصاد ایران ناشی از ترکیب عوامل پولی، انتظاراتی و ساختاری است. در غیاب اصلاحات اساسی در عرصه مالیه عمومی و سیاست پولی، احتمال تداوم تورم بالا در افق میانمدت بسیار قابلتوجه است.
#فرهیختگان راهی به رهایی
احمد علوی
۱. مقدمه
تورم بهعنوان یک پدیده پولی–ساختاری، نقش تعیینکنندهای در توزیع درآمد، رفاه اجتماعی و ثبات اقتصاد کلان ایفا میکند. در اقتصادهایی با تورم مزمن، شاخصهای مختلف تورم—شامل تورم ماهانه، نقطهبهنقطه و دوازدهماهه—ابعاد متفاوتی از شتاب سطح قیمتها را منعکس میکنند.
تورم دوازدهماهه بهعنوان یک شاخص هموارشده، تصویری از روند میانمدت سطح قیمتها ارائه میدهد و بهطور گسترده در تصمیمگیریهای سیاستی، تعیین دستمزدها و ارزیابی قدرت خرید مورد استفاده قرار میگیرد. افزایش این شاخص به ۵۰.۶ درصد در فروردین ۱۴۰۵ نشاندهنده ورود مجدد اقتصاد ایران به محدوده تورمهای بسیار بالا است؛ سطحی که میتواند پیامدهای گستردهای برای ثبات اقتصادی و انتظارات عاملان اقتصادی به همراه داشته باشد.
۲. شواهد تجربی و روند دادهها
بر اساس دادههای رسمی بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران، مسیر تورم دوازدهماهه در ماههای اخیر روندی صعودی و شتابدار داشته است:
دی ۱۴۰۴: ۴۴.۲ درصد
بهمن ۱۴۰۴: ۴۶.۳ درصد
اسفند ۱۴۰۴: ۴۸.۳ درصد
فروردین ۱۴۰۵: ۵۰.۶ درصد
این روند نشان میدهد که طی یک دوره کوتاه سهماهه، تورم دوازدهماهه بیش از ۶ واحد درصد افزایش یافته است. چنین افزایشی معمولاً بازتاب تورمهای نقطهای بالا در دورههای پیشین است. شواهد موجود حاکی از آن است که تورم نقطهای در بهمن و اسفند ۱۴۰۴ به سطوحی بالاتر از ۶۰ درصد رسیده که این امر بهطور طبیعی با یک وقفه زمانی در شاخص دوازدهماهه منعکس شده است.
این الگو با ویژگیهای آماری تورم در اقتصادهای با تورم مزمن سازگار است، جایی که شاخصهای میانگینگیر (مانند تورم دوازدهماهه) نسبت به شوکهای کوتاهمدت با تأخیر واکنش نشان میدهند.
۳. چارچوب نظری تحلیل تورم
۳.۱ نظریه مقداری پول
در چارچوب نظریه مقداری پول (MV = PY)، تورم در بلندمدت پدیدهای پولی تلقی میشود که از رشد نقدینگی فراتر از رشد تولید واقعی ناشی میشود (فریدمن، ۱۹۶۸). در اقتصاد ایران، کسری بودجههای مزمن دولت و تأمین مالی آن از طریق شبکه بانکی و پایه پولی، یکی از مهمترین عوامل فشارهای تورمی بهشمار میرود.
۳.۲ نظریه انتظارات تورمی
مطابق دیدگاه میلتون فریدمن و توسعههای بعدی در چارچوب انتظارات عقلایی، انتظارات تورمی نقشی محوری در پویایی تورم دارند. زمانی که عاملان اقتصادی تورم بالا را پایدار تلقی کنند، رفتارهای پیشنگرانه مانند افزایش دستمزدهای اسمی و قیمتگذاری مجدد تشدید میشود. این فرآیند به شکلگیری چرخههای خودتقویتکننده تورم میانجامد.
۳.۳ مدلهای نوکینزی و چسبندگی قیمتها
در مدلهای نوکینزی (مانند مدلهای مبتنی بر گریگوری منکیو)، چسبندگی قیمتها و دستمزدها موجب میشود که شوکهای اقتصادی بهصورت تدریجی در سطح عمومی قیمتها منعکس شوند. در این چارچوب، شوکهای تورمی نیمه دوم سال ۱۴۰۴—که بهصورت تورم نقطهای بالا ظاهر شدند—با وقفه زمانی در شاخص تورم دوازدهماهه فروردین ۱۴۰۵ تجلی یافتهاند.
۴. تحلیل روند فروردین ۱۴۰۵ در پرتو نظریه
افزایش تورم دوازدهماهه به ۵۰.۶ درصد را میتوان نتیجه برهمکنش سه عامل اصلی دانست:
تداوم رشد نقدینگی و فشارهای پولی
اثر انتقالی (Lag Effect) از تورم نقطهای بالا به میانگین سالانه
لنگرگسیختگی انتظارات تورمی
این سه عامل در تعامل با یکدیگر، به ایجاد یک پویایی تورمی پایدار منجر شدهاند. عبور تورم از آستانه ۵۰ درصد، در ادبیات اقتصاد کلان اغلب بهعنوان نقطهای بحرانی تلقی میشود که در آن خطر «چسبندگی تورم بالا» افزایش مییابد. در چنین شرایطی، حتی در صورت کاهش تورم ماهانه، شاخص دوازدهماهه با کندی قابلتوجهی تعدیل خواهد شد.
۵. پیامدهای سیاستی
تورم دوازدهماهه بالای ۵۰ درصد پیامدهای چندبعدی برای اقتصاد کلان دارد:
کاهش دستمزد واقعی و تضعیف رفاه خانوارها
افزایش نااطمینانی و کوتاهشدن افق تصمیمگیری بنگاهها
کاهش اثربخشی سیاست پولی کوتاهمدت
۶. نتیجهگیری
این گزارش نشان داد که نرخ ۵۰.۶ درصدی تورم دوازدهماهه در فروردین ۱۴۰۵، نتیجه یک شوک ناگهانی نیست، بلکه حاصل روندی تدریجی و قابلردیابی در دادههای ماههای پیشین است. تحلیل نظری بیانگر آن است که پویایی کنونی تورم در اقتصاد ایران ناشی از ترکیب عوامل پولی، انتظاراتی و ساختاری است. در غیاب اصلاحات اساسی در عرصه مالیه عمومی و سیاست پولی، احتمال تداوم تورم بالا در افق میانمدت بسیار قابلتوجه است.
#فرهیختگان راهی به رهایی
👍2
احسان شريعتی در گفتگو با خبرگزاری NHK ژاپن
1. به عنوان یک شهروند ساکن ایران، این حمله را چگونه میبینید؟ (آیا چشم اندازی وجود دارد که وضعیت فعلی ایران، مشابه تحلیل های مختلفی که در خارج از ایران و در رسانه های خارجی مطرح می شود مطرح می شود، مانند این ایده که رژیم استبدادی قوی تر خواهد شد، ملی گرایی افزایش خواهد یافت یا اینکه تغییر قابل توجهی رخ نخواهد داد)
- این جنگ خانمان سوز، مانند همه ی جنگ ها، یک فاجعه ی انسانی یا ضدانسانی و »غیرطبیعی« به همه ی معانی کلمه است که هر دم، مردم و کشور و همسایگان و منطقه ی ما را قربانی کشتار و آسیب و آوارگی و سوگواری و روان پریشی می سازد و آثار شوم و مهیب تخریب اش بر محیط زیست و سکونت و اقتصاد و سیاست جامعه بیشمار و مستمر است.
با این تفاوت که تهاجم نظامی ناگهانی و دوباره ی بزرگترین قدرت های جهان و منطقه و ترور رهبران کشور، آنهم در میانه ی مذاکرات، غافلگیرانه و بدون اعلام قبلی جنگ بود و این، نه تنها به لحاظ قانون بین الملل مردود و محکوم است و نه تنها حس ملی دفاع از موجودیت میهن را در برابر تجاوز بیگانه برمی افروزد، که آتش انتقام طلبی و مقابله به مثل و کینه ی ضدامریکایی و حتی ضدغربی و ضداسراییلی و حتی ییهودستیزانه را به سبک جنگ های صلیبی-مذهبی و قومی-تمدنی شعله ور می سازد، و به جو نظامی گری دامن می زند و میل به سرکوب و تعقیب مخالفان و اختناق را تا مرز جنگ داخلی و تجزیه طلبی ترغیب و تقویت می کند.
بنابراین، برخلاف ادعای »کمک به مردم ایران« و »مداخله ی بشردوستانه«، بی تردید مانع آشکار و سد کننده ی روند توسعه ی کشور و منطقه، و جنبش آزادی-و-عدالت خواهی ملت ایران و ملل خاورمیانه است و مقدمه ی دخالت قدرت های بزرگ خارجی در تعیین سرنوشت خویش و آسیب پذیر ساختن کیان و سیادت و تمامیت و یکپارچگی کشور.
👇👇👇
#فرهیختگان راهی به رهایی
1. به عنوان یک شهروند ساکن ایران، این حمله را چگونه میبینید؟ (آیا چشم اندازی وجود دارد که وضعیت فعلی ایران، مشابه تحلیل های مختلفی که در خارج از ایران و در رسانه های خارجی مطرح می شود مطرح می شود، مانند این ایده که رژیم استبدادی قوی تر خواهد شد، ملی گرایی افزایش خواهد یافت یا اینکه تغییر قابل توجهی رخ نخواهد داد)
- این جنگ خانمان سوز، مانند همه ی جنگ ها، یک فاجعه ی انسانی یا ضدانسانی و »غیرطبیعی« به همه ی معانی کلمه است که هر دم، مردم و کشور و همسایگان و منطقه ی ما را قربانی کشتار و آسیب و آوارگی و سوگواری و روان پریشی می سازد و آثار شوم و مهیب تخریب اش بر محیط زیست و سکونت و اقتصاد و سیاست جامعه بیشمار و مستمر است.
با این تفاوت که تهاجم نظامی ناگهانی و دوباره ی بزرگترین قدرت های جهان و منطقه و ترور رهبران کشور، آنهم در میانه ی مذاکرات، غافلگیرانه و بدون اعلام قبلی جنگ بود و این، نه تنها به لحاظ قانون بین الملل مردود و محکوم است و نه تنها حس ملی دفاع از موجودیت میهن را در برابر تجاوز بیگانه برمی افروزد، که آتش انتقام طلبی و مقابله به مثل و کینه ی ضدامریکایی و حتی ضدغربی و ضداسراییلی و حتی ییهودستیزانه را به سبک جنگ های صلیبی-مذهبی و قومی-تمدنی شعله ور می سازد، و به جو نظامی گری دامن می زند و میل به سرکوب و تعقیب مخالفان و اختناق را تا مرز جنگ داخلی و تجزیه طلبی ترغیب و تقویت می کند.
بنابراین، برخلاف ادعای »کمک به مردم ایران« و »مداخله ی بشردوستانه«، بی تردید مانع آشکار و سد کننده ی روند توسعه ی کشور و منطقه، و جنبش آزادی-و-عدالت خواهی ملت ایران و ملل خاورمیانه است و مقدمه ی دخالت قدرت های بزرگ خارجی در تعیین سرنوشت خویش و آسیب پذیر ساختن کیان و سیادت و تمامیت و یکپارچگی کشور.
👇👇👇
#فرهیختگان راهی به رهایی
❤4
👆👆👆
احسان شریعتی، در گفتگو با NHK ژاپن
(ادامه)
2. از زمان حمله، اوضاع اطراف شما چگونه تغییر کرده است؟ (یعنی تغییر در امنیت، تغییر در زندگی روزمره، دسترسی به اطلاعات، تغییر در آگاهی اطرافیان و غیره)
از زمان حمله تاکنون، روال زندگی و کار برای همه ی مردم، از جمله برای ما، همسایگان و اقوام و آشنایان و هم کاران و دوستان همراه و همفکرمان دستخوش اختلال و اضطرار و سراسیمگی و فشار، بویژه برای اقشار نابرخوردار و در نواحی محروم تر شده است.
امنیت شهرها و راه ها با مهاجرت شهروندان و تضعیف نیروی نظامی و انتظامی شکننده تر شده، اما خوشبختانه تا کنون (شاید به دلیل همدردی عمومی) از میان نرفته است. با آن که به لحاظ دسترسی به مایحتاج روزانه و مواد و کالاهای ضروری و تبادل مالی و پرداخت حقوق ها و ..، دولت و بازار مدیریت خوبی در شرایط جنگی داشته اند، اما به لحاظ اطلاع رسانی به جمعیت برای حفظ خود در پناه گاه ها و ..، در مواقع حمله که می تواند هر لحظه از شب و روز اتفاق افتد، متاسفانه کار لازم انجام نشده و این موجب هراس دایمی از خطر مرگ و گرفتار شدن در زیر آوار و بر اثر ترکش و لرزش دیوارها و شکست شیشه ها و ..، می شود.
با قطع اینترنت جهانی و کُندی اینترانت داخلی دسترسی به اطلاعات موثق و مهمتر در ارتباطات حرفه ای به شدت محدود و مختل شده و تنها راه دریافت اطلاع از وضعیت کنونی، یا رسانه ی رسمی داخلی است و یا رسانه های تبلیغاتی فرامرزی و اغلب وابسته به قدرت های خارجی که واقعیت دقیق و فجیع را به صورت دستچین شده، گزینشی و جانبدارانه منعکس می کنند. میلیون ها شهروند ایرانی و تهرانی از ترس قربانی شدن و تحمل تخریب و آسیب خانه و کاشانه ی خود را ترک کرده و به شهرستان ها و مناطق دورتر رفته اند و یا محبوس در خانه های خود هر روز عوارض »جانبی« بمباران ها، انفجارها، ترورها، و انهدام های حتی در بسیاری موارد مراکز غیرنظامی مانند مدارس، بیمارستان ها، بانک ها و مراکز کار و معامله و اداری و خدماتی و مجتمع های مسکونی را تحمل می کنند!
در حوزه و محیط کار ما در ماه های اخیر، از زمان بروز بحران اقتصادی و جنبش اعتراضی معیشتی دی ماه گذشته و متعاقب آن از آغاز جنگ تا کنون، نظام آموزشی کشور به حالت تعلیق و تعطیل درآمده به خصوص در ایام تعطیلات (ماه رمضان و نوروز) و برگزاری کلاس های حضوری ناممکن شده است.
در این شرایط بحرانی دوستان ما، مانند سایر تشکل های مردم نهاد فعال، تلاش کردنه اند با ساماندهی نوعی شبکه ی امدادرسانی به فوری ترین موارد نیازمندان محصور و سرگردان در شهرها «نمونه» ای از شیوه ی کار مثبت و روش مقابله ی مفید را در چنین شرایط اضطراری بیآزمایند و بیآموزند.
👇👇👇
#فرهیختگان راهی به رهایی
احسان شریعتی، در گفتگو با NHK ژاپن
(ادامه)
2. از زمان حمله، اوضاع اطراف شما چگونه تغییر کرده است؟ (یعنی تغییر در امنیت، تغییر در زندگی روزمره، دسترسی به اطلاعات، تغییر در آگاهی اطرافیان و غیره)
از زمان حمله تاکنون، روال زندگی و کار برای همه ی مردم، از جمله برای ما، همسایگان و اقوام و آشنایان و هم کاران و دوستان همراه و همفکرمان دستخوش اختلال و اضطرار و سراسیمگی و فشار، بویژه برای اقشار نابرخوردار و در نواحی محروم تر شده است.
امنیت شهرها و راه ها با مهاجرت شهروندان و تضعیف نیروی نظامی و انتظامی شکننده تر شده، اما خوشبختانه تا کنون (شاید به دلیل همدردی عمومی) از میان نرفته است. با آن که به لحاظ دسترسی به مایحتاج روزانه و مواد و کالاهای ضروری و تبادل مالی و پرداخت حقوق ها و ..، دولت و بازار مدیریت خوبی در شرایط جنگی داشته اند، اما به لحاظ اطلاع رسانی به جمعیت برای حفظ خود در پناه گاه ها و ..، در مواقع حمله که می تواند هر لحظه از شب و روز اتفاق افتد، متاسفانه کار لازم انجام نشده و این موجب هراس دایمی از خطر مرگ و گرفتار شدن در زیر آوار و بر اثر ترکش و لرزش دیوارها و شکست شیشه ها و ..، می شود.
با قطع اینترنت جهانی و کُندی اینترانت داخلی دسترسی به اطلاعات موثق و مهمتر در ارتباطات حرفه ای به شدت محدود و مختل شده و تنها راه دریافت اطلاع از وضعیت کنونی، یا رسانه ی رسمی داخلی است و یا رسانه های تبلیغاتی فرامرزی و اغلب وابسته به قدرت های خارجی که واقعیت دقیق و فجیع را به صورت دستچین شده، گزینشی و جانبدارانه منعکس می کنند. میلیون ها شهروند ایرانی و تهرانی از ترس قربانی شدن و تحمل تخریب و آسیب خانه و کاشانه ی خود را ترک کرده و به شهرستان ها و مناطق دورتر رفته اند و یا محبوس در خانه های خود هر روز عوارض »جانبی« بمباران ها، انفجارها، ترورها، و انهدام های حتی در بسیاری موارد مراکز غیرنظامی مانند مدارس، بیمارستان ها، بانک ها و مراکز کار و معامله و اداری و خدماتی و مجتمع های مسکونی را تحمل می کنند!
در حوزه و محیط کار ما در ماه های اخیر، از زمان بروز بحران اقتصادی و جنبش اعتراضی معیشتی دی ماه گذشته و متعاقب آن از آغاز جنگ تا کنون، نظام آموزشی کشور به حالت تعلیق و تعطیل درآمده به خصوص در ایام تعطیلات (ماه رمضان و نوروز) و برگزاری کلاس های حضوری ناممکن شده است.
در این شرایط بحرانی دوستان ما، مانند سایر تشکل های مردم نهاد فعال، تلاش کردنه اند با ساماندهی نوعی شبکه ی امدادرسانی به فوری ترین موارد نیازمندان محصور و سرگردان در شهرها «نمونه» ای از شیوه ی کار مثبت و روش مقابله ی مفید را در چنین شرایط اضطراری بیآزمایند و بیآموزند.
👇👇👇
#فرهیختگان راهی به رهایی
❤4
👆👆👆
در گفتگو با NHK ژاپن (ادامه)
۳- اگر اجماعی کلی بین شما وجود داشته باشد، چشمانداز آن چیست؟ به ویژه، با توجه به موقعیت کنونی و با توجه به دیدگاه شما پیرامون «اصلاح گری اساسی»، «چه نوع آیندهای برای ایران می بایست هدفگذاری شود»؟ و «توسط چه کسی محقق شود»؟ و با چه نوع «مناسبات بهینه با قدرتهای خارجی»؟
- من و ما، به عنوان کنشگری که متعلق به تبار تاریخی نوزایی رنسانس فرهنگ ملی و سنت فکری دین پیرایی است، در برابر دوگانه ی امر محلی و امر جهانروا، به راه سوم «گلوکال» می اندیشد و از همین منظر به نسبت آینده ی کشور و روابط بین الملل می بردازد: داشتن دغدغه ی توسعه و دموکراسی در داخل و جستجوی صلح عادلانه با چشم انداز آزادی، عدالت و همبستگی معنوی، در سطح جهانی . با همین رویکرد، چشم انداز ما برای آینده ی ایران، علی رغم بغرنج بودن شرایط کنونی و پیچیدگی موقعیت و گرفتار بودن در میانه ی جنگ خارجی و شکاف درونی به شکل متناقض نمایی، مثبت و حتی «خوش بینانه« است!
آینده ای که باید هدف گذاری شود مبتنی بر سنتی است که از از آستانه ی انقلاب مشروطه تا انقلاب 57 و تا کنون، خواستار خروج از انحطاط هفت سده ی گذشته ی تمدنی-فرهنگی بوده است. سنت سوسیال-دموکراتیک در سده ی گذشته خواهان تغییر-و-تحول اساسی و ساختاری بوده، یعنی طالب گذار از نظامات استبدادی و اقتدارگرای سنتی، سلطنتی و خلافتی، و برقراری نظمی نو جمهوریخواهانه با چشم انداز رشد و توسعه ی بایدار است و مبتنی بر اصول استقلال و حاکمیت ملی، مردمسالاری یا دموکراسی سیاسی و اجتماعی (پذیرش تکثر، تحمل دگراندیشی و ابراز مخالفت، قبول تناوب در حکومت، برگزاری انتخابات آزاد و نظرسنجی یا رفراندم مستمر، و..، و عدالت حقوقی و اقتصادی) و این همه با تکیه بر همراهی و هم رآیی اکثریت مردم و بر اساس اجماع و وفاق ملی. از این رو خود را فراتر از دوگانه های شناخته شده سیاسی «اصلاح طلب» و «برانداز» تعریف می کند.
چشم انداز بین المللی مطلوب در این سنت سیاسی-فکری نیز مبتنی بر یک برآورد تاریخی است، حتی اگر باور داشته باشیم که تاریخ هرگز دوبار تکرار نمی شود. اصل موازنه ی منفی و برهیز از انتخاب میان اردوهای جهانی است. چنانچه رسم دولت های مستقر از شهریور بیست بدین سو بوده است. انتخاب میان شرق و غرب. قدرت های استعماری انگلیس و استبدادی روس کوشیدند کشور ما را به مناطق ذینفوذ خود تقسیم کنند و موفق نشدند. سپس، در آغاز جنگ جهانی دوم شرق و غرب متحد شدند و، برغم میل ایران به بیطرفی، کشور را در 1320 (1941) اشغال و شاه «مقتدر» وقت را تبعید و شاهزاده ی «غیرمقتدر» را منصوب کردند. همین قدرت ها(انگلیس و امریکا) در 1332 (1953) دولت منتخب مردمی مصدق را با کودتا واژگون کردند و از آن به بعد شاه علاوه بر »سلطنت« بر کشور »حکومت« کرد.
در مقابله با این مداخلات، سیاست خارجی «ملی-مردمی» (از امیرکبیر تا مصدق) مبتنی بوده است بر پرهیز از ورود به پیمانهای نظامی-اردوگاهی و تلاش برای «تعامل مثبت» با همه ی کشورها. تنشزدایی و حسن همجواری بویژه با همسایگان، و اولویتدادن به منافع و مصالح ملی-منطقهای(ایران و خاورمیانه)، در چالشها یا همسوییهای جهانی.
#فرهیختگان راهی به رهایی
در گفتگو با NHK ژاپن (ادامه)
۳- اگر اجماعی کلی بین شما وجود داشته باشد، چشمانداز آن چیست؟ به ویژه، با توجه به موقعیت کنونی و با توجه به دیدگاه شما پیرامون «اصلاح گری اساسی»، «چه نوع آیندهای برای ایران می بایست هدفگذاری شود»؟ و «توسط چه کسی محقق شود»؟ و با چه نوع «مناسبات بهینه با قدرتهای خارجی»؟
- من و ما، به عنوان کنشگری که متعلق به تبار تاریخی نوزایی رنسانس فرهنگ ملی و سنت فکری دین پیرایی است، در برابر دوگانه ی امر محلی و امر جهانروا، به راه سوم «گلوکال» می اندیشد و از همین منظر به نسبت آینده ی کشور و روابط بین الملل می بردازد: داشتن دغدغه ی توسعه و دموکراسی در داخل و جستجوی صلح عادلانه با چشم انداز آزادی، عدالت و همبستگی معنوی، در سطح جهانی . با همین رویکرد، چشم انداز ما برای آینده ی ایران، علی رغم بغرنج بودن شرایط کنونی و پیچیدگی موقعیت و گرفتار بودن در میانه ی جنگ خارجی و شکاف درونی به شکل متناقض نمایی، مثبت و حتی «خوش بینانه« است!
آینده ای که باید هدف گذاری شود مبتنی بر سنتی است که از از آستانه ی انقلاب مشروطه تا انقلاب 57 و تا کنون، خواستار خروج از انحطاط هفت سده ی گذشته ی تمدنی-فرهنگی بوده است. سنت سوسیال-دموکراتیک در سده ی گذشته خواهان تغییر-و-تحول اساسی و ساختاری بوده، یعنی طالب گذار از نظامات استبدادی و اقتدارگرای سنتی، سلطنتی و خلافتی، و برقراری نظمی نو جمهوریخواهانه با چشم انداز رشد و توسعه ی بایدار است و مبتنی بر اصول استقلال و حاکمیت ملی، مردمسالاری یا دموکراسی سیاسی و اجتماعی (پذیرش تکثر، تحمل دگراندیشی و ابراز مخالفت، قبول تناوب در حکومت، برگزاری انتخابات آزاد و نظرسنجی یا رفراندم مستمر، و..، و عدالت حقوقی و اقتصادی) و این همه با تکیه بر همراهی و هم رآیی اکثریت مردم و بر اساس اجماع و وفاق ملی. از این رو خود را فراتر از دوگانه های شناخته شده سیاسی «اصلاح طلب» و «برانداز» تعریف می کند.
چشم انداز بین المللی مطلوب در این سنت سیاسی-فکری نیز مبتنی بر یک برآورد تاریخی است، حتی اگر باور داشته باشیم که تاریخ هرگز دوبار تکرار نمی شود. اصل موازنه ی منفی و برهیز از انتخاب میان اردوهای جهانی است. چنانچه رسم دولت های مستقر از شهریور بیست بدین سو بوده است. انتخاب میان شرق و غرب. قدرت های استعماری انگلیس و استبدادی روس کوشیدند کشور ما را به مناطق ذینفوذ خود تقسیم کنند و موفق نشدند. سپس، در آغاز جنگ جهانی دوم شرق و غرب متحد شدند و، برغم میل ایران به بیطرفی، کشور را در 1320 (1941) اشغال و شاه «مقتدر» وقت را تبعید و شاهزاده ی «غیرمقتدر» را منصوب کردند. همین قدرت ها(انگلیس و امریکا) در 1332 (1953) دولت منتخب مردمی مصدق را با کودتا واژگون کردند و از آن به بعد شاه علاوه بر »سلطنت« بر کشور »حکومت« کرد.
در مقابله با این مداخلات، سیاست خارجی «ملی-مردمی» (از امیرکبیر تا مصدق) مبتنی بوده است بر پرهیز از ورود به پیمانهای نظامی-اردوگاهی و تلاش برای «تعامل مثبت» با همه ی کشورها. تنشزدایی و حسن همجواری بویژه با همسایگان، و اولویتدادن به منافع و مصالح ملی-منطقهای(ایران و خاورمیانه)، در چالشها یا همسوییهای جهانی.
#فرهیختگان راهی به رهایی
❤2
هند رکورددار مطالعه در جهان؛ بیش از ۱۰ ساعت کتاب خواندن در هفته / ژاپن و کره جنوبی در قعر جدول
بر اساس نظرسنجی جدید جهانی، مردم هند با بیش از ۱۰ ساعت مطالعه در هفته، بالاترین سرانه مطالعه جهان را دارند.
کارشناسان این رکورد را مدیون فرهنگ تحصیلمحور، جمعیت عظیم دانشجویی و دسترسی ارزان به کتابهای الکترونیک میدانند.
در مقابل، کشورهای پیشرفتهای مانند ژاپن و کره جنوبی به دلیل فرهنگ کاری سنگین و کمبود وقت آزاد، تنها ۴ تا ۵ ساعت در هفته مطالعه میکنند.
اروپا و آمریکای شمالی نیز با میانگین ۵ ساعت در هفته در رتبههای میانی قرار دارند./چندثانیه
#فرهیختگان راهی به رهایی
بر اساس نظرسنجی جدید جهانی، مردم هند با بیش از ۱۰ ساعت مطالعه در هفته، بالاترین سرانه مطالعه جهان را دارند.
کارشناسان این رکورد را مدیون فرهنگ تحصیلمحور، جمعیت عظیم دانشجویی و دسترسی ارزان به کتابهای الکترونیک میدانند.
در مقابل، کشورهای پیشرفتهای مانند ژاپن و کره جنوبی به دلیل فرهنگ کاری سنگین و کمبود وقت آزاد، تنها ۴ تا ۵ ساعت در هفته مطالعه میکنند.
اروپا و آمریکای شمالی نیز با میانگین ۵ ساعت در هفته در رتبههای میانی قرار دارند./چندثانیه
#فرهیختگان راهی به رهایی
🕊2
🔸پل خواجو: تمثیل ایران🔸
قرار دیشبمان، پل خواجو بود. بالای پل و در محوطه و میدان مجاور، با فاصله، چند موکب مختلف طبق روال شبهای گذشته برپا بودند. یکیشان بر السیدی بزرگی یک کلیپ موسیقی به زبان انگلیسی دربارهی ایران پخش میکرد و چند متر آنسوتر، در موکب دیگری، جوانی در حمایت از لبنان و لزوم اتحاد مداحی میکرد. حضار هم پاسخش را میدادند و پرچم میگرداندند. پایین پل و در دهانهها اما حال و هوای دیگری حکمفرما بود. طبق سنت همیشگی، بساط آوازخوانیهای مردمی برپا بود. در یک دهانه، پسر جوانی «ای ایران» میخواند، و چند دهانه آنطرفترش جماعتی ترانههای آغاسی و مهستی را همخوانی میکردند و کف میزدند و دو سه نفر هم وسط حلقه میرقصیدند. انگار با چند قدم از یک دنیا به دنیای دیگری وارد میشدی.
به پیشنهاد پسر کوچکم، در تاریکی شب و در بستر خشکشدهی رود قدم زدیم. چند دقیقه که پیش رفتیم، برگشتم و حالا از نمای باز پل خواجو ـ این اوج زیبایی و شکوه هنر ایرانی ـ را به تماشا ایستادم. در این نما، بالا و پایین پل در یک کادر قرار میگرفتند. تصویری لانگشات از اعضای یک جامعه که با همهی تفاوتها، زبانشان از یک جنس بود: شعر و موسیقی. و خواجو، این میراث تاریخی، بین دو گروه پل زده بود.
با اینکه همیشه و از کودکی عاشق این پل بودهام، اما در آن نما زیباتر از همیشه برایم جلوه کرد. تمثیلی بود از خودِ ایران. ایرانی که تصویرش نه بهتنهایی با پایین پلیها کامل است و نه بهتنهایی با بالای پلیها (و البته دیگرانی که جزو هیچکدام نیستند). ایرانی که مجموع همهی این تکههاست و اتصالدهندهی آنها با هم. هر تعریفی از جامعه که بخواهد با حذف و طرد یکی از این اجزا ساخته شود، محکوم به شکست است. آنچه نیاز ضروری امروز ماست، فهم و پذیرش و بهرسمیتشناختن این تکثر و تنوع است و پایبندی به لوازم آن. چه توسط حاکمیت و چه تکتک شهروندان. مدارا و پذیرش دیگری (در همان مختصاتی که هست)، و به عنوان یک اصل پایدار (نه تاکتیکی موقتی برای عبور از بحران جنگ و فردایش روز از نو و روزی از نو)، برای ایرانِ زخمیِ امروز ضرورتیتر از هرچیز است. ایرانی که هم زخمِ دی بر تن دارد و هم زخمِ اسفند. در دل این همزیستی است که میبینی خانمهای چادریِ پرچمبهدوش در مسیر برگشت از موکبشان، لختی کنار جماعت آوازخوان زیر پل پا سست میکنند و به تماشا میایستند، و دختران جوان بدون روسری هم چایی و دمنوش بساط دورهمی دوستانهشان را از موکب کنار پل میگیرند.
پل خواجو، همان ایرانی است که دوستش داریم.
محسنحسام مظاهری
۱۴۰۵/۰۲/۰۲
#فرهیختگان راهی به رهایی
قرار دیشبمان، پل خواجو بود. بالای پل و در محوطه و میدان مجاور، با فاصله، چند موکب مختلف طبق روال شبهای گذشته برپا بودند. یکیشان بر السیدی بزرگی یک کلیپ موسیقی به زبان انگلیسی دربارهی ایران پخش میکرد و چند متر آنسوتر، در موکب دیگری، جوانی در حمایت از لبنان و لزوم اتحاد مداحی میکرد. حضار هم پاسخش را میدادند و پرچم میگرداندند. پایین پل و در دهانهها اما حال و هوای دیگری حکمفرما بود. طبق سنت همیشگی، بساط آوازخوانیهای مردمی برپا بود. در یک دهانه، پسر جوانی «ای ایران» میخواند، و چند دهانه آنطرفترش جماعتی ترانههای آغاسی و مهستی را همخوانی میکردند و کف میزدند و دو سه نفر هم وسط حلقه میرقصیدند. انگار با چند قدم از یک دنیا به دنیای دیگری وارد میشدی.
به پیشنهاد پسر کوچکم، در تاریکی شب و در بستر خشکشدهی رود قدم زدیم. چند دقیقه که پیش رفتیم، برگشتم و حالا از نمای باز پل خواجو ـ این اوج زیبایی و شکوه هنر ایرانی ـ را به تماشا ایستادم. در این نما، بالا و پایین پل در یک کادر قرار میگرفتند. تصویری لانگشات از اعضای یک جامعه که با همهی تفاوتها، زبانشان از یک جنس بود: شعر و موسیقی. و خواجو، این میراث تاریخی، بین دو گروه پل زده بود.
با اینکه همیشه و از کودکی عاشق این پل بودهام، اما در آن نما زیباتر از همیشه برایم جلوه کرد. تمثیلی بود از خودِ ایران. ایرانی که تصویرش نه بهتنهایی با پایین پلیها کامل است و نه بهتنهایی با بالای پلیها (و البته دیگرانی که جزو هیچکدام نیستند). ایرانی که مجموع همهی این تکههاست و اتصالدهندهی آنها با هم. هر تعریفی از جامعه که بخواهد با حذف و طرد یکی از این اجزا ساخته شود، محکوم به شکست است. آنچه نیاز ضروری امروز ماست، فهم و پذیرش و بهرسمیتشناختن این تکثر و تنوع است و پایبندی به لوازم آن. چه توسط حاکمیت و چه تکتک شهروندان. مدارا و پذیرش دیگری (در همان مختصاتی که هست)، و به عنوان یک اصل پایدار (نه تاکتیکی موقتی برای عبور از بحران جنگ و فردایش روز از نو و روزی از نو)، برای ایرانِ زخمیِ امروز ضرورتیتر از هرچیز است. ایرانی که هم زخمِ دی بر تن دارد و هم زخمِ اسفند. در دل این همزیستی است که میبینی خانمهای چادریِ پرچمبهدوش در مسیر برگشت از موکبشان، لختی کنار جماعت آوازخوان زیر پل پا سست میکنند و به تماشا میایستند، و دختران جوان بدون روسری هم چایی و دمنوش بساط دورهمی دوستانهشان را از موکب کنار پل میگیرند.
پل خواجو، همان ایرانی است که دوستش داریم.
محسنحسام مظاهری
۱۴۰۵/۰۲/۰۲
#فرهیختگان راهی به رهایی
👍3❤2
جنگ و سناریوهای بازار مسکن
حسین عبده تبریزی
در سناریوی نخست، یعنی امضای توافق عدمتخاصم، فضای اقتصاد بهطور محسوسی آرام میشود. این سناریو ممکن است مثبت باشد؛ زیرا حتی بدون رفع کامل محدودیتها، کاهش ریسک سیاسی بهتنهایی موتور انتظارات را تغییر میدهد. بازار مسکن در این حالت بهتدریج از انجماد خارج میشود، معاملات افزایش مییابد و اعتماد به بازار بازمیگردد. این بازگشت اعتماد، خود به تحریک عرضه و شروع پروژههای جدید منجر میشود.
در سناریوی دوم، یعنی تحقق صلح پایدار و برقراری روابط تجاری گسترده با جهان، چشمانداز اقتصاد ایران بهطور اساسی دگرگون میشود. با توجه به سطح پایین فعلی درآمد ناخالص ملی، سالها سرمایهگذاری ناکافی -که نشان داده شد در دورههای اخیر از میزان استهلاک نیز کمتر بوده- و نیز فاصله قابلتوجه فناوری کشور با استانداردهای جهانی، اقتصاد ایران از ظرفیت بالایی برای جهش برخوردار است. در صورت رفع محدودیتها و اتصال دوباره به اقتصاد جهانی، میتوان انتظار داشت که در سالهای نخست، نرخ رشد تولید ناخالص داخلی به سطوح بالای تکرقمی یا حتی دورقمی برسد.
اثر این رشد سریع، پیش از بسیاری رشتهها در بازار مسکن نمایان خواهد شد. افزایش نسبی درآمد خانوار، تقویت حتی محدود نظام اعتباری و ورود سرمایه داخلی و خارجی توسعهگران به این بخش اقتصادی، موجب گسترش ساختوساز و توسعه پروژههای جدید میشود. بهاینترتیب، بخش مسکن به یکی از نخستین بخشهایی تبدیل خواهد شد که از این بازگشت به رشد بهرهمند میشود و خود نیز تاحدی بهعنوان موتور محرک اقتصاد عمل خواهد کرد. در این سناریو، بازار مسکن نهتنها از رکود خارج میشود، بلکه وارد دورهای از توسعه میشود. پروژههای نیمهتمام تکمیل شده، سرمایه عمده وارد بخش ساختوساز شده و شهرها دچار تحول کالبدی میشوند. البته این رشد باید مدیریت شود تا به حباب قیمتی جدید منجر نشود؛ در مجموع، این سناریو فرصتی مهم برای بهبود وضعیت بازار مسکن است.
در سناریوی سوم، یعنی تداوم و تشدید تنش جاری و استقرار شرایط تعلیق اقتصادی، بازار مسکن در همین وضعیت رکود تورمی باقی میماند. قیمتها بالا میمانند؛ اما معاملات محدود خواهد بود و ساختوساز کاهش مییابد. در چنین شرایطی نیز نمیتوان انتظار داشت که رشد قیمتها بهطور پایدار تورم را پوشش دهد (مشابه چند ماه اخیر) و بهاحتمال زیاد در افق میانمدت، رشد قیمتها کمتر از نرخ تورم خواهد بود.
در نهایت، باید بازار مسکن را نه صرفا از زاویه قیمت، بلکه بهعنوان بخشی از ساختار کلان اقتصاد دید. این بازار امروز بیش از هر زمان دیگری به انتظارات وابسته است و در معرض شوکهای بیرونی قرار دارد. آنچه تعیینکننده است، نه صرفا خود جنگ، بلکه نحوه مدیریت فضای نااطمینانی است. اگر این نااطمینانی کاهش یابد، حتی بدون تغییرات بنیادین، بازار به حرکت بازمیگردد. اما اگر ادامه یابد، بازار در وضعیت تعلیق باقی خواهد ماند. مدیریت این وضعیت، بیش از هر چیز، نیازمند بازگرداندن افق پیشبینیپذیر به اقتصاد است.
#فرهیختگان راهی به رهایی
حسین عبده تبریزی
بخش پایانی مقاله در شماره شنبه ۵ اردیبهشت روزنامه دنیای اقتصاد:
در سناریوی نخست، یعنی امضای توافق عدمتخاصم، فضای اقتصاد بهطور محسوسی آرام میشود. این سناریو ممکن است مثبت باشد؛ زیرا حتی بدون رفع کامل محدودیتها، کاهش ریسک سیاسی بهتنهایی موتور انتظارات را تغییر میدهد. بازار مسکن در این حالت بهتدریج از انجماد خارج میشود، معاملات افزایش مییابد و اعتماد به بازار بازمیگردد. این بازگشت اعتماد، خود به تحریک عرضه و شروع پروژههای جدید منجر میشود.
در سناریوی دوم، یعنی تحقق صلح پایدار و برقراری روابط تجاری گسترده با جهان، چشمانداز اقتصاد ایران بهطور اساسی دگرگون میشود. با توجه به سطح پایین فعلی درآمد ناخالص ملی، سالها سرمایهگذاری ناکافی -که نشان داده شد در دورههای اخیر از میزان استهلاک نیز کمتر بوده- و نیز فاصله قابلتوجه فناوری کشور با استانداردهای جهانی، اقتصاد ایران از ظرفیت بالایی برای جهش برخوردار است. در صورت رفع محدودیتها و اتصال دوباره به اقتصاد جهانی، میتوان انتظار داشت که در سالهای نخست، نرخ رشد تولید ناخالص داخلی به سطوح بالای تکرقمی یا حتی دورقمی برسد.
اثر این رشد سریع، پیش از بسیاری رشتهها در بازار مسکن نمایان خواهد شد. افزایش نسبی درآمد خانوار، تقویت حتی محدود نظام اعتباری و ورود سرمایه داخلی و خارجی توسعهگران به این بخش اقتصادی، موجب گسترش ساختوساز و توسعه پروژههای جدید میشود. بهاینترتیب، بخش مسکن به یکی از نخستین بخشهایی تبدیل خواهد شد که از این بازگشت به رشد بهرهمند میشود و خود نیز تاحدی بهعنوان موتور محرک اقتصاد عمل خواهد کرد. در این سناریو، بازار مسکن نهتنها از رکود خارج میشود، بلکه وارد دورهای از توسعه میشود. پروژههای نیمهتمام تکمیل شده، سرمایه عمده وارد بخش ساختوساز شده و شهرها دچار تحول کالبدی میشوند. البته این رشد باید مدیریت شود تا به حباب قیمتی جدید منجر نشود؛ در مجموع، این سناریو فرصتی مهم برای بهبود وضعیت بازار مسکن است.
در سناریوی سوم، یعنی تداوم و تشدید تنش جاری و استقرار شرایط تعلیق اقتصادی، بازار مسکن در همین وضعیت رکود تورمی باقی میماند. قیمتها بالا میمانند؛ اما معاملات محدود خواهد بود و ساختوساز کاهش مییابد. در چنین شرایطی نیز نمیتوان انتظار داشت که رشد قیمتها بهطور پایدار تورم را پوشش دهد (مشابه چند ماه اخیر) و بهاحتمال زیاد در افق میانمدت، رشد قیمتها کمتر از نرخ تورم خواهد بود.
در نهایت، باید بازار مسکن را نه صرفا از زاویه قیمت، بلکه بهعنوان بخشی از ساختار کلان اقتصاد دید. این بازار امروز بیش از هر زمان دیگری به انتظارات وابسته است و در معرض شوکهای بیرونی قرار دارد. آنچه تعیینکننده است، نه صرفا خود جنگ، بلکه نحوه مدیریت فضای نااطمینانی است. اگر این نااطمینانی کاهش یابد، حتی بدون تغییرات بنیادین، بازار به حرکت بازمیگردد. اما اگر ادامه یابد، بازار در وضعیت تعلیق باقی خواهد ماند. مدیریت این وضعیت، بیش از هر چیز، نیازمند بازگرداندن افق پیشبینیپذیر به اقتصاد است.
#فرهیختگان راهی به رهایی
❤2👍2
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
📹 مذاکرات ایران و آمریکا به توافق میرسد؟
🎙نسخه صوتی
▫️محمود صادقی با مرور تحولات پس از جنگ، از آغاز غیرمنتظره مذاکرات، وقوع درگیریها و نقش راهبردی ایران در تنگه هرمز سخن گفت.
▫️او تأکید کرد ایران با رویکرد جنگ نامتقارن توانست موازنه را تغییر دهد و به آتشبس برسد.
▫️بهگفته او، مذاکرات جدید با ترکیب و سطحی بیسابقه آغاز شده و نشاندهنده ارادهای جدی برای کاهش تنشهاست، هرچند حل کامل اختلافات در کوتاهمدت ممکن نیست و باید بهصورت تدریجی و گامبهگام پیش رفت. اکوایران
#فرهیختگان راهی به رهایی
🎙نسخه صوتی
▫️محمود صادقی با مرور تحولات پس از جنگ، از آغاز غیرمنتظره مذاکرات، وقوع درگیریها و نقش راهبردی ایران در تنگه هرمز سخن گفت.
▫️او تأکید کرد ایران با رویکرد جنگ نامتقارن توانست موازنه را تغییر دهد و به آتشبس برسد.
▫️بهگفته او، مذاکرات جدید با ترکیب و سطحی بیسابقه آغاز شده و نشاندهنده ارادهای جدی برای کاهش تنشهاست، هرچند حل کامل اختلافات در کوتاهمدت ممکن نیست و باید بهصورت تدریجی و گامبهگام پیش رفت. اکوایران
#فرهیختگان راهی به رهایی
❤3
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
جان اف کندی رئیسجمهور آمریکا در سال ۱۹۶۳ خواستار بازرسی از راکتور دیمونای اسرائیل شد وی تهدید کرد که کمکهای آمریکا به اسرائیل را قطع خواهد کرد.
#فرهیختگان راهی به رهایی
پ.ن : کندی در همان سال ترور شد.
#فرهیختگان راهی به رهایی
😢2🤔1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
شهروند فرانسوی:
«بزرگترین ارتش جهان» توسط ایرانیها به بازی گرفته شده و ترامپ جنگ در قبال ایران را باخته است/آیا ما فرانسویها حق داشتیم خود را درگیر بازیهای این «اردک نارنجی» کنیم؟
#فرهیختگان راهی به رهایی
«بزرگترین ارتش جهان» توسط ایرانیها به بازی گرفته شده و ترامپ جنگ در قبال ایران را باخته است/آیا ما فرانسویها حق داشتیم خود را درگیر بازیهای این «اردک نارنجی» کنیم؟
#فرهیختگان راهی به رهایی
👍6👎2