فرهیختگان
12.8K subscribers
18.3K photos
9.74K videos
1.55K files
48.3K links
فرهیختگی از آزادیِ اندیشه، گفت‌وگو و خرد آغاز می‌شود.
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..

۰امام علی(ع):
«شجاع‌تر از خردمند، کسی نیست.»


ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin


گفت‌وگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
Download Telegram
برزخ!
هادی حیدری

بیست‌وششم خردادماه هزار و چهارصد‌وپنج
مدادرنگی روی کاغذ
۲۰/۵ در ۱۹ سانتیمتر

#فرهیختگان راهی به رهایی
❤10
رسیدن به صلح، ماندن در بحران

 ایران در آستانۀ دورۀ صلحی ولو موقت بیش از هر زمان دیگری با مسئلۀ بنیادین همیشگی‌اش مواجه است: بحران نمایندگی. اگر جنگ چهل‌روزه شکاف‌ها را می‌پوشاند و همه‌چیز را به نام بقا توجیه می‌کرد، دورۀ صلح اما چنین پوششی را کنار می‌زند و پرسش اصلی را به صحنه بازمی‌گرداند: چه کسی به نام جامعه سخن می‌گوید؟ جامعه هست، مطالبات هست، اما هیچ نیرویی نیست که بتواند واقع‌گرایانه به نام جامعه سخن بگوید.
 
در دوران جنگ یا وضعیت شبه‌جنگی اصولاً اولویت با بقاست. در چنین شرایطی، تعلیق سیاست امری «طبیعی» جلوه می‌کند. نیروهای اجتماعی عقب می‌نشینند، مطالبات به حاشیه می‌رود، حکومت مستقر نیز می‌تواند خود را یگانه ضامن بقا معرفی کند. اما این تعلیق نه حل مسئلۀ نمایندگی بلکه به‌تعویق‌اندازی‌اش است.
 
اکنون، با نزدیک‌شدن به امضای تفاهم‌نامه برای پایان جنگ، این تعویق به پایان می‌رسد. صلح، اگر واقعاً محقق شود، نقطۀ نه پایان که آغاز است: آغاز بازگشتِ سیاست. بازگشتِ سیاست نیز یعنی بازگشت بحران نمایندگی.
 
خطر اصلی در این نقطه عبارت است از ظهور توهمی فراگیر: تلقی از صلح همچون حل مشکل. حاکمیت خواهد کوشید دورۀ صلح را دورۀ عبور موفق از بحران معرفی کند. تعامل‌گرایانِ درون‌حکومتی دورۀ صلح را نشانۀ درستیِ مسیر خود خواهند خواند. بخشی از جامعه نیز، خسته از فشار، چه‌بسا پذیرای چنین روایتی باشد. اما این خوانش دقیقاً همان چیزی است که مشکل تاریخی نمایندگی را دوباره پنهان می‌کند.
 
نشانه‌های بحران نمایندگی بس پرشمارند. دولتی که با حداقلی از آرا به قدرت رسیده با نارضایتی حتی در میان رأی‌دهندگان خود مواجه است. بخش وسیعی از جامعه اساساً کلیت حکومت را نمی‌پذیرد. مجلسی که با آرایی شکننده شکل گرفته در سایۀ شرایط جنگی عملاً به حاشیه رفته است. حتی بخشی از پایگاه اجتماعی تندروِ نظام نیز که در تجمعات شبانۀ خیابانی حضور می‌یابد با تصمیم اصلی حاکمیت برای امضای تفاهم‌نامه مطلقاً همدل نیست. درعین‌حال، جابه‌جایی موقعیت رهبری در میانۀ جنگ چهل‌روزه نیز به شکل ناشفافی رخ داد که خود بر ابهام‌ها افزوده است. این‌ها جملگی نه نشانه‌های مسئله‌ای جدید بلکه صورت‌های تازه‌ای از همان بحران قدیمی‌اند.
 
اگر صلح لحظۀ آشکارشدنِ دوبارۀ بحران نمایندگی است، این بحران پیش از هر چیز در آرایش نیروهای سیاسی جلوه می‌یابد. جابه‌جایی‌هایی رخ می‌دهد اما نه ازآن‌رو که مشکل حل شده بلکه دقیقاً به این دلیل که هیچ نیرویی قادر به تصاحب کامل این لحظه نیست. حاکمیت با اتکا به روایت عبور از بحران دست‌بالا را می‌گیرد. تعامل‌گرایانِ درون‌حکومتی امکان یک احیای موقت پیدا می‌کنند بی‌آن‌که تغییری واقعی در بنیان‌های قدرت رخ دهد. در مقابل، نیروهای سلطنت‌طلب که افق خود را بر جنگ و تهاجم خارجی بنا کرده بودند تضعیف می‌شوند. تجزیه‌طلبان بیش‌ازپیش به حاشیه می‌روند. نیروی چپ نیز در ایران امروز مطلقاً یک بازیگر سیاسیِ بالفعل نیست که بتواند این خلأ را پر کند. بنابراین کماکان با تداوم همان وضعیت فقدان نمایندگی مواجه‌ایم اما با آرایشی تازه.
 
در همین چارچوب فقدان نمایندگی است که نقش نیروهای نظامی برجسته‌تر می‌شود. نظامیان که در عبور کشور از بلایای جنگ حقیقتاً نقش تعیین‌کننده داشته‌اند خود را ذی‌حقِ دورۀ پس از جنگ خواهند دانست. اگرچه پیش از این نیز سهم قابل‌توجهی از قدرت را در اختیار داشتند اما در دورۀ صلح علی‌القاعده خواهان سهمی بیش‌تر و نقشی پررنگ‌تر در تعیین جهت‌گیری‌های کلان خواهند بود. این امر قطعاً یکی از عوامل بازتولید یا حتی تشدید همان بحران نمایندگی خواهد بود.
 
مشکل در ایران امروز نه کمبود نیرو بلکه این است که نیروهای سیاسی و اجتماعی به هم وصل نمی‌شوند و هیچ بیان مشترکی ندارند و ازاین‌رو پراکنده و بی‌اثر باقی می‌مانند. صلح، گرچه می‌تواند از شدت بحران‌های بیرونی بکاهد، اما در درون عیناً همان مشکل قدیمی را به‌شکلی عریان‌تر پیش می‌کشد.
 
مشکل را در چنین شرایطی باید بی‌پرده طرح کرد: چه کسی نمایندگی می‌کند؟ نمایندگیِ چه کسانی را بر عهده دارد؟ و این نمایندگی به چه افقی از آینده گره خورده است؟
 
صلح، به‌خودیِ‌خود، هیچ‌یک از این پرسش‌ها را پاسخ نمی‌دهد. اگر نیرویی نتواند این لحظه را به فرصتی برای بازسازی نمایندگی تبدیل کند، دورۀ صلح فقط به وقفه‌ای در یک فرسایشِ طولانی بدل خواهد شد. اما اگر این پرسش‌ها به‌درستی طرح شوند و پاسخی واقعی بیابند، همین لحظه می‌تواند به نقطۀ عزیمت مسیری متفاوت تبدیل شود.

محمد مالجو


#فرهیختگان راهی به رهایی
❤4👍2👎1
کمی از چین بیاموزید

در طول چندین دهه دولت جمهوری اسلامی ایران دلارهایی را که به سختی و زحمت به دست می‌اورد به عده‌ای رانت‌خوار خاص می‌داد تا کالا وارد کنند.
وقتی مسعود پزشکیان جلوی توزیع این دلارها را گرفت، در کنار چند عامل دیگر قیمت ارز جهش کرد و بازار تهران بهم ریخت. تظاهراتها شروع شد و دامن گسترانید و جرقه‌ای شد بر خرمن انباشته‌ی اعتراضات. تا جایی که به حوادث خونبار ۱۸ و ۱۹ دی ۱۴۰۴ منجر گردید.

یکی از سیاستمداران سابق اصلاح‌طلب که صاحب چند بنگاه اقتصادی است این کار پزشکیان (یعنی قطع ارز به واردکنندگان کالا) را اشتباه خواند. چرا که این مقامات، (اصلاح‌طلب یا اصولگرا) یاد گرفته‌اند که با توزیع دلارهای نفتی به عده‌ای خاص که تعدادشان از مجموع انگشتان (دست و پا) کمتر است مملکت را اداره کنند!

اگر کسی به دزدی و مفت‌خوری عادت کرده باشد، سخت است آن را ترک کند به‌ویژه اگر پای میلیارد دلار در میان باشد. داستان چای دبش در دولت مرحوم رئیسی چنین‌ چیزی بود. غرض انکه اگر فکر می‌کنید این گونه دزدان از کارشان دست برمی‌دارند و آن لذت عمیق تجربه شده را فراموش می‌کنند سخت در اشتباهید.

اکنون که نظم اقتصادی جدیدی در حال شکل‌گیری است، آنها با شناختی که از نارسایی‌ها و ضعف‌های نظام‌حکمرانی ایران دارند دوباره فعال خواهند شد تا این ملت مظلوم که چندین دهه است تحت ستم تورم زندگی می‌کنند، بسان نفرین‌شدگان تاریخ، آب خوش از گلویشان پایین نرود.

در کشور چین که اکنون همپیمان استراتژیک جمهوری اسلامی شده است، این قبیل دزدان را که عمدتا از مدیران دولتی و اعضای حزب حاکم هستند یکباره جمع می‌کنند و تعدادی‌شان را به چوبه‌ی دار می‌سپارند. اگر خاطرتان باشد چند سال قبل در متینگ سالیانه‌ی حزب کمونیست چین دو مأمور وارد سالن شدند و عالی‌ترین مقام حزب را که در بالای سن کنار رئیس جمهور شی نشسته بود محترمانه از دو طرف گرفتند و باخودشان بردند. در حالیکه پیرمرد به رئیس‌جمهور التماس می کرد و آقای شی سکوت کرده بود و حتی به او نگاه هم نمی‌کرد.

محمدحسین غیاثی
۲۶ خرداد ۱۴۰۵


#فرهیختگان راهی به رهایی
👍9❤4🤔2
بیانیه حزب اتحاد ملت در استقبال از پایان جنگ؛ تاکید بر احقاق حقوق شهروندان، تغییر در حکمرانی و گشایش اقتصادی

حزب اتحاد ملت ایران اسلامی در بیانیه‌ای مورخ ۲۶ خرداد ۱۴۰۵، ضمن استقبال از تفاهم صورت‌گرفته میان دولت‌های ایران و آمریکا و دور شدن سایه جنگ و ناامنی از کشور، الزامات و مطالبات دوران پسابحران را تشریح کرد. این حزب رسیدن به این نقطه سرنوشت‌ساز را محصول قدرت، همبستگی ملی، عقلانیت و پرهیز از افراط‌گری دانسته است.

در این بیانیه، از ایستادگی نیروهای نظامی در دفاع از تمامیت ارضی، تلاش‌های دولت برای حفظ تاب‌آوری جامعه، و همچنین کوشش‌های هیأت مذاکره‌کننده که با تحمل مرارت‌ها بر راه‌حل‌های دیپلماتیک پافشاری کردند، قدردانی شده است. این حزب یادآور می‌شود که قدرت دفاعی و دیپلماسی، دو رکن مکمل برای تأمین امنیت ملی به شمار می‌روند.

حزب اتحاد ملت تأکید می‌کند که بار سنگین دشواری‌ها و فشارهای اقتصادی بر دوش ملت صبور ایران بوده است و شایسته‌ترین راه سپاسگزاری از آنان، پاسداشت حقوق اساسی شهروندان، گسترش آزادی‌های قانونی، رفع تبعیض‌ها، عذرخواهی بابت کوتاهی‌های گذشته و اعمال عدالت ترمیمی برای التیام زخم‌هایی نظیر وقایع دی‌ماه است. این حزب همچنین خواستار عبور کشور از فضای حذف و دوگانه‌سازی و گشودن راهی برای آشتی میان حاکمیت و ملت شده است، چرا که ایرانِ نیرومند نیازمند برابری همه شهروندان در برابر قانون است.

در حوزه اقتصادی، حزب اتحاد از دولت خواسته است تا منابع مالی جدیدی که در پی کاهش تنش‌ها و توسعه تعاملات خارجی به دست می‌آید را با اولویت بالا برای مهار تورم فرساینده، حمایت از اقشار آسیب‌پذیر و بهبود قدرت خرید مردم هزینه کند تا ثمره این دستاورد ملی در سفره جامعه آشکار شود.

در پایان، تدوین‌کنندگان بیانیه تأکید کرده‌اند که تفاهم با آمریکا نباید نقطه پایان بحران تلقی شود. آن‌ها عبور از شرایط جنگی را پایان «جهاد اصغر» و ورود به مرحله دشوارترِ «جهاد اکبر» نامیده‌اند؛ مرحله‌ای که نیازمند بازسازی اعتماد عمومی و ترمیم شکاف‌ها است. حزب اتحاد ملت با ادای احترام به ایثارگران و شهدای جنگ اخیر، ابراز امیدواری کرده است که این دوران جدید فصلی نو در مسیر پیشرفت، آزادی، عدالت و صلح برای ایران باشد.

متن کامل بیانیه را اینجا بخوانید



#فرهیختگان راهی به رهایی
❤2🔥1🤔1
«عاشورا در ملاءِ عام جهانی؛ هویت، حکمت و مسئولیت»
ابوالفضل فاتح

در زمانه ای که با «استعمار ذهن‌» و «محاصره ی معانی»،  فضیلت و رذیلت  از دریچه هژمون اموی تفسیر می‌شد، حسین(ع) عزیزترین جان‌ها را به صحنه آورد تا پرده از انحطاط زمانه بردارد و حقیقت را از اسارت روایت رسمی قدرت فاسد رهایی بخشد.

عاشورا «الگوی ابدی شرافت» و «زبان مشترک انسانیت و آزادگی» است. از این منظر، اندیشه و سوگواری بر مصائب قتیل العبرات، تکلیفی انسانی، ضرورتی هویتی و رسالتی تمدنی است. هر کس خود را حامل پیام چنین نهضتی می‌داند، پرچم مسئولیتی سنگین در قبال همه نسل‌ها را بر دوش گرفته است.

اینک که به لطف خداوند و در سایه ی مهاجرت گسترده ی شیعیان،  پرچم عزاداری سید الشهدا (ع) عالم‌گیر شده و از سوی دیگر مخالفان تیغ تحریف بر کشیده‌اند، در خصوص بازنمایی این میراث بزرگ به‌ویژه در جوامع غربی، تاملاتی تقدیم می‌شود:

⬅️ نخست؛ «ملأ عام جهانی» و «رسانه‌ای شدن دین»: تحول فناوری اطلاعات به مفهومِ «ملأ عام جهانی» عینیت بخشیده است؛ جهانی که در آن هیچ کنش عمومی در حصار زمان و مکان خود باقی نمی‌ماند و در معرض داوری ملت ها قرار می‌گیرد. از یک سو با «رسانه‌ای شدن دین» و گسترش پیام از منبر و مناره تا کهکشان مجازی مواجهیم و از سوی دیگر، در عصر شبکه و هوش مصنوعی و مواهب پر شمارش، سیل شبهه، تحریف و جعل واقعیت ها ابعادی کم‌سابقه یافته و عبور از الگوریتم‌های پیچیده، تلاشی دقیق و هوشمندانه می‌طلبد

دوم؛ «اقلیت‌بودگی»: اقلیت‌ها بیش از اکثریت با پدیده «تعمیم هویتی» مواجه‌اند؛ جایی که یک رفتار فردی می‌تواند بر قضاوت نسبت به یک هویت جمعی اثر بگذارد. جامعه شیعیان، در مقیاس منطقه‌ای و جهانی در موقعیت اقلیت قرار دارد. بنابراین، کاربست حکمت در بازنمایی مناسک در عرصه ی عمومی، ضرورتی هویتی و راهبردی است؛ به‌ویژه در جهان معاصر که با تشدید امواج اسلام‌هراسی و تلاش‌های سازمان‌یافته برای مخدوش ساختن چهره شیعیان مواجهیم

سوم؛ «هویت به‌هم‌پیوسته». برای اقلیت‌ها، هویت و منزلت دو روی یک سکه و تفکیک‌ناپذیرند؛ هویت بدون منزلت به انزوا می‌انجامد و منزلت بدون هویت، خطر استحاله را در پیش دارد. شیعه امروز یک «هویت به‌هم‌پیوسته» است و رعایت اصولی چون چون اصالت، عقلانیت، مصلحت جمعی و منزلت تشیع ضرورتی انکارناپذیر است. حضرت آیت‌الله سیستانی در سال 1391 خطاب به شیعیان غرب فرمودند: «باید شیعیان مراقب باشند؛ اولا هویت خودشان را حفظ کنند، ثانیاً سعی کنند جایگاه مناسبی داشته باشند و حرمت شیعه محفوظ بماند، و ثالثاً به گونه‌ای زیست کنند که نتوانند همچون عضوی عاریتی هر وقت خواستند آنان را منقطع کنند»

چهارم؛ تناسب فرم و محتوا: فرم، زیست‌بومِ معناست و ساختار، حافظِ مفاهیم است. با تأمل در کاروان عاشورا، گویی جزء‌به‌جزء مکان ها، زمان ها، گفتارها و رفتارها؛ از بیانات امام (ع) تا آرایش لشکر و وفاداری علمدار و شهادت طفل شش ماهه و ... در نهایت حکمت شکل گرفته است. عزاداری، خود نوعی رسانه است  و هر مدیومی که برای سوگواری و انتقال معنا انتخاب می‌شود، باید بتواند این منظومه عمیق معرفتی را با زبانی فاخر و رفتاری حکیمانه و وفادار به حقیقت واقعه بازنمایی کند.  هر شیوه‌ای که ذهن‌ها را از حقیقت پیام دور سازد، خواه گرفتار افراط، تفریط، جعل و غلو شود، خواه به نام سنت‌گرایی از ارتباط مؤثر با مخاطب بازبماند، و خواه به بهانه روزآمدی از اصالت تهی گردد، با فلسفه عزاداری ناسازگار خواهد بود

پنجم؛ بومی‌سازی عزاداری: انتقال پیام عاشورا نیازمند درک مقتضیات زمانه و ویژگی‌های محیط پیرامون است. ممکن است آنچه در عراق مانوس است در ایران مانوس نباشد و یا آنچه در ایران مانوس است در اروپا مانوس نباشد. انتظار می‌رود مضامین و شیوه‌ها ضمن تعهد به جوهر سنت‌ها، فرهنگ عمومی و ادراک جامعه میزبان را مد نظر قرار دهد. به‌ویژه آنکه در جوامع غربی، بسیاری از شهروندان تجربه روزمره‌ای از آیین‌های مذهبی خیابانی ندارند. علاوه، تعامل حکیمانه، مجال را از «شیعه هراسان» می ستاند

سخن آخر، عاشورا آن‌چنان عظیم، ژرف و پرمعناست که نیازمند به افراط در نمایش و اغراق در روایت نیست. عظمت آن در حقیقتی نهفته است که طی قرن‌ها می تواند «شورش‌ها در خلق آدم» بیافریند.  کافی است در قامت یک «هویت به‌هم‌پیوسته» هر جا که هستیم در «عزای اشرف اولاد آدم»  حضور یابیم، و همزمان در این «غوغای رسانه ای» و «ملاء عام جهانی»، «فرزند زمان خویشتن» باشیم و با هر «نفخه ی صور» عزاداری به خود یادآوری کنیم، عاشورا تنها یک میراث تاریخی یا مناسک مذهبی نیست؛ سرمایه‌ای توحیدی، معنوی، تمدنی و ابدی است که تعهد به بازنمایی دقیق، حکیمانه و انسانی آن در مقیاس جهانی، از والاترین افتخارات و البته مسئولیت‌های تشیع در جهان معاصر است
متن کامل
https://fa.shafaqna.com/?p=2290471

#فرهیختگان راهی به رهایی
❤5🤔1
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
انتشار صدای دکتر محمد مصدق از گنجینه اسناد ملی ایران

سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران به مناسبت ۲۶ خردادماه، زادروز دکتر محمد مصدق، بخشی از مجموعه صفحات گرامافونِ سخنرانی‌های او در جریان سفر به آمریکا را منتشر می‌کند.

این ویدیو بر پایه اسناد صوتی موجود در سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران تهیه شده و به مناسبت زادروز دکتر محمد مصدق منتشر می‌شود.

#فرهیختگان روزن آگاهی
❤18
آقای پزشکیان برای نجات ایران از خود بگذر
ناصر دانشفر

هم‌اکنون سخنگوی وزارت خارجه اعلام کرد که احتمالاً تفاهم انجام شده توسط رئیس جمهور دو کشور امضاء خواهد شد. ترامپ هم گفت برای حضور در این جلسه شاید در همانجا بماند.
شک ندارم که بنا دارند پزشکیان را قربانی کنند و به خیال خودشان پوست موز زیر پای وی بیندازند. مشخص است که اتاق فکر برنامه ریخته که تبعات آتی این توافق به عهدهٔ او گذاشته شود، تا زین پس نوک پیکان تندروها از سوی قالیباف به سمت رئیس‌جمهور هدایت شود. پس عاقلانه نیست که او تفاهم‌نامه‌ای را توشیح کند که آنچنان که باید در جریان چند و چون آن نبوده است.

اما دل می‌گوید، آقای پزشکیان دل به دریا بزن و برای نجات ایران از خود بگذر، به خدا توکل کن و پیش برو. آری با خدا معامله کن و به خاطر رهایی مردم از این وضعیت فلاکت‌بار خویشتن را فدا کن.
عزت و ذلت دست این جمع اندک پر سر و صدا نیست. تردید نکن، دلهره نداشته باش، مردم این مسائل را خوب می فهمند.


#فرهیختگان روزن آگاهی
❤17👎7👍3🤔2
فرهیختگان
عـلی ابـاذری تهران. دی‌ماه خونین ۱۴۰۴ ۲۲ #فرهیختگان با یاد فرزندان ایران
رهام برجسته
نیشابور. دی‌ماه خونین ۱۴۰۴
۲۳
#فرهیختگان با یاد فرزندان ایران
😢28❤3🔥2
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
تار نوازی علی قنبری جوانِ آذربایجانی در جوارِ دماوندِ بشکوه ایران


#فرهیختگان روزن آگاهی
❤13👎1
متن رسمی توافق اسلام‌آباد که تفاهم ابتدایی آتش‌بس ترامپ و نظام ایران است و مقام رسمی آمریکایی ارائه کرده است:


تفاهم‌نامه اسلام‌آباد میان ایالات متحده آمریکا و جمهوری اسلامی ایران.

ایالات متحده آمریکا و جمهوری اسلامی ایران به طور مشترک و با حسن نیت در تاریخ [تاریخ] در خصوص موارد زیر موافقت نمودند:

بند ۱. ایالات متحده آمریکا و جمهوری اسلامی ایران و متحدان آن‌ها در جنگ کنونی، با امضای این یادداشت تفاهم، خاتمه فوری و دائمی عملیات نظامی در تمامی جبهه‌ها، از جمله در لبنان را اعلام نموده و متعهد می‌شوند که از این پس هیچ‌گونه جنگ یا عملیات نظامی علیه یکدیگر آغاز نکنند و از تهدید یا توسل به زور علیه یکدیگر خودداری نمایند و تمامیت ارضی و حاکمیت لبنان را تضمین کنند. توافق نهایی، خاتمه دائمی جنگ در تمامی جبهه‌ها، از جمله در لبنان، و سایر مقررات این بند را تایید خواهد کرد.

بند ۲. ایالات متحده آمریکا و جمهوری اسلامی ایران متعهد می‌شوند که به حاکمیت و تمامیت ارضی یکدیگر احترام بگذارند و از مداخله در امور داخلی یکدیگر خودداری کنند.

بند ۳. ایالات متحده آمریکا و جمهوری اسلامی ایران متعهد می‌شوند که ظرف حداکثر ۶۰ روز، که با توافق متبادل قابل تمدید است، برای دستیابی به توافق نهایی مذاکره و اقدام نمایند.

بند ۴. بلافاصله پس از امضای این یادداشت تفاهم، ایالات متحده آمریکا رفع محاصره دریایی و هرگونه مزاحمت یا مانع علیه جمهوری اسلامی ایران را آغاز خواهد کرد و ظرف ۳۰ روز محاصره دریایی را به طور کامل پایان خواهد داد. در این مدت، تردد شناورها متناسب با آمار ترافیک پیش از جنگ که توسط جمهوری اسلامی ایران احیا می‌شود، خواهد بود. ایالات متحده آمریکا علاوه بر این متعهد می‌شود که ظرف ۳۰ روز پس از توافق نهایی، نیروهای خود را از مجاورت جمهوری اسلامی ایران خارج کند.

بند ۵. پس از امضای این یادداشت تفاهم، جمهوری اسلامی ایران بهترین تلاش خود را برای ایجاد ترتیبات جهت عبور امن و بدون هزینه کشتی‌های تجاری، صرفاً به مدت ۶۰ روز از خلیج فارس به دریای عمان و بالعکس به کار خواهد بست. تردد کشتی‌های تجاری بلافاصله با در نظر گرفتن نیاز به رفع موانع فنی و نظامی آغاز خواهد شد و پاکسازی مین‌ها توسط جمهوری اسلامی ایران ظرف ۳۰ روز برقرار می‌گردد. جمهوری اسلامی ایران برای تعریف مدیریت و خدمات دریایی آینده در تنگه هرمز، در گفتگو با سایر کشورهای ساحلی خلیج فارس، در راستای حقوق بین‌الملل حاکم و حقوق حاکمیتی کشورهای ساحلی تنگه هرمز، با سلطنت عمان گفتگو خواهد کرد.

بند ۶. ایالات متحده آمریکا متعهد می‌شود با همکاری شرکای منطقه‌ای، طرحی قطعی و مورد توافق طرفین با حداقل ۳۰۰ میلیارد دلار آمریکا برای بازسازی و توسعه اقتصادی جمهوری اسلامی ایران تدوین کند. سازوکار اجرای این طرح به عنوان بخشی از توافق نهایی ظرف ۶۰ روز نهایی خواهد شد. تمامی مجوزها، معافیت‌ها و پروانه‌های لازم برای تراکنش‌های مالی مربوطه توسط ایالات متحده آمریکا اعطا خواهد شد.

بند ۷. ایالات متحده آمریکا متعهد می‌شود که کلیه انواع تحریم‌ها علیه جمهوری اسلامی ایران، از جمله قطعنامه‌های شورای امنیت سازمان ملل متحد، قطعنامه‌های شورای حکام آژانس بین‌المللی انرژی اتمی و تمامی تحریم‌های یکجانبه آمریکا (اولیه و ثانویه) را بر اساس یک جدول زمانی توافق‌شده به عنوان بخشی از توافق نهایی، لغو کند. جمهوری اسلامی ایران و ایالات متحده آمریکا بر اهمیت حیاتی موضوع لغو تحریم‌های فوق‌الذکر اذعان داشته و قصد خود را برای رسیدگی فوری به این موضوعات در مذاکرات به منظور دستیابی به توافق متبادل در مورد آن‌ها ابراز داشتند.

بند ۸. جمهوری اسلامی ایران مجدداً تأکید می‌کند که برای تهیه یا توسعه تسلیحات هسته‌ای اقدام نخواهد کرد. ایالات متحده آمریکا و جمهوری اسلامی ایران توافق کرده‌اند که وضعیت مواد غنی‌شده انباشته‌شده را بر اساس سازوکاری که در چارچوب جدول زمانی مندرج در بند ۷ مورد توافق طرفین قرار می‌گیرد، حل و فصل کنند؛ به طوری که حداقل روش اجرای آن، رقیق‌سازی در محل تحت نظارت آژانس بین‌المللی انرژی اتمی باشد. دو طرف همچنین توافق کردند که بر اساس چارچوب رضایت‌بخشی که در توافق نهایی حاصل می‌شود، در خصوص موضوع غنی‌سازی و سایر امور مورد توافق طرفین مرتبط با نیازهای هسته‌ای جمهوری اسلامی ایران گفتگو کنند. توافق نهایی، مقررات این بند را تایید خواهد کرد. ایالات متحده آمریکا و جمهوری اسلامی ایران بر اهمیت حیاتی موضوعات هسته‌ای فوق‌الذکر اذعان داشته و قصد خود را برای رسیدگی فوری به این موضوعات در مذاکرات به منظور دستیابی به توافق متبادل در مورد آن‌ها ابراز می‌دارند.
👇👇👇

#فرهیختگان راهی به رهایی
❤7
بند ۹. تا زمان حصول توافق نهایی، ایالات متحده آمریکا و جمهوری اسلامی ایران با حفظ وضع موجود (Status Quo) موافقت می‌کنند. جمهوری اسلامی ایران وضع موجود فعلی برنامه هسته‌ای خود را حفظ خواهد کرد و ایالات متحده آمریکا هیچ‌گونه تحریم جدیدی اعمال نکرده و نیروهای اضافی در منطقه مستقر نخواهد کرد.

بند ۱۰. ایالات متحده آمریکا متعهد می‌شود که بلافاصله پس از امضای این یادداشت تفاهم و تا زمان لغو تحریم‌ها، وزارت خزانه‌داری آمریکا معافیت‌هایی را برای صادرات نفت خام، فرآورده‌های نفتی و مشتقات ایران و تمامی خدمات مرتبط، از جمله تراکنش‌های بانکی، بیمه‌ها، حمل و نقل و غیره صادر کند.

بند ۱۱. ایالات متحده آمریکا متعهد می‌شود که با اجرای این یادداشت تفاهم، وجوه و دارایی‌های مسدود شده یا محدود شده جمهوری اسلامی ایران را به طور کامل برای استفاده در دسترس قرار دهد. ایالات متحده آمریکا و جمهوری اسلامی ایران در طول مذاکرات در خصوص رویه‌های مربوط به آزادسازی این وجوه توافق خواهند کرد. این وجوه، خواه در حساب اصلی باقی بمانند یا منتقل شوند، باید به طور کامل جهت پرداخت به هر ذینفع نهایی تعیین‌شده توسط بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران قابل استفاده باشند. ایالات متحده آمریکا متعهد می‌شود که بر این اساس، کلیه مجوزها و تاییدیه‌های لازم را صادر کند.

بند ۱۲. ایالات متحده آمریکا و جمهوری اسلامی ایران توافق دارند که یک سازوکار اجرایی برای نظارت بر اجرای موفقیت‌آمیز این یادداشت تفاهم و پایبندی آتی به توافق نهایی ایجاد شود.

بند ۱۳. پس از امضای این یادداشت تفاهم و مشروط به آغاز اجرای بندهای ۱، ۴، ۵، ۱۰ و ۱۱ این یادداشت تفاهم و تداوم اجرای این اقدامات، ایالات متحده آمریکا و جمهوری اسلامی ایران مذاکرات را در خصوص توافق نهایی منحصراً پیرامون سایر بندها آغاز خواهند کرد.

بند ۱۴. توافق نهایی به تایید یک قطعنامه الزام‌آور شورای امنیت سازمان ملل متحد خواهد رسید.

کازموایران

#فرهیختگان راهی به رهایی
❤9👍2
انتشار تصویر امضای رئیس جمهور پزشکیان بر متن یادداشت تفاهم با آمریکا توسط دولت پاکستان



#فرهیختگان راهی به رهایی
👍7❤4
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
لحظه امضای متن فارسی تفاهم با ایران توسط دونالد ترامپ

#فرهیختگان راهی به رهایی
👍9❤2
👈 نظر ترامپ در مورد موشک‌های بالستیک ایران:


آن‌ها باید تا حدی!!! موشک داشته باشند، چون دیگران هم دارند. وقتی دیگران موشک دارند، شما هم باید داشته باشید. کسانی هستند که می‌گویند: "دادن حتی یک موشک هم به آن‌ها ممنوع است" من چنین افرادی را در اطرافم دارم؛ از بعضی از آن‌ها خوشم می‌آید، اما فکر نمی‌کنم آدم‌های خیلی باهوشی باشند.

آن‌ها می‌گویند: "ما نباید اجازه دهیم هیچ موشکی در اختیار داشته باشند". خُب من پرسیدم: دقیقاً چه پیشنهادی دارید؟ اینکه به عربستان سعودی اجازه دهیم موشک داشته باشد، اما به ایران نه؟ و آن‌ها جواب دادند: "بله قربان".

اما قضیه اصلاً این‌طور پیش نمی‌رود. در ضمن، موشک‌ها مشکل اصلی نیستند. موشک می‌تواند به یک هدف مشخص اصابت کند، اما دنیا را نابود نمی‌کند.



#فرهیختگان راهی به رهایی
❤5
شلاق بر تن گفتمان " مقاومت مدنی"

مجتبی نجفی

پرستو احمدی به هفتاد و چهار ضربه شلاق محکوم شده. به چه گناهی؟ برای کنسرت کاروانسرا، او دو سال پیش در برابر تماشاگران فرضی در ساختاری که زن از حق برگزاری کنسرت و خواندن به‌صورت مستقل ممنوع شده، ایستاد تا به حکومت قرون وسطایی یادآوری کند؛ "آن سبو بشکست و آن پیمانه ریخت."

این شلاق نه بر تن "پرستو احمدی" که بر تن گفتمان "مقاومت مدنی" است که با نافرمانی، قانون ظالمانه، تبعیض‌آمیز و زن‌ستیز را به چالش کشیده و سرپیچی از قانونی که از اساس ناعادلانه است، حق شهروندی است. امروز گفتمان مقاومت مدنی، فقط از طرف حکومت شلاق نمی‌خورد، معتقدان به ایده "جنگ به مثابه راه حل"هم ایستادگی شهروندی برابر ساختارهای تبعیض‌آمیز را به سخره می‌گیرند تا خشونت را تقدیس و "کلمات" ما را در رقص بمب‌ها و تفنگ‌ها به حاشیه برانند.

بزرگ‌ترین شکست حکومت از زنان ایرانی بوده. آنها به‌رغم شلاق، تنبیه، توهین و تحقیر ایستادند و فضاهای شهری را از آن خود کردند و حجاب اختیاری را نه در قانون اما در واقعیت اجتماعی به رغم همه فشارها تحمیل کردند. و این اکسیر مقاومت مدنی است که در فضا امتداد می‌یابد و عمیق و عریض می‌شود.

و حکم شلاق نه صرفاً برای پرستوی احمدی که برای همه قائلان به مقاومت مدنی در برابر قانون‌های ظالمانه است. این شلاق عمومی است، بر تن همه کسانی است که می‌خواهند این وطن با اراده آزاد شهروندان ایرانی، عصیانگران نافرمان، دوباره وطن شود.

این شلاق عمومی است، بر تن همه کسانی است که میخواهند این وطن با اراده آزاد شهروندان ایرانی، عصیانگران نافرمان، دوباره وطن شود نه با بمبهای خارجی ویران شود.
مقاومت مدنی، این راه بی بدیل نیل به آزادی، ایستاده در برابر گفتمان ضد شهروندی استبداد و گفتمان " جنگ به مثابه راه حل". برای همین از هر طرف شلاق میخورد، چون امن ترین راه سعادت انسان ایرانی است و البته که سخت ترین، طولانی ترین و طاقت فرسا ترین مسیر.


#فرهیختگان راهی به رهایی
👍12❤5👎1😱1
تفاوت نظام ارزشی

در یکی از گروهها نوشتم: «من مشکلی ندارم که در جبهه مبارزه با اسرائیل باشیم ولی این امر نباید بهانه ای برای نقض حقوق مردم، نقض حاکمیت قانون اساسی، استبداد و امثالهم شود و گرنه من حاضرم مبارزه با اسرائیل را کنار بگذارم برای تحقق این امور مهمتر». یکی از دوستان ارزشی پیام داد «برایت متاسفم».

کاملا روشن است که دو نظام ارزشی هست: در یک نظام ارزشی مبارزه و حذف اسرائیل به عنوان سمبل شر و شیطان و مبارزه با سلطه ناعادلانه آمریکا بر جهان بر هر چیز اولویت دارد. این دیدگاهی بود که رهبر پیشین به آن اعتقاد داشت و عملا این راهبرد را پی گرفت.

یک دیدگاه رقیب این است که اقامه قسط در داخل به اقامه قسط در خارج اولویت دارد. نمی شود حقوق اساسی 90 میلیون نفر را در ایران نادیده گرفت چون می خواهیم اسرائیل حقوق اساسی 6 میلیون نفر فلسطینی را نادیده نگیرد. برای ما استیفای حقوق شهروندی اعم از حق آزادی بیان و حق داشتن رسانه، حق انتخاب کردن و انتخاب شدن، حق اعتراض، حق زیستن بدون سایه تهدید نهادهای امنیتی و اموری از این دست که ذیل حاکمیت قانون معنا می شود به مراتب مهمتر از مقابله با اسرائیل و آمریکا و نظم نامطلوب جهانی است.

لذا اگر من را مجبور کنند بین این دو رویکرد دست به انتخاب بزنیم حتما رویکرد دوم را انتخاب می کنم ولی سوال این است که چرا باید تنها بین این دو حالت دست به انتخاب زد؟ مثلاً اگر حقوق سیاسی مردم برآورده شد حاضریم برای اهداف فرعی تر مثل مقابله با اسرائیل و سلطه آمریکا هزینه دهیم (البته هزینه معقول).

البته بخشی از جامعه نیز به این جمع بندی رسیده است که دیگر حاضر نیست برای مقابله با اسرائیل و سلطه آمریکا هیچ گونه هزینه ای ندهد. مسیر غلطی که تا کنون پیموده شد موجب دو قطبی شدن جامعه به نفع این رویکرد شده است و رویکرد ما، طرفداران کمتری دارد. باید اقرار کرد که ما کم شمارتر از دو گروه دیگریم ولی غم نداریم چون بر حق هستیم!

علی سرزعیم


#فرهیختگان راهی به رهایی
👍10❤4
می‌گویند جنگ تمام شده، نه نای شادی هست و نه توان سوگواری...بعضی از ما از دی‌ماه منتظر بودیم محرم برسد تا یک دل سیر گریه کنیم، پای رفتن به عزاداری هم نیست. جان و نای ما رفته مدرسه زیرآوار مانده و برنمی‌گردد.

بورس سبز شده، قیمت سکه و دلار و نفت ریخته، شاید حتی تورم هم سبک شود..‌. دعواهای سیاسی شروع شده: «مرگ بر این و مرگ بر آن»، کاریکاتوری برای تحقیر ظریف دیدم در مترو و هنوز روی بعضی دیوارها می‌نویسند «کمک» و روی غبار قطور شیشه ماشینی با حروف درشت نوشته بود «هلپ»

زندگی ادامه دارد...

شهرهای ما با جمعیت میلیونی بمباران شد. کودکانی در شهرهای جنوبی و در اصفهان و در تبریز و در تهران هرگز از خواب بیدار نشدند. کودکی در یزد از ترس سکته کرد.

دختران‌مان در ورزشگاه لامرد و پسرانمان بر عرشه ناو دنا کشته شدند چون«باحال‌تر» بود و دنیا کک‌اش نگزید...بی‌حس شده دنیا هم. دنیا همین است.

روا نیست هیچ پدرومادری فرزندش را به‌خاک بسپارد. دیروز خبرآمد مادری که دو طفل خردسالش را در بمباران از دست داده بود از اندوه جان داد.

یادداشت‌هایی که در جنگ نوشته‌ام مرور می‌کنم. از کجا انرژی داشتم وقتی صدای بمباران قطع نمی‌شد؟

از صبح ۹ اسفند که والدین در شهرهای بمباران شده هروله‌کنان دنبال بچه‌هایشان دویدند و بچه‌های میناب تکه‌پاره سوختند...از آن روز کم پیش آمده کودکی در خیابان ببینم. کز کرده‌اند پای تبلت‌ها.

رمضان بود، نزدیک عید نوروز بود، هنوز تن و بدن‌مان می‌لرزید از دی‌ماه. سالی داشت به آخر می‌رسید که تقسیمات آن نه هفته‌به‌هفته؛ نه ماه‌به‌ماه که جنگ‌به‌جنگ، رنج‌به‌رنج، داغ‌به‌داغ و خون‌به‌خون گذشته بود. ‌خواستند سرطان‌مان را درمان کنند.

گفتند دموکراسی و زندگی معمولی لقمه‌ای بزرگتراز دهان شماست. برایتان رهبری می‌فرستیم تا بالغ شوید. شب صبح نشد و باران سیاه برسرمان بارید ... زمین و دیوارها، گربه‌ها و کبوترهای تهران سیاه شدند.

برخی خوشحال بودند. نفرین کاساندرا خودش را نشان ‌داد. «مای» ما پاره پاره شده بود. رسید کار به آنجا که «هرکاری کردیم که کار به اینجا نرسد». اینترنت نداشتیم، صدایمان نمی‌رسید و آنها که صدا داشتند سکوت کردند. به تجربه دریافته بودند اعتراض هزینه‌‌ای است که فایده نداشت.

بمباران شهرهای‌مان را خراب کرد. آب و خاک و بهارمان پر از آلودگی شده بود و صدای ما را بسته بودند. چرا صدایمان را بسته بودید؟

سوگ‌هایمان تکه تکه شد. تقسیم شد.

رمضان تمام شد، سال نو شد، آدم‌های بیشتری مردند. صدای ما بسته بود. آن‌ها که صدا داشتند باهیجان تماشا می‌کردند: « نگران نباشید بهترش را می‌سازیم».

با تحقیر شخم می‌زدند. نفرت می‌کاشتند، تفرقه درو می‌کردند. فرقه می‌ساختند.

زدن زیرساخت‌ها و دانشگاه‌ها شروع شد و نهادها و آدم‌ها و کلمات گریه کردند.

و بالاخره آن شب تا صبحِ اولین روز «عصر حجر» که نفس‌ها را در سینه حبس کرد. «بهترش را می‌سازیم» چراغ‌ها را خاموش کردند. کرکره را پایین کشیدند. به رونیاوردند، انگار که از اول نبودند.

ما ماندیم خسته و خشمگین و داغ‌ بر دل، ما ماندیم و ضرورت مصالحه، ما ماندیم و تورم، ما ماندیم برای مراقبت از زندگی وقتی همه کُشته دوست دارند، ما ماندیم و «میهن‌دوستی انتقادی» وقتی افراطی‌گرایی طرفدار دارد و دنیا بی‌حس شده.
مریم نصر


#فرهیختگان راهی به رهایی
❤12😢4🤔1
اینها اگر فیلم بود وسطش سالن سینما را ترک می‌کردم!

چند وقت پیش در لابلای یک یادداشت دیگری نوشتم «اگر پنج سال قبل پای یک فیلم سینمایی می‌نشستم که نشان می‌داد از سوی آمریکا به ایران حمله نظامی می‌شود و در ساعت صفر جنگ رهبری و تمام فرماندهان اصلی نظامی کشور یک جا ترور می‌شوند، به همه مراکز و تاسیسات نظامی ایران تا حد کلانتری محلات حمله می‌شد و کشور در کمتر از ۲۴ساعت به مرحله اداره زیرزمینی امور می‌رسد، در حدی که احتمالا یک بخشدار هم در ساختمان بخشداری نتوان پیدا کرد؛ اما ایران تنها ۲ساعت بعد از شروع چنین جنگی به ۷پایتخت در منطقه حمله گسترده موشکی می‌کرد، تنگه هرمز را مسدود می‌کرد و تا ۱۰۰روز بزرگترین ارتش جهان نه توان آن را پیدا می‌کرد که این تنگه را باز کند و نه قدرت آفندی و موشکی ایران را از کار بیاندازد و در این فضای اداره زیرزمینی کشور که کلانتری‌ها هم تخلیه شده‌اند حتی یک شهر کوچک مرزی سقوط نکند و دست آخر ایران زمان آتش‌بس را تعیین کند و...» قطعا همان اواسط فیلم، سالن سینما را ترک می‌کردم و می‌گفتم این فیلم بیش از حد پروپاگاندایی و اگزجره است و درصدی به شعور مخاطبانش احترام نگذاشته است. 

اما خب چه می‌شود گفت؟ ما این فیلم غیرقابل باور را در این صد و چند روز زندگی کردیم. در یک نبردی که بسیار از هجوم اسکندر مقدونی و چنگیز مغول و ارتش متفقین هم بزرگتر بود ما تاریخی‌ترین مقاومت میهنی را از خودمان نشان دادیم.

حجاب معاصرت چندان اجازه نمی‌دهد که بفهمیم تمام اینها یعنی چه، اما خب بعدها هرکه در کتاب تاریخ به این جنگ و داستان دفاع ما می‌رسد با حیرت و غرور و افتخار، آن را می‌خواند. گوارای وجود آیندگان باد افتخار به این تاریخ و نقطه پایانی که بر قرن‌ها اضطراب برای بقا ایران و حفظ تمامیت سرزمینی‌اش گذاشتیم.

یکصد و چند روز پیش اهریمنان زمانه از پایان جنگ در چند روز الا چند هفته گفتند. اهدافشان هم مشخص کردند.
1️⃣ نابودی توان موشکی ایران
2️⃣ نابودی قدرت دریایی ایران
3️⃣ نابودی و خارج کردن مواد غنی‌سازی‌شدن ایران
4️⃣ تغییر نظام سیاسی ایران
5️⃣ مالکیت بر جزایر جنوبی و منابع نفتی ایران
و به پیوست تمام اینها: تسلیم بی قید و شرط

ما تا ساعت آخر این جنگ موشک‌هایمان به هر تعداد و با هر هدفی که انتخاب خودمان بود شلیک شد.

ما تا ساعت آخر جنگ تعیین کردیم که کدام کشتی از تنگه عبور کند و کدام پشت دروازه بماند.

ما سرنوشت اورانیوم‌ها را حتی از شروط پایان جنگ خارج کردیم.
و آن دو مورد آخر هم که ارزش پاسخگویی ندارد و لفظش هم به دهان نجس دشمنان بزرگ بود.

ایران با تنی زخمی و با داغی ابدی از فقدان نیکوترین فرزندانش این جنگ را به انتها رساند. آنان تن به تن برای اقتدار و استقلال وطن ذبح شدند اما حالا خلیج، از هر زمانی فارس‌تر است. تهدید ایران علیه دشمنانش از هر زمانی معتبرتر است، ایمان به توان دفاعی‌مان از هر زمانی بالاتر است. و ایران برای ما وارثان این ایام سخت از هر زمانی ایران‌تر و عزیزتر است.

محمدصادق فرامرزی


#فرهیختگان راهی به رهایی
👍24👎6❤3🤔1
اقتصاد و اشتغال: پیشاجنگ و پساجنگ

گفت‌وگوی محمد فاضلی با زهرا کریمی

مشکلات مزمن‌ اقتصاد ایران شرایط نامساعدی برای اشتغال ایجاد کرده است. #زهرا_کریمی​ اقتصاددان بازار کار توضیح می‌دهد که وضعیت بازار کار ایران چگونه است و در فاصله زمستان 1403 (قبل از جنگ دوازده روزه) تا زمستان 1404 (قبل از جنگ چهل روزه) چه تغییراتی در بازار کار ایران رخ داده است. ایشان به یکی از مهم‌ترین ویژگی‌ها یعنی روند بی‌کیفیت شدن مشاغل اشاره می‌کند که از مشخصات ساختاری اقتصاد ایران شده است.

زهرا کریمی هم‌چنین تفاوت‌های میان بازار کار برای مردان و زنان؛ و تأثیرات ناشی از جنگ بر اشتغال‌ را تحلیل می‌کند. وی از محققان و مترجمان حوزه نقش دولت در توسعه است و بر همین اساس توصیه‌هایی برای شرایط امروز ایران دارد. واقعیات اقتصادی که کریمی در این گفت‌وگو ارائه می‌کند باید برای سیاست‌گذار ایرانی بسیار هشداردهنده باشد.

https://youtu.be/b-Hwpncfy_s?si=g9hD98ydzt6S3d0p


#فرهیختگان راهی به رهایی
🔥1